Ecriture Automatique
2000 - No TV!

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

Amsterdam - Den Haag 1960



------------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium
Date: Tue, 7 Mar 2000 14:48:50 +0100 (MET)
From: DirkJan 
Subject: Re: mag niet van dirk 
------------------------------------------------------------------


Op Mon, 6 Mar 2000, Cornelis Putemmer schreef:

> mag niet van dirk 

Hoe kom je daar nu bij? Ik vind alles prima wat
hier wordt gepost. Ik vind het ook begrijpelijk
dat hier vooral poezie wordt ingezonden, en
omdat jullie dat ook allemaal begrijpen, vind ik
het des te opmerkelijker dat wanneer er iemand
met iets komt dat niet direct op een gedicht
lijkt, dat dat wordt afgewezen. 

Hoezo teveel proza, wanneer dat iemand zijn/haar 
intentie is?

En natuurlijk kan het dan nog allemaal nix
zijn, maar ik had hier gewoon wat meer begrip
verwacht voor inzenders die het eens op een andere 
manier proberen.

> achter maskers maskers af

Enzovoorts...

Tja, wat zal ik daar nog op zeggen.
Voorlopig ben ik een van de weinigen 
die hier onder zijn eigen naam post.

Groet,

DirkJan Vos

... en die ook nooit onder een ander
account post of heeft gepost...


------------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium
Date: Wed, 15 Mar 2000 16:44:58 
From: DirkJan 
Subject: Ecriture Automatique
------------------------------------------------------------------


De laatste tijd heb ik op nklp een paar maal kritische
stukjes gelezen over spelvouten in poetische bijdragen. 
Volgens de kritici getuigen spelfouten van desinteresse 
van de poster, omdat hij blijkbaar niet eens de moeite 
neemt om z'n tekst een maal goed door te lezen. 
De kritiek is op zich wel terecht, maar je kan je ook 
afvragen hoe het komt dat iemand zijn bijdrage
niet doorleest en ongecorrigeerd post. 

Voorbeeldje:

Een jongeman zit 's avonds eenzaam en alleen op zijn 
zolderkamertje en plots wordt hij weer weemoedig
overvallen door het recente verlies van zijn geliefde
aan een goede vriend. 
Bitterheid, jaloezie en verlangen.
Maar door een vreemde spiegeling van een glazen lamp wellen
ineens diepe, verborgen gedachten van angst en verlangen op 
naar de oppervlakte van zijn bewustzijn. 
Gedreven zoekt hij naar een stuk papier en zijn vulpen. 
En dan begint hij koortsachtig zijn stroom aan lyrische gedachten 
en gevoelens in een lange uitgeblazen adem op te schrijven. 
En vlak voor de katarsis van de laatste woorden die hij 
opschrijft vallen er drie tranen op zijn papier: een paar 
woorden vloeien uit tot grillige inktvlekken.

Maar wat nu? De jongeman is zo vervuld en vol vervoering
over zijn in tekst omgezette emoties dat ie gelijk zijn
pc aanzet, on-line gaat, en dronken van het plotselinge
dichterschap zijn regels overtiept en zonder omkijken
(welke godheid kijkt achterom als hij naar voren vliedt?)
de sendknop indrukt en zijn gedicht, even na middernacht,
in dit forum belandt...

De jongeman zet zijn pc weer uit en moe en voldaan
stort hij zich op zijn bed om zijn creatieve roes
uit te slapen.

De volgende dag komt hij erachter dat er nogal wat
foutjes in zijn gedicht stonden. Hij heeft zich nog
willen verontschuldigen door te schrijven dat het kwam 
omdat er tranen op zijn handgeschreven, eerste versie 
terecht waren gekomen. Nee, hij zag er maar vanaf, want 
het zou het allemaal nog erger maken. Nee, dan bleef 
de jongeman maar liever alleen zitten op zijn virtuele 
Olympus: onbegrepen en verscheurd, want de echte fouten 
zaten toch niet in zijn taal of gevoelens, maar juist in 
die van anderen...

Dit dus als voorbeeldje waarom er soms wel eens
fouten in een dichtwerkje kunnen staan. 

+

En ik wilde hier graag het overstapje maken naar de
'ecriture automatique', naar het je onbewust, 
bewust laten meevoeren op een stroom van 
gedachten en associaties, die je achter elkaar
opschrijft, alsof het buiten je om plaatsvindt.

++

Ik heb me de afgelopen jaren een paar keer overgegeven
aan het experiment van de ecriture automatique.
En dan niet zoals gebruikelijk, om dat 's avonds
te doen en dan eerst in een soort van mystieke trance te
raken, nee, ik wilde 't een keer proberen op
klaarlichte dag, gewoon met het bewustzijn erbij.

+++

Er bestaat de term 'stream off unconciousness'. 
Dat heb ik omgedraaid en vertaald in
een 'droom van bewustzijn'. 
Dat is wat ik ook wilde bereiken met het experiment; 
het opwekken van een kleine droom van bewustzijn. 

++++

Enfin, ik heb 't een paar keer geprobeerd en toen 
gebeurde er weinig tot nix, maar op een moment, drie 
jaar geleden was het voor mijn gevoel een keer raak.
De omstandigheden van tijd en plaats waren goed
(ik keek toen uit over een regenachtige en
troosteloze Sarphatistraat), ik kon me op een
bepaalde manier leegmaken en er verscheen spontaan
een woord voor mijn ogen dat ik als uitgangspunt
heb genomen voor een ecriture automatique sessie.
Het woord was 'hoorspelspelerimpersonator' en het
experiment duurde precies een half uur.

+++++

Hieronder vinden jullie een herpost van wat
daar uit is gekomen. Het is achter elkaar door 
geschreven en ik bedoel er eigenlijk helemaal 
niets mee. ;-) Toch zit het vol met alle kenmerken 
die ik graag aan mijn concepten en postings meegeef. 
Dat gebeurt ook bewust onderbewust...

++++++

Noot: Kunstenaars die zich overgeven aan het
experiment van de ecriture automatique proberen
daarmee nieuwe vormen en nieuwe ideeen te creeren.
Onderzoek heeft echter uitgewezen dat kunstwerken
die onder invloed van een ecriture automatique
experiment zijn geschreven of verbeeld, juist
onderhevig zijn aan bestaande, herkenbare en 
overeenkomstige patronen.

+++++++

Wil je het zelf eens proberen? Zodadelijk post ik
een bericht onder de naam Experiment Ecriture Automatique 
en in het bericht vind je slechts een woord waarop je
je kan/moet richten. Pas op het moment wanneer je er
zin in hebt moet je het bericht openmaken. Laat het woord 
heel kort op je inwerken en ga dan minimaal een kwartiertje 
aan de slag... Druk vervolgens, zonder iets te corrigeren 
op de sendknop!

Groet,

DirkJan


"Usenet is een droom van werkelijkheid"
DirkJan, herfst 1998



------------------------------------------------------------------ Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium Date: Wed, 15 Mar 2000 17:00:34 From: DirkJan Subject: Re: Experiment Ecriture Automatique ------------------------------------------------------------------

VUURSTEEN

------------------------------------------------------------------ Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium Date: Wed, 15 Mar 2000 22:09:15 From: DirkJan Subject: Re: Experiment Ecriture Automatique ------------------------------------------------------------------ Op Wed, 15 Mar 2000, Samuel Vriezen schreef: > [nou, dit is het dan. overigens ben ik er van overtuigd dat de > procedure niets garandeert. zelfs de surrealisten schaafden hun werk > bij, maar we zijn nu jong snel en internet dus hiero, ongecensureerd > en zo oprecht als ik maar kon [alsof dat wat waard is] Je slaat de spijker op z'n kop. Schrijven op usenet is voor velen _onbewust_ al een vorm van ecriture automatique. De rest van je trancesessie zal ik later analyseren in samenhang met andere inzendingen. En hoe beviel het, en hoe heb je je voorbereid en hoe voelde je je daarna? Groet, DirkJan Bovenstaande vraag geldt ook voor andere inzenders. Tenminste, als ze behoefte hebben om op hun eigen woordenstroom te reflecteren. ------------------------------------------------------------------ Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium Date: Wed, 15 Mar 2000 22:11:20 From: DirkJan Subject: Re: Experiment Ecriture Automatique ------------------------------------------------------------------ Op 15 Mar 2000, Manitoba schreef: > Vuursteen > Mijn hart brandt! > Waar blijft de brandweer? > Een parkiet bijt in mijn oor. > Luister nou eens een keer naar mij. > Ik zeg niets en zwijg. > Ondertussen is het volgende pand in de as gelegd. > De steen der wijzen was niet genoeg. > Een gelukssteen kan je om je nek hangen. > Maar een vuursteen is een halsband. > Een brandende rubberband benzine. > De pijn zegt genoeg, ik luister. > Een pistool gaat af, de loop is heet. > De kogel doorboort mijn hart. > Ik sterf voor de zoveelste keer. > Water blust, water is koel. > Stenen gooi je in het water. > Ik heb een hart van steen, maar het brandt. > Cliche's liggen als stenen op de maag. > Zij branden niet. > Mijn steen is uitgeblust. Heel aardig, maar ik denk dat je er toch nog teveel met je gedachten bij was. Maar ik kan me vergissen... ;-) Groet, DirkJan ------------------------------------------------------------------ Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium Date: Wed, 15 Mar 2000 22:18:23 From: DirkJan Subject: Re: Experiment Ecriture Automatique ------------------------------------------------------------------ Op Wed, 15 Mar 2000, Wannie Miesman schreef: > indianen vuurwater nee steen ach wat kan mij het schelen een franz kafka > gaat in niemand schuil behalve dan in franz kafka maar die was dan ook > vrijgezel en verlangde indiaan te worden kennelijk omdat hij niet genoeg > toekwam aan seks seks seks seks seks seks seks seks seks seks seks seks seks Jammer van de zinsnede: 'ach wat kan mij het schelen'. > seks seks seks seks seks seks seks en dan te bedenken dat sommige > mensen nog steeds niet weten dat je dat woord zo spelt Als je daar aan gaat zitten denken als je in trance bent? En hoe zit dat met je eigen sexleven? Denk je dan ook: zal m'n geliefde voor deze nacht nu sex met een k of met een x schrijven? Groet, DirkJan "De beste herinnering aan sex is het moment dat je 't bedrijft." Aforisme XXIV (DJ 98) ------------------------------------------------------------------ Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium Date: Thu, 16 Mar 2000 15:51:35 From: DirkJan Subject: Re: Experiment Ecriture Automatique ------------------------------------------------------------------ Hai deelnemers aan het EC-experiment, Op Wed, 15 Mar 2000, Samuel Vriezen schreef: > Het grappigst vind ik de overeenkomsten met mijn normale schrijven. Je wekte al de indruk dat je het experiment het meest serieus hebt benaderd. Nix te na gesproken van de bijdrage van Wannie, en de inzending van Manitoba was natuurlijk grappig bedoeld... Maar ik wil er wel bijzeggen dat ik zelf dus een jaar de tijd had om een geslaagd experiment voor te bereiden onder toevallige, maar ideale omstandigheden. Bovendien had ik al die tijd ook al een thema latent in mijn achterhoofd en wat ik als uitgangspunt zou nemen. Dat thema, deze kloe was het begrip alter-ego... Vandaar dus... Maar jullie moesten het nu op commando doen en met een door mij opgegeven woord. Dan wordt het toch anders... Het experiment is natuurlijk ook op te vatten als een vorm van het georganiseerd zoeken en vinden van inspiratie. Groet, DirkJan En Wannie zag je ook hoe in m'n ecriture-stukje het maken van fouten weer opdook? ;-) ------------------------------------------------------------------ Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium Date: Thu, 16 Mar 2000 16:03:34 From: DirkJan Subject: Re: Experiment Ecriture Automatique ------------------------------------------------------------------ Hai Wannie, Op Thu, 16 Mar 2000, Wannie Miesman schreef: > > > seks seks seks seks seks seks seks en dan te bedenken dat sommige > > > mensen nog steeds niet weten dat je dat woord zo spelt > DirkJan wrote in message > > Als je daar aan gaat zitten denken als je in trance bent? > Aan een trance ben ik niet toegekomen. > Moest dat dan? > Is oprechte toewijding niet genoeg? Ik doelde op de trance tijdens de daad, een soort van vervoering die je ook kan hebben -I presume- wanneer je soms content en genotvol een stuk proza of poezie schrijft... En niets moest natuurlijk, daar was het experiment voor. > Ik werd tijdens het typen al snel sceptisch over de hele onderneming en > besloot mij er makkelijk vanaf te maken. Nee, dan is het over. Als je zelf de ban doorbreekt met 'waar ben ik eigenlijk mee bezig' dan kun je beter gelijk stoppen. Dit is natuurlijk ook van toepassing op een iets te cerebraal sexleven. ;-) > Als ik mij dit van tevoren al zou hebben voorgenomen, zou mijn inzending een > slappe grap zijn, maar aangezien ik geprobeerd heb om mijn best te doen op > het automatische schrijfsel, leek het me wel zo consequent om het ook in te > zenden. Deze duistere alinea schept ook wel wat helderheid omtrent jou taalpurisme... ;-) > Ik beschouw de hele onderneming overigens als mislukt. Tja, bij gebrek aan sukses neem ik zelf vaak meer dan genoegen met een mislukking. Groet, DirkJan John Lennon heeft ooit een 'gedicht' geschreven met het onder elkaar zetten van ik meen 105 maal het woord fuck... Uiteraard heb ik het volledige gedicht een keer op usenet gepost. Was ik in een minuut mee klaar... ------------------------------------------------------------------ Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium Date: Thu, 16 Mar 2000 16:23:32 From: DirkJan Subject: Re: Experiment Ecriture Automatique ------------------------------------------------------------------ Op Thu, 16 Mar 2000, DirkJan schreef: > jou taalpurisme... ;-) Moest natuurlijk zijn 'jouw' taalpurisme. Het verkeerd gebruiken/spellen van jou en jouw staat volgens mij veruit bovenaan in de lijst van Veel Voorkomende Vouten op usenet. Groet en fijn weekend alvast, DirkJan

------------------------------------------------------------------ Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium Date: Wed, 15 Mar 2000 19:69:11 From: DirkJan Subject: Re: Experiment Ecriture Automatique ------------------------------------------------------------------ Op Wed, 15 Mar 2000, Samuel schreef: DJ=GOD schreef op 15 mar 2000: Op Wed, 15 Mar 2000, Samuel schreef: > [nou, dit is het dan. overigens ben ik er van overtuigd dat de > procedure niets garandeert. zelfs de surrealisten schaafden hun werk > bij, maar we zijn nu jong snel en internet dus hiero, ongecensureerd > en zo oprecht als ik maar kon [alsof dat wat waard is] Je slaat de spijker op z'n kop. Schrijven op usenet is voor velen _onbewust_ al een vorm van ecriture automatique. Bovenstaande vraag geldt ook voor andere inzenders. Tenminste, als ze behoefte hebben om op hun eigen woordenstroom te reflecteren. En hoe beviel het, en hoe heb je je voorbereid en hoe voelde je je daarna? Groet, DirkJan Het heeft ook wel met droedels te maken. De randomkrabbels op papier rondom een telefoongesprek of lange vergadering. Alle gezamenlijke droedels zijn aan voorspelbare patronen onderhevig... Do I have to say more? ;-) Usenet is een droom van werkelijkheid DJ '96

VUURSTEEN

samuel@provider.nl : ecriture automatique

[nou, dit is het dan. overigens ben ik er van overtuigd dat de procedure niets garandeert. zelfs de surrealisten schaafden hun werk bij, maar we zijn nu jong snel en internet dus hiero, ongecensureerd en zo oprecht als ik maar kon [alsof dat wat waard is] Schoot een bang konijntje. De vos wilde al toehappen, edoch, kanonne! Zo flitst men snel voorbij, met dat luie leventje temidden van kraalogige kinderwagens, type-exxen geautomatiseerd, en het nog lege graf waar de spinnewebben sneu hangen om gordijntjes van stro. Dat van die exxen moet uitgediept. Immers, we spreken van iets herkenbaars: wie heeft er niet een ex? wie wil er geen ex? wie is niet zelf ex, beext, exminister of exschoorsteenveger, onschuld of ervaring maakt in dit geval geen verschil. Ook ex-muziek kan wederopstaan en zingen van wederopstanding, met kwarttoon en ornament. Hierbij latende, verwaait het antwoord op gene vraag. Men hoort nog van U. Ten eerste, kanaliseert een antwoord altijd de vraag die het oorspronkelijk object van het antwoord was; ten tweede, de komma verritmiseert het gebeurende op een straffe wijze en wat die spelfouten betreft, het corrigeren zit me in de nerven. Zo kan ik ook geen chromatische intervallen lezen die ook diatonisch, diaphaan, diagrammatisch hadden kunnen zijn: Venn draait zich om in zijn graf, verdomme, ik hoop daar serieus op. Het geluid van de regelomslag mist men te veel met deze technologie. Waar moet dat heen met de nostalgie in ons nieuwe eeuwtje? Vandaar. De marktkooplui zijn de kwaadste niet. Woord voor woord verbroden zij, tot geen vlinders meer overhangen, geen klif meer onbeholpen glom naar klimsel, geen bergtop meer afgeragd. Nee, zij sprijzen (sic) hun waren aan als vogels op de vlucht voor een nieuwe ideologie. De verknopingen verkleumen een beetje. Zal ik voor U de kachel opstoken? De pinguins? Hoe snel kunnen we van dat gelazer afraken? Betekenis: waar is de betekenis. Is dat iets wat uit knopen opstijgt als motten uit een oude kast, of is dat echt van vlees zodat je moet kauwen en walgen en teren op je oude fietsen, een junk van het woord, op strooptocht door Amsterdam op zoek naar mensen om lastig te vallen die in het geheim je daar dankbaar voor zullen zijn en blijven, de man die een toneelstukje opvoert tot dubbelgegeneerde gene van de passagiers in de trein, luidkeels bezong de bedelaar god en die ene vrijgevige (nee, ik was het niet) bezong de wisseling van de wacht in den haag. Ik draai in cirkels, maar U merkt daar niets van. Ik ben nog even ver als tijdens mijn eerste drol; de vorm is niet vooruitgegaan. Acht miljoen koffies, boeken, bestaarde vrouwen en mogelijke gedichten later overviel mij de puzzel. Zoals altijd binnenvallend door het zolderraam, stofwolken zijn er niet meer, de bezoeker uit de ruimte die mij telkens weer vragen stelt, ik wordt gek van dat gecolporteer, die rol past niemand. Het punt is bij jezelf te blijven, in je stoel te zitten bij je haardvuur, van je knechten te horen dat het goed gaat op het landgoed en dat de sneue burgers zich blijven bezighouden met hun lieve zaakjes zonder dat jij er boos om hoeft te worden. Je zucht, drinkt je glas uit, en bestaart de Andromedanevel. (het is niet helemaal onbruikbaar gebleken en het schrijfproces amuseert, toch geeft het meer tevredenheid ergens op te peinzen. Ik merk dat deze tekst hier en daar een paar momenten zich mooi beweegt, maar als geheel te hobbelig blijft en niet op een uitgesproken manier) On Wed, 15 Mar 2000 22:09:15 +0100 (MET), DirkJan wrote: >De rest van je trancesessie zal ik later analyseren in >samenhang met andere inzendingen. En hoe beviel het, en >hoe heb je je voorbereid en hoe voelde je je daarna? Het grappigst vind ik de overeenkomsten met mijn normale schrijven. Bewustzijn van vorm was niet hoger of lager, alleen sneller en meer actief op de korte termijn. Vandaar ook dat ik denk dat er op alinea-niveau interessante dingen gebeurden, maar op tekst-niveau niet. Toch, als ik ga sprokkelen, kom ik veel aardigs tegen. Ik zal mijn tekst even doorwerken schrappende (niet toevoegende behalve [commentaar]): Zo flitst men snel voorbij, met dat luie leventje temidden van (...) kinderwagens (...) en het nog lege graf waar de spinnewebben sneu hangen om gordijntjes van stro. Ook ex-muziek kan wederopstaan en zingen van wederopstanding [...] Het geluid van de regelomslag mist men te veel met deze technologie. Waar moet dat heen met de nostalgie in ons nieuwe eeuwtje? Vandaar. De marktkooplui zijn de kwaadste niet. Woord voor woord verbroden zij [...] als vogels op de vlucht voor een nieuwe ideologie. De [knopen] verkleumen een beetje. Zal ik voor U de kachel opstoken? De pinguins? [...] [opstoken zou misschien 'verbranden' moeten zijn, dan is het vervreemdende effect duidelijker] Betekenis: [...] is dat iets wat uit knopen opstijgt als motten uit een oude kast, of is dat echt van vlees zodat je moet kauwen en walgen [dit sloot eerst direct aan op het volgende, maar dat slaat eigenlijk nergens op] en teren op je oude fietsen, een junk van het woord, op strooptocht door Amsterdam op zoek naar mensen om lastig te vallen die in het geheim je daar dankbaar voor zullen zijn [...], de man die een toneelstukje opvoert tot dubbelgegeneerde gene van de passagiers in de trein, luidkeels bezong de bedelaar god en die ene vrijgevige (nee, ik was het niet) bezong de wisseling van de wacht in den haag. Ik draai in cirkels, maar U merkt daar niets van. Ik ben nog even ver als tijdens mijn eerste drol; de vorm is niet vooruitgegaan. [die 'drol' is wat te moppig] Acht miljoen koffies, boeken, bestaarde vrouwen en mogelijke gedichten later overviel mij de puzzel. [...] Het punt is bij jezelf te blijven, in je stoel te zitten bij je haardvuur, van je knechten te horen dat het goed gaat op het landgoed en dat de sneue burgers zich blijven bezighouden met hun lieve zaakjes zonder dat jij er boos om hoeft te worden. Je zucht, drinkt je glas uit, en bestaart de Andromedanevel. >Hee... eens kijken, of ik ook de volgende fase nog kan schrijven. Stay >tuned... Zo flitst men snel, met dat luie leventje tussen de kinderwagens en het nog lege graf waar spinnewebben sneu hangen om gordijntjes van stro. Ook exmuziek kan wederopstaan en zingen van wederopstanding met deze technologie hoewel je het nieuwe-regel-geluid mist. Waar moet dat heen met de nostalgie in ons frisse eeuwtje? Ach, de marktkooplui zijn de kwaadste niet. Woord voor woord verbroden zij, vogels op de vlucht voor ideeen. Stijgen woorden uit verknoping op als motten uit een oude kast, of zijn ze van vlees dat je moet kauwen en doet walgen? Voor de hand liggend vraagje: is er verschil? De knopen verkleumen een beetje. Zal ik de kachel opstoken? De pinguins? Terend op oude fietsen gaat een woordjunk op strooptocht door Amsterdam om mensen lastig te vallen die hem daar geheimzinnig dankbaar voor zijn. (Ik draai trouwens in cirkels, maar U merkt daar niets van. Ik ben nog even ver als bij mijn eerste drol; vorm is niet vooruitgegaan. Ik ken mijn geschiedenis, kan verwachten dat acht miljoen koffies, boeken, bestaarde vrouwen en mogelijke gedichten later mij de puzzel zal overvallen, volhardende colporteur met tegenzin en verse gegevens om hersens mee schoon te schuren [glans en geen krasje!] maar die na de koop zo eetbaar blijken als encyclopedieen. Punt is meer bij jezelf te blijven, in je stoel te zitten bij je haardvuur, en dan van je knechten te horen dat het goed gaat op het landgoed en dat de sneue burgers zich blijven bezighouden met hun lieve zaakjes zonder dat jij er boos om hoeft te worden. Een zucht, je drinkt je glas uit, en bedenkt de Andromedanevel) [begint ergens op te lijken]

______________________________________________ From: FoXoF Newsgroups: dds.femail Subject: ---------- Date: Wed, 5 Mar 1997 17:02:06 ______________________________________________ Er was eens een merkwaardige hoorspelspelerimpersonator. U weet niet wat dat is? Dat geeft niks hoor, want de hoorspelspelerimpersonator wist zelf ook niet dat hij een hoorspelspelerimpersonator was, omdat hij er heilig van overtuigd was dat hij een echte hoorspelspeler was en geen impersonator van een hoorspelspeler, maar wat hij in feite wel was. Alle mensen verklaarden hem voor gek, maar de hoorspelspelerimpersonator dacht daar geheel anders over. Bovendien had hij wel wat anders aan zijn hoofd dan gekte, bijvoorbeeld het voortdurend impersoneren van een hoorspelspeler. Eens bedacht hij zelfs een hoorspel over een hoorspelspelerimpersonator, zonder te beseffen dat het over hem zelf ging. Uit dit hoorspel getiteld "Hersendood" volgt hier een fragment en we vallen zomaar ergens in de tekst binnen: HERSENDOOD Fragment { pag. 12 } Hoorspelspelerimpersonator: [sonore stem ] Ik heb ooit eens een keer meegedaan aan het hoorspel "Hoorspelspeler in het Gekkenhuis". Zal ik daar eens een stukje uit voordoen, ik ben namenlijk een hoorspelspeler. Laat ik zomaar ergens beginnen. Hier, op pagina 36: - Kan ik dan nu beginnen? - Ja, u kunt nu beginnen, maar houdt u 't kort! - Ja, ik zal 't kort houden. Zal ik dan maar? - Begint u nu maar! - Goed, dan begin ik nu en dan steek ik wel m'n hand op om aan te geven wanneer ik klaar ben. Is dat goed? - Begint u nu alstublieft, want dit gaat allemaal van uw tijd af. - Ja, luister eens, als dit van m'n tijd af gaat, dan kan ik... - Als u nu niet direct begint dan kunt u gelijk vertrekken. - Goed, goed. Dan ga ik nu echt beginnen. Even een slokje water en dan begin ik echt. Ik ben ook een beetje zenuwachtig hoor, en u maakt me helemaal nerveus. Even diep ademhalen, en dan ga ik... Daar komt ie: "Graag was ik nog ingegaan op M.'s ode aan de ruis en de communicatie op 't net omdat inderdaad niet alles hier is zoals 't lijkt, en dat toeval veelal de bepalende factor is of je wel of niet overleeft in de jungle, of dat onverschilligheid leidt tot nihilisme, en dat de beste mening is om maar geen mening te hebben of dat 't gras bij de buurvrouw nodig aan een maaibeurt toe is om zo de ontluikende krokusjes beter tot bloei te laten komen. Maar nee, ik ben geheel gedachtenloos." M. heeft een bericht voor Q. Wil Q zo vriendelijk zijn zich in verbinding te stellen met I.? U. zou graag willen dat F. E. en T. onmiddelijk I. alarmeren over de toestand van W... Sorry, die zin doe ik even over. Even teruglezen..F.E.T. onmiddelijk. Oja. Het moet zijn V. en niet W. Even overnieuw. De zin dan. U. zou graag willen dat F. E. en T. onmiddelijk I. alarmeren over de toestand van W. Zeg ik 't weer verkeerd. Zeg ik weer W.! Nog een keer over. Of zal ik helemaal overnieuw beginnen? Of gaat dat ook van m'n tijd af? Ik word ook zo nerveus van dat getrommel van uw vingers op tafel... Waar was ik ook alweer... Ik pak een paar regels terug, even aan 't begin van de terzijde. M. heeft een bericht voor Q. Wil Q zo vriendelijk zijn zich in verbinding te stellen met I.? U. zou graag willen dat F. E. en T. onmiddelijk I. alarmeren over de toestand van V.! K. is helaas verhinderd omdat G. niet op tijd O. heeft weten te bereiken om te zeggen dat D. een bericht heeft achtergelaten voor Z. S. komt wat later wanneer Y. en A. niet op tijd hebben vernomen dat J. misschien te laat het bericht van Q. heeft ontvangen. S. bericht M. in verband met Q. M. heeft een bericht voor Q. Er wil me niets te binnen schieten, geen kritiek, geen excuus, geen grap. En voorzover ik mensen achter acronymen kan waarnemen wil me ook geen enkele naam te binnen schieten, of zie ik ook nog maar iets van een vage menselijke contour voor me. Laat staan dat 't om een man of een vrouw zou kunnen gaan. Het kan van alles zijn of niets. En dan te bedenken dat ik nog geen half uur geleden een 24-delig servies uit gierende razernij tegen het keukenaanrecht heb stuk geslagen. Maar nu ben ik weer rustig en stil van binnen en wacht ik gedachtenloos op het bericht van M. Misschien heeft M. me al wat gestuurd, maar ik kan niet bij mijn post. Ik ben onbereikbaar. Over 5 minuten moet ik weg, met de trein naar Brussel. Het is een gevaarlijke opdracht en ik weet niet of ik ooit nog terugkom... - Dank u wel. Uw tijd is om. - Tijd is om! Ik ben net begonnen! Dit is echt te gek hoor. Ik ga gewoon door, kom op zeg...! - Mevrouw O. wilt u even de dames van de bewaking bellen? Dank u. - Bewaking! Ja, inderdaad ik laat me hier alleen nog maar wegslepen. Inderdaad. Wat gaat er allemaal eigenlijk in uw hoofd om? Is 't omdat... - Wilt u deze meneer weer mee terugnemen naar Paviljoen C, en wanneer ie tegenstribbelt geeft u hem dan maar 10 milligram Tholilium. ---------- Tja, dat waren nog eens tijden. "De Hoorspelspeler in het Gekkenhuis" was een groot succes en het was een fantastische rol om te spelen. Later breek ik dan uit de inrichting en reis ik alsnog af naar Brussel om die andere man -die hem dus ontmaskert als hoorspelspelerimpersonator- alsnog om te brengen. In het hoorspel dan. **** Aldus een fragment uit het hoorspel "Hersendood" van die merkwaardige hoorspelspelerimpersonator. -------------------

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl