Ecriture Automatique



------------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium
Date: Tue, 7 Mar 2000 14:48:50 +0100 (MET)
From: DirkJan 
Subject: Re: mag niet van dirk 
------------------------------------------------------------------


Op Mon, 6 Mar 2000, Cornelis Putemmer schreef:

> mag niet van dirk 

Hoe kom je daar nu bij? Ik vind alles prima wat
hier wordt gepost. Ik vind het ook begrijpelijk
dat hier vooral poezie wordt ingezonden, en
omdat jullie dat ook allemaal begrijpen, vind ik
het des te opmerkelijker dat wanneer er iemand
met iets komt dat niet direct op een gedicht
lijkt, dat dat wordt afgewezen. 

Hoezo teveel proza, wanneer dat iemand zijn/haar 
intentie is?

En natuurlijk kan het dan nog allemaal nix
zijn, maar ik had hier gewoon wat meer begrip
verwacht voor inzenders die het eens op een andere 
manier proberen.

> achter maskers maskers af

Enzovoorts...

Tja, wat zal ik daar nog op zeggen.
Voorlopig ben ik een van de weinigen 
die hier onder zijn eigen naam post.

Groet,

DirkJan Vos

... en die ook nooit onder een ander
account post of heeft gepost...


------------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium
Date: Wed, 15 Mar 2000 16:44:58 
From: DirkJan 
Subject: Ecriture Automatique
------------------------------------------------------------------


De laatste tijd heb ik op nklp een paar maal kritische
stukjes gelezen over spelvouten in poetische bijdragen. 
Volgens de kritici getuigen spelfouten van desinteresse 
van de poster, omdat hij blijkbaar niet eens de moeite 
neemt om z'n tekst een maal goed door te lezen. 
De kritiek is op zich wel terecht, maar je kan je ook 
afvragen hoe het komt dat iemand zijn bijdrage
niet doorleest en ongecorrigeerd post. 

Voorbeeldje:

Een jongeman zit 's avonds eenzaam en alleen op zijn 
zolderkamertje en plots wordt hij weer weemoedig
overvallen door het recente verlies van zijn geliefde
aan een goede vriend. 
Bitterheid, jaloezie en verlangen.
Maar door een vreemde spiegeling van een glazen lamp wellen
ineens diepe, verborgen gedachten van angst en verlangen op 
naar de oppervlakte van zijn bewustzijn. 
Gedreven zoekt hij naar een stuk papier en zijn vulpen. 
En dan begint hij koortsachtig zijn stroom aan lyrische gedachten 
en gevoelens in een lange uitgeblazen adem op te schrijven. 
En vlak voor de katarsis van de laatste woorden die hij 
opschrijft vallen er drie tranen op zijn papier: een paar 
woorden vloeien uit tot grillige inktvlekken.

Maar wat nu? De jongeman is zo vervuld en vol vervoering
over zijn in tekst omgezette emoties dat ie gelijk zijn
pc aanzet, on-line gaat, en dronken van het plotselinge
dichterschap zijn regels overtiept en zonder omkijken
(welke godheid kijkt achterom als hij naar voren vliedt?)
de sendknop indrukt en zijn gedicht, even na middernacht,
in dit forum belandt...

De jongeman zet zijn pc weer uit en moe en voldaan
stort hij zich op zijn bed om zijn creatieve roes
uit te slapen.

De volgende dag komt hij erachter dat er nogal wat
foutjes in zijn gedicht stonden. Hij heeft zich nog
willen verontschuldigen door te schrijven dat het kwam 
omdat er tranen op zijn handgeschreven, eerste versie 
terecht waren gekomen. Nee, hij zag er maar vanaf, want 
het zou het allemaal nog erger maken. Nee, dan bleef 
de jongeman maar liever alleen zitten op zijn virtuele 
Olympus: onbegrepen en verscheurd, want de echte fouten 
zaten toch niet in zijn taal of gevoelens, maar juist in 
die van anderen...

Dit dus als voorbeeldje waarom er soms wel eens
fouten in een dichtwerkje kunnen staan. 

+

En ik wilde hier graag het overstapje maken naar de
'ecriture automatique', naar het je onbewust, 
bewust laten meevoeren op een stroom van 
gedachten en associaties, die je achter elkaar
opschrijft, alsof het buiten je om plaatsvindt.

++

Ik heb me de afgelopen jaren een paar keer overgegeven
aan het experiment van de ecriture automatique.
En dan niet zoals gebruikelijk, om dat 's avonds
te doen en dan eerst in een soort van mystieke trance te
raken, nee, ik wilde 't een keer proberen op
klaarlichte dag, gewoon met het bewustzijn erbij.

+++

Er bestaat de term 'stream off unconciousness'. 
Dat heb ik omgedraaid en vertaald in
een 'droom van bewustzijn'. 
Dat is wat ik ook wilde bereiken met het experiment; 
het opwekken van een kleine droom van bewustzijn. 

++++

Enfin, ik heb 't een paar keer geprobeerd en toen 
gebeurde er weinig tot nix, maar op een moment, drie 
jaar geleden was het voor mijn gevoel een keer raak.
De omstandigheden van tijd en plaats waren goed
(ik keek toen uit over een regenachtige en
troosteloze Sarphatistraat), ik kon me op een
bepaalde manier leegmaken en er verscheen spontaan
een woord voor mijn ogen dat ik als uitgangspunt
heb genomen voor een ecriture automatique sessie.
Het woord was 'hoorspelspelerimpersonator' en het
experiment duurde precies een half uur.

+++++

Hieronder vinden jullie een herpost van wat
daar uit is gekomen. Het is achter elkaar door 
geschreven en ik bedoel er eigenlijk helemaal 
niets mee. ;-) Toch zit het vol met alle kenmerken 
die ik graag aan mijn concepten en postings meegeef. 
Dat gebeurt ook bewust onderbewust...

++++++

Noot: Kunstenaars die zich overgeven aan het
experiment van de ecriture automatique proberen
daarmee nieuwe vormen en nieuwe ideeen te creeren.
Onderzoek heeft echter uitgewezen dat kunstwerken
die onder invloed van een ecriture automatique
experiment zijn geschreven of verbeeld, juist
onderhevig zijn aan bestaande, herkenbare en 
overeenkomstige patronen.

+++++++

Wil je het zelf eens proberen? Zodadelijk post ik
een bericht onder de naam Experiment Ecriture Automatique 
en in het bericht vind je slechts een woord waarop je
je kan/moet richten. Pas op het moment wanneer je er
zin in hebt moet je het bericht openmaken. Laat het woord 
heel kort op je inwerken en ga dan minimaal een kwartiertje 
aan de slag... Druk vervolgens, zonder iets te corrigeren 
op de sendknop!

Groet,

DirkJan


"Usenet is een droom van werkelijkheid"
DirkJan, herfst 1998