Homepage

Vier Dichtsels

[Onderstaande schrijfsels zijn puur fictie en van jaren geleden.] AUTOPSIE Met twee metalen klemmen lag zijn hartje bloot Het was stil en leeg geworden Het klopte niet meer, alles was dood En zo keek ik weg naar de witte en grijze tegels die patronen vormden van grote en kleine vissen, die elkaar omvatten en verslonden Ik wist mij nietig te maken, o zo klein draaiend in dit eeuwig uitdijend firmament Maar in al dit alles was er niets, maar dan ook niets dat mij kon troosten ~ --------------------------------------------------------------- M Een onzichtbaar lichaam raakt mij aan Het is er wel, maar ik zie het niet Ik grijp naar een hand in de duisternis: Pak me vast! Ik ruik en voel maar grijp gelukkig altijd mis Want zo bouw ik ongestoord aan mijn eigen beeld aan het lichaam dat ik o zo graag begeer * Gistermiddag dwaalde ik door de Bijenkorf en vanaf de vide midden in de korf zag ik haar plots beneden staan bij de parfumerie Het was precies mijn beeld, mijn lichaam dat ik alleen van woorden ken, en waarvan ik het voor onmogelijk hield dat het zich ooit in een menselijke gedaante voor mij zou verschijnen O zwaan vermomd als hinde O godin mijn eeuwige beminde Snel ging ik met de roltrap naar beneden en spoedde me naar de stand van Chanel Ze was al weg en het enige wat ik nog wel van haar zag, was in de verte, een stukje van haar rode, wollen jas... --------------------------------------------------------------- .B. Ze draagt alleen maar witte lingerie Haar knieen over elkaar heen geslagen Haar machtige lijf wordt in de nacht door een kleine spot zacht amber opgelicht In haar rechterhand een sigaret In de linker haar muis Ze inhaleert en sluit haar ogen Haar ogen openen zich weer en in haar zwarte pupillen reflecteren in hard groen fosforlicht de letters van haar electronisch gedicht Ze strijkt met een hand door haar haar En even later met een verfijnd erotisch gezicht komt zij op haar eigen woorden klaar --------------------------------------------------------------- L o l l y p o p Dus ik zeg tegen Sis: haal die lolly uit je mond! En Sissy zegt met een stalen gezicht: Swhaw zwah zwahawah. Onverstaanbaar, expres, omdat ze weigert die lolly uit haar mond te doen. Ik had net die middag hout gehakt in de tuin. Dan zou ik wat van mijn agressie kwijt raken, dacht ik, en de blokken hout waren bovendien hoog nodig voor de verwarming in huis, want het was behoorlijk fris aan het worden. Maar die bijl zie ik dus door het keukenraam op het bordes in de tuin liggen. En Sis staat me nog steeds te sartiezen met die lolly in haar mond. Ze duwt me tegen de keukendeur aan en begint heel vies en smerig met haar tong en lippen heel demonstratief aan die lolly te zuigen en te likken. Sluuuu...huu...sluuuuu...huu... Zo'n slurpend en slorpend lolly afzuiggeluid. Ik kon geen kant op en ik dacht dat ik gek werd. Door de wolken breekt ineens een straal zo dun als een zijden draad: een regendruppel valt tegelijkertijd uit de hemel naar beneden, en belandt precies op de scherpe rand van de bijl. De druppel valt neer, en het uiteinde van de draad van licht weerkaatst, door de bolle druppellens heen, tegen het zilveren metalen snijvlak van de bijl...; een intense, scherpe zonnestraal refelecteert precies in de iris van mijn oog. Ik raak even verblind. Sis slurpt, sist en slist nog steeds met de lolly. Sluuuu...huu...sluuuuu...huu... Mokerslagen in mijn hoofd. Ze heeft een paars, klein gesneden, badstoffen strandjurkje aan. Ze haalt de lolly ritmisch heen en weer en maakt daar nu onderdrukte, kirrende geluidjes bij: IoeUhh...Uuuh..Ahhh..joh...joh...IoeUh...Uhhhh. Ik breek de ban: Ik trek haar jurkje met 1 harde ruk uit en leg haar op de keukentafel. Ik neem zachtjes en voorzichtig de lolly uit haar mond. Ik ruik de zoete, weee, synthetische geur van aardbeien en kapot gevallen knieen. Sissy huilt van genot Ik zet de lolly met het stokje rechtop in een beker op het aanrecht. ... Ik hou van je, zegt ze later bij het houtvuur. ...