DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

Amsterdam - Den Haag 1960

§ Het leven is als de vlucht van een zwaluw door een open boerenschuur op een zomerdag.

Vrij naar Theodor Holman.

2017

het is

Selectie eigen tweets 2016/2017 - Actueel

Verzameling lijstjes

__

Ik omarm de wetenschap, maar ik geloof nu ook in een metafysische dimensie in onze existentie die misschien ooit of nooit duidelijk wordt.

Een aantal stukjes van deze pagina over mijn gekanteld wereldbeeld heb ik op een aparte pagina gezet.

Wetenschap? - Verzameling notities

Ik lees vrijwel geen literatuur meer, deels door teleurstellingen, maar La Superba van Ilja Leonard Pfeiffer vind ik een magistrale roman, geschreven in een magistralende taal.

(Het vorige meesterwerk dat ik las, al weer lang geleden, is Publieke Werken van Thomas Rosenboom.)

Vandaag 345 jaar geleden wordt de moord op de gebroeders De Witt herdacht op de Plaats in Den Haag. In 1995 maakte ik een curieus docu-drama over de lynchpartij.

De Steen - Johan de Witt - 40 min 1995 - YouTube

Losse opmerking van mij op neerlandistiek.nl.

[ Nog een opmerking over het betoog van Sebastiaan Valkenberg. Ik ben het niet met hem eens dat literatuurwetenschap zich maar beter niet met film en televisie moet bezighouden. Scripts en scenario's lijken mij onderwerpen bij uitstek voor actueel en urgent literatuuronderzoek. Films en televisiedrama zouden van mij ook zeker een goede aanvulling zijn op het nu nogal saaie (Nederlandse) literatuuronderwijs op de middelbare school. ]

Tweeet

Is er al een e-NewsPaper, een dun buigzaam beeldscherm op tabloidformaat? Voeding en bediening via je smartphone. Geen papier meer. Simpel.

(dertig jaar geleden dacht ik aan het lezen van een krant of boeken via virtual reality. Lijkt een slecht idee, in het gunstigste geval word je scheel en krijg je hoofdpijn.)

Het Tante Aaf-plantsoen

De organisatie van het Prinsjesfestival heeft een speechwedstrijd uitgeschreven met als thema "Tijd om elkaar te vinden". De winnende speech, de PrinsjesRede, van maximaal 750 woorden, wordt gepubliceerd in Elsevier en drie speeches worden rond aanstaande Prinsjesdag voorgedragen door bekende acteurs. Meedoen is veel belangrijker dan winnen en al vrij direct had ik een fictief idee. Wat laten sudderen en vervolgens in korte tijd achterelkaar opgeschreven en ingezonden. Klaar.

De sluitingsdatum is 15 augustus. Nu twijfelde ik wanneer ik mijn fictieve speech hier neer zou zetten, maar doe het nu al gelijk. Het gaat om het spel. Doe ook mee.

Prinsjesfestival - Speechwedstrijd Prinsjesrede 2017 - prinsjesfestival.nl

HET TANTE AAF-PLANTSOEN

Lieve familie, vrienden, aanwezigen en vooral ook buurtbewoners,

Wat is het heerlijk om hier met zoveel mensen te zijn op deze stralende dag in Amsterdam-Oost. Tante Aaf zou het geweldig hebben gevonden, dit is precies wat ze wilde. Maar tante Aaf kan hier niet bij zijn, want ze is bijna twee jaar geleden op 83-jarige leeftijd vredig overleden en juist doordat ze dood is, kan hier vandaag het Tante Aaf-plantsoen feestelijk worden geopend. Dat heeft ze zo gewild.

Mijn tante Aaf van Brakel is hier in de Bloemfonteinstraat geboren in 1932 en heeft als kind in de oorlog gezien hoe de Joden uit de Transvaalbuurt verdwenen. Dat maakte na de oorlog diepe indruk. Ze wilde zich daarna inzetten voor de mensen, het liefst was ze dokter in Afrika geworden, maar ze is voor vroedvrouw gaan leren en opende hier vlakbij in 1961 haar praktijk op de Pretoriuskade. Honderden, misschien wel een paar duizend baby's heeft ze in de buurt en ook daarbuiten, met eigen handen op de wereld gezet. Baby's van Amsterdammers, maar later ook van Surinaamse, Turkse en Marokkaanse vrouwen, van Afrikaanse, Braziliaanse, noem maar op. Ze vond het geweldig om in deze smeltkroes te wonen en te werken.

Aaf was de jongere zus van mijn vader en ik ben als nichtje vaak op de fiets uit West naar haar toegegaan. Het waren fijne middagen en ze praatte honderduit met de gekste verhalen over de bevallingen uit haar praktijk, maar ze sprak later ook over discriminatie en onverdraagzaamheid in de stad. In het haar zo geliefde Amsterdam. Over hoe de vrouw van een spierwit Nederlands stel van ras-Amsterdammers beviel van een donker meisje. De man heeft haar daarna gelijk verlaten. Een dna-test bestond nog niet. Over de mannen die niet bij de bevalling durfden te zijn, of hoe ze een bevalling heeft gedaan in een ambulance op weg naar het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis, met loeiende sirenes.

Voor tante Aaf was iedereen gelijk, iedere baby en moeder haar even dierbaar. Er zijn nog een paar kinderen naar haar vernoemd, waaronder een Chinees meisje. Aaf klonk als een mooie vogelnaam in het Chinees.

Tante Aaf hield van de mensen en de mensen hielden van haar. Ze was gek op deze buurt van gewone mensen en hardwerkende arbeiders. Met veel socialisten voor en na de oorlog, net als zij. Ze was een rooie vrouw en is dat altijd gebleven. Maar ze zag later de buurt ook veranderen met de komst van de gastarbeiders en later de moskeeën, de islamitische slager, de broodjes döner die ze ook graag op zijn tijd lustte. Ze was niet bezorgd over de migratie, alles had tijd nodig, zei ze.

Ze voelde zich Amsterdammer, maar zei ook dat ze in de eerste plaats wereldburger was, toevallig neergezet in de Transvaalbuurt. Dat was haar bestemming, een toevallig, maar bevoorrecht lot dat ze niet wilde ontlopen, zei ze vaak, ze omarmde het. Geld deed haar niets, maar was gek op haar huisje en autootje, en veel op vakantie ging ze niet, heel af en toe een weekje naar Terschelling in pension Het blesse paard, vaste prik. Ze hoefde de wereld niet meer in, de wereld zat om haar heen hier in de buurt.

En zo zag ze de Transvaalbuurt veranderen in een buurt vol nationaliteiten en mijn tante Aaf van Brakel werd tante Aaf voor iedereen, niet getrouwd en zelf geen kinderen, maar ze stond altijd voor iedereen klaar en tot hoge leeftijd was ze actief en strijdbaar in het wijkcomité.

Het was juist ook aan het wijkcomité dat zij na de opheffing van haar verloskundige praktijk in 2000 vertelde dat ze na haar dood haar kleine kapitaal wilde nalaten aan de buurt door het inrichten van een plantsoen voor iedereen op het pleintje van deze Bloemfonteinstraat. Met gras, bankjes een picknicktafel en een speeltoestel zoals die er nu staat met een glijbaan voor de allerkleinsten en een rek met klimtouwen. En in het midden is een jonge kastanje geplant die langzaam mag uitgroeien tot een boom die alles en iedereen beschermd.

Dit is wat ze wilde, en dat op alle dagen van het jaar iedereen hier zou komen, met of zonder kinderen. Elkaar ontmoeten, verbinden, contacten leggen, roddelen, spelen, eten en drinken, leven!

Geef elkaar allemaal de hand en steek ze in de lucht.

Hierbij verklaar ik het Tante Aaf-plantsoen voor altijd geopend. Dankjewel tante Aaf.

Janet van Brakel
(Amsterdam 1963)

Ik heb er nooit een seconde serieus in geloofd, maar ik vond mijn eigen gedachte - fantasie - aardig dat er ergens op aarde een deur of een luikje was waarachter zich een geheel nieuwe wereld bevond en de oplossing gaf over onze werkelijkheid. En dan bedenken dat mensen op zoek gaan naar zo'n deur.

Jaren later, in 1999, kwam de film Being John Malkovich uit. Hierin is ook een verborgen deurtje en als je daar doorheen gaat, dan word je uiterlijk de acteur John Malkovich. Met in de hoofdrol ... John Malkovich. Een aardig gegeven, maar vond de film toch niet heel sterk uitgewerkt.

Dit was mijn eerste blogposting in de zomer van 2006.

Warm

De deuren en ramen staan wijd open.
Rond de lamp zitten een paar vliegen elkaar achterna.
Van buiten dringen onbestemde geluiden door.
Lezen kost teveel moeite.
In teluhvisie heb ik al helemaal geen zin.
Ik heb nergens zin in.
Ik hang op de bank en wacht.

Weblog vossenhol.blogspot.nl 2006

Ik ben een grote bewonderaar van het werk van Willem Wilmink. Ik wist dat hij op het eind van zijn leven niet meer de deur uitkwam en geteisterd werd door angsten, mogelijk veroorzaakt door de oolog. Het liefts zat hij alleen nog in zijn stoel met een sigaret en een biertje. Ik heb ooit iets van een docuentaire erover gezien. Op de blog neerlandistiek was er een aanleiding om hier meer naar te vragen. Hoe zat dat die laatste jaren en waarom is hier op internet niets over te vinden? Hieronder mijn laatste reactie.

__

[...]

Ik heb de documentaire net gelijk bekeken, prachtig en ook verhelderend. Toch heb ik hem mogelijk toen al gezien in 2004, maar was ik de inhoud grotendeels vergeten, of heb ik alleen maar het einde opgepikt, wat ik het meest aannemelijk vind. Er is geen aparte documentaire gemaakt in de serie Hoge Bomen, maar enkel deze uit Het uur van de Wolf.

In deze docu zit ook de indrukwekkende voordracht van Joost Prinsen van Wilminks gedicht Ben Ali Libi. Aart Staartjes vertelt over Wilminks bekendste liedtekst, Deze vuist op deze vuist, voor de Film van Ome Willem, die maar twee aparte regels telt ( ... en zo klim ik naar boven). Hij gaf de tekst op een papiertje aan Aart en zei, Kan ik hier wel geld voor vragen?

Op Twitter meldde iemand dat Elsbeth Etty bezig is met een biografie over Wilmink, 1+1=3. Ik weet nu genoeg.

__

De link naar de documentaire.

Dichter in de Javastraat - Het uur van de wolf - NPS 2004 - YouTube

Sinds de jaren tachtig zie je af en toe het verschijnsel van de ‘interactieve film’, of het ‘polylineaire verhaal’ opduiken. Daarbij krijgen toeschouwers of lezers op bepaalde momenten de keuze om het verhaal een bepaalde kant op te laten gaan. Het lijkt verrassend en leuk, maar de terechte kritiek hierop is dat een toeschouwer of lezer nu juist geen keuzes wil maken in het verloop van een verhaal en dat hij dat over wil laten aan de bedenker, het gaat juist om zijn keuzes waardoor de beschouwer zich wil laten sturen. Het is ook nooit een succes geworden, ook niet met virtual reality. Hugo Brandt Corstius heeft hierover nog eens een goed kritiekstuk geschreven.

Marc van Oostendorp schreef een artikel op neerlandistiek.nl over de evolutie van grammatica. Interessant, maar wat buiten mijn denkraam. Toch zit ik een tijd op een spoor van algehele twijfel. Ik reageerde los van de test met onderstaande reactie. Het is een herhaling van wat ik eerder heb geschreven, maar dan met andere woorden.

__

Hoe grammatica is ontstaan zullen we nooit te weten komen, alle theorietjes daarover zijn speculatief. We weten al niet hoe taal is ontstaan, mogelijk door langzame evolutie, of door een genmutatie van één mensachtige, wie zal het zeggen. Maar dichter bij huis, we weten ook niet hoe taal in onze hersens werkt en wat het nu precies is en doet. Hoe slaan we informatie op, wat zijn herinneringen precies, enzovoorts. Ik heb geen idee, ik lees dan wel over neuronen en neurale netwerken en synapsen, maar hoe werkt dat dan? Vage antwoorden. Ik heb er nog geen overtuigend verhaal vanuit de wetenschap over gehoord. Wat gebeurt er als ik hier het woord 'keukenkastje' schrijf in mijn hoofd? Weet u het?

Ik heb wel het idee dat de vergelijking van onze hersenen met een computer een dwaalspoor kan zijn. Slaan wij informatie binair op, hebben we een rom- en ram-geheugen? Kun je een computer ook een bewustzijn geven? Er zijn mensen die denken dat dat kan en op termijn gaat gebeuren. Ik ben sceptisch.

Ik houd alles voor mogelijk hoe taal en ons brein werken en zonder iets te benoemen sluit ik ook een metafysische dimensie niet uit. Alles kan. Laat iemand maar eens vertellen hoe dat zit dat ik vannacht helder en lucide droomde dat ik trek had ik in een boterham met appelmoes. Ik draaide een blik open en bleek er een klein levend varkentje in te zitten. Raadselachtig is het, dromen, taal, ons brein, de mens, de hele existentie.

Mijn ingezonden brief naar Onze Taal over 'hun hebben' had ik ook gestuurd naar de Volkskrant. Zonder een bevestiging is hij vandaag, zaterdag 22 juli 2017, geplaatst. Leuk. Misschien maakt het nog wat los.

[ Na de NRC, Het Parool en Onze Taal nu dus ook een keer een ingezonden brief in de Volkskrant, dat wilde ik wel een keer, voor de eer en de geschiedenis. En de brief getweet en zorgde voor aardig wat reuring. ]

En nu volg ik al wat jaartjes de blog van de afdeling Nederlands van de Radbout Universiteit, is heel aardig. En ter promotie van mijn ingezonden brief heb ik ze mijn screenprint aangeboden voor een zomers blogje. En die hebben ze overgenomen.

Weblog Afdeling Nederlandse Taal en Cultuur - 'Hun hebben' - nederlands.ruhosting.nl

In het zomernummer van Onze Taal staat een artikel over 'ingezonden brieven'. Dat inspireerde om weer eens in de pen te klimmen over een recent taalonderwerp dat hier op dit kladblokje al aan bod kwam. Afwachten of Onze Taal het al dan niet ingekort in hun septembernummer wil plaatsen.

Hun hebben

Uit een onderzoek van de Radboud Universiteit komt duidelijk naar voren dat kinderen een natuurlijke voorkeur hebben om 'hun' als onderwerp te gebruiken, 'hun waren de beste'. Wie is geleerd dat je hier 'zij' moet zeggen doet dit pijn aan de oren, maar toch is het begrijpelijk en natuurlijk dat steeds meer mensen het wel zo zeggen.

Kinderen gebruiken het steevast ook omdat ze weten dat 'hun' alleen betrekking heeft op levende wezens en 'zij' ook op dingen kan slaan. Het is dus juist slim van kinderen dat ze dit onderscheid kunnen maken en 'hun' zeggen als onderwerp. Over boeken zeggen ze niet, 'hun liggen op tafel'.

Ik weet nog goed van mijn eigen kinderen hoe zij al vanaf ze konden praten de natuurlijke neiging hadden om 'hun' als onderwerp te gebruiken, maar dat heb ik ze subiet afgeleerd, wat ook prima lukte. Ik heb daar geen spijt van, want het wordt nog steeds gezien als een ernstige taalfout die Van Dale omschrijft als 'volkstaal'. Maar nu realiseer ik me dat ik toch een kunstmatige taalnorm heb doorgegeven en vind ik dat 'hun hebben' niet meer zou moeten worden afgekeurd, en in ieder geval een aanvaardbare plek mag krijgen naast het kunstmatige, aangeleerde 'zij hebben'.

DirkJan Vos
Amsterdam

Eind jaren twintig woonde Annie M.G. Schmidt (1911-1995) enige tijd in Den Haag op kamers om voor notaris te studeren. Veel uitgaan, dansen en met jongens omgaan. Zou er wel meer over willen weten. Later schreef ze het lied Wat voor weer zou het zijn in Den Haag, gezongen door Connie Stuart met muziek van Harry Bannink. Ook in het lied Op een mooie Pinksterdag komt Den Haag voor: 'Morgen kan ze zwanger zijn, ‘t Kan ook nog vandaag, ‘t Kan van de behanger zijn of van een Franse zanger zijn, Of iemand uit Den Haag ... '

[ Mailtje gestuurd naar de gemeente De Haag en wat fracties om een plaquette te plaatsen bij het huis waar Annie heeft gewoond. Wellicht met de tekst van Wat voor weer zou het zijn in Den Haag? Dat heeft ze verdiend en is ook goed voor de stad. ]

Wat Voor Weer Zou Het Zijn In Den Haag

Als ik weg ben, voorgoed uit dit land
Als ik woon bij Menton of bij Nice
In een bungalow dicht bij het strand
Waar het weer niet zo guur is en vies
Lig ik fijn in de zon op mijn rug
Om hij heen bloeit de rozemarijn
Ik wil nooit meer naar Holland terug
En ik denk vals: hoe zou het daar zijn
Nog zo nat, nog zo kil?

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag
Zijn de bomen nog kaal op het Voorhout
Wat voor weer is het daar nou vandaag
Is het miezerig, mistig en koud
Zijn de wolken weer laag
Valt de regen gestaag
Is lijn negen er nog zo benauwd
Het is een vrij overbodige vraag
Wat voor weer zou het zijn in Den Haag

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag
Noorderwind met wat nevel uit zee
Op de Denneweg ruikt het nu vaag
Naar Couperus en ook naar sate
Zou het pension er nog zijn
Op het Valkebosplein
Met die mensen uit negentien twee
Is het leven nog altijd zo traag
Wat voor weer zou het zijn in Den Haag

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag
Wisselvallig met telkens een bui
Wat voor weer is het daar nou vandaag
Is het weer voor een vest of een trui
Is er regen vandaag
Waait de wind met een vlaag
Alle voetgangers weg van het Spui
En duikt iedereen diep in zijn kraag

Hmmm hmmm hmmmmm

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag
Zijn de bomen al groen op het plein
O wat zou ik verschrikkelijk graag
Een moment op het Buitenhof zijn
Langs de Poten te gaan
Voor de schouwburg te staan
Het is niet nodig maar het lijkt me zo fijn
Een kwartiertje is al wat ik vraag
Ik verlang naar mijn eigen Den Haag
Ik verlang zo naar Den Haag
Den Haag, Den Haag

Annie M.G. Schmidt

De tuinman en de dood

Een Perzisch Edelman:

Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: "Heer, Heer, één ogenblik!

Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.

Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.

Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!" -

Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.

"Waarom," zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?"

Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,

Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan."

P.N. van Eyck

De grijsaard en de jongeling

Grootsch en meesleepend wil ik leven!
hoort ge dat, vader, moeder, wereld, knekelhuis!

‘ga dan niet ver van huis,
en weer vooral ook het gespuis van vrouwen
buiten uw hart, weer het al uit uw kamer:
laat alles wat tot u komt
onder groote en oorlogszuchtige namen
buiten uw raam in den regen staan:
het is slecht te vertrouwen en niets gedaan.

alleen het geruisch
van uw bloed en van uw hart het gehamer
vervulle uw lichaam, verstaat ge, uw leven, uw kluis.
zwicht nooit voor lippen:
samenzijn is een leugen en alle kussen verraad;
alleen een hart dat tegen eigen ribben slaat
is een zuiver hart op een zuivere maat.

zie naar mijzelf.
ik heb in mijn jeugd
mijn leven verslingerd aan duizend dingen
van felle en vurige namen, oproeren, liefdes
en wat is het alles tezamen nu nog geweest?
over hoeveel zal ik mij niet blijven schamen
en hoeveel is er dat misschien nooit geneest?’

de jongen kijkt door de geopende ramen
waarlangs de wereld slaat; zonder zich te beraden
stapt hij de deur uit, helder en zonder vrees.

H. Marsman

(Dit is het enige gedicht dat ik ooit - in mijn tienertijd - uit mijn hoofd leerde om het in gezelschap voor te kunnen dragen. Schitterend vitalistisch gedicht, maar ook toen al vond ik Gerrit Achterberg de grootste dichter.)

Mijn reactie op neerlandistiek.nl op een educatief artikel over 'hun hebben'.

__

Prima uitleg met redenen waarom 'hun hebben' wordt gebruikt, een nog simpeler reden is dat jonge mensen kennelijk niet goed wordt geleerd dat het 'zij hebben' is. Een flauw punt, maar het is nu eenmaal zo dat hun als onderwerp al weet ik niet hoe lang wordt afgekeurd en wie het gebruikt wordt niet als volwaardig beschouwd, het doet nu eenmaal pijn aan je oren. Dat is een realiteit, honderd jaar geleden was dat zo, veertig jaar geleden in mijn schooltijd ook al, en ik denk nog steeds. Het is dan ook het beste om jonge kinderen te leren dat het 'zij hebben' is en niet 'hun hebben'. Het is maar een van de weinige eeuwige hangijzers waarvan ik vind dat je die opportunistisch moet aanpakken. En het is ook goed te leren.

En er zijn best veel liberale taalvorsers die het vrij willen laten, maar ze zullen hun als onderwerp zelf natuurlijk niet gebruiken, dus nogal misplaatst obligaat en ik moet de eerste taalliberaal nog tegenkomen die het weliswaar geen enkel probleem vindt bij anderen, maar het vervolgens niet straf afleert bij hun eigen kinderen.

Waarom zeggen mensen 'hun hebben'? - Marten van der Meulen - neerlandistiek.nl

__

P.S.

Na wat hersenkrakend en knarsentandend denkwerk heb ik alsnog onderstaande tweet gemaakt.

Zelf zal ik het niet gebruiken, maar ik ben overstag: 'hun hebben' keur ik niet meer af. Toch een natuurlijke en begrijpelijke taalvorm.

[ En een mailtje gestuurd naar de taaladviesdient van Onze Taal met wat zij ervan vinden. Ik ga hun reactie verder niet toelichten, maar ze keuren het nog steeds af. Dom en een gemiste kans. ]

Taaldavies hun hebben/zij hebben - onzetaal.nl

__

En hier de link naar het recente onderzoek over het waarom van hun hebben en wat niet door Onze Taal in hun advies is meegenomen, want fout blijft fout.

Leve hun! Waarom hun nog steeds hun zeggen - Radboud Universiteit

Van Dale noemt het gebruik van hun in plaats van zij in hun woordenboek 'volkstaal'.

Vos onder ijs

Deze winter, bij het schaatsen:
vos onder ijs.
Twee glazen ogen keken op

alsof hij zo omhoog zou springen
met open bek
als het plotseling zomer werd.

Ik vlucht voor honderd boeren.
Water breekt.
Ik zwem mij langzaam dood.

Mijn laatste woorden zijn gedacht
ik kan niet meer
en spreken gaat niet hier.

Het is eenzaam. Aan deze kant.
Van het papier.
Het is zo eenzaam hier.

Ingmar Heytze

Puîke docu over het Haagse volkslied 'O o Den Haag' van Harry Jekkers, alias Harry Klorkestein op TV West. Met veel onvervalst Haags, origineel waar! Een beetje aan de lange kant.

Ach wat leg ik toch te dromen - Docu over O o Den Haag - omroepwest.nl

En ik vind het nog steeds een geweldig nummer, maar ik heb al jaren steeds minder met het plat-Haags dan vroegâh.

Onlangs is met Pinksteren een begin gemaakt met een lange serie podcasts over Harry Bannink. Een project van journalist Gijs Groenteman. Hij is al aardig op streek en ik heb al een en ander als liefhebber gehoord. Ik ben een kind van Ja Zuster, Nee Zuster, De Stratenmakeropzeeshow en J.J. de Bom, voorheen de Kindervriend en nog meer ... Laat de tv uit en neem eens de tijd om een aflevering te proberen. Het gaat niet zozeer over de onopvallende Harry Bannink, maar over de tijd van vroeger die nooit meer terugkomt. Nostalgie en melancholie, weemoed en verlangen.

De Grote Harry Bannink Podcast - Gijs Groenteman - blogspot.nl

__

En hier nog een uur Radio Kunststof op Radio 1 met Gijs Groenteman die over de podcast en Bannink vertelt. Ook een aanrader.

[ Ik ben inmiddels bij aflevering 16 en een heerlijke podcast met veel muziek (wie betaalt eigenlijk de rechten van al die nummers?). Ik denk dat Ja zuster, nee zuster wel het magmum opus was van Bannink (en ook van Annie Schmidt), maar dat is mogelijk wat subjectief omdat ik die muziek het beste ken en ook voor mijn kinderen weer van cd draaide. Maar er is meer, veel meer dan ook de andere bekende nummers. Twee wil ik er noemen die mij verrasten: Oorlogswinter en De truttenjas. Ga luisteren en genieten. ]

Radio Kunststof - Interview met Gijs Groenteman - nporadio1.nl

Ik heb een pagina over mijn kleuterschool en die ik later combineerde met informatie over het gedeelte van de laan waar ik in de jaren zestig als kind in het Haagse Bezuidenhout woonde, veel namen. Al een tijdje geleden ontving ik daar een paar aardige reacties op en ook vandaag weer een. Alles heb ik in alineaatjes onder elkaar gezet, vooral leuk voor wie die tijd, de laan en het Bezuidenhout kent. Maar ook wel een algemeen tijdsbeeld van een middenklassewijk. En ik zeg dan altijd, Ik ben verwekt in de jaren vijfig en geboren in de jaren zestig ...

De kleuterschool - De Jongenskamer

Hersenspinsel
(el hier NS pens)

Ik heb 'ontdekt' dat je ieder Nederlands woord van meer dan drie letters weer kan omzetten in één of meer andere woorden. Die deelwoorden mogen hetzelfde zijn, maar moeten dan anders klinken dan de letterdelen uit het bronwoord. Je mag hiervoor ook gangbare afkortingen gebruiken (of die je zelf actief gebruikt) en de o en de u zijn ook woorden. Het algoritme voorziet er verder in dat je één enkele letter mag overhouden, maar dan alleen een z, a of b. In een hoge noodgeval mag je de c als een k gebruiken, maar hou je bijvoorbeeld ic over, dan is het de afkorting van intensive care of intercity. De x staat voor ks en de q voor ku, de y, ei en ij mogen onderling vervangen worden door ij, ei en y. Verkleinwoordjes doen niet mee, maar je mag het proberen. Je komt er altijd wel uit, behalve bij namen die tellen niet helemaal mee in het systeem, je mag namen wel als anagramoplossing gebruiken.

In deze anagrammencaroussel zitten wonderwel nog een paar persoonljke bijzonderheden, maar die ga ik niet noemen, ik word zo al genoeg voor gek verklaard. Maar ik ben niet gek, de wereld en werkelijkheid zijn gek!

Ik weet sinds kort dat Roel van Duijn (1943) in dezelfde wijk Bezuidenhout in Den Haag is opgegroeid als ik, alleen dan aan de andere kant van de Laan van Nieuw Oost-Indië, daar kwam ik minder. Hij woonde in de Jacob Mosselstraat, zou hij daar die Gooise-r hebben ontwikkeld? Ik heb hem - in mindere mate - ook altijd gehad.

Een klein etymologisch onderwerpje blootgelegd. Ik wilde weten wanneer het woord pamperen werd geïntroduceerd. Dat kon en kan ik niet direct zo vinden, maar het woord pamper voor luier is er volgens Van Dale en de etymologiebank rond 1950 gekomen. En is gerelateerd aan het luiermerk.

Maar nu kwam ik er achter dat al in de middeleeuwen het woord pamperen bestond (pAmperen), eerst in de betekenis van iemand volproppen met eten, maar ook al snel in de huidige betekenis, iemand in de watten leggen. Grappig en volgens het WNT was het nog eind 19e eeuw gangbaar en waarschijnlijk daarna verdwenen.

Nog aardiger werd het toen ik op een Engelse etymologiesite las dat het Engelse to pamper van het Nederlandse pamperen komt en ook al heel lang hetzelfde betekent. Het woord pamperen (pEmperen) is dus op toevallige wijze via een omweg weer in onze taal terechtgekomen.

Er komt een groot onderzoek naar het 'mentale lexicon' van mensen. Ik heb kort gereageerd in een mailtje met een paar relevante pagina's van mijn site. En met een korte toelichting, hopelijk zien ze ook wat humor in al mijn hersen- en taalspinsels. Ik ben een en al een mentale lexicon.

Inzicht in het mentale lexicon - Niocoline van der Sijs - neerlandistiek.nl

Voor mij was er maar één echte Batman, Adam West uit de televisieserie uit de jaren zestig. Hij is op 88-jarige leeftijd overleden. In de media wordt nu geschreven dat het allemaal nogal kitscherig was, maar als kind vond ik dat totaal niet en nam ik de serie met alles wat erbij hoorde bloedserieus. Later zag ik er de humor en ook wel wat camp van in, maar ik vond het nog steeds erg goed gemaakt.

In de tijd van de serie heb ik ook de enige speelfilm gezien. Wow! Ik had ook een setje met Batmanschijfjes voor de Viewmaster (3D en in kleur!) en diverse stripboeken. Ook had ik de kleine fraaie batmobiel als Dinky Toys met een aantal leuke gadgets erop. Ik verzamelde ook de Batmanplaatjes die je bij een pakje kauwgom kon krijgen, met op de achterkant van de kaartjes een raadsel van de Raadselman. Later heb ik nog eens een aardige poster van de serie of de film in mijn kamer opgehangen. En wat een geweldige tune ook.

Nog eens een Prince Bathouseparty georganiseerd met uitgesneden metalen plaatjes (gobo's) met het Batsignal-icoon en dat door de zaal van het Paard werd geprojecteerd. Er was meer en daar heb ik elders al eens over geschreven. En leuk hoor al die latere Batmans in films, maar die haalden het niet bij Adam West. Na na, na na, na na, na na ... Batman!

Het gebruik van u is de afgelopen decennia teruggelopen. Kinderen hoeven doorgaans geen u meer te zeggen tegen familieleden en ook in het onderwijs mogen leerlingen wel je zeggen tegen docenten. Ook in het sociale verkeer komt het vousvoyeren wat minder voor, maar het bestaat natuurlijk – helaas – nog wel, ik doe het ook nog, maar niet van harte.

Vanuit een principieel gelijkheidsbeginsel ben ik al sinds jaar en dag een groot voorstander om u helemaal af te schaffen en dat we tegen iedereen en onder alle omstandigheden alleen nog maar je en jij zeggen. Vrijheid, gelijkheid, broederschap.

__

Mijn reactie op een artikel over u en jij op neerlandsistiek.nl. Ik heb hier al eens eerder over geschreven en getweet.

Het lijkt erop dat de aardige taalblog ikzegookmaarwat.nl na een aantal jaren ter ziele is. De blog werd gemaakt door een paar enthousiaste docenten van de Hogeschool van Amsterdam en zij behandelden allerlei kleine taalonderwerpjes, altijd kort en krachtig en vaak met wat onderkoelde humor.

Het hing al een tijdje in de lucht dat om allerlei redenen de koek ook wel op was en zelf was ik onlangs al gestopt met reageren na mijn jarenlange welhaast dwangmatige reacties op veel stukjes van de blog. Het werd me te veel voorspelbare routine. Maar bedankt Lisette, Paul en Machteld. Het ga jullie goed in het onderwijs en daarbuiten. En dat geldt ook voor de vier andere vaste reageerders, Ladybug, Edwin (uit Vlaanderen), Drabkikker (Dirk Bakker) en Henk Bakker (geen familie). Het was me al die jaren een groot genoegen.

ikzegookmaarwat.nl

Op de blog van neerlandistiek is een langlopende serie gestart waarin de geboorte- of sterfdag van het moment van een neerlandicus wordt genoemd en waarbij je een persoonlijke reactie kan plaatsen. Jan Blokker (sr) zou afgelopen 27 mei 90 zijn geworden. Ik schreef:

__

Ook Jan Blokker (senior) staat in de lijst en hij is weliswaar aan een studie Nederlands begonnen, maar heeft die nooit afgemaakt. Of je hem dan een neerlandicus kan noemen vind ik twijfelachtig, maar voor zo'n rubriek als deze kun je de lat niet laag genoeg leggen.

Ik heb als tiener en tot aan zijn dood bijzonder genoten van de scherpe en geestige pen van Blokker. Voor de letterkunde heeft hij in ieder geval onder meer nog betekenis gehad dat hij het filmscript van Eline Vere heeft geschreven. Toen de film uitkwam, was er een openbaar interview met hem voorafgaand aan de film in bioscoop Rialto in Amsterdam. Ik was daar bij en heb toen de stoute schoenen aangetrokken en hem vanuit de zaal een lastige vraag gesteld waarop hij ontspannen en gevat antwoordde. Zo had ik toch even contact met een van mijn schaarse, grote en bewonderde schrijvershelden.

__

(welke vraag ik precies heb gesteld is elders op mijn site te vinden)

Marc van Oostendorp beweerde op neerlandistiek.nl dat de liefde voor een taal, zoals het Nederlands, niet bestaat en een abstractie is. Ik reageerde:

Rond 1995, een paar jaar na de introductie van internet, had ik mij de vraag gesteld: Ga ik me verder bekwamen in de Engelse taal, of in het Nederlands? Het werd het laatste en met een zekere, hernieuwde overgave en grote inzet. Ik wilde meer – alles – weten hoe ik mijn moedertaal beter kon beheersen, van stijl tot spelling. Dat deed ik toch wel vanuit liefde voor de taal, in het bijzonder het Nederlands, mijn Nederlands.

Ik ben geen echte schrijver of dichter, maar heb me toch ook voortdurend in woord en geschrift willen uiten, vaak ook puur en alleen om die liefde voor de taal zelf: vorm en inhoud vallen dan samen. Net als gisteren toen ik met de warmte mezelf op een zelfverzonnen taalpuzzeltje trakteerde en ik met een kwartiertje tot een oplossing kwam. Ik twitterde:

__

Leuk leven

Likkebaardend lekkere lichamen liggen loomlui languit; lummelende lijven luisteren loungemuziek, ledig luchtige lectuur lezend.

__

Ja, dat was voor mij toch een concrete uiting van taalliefde.

Twee tweets

@djwvos
Was fijn: de roots van Koot & Bie, radio-archeologie en radio-nostalgie. Stemmen en accenten van weleer. Mooie audio-doc Marco @Raaphorst.
Wim de Bie @wimdebie
Vanavond 21.00 uur NPO Radio 1: Wim de Bie, de Radio Jaren - van Uitlaat tot Podcast.

@djwvos
De radio-doc is nu terug te luisteren op de site van Radio 1, 35 minuten. De radiojaren van en met Wim de Bie.
Link: http://www.nporadio1.nl/radio-doc/onderwerpen/409564-wim-de-bie-de-radio-jaren-van-uitlaat-tot-podcast

__

Ik luisterde daarstraks en twitterde bovenstaande als Koot en Biefan en als radioliefhebber, maar ook omdat ik de documaker Marco Raaphorst ken. Lang mee gecorrespondeerd. En hij is voor de radio-docu gevraagd en dat is dan ergens weer gegaan via een ander goed contact van mij uit het verleden, via GertJan Kuiper van de VPRO en ook De Haag. De wereld is klein en alles hangt met alles samen.

Hier een klikbare link naar de uitzending van Radio Doc op NPO Radio 1.

Wim de Bie: De radiojaren - Van Uitlaat tot podcast - Marco Raaphorst - VPRO/NTR - www.nporadio1.nl

Joost Zwagerman

Onderstaande mail heb gestuurd naar de biografe Maria Vlaar van Joost Zwagerman en een kopietje naar Coen Verbraak die kennelijk bezig is met een tv-documentaire over hem.

__

Beste Maria Vlaar,

Jij bent bezig met de biografie van Joost Zwagerman. Ik vernam pas laat dat hij behalve depressief ook manische periodes had, dus leed hij kennelijk aan een bipolaire stoornis. Hij scheen heel slordig te zijn met de taal in zijn manuscripten en bezeten van getallen en datums. Hmm. Maar hij zou dus door een depressie zelfmoord hebben gepleegd. Maar ik dacht dat hij voor zijn dood ook het goddelijke had ontdekt en hij maanden voor zijn dood welbewust zijn archief aan het Literatuurmuseum had geschonken. Had hij misschien niet het idee dat hij met zijn dood naar een betere, goddelijke wereld toe zou gaan, in plaats dat het een daad van diepe somberheid was? Misschien heeft hij het daar nooit met iemand over gehad. Hij liet in ieder geval wel zijn kinderen in de steek, wat de zelfmoord voor mij een laffe daad maakte. Wel of geen goddelijk hiernamaals, daar kom je dan na je dood vanzelf wel achter.

Dit wilde ik toch een keer kwijt. Ik heb Joost Zwagerman ooit een avondje ontmoet. Op een literaire avond in Den Haag, bier, bier en ouwehoeren. Was gezellig.

Groet en succes,

DirkJan Vos
(Amsterdam - Den Haag 1960)
www.dejongenskamer.nl

Toeval bestaat niet

Vlak na de geboorte van mijn dochter in 2000 heb ik allerlei video-opnames gemaakt. In 2006 heb ik daar met Johan Hoekstra een muziekclip van gemaakt van een paar minuten. Op de video gaat mijn zoon rond met beschuit met muisjes in zijn kleuterklas en is even aardig Olivia Lonsdale te zien. Zij is nu een coming-up actrice van begin twintig. We kenden haar en de vriendenkring met haar ouders goed en al lang. En nu pas aan gedacht om het fragment naar Olivia op te sturen. Gedaan, ze vond het erg leuk. Hier nog eens de hele clip.

Geboorteclip Aaf, met Mees - YouTube

(Olivia is te zien op 2:39 met hoofddoekje)

Er is een educatieve video gemaakt over de zwangerschap van Oliva haar moeder, met daarin de daadwerkelijke geboorte van Olivia. Nee, die video heb ik nooit willen zien. ;-)

Misschien komt het door mijn metafysische gedachten, die ik vooral maar wat negeer, dat ik de laatste tijd weinig creatiefs toevoeg aan mijn Jongenskamer. Maar de metafysica kan ook zijn gekomen omdat ik ergens wel een beetje rond ben met alles wat ik een keer had willen schrijven. Maar ik blijf wel vrolijk twitteren en af en toe ergens reageren. Ik merk het verder wel.

Vorige week (her)plaatste ik hier nog een lang verhaal (Baby Love) uit mijn usenetverleden onder dit item en nu heb ik nog drie ego-soapjes rond het afgelopen millennium van de nieuwsgroepen opgediept en in elkaar gezet. Ik ga er verder niets over toelichten. Het staat er nu. Klaar.

Apologie van een acteur - nl.kunst.theater - 2000 NO TV!

Eclips - nl.misc - 1999 NO TV!

Ecriture Automatique - nl.kunst.literatuur.podium - 2000 NO TV!

Oef. Ik trek even een oude koe op het droge. In 2000 heb ik rond de geboorte van mijn dochter en de premiëre van de Nederlandse film Lek op de nieuwsgroep nl.kunst.film in een paar dagen een ego-soap opgebouwd en uitgerold. Het was echt, maar het had de gedaante van een fictieve, interactieve soap. Leuk om te doen. Ik had toen wel een hoop tekst. Voor liefhebbers en doorzetters. Amen.

Baby Love (Lek. Was: Het is een meisje) - usenet 2000 - nl.kunst.film

Onze Taal haalde gisteren op Twitter een tweet van The New Yorker aan en waarvan de inhoud mogelijk alom bekend is in het Engels taalgebied:

The New Yorker @NewYorker
Joyful words, including "queesting," which means “to allow a lover access to one’s bed for chitchat" in Dutch. (link naar artikel)

Onze Taal kende het vermeende Nederlandse woord niet - wie wel? -, maar vond in Van Dale het oude lemma 'kweesten', en daar staat: "een meisje het hof maken door ’s avonds en ’s nachts, terwijl deuren en vensters openstaan, op haar bed te komen zitten of liggen (vooral in Noord-Holland en op de Wadden, het langst op Texel en Vlieland in gebruik geweest) synoniem: nachtvrijen"

(ook ergens passend geplaatst als reactie op neerlandistiek.nl)

Reacie op neerlandistiek.nl:

Dus als ik het goed begrijp heb je taal in je brein en taal in je geest. Taal in je brein is neurologisch en taal in je geest is psychiatrisch/psychologisch. Ik noem dat onderscheid geen wetenschap, maar een theorie. Ik weet niet wat taal nu precies is.

Reacie op neerlandistiek.nl:

“Moet een dialectoloog zich inspannen om de Nederlandse dialecten te behouden? Dr. Jo Daan (1910-2006), hoofd van de afdeling Dialectologie van het latere Meertens Instituut – vond van niet.” Goed uitgangspunt voor een taalkundige. En de meeste taalkundigen laten zich graag voorstaan op hun objectiviteit en taal- en cultuurrelativisme; iedere taal en ontwikkeling is van even groot gewicht. Maar als het tegenwoordig over dialecten gaat, hoor ik taalkundigen toch subjectief klagen hoe jammer ze het vinden dat dialecten aan het verdwijnen zijn. Ik ben geen taalkundige en vind het een logische ontwikkeling en je krijgt er een grote standaardtaal met weer nieuwe variëteiten voor terug, een samenleving waarbij meer mensen eenzelfde taal en cultuur delen.

'Waar is de gulle lach op heden gebleven, meneer Sonneberg, dat vraag ik U af.'

[ Wim Sonneveld / Simon Carmiggelt ]

__

"There are more things in heaven and earth, Horatio, than are dreamt of in Your philosophy."

[ Hamlet / William Shakespeare ]

__

Wetenschap kent geen ethiek, de mens wel, soms.

Eigen kwoot

Robbert Dijkgraaf

Vannacht was fysicus Robbert Dijkgraaf een uur te gast in het radioprogramma Nooit meer slapen en sprak Pieter van der Wielen met hem.

Dijkgraaf is de geniale wetenschapper en draagt zijn boodschap dat wetenschap en technologie de oplossing voor de toekomst van de mensheid is, helder en met verve uit. We leven volgens hem in bijzondere tijden waarin alle technologieën met elkaar verweven raken en er op korte termijn grote en ingrijpende veranderingen gaan plaatsvinden. Computers gaan denken als mensen en we kunnen dna zo veranderen dat we leven kunnen veranderen en maken. Nog even en we weten hoe leven ontstaat en zullen we ook buitenaards leven op exoplaneten ontdekken. Op al deze grote doorbraken hoeven we niet lang meer te wachten, maar liggen binnen handbereik. De wetenschap beleeft een renaissance met ongekende mogelijkheden.

Ja, dat zeiden mensen vroeger ook wel, dat hun tijd het meest bijzonder was en zou de algehele heil van de mens aanstaande zijn, of anders was het wel de apocalyps die ieder moment werd verwacht.

Maar inderdaad de wetenschap is in korte tijd flink opgeschoten, maar zelf geloof ik nog steeds niet dat een computer ooit zal gaan denken als de mens. Ik zou graag aan Dijkgraaf dan ook de vraag willen stellen wat menselijk denken überhaupt is, wat is eigenlijk ons brein en ons bewustzijn? En hoe zit het met de evolutie, en met name die van de mens? Daar heeft de wetenschap geen antwoorden op. En zeker, er kan geknipt en geplakt worden met dna, mensen met zes tenen of nieren die geen kanker meer kunnen krijgen, maar kun je ook de hersens zo genetisch manipuleren dat je alleen maar goedaardige mensen kweekt? En wil je alleen mensen creëren die enkel mooi, sterk en slim zijn (en wit)? En wat zijn de bijverschijnselen van dna-manipulatie? Wat is de tol voor eeuwig leven? Allemaal vragen die zeker niet binnenkort zullen worden beantwoord. En kunnen we wel zelf uit dode materie nieuw leven creëren? Mogelijk wordt het raadsel van het leven, het heelal en de oerknal door mensen nooit opgelost. Dijkgraaf denkt van wel.

En voor buitenaards leven geldt nog steeds dat n=1, nergens is nog maar een spoor van buitenaards leven gevonden en misschien zal dat ook altijd zo blijven. En is het wel zo eenvoudig om leven op aarde na te maken, is het misschien niet veel unieker dan de wetenschap statistisch veronderstelt? Mijn vraag blijft, wat is ons brein, hoe kan het dat Robbert Dijkgraaf kan denken en kan praten, hoe hij zoveel weet in zijn hoofd en zich van alles kan herinneren, wat zijn dromen, wat is taal eigenlijk? Dat zijn voor mij de grootste raadsels van het leven en waarop de wetenschap - en ik ook niet - geen antwoord op heeft. En mogelijk moeten we een oplossing niet zoeken in de materiële wereld, maar in die van de metafysica. Ik hou alle opties open.

Er was nog een bijzonder verhaal in het gesprek. Robbert vertelde over hoe zijn dochtertje 16 jaar geleden werd geboren met een bijzondere vorm van ongeneeslijke leukemie. Een mogelijke chemotherapie zou nog kunnen helpen. Maar hij en zijn vrouw kozen intuïtief niet voor de chemotherapie en hoopten op een spontane genezing, wat ook gebeurde. Zijn dochter is nu een gezonde en levendige tiener. En hij zag het als toeval, de ziekte en de genezing.

Maar ik kijk daar anders tegenaan sinds ik vorig jaar plots werd overrompeld door het bestaan, nadat ik vrij spontaan stopte met stug roken en blowen en vegetariër werd. Ik kreeg gek genoeg geen ontwenningsverschijnselen (ook niet toen ik later stopte na decennia stevig biertjes tanken) en kwam ik in een raadselachtige en extreme toevalsbubble terecht, een situatie waar ik min of meer nog steeds inzit. Het werd een existentieel keerpunt. Mijn voorlopige conclusie: toeval bestaat niet, zeker niet voor mij.

En het is ook niet toevallig dat ik dit gesprek met Robbert Dijkgraaf heb gehoord en er nu over schrijf. Alleen weet ik niet wat het doel is van al het ontoevallige, het waarom en waar het naar toe gaat. Maar nu bekruipt me voor het eerst een gevoel dat ik nu concreet moet waarschuwen voor de gevolgen van verregaande dna-manipulatie en dat het mogelijk grote negatieve gevolgen kan hebben voor de mens. Laat de mens zo veel mogelijk met rust en vooral zijn brein. De genezing van de dochter van Robbert was een signaal, niet voor mij, maar voor hem en hij ziet het niet.

__

Je kan het gesprek op onderstaande link terugluisteren:

Interview met Robbert Dijkgraaf - Nooit meer slapen - VPRO - NPO Radio 1

Op de site van neerlandsistiek.nl herdacht taalkundige Jan Stroop zijn 'ontdekking' van het 'Poldernederlands'. Twintig jaar geleden, op 4 mei 1997 kreeg hij het idee toen hij Trijntje Oosterhuis een gedicht hoorde voordragen bij de Dodenherdenking. Onder zijn jubileumstukje, dat alleen maar uit wat linkjes bestaat en het gedicht, reageerde ik met een kritische noot.

__

Van de voorspelling dat het Poldernederlands het ABN zou verdringen is weinig terechtgekomen. Het aantal accenten/uitspraken is alleen maar diverser geworden en om op die paar klankuitspraken, die al veel langer bestonden, het label Poldernederlands te plakken, alsof het om een andere taal(variant) gaat, heb ik altijd zwaar overdreven gevonden.

Poldernederlands 20 jaar - Jan Stroop - neerlandistiek.nl

Poldernederlands - Wikipedia

De geluidsopname/montage staat al een paar jaar als mp3 achter mijn site, vandaag kwam ik (pas) op het idee om het ook op YouTube te zetten. Dit staat erbij aan informatie. De opname duurt 24 minuten.

4 mei 2013 - Dodenherdenking Radio 6 - Johnny & Jones

Het idee had ik al een paar jaar: een korte live-mini-documentaire op Radio 6, op 4 mei - Dodenherdenking - om 20.00 uur over Johnny en Jones. In 2013 viel 4 mei op een zaterdag en om 20.00 was er het uitermate geschikte programma De Zaterdagavond van de VPRO met presentator Frank Jochemsen. Een paar maanden daarvoor had ik mijn idee naar het programma gestuurd en werd het opgepikt en uitgezonden op Radio 6. En nu als een soort podcast op YouTube.

DirkJan Vos
(Amsterdam - Den Haag 1960)

www.dejongenskamer.nl

Naast muziek van Johnny en Jones hoor je ook de prachtige compositie Lex (Van Weren) van en met trompettist Eric Vloeimans. En nog wat meer ... Mooi dat dit me gelukt is. Bedankt Frank!

4 mei Dodenherdenking 2013 - Johnny & Jones - Radio 6 / VPRO - Nu op YouTube 2017

Ik zit kennelijk weer even in de taal, het komt op mijn pad. Op neerlandistiek.nl is een YouTube-video geplaatst met een uitleg over de vernieuwing van Google Translate. Die eigen productie kun je hier zien:

Hoe werkt Google Translate? - Antal van den Bosch - neerlandistiek.nl - YouTube

En hier mijn reactie:

Aardig om deze toelichting te horen, want ik was er wel benieuwd naar. Onlangs heb ik hier al zijdelings in een blog gereageerd op de vernieuwing van Google Translate en ik was sceptisch over de capaciteiten van de zogenaamde ‘deep learning’ van het vertaalmodel. En dat ben ik nu nog steeds. Wat is dat precies, hoe werkt het concreet?

Antal van den Bosch zegt:

“Je mag hopen dus dat het model in de gaten heeft dat er allerlei kloes gegeven worden aan het begin van de zin die later in de zin van pas komen. Het model moet een soort van werkgeheugen bijhouden. Dat is eigenlijk alles wat je nodig hebt. Dat is de grote stap voorbij dan het kijken naar de korte context van drie, vier, vijf woorden. Je kijkt naar die context nog steeds, maar je bewaart ook informatie die mogelijk van nut is later. En het model besluit ook die informatie te bewaren en hij besluit ook sommige van die informatie weer te vergeten.”

Het eerste wat me opvalt dat hij dus afgaat op wat hij over Google Translate heeft gelezen en kennelijk het nieuwe model niet kent. Jammer, want dat zou hij kunnen zeggen waarom zijn voorbeeldzin nog niet goed vertaald wordt:

'De man versiert de vrouw' wordt nu vertaald met 'The man decorates a women'.

En als Google Translate het ooit wel goed vertaald, dan zou ik concreet het vertaalproces met programmaregels willen lezen. Hoe doet hij dat dan concreet? Ja, je kan alle voorbeeldzinnen er wel instoppen, maar dat is geen model. En wat Van den Bosch niet vertelt is dat er ook een vertaalcommunity is opgericht waarbij mensen handmatig vertalingen gaan verbeteren. Prima, goed idee, maar zo kan ik het ook en heeft niets met een zelflerend model en algoritmes te maken.

Je kan je hier aanmelden.

https://translate.google.nl/community?source=t-new-user

En dan herhaal ik nog een keer de sleutelzin voor mij waarom ik sceptisch blijf. Van den Bosch zegt: “En het model besluit ook die informatie te bewaren en hij besluit ook sommige van die informatie weer te vergeten.” In een woord magisch!

__

Voor meer reacties (ook van mij):

Hoe werkt Google Translate? - neerlandsitiek.nl

__

En ik ben inmiddels wel wat wijzer geworden met mijn kleine denkraam over elektronisch vertalen bij Google Translate, maar het roept allemaal nog meer vragen op, dan ik antwoorden heb gekregen.

Volgens Robbert Dijkgraaf beleeft de wetenschap nu revolutionaire tijden, een ware renaissance - zeker - maar er is denk ik meer aan de hand met onze hele existentie!?

Reactie op een blog van neerlandistiek.nl

Kennelijk is niet iedereen gevoelig om later zijn accent aan zijn omgeving aan te passen, want Chriet Titulaer bleef altijd met een zwaar Limburgs accent spreken (geboren in Venlo), terwijl hij in Utrecht ging studeren en de rest van zijn leven ook in de provincie Utrecht is blijven wonen en er is overleden.

En ik weet dat leeftijd een rol speelt bij het nog wel of niet kunnen afleren van een eigen accent, maar ik vond het bij Titulaer toch wel opvallend. Maar over Koot en Bie gesproken. Kees van Kooten sprak vroeger toen hij jong was met een duidelijk Haags accent, maar later – in de jaren zeventig – toen hij op tv kwam, is hij zich daarvoor gaan schamen en is hij wat overdreven netjes gaan praten. Zo sprak hij bijvoorbeeld alle eind-ennen uit. Maar een aantal jaren geleden heeft hij dat – zei hij zelf – losgelaten en is hij weer teruggevallen op zijn oude Haagse moederlijke tongval. En ja, dat is ook duidelijk te horen, onder meer in de documentaire-serie over de jaren zestig van een paar jaar geleden en waarbij hij de voice-over deed. De Haag is een êindestad en Wim de Bie is er weer gaan wonen.

Tweet

Heb ik begin jaren tachtig geairbrusht. Toch wel herkenbaar als je het weet: de ogen van Romy Schneider.

Voodoo is een natuurreligie in West-Afrika. Het is een meergodendom waar muziek en dans een centrale rol spelen bij de rituelen. Voor iedere god uit het grote pantheon is een apart drumritme waarop gelovigen (voduns) uren kunnen dansen of in trance raken. Door middel van de trance wordt de geest overgenomen door een van de goden.

Met de slavenhandel werden de voodoo-ritmes verspreid over delen van Amerika. Later mengden die zich met Europese muziek en ontstond in New Orleans de jazz. In de jaren zestig bereikten de populaire zwarte Amerikaanse en Cubaanse muziek weer West-Afrika en beïnvloedden op hun beurt weer de voodoo-muziek. Zo ontstond onder andere de afrobeat en afrofunk. Muziek verspreidt en vermengt zich en is altijd in ontwikkeling. Zonder voodoo geen Beatles of Drake.

mop

Sam komt Moos tegen en vraagt wat hij tegenwoordig doet. Wel, zegt Moos, ik castreer kamelen. O, antwoordt Sam, opmerkelijk en hoe doe je dat dan? Met twee stenen, en dan tegen elkaar aan, zegt Moos. Maar doet dat dan niet heel veel pijn, vraagt Sam. Nee, zegt Moos, alleen als je vingers er tussenkomen ...

Neurale netwerken in een computer worden vaak als volgt voorgesteld. Neem een onderwerp, bijvoorbeeld, de maan, daar bouw je een netwerkje omheen van verwante begrippen zoals aarde, zon, maanstenen, getijden, Appollo 13, enzovoorts. Dan heb je al een klein netwerk. Maar al die andere begrippen zijn ook weer onderwerpen, en zo heeft Apollo 13 op zijn beurt onder meer in zijn netwerk Romeinse god, NASA, en ga zo maar door, staan. En de verzamelingen met alle onderwerpen en verwijzingen zijn met elkaar verbonden en dat is op een gegeven moment zo groot geworden, dat als je iets aan een computer vraagt via input, hij ergens een ja/nee-moment tegenkomt en dat dan niemand meer weet waarom hij ja of nee kiest, maar hij met de juiste output komt: eureka! Dat is dan kunstmatige intelligentie. Zo zit het in een notendop in elkaar.

Behalve dat het niet waar is en snelle computers, met of zonder algoritmes en machine learning, slechts 'denken' door te zoeken en vergelijken in grote databestanden en wij het idee krijgen dat ze echt denken. Als het wel waar zou zijn, dan heb je slechts één grote computer nodig die dag en nacht aan staat en input verwerkt en zo vanzelf de slimste van het universum wordt. Maar dat is niet het geval. De wetenschap zoekt foefjes om snel bij data te komen (zoals de Google-zoekmachine) en is alles te volgen en te herleiden, en dat proces werkt niet zoals onze hersenen. Sterker nog de wetenschap weet niet hoe ons brein werkt. Dus.

Tot zover ...

Je hebt vier soorten muziekinstrumenten; slag-, snaar-, blaas- en elektronische instrumenten. (en je kan met je vingers muziek maken op de rand van glazen ... ;-)

Ja, statistieken, ik weet er weinig van, maar van de week bracht Google een bericht naar buiten dat het de vertaalfunctie aanzienlijk had verbeterd. Het aantal vertaalfouten ging hierdoor 55 tot 85 procent omlaag. De gestegen kwaliteit zal dan ook zijn gemeten op basis van statistiek denk ik, en dan vraag ik me af hoe ik die range van 55 tot 85 procent moet interpreteren, maar het klinkt in ieder geval heel veel. Google wast nu nog witter dan wit.

En dan is er een nieuw en slim zelflerend algoritme geïmplanteerd. Mogelijk heeft die technologie ook met statistieken te maken, maar ik heb nooit zo'n algoritme concreet gezien of er iets over gelezen. Magie. En als het zelflerend is denk ik dan, laat zo'n computer dag en nacht aan staan, geef het continu webpagina-tekstinvoer en dan wordt zo'n vertaalcomputer dus vanzelf perfect. Maar dat schijn ik niet goed te begrijpen. Wel is in veel berichten hierover weggevallen dat Google tegelijk een vertaalcommunity heeft opgericht om vertalingen handmatig te laten corrigeren door gebruikers. Kijk, dan snap ik wel dat de vertalingen beter worden, daar heb je weinig kunstmatige intelligentie bij nodig.

[ Zijdelingse en wat gechargeerde reactie op een artikel van neerlandistiek.nl. Ik bedoel aan te geven dat er volgens mij hoger op wordt gegeven van de kwaliteit van kunstmatige vertalingen dan werkelijk het geval is. Het gaat dan ook om beeldvorming en communicatie. Op zich werkt de vertaalfunctie van Google voor mij prima. ]

Ik beschouw de werkelijkheid nu als een concept, Concept X. En dan moet je niet focussen op waar het vandaan komt, maar op het concept zelf.

Beproefd receptje opgeschreven en naar mijn zoon gestuurd.

Franse uiensoep

(vegetarisch)

Veel uien in ringen snijden. Pan opzetten waarin je ook een beetje kan bakken. Ruim olie in de pan. Daarna de uien erin en goed met een spatel op hoog vuur blijven omscheppen. Op een laag pitje laten garen en karameliseren, duurt wel een kwartier, op zijn minst. Dan een stuk of wat tenen knoflook ontvellen, maar niet fijnsnijden of pletpersen, kunnen zo, of gehalveerd, bij de uien. Even kort aanfruiten. Dan weer hoog vuur en afblussen met een paar scheuten witte wijn. Vervolgens water erbij voor hoeveel je wilt maken en een paar groentebouillonblokjes, eventueel nog aangevuld met wat kruiden als tijm of rozemarijn. Tot slot lekker een tijdje op smaak laten komen op een zacht vuurtje.

Dan broodje(s) in de oven afbakken en een helft met (oude) kaas bestrooien en nog even laten aansmelten, gratineren, in de oven onder de gril. Soep in een grote mok, kom of diep bord scheppen en leg er het stuk brood met kaas gratin in, en dan ... opeten! Het overige brood kun je met wat anders beleggen, of roomboter erop met de stukken zachte knoflook ...

Bon appetit.

Tweet

Wie ben ik? Er is denk ik fundamenteel iets aan de hand met de werkelijkheid zoals wij die ervaren. Is het iets met ons raadselachtig brein?

Het lijkt wat morbide, maar ik ben ondanks alles toch heus vrolijk en opgewekt. Ik heb een oud lijstje, dat ooit tussen een digitale plint verdween, met woorden voor dood en doodgaan nu opnieuw gemaakt en online gezet. Ik kwam op het idee door een tweet van iemand. Dat is nog eens inspiratie.

Synoniemen voor dood / doodgaan - De Jongenskamer

"Adios"

(een zeer kort verhaal)

Olle was al vijftien jaar postbode in het kleine dorpje Urmel in Zuid-Zweden. Hij had het prima naar zijn zin in zijn huisje met zijn aquarium met zoetwatervissen. Het was 15 januari 1978 toen Olle zoals altijd om 23.00 uur naar bed ging, maar hij kon de slaap niet vatten. Hij bleef de hele nacht klaarwakker en stond toch uitgerust op. Ook de volgende nacht en de nachten daarna deed hij geen oog dicht. Maar omdat hij verder nergens last van had, ging hij niet naar de dokter. De slapeloosheid bleef aanhouden en na een week ging hij maar niet meer naar bed en zat hij 's nachts patience spelen. Maar dat verveelde snel en Olle kocht een thuisleercursus Spaans met audiocassettes erbij. Na een tijdje merkte hij dat hij geen baard- en haargroei meer had en hoefde hij zich niet meer te scheren of zijn haren te laten knippen. Handig, dacht hij. Na een paar maanden was zijn leven ingrijpend veranderd. Overdag liep hij zijn postrondes door het dorp en 's nachts studeerde hij Spaans en was hij ook aan een cursus schoonschrijven en kaligrafie begonnen. Hij sprak er verder met niemand over. Na drie maanden nam zijn eetlust af en had hij ook geen dorst meer. Een paar weken later at en dronk hij ook niet meer en zonder dat hij nu afviel. Wonderlijk, dacht Olle, moet ik hiermee niet naar een dokter gaan, of de autoriteiten inschakelen? Maar hij deed het niet. In de middag van de 7e juli liet hij vlak buiten het dorp zijn vissen vrij in een beekje en 's avonds schreef hij in een mooi handschrift met zijn vulpen in een schriftje op wat hem de afgelopen tijd was overkomen. Toen hij klaar was met schrijven, deed hij opgewekt de dop op de vulpen en legde het schriftje opengeslagen op de keukentafel. Olle trok zijn jas aan en liep de deur uit. En nooit meer is er iets van hem vernomen.

De Bibelebontse powerberg

Op de Bibelebontse powerberg wonen Bibelebontse powermensen
En die Bibelebontse powermensen hebben Bibelebontse powerkinderen
En die Bibelebontse powerkinderen eten Bibelebontse powerpap
Met een Bibelebontse powerlepel uit een Bibelebontse powernap

Serietje tweets gemaakt - doe ik zo zelden - op de vroege zondagavond, begin april. Hier in omgekeerde volgorde.

Vanavond @RadioDocNL over nepnieuws. Hype. Snap t niet, nepnieuws speelt geen rol in Nederland, maak een docu over beïnvloeding echt nieuws.

En hier van de site van @RadioDocNL over de aflevering: "De lawine van nepnieuws ..." Welke lawine? Over nepfeiten gesproken, ik sla over.

En als nepnieuws sporadisch wereldnieuws wordt, dan is de ontmaskering de bedoeling, niet het nepfeit zelf: aandacht en destabiliseren.

De enige remedie tegen nepnieuws is dat de media en nieuwsconsumenten het nieuws erover negeren. Ik lees en volg het in ieder geval niet.

Ik las dat Paradiso volgend jaar op 30 maart 2018 precies 50 jaar bestaat en ze roepen nu op om anekdotes en materiaal in te zenden. Ik heb wel wat en vanavond opgestuurd. Wat ik heb is bekend, staat op YouTube en heb er een pagina over. Moest een formulier invullen en schreef:

Hai mensen van Paradiso,

Op 7 juli 1993 heb ik met een Sony handycam een video voor Paradiso gemaakt over fans die kaartjes probeerden te krijgen voor een verrassingsconcert van The Black Crowes. Dat werd een heel aardige reportage met portretjes van fans en sfeer rondom Paradiso, maar ik heb ook nog een aantal bootlegnummers van het concert zelf vast kunnen leggen via het balkon. De video staat op YouTube en ik heb er een pagina over met een embedded frame en linkje. Er is destijds ook een kleine genummerde VHS-oplage van verschenen voor de diehard fans en wat coffeeshops! Kuch ...

Videobootleg en reportage The Black Crowes - Paradiso 7 juli 1993 - De Jongenskamer

Laat even weten als jullie er wat mee gaan doen. Succes met het jubileum.

Groet,

DirkJan Vos
(Amsterdam - Den Haag 1960)
www.dejongenskamer.nl

50 jaar Paradiso - 50jaarparadiso.nl

jeutje

Kreeg ineens een ideetje voor een 1-aprilgrap op Twitter. Maar het was al aan het begin van de avond van 31 maart. Beetje laat, maar ach, viraal zal het toch niet gaan. Nog links rechts verstuurd, maar geen beet.

Tweet

RT Morgen is 't nationale #kikkerdag, maar bij strandtent De Fuut op Texel is een kikkerbilletjes-BBQ! Kom in actie! https://tinyurl.com/kml2473

Het linkje verwijst naar mijn paginaatje met synoniemen voor 'leuk' en onder de kop van het lijstje staat nu even: 1 APRIL, KIKKER IN JE BiL! EET GEEN VLEES!

(Ik heb ooit, lang geleden, bij iemand thuis een paar kikkerbilletjes (achterpoten) gegeten. Ach, niet heel bijzonder van smaak, maar het idee stond me toch tegen.)

Vanavond was er een wetenschapsjournaliste te gast in Radio Kunststof op Radio 1, Nikki Korteweg, en binnenkort verschijnt haar boek 'Een beter brein'. Ik ga dat uur niet samenvatten, maar ik hoorde over de neurobiologie niets nieuws. Na afloop reageerde ik op een tweet van Radio Kunststof:

Radio Kunststof @RadioKunststof twitterde:
"De computer kan ons laten denken dat ie denkt." @nikikorteweg was te gast over Een Beter Brein, haar kersverse boek over hersenwetenschap.

Ik retweette met mijn reactie:
Nikki Korteweg is ook sceptisch over kunstmatige intelligentie, maar de wetenschap weet denk ik al niet wat hersens nu eigenlijk zijn. Een raadsel.

Maar daarvoor, halverwege de uitzending, kon ik het toch niet laten om heel kort een luitseraarsreactie te mailen. Daar werd om gevraagd. Uit de losse, snelle pols.

<< Ik wil niet al te metafysisch overkomen, maar volgens mij is er geen idee over hoe woorden en herinneringen in onze hersens concreet zijn opgeslagen. Synapsen en neurale netwerken lees je dan. Maar dat zijn vage begrippen. Hoe kan het dat ik nu 'keukenkastje' kan bedenken en opschrijven? De wetenschap schiet tekort. >>

Mijn opmerking werd door presentator Coen Verbraak als enige voorgelezen en Nikki Korteweg kon het alleen maar zeer beamen, maar er werd - natuurlijk ;-) - niet ingegaan op mijn mogelijke metafysische implicaties. En ik was zelf maar niet begonnen over mijn recente wantrouwen tegen neurobiologen als Dick - hogebreinpriester- Swaab. Ik had mijn punt toch even gemaakt.

Er is weer een kookwedstrijd bij het radioprogramma Mangiare! op Radio 1. Ik heb al twee maal in de finale gestaan en sla nu maar over. Toch had ik direct een goed idee voor de nieuwe opdracht, en die luidt dit jaar: 'De allerbeste kok blijft toch je moeder'. Een uitspraak van en hommage aan de overleden kok Joop Braakhekke die dit vaak zei. En dus kun je gerechten inzenden die je moeder zo lekker kon of kan maken. Er zijn er al een paar besproken en je kan tot december inzenden en dan volgt de live-finale in Studio DeSmet.

Ik moest gelijk aan de bamischotel van mijn moeder denken die ze geregeld in de jaren zestig en zeventig voor het gezin maakte. Er werd al vroeg, Haags als we waren, bescheiden Indisch gekookt, maar wij waren ook gek op een wat Hollands georiënteerde pan vol Chinese bami. De ingrediënten kwamen allemaal van de Albert Heijn. Het pak met de grote nestjes dikke en platte mie, de groenten (prei, witte kool, een tomaatje), de pindakaas voor de satésaus en vooral niet te vergeten de hamlappen voor de (velee) stukjes vlees door de bami en soms ook voor de stokjes saté erbij. Mijn moeder was dol op varkensvlees, nog steeds.

Er ging natuurlijk ook ketjap doorheen, uitgeknepen tenen knoflook, wat sambal en ik dacht ook wel ketoembar; gemalen koriander. Wat atjar en seroendeng erbij, misschien ook nog wat kroepoek. Maar wat ik me vooral herinner aan de smaak was de ve-tsin die erin zat. Dat was een aparte smaakversterker die je toen 'lekker zout' noemde en nu 'umami'. Heel smaakvol en bijzonder. Ve-tsin is een natuurlijk zout, een wit poeder, waarvan later werd gezegd dat je er kanker van kon krijgen, maar nog wat later bleek dat een groot broodje aap. Toch ben ik hierdoor niet zelf ve-tsin gaan gebruiken, maar dat komt omdat ik het niet zo had begrepen op smaakversterkers, ook niet op pepers en sambal. Nergens voor nodig vond ik en het overheerst snel en te veel.

Heerlijk waren die borden vol gevulde bami en ook nog genoeg voor de volgende dag, en dan met een gebakken eitje erbij, ook een smakelijke combinatie. Maar goed dat ik zelf die ve-tsin niet ben gaan gebruiken, want zo bewaar ik nu nog die speciale herinneringen aan die verrukkelijke, vette, volle bamipan van mijn moeder.

[ En door de nasi goreng ging als smaakversterker trassi, garnalenpasta of garnalensambal; trassi oedang. ]

Ik geloof dat ik het al eens heb geschreven, maar de laatste jaren heb ik een paar keer naar bekenden gemaild, Als ik mijn leven in één woord moet samenvatten, dan is dat met 'stuurloos'. Dat klopte goed en geldt misschien nog steeds wel, maar ergens is alles op zijn kop gezet en hou ik het juist voor mogelijk dat alles in mijn leven juist in één welbewuste richting is gegaan en gaat. Geen idee waarom. En ik denk dat die mogelijke voorbestemming niet alleen voor mij geldt, maar voor alles en iedereen. Maar om er verder over te schrijven gaat moeilijk en laat het weer rusten. Ik typ, hier en nu. En zet een punt.

"Wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen."

Ludwig Wittgenstein

I

Charlie 'Bird' Parker, volledige naam: Charles Christopher Parker junior (Kansas City, 29 augustus 1920 – New York, 12 maart 1955), was een Amerikaanse altsaxofonist en componist. Parker is een van de belangrijkste namen in de overgang van de traditionele naar de moderne jazz. Hij wordt, samen met Dizzy Gillespie, Thelonious Monk en Bud Powell, beschouwd als uitvinder van de bebop.

II

Miles Dewey Davis III (Alton (Illinois), 26 mei 1926 – Santa Monica (Californië), 28 september 1991) was een Amerikaanse jazztrompettist, componist en multi-instrumentalist. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste en invloedrijkste jazzmuzikanten van de twintigste eeuw.

III

Thelonious Sphere Monk (Rocky Mount (North Carolina) 10 oktober 1917 – Weehawken (New Jersey) 17 februari 1982) was een Amerikaanse jazzpianist en componist met een geheel eigen en unieke stijl.

IIII

Charles Mingus junior (Nogales (militaire basis, Arizona), 22 april 1922 – Cuernavaca (Mexico), 5 januari 1979) was een Afro-Amerikaanse contrabassist, pianist, componist en orkestleider die met name in de late jaren vijftig en de vroege jaren zestig een van de toonaangevende figuren in de jazz was.

V

John Coltrane (Hamlet (North Carolina), 23 september 1926 – New York, 17 juli 1967) was een jazzsaxofonist. Hij geldt als een van de belangrijkste en invloedrijkste vernieuwers in de geschiedenis van het genre.John Coltrane (Hamlet (North Carolina), 23 september 1926 – New York, 17 juli 1967) was een jazzsaxofonist. Hij geldt als een van de belangrijkste en invloedrijkste vernieuwers in de geschiedenis van de jazz.

VI

Arthur (Art) Blakey, ook wel Abdullah Ibn Buhaina genaamd (Pittsburgh (Pennsylvania), 11 oktober 1919 - New York, 16 oktober 1990) was een van de grootste Amerikaanse jazzdrummers en een van de invloedrijkste jazzmuzikanten. Hij werd vooral bekend door zijn band The Jazz Messengers.

VII

Julian Edwin "Cannonball" Adderley (Tampa (Florida), 13 september 1928 - Gary (Indiana), 8 augustus 1975) was een Amerikaanse multi-instrumentalist die vooral bekend werd als altsaxofonist.

VIII

Hank Mobley (Eastman (Georgia), 7 juli 1930 - Philadelphia, 30 mei 1986) was een Amerikaanse jazzsaxofonist en componist van hardbop en soul jazz.

VIIII

Theodore Walter (Sonny) Rollins (New York, 7 september 1930) is een Amerikaanse jazzmuzikant en tenorsaxofonist.

X

Benny Golson (Philadelphia, 25 januari 1929) is een Amerikaanse jazz tenorsaxofonist, componist en arrangeur. Hij maakte jarenlang deel uit van Art Blakey and the Jazz Messengers.

XI

Robert Henry "Bobby" Timmons (December 19, 1935 – Maart 1, 1974) was een Amerikaanse jazzpianist en componist. Hij speelde onder meer bij Art Blakey and the Jazz Messengers.

XII

Bill Evans (Plainfield, New Jersey, 16 augustus 1929 – New York, 15 september 1980) was een Amerikaanse jazzpianist.

XIII

Chesney (Chet) Henry Baker junior, (Yale, Oklahoma, 23 december 1929 – Amsterdam, 13 mei 1988) was een Amerikaanse jazztrompettist en zanger.

Vannacht, wat na twaalven, speelde Wende live op Radio 1 achter de piano haar recente nummer 'Vrij me', met een tekst van Dimitri Verhulst. Een schitterend lied in de traditie van Brel en Shaffy. Een vitale ode aan de liefde en het leven, een nieuwe klassieker.

Vrij me - Wende (Snijders) - YouTube

Een tijdje terug heb ik wel overwogen om een lang stuk te schrijven over mijn rookverleden, roken was decennialang een groot genot en genoegen. Maar ik verval dan vooral in klisjees hoe lekker een sigaretje was bij de koffie, bij een glas alcohol, na het eten en na sex. En dan ook nog al die andere rookmomenten, er was altijd wel een moment voor een nicotineus rokertje. Kuch.

Ik was een overtuigd nicotinist, maar vorig jaar kwam het ergens zomaar op mijn pad om te stoppen en werd ik tegelijk ook vegetariër. En dan onlangs ook gestopt met drinken, ook na een leven als gedreven alcoholieker. Dan zou ik een verhaal kunnen schrijven over mijn hang naar verslavingen. Maar ook geen zin in, en dan moet dat ook in mooie zinnen, maar ik heb geen zin in mooischrijverij, ben er klaar mee. Maar wat nu?

Mijn kijk op de werkelijkheid en het leven is gekanteld, maar zonder het gevoel dat ik nu gek of onrustig ben geworden in mijn hoofd, helemaal niet, alles cool controlee. En ik geloof bijvoorbeeld nog steeds niet in aliens en heb er nog nooit een snipper bewijs voor gezien. Maar wetenschappers, onder aanvoering van de NASA, zijn er min of meer van overtuigd dat er binnen afzienbare tijd buitenaards leven wordt gevonden op een exoplaneet. Ik sluit het niet uit, maar ik ben zeer sceptisch. Ik acht het ook heel aannemelijk dat leven op aarde uniek is in het heelal. Waarom wordt er geen onderzoek gedaan hoe makkelijk of moeilijk dna ontstaat? Hoe dan ook, het leven is vooralsnog een groot raadsel.

Al weer wat jaren geleden heb ik een paginaatje gemaakt met het idee voor een standbeeld van Dolf Brouwers (Sjef van Oekel) op de brede stoep - promenade - voor ijssalon Florencia in het centrum van Den Haag, vlakbij waar hij lang heeft gewoond.

Vandaag ontving ik een mail van een neef van Dolf hoe het met het eerbetoon staaat? Wel het staat er vooralsnog niet mee. Op een mail aan de wethouder van Den Haag van vorig jaar heb ik nooit antwoord gehad. Toch vandaag ergens anders weer een visje uitgegooid, niet opgeven, zo'n beeld zou er echt wel mogen komen. Kleine update onderdaan de pagina en iemand met een goed idee voor realisatie (lees geld), laat wat van je horen.

Een standbeeld voor Dolf Brouwers (Sjef van Oekel) - Update De Jongenskamer

Weer even een wat aardser en luchtiger onderwerp. Het thema van de Boekenweek is dit jaar 'Verboden vruchten'. Dit bracht mij op het idee om een oud, nog niet geplaatst lijstje van stal te halen en te updaten. Beetje flauw lijstje, maar ik zie het als een aanvulling op mijn wel aardige en populaire paginaatje met meer dan 100 benamingen voor borsten.

Nieuw: Synoniemen voor k*t - l*l - ne*ken - De Jongenskamer

Lijstje met synoniemen voor borsten - De Jongenskamer

Op NPO Radio 1 was een betrekkelijk lang interview met de oud-cardioloog Pim van Lommel over 'bijna-dood-ervaringen'. Hij heeft dat vanuit zijn praktijk en via onderzoek uitgebreid onderzocht en is ervan overtuigd geraakt dat onze hersenen een soort van ontvanger zijn voor ons denken. We worden van buitenaf aangestuurd door een bewustzijn dat altijd heeft bestaan en zal blijven bestaan en dat buiten ruimte en tijd staat.

Tot vorig jaar was ik een groot scepticus van 'bijna-dood-ervaringen' en deed het af als een vorm van dromen, maar ik kijk er nu anders tegenaan, er is meer aan de hand, maar wat precies weet ik niet. Dat vind ik dan ook het jammere van Van Lommel, hij beperkt zich niet tot de feiten en ervaringen van mensen zelf, maar gaat ook speculeren en ze verklaren. Evenmin zonder overtuigend bewijs, net zoals ik dat neurobioloog Dick Swaab en neuropsycholoog (nog erger!) Eric Scherder verwijt: zij hebben ook geen bewijs dat ons denken en bewustzijn in onze neuronen en synapsen zitten. Hmm ...

PS. Inmiddels weet ik wat meer over de denkbeelden van Van Lommel en nee, ik zit totaal niet op zijn vaak malle golflengte. Maar goed, wie weet het wel, zei de gek?

Het leven is een raadsel geworden, maar ik ben geenszins plots een gelovig mens, integendeel, ik geloof nergens meer in. Ik ga rustg verder ...

Maar dus ook gestopt met bier drinken, ik had geen trek meer en de alcohol leek niet meer te werken. Net als de cafeïne in de koffie niet meer werkt op mijn hersens, ik word er niet meer wakker of alert van. Ik merk niets. Geen idee waarom, ging vanzelf, net als toen ik stopte met roken en vlees en vis eten. Ik drink nog wel wat koffie, maar stap binnenkort maar op thee over. En ik ga dan maar vroeg naar bed, maar ik voel me er allemaal niet beter door. Ik heb een hoop vragen, maar geen antwoorden. Het is.

Ik heb veel dromen waarvan ik denk, Die kan ik beslist niet zelf bedacht hebben, maar wie of wat is dan die 'ik' in je hoofd als je droomt? Het is een raadsel.

En er zijn veel theorieën over wat dromen zijn en waarom we dat doen, maar dat zijn theorieën. We weten het niet, ik ook niet, het is een mysterie.

__

Kop in de Volkskrant: Leven we eigenlijk in een hologram? Het zou zomaar kunnen. Interessant artikel en dit soort vragen en antwoorden houden mij ook bezig, maar ik denk dat het mysterie van het leven en de werkelijkheid niet is op te lossen. Ik geloof ook niet in al deze nieuwe theorieën. Maar toch is het ook niet toevallig dat ik dit stuk nu tegenkom. Ook opmerkeljk.

Leven we eigenlijk in een hologram? Het zou zomaar kunnen - Maarten Keulemans - volkskrant.nl

__

Ik rook en drink niet meer en ben ook vegetariër. Hoewel ik het (nog?) niet zo ervaar, zou het ook een soort van straf of boetedoening zijn? Geen idee.

Vorig jaar, even voor het begin van de zomer, ben ik gestopt met roken en tegelijk vegetariër geworden. En dan nu - begin maart - ook gestopt met het drinken van alcohol, geen biertjes meer. En met alle raadselachtigheden wist ik al lang dat het er een keer van zou komen, maar ik wist nog niet wannneer, nu dus. En omdat ik geen enkel ontwenningsverschijnsel had bij het stoppen met roken, verwachtte ik die ook niet met het stoppen met het bier. En dat klopte wonderwel. Maar ik voel me nu niet opeens lichamelijk en geestelijk een gelukkiger of beter mens, ik ben niet verlicht of verlost, ik voel me eerder een nederige kever dan een hoogmoedige Icarus. Verder wacht ik alles af.

__

Het leven is een groot mysterie, maar dat is nog geen enkele garantie op een leven na de dood.

Que sera sera - Doris Day - Uit de film The man who knew to much - 1956 Alfred Hitchcock - YouTube

Door de vluchtigheid van geest heb ik lang gedacht dat het nummer Ain't nobody, Ik ben niemand betekende, maar het is juist, Ik ben niet niemand. Niemand is gelukkig, wees niemand. Maar is niemand gelukkig?

Iemand

(ei m dna)

Ain't nobody - Chaka Kahn - De Jongenskamer

Ik zit nog steeds in een rustperiode, maar het denken gaat door, net als de raadselachtigheden. Ik heb nu nog een uitbreiding geschreven over mijn oude concept van De wereld van ARF, die van Abstract, Realiteit en Fantasie. Om mijn eigen gedachten nog eens nader te bepalen en uit te breiden met een nieuwe aanvullende inventarisatie en opsomming. Concrete voorbeelden staan er niet in, die vind je in het leven zelf en op andere plekken van deze site.

Het stuk tekst heb ik onderaan deze pagina gezet en bewust niet bovenaan. Een belangwekkende voetnoot.

De wereld volgens ARF - Update - KladBlokje - De Jongenskamer

En dan was ik nog op zoek naar een goed voorbeeld van concrete kloes bij mijn ARF-tekst. Het is een inventarisatie uit mijn hoofd geworden over PAARDEN. Vrij willekeurig gekozen, maar wat heet nog toevallig.

PAARDEN - De wereld volgens ARF - KladBlokje - De Jongenskamer

Have a break, have a KitKat.

Ik heb er maar één woord voor, het leven is 'raadselachtig' geworden, mijn leven is zeer raadselachtig geworden. Een puzzel vol vragen, maar zonder enige oplossing. Daar moet ik ook maar verder niet naar op zoek gaan. Ik ben beslist niet gek geworden en ben ook niet van plan om het te worden.

Morgen weer een dag.

__

Is het mogelijk dat er een kracht bestaat die sneller dan het licht gaat? Een kracht die we niet kunnen waarnemen? In hoeverre bestaat de vrije wil en kunnen we autonoom denken en handelen? Ik hou nu alles voor mogelijk, maar ik hou ook niet van speculeren en doe er verder het zwijgen toe, maar voor mij staat nu wel vast, Alles Hangt Met Alles Samen. Het leven en de werkelijkheid is hoe dan ook natuurlijk ook een concept. Leef eenvoudig en stel niet te veel vragen en hoge eisen. Kies voor de liefde en voor zorg voor je kleine omgeving en de natuur en niet voor de grote ambities en het geld. Probeer voor de tijd hier een beetje een goed mens te zijn en geniet. Meer niet.

Maestro muzik!

__

En let vanaf nu eens op vogels in alle verschijningsvomen, betekenissen en herinneringen. Het is denk ik geen sleutel tot het raadsel, maar daar is het bij mij ergens wel mee begonnen.

Bird lives!

__

Het idee had ik al een tijdje in mijn hoofd en nu losjes uitgewerkt. Een concept voor een verbaal tv-programma, een wedstrijd in welsprekendheid in 13 afleveringen. Wie wint uiteindelijk de felbegeerde Eloq bokaal? Nu naar een aantal omroepen gestuurd, maar verwacht er niets van. Het zou eventueel ook voor de radio kunnen. Toch weer een idee en concept aan mijn site toegevoegd.

Eloq - Concept voor een tv-wedstrijd in welsprekendheid - De Jongenskamer

Taalkundigen zijn gek op taalvariatie, zonder taalvariatie is een taal dood, aldus de nieuwe baas Hans Bennis van de Taalunie in een interview in de Volkskrant. Maar dat hele concept van taalvariatie is een meta-concept en werkt niet voor een individu. In alle Nederlandse kranten, in boeken en op Twitter wordt eenzelfde soort standaardtaal geschreven, van noord tot zuid, van oost tot west. Niets taalvariatie, variatie zit in de ideeën van mensen, in hun denkbeelden, meningen en kwinkslagen, gelukkig niet in het taalgereedschap waarmee ze die vormgeven.

Dialectsprekers zijn benauwde en bekrompen regionalisten die de communicatie met alle Nederlanders in de weg zitten. Maar bovendien, wat is taal eigenlijk en waar komt het vandaan? Daar heb ik nog nooit een bevredigend antwoord op gekregen. Ik verblijf nog steeds in de nevelen van het bestaan, ik heb nog wel wat woorden, maar beter zou ik misschien kunnen zwijgen.

Er komt voor het eerst een prijs voor het mooiste verhaal over Den Haag dat tussen de zomer van 2016 en 2017 is gepubliceerd. Ik heb ingezonden met mijn stuk over Haagse stadhuzen dat ik voor Haagspraak heb geschreven.

Haagse stadhuizen - Voor Haagspraak - De Jongenskamer

__

Het Haagse Productie Bedrijf is bezig met een documentaire over de Haagse Grote Markt, toen en nu en met een accent op uitgaan en muziek. Er is nu het idee om van mijn herinneringen die ik aan de Grote Markt de rode draad te maken. Ik ben benieuwd.

Dit is mijn derde stuk voor Historiek en hier kan ik kort over zijn. Ik wilde al heel lang en heel graag een keer schrijven over mijn grote soulheld Marvin Gaye. Bij dezen.

Marvin Gaye (1939-1984) - Zanger en soullegende - #3 historiek.net

Marvin Gaye (1939-1984) - Zanger en soullegende - #3 De Jongenskamer

Al vrij snel leverde ik mijn tweede stuk in bij Historiek en ook nu koos ik voor 'agendajournalistiek': ik keek op de Wikipedia-pagina over 1967 en pikte een gebeurtenis op die binnenkort 50 jaar geleden zou zijn. Dat lukte goed met diverse bronnen. De screenprint van de krant heb ik zelf gemaakt met het online-archief van Delpher. Het onderwerp is enigszins actueel met de aanstaande verkiezingen in maart 2017 in het vooruitzicht.

Tweede Kamerverkiezingen 1967- D'66 komt in het parlement - #2 historiek.net

Tweede Kamerverkiezingen 1967- D'66 komt in het parlement - #2 De Jongenskamer

Vanaf eind januari ga ik een paar keer bijdragen aan de historische site van Historiek. Mijn eerste artikel is verschenen.

Johanna Westerdijk (1883-1961)
De eerste vrouwelijke hoogleraar van Nederland - #1 historiek.net

Johanna Westerdijk (1883-1961)
De eerste vrouwelijke hoogleraar van Nederland - #1 De Jongenskamer

Mijn eerste onderwerp heb ik min of meer toevallig uitgekozen. Ik keek op de pagina '1917' van Wikipedia en zag als een van de eerste aanstaande gebeurtenissen van precies honderd jaar geleden de oratie van de eerste vrouwelijke hoogleraar van Nederland. De rest is geschiedenis.

En hier een linkje naar mijn korte auteurspagina op Historiek.

Auteurspagina DirkJan Vos - historiek.net

Ik heb nog zitten denken en ik heb dan een paar vreemde dingen in mijn leven meegemaakt, hoewel dat ook nog wel mee zal vallen. De eerste was toen ik kleuter of peuter was. Ik lag met hoge koorts 's avonds in het donker in mijn bedje en zag ik opeens een lichtblauwe, heldere verschijning van een heel klein meisje door de kamer. Ik zag het even en toen was het weer weg. Het maakte geen indruk en altijd gedacht dat het door de koorts kwam, dat denk ik nog steeds.

In mijn jonge tienertijd heb ik vanaf mijn balkon bij bewolkt weer een soort van kleine vuurbal gezien in de lucht. Oranje en zo groot als een voetbal denk ik. Het was er even en schoot toen het wolkendek in. Jaren later begreep ik dat ik mogelijk een bolbliksem heb gezien, hoewel de geleerden het er niet over eens zijn of een bolbliksem wel kan bestaan.

Toen ik een oudere tiener was, had ik op een avond John Moes op bezoek en die had een soort van hash-opium-olie meegenomen om te roken. Ik deed niet aan softdrugs maar wilde het wel proberen. Het was mogelijk zwaar spul, want op een gegeven moment zag ik op de muziek van Yes kort een houten vogel door de kamer vliegen. Ik werd er lichtelijk bang van. Nee, dat was niets voor mij en ik heb daarna zeker vijf jaar niets van dit soort rommel aangeraakt. Moet een soort van kleine hallucinatie zijn geweest.

Tot zover.

De Nederlandse kunstenaar Daan van Golden is overleden. Hij vond alles in de werkelijkheid van even groot belang. Ik vind dat ook en noem het de levensbeschouwing van de nevenschikking.

Het is mij jaren geleden opgevallen dat de lettercombinatie MAR volgens mij de meest voorkomende drie-lettercombinatie is aan het begin van een voornaam, zowel van een jongens- als meisjesnaam. Nu zou er een verband kunnen bestaan met de Bijbelse naam Maria, maar misschien ook niet. Het is wel zo dat het eerste woord van baby's vaak ma is, vandaar ook het woord mama. En ma is een klankwoord dat je het makkelijkst met je mond kan maken. Wellicht is ma duizenden jaren geleden al gebruikt als een veel voorkomend begin van een naam en werd er nog wat achter geplakt om de naam te verbijzonderen. Giswerk en hypotheses.

[ En bij twee-lettercombinaties beginnen voornamen denk ik het meest met MA. En de M is dan de meest voorkomende beginletter van voornamen? Het zou me niet verbazen. ]

Verzameling lijstjes

De Nieuwe Courant - Fictie

Feestje - Fictie

De Steen - Docu-drama - Johan de Witt

2016

Vrede met gevoel en rede.

Ei - dejongenskamer.nl

Ei

Beste mensen van Wakker Dier,

Ik las dat Nederlanders bijna 200 eieren per jaar eten, hetzij hele eieren (75%), hetzij eieren verwerkt in producten als beschuit en mayonaise. Dat komt dus neer op ruim 3 miljard eieren per jaar in Nederland. 3 MILJARD! Goedemorgen. Krankzinnig veel. En Wakker Dier voert actie voor de biologische uitloopeieren, maar begin in 2017 ook een actie dat mensen MINDER eieren moeten gaan eten, zodat er ook minder legkippen nodig zijn. Mensen eten niet veel minder vlees blijkt en compenseren dat door meer eieren te gaan eten. Dat is het paard achter de wagen spannen. Ik zou zeggen: Een ei hoort er niet altijd bij. Of: Dit ei is niet voor mij.

Actie!

Groet,

DirkJan Vos
(Amsterdam - Den Haag 1960)

vegetariër die af en toe ei eet en melkproducten

[ En de 3,2 miljard eieren per jaar is dus de uitkomst van eigen onderzoek, gek dat dit getal niet op internet is te vinden. En je hebt er dan ruim 11 miljoen legkippen per jaar voor nodig, want gemiddeld leggen ze er ongeveer 300 per jaar. Een legkip wordt na anderhalf jaar de nek omgedraaid. Wat een waanzin ergens en een dierenleed. Er worden, ook voor de export, bij elkaar in Nederland jaarlijks 10 miljard eieren geproduceerd (en er zijn 100 miljoen leg- en mestkippen). En de vrije uitloopkippen zorgen ook weer voor milieu- en gezondheidsschade door onder meer de hoeveelheid fijnstof en mest dat het oplevert. Die hele kippen- en eierenindustrie moeten op de schop. Maar mijn empathie ligt toch primair bij mensen, ik ben niet sentimenteel met dieren en eten, maar het gaat om het universele principe. ]

Vriendelijk antwoord van Wakker Dier ontvangen. Ze willen ook dat er minder vlees en eieren worden gegeten, maar zetten toch in op de verbetering van het dierenwelzijn. Prima natuurlijk, maar toch vind ik dat wat contraproductief worden en betekent het dat mensen gewoon vlees en eieren blijven eten als ze zijn goedgekeurd. Mensen eten twee maal de hoeveelheid aan eventueel nodige dierlijke eiwitten. Je kan ook best zonder vind ik. Maar het moet anders en minder. En het gaat niet alleen om veranderingen in de bio-industrie, maar vooral om veranderingen van mensen zelf. Eet minder of geen vlees, vis of ei meer. Dat is wat echt helpt.

__

Brief ook gestuurd naar de NRC en de NRC Next. Donderdag 28 december afgedrukt in hun kranten en woensdag al online.

Ingezonden brieven woensdag 28 december 2016 - Een ei hoort er niet altijd bij - www.nrc.nl

__

Wakker Dier retweette mijn tweet over mijn ingezonden brief en schreef:

Wakker Dier heeft geretweet DirkJan Vos

Helemaal eens, @djwvos, we eten in Nederland veel te veel dierlijke eiwitten en dat kan dus een stuk minder!

Ei - dejongenskamer.nl

Selectie eigen tweets vanaf juni 2016

Nu kun je wel interessante analyses maken over hoe de wereld en Nederland in elkaar steekt en wat er allemaal mis is aan groot onbehagen, maar dan bied je nog geen enkel concreet toekomstperspectief. Nu heb ik wel zitten nadenken om een soort van essay over Nederland en de PvdA te schrijven, maar dat gaat me niet lukken en ik heb er ook geen animo voor. Het lijkt me ook zinloos. Maar nu op Twitter wel vijf speerpunten voor de PvdA genoemd. Ik geloof niet dat het wat zal uithalen en er veel van terecht zal komen. Maar er zit niets anders op dan positief en betrokken te blijven, wat moet je anders?

#0 Kom met een eigen verhaal Lodewijk Asscher: Waar moeten we naartoe met de wereld, Nederland, de PvdA en de sociaaldemocratie? @LodewijkA

#1 Gezondheid en zorg moeten een kerntaak zijn van de overheid, niet van de markt, net als (vrij) onderwijs en openbaar vervoer @LodewijkA.

#2 We moeten minder werken, dus meer werk voor iedereen. Dan maar minder groei en lager inkomen. De AOW-leeftijd moet omlaag @LodewijkA!

#3 Mensen moeten uit de auto. Pak het milieu en de bio-industrie rigoureus aan. Cultuur, sport en de NPO zijn er voor iedereen @LodewijkA.

#4 Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen, juist en vooral ook in Nederland @LodewijkA. Internationale solidariteit!

#5 Maak rood niet dood, maar geef het een nieuw, vitaal en krachtig leven Lodewijk Asscher! Wie wilde er nu prumjee worden? @LodewijkA

PvdA blijf die fatsoenlijke partij om mijn stem aan te geven.

Nu digitaal opgeduikeld in Delpher, tienersentiment. Leuk!

Naast Hans Wiegel op de foto op de voorpagina van de NRC in 1974 - dejongenskamer.nl

Artis - De Jongenskamer

Even in herinnering roepen, mijn ex gaat vrijdagavond 16 december met publiek in Studio DeSmet mijn tosti croque madame speciaal maken in de finale van de wedstrijd Lekker Vies! van het kookprogramma Mangiare! op NPO Radio 1. Live tussen 19.00 en 20.00 uur. Stay Tuned. Nu onzichtbare voorpret. Lees meer:

Croque madame speciaal - dejongenskamer.nl

De croque-pagina is bijgewerkt met de finale.

__

De finale is geweest en het was weer heel gezellig, geslaagd en humorvol. Ik zat bij de radio en mijn ex presenteerde mijn gerecht dat ze inmiddels 'croque mademoiselle' had genoemd vanwege haar eigen interpretatie. Je kan de uitzending op onderstaande link terughoren, voor de presentatie van de croque kun je ook doorspoelen naar minuut 27. Dan kun je daarna ook horen hoe het afliep. Assistente Francien kon niet aanwezig zijn bij de finale, dat was wel bijzonder jammer. Liesbeth in ieder geval heel hartelijk dank voor het waarnemen van mijn honneurs. Het was al met al een groot genoegen om te luisteren en om zo toch mee te hebben gedaan.

Finale Lekker Vies! - Radio Mangiare! - 16 december 2016 - NPO Radio 1 - uitzendinggemist.nl

Ik heb weinig op met lijstjes die zijn samengesteld uit de smaak van velen, maar ik heb net toch een suggestie gestuurd voor de uitzending op Radio Soul & Jazz met de veertig beste Nederlandse jazznummers. Daar heb ik maar één antwoord op en dat is een fantastische opname uit 2010 van A Night in Tunesia door een formatie in het Concertgebouw met als solisten Piet Noordijk en Benjamin Herman in een saxofoon-battle. Ik heb dat toen live op Radio 6 gehoord, schitterend en kippenvel. Ik heb daar eerder op mijn site over geschreven en ik heb er destijds voor gezorgd dat deze versie voor Radio 6 er los uit is geknipt, zodat hij vaker te horen was. Ik heb deze opname nu ingezonden en ik zou dan nu willen weten wie de drummer is van deze uitvoering. Misschien weet ik volgende week meer. Ik heb het nummer van uitzending gemist gehaald en eerder dit jaar op YouTube gezet. Met een hilarische aankondiging van Benjamin. Legendarische opname.

Piet Noordijk & Benjamin Herman - A night in Tunesia - Concertgebouw 2010 - YouTube

Jazzum Radio

Nee, ik ga voorlopig of nooit meer fictie schrijven, geen animo voor het verzinnen. En dan moet je ook schrijven in fabelachtige, fantastische, fabuleuze, fonkelende formuleringen, anders telt het allemaal sowieso niet. Dan maar niet, want ik hou meer van de werkelijkheid en van simpele bewoordingen. Maar er waait nog een klein idee voor een hoorspel door mijn hoofd, dat moet ik kwijt. Ik schrijf nu kort op wat de bedoeling was.

JAZZUM RADIO

Een hoorspel met de lengte van een uur en dat de real-time weergave is van een uur radio dat gemaakt wordt door een deejay op Jazzum Radio. De luisteraar hoort zijn afscheidsprogramma. Als er muziek wordt gedraaid, dan gaan de gesprekken in de studio verder met zijn vriendin en de technicus. De muziek voor de luisteraars hoor je dan zachtjes op de achtergrond.

Het draait om Jay, een succesvolle saxofonist en jazz-radio-dj van begin dertig. Alle elementen over zijn leven komen stap voor stap in het hoorspel naar voren in gesprekken met luisteraars en in gesprekjes met zijn vriendin die ook in de studio is en met de technicus.

Het is Jay zijn laatste programma, want hij verhuist met zijn vriendin naar New York omdat zij daar een droombaan in een kunstmuseum heeft gekregen. Jay kan dan in New York verder met zijn muziek. Hij is er dolenthousiast over en er helemaal klaar voor, zijn vleugels verder uitslaan; weg uit dat kleine en bekrompen Nederland. En Jay is een zwarte jongen en is als baby geadopteerd in Suriname door een wit Nederlands gezin. Hij weet niet wie zijn echte ouders zijn. Hij is opgegroeid in Amsterdam-Zuid. Ok, hij is giftig op discriminatie en racisme, maar hem is zelf weinig overkomen. Hij wil van zichzelf geen slachtoffer maken en roept andere zwarte, jonge mensen op om het avontuur buiten hun eigen kring en getto te zoeken.

Een zwarte man belt naar de uitzending en is furieus. Hij vindt Jay een 'white-face' een elitaire huichelaar. Scheldt hem uit voor verrader. Jay blijft er kalm onder. Onderwijl draait Jay zijn favoriete zwarte saxofonisten als Charlie Parker, John Coltrane en Kamasi Washington. Hij vertelt over de nieuwe muzikale uitdagingen en het aanstaande nieuwe leven in The Big Apple. Een andere luisteraar verwijt hem dat hij uitgerekend naar het land van de grote racisten gaat, waar discriminatie voor zwarte mensen groot is. Jay is nergens bang voor. Zijn witte vriendin ook niet. Een vrouw belt en steunt het stel juist. Allerlei discussie op en achter de microfoon.

Op het einde van de uitzending wil Jay een kort nieuw stuk op zijn sax spelen, maar voor hij begint vraagt hij aan zijn vriendin of zij met hem wil trouwen. Ze zegt ja. Jay neemt afscheid van de luisteraars en speelt zijn solo speciaal voor haar ... Het stuk heet, 'Tamar' ...

_

Hoe ik de jazz ontdekte - Ascenseur pour l'échafaud - Miles Davis - dejongenskamer.nl

Zwarte Piet - dejongenskamer.nl

Korte ingezonden brief in Het Parool. Beetje conceptueel, want mijn suggestie gaat ook niet echt helpen want zoveel cruiseschepen zijn er niet per jaar. Toch even een stadse bijdrage aan een discussie.

Minder cruiseschepen in Amsterdam - 05-12-16 - parool.nl

Haagse stadhuizen - Voor Haagspraak - dejongenskamer.nl

Haagse stadhuizen - Moby Dirk - 20 november 2016 - Met reacties - haagspraak.nl

Wat dichtsels

Open brief aan Boudewijn Buch 1995 - Stones Kurhaus 1964

Naar een nieuwe spellingsherziening

Feestje

(fictie)

Foto van eind jaren negentig van mij met mijn zoon als Pietje op een regenachtige zondag op de Prins Hendrikkade bij het Amsterdamse Centraal Station bij de intocht van Sint Nicolaas. Kostelijk en ontroerend.

Uit mijn archief een culi-conference in vier delen 1998.

Eind jaren negentig maakte ik wel interactieve soaps op nieuwsgroepen op internet. Zo viel ik half oktober 1998 de nieuwsgroep nl.culinair binnen en gedroeg me als een egokok. Ik wist toen al dat ik mijn optreden op Sint Maarten, 11 november, met een lange conference zou eindigen.

De EgoKok (1998)

Fictie

De Nieuwe Courant - Blog Willem de Wolf - Augustus 2016 - De Jongenskamer

(een mustread)

__

Internet story's 1996 - 2000
XiniX - Internetsoap 1998
Elle (1997)
Druppel (1996)
De goochelaar (1996)
Golog (2000)
Samenscholing eenzaamheid (2005)

Dromen

P.S.

Als je alle parameters van materie na de big bang zou kunnen overzien, dan is de hele evolutie van het heelal, in tijd en ruimte, in zijn geheel voorspelbaar. Dus ook al ons leven op aarde en in het verdere universum. Maar zit je er middenin, dan is niets voorspelbaar, ook al ligt de toekomst in detail vast. Amen.

Al het leven - ons denken en handelen - is eigenlijk ook natuurkundig te herleiden tot één keten van oorzaak en gevolg tot aan de big bang.

__

Ingezonden brief van 21 oktober 2016.

Beste redactie,

Hierbij een ingezonden brief van 375 woorden die voor zich spreekt. Bij plaatsing verwacht ik een reactie van jullie. Ik ben met geen enkele club verbonden, maar een NRC-lezer die weer met overtuiging in de pen is geklommen.

Met vriendelijke groet,

DirkJan Vos

(Amsterdam - Den Haag 1960)

__

Er wordt nog veel te veel vlees gegeten

De Dierenbescherming kwam deze week met een op zich positief, maar ook overtrokken bericht dat het aantal varkens, runderen en kippen dat diervriendelijker wordt gehouden fors is gestegen. Er zijn er 5,5 miljoen bijgekomen. Dat lijkt veel, maar op een totaal van 500 miljoen slachtdieren in Nederland is dat een toename van iets meer dan 1 procent. Ik vind weinig, zeker als je bedenkt dat pas maar 5 procent van de dieren onder het zogenaamde Beter Leven-Keurmerk valt, maar er is vooruitgang. Ook op de mate van diervriendelijkheid valt nog veel af te dingen, maar iedere verbetering is natuurlijk meegenomen met het terugdringen van de kiloknallers. Maar het gevaar van deze opgeklopte, want eigenlijk magere resultaten kan betekenen dat mensen - vooral de flexitariërs - juist weer makkelijker vlees gaan en blijven eten, want het wordt immers allemaal steeds diervriendelijker. Wisselend onderzoek geeft aan dat Nederlanders wel zeggen dat ze veel minder vlees zijn gaan eten, maar er is slechts een jaarlijkse afname van de vleesconsumptie met 500 gram tot een kilo per persoon, dat zijn dan een paar biefstukken minder op een jaarlijkse vleesconsumptie van bijna 80 kilo. Hallo mensen, wakker worden!

Organisaties als de Dierenbescherming en Wakker Dier kiezen voor een diervriendelijke, maar ook een mensvriendelijke benadering, terwijl ik vind dat mensen voortdurend moeten heroverwegen hoeveel vlees en vis ze überhaupt nog wel zouden moeten eten, met of zonder keurmerk.

Eerder dit jaar ben ik helemaal gestopt met het eten van vlees en vis. Ik eet nog wel wat ei- en melkproducten, maar met mate. Ik compenseer een en ander met andere eiwitten zoals het eten van tofu, tempé en cashewnoten, maar ik doe niet aan een of ander dieet. Is nergens voor nodig en het is een fabeltje dat je per se vlees en vis in je menu moet hebben voor een goede gezondheid. En vegetarisch eten kan gewoon ook heel lekker zijn. Stop je vleesverslaving.

Ik ben geen activist, maar ben uit idealisme en juist ook realisme vegetariër geworden, niet zozeer uit milieu-oogpunt, maar primair door het afschuwelijke dierenleed dat alleen al in Nederland honderden miljoenen dieren jaarlijks in de bio-industrie wordt aangedaan. Ik ben uiteindelijk principieel tegen het doden van dieren, zonder dat ik sentimenteel of boos word. Laten we ons niets wijs maken met diervriendelijkere groeimethoden en verhullende keurmerken met een sterrensysteem, maar gooi je carnivore eetpatroon rigoureus om en eet substantieel minder of helemaal geen vlees en vis meer. Dat is pas een echte knaller.

PS 21 oktober 2016

(Ik ben dan een zogenaamde lacto- en ovo-vegetariër (melk en ei), maar ik zou ergens ook wel veganist willen zijn. Maar goed, je moet een begin maken. Alles is relatief en alles is soms hypcocriet.

En als verstokte nicotinist ben ik dit voorjaar ook tegelijk gestopt met roken. Ik was er in een keer helemaal klaar mee en vanaf. Net als van het vlees en de vis. Alcohol drink ik nog wel. Een mens kan niet alles goed doen.)

De brief toch ook apart op een pagina gezet.

Vegetariër geworden

PS

<< Ik kijk geen tv en ook niet bij uitzending gemist omdat ik het niet de moeite waard vind, vrijwel niets en nooit. Terwijl Twitter vooral 's avonds alleen maar over tv-programma's kakelt en ratelt, daardoor krijg ik toch nog van alles mee. Maar ik heb dus ook een adblocker in mijn Firefox-browser en kan daardoor geen video's zien van bijvoorbeeld nu.nl. Maar ik wilde wat zien en toen Chrome weer eens gestart. en zo raakte ik in een stroom van Nederlands shownieuws verzeild met korte video's, wel met het geluid uit. Mijn hemel, dacht ik na een half uur, wat een onzin en trivia. Maar vroeger was ik een periode niet veel beter dan al die achterklapvolgers en heb ik ruim een jaar met genoegen naar RTL Boulevard gekeken met alle roddels en roddelsoaps. En het summum was dan dat ik een bord met zelfgemaakte babi-pangang rijst had om tijdens de uitzending op te eten, bord op schoot, daarna DWDD. En dat wilde zeggen, ik maakte de Surinaamse rijst in een goede pan zelf klaar, braadde daarna twee(!) speklapjes aan in de koekenpan en vulde de schotel aan met een Albert Heijn magnetron-maaltijd met wat magere stukjes babi-pagang met daarbij een hoop zoet-zure rode saus. En-en. Het was bij elkaar een speciaal pannenkoekbord vol en ik vond het heerlijk. Al dat vet en vlees fietste ik er de volgende dag wel weer af. Zo gek is het dus niet dat ik dan nu toch een overtuigd vegetariër ben geworden! >>

De wereld draait door en de wereld draait door.

Niets is toevallig. Alles hangt met alles samen.

Eat no meat.

Ahmas

De wereld draait door, sta even stil!

Twee ingezonden brieven naar de NRC - juli 2016.

Regerings-statement Turkije op Facebook

Afgelopen vrijdag bracht minister-president Rutte een regerings-statement naar buiten op Facebook over de kwestie Turkije. Hij ging vooral in op de bedreigingen van Gülen-aanhangers in Nederland, maar over de recente, dictatoriale ontwikkelingen in Turkije herhaalde Rutte alleen dat hij de situatie zorgelijk vindt. Hij toont hierin weinig moed en getuigt het van lafhartig ontwijkgedrag om Turkije en Erdogan niet ernstig te veroordelen. Daar zijn de belangen van de EU met Turkije kennelijk te groot voor.

Opmerkelijk en ook kwalijk vind ik dat een regerings-bulletin van dit gewicht wordt gepubliceerd op een commercieel platform als Facebook en in ieder geval op vrijdag 29 juli niet was te vinden op de website van het ministerie van Algemene Zaken. Net als voor de premier zal het daar ook nog wel vakantietijd zijn.

__

Feuilleton A.F.Th.

Al bijna drie weken volg ik het dagelijkse feuilleton 'President Tsaar op Obama Beach' van A.F.Th. van der Heijden in de NRC. En met stijgende verbazing en ergernis. Het verhaal ontwikkelt zich van de ene onwaarschijnlijkheid naar de andere en de schrijver vertikt het om nadere uitleg te geven bij de zogenaamde filmische montage en abrupte overgangen. En naar het zich laat aanzien komt er nog een krankzinnige twist aan naar de oorzaak van het neerhalen van MH17/MX17. Ik pas, maar haak niet af om de afloop van dit onzinnige verhaal toch te volgen. Dat krijg je van feuilletons.

Op de website van Neerlandistiek.nl becommentarieert de taalkundige Marc van Oostendorp dagelijks de afleveringen en hij vindt het kennelijk allemaal prachtig en beschouwt het als een literair kunstwerk in wording. Ik mag hopen dat nog tussentijds en na afloop van deze roman iemand dit feuilleton eens kritisch tegen het licht houdt, daar is nu al alle reden toe. Literatuurcritici waar blijven jullie?

Inmiddels definitief afgehaakt.

__

ARTIS

__

En dan toch nog een wat langer stukje vergeten over Artis waar ik tussen - pak hem beet - 1985 en 2010 ruim tweehonderd keer ben geweest, misschien wel driehonderd keer. Altijd met een jaar-gezinskaart. Daarom ook zoveel vanwege de kinderen. Ook genoeg keer gegaan enkel voor de speeltuin en de rust in de drukke binnenstad. En je kan overal vrij zitten en liggen op het gras; honden zijn niet welkom.

In het kort wandel ik even door de dierentuin. Bij binnenkomst kun je drie kanten op, naar links langs het planetarium, door het midden langs de papagaaienlaan of, zoals ik vaak deed, naar rechts de kinderboerderij in. Leuk is die met kleine geitjes, kippen en soms een groot varken. Ik was gek op het varken. De papegaaienlaan bestaat niet meer. Het planetarium was eerst met een optisch-mechanisch planetarium en later met computergestuurde projectie. Heel aardig en vaak geweest. Ook nog toen Govert Schilling de voorstellingen begeleidde.

Welke dieren kende ik van naam? Rasputin de reusachtige Siberische tijger, Murugam de olifant en Tanja het nijlpaard. Ze leven alle drie al lang niet meer. Nu geeft Artis geen namen meer aan de dieren. Jammer en onzin.

Heerlijk om naar te kijken was het voederen van de pinguins en aansluitend de zeeleeuwen.

En altijd alles bezocht in grote rust en met volle aandacht. Geen gejaagde toerist. En iedere keer een bepaald gedeelte bekijken. Ook vaak terugkomen, volgen door alle seizoenen en door alle jaren heen.

Het aquarium is schitterend. De verblijven van de kleine zoogdieren. Jungle by night. De savanne. Het apenhuis. Triest het kleine hok van de orang oetang, ook die van de roofdieren. Wordt allemaal anders. En is een dierentuin wel verstandig? Wat weegt zwaarder het dierenleed of de educatie? Ik ben er nooit uitgekomen.

De reptielen met de krokodillen en slangen. Ooit een python een verse, hele kip langzaam zien opslokken. Natuur. De stokstaartjes. De rots met makaken. Het terrarium met de muizen die in een paar broden leven. Het huisje waar de eieren worden uitgebroed. Het geologisch museum. De lama's, de casuarie. De stekelvarkens en de hyena's. De giraffen met hun gekke lange nekken. De roofvogels die dode piepkuikens eten. De apenrots met makaken, de gorilla's en de eenzame zeekoe ... Enzovoorts.

En dan zijn er nog de speeltuintjes en de uitspanningen om wat te eten en te drinken. Een bordje patat, een saucijzenbroodje, ijsjes en poffertjes.

Ach ja, mooie herinneringen, net als aan de Hortus ...

Artis - dejongenskamer.nl

__

Ei

__

En nu eet ik als recente vegetariër nog maar weinig eieren of voedsel waar eieren in zijn verwerkt. Eigenlijk zou ik er helemaal mee willen stoppen, maar ik weet het nog niet. Ik eet ook nog kaas als dierlijk product. Mm.

Ik was wel gek op ei en ken het in vele gedaanten. Als klein kind maakte ik vooral kennis met het zachtgekookte eitje bij het ontbijt in een eierdopje. Dat vond ik vaak niet erg lekker en te ranzig met het zachte eigeel en soms snotterige eiwit. Veel zout erover. (En later met een mes zelf het kapje eraf slaan en het kapje ook uitlepelen). Maar ik ben wel altijd een groot liefhebber geweest van het in roomboter gebakken eitje, het liefst met spek eronder en met ruim peper en zout erover. En dan later ook met een mok zwarte koffie ernaast. Een lekkere combinatie. En dan niet met een nog hele dooier, maar juist doorgeprikt en met gestold eigeel. En dan vaak twee eieren met brood, ook koud wel lekker op een sandwich. Of een uitsmijter met ham of met een paar plakjes ros. Soms nog een plakje kaas bovenop. Ei ei ei.

En ei zit ook in pannenkoeken en natuurlijk in een omelet, in een zoete met suiker of in een hartige boerenomlet. Heerlijk. In de quiches en goed gestold in de spaghetti carbonara. Nee, ik ben geen liefhebber van de bouillon met een rauw ei erin. Het liefst had ik al mijn eieren goed doorbakken en hardgekookt.

Ja, het hardgekookte ei. Die was heel smakelijk en overal inzetbaar. Gewoon uit het vuistje met wat zout, of op een broodje, al dan niet met tartaar en ûi of met filet-americain. Het zachte broodje hardgekookt ei heb ik veel gegeten tijdens mijn studie op de Reinwardt Academie. Die kocht ik tijdens de lunch bij Siebe en dan altijd met een goede lik mayo. Veel eieren eten met Pasen deed ik niet.

En dan de geprakte, hardgekookte eieren, vooral lekker bij asperges met ham en gesmolten roomboter. En ik kookte ze ook zelf wel (12 minuten met de eierwekker) en prakte ze met mayonaise en dan nog lauw op een paar boterhammen of warme toast verdelen met een vork. Heerlijk, ook als snack 's avonds laat. Altijd wel eieren en mayonaise in huis. En een hardgekookt ei bij een maaltijd, bijvoorbeeld met spinazie, en vooral onmisbaar bij een Surinaamse roti. Verrukkelijk. Ook bekend in de Indische keuken en dan noem je het een telor, een heet ei, lekker pedis en bij de gadogado natuurlijk. En partjes hard gekookt ei koud door de salade. Of in plakjes met de eiersnijder. Ook wel eens wat van een eiworst gegeten, handige vinding. En dan zijn er nog talloze smeersalades met ei en mayonaise.

(Terzijde. Van het eten van veel eieren zouden mannen flink potent worden, soldaten noemen hardgekookte eieren dan ook wel 'neukpatronen'. Een fabeltje, maar het is weer wel zo dat van veel eieren eten je cholesterolspiegel omhoog gaat en wat schadelijk is. Ik las vroeger dat het drinken van geklutste rauwe eieren met wat tabasco goed is tegen een kater. Nooit geprobeerd om te kijken of dat klopte.)

En ei zit ook in bijvoorbeeld beschuit, gebak en toetjes (stijf geklopt eiwit) en in mayonaise, dat laatste vond ik wel wonderlijk toen ik dat hoorde. Ook wel zelf gemaakt. Je kan een hardgekookt ei ook frituren, met een ragoutjasje eromheen heet het dan een frietei. Kippeneitjes en kleine kwarteleitjes. Chinese eendeneieren van duizend jaar, nooit gegeten. Ook voor bij de borrel gevulde eitjes in alle soorten en maten. Ik maakte wel pesto-eitjes, gehalveerde, hardgekookte eitjes met een mengsel van eigeel, roomboter en pesto. Garneren met geroosterde pijnboompitten. Wat kun je allemaal doen met een ei? Heel veel. Advocaat van maken bijvoorbeeld, of een eiworst ... Een tartaartje met een spiegeleitje bovenop, een croque madame: de tosti met een eitje ... Ik stop. Ik zit al zo vol als een ei.

Een ei hoorde erbij, maar nu niet meer voor mij. Welkom in de nieuwe wereld.

[ En dan heb je ook nog eitjes van vis, de viskuit of kaviaar. Dat was ook lekker, maar ik had het nu alleen over vogeleieren. ]

EI - dejongenskamer.nl

__

§ Ondanks, of dankzij alle uitgesproken opinies in de media, op sociale media en in de samenleving heb ik zelf steeds meer moeite met een eigen mening.

§ In de rebound. Nu geen avondconcert van de radio zonder beeld, maar mijn favoriete YouTube-concert met uitstekend beeld en geluid; gitarist Jeff Beck in een kleine club.

Ik heb er al eerder over geschreven. Het is geen akoestische jazz, maar jazzrock met een elektrische gitaar en met keyboards die beide de perfecte sounds weten te maken. En met een geweldige bassiste en een stuwende drummer. Ik ben nooit een fan van jazzrock geworden, maar dit vind ik toch fenomenaal met de hele band en later ook met de gasten erbij, en heel lekker voor laat op de avond. Bijzonder aardig om naar te kijken.

Jeff Beck - Live at Ronnie Scott's 2008 - Full concert - YouTube

§ Ik hoorde 's nachts Bij Casper Beaumont op Den Haag FM een lang blokje met allemaal oude grooves met het Hammond-orgel. Een specifieke, lekkere en ook wel vette sound. Door een serie over de Hammond met Carlo de Wijs op Radio 6 weet ik goed hoe breed het instrument is en werd ingezet, en de Hammond is nog steeds populair, vooral onder Nederlandse (jazz)pianisten. Ik snap dat goed.

En een Hammond-orgel is zwaar, als organist moet je veel sjouwen en duwen om het geluid op een podium tevoorschijn te toveren.

Nu kun je het geluid van een Hammond ook goed elektronisch namaken met een keyboard. Koud kunstje, maar het mist dan toch die akoestische dynamiek van een bespeler met zijn instrument. Maar de Hammond zelf was ergens ook al een kunstmatige kopie van een kerkorgel. Puristen vinden een Hammond vreselijk.

Tijden blijven veranderen en nu groeien generaties van jonge mensen op met de elektronische geluiden uit een klein doosje van hun favoriete muziek.

§ Nu wist ik dat bassist Jaco Pastorius (Weather Report) manisch depressief was, dat kan ik ook wel horen in zijn spel, soms op het manische af, zo snel en vol overgave. Ik denk ook niet voor niets dat hij daardoor een keer die fretten eraf heeft gesloopt (en de richels opgevukd met houtlijm) om nog vrijer en intenser te kunnen spelen. Maar ik wist niet dat hij zich later niet heeft willen laten behandelen, het was voor hem dan kennelijk ook ergens alles of niets. Het zal mede zijn ondergang hebben bespoedigd.

Op een gegeven moment heeft hij in een vlaag van waanzin zijn lievelingsbas van de trap afgegooid, hij was toen al ver heen. In dertig stukken gebroken. Toch kreeg hij spijt en heeft hij zijn instrument bij een gitaarbouwer weer in elkaar laten zetten. Dat lukte en de bouwer schreef op de achterkant van de bas de naam van Pastorius en zijn eigen naam. Maar Jaco zwierf toen al over straat en sliep buiten. Hij nam met die bas nog een laatste nummer op, Mood swings. Daarna werd de bas gestolen en niet veel later werd Jaco doodgeslagen door een uitsmijter in Florida.

Maar die bas is een aantal jaren geleden opgedoken en verkocht aan een handelaar in New York. Dat werd bekend en vooral de familie van Jaco en zijn twee tweelingzonen wilden de bas graag hebben en kopen. Maar daar hadden ze niet genoeg geld voor. De bas is toen verkocht aan de bassist Robert Trujillo van Metallica ...

§ Giel Beelen van 3FM vindt dat hiphop niet werkt op de radio. Maar zie YouTube en Spotify voor de enorme populariteit onder jongeren. Bye, bye NPO ...

§ << O ja, nooit op Dodenherdenking naar de Waalsdorpervlakte geweest, of ik later naar de Dam, maar we gingen als kind wel vaak op 4 mei naar de Laan van Nieuw Oost Indië waar een fusillade werd herdacht. Er was een gedenkplaat naast de deur van een drankenhandel. Veel Bezuidenhouters op de stoep, om even voor achten hield het verkeer stil en ging volgens mij de straatverlichting even aan ... En dan twee minuten stilte.

In de jaren zeventig als tiener heb ik de Dodenherdenking ook wel overgeslagen, was een keer op dat moment gewoon in de bieb en heb geen twee minuten stilte gehouden. Later doorgaans toch wel.

En mijn desinteresse van de laatste jaren voor de Tweede Wereld Oorlog heeft ook met Mees en Aaf te maken. Mees heb ik nog geprobeerd te interesseren, maar was te lang geleden allemaal. Ik vind Duitsers dan nog weleens rotmoffen, maar Mees - en Aaf - totaal niet. Maar goed ook denk ik dan, het is al weer lang geleden en Mees zit nu lekker in Weimar. Sans rancune ...

En de oorlog van de Duisters met alle wreedheden kan ik nog verdragen en begrijpen, zo zijn oorlogen, maar het is toch de Holocaust die het toch ergens onvergetelijk en ook onvergefelijk maakt voor mij. Ik heb die rancune nog wel (een beetje ...) >>

§ Van maandag- tot en met vrijdagavond is er tussen 22.00 en 23.00 uur het Avondconcert op NPO Soul & Jazz. Niet altijd luister ik bewust, of schakel ik voor iets anders naar een andere zender. Maar ik luister ook wel geregeld met aandacht. Dan is een uur live-muziek toch anders beleven dan steeds verschillende muzieknummers na elkaar. Het vergt meer aandacht, maar kan ook meer plezier opleveren.

In korte tijd heb ik hier nu drie linkjes gegeven naar de Avondconcerten en misschien ga ik dat vaker doen. En dan proberen er wat bij te schrijven. Maar ik verwacht daar niet veel van. Het is moeilijk om muziek onder woorden te brengen en je vervalt al snel in clichés. Ik wel tenminste.

Vanavond was er een concert van Duke Ellington met zijn orkest van begin jaren veertig. Uitstekende melodieën en muzikanten, maar het borduurt voort op de muzikale vorm van klassieke muziek. Het klinkt me ook allemaal net wat te stijfjes in mijn oren voor jazz, maar dat werd later ook soepeler en vrijer. Vind ik.

En ik twijfel of ik nu de link naar het concert ga geven, maar ik plaatste eerder wel de link naar een concert van Count Basie. Maar dat was al weer van vijftien jaar later.

Toch hier de link omdat ze bij NPO Soul & Jazz op hun site wel uitzending gemist hebben, maar ze naast de datum er niet bijschrijven om wat voor concert het gaat. Dat is wel heel dun.

Historisch gezien blijft het hoe dan ook een interessante opname. En terwijl dit concert werd gegeven, waren anderen al bezig om de jazz helemaal open te breken met de bebop.

Duke Ellington en orkest - Beging jaren veertig - NPO Soul & Jazz - Avondconcert 04-05-16 - nposoulenjazz.nl

§ Vanavond werd het avondconcert op NPO Soul & Jazz een uur lang gevuld met James Brown live at the Apollo in 1968. Hij heeft daar vaker gestaan en daar zijn ook plaatopnames van. Deze is met een grote bezetting met aan het begin ook strijkers die me dan niet zo kunnen bekoren. Maar als het eenmaal op stoom komt, dan vind ik het toch wel lekker ongecompliceerd en is het een doos vol soul-funk-chocola leegeten.

En ik heb er ook naar geluisterd om ergens te vergelijken met wat Prince twintig jaar later deed. En dan nog de tussenstations met Sly Stone en George Clinton. James Brown was het begin en Prince ergens het einde van de Amerikaanse funkmuziek.

James Brown - Live at the Apollo 1968 - Avondconcert NPO Soul & Jazz - 03-05-16 - nposoulenjazz.nl

En ik vond een clip van vijf minuten met een nummer van het concert. Aan de scharrige kant, kwa beeld en geluid, maar wel in kleur en geeft toch even een beeld erbij. Voor zover je - ik - daar dan eigenlijk behoefte aan hebt.

Can't stand it - James Brown - Live at the Apollo 1968 - Video-clip - Daily Motion

§ Tweet.

Ik vind abstracte kunst matig en figuratieve kunstmatig.

[ Geretweet door Spelen met Taal. ]

§ Art Blakey en de Jazz Messengers. Toen ik de jazz ontdekte en ze voor het eerst hoorde, heb ik het gelijk geweldige en fijne muziek gevonden. Helemaal mijn smaak. Niet experimenteel, maar wel een tijdloze bebop-stijl met de beste muzikanten. En Blakey zelf explosief en creatief op zijn drums. Maar ook de sfeer en het samenspel van een jazz-kwintet met twee blazers en een piano. Ik weet er verder weinig over te schrijven. Het is de muziek.

Ik heb de band later gezien op North Sea met een jonge Wynton Marsalis en het nummer dat ik nu aandraag is een favoriete standard.

A night in Tunesia - Art Blakey and the Jazz Messengers - Tv-clip 1958 - YouTube

BELGIUM - 1958
Drums: Art Blakey
Trompet: Lee Morgan
Sax: Benny Golson
Piano: Bobby Timmons
Bas: Jymie Merritt

Benny Golson en Jymie Merritt leven nog.

§ Er staan nu in een paar pretparken over de wereld achtbanen waar je met een virtualrealitybril in moet zitten. Ik kan me er alles bij voorstellen, maar ik denk dat het weinig toevoegt en het je juist ook de beleving van de werkelijke omgeving en ervaring beneemt. Ik weet niet of het een geslaagde combinatie is.

Ze zullen nog wel bestaan, kleine attracties waar je met een aantal toeschouwers in een grote gesloten doos zit die alle kanten op kan kantelen door hydraulische besturing. Dan zit je binnen en kijk je naar een plat 2D-scherm en zie je de rit van een achtbaan. Gaat het karretje omhoog, dan kantelt de doos naar achteren en dender je naar beneden, dan gaat hij omlaag. Ik heb er meerdere malen in gezeten en het werkt bijzonder goed. Maar voor mij was nu juist ook de grap dat ik er niet voor in een gevaarlijke achtbaan hoefde te zitten. Ook een virtuele werkelijkheid, zonder bril.

§ Ik las een artikel waarin werd geschreven dat de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie de laatste jaren grote sprongen heeft gemaakt. Dat neem ik zo aan, ook met de aangehaalde voorbeelden, maar het gaat dan steeds om het makkelijker kunnen verzamelen en analyseren van grote hoeveelheden data, een goed en groot geheugen; een ervaringsdatabank met veel praktische toepassingen en mogelijkheden, maar ik vind dat er dan nog steeds geen echt sprake is van kunstmatige, autonome, menselijke intelligentie.

§ Hersenspinseltje. Als je een willekeurige Nederlandse voor- en achhternaam neemt dan zit er vrijwel altijd dit algoritme in: er zitten twee dezelfde letters na elkaar, twee opeenvolgende letters van het alfabet staan na elkaar, of in omgedraaide volgorde. Deze algoritmes gelden in een cirkelvorm van de namen. Dus de laatste letter van de achternaam heeft ook een geldige combinatie met de eerste letter van de voornaam en met de eerste latter van de achternaam. Dit geldt ook voor de laatste letter van een voornaam samen met de eerste letter van een achternaam. Als je er evenetjes op let, dan zie je dat maar heel weinig namen hier niet aan voldoen. Maar let er niet te lang op. Met zonder dank aan de naam van de dj Hans Schiffers.

§ Het is niet makkelijk om goed over muziek te schrijven. Vaak gaat het veel over de persoon en soms over de muzikale of technische achtergronden. Maar hoe schrijf je over de muziek zelf die je soms zo kan beroeren? Ik begin er niet aan.

Wel heb ik op deze site een paar honderd linkjes naar clips geplaatst, allemaal muziek die ik echt goed vind, maar vrijwel allemaal zonder commentaar. De muziek spreekt dan het beste voor zichzelf. En je geeft iets van je profiel en voorkeuren mee.

Maar onderwijl heb ik ook steeds nagedacht hoe mijn muzieksmaak zo ontstaan is. Daar had ik nooit een goed antwoord op, maar ik denk wel nu meer te weten dat het vooral komt omdat ik tot mijn twaalfde jaar ergens weinig muziek heb gehoord en er niemand was die mij een en ander aanreikte. En dat is geen verwijt naar anderen, want ik denk dat ik ook liever buiten speelde of voor de tv zat.

Toen in de eerste klas van de middelbare school de muziekliefde wel hevig losbarstte ben ik allerlei actuele muziek gaan luisteren, maar belandde al snel in de symfonische rock. Ik was niet de enige, maar bij mij kwam daar bij dat ik niets wilde weten van muziek van daarvoor. Geen jaren-zestig-muziek of fifties. Die muziek was voorbij vond ik.

En zo ging ik een aantal jaren vrij blind verder en pas rond mijn twintigste ontdekte ik de oude jazz van de bebop en wat later alle sounds van de pop uit de jaren zestig. Het waren openbaringen. Van symfonische rock wilde ik verder nooit meer weten.

Ik wil er verder geen conclusies aan verbinden, of psychologiseren, maar zo zat het denk ik bij mij in elkaar. En nu probeer ik nog steeds open te staan voor andere muziek, maar dat valt me steeds zwaarder. En wat ik ken, heb ik allemaal al heel vaak gehoord.

§ Een van de laatste echt lekkere dansnummers die ik hoorde was Show me love uit 1993. Vocale house-dance met een elektronisch bubbel-rifje. Ik hoorde het pas later, maar vond het gelijk heel mellow en groovy. Ik vind een klassieker.

Show me love - Robin S. - Videoclip 1993 - YouTube

§ Tweet.

Er bestaat geen jazzstad in Nederland. Een mythe, was het maar waar, Jazz is heel klein en marginaliseert steeds verder. Heel, heel jammer.

§ Sinds ik twee jaar geleden op Twitter ging, was er een leuk taalclubje van deskundigen actief. Heel aardig en soms haakte ik ergens op in. Maar de bronnen en animo lijken opgedroogd, want er wordt de laatste tijd nog maar weinig over taal getweet. Mensen haken kennelijk af, maar ook Onze Taal en de Taalunie.

Jammer dat er niet een plek of forum is om over alle grote en kleine facetten van het Nederlands te keuvelen. Ja, om vriendelijk te keuvelen over taal.

§ Nog twee wedstrijden in de Eredivisie en dan is bekend welke club landskampioen van het seizoen is geworden. Het spant tussen Ajax en PSV.

Nu heb ik bij mijn weten hier nog nooit over voetbal geschreven, en dat klopt ook wel, want ik heb ergens helemaal niets met dat sportieve spelletje. Nooit gehad, ik weet niet waar het door komt. Zelf nooit sportief geweest kwa bouw en interesse, maar ik kende ook geen voetballiefhebbers in mijn omgeving of in de familie. Nul. En op de laan werd nooit gevoetbald, terwijl dat heel goed op het middenpad had gekund.

Ook nooit naar voetbalwedstrijden gekeken als kind en tiener, behalve dan opportunistisch naar de twee finale-wedstrijden van Oranje op de WK's.

Maar verder? Het zou me een worst zijn en had geen enkele interesse. Zeker niet met zo'n hooligan-club als FC Den Haag dat later weer ADO werd.

Maar toen ik een zoon kreeg in Amsterdam heb ik toch geprobeerd om hem aan het voetbal te krijgen, niet zozeer om zelf te doen, maar om een aanhanger van het spelletje en Ajax te worden. Dat is allemaal goed gelukt.

En in de paar schaarse jaren begin deze eeuw dat ik even tv keek, heb ik allerlei voetbalprogramma's gevolgd voor enige tijd: Godenzonen op AT5, Voetbal Inside en Studio Voetbal. Wat een oeverloos gekeuvel, geruzie en geroddel voor mannen. Aanvankelijk vond ik het nog wel vermakelijk, maar op een gegeven moment ging de knop toch definitief weer uit.

Wel ben ik altijd blijven luisteren naar interlands van Oranje via Radio 1 en met commentaar van Jack van Gelder. Ja, daar was ik een grote fan van. Ik heb er al eens over geschreven. En nu is hij weg en staat er verder niets op het spel voor Oranje.

En dan zondag Ajax-Twente. En tegelijk speelt PSV. Dan zit ik bij Langs de Lijn op Radio 1 met het plezierige duo Henry Schut en Hugo Borst en de vele commentatoren langs de velden. Verreweg mijn grootste favoriet is Andy Houtkamp. Kundig, prettig en een vakman.

Ergens onbegrijpelijk dat voetbal zo populair is onder mannen.

[ Mijn dochter heb ik op jonge leeftijd een Ajax-pyama gegeven, was ze heel blij mee. ]

§ Pophistoricus Harry Knipschild heeft een uitgebreid artikel geschreven over de Q65 in hun beginjaren en met name over de rol van Wim Bieler. Aanrader.

Q65 1965-1967, zanger Wim Bieler - Harry Knipschild - harryknipschild.nl

En Harry Knipschild zet de Haagse band in een realistisch, historisch perspectief. Om het zelf te verwoorden, met mijn hart vind ik de sound van de Q65 goed, puur en rauw, en Haags, maar met mijn hoofd weet ik dat het muzikaal matig was, Na het eerste album Revolution is er ook nooit meer een goede opvolger gekomen.

§ Tweet.

Het Paard organiseert nog een tweede, grote tribute-avond voor Prince. Ik dacht aan een verassingsconcert.

§ Ik ben met muziek nooit zo bezig geweest met uiterlijkheden, imago of de show van muzikanten, ook niet met Bowie in de jaren zeventig, of Prince in de jaren tachtig. Gewoon goede muziek.

En ik had dat ook niet met de instrument-technologie die zich ontwikkelde. Toen ik interesse kreeg in popmuziek was er al lang de elektrische gitaar en ook al enige tijd de synthesizer. Het waren nieuwe manieren om muziek mee te maken. En ik hield van beide instrumenten vanwege de sound die ze maakten. Maar niet omdat het nu nieuw was, het was er gewoon en ik kende de muziek zonder elektronica slecht, of wilde er toen nog niet naar luisteren. Dat kwam pas later en toen ging ik niet meer vooruit, maar eerder achteruit.

Jimi Hendrix vond ik toen al ergens de beste elektrische gitarist en ik was destijds daarnaast een fan van Rick Wakeman op synthesizers. Ik hield van de rauwe blues-geluiden van een distorted elektrische gitaar, maar ook van het opvullende volume van een synthesizer van een symfonische rockband. Rick Wakeman heb ik een maal in volle glorie op al zijn keyboards zien spelen bij een concert van Yes. Muziek was voor mij niet één richting of voorkeur. Ik hield ook van disco en alle Top 40-hitjes ...

Ik vind het niet gek dat er nu muziek wordt gemaakt die je alleen met een laptop en wat software kan maken. Alles is mogelijk, maar het blijft de kunst om er iets mee te maken dat luisteraars boeit of beroerd. En als het puntje dan bij paaltje komt, dan kies ik toch voor de ultieme muziekbeleving van een rokerig klein podium met een swingend jazz-combo en tenminste één blazer.

[ En de muziek die ik sinds mijn tienertijd hoorde is nauwelijks door de jaren heen echt veranderd, dingen in de marge, ook binnen de jazz, maar met de hiphop eind jaren tachtig ontstond er een totaal andere en nieuwe impuls en koers, maar helaas toen moest ik afhaken. Ik pas. ]

§ Vanavond was de eerste tribute-avond voor Prince in het Paard, in de kleine zaal. Volgende week nog een en dan in de grote zaal. En daar is dan ook veel belangstelling voor omdat Prince in 1988 een verrassingsconcert gaf in het Paard. Ik heb daar al over geschreven en ik was er toen niet bij.

Er kwam een retweet op Twitter voorbij van de weekkrant Den Haag Centraal, van Ron Fresen die tweette met een foto van een artikel dat hij in die krant had geschreven over het concert. Het was niet te lezen via Twitter, maar in het midden stond nog redelijk groot een poster van het Paard. En ik herkende die poster gelijk, die was van de Prince Bathouse-party die ik precies een jaar later in het Paard organiseerde: vrijdag 18 augustus 1989. Leuk, ik heb de poster (en foto's) nog wel ergens ver weg in een archief liggen, maar zit niet in mijn pc.

Wat later heb ik het plaatje uit de tweet in Paint bewerkt en alleen de poster met wat zijranden uitgesneden. Maar ook het plaatje even goed vergroot en kon ik redelijk de tekst lezen.

Ron Fresen schrijft dat nog op de avond van het Prince-concert medewerkers van het Paard het affiche in de zeefdrukkerij in de kelder hadden gemaakt! En onder de poster staat ook de verwijzing naar het Prince-concert. Zo zie je maar hoe het gaat met herinneringen, aannames en (on)zekerheden.

Die onzekerheden had ik ook al over de juiste datum van het concert, want je vindt op internet zowel 18 als 19 augustus. Op zich was het op donderdag de 18e, maar omdat het ruim na middernacht begon is ook de 19e goed verdedigbaar.

En dan ben ik zelf nog bij een concert van Prince geweest, in de Kuip. Ik heb er niet veel herinneringen aan, maar ik dacht met Google dat het 1990 moet zijn geweest. Ik dacht na het concert in het Paard en na de party een jaar later; dat ik hem toch een keer heb gezien. Maar het is ook mogelijk dat ik een concert in de Kuip in 1988 heb meegemaakt, waren drie data. Ik weet alleen zeker dat Alphabet street werd gespeeld (en Purple rain) en er veel lichteffecten waren met dunne, gekleurde cirkels. Ik laat het er verder bij zitten.

Ik heb de poster van Prince Bathouse ook aan een andere pagina over het Paard toegevoegd, maar via onderstaande link kun je hem in een keer los zien. Gemaakt door een oude maat van toen Elvin den Haan.

Poster Prince Bathouse Party - Den Haag Centraal - De Jongenskamer

Het Paard - De nazit - De Jongenskamer

[ En dan heb ik Ron Fresen en Den Haag Centraal nog even geantwoord op Twitter dat de poster van een jaar later was, met een enthousiaste ;-) Hij reageerde dat het Paard hem dat zo had verteld. Hoe dan ook mooi dat ik die poster nu digitaal in mijn knuistje heb. ]

§ Het mei-nummer van het Genootschap Onze Taal is verschenen en zoals al aangekondigd, mijn ingezonden brief is geplaatst. Hij staat in de rubriek lezersreacties en reacties moeten kort zijn. Een eenmalige actie en ik ben content.

Van die dingen ...

§ Van de week werd een uur lang een concert uitgezonden op NPO Soul & Jazz van de bigband van Count Basie in het Concertgebouw in 1956. Dat optreden zou aanvankelijk niet doorgaan omdat de autoriteiten bang waren voor ongeregeldheden door het publiek bij deze opzwepende muziek.

En de muziek was zeker opzwetend, ook nu nog. Wat een heerlijke snelle blazers-sound met piano en met sporen van de rock-'n-roll. Ergens vind ik dit toch lekkerder dan de meer complexere muziek van Duke Ellington. Ellington is voor mij meer met het hoofd en Basie met het hart.

Count Basie en Bigband - Concertgebouw 1956 - NPO Soul & Jazz - Avondconcert 26-04-16

§ Weer eens bij mijn statistieken gekeken en daar zijn door de tijd heen weinig bijzonderheden over te melden. Iedere dag zo rond de honderd bezoekers en een aantal voorspelbare pagina's wordt geregeld bekeken, pagina's over taal en muziek. En dan kun je een bezoeker ook nog teleurstellen met wat hij of zij aantreft.

Soms zijn er ineens uitschieters naar boven doordat ergens een link naar een pagina is gegeven. En op de dag voor Koningsdag en ook op Koningsdag zelf was dat het geval met mijn pagina Tompoes of tompouce? Een lang en gedetailleerd oh-verhaal over de talige kanten van het gebakje de tompouce, ook geschreven als tompoes. Ik heb dat eenmalig zo uitputtend gedaan, puur voor het concept om zoiets een keer langdradig te doen. Toch is het in de loop der jaren een populaire pagina geworden. En hij staat heel hoog in de Google-resultaten als je op tompouce googelt.

Tompouce of tompoes? - De Jongenskamer

En dan is ergens niet te achterhalen waar de piek vandaan komt, maar toch even gegoogeld. Niets gevonden, maar ik kwam wel op een pagina van de Elle van vandaag terecht en waar een artikel staat met twintig weetjes over de tompouce. En zo te zien is er onmiskenbaar van mijn pagina gebruik gemaakt, maar zonder bron, is ook nergens voor nodig. Toch grappig.

§ Spoonerisme.

koormop

§ Al enige tijd geleden heb ik een paginaatje gemaakt over het graf van de Amerikaanse soulzanger Arthur Conley die in Vorden in de Achterhoek ligt begraven. Ik heb enige actie ondernomen, maar ik denk dat het al is gestrand. Toch even aandacht.

Een grafmonumentje voor Arthur Conley - De Jongenskamer

__

En weer een kleine update over Jay Baar, de drummer van de Q65.

Jay Baar drummer Q65 - The life we lived - #updates - dejongenskamer.nl

§ Alweer een tijdje geleden heb ik een nieuw contact aan een blog geholpen. Een blog met stukjes over de wat oudere en onbekendere popmuziek. Rieks is er heel verguld mee dat hij nu de mogelijkheid heeft om al zijn kennis op internet te kunnen delen.

Zijn eerste blogje ging over Davy Jones, een vergeten zwarte soulzanger in Europa in de jaren zestig. Hij heeft ook een paar jaar in Nederland gewoond en hier een aantal platen opgenomen en uitgebracht. Ik had nog nooit van de man gehoord. Bij het blogje stond de clip van een in Nederland uitgebrachte single uit 1967. Die kun je hieronder beluisteren.

Go Your way - Davy Jones - hoesclip 1967 - YouTube

Ik vind het plaatje niet echt heel goed, maar ook niet slecht, zeker niet voor wat er verder in Nederland in die jaren werd geproduceerd. Interessant, maar verder laten liggen.

Niet lang daarna lees ik ergens een artikel en staat in een inzetje dat Go Your way een notering heeft gehaald in de Top 40. Ik ben toen even gaan googelen op Davy Jones, maar dat was nog niet zo eenvoudig, want veel bekender is Davy Jones, de voorman, acteur en zanger van de Monkees. Maar al snel kon ik concluderen dat er vrijwel niets over deze man is te vinden op internet.

Ik heb het er met Rieks over en die gaat aan de slag om het nader uit te zoeken voor zijn nieuwe blog. Ik dacht al gelijk, dan maak ik daarna een kort lemma aan op Wikipedia. Eerst op de Nederlandse en misschien ook nog op de Engelse. Van latere zorg.

Rieks komt met name door een paar Franse sites nog een en ander te weten, heeft ook zelf nog wat naslagwerken en ik geef hem de tip om in Delpher te zoeken. Ik verwachtte daar niet veel van, maar er bleek juist in oude krantenartikelen veel over Davy te vinden. En toen was Rieks wel even zoet en hij schreef daarna een heel lang en gedetailleerd verhaal over Davy Jones en dan met een zwaar accent op zijn platenproductie. Over zijn leven is verder weinig te melden en misschien leeft hij nog wel. Mogelijk dat zich door de blog nog mensen gaan aandienen die hem hebben gekend.

Ik heb wel de nodige op- en aanmerkingen op het stuk dat er nu is, maar het zijn ook allemaal eigen keuzes die mensen maken. Rieks bepaalt natuurlijk zijn eigen vorm en inhoud.

En nu heb ik een korte samenvatting gemaakt voor Wikipedia. Ook gedaan om als externe link het artikel van Rieks op te kunnen nemen. Zo kan zijn info makkelijker worden gevonden. Maar wie googelt er op Dayy Jones de soulzanger? De tijd zal het leren en geduld is een schone zaak.

Davy Jones (zanger) - Wikipedia - wikipedia.nl

De hele neerslag van alles wat Rieks heeft gevonden en verwerkt kun je op zijn blog De Platenkoffer lezen.

Davy Jones, een zwarte soulzanger in Europa - Rieks Korte - De Platenkoffer

§ En wat vind ik van Michael Jackson? Op zich heel goed, vooral wat zijn zangstem aangaat en ik heb in 1982 Thriller gekocht. Een significant album aan het begin van de jaren tachtig en met alleen maar louter hits en allemaal goede nummers. De meeste zijn ook uitermate geschikt voor de dansvloer. Billy Jean.

En dan ken ik Michael Jackson al vanaf hij een jonge tiener was met het nummer Ben en kende later ook de hits met de Jackson Five. Voor mijn persoonlijke muzieksmaak is hij nooit een icoon geworden. Daar was ik al weer wat te oud voor. Maar een paar generaties van muziekliefhebbers die wat jonger en nog veel jonger zijn, voor hen is Michael Jackson hun grootste muzikale held aller tijden. Wereldwijd.

§ Ik zag vanavond de concertfilm Sign 'O' the times uit 1987 van Prince en de muziek was uitstekend en op zich ook een spetterende show, maar ik heb nooit wat gezien in de barokke extravaganza van Prince. Net als ik eerder schreef over de uiterlijkheden van Bowie. Ik heb altijd geheel andere, eigen abstracties beleefd bij hun geweldige muziek.

En Prince sloeg ook een brug naar de blanke rockmuziek van de jaren tachtig, vooral als gitarist en ook hierdoor ben ik verder afgestapt om nog langer een onderscheid tussen zwarte en witte muziek te maken. Ik onderken het bestaan wel, maar het is niet meer houdbaar, zeker niet bij al die diffuse muziek van nu als hiphop en r&b die door zwarte en blanke muzikanten wordt gemaakt. En in beide gevallen trekt het me totaal niet, nee, zwarte muziek vind ik niet onvoorwaardelijk goed omdat het zwart zou zijn. Ik hou ermee op.

§ Het is binnenkort weer Koningsdag. Moeilijk om aan het woord te wennen als je al je hele leven Koninginnedag op je tong hebt liggen (konejin). Maar het feest is al decennia hetzelfde. Veel vrijmarkten, eten en drinken en muziek. En hopen op goed weer.

Toen Willem-Alexander werd geboren op 27 april 1967, meen ik me nog goed te kunnen herinneren dat er op de lagere school op beschuit met blauwe muisjes werd getrakteerd. Ook denk ik me nog de kanonsschoten op het Malieveld te herinneren, precies om twaalf uur en dat konden we op school in het Bezuidenhout horen. En nu is er op zijn verjaardag Koningsdag.

Zolang ik me kan herinneren was er vroeger nooit wat te beleven op Koninginnedag in Den Haag. Hier en daar op een sportterrein wat sport en spel voor kinderen, zaklopen en koekhappen, maar dat vond ik zo saai dat ik daar de deur niet voor uitging. Ik keek naar het defilé op Soestdijk op de televisie. Ook saai, maar er gebeurde wat. Mogelijk heb ik als jonger kind nog wel op die dag 's avonds in een lampionnenoptocht meegelopen. Vage beelden.

Pas eind jaren tachtig kwam er in Den Haag beweging in met de Koninginnenach, een mooi feest, maar na een geweldige eerste editie werd de sfeer steeds uitbundiger, meer mensen en helaas meer agressie. Het bestaat niet meer en nu wordt er op Koningsdag zelf van alles georganiseerd en is er ook een vrijmarkt in Den Haag. Op de avond voor Koningsdag is er nog het succesvolle Life I Live festival dat mikt op de echte muziekliefhebber.

Maar al midden jaren tachtig maakte ik kennis met Koninginnedag in Amsterdam. Maar hoe zat dat precies met die feestdag vroeger?

Het feest is eind negentiende eeuw ontstaan toen prinses Wilhelmina nog klein was met een Prinsessedag. Op 31 augustus 1898 toen ze achttien jaar werd (en ingehuldigd als koningin) is Koninginnedag begonnen.

Op Wikipedia lees ik verder:

Tot aan de Tweede Wereldoorlog was 1 mei, de Dag van de Arbeid, de concurrent van Koninginnedag. De socialisten, sociaaldemocraten en communisten vierden 1 mei met grote optochten en feestelijkheden. Die dag had een politiek karakter. In het zeer verzuilde Nederland vierden de aanhangers van de anti-monarchistische SDAP Koninginnedag niet, de burgerlijke partijen vierden op hun beurt de Dag van de Arbeid niet. Wat nationale feestdagen hadden kunnen zijn, werden dagen waarop de verdeeldheid van Nederland werd benadrukt.[5] Pas na de Tweede Wereldoorlog toen de sociaaldemocraten zich met de monarchie hadden verzoend werd Koninginnedag een feestdag voor alle Nederlanders. De Dag van de Arbeid raakte in brede kringen in vergetelheid.

Nadat koningin Juliana haar moeder Wilhelmina in 1948 had opgevolgd, werd vanaf 1949 Koninginnedag gevierd op haar verjaardag, 30 april. Dat was toen nog geen nationale feestdag en mensen gingen nog naar hun werk. Later werd het voor iedereen een vrije dag.

Op 30 april 1980 wordt prinses Beatrix de nieuwe koningin en handhaaft de geboortedag van haar moeder voor Koninginnedag.

En dan weet ik het niet meer precies wanneer al die gekte met de vrijmarkt is begonnen, met name in Amsterdam. Het kan al eerder zijn ontstaan in Utrecht, waar het van oudsher ook populair is. Later in de jaren tachtig verrast de niet zo populaire koningin Beatrix Nederland met een bezoek aan de Jordaan op 30 april en wordt ze 'spontaan' door een man gezoend. Het ijs was gebroken, maar nog steeds is nooit opgehelderd of de kus echt spontaan was, of geënsceneerd. Wat maakt het uit.

En rond die jaren kwam ik op de vrijmarkt in Amsterdam vanwege mijn vriendin die weer in Amsterdam woonde. Ik vond het altijd reuzegezellig met veel lekkere eetstandjes en mensen die hapjes vanuit huis aanboden. Ik herinner me nog levendig een broodje lauw speenvarken, direct van het spit. Een engeltje op je tong. Later werd dat allemaal fors aan banden gelegd vanwege voedselhygiëne. Maar eerst was het echt smullen. En veel rondlopen - Vondelpark, Amstelveld, Middenweg - en ik hield altijd de spulletjes op kleedjes in de gaten, op zoek naar viewmaster-dingen en 8-mm-filmpjes. Later toen de kinderen kwamen ook wel kinderspul goedkoop gekocht, waaronder playmobile en cd's en cassettes met kinderhoorspelen en sprookjes. Leuke aankopen gedaan.

En toen de kinderen wat ouder werden en ze zelf muziek konden maken, hebben we ze op de vrijmarkt te werk gesteld. Konden ze aardig wat mee verdienen. Kostelijke dagen met wat voorbereiding en voorpret en dan de dag zelf. Heel leuk. Nee, wat gezelligheid betreft kon Den Haag wel aan Amsterdam een puntje zuigen, maar het schijnt nu in de residentie ook heel aardig te gaan.

En ik heb vaak oranje-topmpoucen gekocht voor Koninginnedag, hoort erbij en lekker. Een maal ben ik op de bekende Oranje-borrel van voetbalclub HVV geweest, in de jaren zeventig in het Haagse Benoordenhout. In de buurt mogen geen cafés zijn en werd er alleen op HVV alcohol geschonken. Ik had een glaasje oranjebitter in mijn hand, proostte en dacht toen al, Lang leve de ... de vrijheid van meningsuiting.

[ Inspiratie: ‘Plaatjeskermis, altijd prijs!’ - Martin Rep - martinrep.nl ]

__

Lang stukje geworden en op een aparte pagina gezet.

Koninginnedag - De Jongenskamer

§ Discotheken. Het waren plaatsten in Den Haag die tot laat doorgingen. Na het café naar de disco. Zeker ook om nog wat bier door te drinken en bekenden tegen te komen, maar ik ging vooral om te dansen. De hele nacht lang. Met leuke, of minder leuke meisjes, alleen of soms met vrienden. Get uppa.

Ik danste redelijk vrij met soulbewegingen. Ik deed het niet voor exhibitionisme, maar puur om het niet stil kunnen staan bij lekkere dansmuziek. Dansen is expressie en met een dame met een licht erotisch tintje. En dan na sluitingstijd bezweet naar buiten. De portier een gulden geven, nog ergens wat nachtsnacken en dan beduizeld naar bed.

Mijn hemel, als ik terugdenk, hoe vaak ben ik er niet heen gegaan? Veel, heel veel.

§ Het gaat niet om wat je loslaat, maar om wat je vasthoudt.

§ Prince was voor mij een grote funk- rock- disco- pop- en soulheld uit de jaren tachtig. Sign 'O' the times, dubbel-album en nummer het meeste gedraaid en het meest geliefd als ik moet kiezen. Eindeloos nummer.

Eind jaren tachtig heb ik het verrassingsconcert van Prince in het Paard gemist. Een paar mensen, ik noem geen namen, waren die avond vergeten om me te bellen. In 1990 heb ik hem live gezien in de Kuip met zijn tour met Alphabet street. Ik vond het goed, maar te veraf en te massaal, zoiets moet je zien in een kleine zaal.

Precies een jaar na Prince zijn last-minute nachtconcert in het Paard organiseerde ik er een grote Prince Bathouse party, ook naar aanleiding van de film Batman die was uitgekomen met de soundtrack van Prince. Een bijzonder geslaagde en aangeklede dansavond met veel Prince-muziek. Toch waren er hardnekkige geruchten dat Prince weer zou optreden.

Ik denk dat Prince ergens populairder was bij meisjes dan bij jongens. En hij was van mijn generatie.

Nummers van Prince zijn niet te vinden op YouTube of Spotify, zijn lp's staan weggeborgen en ik luister de hele avond naar muziek van Prince op de radio.

Sometimes it snows in april.

__

Daarnet werd op NPO Soul & Jazz een uur van de bootleg van het concert in het Paard uit 1988 uitgezonden. Al wel eerder gehoord en keigoed. Later is de bootleg uitgebracht en ging de hele wereld over. Unieke en spannende jam.

Concert Prince - Paard Den Haag - 18/19 augustus 1988 - NPO Soul & Jazz - nposoulenjazz.nl

Openbare clip op Facebook, stomend, dampend en stampend.

Sing 'O' the time tour - It’s Gonna Be a Beautiful Night - Facebook

__

Twee voorgelezen mails van mij in Het Theater van het Sentiment, KRO Radio 2, jaren terug. Met muziek.

Prince bathouse party - 1 - mp3 - dejongenskamer.nl

Prince bathouse party - 2 - mp3 - dejongenskamer.nl

§ Een snel mailtje, geen recensie.

Hai,

Net gekeken naar de docu van afgelopen zondag over de Haagse Marathon bij Omroep West. Duurt een half uur. Valt wel wat over op- en aan te merken, maar ik vond het hoe dan ook heel tof en mijn Haagse hart gloeide weer even op.

De Marathon kende twee episodes, de sixties met de Haagse bandjes en daarna op een andere plek als seventies- en eighties-discotheek en van de jaren erna. Met de Marathon in de jaren zestig heb ik historisch gezien wel een en ander, maar niet met de disco erna: Ik was weliswaar zelf gek op de disco en dansen, maar niet op de Marathon vanwege het toch wat ordinaire publiek. Ik kwam in Aozora, Nastasta en Het Paard. Toch heel andere mensen en muziek. Maar dat neemt niet weg dat ik deze geschiedenis van generatiegenoten wel kan waarderen. Ook Haagse geschiedenis. Het was me een genoegen.

Leuk: Ik was eerder gemaild door de productie over een en ander en kon nog wat aandragen. Waaronder mijn eigen clip met 8-mm-beelden van de oude Marathon met de Q65 en waar ik het nummer I was Young onder had gezet. Daar hebben ze een stukje van gebruikt.

En nu mogelijk ook wat opgelost na zoveel jaar. Ik ben ooit bij de oude Ooms thuis geweest omdat hij een schoenendoos vol had met 8-mm-filmpjes van Haagse bands in de Marathon. Een filmpje gezien in kleur van de Q65 met een kortharige Wim Bieler, net na zijn diensttijd. Maar we konden er verder allemaal niets mee. Ooms zat op het materiaal.

Jaren geleden toch nog achteraan gegaan en raakte in de mail met dochter Anita die in Zwitserland woont. Contact liep spaak. Maar door de docu begrijp ik nu dat ze mogelijk al die filmpjes aan RockArt heeft gegeven of verkocht. Ik hoop een juiste beslissing.

En ja, in de jaren tachtig verkeerde ik in de kringen van het elitaire Filmhuis en het rauwe Paard. Twee verschillende werelden, maar juist die combinatie heb ik altijd opgezocht en ervan gehouden. En alles wat er tussenin zit. Nog steeds.

http://www.omroepwest.nl/tv/programma/Westdoc/aflevering/Dansen-in-de-Marathon

Groet,

DirkJan
(voormalig allround Hagenaar en Hagenees)

[ En Hans van Hemert komt ook naar de Q65-dag, had ik een leuk voorzetje voor gegeven. ]

§ Ik ging graag met anderen naar de film, maar dan verder geen gekakel. Het liefst zat ik wel alleen in een zaal en dan op de vijfde rij in het midden.

§ En weer een update over de Q65-dag. Het rouleert allemaal op Facebook waar ik niet op zit, maar ik houd het een beetje bij op mijn webpagina over Jay Baar.

Jay Baar drummer Q65 - The life we lived - #updates - dejongenskamer.nl

§ Ik had twee beeldjes van Haagse Harry besteld om dierbaren in Amsterdam cadeau te doen die een link met Den Haag hebben. Een is er nu aangekomen en ik heb alvast een foto gezien hoe hij behoorlijk groot op een vleugel staat. Weer eens wat anders dan een klassiek borstbeeldje van Beethoven. Haagse humor in 020.

§ Cox Habbema overleden. Een aantrekkelijke en voyante vrouw en actrice met een opmerkelijke stem. Ik las nu dat ze voorzitter was geweest van de Amsterdamse afdeling van het COC. En op haar negentiende had ze mogelijk wat met Aznavour. 1963.

§ Een taaldingetje aangekaart onder een blogje op ikzegookmaarwat. Zitten wat kanten en contacten aan en wel interessant in al zijn kleinheid. Het gaat om spelling: schrijf je, Ergens de smoor in hebben, of, Ergens de smoor inhebben?

Uitdrukking van de dag: de smoor inhebben - Paul van der Bijl - ikzegookmwaarwat - ikzegookmaarwat.nl

Nou ja, interessant? Het moet volgens de Taalunie ondubbelzinnig de smoor inhebben zijn. Dan ben ik snel klaar, maar het gaat tegen mijn taalgevoel in en het is dan weer wel oorbellen in hebben. Ik ben voor één regel, alleen in hebben, inhebben bestaat niet. Next.

§ Ik ben al even gestopt met verdere updates onder mijn pagina over 3D. De updates gingen voornamelijk alleen nog maar over virtual reality. En ik ben kritisch, misschien zuur, maar ik ga er verder niet meer over schrijven en wacht de verspreiding van onder meer de Oculus Rift af.

GJ stuurde me een artikel van Medium waar ook een hoop sceptische noten worden gekraakt over het voorspelde mega-succes van de Oculus Rift. Ik ben het zeker wel eens met de schrijver, maar ik ga geen linkje geven, want op andere punten draaft de man ook weer door richting de toekomst. Ik houd het allemaal wat simpeler en mogelijk realistischer en de kern van mijn betoog is nog steeds dat we met een pc-omgeving in combinatie met internet al een bijzonder mooie en effectieve virtuele realiteit in handen hebben om de werkelijkheid mee te verkennen en ook uitermate geschikt voor immersive escapisme. Vr is leuk voor games en korte spektakels, maar ik geloof nog niet in al die andere toepassingen die Mark Zuckerberg voorspelt en met een verwachte omzet in vr van 120 miljard dollar in 2020.

De toekomst zal het uitwijzen.

§ Ik ga het zelf niet maken, maar ik vond het recept voor de Zwiterse bonenschotel van Sylvia Witteman wel heel aardig om te lezen en om nu te citeren. Ze postte het recept als foto uit een eigen boek van haar op Twitter. Overgetypt.

Zwitserse bonenschotel

__

2 blikken of potten witte bonen - 1 gekookte rookworst - 2 eetlepels boter - 1 eetlepel bloem - 1 bekertje zure room - 2 eieren - mespunt tijm - versgemalen peper - 1 eetlepel gehakte peterselie - 3 eetlepels geraspte kaas

__

Laat de bonen uit blik of pot op een vergiet uitlekken. Als dit moeilijkheden oplevert verwarm de bonen dan enigszins. Snijd de rookworst in plakken. Bestrijk een ovenvaste schotel met boter. Leg hierin laag om laag bonen en plakken rookworst. Maak een glad mengsel van bloem, zure room, eieren, tijm, peper en gehakte peterselie. Schenk dit over de worstlaag uit in de schotel. Strooi geraspte kaas over dit alles. Zet de schotel 30 minuten in een voorverwarmde oven, 225 C, ovenstand 5.

__

Eenmalige kwoot, citaat. Zo simpel kan je een recept schrijven. Het is een schotel die Sylvia haar moeder vroeger voor het gezin maakte toen er weinig geld was. Maar allemaal wel veel trek.

§ Tweet.

@ADSportwereld Ludiek: Stel jaarlijkse AD Koos Waslander-trofee in voor snelste doelpunt in de Eredivisie. Record Waslander NAC 8 seconden 1982.

§ Het idee op zich was niet nieuw, maar het leek me lang geleden een wild concept om meditatietanks gevuld met lauw water 30 meter onder grond in de Scheveningse duinen te bouwen. Daar kon je dan een paar uur in het donker liggen, geen geluid. Een embryonale-ervaring. En dan helemaal transcendentaal en vooral aards tot rust en inzicht komen.

§ Virtual reality is een techniek voor maximale onderdompeling en waarbij je heel veel prikkels beleefd. Maar daar heb ik geen vr-bril voor nodig en met mijn 2D-pc-omgeving voel ik me veel meer de ideale consument en producent van mijn wereld.

§ Gekeken naar een interessante buitenlandse docu over de technologische ontwikkelingen van de opnametechniek in de (pop)muziek. Aanvankelijk werden plaatopnames gelijk op een plaat live ingegraveerd, daarna kwam de taperecorder. Gitarist Les Paul ging voor het eerst opnames dubben en The Beatles zette met George Martin een nieuwe standaard neer door met meerdere sporen muziek te maken die niet meer live zou kunnen worden uitgevoerd. Een popnummer op plaat was een autonoom kunstwerk geworden.

Nu heb ik al die revoluties niet bewust meegemaakt. Toen ik muzikaal wakker werd na mijn twaalfde jaar was die revolutie al voltrokken. Ik vond Dark side of the moon van Pink Floyd een meesterwerk, maar dat was puur muzikaal en ik voelde niet de sensatie dat het technologisch allemaal nieuw was. Pas jaren later ontdekte ik Sergeant Pepper en dat album heb ik ook altijd hooggewaardeerd vanwege de muziek en de hele soundscape, maar ik dacht nooit aan de technologie. Zo luister ik niet.

§ De kleuterschool - De Jongenskamer

§ Poedelrock. That was Yesterday van Foreigner, 1985.

§ Ik heb aardig wat keren een uitgebreid Indisch buffet gegeten, bij huisetentjes en in restaurants: dan mag je zoveel opscheppen en eten voor een vast bedrag. Heerlijk een beetje Indisch bunkeren. En dan zag ik wel mensen veel tegelijk opscheppen met vooral een berg rijst (oom Wim). En dan daarna nog een keer als de buik het toeliet en omdat het kan (weer oom Wim). Nee, dat is niet de goede aanpak, je kan beter een paar keer meer een klein bordje opscheppen met heel weinig rijst en dan juist steeds begeleiden met al die diverse smaken van al die gerechtjes, van alles een beetje. En niets van te voren eten bij de borrel en neem geen voorgerecht. Neem alle tijd, maar ga je in ieder geval nooit overeten vanwege het geld.

§ Johnson molenaar!

§ Een doordenkertje. Stel je voor dat we tot nu toe altijd met een virtualrealitybril moesten computeren en multi-mediamieken, in 3D. En dan komt iemand plots op het lumineuze idee om de bril af te zetten en onze digitale omgeving op een breed plat scherm in 2D te presenteren met als besturing een toetsenbord en muis of trackerball. Misschien zou dat wel een openbaring en revolutie zijn in eenvoud, handigheid en gemak. Mijn huidige pc-omgeving voor tekst, beeld en geluid vind ik de meest immersive en ideale virtual reality.

§ Barbecues zijn mogelijk mede populair omdat veel mensen - mannen - van de geur van licht aangebrand vlees houden.

§ Een dwaas kan meer vragen dan honderd wijzen kunnen beantwoorden. En nu vroeg ik me af waar het woord lorre vandaan komt voor een papegaai en wat een papegaai ook wel leert uitspreken. Geen idee, maar op de etymologiebank is het zo te vinden.

Lorre is een verbastering van het Maleise (Molukse) woord lori voor een soort papegaai. De benaming lori bestaat al sinds de 17e eeuw, Het is een internationale naam, in het Engels zeggen ze lory, in het Duits Loris en in het Frans lori. De Neolatijnse naam voor het papegaaiengeslacht is lorius. Lorre!

En hoe zit dat met koppie-krauw? Ook naar gezocht en is aangeleerd. Ik vind nergens een officiële bron, maar iemand schrijft dat papegaaien zich graag in hun nek laten krabben. Zeker is dat krauwen vroeger zacht krabben betekende. En mensen leren dan een papegaai zo'n woordje aan. Ik geloof niet dat papegaaien het zeggen als ze ook gekrabd willen worden. Daar zijn dan weer niet slim genoeg voor. Of ze zeggen het voortdurend als je het woord hebt aangeleerd met het krabben op zijn koppie erbij en omdat ze het heel prettig vinden. Koppie-krauw!

§ Ander milieu.

De familie Van Wassenaer tot Catwijck op de Van Ouwenlaan in Den Haag. Ik kende Alexander, het derde kind van een gezin met vier kinderen, drie jongens en een jongste dochter. De vader was rechter en droeg de titel baron. Alexander was van mijn leeftijd en kende hem uit de eerste klas en vooral van de roeiclub van school. Een eigenaardige en mogelijk hoogbegaafde jongen. Ik ben een paar keer bij hem thuis geweest en een maal uitgenodigd op zijn verjaardag en vanwege afwezige ouders werd er met het eten gegooid; de klodders puree dropen van de waardevolle schilderijen af. Ik deed niet mee, maar vond het ergens wel grappig en spannend. Het viel verder wel mee allemaal.

Ik herinner me ook dat ze een tamme kraai hadden. Die zat zowel binnen als buiten op het tuinterras. Was ooit gewond aan komen vliegen.

Arend was de oudste zoon en kwam nog weleens in zijn eentje roeien op de club. Hij was de eerste die mij, kwa initialen, deejay noemde. Als oudste zoon zou hij als enige de titel baron overerven. Speelde fraai cello. Alexander speelde viool.

Na Arend kwam Diederik. Een sociale all-round-kakker. Kende hem ook wel, wat ouder dan ik. En na Alexander kwam nog een zusje dat later op school kwam. Wel gesproken, maar verder geen contact.

Over Alexander hoorde ik later dat hij op een klein laan in Amsterdam woonde waar ik geregeld langsliep, maar ik ben hem nooit tegengekomen.

§ Op de middelbare school las ik de schoolkrant met veel plezier, en ook ergens trots dat leerlingen die helemaal zelf maakten. Het zag er ook aardig uit met een gedrukte voor- en achterkant, gestencild binnenwerk en op de rug gelumbeckt (met lijm gebonden). Ik had er ook weleens graag wat voor geschreven, maar er waren twee problemen; ik had geen ideeën waarover en kon niet goed schrijven. Ik was er ook verder niet mee bezig en ik kon mijn creativiteit kwijt in tekenen.

Na de middelbare school en studie ging me dat toch dwars zitten en rond mijn 25e heb ik er echt werk van gemaakt om te leren schrijven. Met dank aan mijn goede vriend Lester. En zo ben ik daarna langzaamaan stukjes gaan schrijven en heb ik me verder ontwikkeld. Maar geen poëzie of fictie. Ik ben geen dichter en ook geen echte schrijver, ik noem me zelf een tiepelaar. En zo heb ik mijn draai gevonden met al de kleine en snel geschreven stukjes van dit Kladblokje. Een stijl zonder eigen stijl: simpel en kort, zonder mooie woorden of gezochte beeldspraken. Ik beleef er plezier aan zonder een noemenswaardig lezerspubliek. En ik ben onderhand wel een beetje door mijn stof heen, maar probeer vrolijk voort te tiepelen.

§ In Den Haag had je in de jaren zestig twee grote groepen tienerjongeren, de Kikkers en de Bullen. De Kikkers waren van de Beatles en de Stones en Earrings, reden op Puchs, en de Bullen hadden Kreidlers en hielden meer van de rock-'n-roll en de indorock. De bekendste sub-groep van de Bullen was de Plu. Die naam was ontleend aan snackbar de Gouden Paraplu in de Goudenregenstraat. Veel indo's. Over de naam van de Kikkers doen verschillende verhalen de ronde. Ze zouden zijn vernoemd naar een reparatie-winkel voor onder meer Puchs in de Kikkerstraat. De meesten houden de oorsprong op de groene jassen, zogenaamde parka's, en waarmee je eruit zag als een kikker.

§ Ik ben nooit zo van kaartjes versturen geweest, niet met verjaardagen of met vakanties. Maar de laatste jaren verstuur ik er wel een aantal digitaal per jaar. En dan met een eigen gekozen en aangepaste foto op de voorkant. Via Kaartwereld. Gaat heel snel en handig. Attent en niet duur. Vooruitgang.

§ Ja, ergens weet ik het nog wel behoorlijk precies, dertig jaar geleden. In het Haags Filmhuis typte ik op de computer een brief naar het North Sea Jazz Festival en bood mijn diensten aan, primair als operateur voor het filmprogramma. Ik had wel zin om mijn tanden in zo'n festival te zetten, en dan niet als bezoeker, maar als medewerker en je achter de schermen van alles meemaakte. Ik snakte toen naar eigen anekdotes, waarvan ik er in mijn leven nog maar weinig had verzameld. Maar ik maakte goede vorderingen. De brief uitgeprint, in een envelop gestopt - een postzegel erop likken - en opgestuurd naar de Scheveningseweg.

Ik hoorde niets op mijn open sollicitatie, maar kort voor het festival viel er een briefkaartje in de bus. Van de dochter van Paul Acket, Madelon, die zat in de organisatie met haar moeder Jos die de kloeke uitvoerend producente was, en ook zus Karin werkte mee: North Sea Jazz, een betrouwbaar en solide familie- gezins- en vrouwenbedrijf met een gedreven man aan de leiding. Volgens mij was het kaartje handgeschreven. Ik was aangenomen als assistent voor het filmprogramma. Met een datum wanneer ik me moest melden en waar.

Ik was stipt op tijd op de juiste plaats.

§ In mijn laatste jaren van de middelbare school was ik een tijdje enigszins bevriend met Pim Stokhuyzen, de zoon van tv-presentator Kick Stockhuyzen en actrice Annet Nieuwenhuyzen. Kick Stockhuyzen was vooral bekend van de oubollige NCRV-quiz Ja, natuurlijk, maar hij had daarnaast als econoom een goede baan bij IBM. Kick Stockhuyzen - Kick Stofzuiger - was ook oubollig, maar zijn zoon Pim was dat zeker niet. Ik heb Kick Stockhuyzen verder nooit gesproken, maar hij kwam weleens meetrainen op de hockeyclub van school, hij had daar ook opgezeten. Ik vond hem dan een vervelende en fanatieke vent. Mogelijk was hij bevriend met de rector, ook een nare man.

Maar Pim was een aardige jongen, wat ouder dan ik en hield ook onder meer van de symfonische rock. Hij hoorde meer bij de alternatievelingen van de school. Een keer ben ik met hem naar discotheek Hans en Grietje geweest op Scheveningen. Lag hij met anderen languit op de vloer tegen een muur te blowen. Ik vond het allemaal niets en deed niet mee. Het contact strandde en verder niet meer echt uit geweest in die jaren. Dat kwam pas veel later weer. Maar wat een ballentent was dat, Hans en Grietje. Ik wilde ook nooit naar het Paard. Vage bedoeling allemaal.

En nu lees ik dat Kick Stockhuyzen in 2009 is overleden.

[ En die rector Piet Meerburg vond ik ronduit een zak. Sprak hem weleens op zijn kamer als ik de klas was uitgestuurd. Kwam nooit wat zinnigs uit die man: alleen maar streng, fel en autoritair, harteloos. Zijn secretaresse was mejuffrouw Klein, daar viel wel mee te praten. En Meerburg was dominee geweest en had in Korea gezeten.

Op een gegeven moment organiseerde het leerlingenbestuur een filmavond met M.A.S.H. De vertoning heeft hij vlak voor de filmavond verboden omdat de Koreaanse oorlog belachelijk werd gemaakt. Iedereen kon zijn kaartje teruggeven bij de rector en werd je persoonlijk door hem uit zijn eigen zak terugbetaald. Hoop rumoer onder de leerlingen.

Een paar jaar nadat ik van school was, hoorde ik dat hij was ontslagen omdat hij het had aangelegd met een lerares geschiedenis. Die heb ik zelf ook nog gehad, maar weet niet meer hoe ze heette. Meerburg was keurig getrouwd en die vrouw ook. Ze zetten de relatie door, maar konden niet meer aanblijven op school. Opgeruimd staat netjes. Eikel. ]

§ Ik volg al lange tijd het Meldpunt Taal, een simpel forum waar mensen anoniem iets op taalgebied kunnen signaleren. Heel af en toe heb ik een melding gedaan en soms reageer ik tandenknarsend op een bepaald figuur, of het zijn er meer, die alleen maar denigrerend over taalverandering kan schrijven, continu en dominant. En als het even kan een foutje uit de NRC melden, want die moet het als 'kwaliteitskrant' altijd ontgelden. En natuurlijk ter meerdere glorie van de inzender zelf. Maar ik pas nu en heb de bookmark van de pagina verwijderd. Ik heb er geen zin meer in.

§ Door een verhaal van Martin Rep over zijn kleuterschool, begin jaren vijftig, heb ik onlangs ook mijn herinneringen opgeschreven. Maar hoe zit dat dan met je vroegste geheugen? De een heeft meer herinneringen dan de ander. Ik denk dat 't kan komen doordat de een sneller is met het verbaliseren en vastleggen van herinneringen dan de ander in taal. Pas met taal komt het geheugen echt op gang. Ik herinner me niet heel veel van mijn kleutertijd, niet door ouderdom of bier, maar omdat ik veel toen niet heb opgeslagen.

__

Nog een taaldingetje. Taalkundige Noam Chomsky verkondigt dat taal is bedoeld als instrument om te denken en niet primair om mee te communiceren. Ik heb hier al eerder over geschreven, maar ik denk dat het onderscheid tussen mensen en dieren juist ligt in het menselijke vermogen om met taal te communiceren. Het is een extra en recente laag van ons brein. En kinderen verwerven taal door communicatie met de ouders en anderen. Geen denken zonder communicatie? De taal zelf zit niet in onze genen, die moet je leren, door denken maar juist ook door communiceren. Moeilijk, maar interessant vraagstuk.

Sommige dieren hebben ook een soort taal en communiceren primitief, maar volgens mij zijn dat ingeprente, instinctieve, evolutionaire kenmerken van dit soort dieren. Mensentaal is bedacht en kan alleen maar bestaan door communicatie. Misschien geeft Chomsky een antwoord op een onmogelijke vraag.

Primatoloog Frans de Waal heeft een nieuw boek geschreven waarin hij duidelijk maakt dat dieren veel meer kunnen met hun denkvermogen dan we denken. Je kan hieruit afleiden dat denken dus de motor is voor dierlijk gedrag, maar zijn mensen dan helemaal gelijk aan dieren, of onderscheiden wij ons nu juist door onze taal en conmunicatie? Mogelijk dus niet.

§ Tweet.

Ik schreef ergens, Hinkelen en elastieken was voor meisjes. Maar is waren ook goed of beter kwa meervoud? @onzetaal @taalprof

Antwoord van Onze Taal. Het zou allebei mogen. Het is ergens meervoud, maar als het een soort van vaste combinatie is, verdient het enkelvoud de voorkeur: Koffie en thee staat klaar. Mijn voorbeeld hangt er wat tussenin en kies voor het enkelvoud.

[ En bij een zin met, zoals a en b, gebruik je enkelvoud. Zo schreef ik onlangs, Zowel jutezak als juten zak is correct, en niet zijn correct. ]

§ Uit de mail.

Maar wat vrouwen in Di Caprio zien als man
is me een raadsel. Dat heb ik al snel en geldt
ook voor mezelf. Ik moest het hebben van
charme, leuke verhalen en humor. Ja, zeiden
de meisjes, maar je hebt ook mooie groene ogen.

Huh?

;-)

§ Tweet.

Wat is juist?

- jute zak
- juten zak
- jutenzak
- jutezak

jutezak is correct, maar kom je vaak los tegen. @Schrijftwijfel @onzetaal

Onze Taal reageerde en zowel jutezak als juten zak is correct. Mogelijk dat ik daarom veel treffers van jute zak op Google vond.

§ Van de serie Ondersteboven over de jaren zestig in Nederland ben ik niet ondersteboven. Zag nu de aflevering over de jeugd en popmuziek, met ruime aandacht voor Den Haag en met Supersister en Robert Jan Stips als rode draad. Aardig allemaal, vooral de beelden, maar het bleef allemaal oppervlakkig. Ik heb ook het gevoel dat het gevonden beeldmateriaal leidend is voor de verhaallijnen en niet een sterk verhaal met daarbij gezochte, passende beelden.

De keuze voor Supersister vond ik niet sterk. Ik vind het meer lyceum-pop van de jaren zeventig, dan dat de band representatief is voor de nederbeat van de jaren zestig.

§ Ik mis totaal al die oude-mannen-sport-nostalgie, en de dwepende heroïek van nu. Maar ja, echt gemist heb ik het niet. Ik heb wel wielrennen en later voetbal geluisterd via Radio 1. Af en toe nog een zondagmiddagje Langs de Lijn voor de sfeer van het hele programma.

§ De stripkat Heinz kon heerlijk opsommen over vroeger. Ik doe dat soms ook, geen zin in redactie of verdere uitwerking. 'En toen had je nog mannen met een jutezak op hun hoofd en die helemaal zwart waren en die kolen kwamen brengen. En je speelde Me gom, me gom, me gommetje op straat, of roeren in de pot, wie deed dat? Zoethout kostte toen maar vijf cent en oom Jaap kon mooie kringels blazen met de rook van zijn Caballero-sigaret, en toen ... '

Ik herinner me nu een buitenspelletje van vroeger op de laan. Een rij kinderen stond op de stoep tegen de muur van een woonhuis. Er was een spelleider met een tennisbal. Het eerste kind was aan de beurt en stak zijn handen gevouwen voor zich uit. De spelleider, de werper, gooide de bal naar het kind. Die moet de bal vangen. Lukt dat, dan heb je een punt, dat wil zeggen een stap. Dat gaat zo door, maar de spelleider kan ook een schijnworp uitrichten en als je handen dan in een reflex openvouwen, ben je af en ga je door naar het tweede traject. Met het aantal behaalde punten mag je het aantal stappen afleggen op een klein parcours, de straat over en het middenpad op en via een boom weer terug. Hoe het spel precies verder ging en hoe het eindigde weet ik niet meer. Heette het niet fopbal?

In pauzes op de lagere school werd er vaak in twee groepjes jongens over grote afstand een tennisbal naar elkaar gegooid. Soms laag en hard, dan weer heel hoog. Er zat een puntensysteem bij, met een hand vangen was een extra punt. Zelf nog een blauwe maandag op honkbal gezeten bij V.U.C., maar kreeg een bal ongenadig hard op mijn duim en werd bang van de bal. Snel mee gestopt. Nooit een echte sportman geweest of liefhebber. Veel softbal op gym op de lagere en middelbare school. Lekker rustig.

Speurtochten met krijt en briefjes verstoppen. Vond ik geweldig. Busje buut op het middenpad en later ook in de straat in het Benoordenhout. Was zeer populair onder de jeugd. Voetballen deed ik niet, een paar keer paaltjesvoetbal op straat met rechtopgezette straatklinkers. Een enkele keer als tiener ook wat straathockey op het kruispunt. Rolschaatsen op de autoloze zondagen. Altijd veel buiten geweest.

§ Rond 1970 kregen we nieuwe buren. Een jong gezin waarvan de man, Peter Tettero, distributeur was van ijsingrediënten voor de regio Den Haag. Ik ben een paar keer met hem op pad geweest en kon de hele dag ijsjes eten.

Op een gegeven moment haalde hij op de laan uit zijn grote bestelbus een stuk of dertig houten stelten tevoorschijn en deelde die uit aan de kinderen van ons stukje. Ik kreeg ook een stel en voor korte tijd werd het een rage op de stoep. Simpel speeltuig, maar toch heel aardig.

__

Andere rages die ik me herinner en waar ik wel aan meedeed. Klikkers, dat waren twee hard-plastic balletjes aan een touwtje en moest je die met een handbeweging tegen elkaar aan zwengelen. Soms sloeg zo'n balletje keihard en pijnlijk op de bovenkant van je hand. Hoelahoepen, de diabolo en de jojo. Veel geoefend met een jojo van Coca Cola en kon een paar aardige trucjes. Ik herinner me nog een soort van plastic stofzuigerslang en als je die rondzwaaide kwam er een zoemend geluid uit. Nooit gehad, vond ik te onzinnig. De frisby. Badmintonnen, of beter gezegd, shuttelen. Jeux de boules. Een tijd lang als oudere tiener veel gesjoeld. Met veel trainen, vond ik erg leuk om fanatiek te doen. En dan nog de Rubik-kubus. Kon wel wat, maar kreeg hem zelden helemaal schoon. Ik had een boekje met uitleg, maar snapte er weinig van.

Later wat aan darts gedaan, beetje biljarten en poolen, de flipperkast bij café 2005 en café De Sport. Wat computerspelltjes onder MS-Dos: patience, Commander Keen, Duke Nukem, Lemmingen en Tetris.

En niet echt een rage, want we deden het vaker als kinderen, maar een pvc-buis als blaaspijp gebruiken voor papieren pijltjes en zachte, witte bessen. De pijlen maakte je doorgaans van repen papier van een televisiebode. Een hele zwik stopte je tussen je broekriem en ging je alleen of met een paar jongens op pad. En de pijlen wikkelen en met spuug dichtplakken. Vooral door open ramen schieten.

Een tennisbal in een panty met daaraanvast allerlei gekleurde linten van dik papier. Dan slingeren en de lucht in gooien.

Vuurwerk in december, astronouten in de hondenpoep afsteken of in het water laten ontploffen. Damesscheetjes en hele ritsen. Ook kleine vuurpijltjes afschieten.

Hinkelen en elastieken was meer voor meisjes. Net als poezie-albums. Tollen deed ik weer wel. En dan beuken met de scherpe punt van je tol en de draaiende tol van een ander proberen te splijten. Een totaal vergeten en verdwenen straatspel. Landjepik in het zand, met een zakmes. Mijnenveger spelen met potlood en papier, kruisjes zetten in een zelfgetekend raster. En al heel jong begrijpen hoe boter kaas en eieren werkt.

Over knikkeren heb ik al eens geschreven, bij tijd en wijle was ik daar behoorlijk fanatiek in. Plaatjes sparen bij de kauwgom, plaatjes van Batman, plaatjes voor een dierenalbum en met mate voetbalplaatjes, ik had niets met voetbal, wel met het sparen. Postzegels en een beetje sigarenbandjes van mijn opa. Sleutelhangers, speldjes. De munten van Esso met de mannen die op de maan waren geweest.

Doppen verzamelen van Coca Cola vanwege een prijsrage. In de dop stond een letter van de woorden Coca Cola. Dan kon je iets winnen als je alle letters had van de merknaam. Ik geloof dat de l heel zeldzaam was. Ik deed niet echt mee, want ik was niet van Coca Cola, maar van 7UP.

Raden maar op de radio tussen de middag met Kees Schilperoord.

Spelletjes met mijn zus: kaarten, zoals duizenden, maar vooral dubbel-patiencen. Monopoly, World life, stratego, barricade en nog veel meer. Dammen en later vooral schaken, ook op school en met vrienden. Mastermind met woorden. Tot diep in de nacht Risk spelen. Vaak winnen met Triviant. Het Woordenboekspel, En toen kwam bridge en had ik in andere spelletjes nagenoeg geen interesse meer. Wel bleef ik cryptogrammen oplossen.

§ Ik heb altijd wel belangstelling gehad voor begraafplaatsen. Ik heb ook een aantal graven bezocht van bekende personen. De opvallendste waren die van Jim Morrison in Parijs, dat van Frederic Chopin op Mallorca en het grafmonument van John F. Kennedy in Arlington.

§ Harry Knipschild schreef een geweldig tweeluik over de soulzanger Arthur Conley van de hit Sweet soul music. Die stukken mogen gelezen worden, waarom moet je zelf maar achter komen. Maar ik vind dat er een monumentje mag, nee, moet komen op zijn plantengraf in Vorden. Ik ga Leo Blokhuis hierover twitteren. Mag hij het voortouw nemen.

Arthur Conley van Sweet soul music I - Harry Knipschild - harryknipschild.nl

Arthur Conley van Sweet soul music II - Harry Knipschild - harryknipschild.nl

Sweet soul music - Arthur Conley - Live tv 1967 - YouTube

__

Tweet.

Harry Knipschild schreef tweeluik over Arhur Conley. Ligt begraven in Vorden. Actie voor een monumentje @LeoBlokhuis ? http://www.harryknipschild.nl

§ Over mijn lagere en middelbare school heb ik al eens geschreven. Die jaren heb ik allemaal vrij neutraal ervaren, weinig hoogte- of dieptepunten. Maar ik heb nog niet eerder over de kleuterschool geschreven.

In een zijstraat van de laan waar ik woonde herinner ik me als kleuter nog goed twee houten gebouwtjes naast de speeltuin. Het was een lege kleuterschool in de Van der Wyckstraat in het Bezuidenhout. De ruiten waren eruit en je kon er zo naar binnen. Heb ik ook wel eens gedaan en er lag overal rotzooi. Er waren ook wel brandjes en op een gegeven moment werden ze afgebroken.

Mijn wat oudere zus had daar op de kleuterschool gezeten, maar na haar laatste jaar verhuisde de kleuterschool naar de Rooseboomstraat, niet veel verderop, naast de Van Heutzschool, een grote openbare lagere school. De nieuw gebouwde kleuterschool had alleen een begane grond en was in een plusvorm gebouwd met vier lokalen, het zag er heel modern uit, maar verder simpel gebouwd. Mijn zus ging naar de lagere school en ik naar de nieuwe kleuterschool. Dat zal in 1964 zijn geweest.

Ik moest aan de kleuterschool denken en probeerde me de naam van de kleuterjuf te herinneren. Ineens had ik een kloe en met Google kon ik haar naam en nog wat meer terugvinden.

Mijn kleuterjuf was ook de directrice van de school en heette mejuffrouw Braakhekke. Ik heb haar nog wel voor ogen en zie dan een moderne, jonge vrouw met wel getoupeerd haar. Een aardige vrouw. En met het googelen kwam ik erachter hoe de school heette. Die was ik niet zozeer vergeten, maar ik heb dat ergens nooit geweten. Het heette gewoon 'de kleuterschool', maar officieel dus de Johannes Postschool - maar dat zei niemand - en het was een dependance van een kleine groep kleuterscholen. Verrassend die vergeten naam, maar wie was Johannes Post? Google leert dat het een bekende verzetsstrijder was uit de Tweede Wereldoorlog. In 1949 kreeg de (bewaar)school deze naam die al in 1930 was opgericht. De man had verder geen relatie met Den Haag.

En zo zat ik dus twee jaar op de Johannes Post-kleuterschool. En als juf had ik, dacht ik, een jaar juf Braakhekke en daarna een andere jonge vrouw, maar daar heb ik alleen een vage herinnering aan. Misschien was zij wel de juf van het eerste jaar. Ik weet verder geen namen van kleutergenootjes, behalve mijn buurjongen Wibo.

De herinneringen die ik aan de school heb zijn beperkt en altijd hetzelfde gebleven. Dertig jaar geleden wist ik ook al niet veel meer. Het is de eerste periode van je leven waarin je herinneringen opbouwt, langzaamaan. En speels leren en leren spelen.

Maar wat weet ik me nog te herinneren van die eerste kinderjaren op de kleuterschool?

Ik zal vaak, of altijd, door mijn moeder zijn gehaald en gebracht, maar daar heb ik geen herinnering aan. Je zat in een vrij groot lokaal met aan drie kanten grote ramen, er was altijd veel licht. We zaten met meerdere kinderen aan grote tafels. Daar deden we werkjes met vouwen (matjes en muizentrapjes), knippen en plakken, vrij-tekenen en kleurplaten inkleuren, grote puzzels maken en wat nog wel niet meer, af en toe kleien. Misschien ook werkjes met de prikpen waarmee je een plaatje uit een kartonnetje prikte op een grijs, vilten ondermatje. Leuk om te doen.

Er stond een groot soort ezel met een pak grote vellen papier waarop je kon schilderen en vingerverven. Als je klaar was, trok je het papier van de ezel en kon een ander kind beginnen. Veel dingen gingen ook in beurten of in groepjes.

Heel fijn vond ik de waterbak in het lokaal. Een redelijk grote, stenen bak met waterkranen en waar je met allerlei voorwerpen kon spelen. Ook herinner ik me vaag de blokkenhoek. Buiten was een zandbak, maar geen herinneringen verder. Wel veel aan de zandbak in het speeltuintje in de Van der Wyckstraat, naast de oude kleuterschool. Daar heb ik buiten toch de meeste speeltijd doorgebracht. Eindeloos schommelen, wippen en zandtaartjes bakken. Een oude waker met een alpinopet hield de boel in de gaten.

Op de kleuterschool dronken we 's ochtends een flesje melk. Die melk werd iedere morgen gebracht. Op de fles zat een aluminium-dop die werd bewaard om te gebruiken bij het knutselen. Ik was niet gek op de melk, zeker niet als ie wat lauw was. Wekelijks nam ik melkgeld mee in een beschilderd luciferdoosje. Later werden de kleine flessen vervangen door kartonnen driekhoekjes met een rietje. Die konden oudere jongens mooi tegen een muur uiteen laten spatten.

En zo ben ik al weer uitgedwaald in mijn hoofd door mijn oude kleuterschooltijd. We zullen ook wel hebben gezongen, of werd er voorgelezen, maar dat weet ik niet meer. Ik herinner me door een foto van thuis nog vaag iets van carnaval en dat ik heel erg tegen mijn zin in, door mijn moeder als clown werd verkleed en geschminkt. Ik geloof dat ik toen al bang was voor clowns. Of toen ben geworden. En dan was er nog een modeshow waar alle kleuters meededen en ouders aanwezig waren. Ik vond het verschrikkelijk en vooral dat ik gearmd als een stel met een meisje moest paraderen. Maar ik heb daar allemaal geen enkele schade bij opgelopen. Was een prima en zorgeloze tijd om het leven mee te beginnen.

[ Helaas kan ik geen enkele foto van mijn kleuterschool vinden. Maar via een foto van de Van Heutzschool maak ik op dat het gebouwtje er ook niet meer staat. In 1985 zijn de Van Heutzschool en de Johannes Post-kleuterschool gefuseerd en kreeg de naam Rooseboomschool. Voor foto's en herinneringen houd ik me aanbevolen. ]

§ Hij had maar een grote hit, maar wat een soul! Arthur Conley live met Sweet Soul Music. Zijn laatste jaren woonde hij in Ruurlo en overleed in 2003.

Sweet soul music - Arthur Conley - Live tv 1967 - YouTube

§ Voor de Q65-dag in Den Haag heb ik de organisator Henk Augustijn toch weer wat dingen kunnen aanreiken. Ik had nog niet aan alles gedacht.

De Q65 is ontdekt door Peter Koelewijn en produceerde alleen hun eerste single, daarna werd hij er door Phonogram vanaf gehaald en ging Hans van Hemert verder die de eerste lp Revolution produceerde met de klassieker The live I live. De geluidstechnicus was Jan Audier, een pionier in Nederland in de jaren zestig.

En nu heb ik aan Henk alle drie hun e-mailadressen kunnen sturen en had ik even weer een aardig contact met Peter Koelewijn. Met de andere twee heb ik verder geen contact. Peter kan niet komen en Henk gaat de andere twee uitnodigen. Misschien is er nog plek op de voorbank van de Cadillac. Henk ook wat namen gegeven van latere leden van de Q65 en ook de Kjoe toen Joop Roelofs was afgehaakt.

En ik kwam het mailadres van Jan Audier op het spoor doordat de jonge muzikant Jacco Gardner een paar jaar geleden de hele sound van Q65 en Revolution wilde analyseren en gebruiken. Zo kwam hij in contact met Van Hemert en Audier. Met Audier heeft hij nog aan de opnames en sound van eigen nummers gewerkt.

Ik kon toch nog een aantal bruikbare foto's opsturen die ik jaren terug achter mijn pagina over Jay Baar had gezet, de drummer van de Q65. Mooie foto's en staan op een aparte sub-pagina.

Foto's tv-studio - Q65 - dejongenskamer.nl

__

Jay Baar drummer Q65 - The life we lived - #updates - dejongenskamer.nl

__

Van Peter Koelewijn.

Hoi DirkJan,

Hartstikke leuk! Maar helaas ben ik dan in Frankrijk. Voor de goede orde: ik heb alleen de eerste single "You're the victor" geproduceerd. Daarna mocht ik niet meer verder met de Q65 omdat ik bij uitgeverij Altona werkte, nota bene de Phonogram uitgeverij waar ook de Q zat. Hans van Hemert nam de band over. Zo ben ik óók Armand kwijt geraakt. Ik maakte de eerste single met hem en daarna ging Bert Schouten met hem door. Ik baal er nóg van, als ik eraan denk ...

Groeten,

Peter

§ Zo, ik verlaat weer de arena van de politiek en het harde nieuws. Goed bericht ontvangen dat de beeldjes van Haagse Harry nu zijn aangekomen in de haven van Antwerpen. Ze waren vertraagd onderweg uit China en nu gloort er goede hoop dat ze binnenkort in De Haag arriveren voor verzending.

§ Tweet. The day after.

Een referendum is er voor een rancuneuze minderheid en ongeschikt in onze asociale mediacratie. Hou een referendum om het af te schaffen.

§ 'Nieuwe referenda op komst'

Het volgende referendum moet gaan over de afschaffing ervan. Een referendum is voor een rancuneuze minderheid. Afschaffen. Bye bye D'66.

[ En ik schreef eerder sociale mediacratie, maar moet zijn asociale mediacratie. ]

§ Een kleine, dubbele update op mijn pagina over Jay Baar. De Q65 staat nu in de belangstelling vanwege een Q65-dag in mei in Den Haag.

Jay Baar drummer Q65 - The life we lived - #updates - dejongenskamer.nl

§ Alweer een tijd geleden schreef ik dat ik een ingezonden brief naar het tijdschrift Onze Taal heb gestuurd (ben abonnee) over het afschaffen van de benaming witte spelling en mijn opvatting dat ik voor een standaardspelling ben.

Na een ontvangstbevestiging niets meer gehoord en je hoort pas wat als ze hem publiceren. Tot mijn verrassing vandaag een mail ontvangen dat mijn reactie in het komende nummer wordt afgedrukt. Dan snijdt het mes aan twee kanten; ik wilde graag een keer een ingezonden brief geplaatst krijgen in Onze Taal en ik kon kort mijn ideeën over spelling kwijt. Stemt tot tevredenheid.

Als het zover is, dan zet ik de brief (weer) online, met screenprint.

§ We zijn allemaal wereldburgers.

§ Ik hou niet van reggae, house-dance en hiphop. En dixieland en operette.

§ Tweet.

De kinderombudsman wordt een vrouw, maar heet niet ombudsvrouw. Het is een Zweeds woord en man betekent een persoon. @onzetaal Woordpost?

Mijn tweet over de kinderombudsman nog een keer getweet naar Gaston Dorren, taaljournalist, en werd nu opgepikt en geretweet door journalist Hans Beerekamp en daarna Francisco van Jole. Man betekent ook man in het Zweeds volgens @taaljournalist, maar ik baseerde me op een duidelijke bron van het stijlboek van de NRC. Waren nog wat reacties. Aardig, maar de omloopsnelheid van een tweet is heel kort. De aandacht is zo weer voorbij.

§ Met The Beatles viel alles perfect samen in de popmuziek, dat was als vier maal achterelkaar de jackpot winnen.

§ Ik onderken dat er zwarte muziek bestaat, ik gebruik die aanduiding ook wel, maar ik vind het toch een rare zaak om een Zwarte Lijst met zwarte muziek samen te stellen en uit te zenden via Radio 2. Ik zou ermee stoppen.

En of je jazz nu zwart of wit goed vindt, of geen onderscheid wilt maken, jazz is nauwelijks meer te horen bij de NPO-radio. Tel uit je winst met een Zwarte Lijst met maar vijf jazzplaatjes erin ...

[ Ik ben überhaupt heel ontevreden over de radiozenders en -programma's van de NPO. Ik dreig te verzuren en dat wil ik niet. Maar weinig alternatief. ]

§ Er is ergens maar een uitgesproken mening die ik in de loop der jaren wel verkondig. Ik ga het niet toelichten, maar mensen, kijk weinig tot geen tv en ga wat anders doen, maakt niet uit wat. Alles beter dan die treurbuis.

§ Ik ga er geen meta-verhaal over schrijven, maar:

1. Een quiz is leuk om te maken.
2. Enerverend om aan mee te doen.
3. Ontspannend om zonder inspanning te volgen.

§ Tweet.

Kees van Kooten spreekt heel nadrukkelijk alle eind-ennen uit. Mogelijk hypercorrect uit purisme en door zijn Haagse accent van vroeger.

§ Binnenkort bestaat de Herensociëteit v/h De Nuts Neut, te Olst 30 jaar. Dat is onlangs al gevierd met de leden, maar er was nog een extraatje en ik verklap het hier nu achteraf, ronduit, een extraatje met een 1-aprilgrap. Een grap geheel in stijl van de heren; er is lang over nagedacht, een aanloop in afleveringen in de plaatselijke pers, het gaat om meticuleuze details en dan afgelopen 1 april de ontknoping om 20.00 uur.

De nazit.

__

Heren!

Gisterenavond presenteerde de herensociëteit de al eerder aangekondigde lezing over Rembrandt en zijn ets “De drie bomen”. Een presentatie, aangeboden aan de Olster bevolking ter gelegenheid van het 30-jarig bestaan van de soos. Er waren niet al te veel soosleden, maar misschien was dat dit keer helemaal niet zo erg; de stoelen waren niet aan te slepen in de afgeladen zaal. U vindt er hier alles over:

Rembrandt in Olst - Herensociëteit Olst - www.herensocieteit-olst.nl.

Wij zien u a.s. vrijdag, 8 april in ‘t Veerhuys, voor uw 359ste soosavond.

Feith E. & Van der Werf, Regenten
Beumer, Regent-Senior

__

En ik volg de herenclub al wat jaren vanwege mijn contact met regent Van der Werf, Rob, geboren in Den Haag en heeft een mooie website over het Haagse drummerk Westend Drums. Al lang woonachtig en geworteld in de provincie Overijssel.

Rob mailde nog vrijdagmiddag dat RTV Oost 's avonds aanwezig zou zijn voor een item over 1-aprilgrappen. Op zich al een leuke prestatie en succes. Maar de ontknoping was toch wel teleurstellend 's avonds met slechts drie personen die kwamen opdagen.

En dan tot slot nog de domper dat de komst van RTV Oost ook een 1-aprilgrap was, een geslaagde grap van het Holstohuis waar de lezing plaatsvond. Daar was de herensoos dan weer zelf ingetuind.

De bedrieger bedrogen! Ik kan er smakelijk om lachen bij een glas edel-pilsner en een paar blokken kaas met mayonaise.

Heren proficiat met jullie jubileum en met een groet vanuit de Hoofdstad.

Proost!

DirkJan Vos
Sociëteit-watcher

__

Ook op een aparte pagina gezet en de herensociëteit heeft mijn bericht als voetnoot met link nu onderaan hun verslag kunnen opnemen.

Herensociëteit Olst - 1 april 2016 - De Jongenskamer

[ Kaas met mayo zijn favoriete borrelhapjes van de heren, komt voor in de tekst van Zuurkool met vette jus van Sjef van Oekel. Meticuleus betekent heel precies, net als acribisch. ]

§ Tweet.

In de Zwarte Lijst met 526 tracks staan 5 jazzplaten, waarvan 3 van witte muzikanten. De jazz marginaliseert steeds verder door de NPO.

§ Martin Rep heeft op zijn biografische verhalenstie wel een gek verhaal geschreven. Hoe begin jaren zeventig een paar jonge testosteron-twintigers een oude auto slopen. En de nu bekende Ilja Gort stond erbij en keek er naar.

Ik heb Ilja op het verhaal en de opmerkelijke foto's gewezen via Twitter. Hij vond het prachtig en reageerde met een eigen tweet: WAUW @djwvos Hier past slechts respectvol stilzwijgen.

Wel een geestige man Ilja. Ik volg hem op Twitter en daar plaatst hij vooral foto's met grappige onderschriften, de meeste gaan over wijn, maar ook over vrouwen en de andere lasten en lusten van het leven. Leuk.

Ik weet dat hij furore heeft gemaakt in de reclame met commercial-tunes, waaronder de heel bekende van Nescafé-oploskoffie. Die met de panfluit. Heeft hem geen windeieren gelegd, maar toen hij aan zijn wijnavontuur begon moest hij aankloppen bij de banken. En dat ging niet helemaal soepel daarna, maar het succes kwam toen Albert Heijn Ilja zijn chateau Tulipe ging verkopen. En daarna alle aandacht en op tv met programma's in de voetsporen van een Bourgondische Jan Brusse.

__

Hoe een Volkswagen Kever aan gort werd gereden - Martin Rep - martinrep.nl

Anekdote Ilja Gort over het wijnetiket van Jan Cremer - mp3 - De Jongenskamer

[ De mp3 weggeplukt van een pagina achter deze site met foto's van Jan Cremer met Jayne Mansfield en nog wat meer.

Jayne Mansfield en Jan Cremer - De Jongenskamer ]

__

En ik heb Ilja Gort nog eens een e-mailvraag gesteld op Radio 6 over zijn reclame-verleden. Er kwam een beetje een verveeld antwoord. Ilja heeft nog als drummer bij After Tea gespeeld en heeft in Den Haag gewoond. Ook la douce France geeft connecties, maar tv kijk ik niet.

Santé!

§ Tweet.

. @erikvmuiswinkel @Bjheijne Ik ben ook voor, maar tegen referenda en gekozen burgemeesters, zeker in deze nieuwe sociale-mediacratie.

Heb ik me toch laten meeslepen. Misschien moet ik dat juist ook meer doen.

Grote twijfels.

Nachtelijke na-tweet.

. @erikvmuiswinkel Een referendum is een splijtzwam. Nederland - een van de rijkste en gelukkigste landen - kent een pacificatie-democratie.

§ Like.

Het is al van een tijdje geleden en het is hoogstwaarschijnlijk een twitterbot die reageert op de woorden Pink Floyd. Maar je weet het nooit, zeker niet als je bedenkt dat Pink Floyd eind jaren zestig heel veel in Nederland heeft gespeeld. Ik heb ze in de jaren zeventig gezien.

Pink Floyd - dejongenskamer.nl

En nog een opgemerkte voetnoot. Mijn goede contact Martin(1946) is geboren in Zaandam, verhuisde later onder meer naar Nijmegen - voor lange tijd - en brengt nu zijn leven door in Bussum. Niets bijzonders. Maar in al die drie plaatsen heeft Pink Floyd een keer opgetreden. Martin heeft alleen niets met de muziek. Ik had het wel geweten!

__

Ja, was een bot. Ik heb de screenprint getwitterd en heb in de tweet Pink Floyd geschreven. En ja, al vrij snel weer een like van David. ;-)

[ David Gilmour was de gitarist, zanger en componist van Pink Floyd. ]

§ Ik had het pas bij de hand. Ik had via de mail vier korte filmpjes van iemand ontvangen met beelden van een sportevenement waar diegene aan mee had gedaan. De namen van de verschillende makers van de filmpjes waren onbekend, kwam allemaal via Facebook binnen geloof ik. Ik zit daar niet op. En met nog een paar goede foto's erbij.

Hoe en wat precies doet er verder niet toe, maar ik dacht vrij snel: Hier kan ik voor die persoon een leuke clip van maken, een korte videomontage met muziek eronder.

Ik heb de filmpjes en de foto's gelijk uit de mails gesaved in een apart mapje.

Een kopje koffie gezet, kort nagedacht over een klein plannetje en de volgorde van de smartphone-filmpjes bepaald. Simpel, geen moeilijke montage.

Al snel had ik mijn muziekkeuze bepaald. In principe kan ik met SoulSeek ieder nummer, pop, jazz, klassiek, binnen een paar minuten binnenhalen, maar ik had iets wat ik al op mijn computer had staan. Ja, goede keuze, maar de muziek was veel te lang.

Vervolgens het gratis audio-programma Audacity gestart en de mp3 geladen. Ik heb er drie minuten uitgelicht en met op het einde een fade-out. De lengte van de film.

Toen Movie Maker van Microsoft gestart, ook een uitstekend gratis programma. Niet iedereen weet en kent dat. Ook met alleen foto's en muziek kun je al een clip maken, je hebt geen videocamera nodig.

Dan heel simpel. Ik haalde de standaard-begintitels op, typte de titel in van de film en nog wat meer. Vervolgens een foto geladen die standaard een aantal seconden blijft staan. Dan de eerste clip, de tweede, derde en tot slot de laatste mp4 geladen. Dan weer een foto op het einde. Tot slot gekozen voor de standaard-credits met meer info over het filmpje.

Dat was klaar en dan met een paar muisklikken de mp3 er over en onder zetten, gemixt met het oorspronkelijke geluid. En dan de filmfragmenten inkorten en editten tot de gewenste lengte van de muziek. Dat vergt even goede aandacht en precisie, hoewel? Want geen ingewikkelde overgangen en schnits. Simpel. Een lineair knipwerkje.

Toen heb ik de montage afgekeken en vond hem in een keer goed en geslaagd. Wel wat op aan te merken, maar prima zo. En vervolgens kon ik de nieuwe clip renderen - dat duurt ergens nog het langst - en daarna bewaren op schijf.

En zo had ik binnen twee uur een heel aardig filmpje gemaakt met afwisseling, dynamiek en muziek. Kostte me niks, ja wat tijd en creativiteit, maar verder geen cent. En dus zonder videocamera of smartphone! Die heb ik niet.

Leuk en bevredigend om te doen. Ook u?

§ Twitter zou een block-optie moeten hebben op inkomende tweets op bepaalde woorden. Bijvoorbeeld waar Trump of referendum in staat. Handig.

§ Spoonerisme.

dakloos - lakdoos

§ Het heet nu het Museum voor Communicatie, maar vroeger het Postmuseum. Ik kwam daar graag en ging er tijdens de lagere school ook een aantal keren heen met Henk Latour die wat verder op de laan woonde. We deelden een aantal interesses, waaronder ruimtevaart, techniek, maar ook postzegels verzamelen. Dat heb ik ook lauwtjes gedaan en deed het om het verzamelen, maar ook vanwege de veronderstelde geldwaarde van je verzameling. Later nooit meer wat aan gedaan. Zegels van waarde ooit een keer verkocht.

Als je naar het Postmuseum ging, moest je wel een handjevol stuivers hebben. Die had je dan speciaal meegenomen, of kon je bij de kassa krijgen. En met die stuivers kon je bepaalde machines in werking stellen. Zoals een grote postsorteermachine.

Verder herinner ik me een tv-studio waar een camera stond en werd uitgelegd hoe tv werkte. Ik was gek op tv.

Aan het einde van de rondgang door het museum in de Zeestraat kwam je in de postzegelgalerij. Ergens een schatkamer van grote waarde, maar ook wel het saaiste deel van het museum.

En nu wordt het geheel vernieuwd en gaat het museum in het voorjaar van 2017 weer open. Op het gebied van communicatie is veel veranderd en is volop in beweging. Interessant. En naast de technologische ontwikkelingen ben ik ook geinteresseerd in de sociologische aspecten hoe mensen met communicatiemiddelen omgaan. Vandaar ook mijn interesse in taal.

Nu zag ik dat hun site - waar niets opstaat, behalve dat ze terugkomen in 2017 - de url www.muscom.nl heeft. Ja, dat zou een goede naam zijn MusCom, het MusCom. Mogelijk hebben ze daar al aan gedacht. Toch even nagemaild.

__

Onderaan toegevoegd aan een recente pagina.

Telefoon - De Jongenskamer

§ Weinig omhanden nu met dit webstekje en een oud ideetje opgepikt. Een lijstje gemaakt met zogenaamde katenspekwoorden, eigen naamgeving. Ondertitel, Zin in woorden. Ik vind het niet zo'n sterk lijstje, maar er zitten toch leuke tussen. Battus heeft er op zijn manier al aandacht aan geschonken, maar ik doe het toch iets anders en simpeler.

Katenspekwoorden - Zin in woorden - De Jongenskamer

Later nog even rondtwitteren en wellicht levert het nog wat op.

§ Taalkundige in ruste Jan Stroop reageert regelmatig op Twitter dat hun hebben niet fout is. Ik heb er op zich ook niet veel problemen mee, maar a) Jan Stroop gebruikt zelf niet hun hebben en b) het wordt in de sociale context nog steeds als een domme taalfout gezien. Het klinkt als een vrijzinnig advies, maar ben er niet zo voor.

§ Al een paar maanden zit ik te vlassen op een gelegenheid om mijn stukje van dit Kladblokje over de telefoon op een aparte pagina te zetten. