GEDICHTENDAG / VALENTIJNSDAG 
- 27-01-00 / 14-02-00 - 


---------------------------------------------------------------
Date: Mon, 14 Feb 2000 13:18:17 
From: Valentijn (diedjee@dds.nl)
To: nl.eeuwig.september, nl.kunst.literatuur.podium
Subject: Bezig met doorsturen van post....
---------------------------------------------------------------


Hai lieverds,

Het is een stralende lentedag in februari en
de dag is bijna halverwege. En waar blijven
jullie met jullie heimelijke gevoelens voor
heimelijke personages? Want vandaag zijn er geen
problemen, maar alleen maar mogelijkheden.
Vandaag geen antwoorden, maar alleen maar
vragen. En tegen mijn funny Valentine zou
ik willen zeggen: You still make me smile...

;-)

Groet,

V.

En heeft DirkJan hier al zijn cyclus gepost?
Was vast allemaal bluf, 't lullypoppie...
Van 't weekend heb ik hem uitgelegd wat een
lullypop is en gezegd dat die naam hem zeer
goed typeerde. Een lullypop is namelijk een
volwassen man of vrouw (maar vooral mannen
zijn lullypoppies) die zich welbewust,
regelmatig en structureel overgeven aan 
uiterst kinderachtige, regressieve uitingen.
Lullypoppies zijn na 1960 geboren en
koesteren weemoedig de zorgeloosheid van
hun vroegste kindertijd. Zo vind je weleens
een lullypop van in de dertig die een hele
dag voor de teluhvisie, op de bank hangt met 
een grote zak drop, en zo zijn bewustzijn
verdoofd met het kijken naar Tom en Jerry,
The Thunderbirds, Batman en Het Kleine Huis
Op De Prairie, de laatste omdat op die manier 
de gevoelsarme lullypop ook nog eens een emotie 
voelt.

En zo gaf ik nog meer voorbeelden van het
leven van een lullypop. Kom op DirkJan, zei
ik geirriteerd, kom van die bank af, gooi
je ouwe TiTa-Tovenaarplaatjes weg en ga
eens de straat op, de stad in! Spreek eens
een wildvreemde aan in de literaire coffeecorner
van de Bijenkorf, of schrijf desnoods een
gedicht over de liefde in het hier en nu!
Dood aan de lullypop, voorwaarts DirkJan!


---------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.eeuwig.september
Date: Mon, 14 Feb 2000 13:39:13 
From: Valentijn (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: Heimelijke verlangens 
---------------------------------------------------------------

Hai Taco,

Op 14 Feb 2000, Taco schreef:

> zijn gekomen. Post-post-angst dus... Nee, voor wij blijft het eeuwig
> september denk ik... Ik heb ook helemaal geen zin meer in al dat
> gedoe van jaloerse blikken, op je woorden letten, mekaar psychisch
> ontleden enz...

Zo'n postangst heb je nu ook weer niet, je reageert 
immers op mijn posting. En je illustreert ook weer
treffend hoe het hier op usenet toegaat: je vraagt
om een lied en dan posten de mensen dat ze niet
kunnen zingen of niet van muziek houden. Je richt
een groep over de liefde op, en je krijgt alleen
maar klagers aan de deur. En ik begrijp je afkeer
best wel, maar juist op zo'n dag als vandaag moet
je je afkerigheid niet koesteren met nog meer
afkeer, maar moet je je nu juist even afkeren van
je afkerigheid en stel een positieve daad in 
voorwaartse richting!

Doe het nu, want manjana never comes!

Groet,

V.

met een x-je voor iedereen wiens naam met een M begint.


LOLLYPOP!!!!

---------------------------------------------------------------
Date: Mon, 14 Feb 2000 18:57:36
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: Epiloog 
---------------------------------------------------------------

Op Mon, 14 Feb 2000, Samuel Vriezen schreef:

> On Mon, 14 Feb 2000 17:34:30, DirkJan (diedjee@dds.nl) wrote:

> >                      *** HET ECHTE EINDE ***

> Uitgeonaneerd?

Klas eerst uitge-annoteerd...

Maar je hebt gelijk, het zaad is geloosd,
de leegte voor even weer bezworen. Dit
was wat je noemt een solo-sex-soap-soepje.
En mensen uit de kast; mijn participatie
is hiermee voorlopig beeindigd. En waarbij
ik iedereen er op wil wijzen dat het 
allemaal begon met Gedichtendag, weten 
jullie nog? Je moet immers ergens beginnen
om ergens te eindigen. En ik hoop dat 
jullie begrijpen dat dit alles weldegelijk
een ernstige poging was om op een speelse
wijze zelf het podium van deze groep
te betreden. En dan bedoel ik dat alles wat
ik hier heb gepost, iedere regel en ieder
woord, daarvan een onderdeel was. En 
voor de rest verwijs ik nog naar een paar
postjes van vandaag van Valentijn, gepost
op nl.eeuwig.september, nl.culinair,
nl.newsgroups en nl.kunst.film. Wie weet
vind je er nog een paar kloes...

;-)

Groet,

DirkJan

Ik ga straks lekker Thais eten op
de Zeedijk...

> Mooi. Dan nu een gedicht, misschien?

Eerst afstand nemen en er weer uit
stappen...

Maar 't is een idee...


