V A L E N T I N E



------------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.eeuwig.september
Date: Sat, 25 Sep 1997 23:46:58
From: DirkJan (foxof@dds.nl)
Subject: My Funny Valentine
------------------------------------------------------------------


M Y F U N N Y V A L E N T I N E
Amsterdam, De Waag: 25 september 1997 [22:30:00 uur] Laat ik haar Valentine noemen. Begin juli had ik met haar afgesproken in de Domstad en ik ging er met de trein naar toe. We hadden ergens in het rustige deel van het centrum afgesproken op een rustig terras van een Grand-Cafe. Het was zeven uur 's avonds, en het was warm, erg warm die dag en avond. Ik was precies op tijd, maar Valentine was er nog niet. Gelukkig, want dan kon ik me een en ander nog eens goed voor de geest halen hoe wij elkaar via het net hadden leren kennen. En dat was toch allemaal wel wonderlijk. En ik was zo nieuwsgierig en opgewonden om haar te ontmoeten; eindelijk. En had ik eigenlijk niet iets voor haar mee moeten nemen, een bloemetjes ofzo, of een doosje bon-bons? Nee, niet overdrijven, maar de ontmoeting prikkelde wel van binnen en van buiten. Valentine kwam maar niet opdagen en ik begon me ongerust te maken. Ik stond van m'n tafeltje op en drentelde over het aangrenzende plein waar -hoog zomer- in het midden een permanent poffertjeskraam lauwtjes floreerde. In m'n linkerooghoek zag ik een vlag van Albert Hein uithangen. Ik kijk op de klok en binnen een kwartier zit ik, na gedane zaken, weer -maar nu aan een ander tafeltje- op mijn rendez-vous-plek: het Parool ligt open en bloot opengeslagen op de pagina met Heinz. Ik weet wel hoe Valentine eruit ziet, maar mij kan ze eenvoudigweg niet herkennen. Ok, ik ben de enige eenzame, kalende, achterin de dertig-zijnde nerveuze man aan een tafeltje. Dus je zou ook zeggen dat dat genoeg is, kwa kloe: en het was ook genoeg. We vonden elkaar rond de klok van 8. Valentine kwam, ik zag, maar zij overwon. Ik was geraakt en aangeraakt door onze almaar uitgestelde ontmoeting: een samenscholing voor 2, een foux-a-deux tussen FoXoF en Val: Val voor intimi, maar Valentine voor haar vrienden en vriendinnen. Maar ik viel niet op haar en ik viel niet voor haar, maar toch hou ik van Val. Die Val, tuurlijk hou ik van Val, altijd. Val is gewoon... Ja, Val is gewoon Val. - Wat wil je drinken? - Ik drink vanavond Wodka-jus. En jij? - Ik hou 't vanavond op Jus-wodka, als je 't niet erg vindt. - Ober! - Ja mevrouw? - Graag een Jus-wodka voor meneer en een Wodka-jus voor deze mevrouw. - Natuurlijk mevrouw. De drank arriveerde en wij praatten honderduit en ik raakte ook maar niet uitgekeken op mijn eigen versteldheid na zoveel gedeelde belevenesverstandhoudingen... Valentine nam een slok en trok een verbaasd, zelfs ietwat zuur gezicht. Ik zoog zachtjes aan m'n rietje: Was lekker die Jus-wodka. - Dit is geen Wodka-jus... - Hoezo, geen Wodka-jus? - Dit is een Jus-wodka! Fox, laat is jouw glas proeven. Geef dat glas is hier. Val neemt een slok. - Ja, kijk. Ik bestel een Jus-wodka en een Wodka-jus, en ik zeg er nog bij: de Jus-Wodka voor Fox en de Wodka-jus voor Valentine. Ja of nee dan... - Dus ik heb jouw Wodka-jus gekregen, bedoel je. - Ja, dat bedoel ik. Horeca anno 1997. We praatten lustig verder en opeens zag ik achter haar ogen een idee oplichten; 't twinkelde even ergens precies tussen haar ogen, precies daar, maar dan iets daar boven. Precies daar ja. - Val. Val, luister