Herman Brood - A Star Like Me

Aanstaande zaterdagavond 16 mei 2009, wordt om half negen een ruim vijftig minuten durende archieffilm met commentaar uitgezonden op NED3. De film was eind vorig jaar plots in een sneaky preview al te zien op een vrijdagavond. Toen al gekeken. Een prachtig document dat op het juiste moment stopt. Een persbericht staat in Oor: http://oor.nl/news_details.asp?id=7030 Ik schreef er eerder over: "Nu een dag later maak ik de balans op van een verrassende documentaire over het fenomeen Herman Brood. Ik heb hem ooit eenmaal goed bestudeerd toen hij in zijn nadagen zat te tekenen in het Vondelpark. Peter Scholten maakte een zacht en persoonlijk portret van Herman Brood, zonder veel anekdotiek. De beelden en geluidsband dragen het verhaal. Ik heb als tiener en tot begin jaren 80 wel gesympathiseerd met Herman Brood als muzikant (zanger en toetsenist) en rock-'n-roller. Daarna werd hij steeds meer een trieste vertoning in het roddelcircuit. De film eindigt dan ook al na zijn mislukte tour door Amerika. Maar over de jonge Herman is genoeg te vertellen en te zien." [...] "Gefeliciteerd met je film! Ik heb genoten. Er is veel voorbijgekomen -veel archiefmateriaal in alle soorten en maten- en ik heb geboeid een uur gekeken. Je uitgangspunten zijn me nu ook duidelijk en kan ik mee instemmen. Ik merkte al gelijk dat visueel de trein een thema zou zijn. En het snuifje van Brood in de trein blijft het hoogtepunt. Het vat alles samen, wat hij doet, maar vooral ook zijn onschuldige oogopslag. Verleden goed en rustig belicht. Niemand kent dat verhaal van de Moans. En mooie beelden tussendoor. Ontluisterend blijf ik de beelden vinden waarin Herman slecht articuleert en praat. Maar het moet gezien worden, zoals op het einde heel even het shot bij Theo van Gogh met de papegaai op zijn hoofd. Gelukkig geen beelden van Willebrord Frequin... Veel muziek en aardig die ondertitels, hoewel ik daar niet echt gevoelig voor ben. Wel vroeg ik mij steeds af waar de titel vandaan kwam, dat hoorde ik terugkomen in het laatste nummer. En gelukkig ook weinig Chabot. Goede voice-over die het verhaal verder vertelt. Heb ik een kritiekpunt of iets? Waarom toch niet even Xandra en zijn dochters aangehaald? Wel in de aflsluiting nog Nina Hagen genoemd. En ik mistte de dood en sprong van het Hilton. Ik vind niet dat je dat -ook voor later- als bekend mag veronderstellen. Maar goed, ik wist dat ze er niet in zaten. Ik had nog wel wat beelden van de begrafenis willen zien en een een datum van overlijden. Wel een afbeelding van zijn geboortedatum. Goede sfeer van jaren 50, 60 en 70. En je hebt Brood ook muzikaal nu gerubriceerd: rythhm en blues onder invloed van de punk. Brood was geen hippie." http://www.radarmedia.nl/Site Peter Scholten