( klik op logo voor HOMEPAGE )

Artis

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

Amsterdam - Den Haag 1960

En dan toch nog een kort stukje over Artis waar ik tussen - pak hem beet - 1985 en 2010 ruim tweehonderd keer ben geweest, misschien wel driehonderd keer. Altijd met een jaar-gezinskaart. Daarom ook zoveel vanwege de kinderen. Ook genoeg keer enkel gegaan voor de speeltuin en de rust in de drukke binnenstad. En je kan overal vrij zitten en liggen op het gras; honden zijn niet welkom.

In het kort wandel ik even door de dierentuin. Bij binnenkomst kun je drie kanten op, naar links langs het planetarium, door het midden langs de papagaaienlaan of, zoals ik vaak deed, naar rechts de kinderboerderij in. Leuk is die met kleine geitjes, kippen en soms een groot varken. Ik was gek op het varken. De papegaaienlaan bestaat niet meer. Het planetarium was eerst met een optisch-mechanisch planetarium en later met computergestuurde projectie. Heel aardig en vaak geweest. Ook nog toen Govert Schilling de voorstellingen begeleidde.

Welke dieren kende ik van naam? Rasputin de majestueuze, imposante en imponerende Siberische tijger, ik denk mijn favoriete dier. Murugam de olifant met een scheve slagtand en Tanja het nijlpaard. Ze leven alle drie al lang niet meer. Nu geeft Artis geen namen meer aan de dieren. Jammer en onzin.

Heerlijk om naar te kijken was het voederen van de pinguins en aansluitend de zeeleeuwen.

En altijd alles bezocht in grote rust en met volle aandacht. Geen gejaagde toerist. En iedere keer een bepaald gedeelte bekijken. Ook vaak terugkomen, de dieren volgen door alle seizoenen en door alle jaren heen.

Het aquarium is schitterend. De verblijven van de kleine zoogdieren. Jungle by night. De savanne. Het apenhuis. Triest het kleine hok van de orang oetang, ook die van de roofdieren. Wordt allemaal anders. En is een dierentuin wel verstandig? Wat weegt zwaarder het dierenleed of de educatie? Ik ben er nooit uitgekomen.

De reptielen met de krokodillen en slangen. Ooit een python een verse, hele kip langzaam zien opslokken. Natuur. De stokstaartjes. De rots met makaken. Het terrarium met de muizen die in een paar broden leven. Het huisje waar de eieren worden uitgebroed. Het geologisch museum. De lama's, de casuarie en de kantjils. De stekelvarkens en de hyena's, steenbokken. De giraffen met hun gekke lange nekken. waarpver een Engelsman in de 19e eeuw ooit uitriep,'Those kind of animals can't exist!' De roofvogels die dode piepkuikens eten. De apenrots met makaken, de gorilla's en de eenzame zeekoe ... Enzovoorts.

En dan zijn er nog de speeltuintjes en de uitspanningen om wat te eten en te drinken. Een bordje patat, een saucijzenbroodje, ijsjes en poffertjes.

Ach ja, mooie herinneringen, net als aan de Hortus ...

Op de foto met Rasputin

__

Update januari 20-21, van mijn KladBlokje.

Leeuwen van Artis naar Frankrijk, ik word daar niet verdrietig van

Deze week in het nieuws en groot nieuws in Amsterdam, Artis doet de leeuwen weg. Ze vertrekken binnennkort naar een groot verblijf in Frankrijk, want Artis kan de geplande, grotere behuizing voor de leeuwen de komende jaren niet realiseren. Velen vinden het verdrietig en gaan geld inzamelen, Mister Ajax Sjaak Swart is een crowdfundings-actie gestart. Nee, wel goed dat ze verhuizen en ben altijd al dubbelhartig geweest over Artis, vooral over de grote katachtigen. Zo zat de majestueuze Siberische tijger, de grootste katachtige en ik ken vooral nog Rasputin, in een krankzinnig kleine kooi, het verblijf van de leeuwen was daar een luxe hotel bij.

Maar het was wel altijd fijn in Artis (later vooral met de kinderen) en dierentuinen hoeven van mij niet per se weg, maar door voortschrijdend inzicht ben ik niet zoals vele Amsterdammers nu verdrietig. Prima zo, ik ben ook niet voor niets vegetariŽr geworden vanwege het dierenleed en die afschuwelijke bio-industrie, al erg genoeg dat ik toch ook nog eieren, kaas en melkproducten eet, maar een mens kan niet alles goed doen. Ik niet in ieder geval, maar het is een goede daad van de directie van Artis om de leeuwen nu een betere toekomst te geven.

+

Update medio februari 20-21 - De Franse opvangplek voor de leeuwen van Artis kunnen de dieren toch niet opnemen. Onduidelijk wat er nu met ze gaat gebeuren en vooalsnog blijven ze zitten waar ze nu zitten.

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl


( klik op logo voor HOMEPAGE )