---------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.literatuur.podium
Date: Thu, 17 Feb 2000 14:58:15 
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: Epiloog 
---------------------------------------------------------------

Hai beste podiumbestormers,

Vandaag zou ik wat uitgebreider ingaan op een
aantal reacties, maar helaas ontbreekt het
me vandaag aan voldoende tijd. Bovendien
bekruipt me na zo'n toch wel intensieve
podiumbestijging het gevoel, of je wel alles
moet gaan uitleggen. Alles uitleggen kan
dodelijk zijn en bovendien loop ik een
reeele kans dat ik van een nog grotere
vorm van -hihi- egovergroting wordt beticht.
Weliswaar een volledig misplaatste en
overschatte uitvergroting, maar dan toch.

Het zou voor de meesten weer meer irritainment 
opleveren dan entertainment. Ik ben gek
op irritainment, maar je moet het nu ook weer
niet overdrijven. Maar goed. Er schoot me
toch een soort van vergelijking te binnen
met wat ik heb willen creeeren.

Stel je een klein theatertje voor, met een
podiumpje en een klein donker zaaltje. Het
is een klein literair theatertje. En voor het
gemak dikken we de twee weken tussen mijn
Gedichtingdag en de Epiloog in, tot een
soort van open repetitiedag in het theatertje.
In het theatertje zitten op de 2e en 3e rij
een aantal vaste medewerkers van het theatertje.
Ze zitten driftig -met pen en papier op schoot-
te schrijven en af en toe staat er iemand op
die het podium betreedt en wat voordraagt van
zijn papier. Als ie klaar is krijgt ie soms
wat commentaar uit de zaal, gaat weer zitten en
dan gebeurt het dat na een kwartiertje de volgende
het podium opgaat. Zo doen ze dat al jaren, gezellig,
serieus en intiem. Afgelopen maandag ben ik rond
een uur of 12 naar de zij-ingang van het theatertje
gegaan waar ik tot mijn verassing Manitoba
tegenkwam. Hij wilde net naar binnen gaan om zich
bij de groep te voegen, maar toen ik zei dat ik
me nu ook eens op het podium wilde begeven, zag
hij van zijn voorgenomen bezoek af. Nou, succes
ermee, zei die, ik kom wel terug als je klaar
bent. Bovendien heb ik nu toch geen inspiratie.
Ajuu... Manitoba ging naar huis en ik ging 
naar binnen... ;-)

Groet,

DirkJan

Maar ja, beste lezers, nu zult u zeggen, 
'Wat doen al die camera's achter in het
zaaltje en op het podium nu precies?'
En nu zult u zeggen, 'Waar heb je 't over?'
En dan zeg ik, alles wat er in dat
theatertje gebeurde was gewoon dag en nacht
te volgen via een speciaal tv-kanaal,
dat station NKLP heet.

En op 't einde van de dag droeg ik mijn
laatste werken voor en spoedde mij weer
naar de uitgang. Manitoba had het allemaal
thuis via de kabel meewarig gevolgd en
ik kwam hem weer tegen op het moment dat
ik wegging. Ik ging naar buiten en
Manitoba ging naar binnen. Het enige wat ie
wist uit te brengen was: -zucht Dirkjan-

En zo nam het leven in het theaterje
weer zijn gewone loop... ;-)

Weet iemand een aardige naam voor dit
literair theatertje?

---------------------------------------------------------------

L o l l y p o p


Dus ik zeg tegen Sis: haal die lolly uit je mond!
En Sissy zegt met een stalen gezicht:
Swhaw zwah zwahawah. 
Onverstaanbaar, expres, 
omdat ze weigert die lolly uit haar mond te doen.

Ik had net die middag hout gehakt in de tuin.
Dan zou ik wat van mijn agressie kwijt raken, dacht ik,
en de blokken hout waren bovendien hoog nodig 
voor de verwarming in huis, 
want het was behoorlijk fris aan het worden. 
Maar die bijl zie ik dus door het keukenraam op het
bordes in de tuin liggen. En Sis staat me nog steeds
te sartiezen met die lolly in haar mond.

Ze duwt me tegen de keukendeur aan en begint heel
vies en smerig met haar tong en lippen
heel demonstratief aan die 
lolly te zuigen en te likken. 

Sluuuu...huu...sluuuuu...huu...

Zo'n slurpend en slorpend lolly afzuiggeluid.

Ik kon geen kant op en ik dacht dat ik gek werd.


Door de wolken breekt ineens een straal zo
dun als een zijden draad: 
een regendruppel 
valt tegelijkertijd uit de hemel 
naar beneden, en belandt
precies op de scherpe rand van de bijl.
De druppel valt neer, 
en het uiteinde van
de draad van licht weerkaatst, 
door de bolle druppellens heen, 
tegen het zilveren metalen snijvlak van
de bijl...; een intense, scherpe
zonnestraal refelecteert
precies in de iris van mijn oog.

Ik raak even verblind.

Sis slurpt, sist en slist nog steeds met de lolly. 

Sluuuu...huu...sluuuuu...huu...

Mokerslagen in mijn hoofd.

Ze heeft een paars, klein gesneden, badstoffen strandjurkje aan. 
Ze haalt de lolly ritmisch heen en weer 
en maakt daar nu onderdrukte, kirrende geluidjes bij: 

IoeUhh...Uuuh..Ahhh..joh...joh...IoeUh...Uhhhh. 

Ik breek de ban:

Ik trek haar jurkje met 1 harde ruk uit
en leg haar op de keukentafel.
Ik neem zachtjes en voorzichtig
de lolly uit haar mond.
Ik ruik de zoete, weee, synthetische
geur van aardbeien en kapot gevallen knieen.

Sissy huilt

van genot

Ik zet de lolly met het stokje rechtop in
een beker op het aanrecht. 

...

Ik hou van je, zegt ze later bij het houtvuur. 

...