A star like me - Herman Brood

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

Amsterdam - Den Haag 1960

2009

Ik ken de Rotterdamse cineast Peter Scholten al een aantal jaren. Alleen van e-mail en we hebben honderden berichten over en weer uitgewisseld. Vaak over muziek en YouTube. Zodoende wist ik al lange tijd geleden dat hij ging beginnen aan het maken van een archieffilm over Herman Brood. De details en productie van de film zijn verder niet vaak ter sprake gekomen, maar onlangs was de film af en klaar. Later bleek hij in het voorjaar van 2009 bij de NPS te worden uitgezonden in Het Uur van de Wolf. Dat was dan nog even geduld oefenen, want ik had ook wel een scherper beeld van Herman Brood in mijn hoofd ontwikkeld: ik kende de boeken van Bart Chabot, zijn muziek en ik had veel filmpjes op YouTube bekeken. Ik was nieuwsgierig wat er aan het beeld van Herman Brood zou kunnen worden toegevoegd of veranderd.

Vrijdagmiddag 28 november ontvang ik van Peter Scholten een mailtje met de mededeling dat zijn film A Star Like Me, morgenavond als sneaky preview zou worden vertoond op Nederland 2, na het IDFA-journaal. Ik was verbaasd en verrast. De film duurt bijna een uur.

Nu een dag later maak ik de balans op van een verrassende documentaire over het fenomeen Herman Brood. Ik heb hem ooit eenmaal goed bestudeerd toen hij in zijn nadagen zat te tekenen in het Vondelpark. Peter Scholten maakt een zacht en persoonlijk portret van Herman Brood, zonder veel anekdotiek. De beelden en geluidsband dragen het verhaal.

Ik heb als tiener en tot begin jaren 80 wel gesympathiseerd met Herman Brood als muzikant (zanger en toetsenist) en rock-en-roller. Daarna werd hij steeds meer een trieste vertoning in het roddelcircuit. De film eindigt dan ook al na zijn mislukte tour door Amerika. Maar over de jonge Herman is genoeg te vertellen en te zien.

Er is sprake van een mogelijk vervolg, deel 2, maar ik weet niet of dat even zo boeiend wordt. Juist de keuze die nu gemaakt is vind ik goed verdedigbaar, ondanks een paar opmerkelijke omissies op het einde. Maar goed, voor velen wordt het nog wachten op het zien van de film. Tot zover.

Ik mailde Peter direct na afloop:

Beste Peter,

Gefeliciteerd met je film! Ik heb genoten. Er is veel voorbijgekomen -veel archiefmateriaal in alle soorten en maten- en ik heb geboeid een uur gekeken. Je uitgangspunten zijn me nu ook duidelijk en kan ik mee instemmen. Ik merkte al gelijk dat visueel de trein een thema zou zijn. En het snuifje van Brood in de trein blijft het hoogtepunt. Het vat alles samen, wat hij doet, maar vooral ook zijn onschuldige oogopslag.

Verleden goed en rustig belicht. Niemand kent dat verhaal van de Moanes. En mooie beelden tussendoor.

Ontluisterend blijf ik de beelden vinden waarin Herman slecht articuleert en praat. Maar het moet gezien worden, zoals op het einde heel even het shot bij Theo van Gogh met de papegaai op zijn hoofd. Gelukkig geen beelden van Willebrord Frequin...

Veel muziek en aardig die ondertitels, hoewel ik daar niet echt gevoelig voor ben. Wel vroeg ik mij steeds af waar de titel vandaan kwam, dat hoorde ik terugkomen in het laatste nummer.

En gelukkig ook weinig Chabot.

Goede voice-over die het verhaal verder vertelt.

Heb ik een kritiekpunt of iets? Waarom toch niet even Xandra en zijn dochters aangehaald? Wel in de aflsuiting nog Nina Hagen genoemd. En ik mistte de dood en sprong van het Hilton. Ik vind niet dat je dat -ook voor later- als bekend mag veronderstellen. Maar goed, ik wist dat ze er niet inzaten. Ik had nog wel wat beelden van de begrafenis willen zien en een een datum van overlijden. Wel een afbeelding van zijn geboortedatum.

Goede sfeer van jaren 50, 60 en 70. En je hebt Brood ook muzikaal nu gerubriceerd: rythhm en blues onder invloed van de punk. Brood was geen hippie.

Nou ja, nogmaals gefeliciteerd met deze onverwachte vertoning. Ik vind het geen sneaky-preview, maar gewoon de première. Ben benieuwd of er wat op YouTube opduikt...

En ik kan ook niet anders nogmaals concluderen dat er over Brood ontzettend veel materiaal is. Dat heeft je film wel aangetoond.

O ja, en Jay Baar kwam niet letterlijk maar toch even voorbij: Herman en Jay zijn ooit samen opgepakt in Den Haag. En dat leidde mogelijk tot zijn verwijdering bij Cuby...

Mooie serie was ook de beelden met korte rokjes... Brood zijn liefde voor vrouwen kwam goed uit de verf.

Eveneens de vertellingen van Herman zijn moeder, Beppie Brood. Veel uniek 8-mm materiaal vermoed ik.

Nu iedereen inlichten wanneer de film nogmaals wordt uitgezonden. Dan kunnen we er allemaal over schrijven.

Ik drink er een biertje op!

Groet,

DirkJan

PS

Laat degene die de netmanager is van Nederland 2 je film Textielbeat zien. Nog nooit te zien geweest bij de PO. Het is echt een kerstfilm. Nieuwe mensen, nieuwe kansen.

PS2

Er hebben 160.000 mensen naar de film gekeken.

PS3

Website Peter Scholten - radarmedia.nl

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl