ELS


AkA Valentine 2 1/2

------------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.eeuwig.september
Date: Sun, 4 Oct 1998 22:15:53
From: DirkJan Vos 
Subject: Val 2 1/2
------------------------------------------------------------------


..En ik moet nog iets geks met een hoedje doen. Maar ik ben
dat hoedje kwijt.

L O V E  I S  T H E  D R U G

Pippi!

Pippi Langkous staat voor haar huis Villa
Kakelbont en twee agenten in een zijspan
houden voor haar voeten halt. Ze hebben reuzehaast
en vragen aan Pippi of ze een man, een boef
voorbij heeft zien komen. Pippi gaat de 
de agenten ondervragen:

- Droeg die man, een gestreepte bruine broek?
  Ja, zeggen de agenten.
- En had hij een rood jasje aan en droeg
  ie een geel vlinderdasje?
  JA!, roepen de agenten opgewonden.
- En had hij een sikbaardje en een klein stalen brilletje op z'n neus?
  JAAA! Waar is ie naartoe Pippi!
- Dan moet ik jullie teleurstellen, want dan heb ik de man niet gezien...

(Uit de film Pippi Zet De Boel Op Stelten)


Zinsbegoocheling

Ik rij vanmiddag met de fiets over het Rembrandtplein
en zie een oude, gele Haagse tram voorbij rijden. Op
de zijkant staat ook HTM, en de tram is als lijn 4
in de dienstregeling opgenomen. Hier klopt iets niet.
Maar het klopt wel.


Werelddierendag

Vandaag werden Artisbezoekers in de gelegenheid gesteld
om een kijkje in de keuken van de dierentuin te nemen.
Letterlijk, want vandaag mocht je achter de dierenverblijven
kijken waar het eten wordt klaargemaakt en soms ook
wordt verdeeld. Was heel leuk zo'n blik achter de schermen,
hoe dat daar allemaal toegaat, iedere dag maar weer. Ook als
vaste bezoeker sta je daar eigenlijk nooit bij stil. Met
film heb ik dat ook, dat ik heerlijk kan genieten van een
film, maar dat ik ook zo gek ben op 'making off's'. (met
Hearts of Darkness als eenzaam hoogtepunt)


M en M

Ik heb wat met de letter M en de letter M met mij. Zo ken
ik bijvoorbeeld 2 nessters wier naam met een M begint. De
ene M en de andere M. De ene M, de eerste, die leerde ik
gewoon -nou ja gewoon- in Het Echte Leven kennen en de andere
kende ik eerst alleen maar van usenet en recentelijk ook
van meel. En van beide weet ik inmiddels veel. Natuurlijk,
zo gaat dat. En wie veel weet die liegt niet meer, maar
zwijgt en stemt innig tevreden toe. En de andere M heeft
ook nog eens een M en M naam; voor en achternaam beginnen
met een M. Ik verzamel dit soort namen; Marilyn Monroe,
de Marlboro Man, Mickey Mouse, Maria Magdalena, Marvin
Minsky, enzovoorts. En zo heb ik ook een lijstje met
favoriete M woorden, en zo heb ik ze ook wel eens
gevisualiseerd in een Magische M Matrix... M, wat is
dat toch. Altijd maar weer die M...

De derde nesster die ik IRL heb ontmoet heet Madame. Dus
laat ik daar verder niet teveel achter zoeken. Twee M's
vind ik nu wel genoeg.

En de laatste M wist overigens dus niet wie Valentine was. 
Ze geloofde 't eerst niet toen ik 't haar vertelde. Terwijl ik
nauwlijks kon geloven dat zij het niet kon geloven.
Ze schreef me dat ze 'naar adem snakte' toen ze begreep
over wie ik 't had gehad. Hoor je dat Val, ik heb weer
eens een vrouw naar 'adem laten snakken', zonder dat
ik haar keel heb dicht geknepen...

Els

Ik weet bijna nix van Els. En toch ken ik haar al best lang.
Bijna drie jaar. En ik ken haar alleen van de texten hier
op nes, of soms van nl.newsgroups. Daar lurkte ik naar haar.
En natuurlijk ken ik haar homepage, maar daar is nix over haar 
zelf te vinden. Sterker nog, ik weet nog steeds niet hoe ze in het 
echt heet. Pas vroeg ik 't nog aan iemand, die zei dat ie 't wist,
maar toen kon die niet op d'r naam komen. Ja, ja, dat zeggen
ze dan allemaal. Ik wist en weet wel dat els een vrouw was en is.
Soms zag ik op nl.newsgroups dat iemand els met 'hij' en 'hem'
begon aan te duiden. Dan sprong ik daar per persoonlijke meel
toch even op in en hielp ik, allemaal mannen, direct uit een
oude droom. Want er komt dan toch weer een nieuwe droom voor
in de plaats. Eigenlijk maakt 't helemaal nix uit. En als 't
dan toch nix uitmaakt, dan kan je beter voor de werkelijkheid
en de waarheid kiezen, dan voor de fantasie en de leugen.

Opeens dacht ik te weten wie els was: els was natuurlijk
het pseudoniem van ene Anne Marie die ik heel even innig 
heb leren kennen. Ik dacht die kloe te hebben gevonden op 
een site bij een Duitse universiteit en bovendien had ik een 
keer via de xs4all optie [ wie zijn er on line ] els getraceerd 
via diezelfde Duitse universiteit. Ik liet iemand mijn
bewijzen zien, maar die wees mij terecht dat dat absoluut
niet wilde zeggen dat els en Annemarie eenendezelfde persoon
zou zijn. En bovendien geloofde die 't gewoon niet.
Ik denk achteraf dat het door de naam kwam, Anne Marie.
Ik vond dat precies de perfecte naam voor els, ik kon
me nauwelijks anders voorstellen hoe ze anders zou kunnen
heten: Anne Marie. Ja, els was voor mij een echte
Anne Marie, whatever that may be. 

Maar els was niet Anne Marie, els bleef els.
En ik kon hoog en ik kon laag springen, ik kon
op m'n kop of op m'n strepen staan: els weigerde
in mij te geloven en mij lukte het niet om ook
maar iets naders over els te weten te komen.
'Hoe ziet els er dan uit', vroeg ik een keer aan
iemand, lang geleden. 'Nou, gewoon...' En toen
volgde een beschrijving die ik verder als vage
draad in mijn achterhoofd hield. Tja, zoals ze
werd geschreven zou ik weer zeggen; ze ziet er
precies uit als iemand die Anne Marie heet...

Vaag. Maar ineens werden de contouren helder.
Zo helder als een wat koude meidag, vorig jaar,
in Artis.

Terzijde

De meesten kennen dat verhaal natuurlijk, maar
voor wie wat gemist heeft zal ik 't toch in
't kort nog een keer uitleggen. 'T geval wilde
dat ik me duidelijk met nes en een beperkt aantal
van haar bewoners, zeg maar, engageerde. Een
fundament van mijn conceptuele operatie was dat
ik zolang mogelijk moest zien te voorkomen dat
ik iets van Het Echte Leven van hen te weten
zou komen. Ik keek beslist niet op hun homepages,
want ik wilde nix weten, en zeker ook niet zien
hoe ze eruit zagen. Door het verstrijken van de
tijd werden sommige tipjes wel eens vanzelf
ontsluierd, maar eigenlijk wist ik, toen in ieder
geval, weinig van de nessers. En omgekeerd gaf
ik natuurlijk ook weinig tot geen persoonlijke
info, en ook had ik afbeeldingen waar ik zelf
op stond van het net verwijderd. Over het hoe en waarom 
kom ik op een andere keer nog uitgebreid terug,
maar het gaat er maar om dat ik hen niet wilde
zien en zij mij niet konden, en ook niet wilden,
zien. Dat was de kern, de premisse van de soapera.

En toen ging ik op een zondagmiddag, zoals zo vaak,
met Keesje naar Artis. En op 't eind van de middag
gingen we nog een ijsje bij de leeuwenkuil eten. 
En toen werd ik ineens omringd door 8 a negen, zeg dertigers. 
En ik herken er een, en toen nog een! En ik keek nog eens goed, 
en m'n hartslag ging omhoog; en jawel hoor, ik bevond mij
volslagen toevallig tussen een groepje nessers
van de harde kern! Waarom dit alles zo ongelooflijk
was kom ik ook nog een keer terug, en dan bij een
deconstructie van mijn Elle story, een hoogtepunt
in FoXoF's geschiedenis en wat direct geschreven is
naar aanleiding van de sacrale nesmeeting... Geeft
nix als je 't nu niet meer kan volgen. Tot zover
de terzijde en keren we weer terug naar els.

Want wat wil het geval; in het groepje bevindt zich
ook iemand die ik zou kunnen matchen met de informatie
die ik over els had. En dat zou haar kunnen zijn. Nee,
ik weet 't wel zeker, dat is els die naast me staat.
Verdorie, ze kijkt me even in een vluchtige blik aan.
Tis niet waar, denk ik. Maar ik weet zeker dat 't
els was. Ik kon haar zien, en ik realiseerde mij dat toen
ook zo helder, en zij mij niet. Het was een bizarre
GodsEyeView, waarin ik kon bepalen of ik mijzelf kenbaar
zou maken of niet. Natuurlijk koos ik voor het laatste.
Maar ik vluchtte kwa gene en opwinding weer snel uit het
groepje weg en ging vlakbij de uitgang met Keesje op
een bankje zitten om ons ijsje verder op te kunnen eten. 
Was ook wel even bijkomen. En net toen we wilden weggaan 
zie ik els de ingang van Artis weer binnenlopen. Met in haar 
hand een zwart koffertje. En ze loopt recht op me af. 
Daar loopt els met een zwart koffertje en hier zit ik met 
een ijsje. En ze ziet 't niet. Ze kan 't ook niet zien.

O meta meta meta foor

Een paar dagen later heb ik een verhaal over het incident
geschreven. Met dat verhaal kon ik ook mijn cybernetische 
stelling illustreren met de cirkelgang dat toeval tot 
emotie kan leiden, emotie creativiteit kan opwekken, en dat 
je met creativiteit weer een eigen toevallig universum kan maken. 
En zo zette FoXoF's werkelijkheid zich in beweging... 
Dat was het verhaal Elle.
En een kwartier voordat ik 't ging posten, denk ik weer
aan els en 't zwarte koffertje. els komt verder in het
verhaal niet voor, en daarom dacht ik op de valreep om
't zwarte koffertje dan toch nog in het verhaal te stoppen, 
zodat er ook een McGuffin in zat. 

[ Een McGuffin is een in principe onbelangrijk persoon of voorwerp 
in een filmscenario die uiteindelijk het hele verhaal eigenlijk 
draagt en voortstuwt. Denk bijvoorbeeld aan het koffertje in 
Pulp Fiction. Dat is een duidelijk McGuffin. En mijn, els, d'r zwarte 
koffertje werd op het laatste moment mijn McGuffin. Ik heb 't zwarte 
koffertje in nog geen 20 minuten op een zestal plaatsen in het 
verhaal ingelast, even aangestipt en terloops; planten en oogsten. ]

En sindsdien is het zwarte koffertje mijn running gag met els.
Een zij en bijrol vaak, en soms smokkelde ik haar op 't laatst een
verhaaltje of een sprookje binnen. En in Val 3 zat er zelfs
een aardige, maar onzichtbare hoofdrol voor haar in. Ik weet nog
goed waarom ik dat ook deed. Het refereerde nog steeds aan
de lang daarvoor gevoerde 'Kinderpornodiscussie'. Ik noemde
het de 'Lustdiscussie', en dan lust in de betekenis van
lustbeleving met betrekking tot usenet en nes. Die kinderporno
was voor mij maar bijzaak, dat was ook maar een McGuffin.
Maar niet voor els. En wat ik ook schreef, ze ging er steeds
sterker in geloven. En op het moment dat tot mijn verrassing
het doek voor de discussie viel en ik dacht dat mijn 
maskerade ook gezien zou worden, maar nee. els was blind van
woede, blind door humorloosheid, blind voor verbeelding van
anderen, blind en met open ogen bleef ze weigeren en steigeren.
Daarom kon ze me ook nooit in Artis herkennen. Ik haar wel.

'T was een hoogtepunt of een dieptepunt. Hangt van de bril
af die je opzet. 

En vandaag was ik weer bij de leeuwenkuil, maar nu mocht ik
ook naar de daarachter gelegen slagerij. Dat was indrukwekkend
en ook wel huiveringwekkend. Vlak achter de hokken van de leeuwen
bevindt zich een grote, monumentale ruimte van steen, staal en
hout. In het midden staat een grote haktafel. Aan een wand hangt
een koe aan een vleeshaak. Aan andere haken hangen grote en
minder grote stukken, brokken, hompen vlees. Via een plafondrail
kunnen de vleeshaken door de hele katachtigengalerij worden
verplaatst. Achter de haktafel stond een grote kerel in een
besmeurde slagersjas. In zijn hand had ie een enorm grote
bijl, hakbijl in zijn handen. En dan BWANG!, hakte die zo
een stuk dijbeen in tweeen.

Gunpointjournalistiek

Dit verschijnsel dook voor het eerst eind jaren 70 op
in New York, in de maffiaclan van de Luziano's. De
baas van deze clan, Mario Luziano, kwam negatief in
de publiciteit en het was hem ter ore gekomen dat een
journalist van de New Yorker ongewenste onthullingen
zou gaan publiceren. Toen heeft ie de journalist bij
zich laten halen, voor een interview. De journalist
was aanvankelijk opgetogen dat ie Luziano mocht 
ondervragen. Maar wat deed de gewiekste Luziano:
hij biechtte letterlijk al zijn zonden aan de 
arme journalist op: alle moorden die hij persoonlijk
had gepleegd, inclusief details. En toen was zijn
opzet geslaagd, want de journalist durfde en kon 
eigenlijk absoluut niet in de krant schrijven wat
Luziano allemaal had gedaan. Afgezien van 't feit
dat de journalist dan de kans liep om in een
teiltje cement, in de Hudson gedumpt te worden.
Maar deze tactiek wordt dus 'gunpointjournalistiek'
genoemd. Klaas Bruinsma heeft dat ook met succes
toegepast op die creep van een Peter R. de Vries.
Daar staat weer tegenover dat de Parool misdaadjournalist
Bart Middelburg weliswaar geheel integer is, maar dat
zijn publicaties een directe aanleiding was voor een
mislukte likwidatie waarbij een onschuldige, de verkeerde
persoon werd vermoord. Maar dat zijn allemaal heel andere
verhalen...

    
Vijf keer heb ik 't iemand gevraagd, hoe els eruit ziet. 
En vijf keer heb ik een antwoord gekregen die heel sterk met elkaar 
onderling overeen kwamen, maar bovenal ook die overeenstemde
met mijn mogelijke vis a vis waarneming van els in Artis. 
Frappant was ook dat vier van de vijf precies, woordelijk, eenzelfde 
karakteristiek gaven, maar die ik niet hier zou durven schrijven. 
Dat mag niet, dat is onetisch, dan schend je tegen iemands zin 
z'n privacy. En het is al erg genoeg dat ik een onbekende, een 
anonymus als els als onderwerp en voorwerp
heb gemaakt van mijn gedachten. Je ertegen verzetten bleek zinloos.

Nadat ik els had gezien in Artis heb ik de vraagstelling aan de
mijn netconnecties over els d'r uiterlijk omgekeerd: nu beschreef
ik eerst gedetailleerd hoe ik me els herinnerde. En iedereen 
bevestigde toen dat 't niet anders dan els geweest moet zijn.

En omdat ik dit vorige week dus voor de vijfde keer bevestigd heb
gekregen, wil ik mijn geheime, onzichtbare ontmoeting met els
nu officieel tot de feitelijke canon van FoXoF rekenen.

Weer een detail opgelost. En els is nog nooit voorwerp geweest
van mijn fantasievolle gedachten, die gedachten waar ik 't
liefst mijn gedachten bij hou of ze tegelijk de vrije loop laat.
Die gedachten bedoel ik, die van vlees en bloed. En de echte
hemel van usenet bevindt zich in Het Echte Leven. Niet misschien,
of eigenlijk, maar altijd zoals het echt is.

En toch weet ik nog steeds niet wie els is. 

Daar hou ik van, van dit soort kijkjes achter de schermen,
een frisse blik op Het Echte Leven... En de rest is alleen
maar schaamteloze onzin.

Groet,


DirkJan

*
Tramlijn begeerte

Ik fiets over het Rembrandsplein en ik kijk naar Lijn 4 die
de Utrechtse straat inrijdt. Het is een Haagse tram, en even
even in het voorbijgaan denk ik dat ik haar zie zitten.
Ik ken haar nog maar pas... 
Heel even.
Maar het is haar niet.

**
Kim uit GTST moet weer vlees gaan eten. Onder druk van het
Voorlichtingsbureau Vlees is RTL4 gezwicht om de rol van
Kim aan te passen. Kim speelt namelijk een vegetarierster
die actief anderen op andere gedachten probeert te brengen
om geen vlees meer te eten. En nu gaat Vegatopia een 
actie tegen RTL4 beginnen. En nu wil ik wel verklappen dat
in het echt Kim helemaal geen vegetarierster is. En ik
kan dat weten.

***
Teluhvisie kijk ik al helemaal niet. 


Newsgroups: nl.eeuwig.september
Date: Mon, 5 Oct 1998 00:23:42 +0200 (MET DST)
From: DirkJan Vos 
Subject: Re: Val 2 1/2 


Op Sun, 4 Oct 1998, GodZdaD schreef:

> DirkJan Vos wrote:

> < grote knip in prachtig stuk proza>
> 
> > Daar hou ik van, van dit soort kijkjes achter de schermen,
> > een frisse blik op Het Echte Leven... En de rest is alleen
> > maar schaamteloze onzin.
> 
> ik ook en zo is dat!

En wat zullen ze weer opkijken morgenochtend, de dagzusters!

VALENTINE!
ELS!

Groet en weltrusten,

FoXoF