je? - Ik zeg net tegen die mensen aan dat tafeltje naast ons dat we dus nu al 3, nee laat ik eerlijk zijn, 4 Wodka-jus hebben besteld, en waarvan er minstens 1 een Jus-wodka was. Laten we 't daar op houden, en ober!: Ober doet u nog een rondje van het zelfde... - Luister Val. Ik zal je wat vertellen, maar zeg 't nooit hardop: Beloof je me dat!: Ik ben een tovenaar! Ja echt, een echte heuse tovenaar die kan toveren. - Pff...Duh..Bw.hik.hh. - Beloof me 1 ding: Je moet niet gaan lachen, maar ik zal je laten zien, ik zal bewijzen dat ik een tovenaar ben. Luister goed Val: Je mag 2 wensen doen. Ech! Twee droomwensen die alleen een tovenaar kan vervullen. De ober serveerde de 6e en niet 4e Wodka-jus, Jus-wodka toen Val haar ogen even toekneep, haar haar achter in haar nek gooide, nadacht en in een roes van aanelkaargesproken woorden weer voorover veerde: - Als jij een tovenaar bent FoX, dan wens ik mij nu een grote literfles met sjokolademel. Zo'n grote fles , maar dan wel een die als ie leeg is -snap je?- gewoon weer vanzelf volloopt, altijd en overal. Zo'n fles zou ik willen hebben. Nu. Val nam een slok van haar glas en zeeg -met gesloten ogen- eventjes weg in een diepe stilte. - Val. Wakker worden! - O-mie-God! Wat is dat? - Wat denk je. - Dat kan niet Fox, dat is onmogelijk. Waar komt die fles vandaan? - Ik zei toch dat ik kon toveren. - Djiezuskraaist! SJOKOlademel! Een liter! Val opende de fles met haar tanden en ze dronk de fles in 1 teug leeg. Euforisch geworden door de mel(k) zette ze de fles pas weer neer toen ie ad-fundum was; een lichtbruine snor achterlatend op haar funny snoetje. Alle mensen op wel 6, 7 tafeltjes hadden ademloos toegekeken. - Hij is leeg, en dus nu loopt ie zo vanzelf weer vol. Ik knikte. Val begon hard te lachen en draaide haar triomfantelijke blik -met begeleidende stemverheffing- als een vuurtorenlicht rond over het hele terras: - Hij zegt dus dat ie een tovenaar is. Nou ja, ik zeg geen nee en ik zeg geen ja, want er staat dus nu wel een lege fles sjokolademel hier op dit tafeltje en...

W H A M!

Val ging onderuit en viel van haar stoel af. De stoel bleef op miraculeuze wijze staan, en Val viel pardoes, pontificaal op haar gat. Niemand durfde te lachen. Val kroop snel weer overeind, en al mompelend en vloekend zag ze tot haar stomme verbazing weer een volle, geopende fles sjokomel voor haar neus op tafel staan. - Het is een tovenaar. Mensen het is een tovenaar! - Niet zo hard Val. Ik zei toch dat je het niet verder mag vertellen. - Mensen, 't is echt ongelofelijk. En het is Fox, deze man ken ik! - Ga nou rustig zitten Val, ik moet weg, ik moet de laatste trein halen. Ik gaf Val alvast een handkus, maar ik wachtte nog even met afscheid nemen: Val mocht immers nog een 2e wens in vervulling laten gaan. Val bestelde nog snel een laatste ronde van 2 dubbele Wodka-zonder-jus en fluisterde zachtjes haar 2e wens in m'n oor: - Fox, ik wil nog zo'n fles. ... - Kijk maar onder je stoel... - O my God. O my God, my eyes! Ik zie twee flessen; een volle op tafel en een volle onder de stoel. Je bent een tovenaar Fox. Ik moet naar huis om deze ervaring te verwerken! Ik denk dat ik religieus word, ik weet 't niet, ik hallucineer. We rekenen nu af en gaan ieder ons weegs en we praten hier met niemand verder over FoX. Je houdt je mond verder! Ik meel je morgen direct! We moeten hier verder over praten. Maar klap-toe-de-mond Fox, 't is nu ons geheim!
*********
We namen afscheid en ik haastte mij naar het station en ik geloof dat ik Valentine in een compleet verbijsterde zo niet verwilderde staat achterliet. En zo zwierf Val -denk ik, vermoed ik- naar huis met in haar rechterhand een geopende halfvolle fles sjokomel, en in haar linkerhand zwaaide een volle literfles sjokomel van het merk Nutricia, het merk waar ik eerder op de avond 3 flessen van had gekocht: in the blind, bij de Albert Hein. Drie flessen sjokomel: 1 voor Val en 1 voor mij als beider aandenken van de samenscholing (1+1=2) en de derde fles was bedoeld om direct op te drinken. De 3 flessen zaten nog gewoon in m'n tas en ik wachtte nog op een geschikte gelegenheid. Maar 't liep anders af: ik kreeg een brainwave en ik speculeerde en gokte goed: Toen Val haar hoofd naar achter wierp haalde ik snel de 1e fles sjokomel uit m'n tas en opende die razendsnel met de openerfunctie van m'n Zwitserse zakmes. Ik gooide de kroonkurk op het plein en zette met een zachte plof de fles voor haar neer. Boef! Dat was 1. Ze dronk de fles leeg en nu moest ik laten zien dat de fles weer uit zichzelf vol zou raken. Daar verscheen fles nummer 2. Op het moment dat ze in gesprek ging met mensen aan de andere tafeltjes -BTW eigenlijk heel genant- ontklurkte ik fles numero dos; ik zette 'm neer en haalde de lege fles weg en die ik snel in m'n tas verstopte. Val zag nix. De andere mensen rondom ons des te meer. Die zagen precies wat er gebeurde. En toen kwam 3. Een jongeman aan een tafeltje rechts van ons snapte precies wat er aan de hand was, en op een paar gesticulaties van mij pakte de jongen onopvallend de 3e fles sjokomel uit mijn tas en zette die onder de stoel van Val... Nou ja, de rest is histyrie.
*** De Waag: 25 september: Pfmmm...
Ik weet niet hoe het Val verder is vergaan en wanneer het moment kwam dat ze begreep dat ik helemaal geen tovenaar was of ben. Of kwam het doordat ze met haar schreeuwende stem over het terras had geroepen dat FoX een tovenaar was? Was dat haar straf, of was FoX een charmante charlatan? Of kwam het door de Wodka, nee, door die ene Jus-wodka? De lege sjokomelfles die ik eraan overhield pronkt nu op de schoorsteenmantel, en met een Wodka-jus in de hand, zet ik dan weleens Chat Baker op en dan 't liefst als ie zachtjes blaast en zingt op een septemberavond: My funny Valentine... You make me smile... Gisteren ontving ik pas weer een teken van leven van Valentine: Het ging goed met haar, maar zo schreef ze ergens verstopt onderaan: 'bij nader inzien geloof ik toch niet dat je een tovenaar bent'. Dat is nu precies Val, mijn Val, My funny Valentine. ;-) Groet, DirkJan Als ik een tovenaar tegen zou komen die mij 2 wensen in het vooruitzicht zou stellen, dan zou ik hem simpel antwoorden: Beste tovenaar, zou ik dan zeggen, beste tovenaar, ik heb aan 1 wens al genoeg. Als u een echte tovenaar bent, vervul dan maar mijn enige wens dat ik altijd wensen kan!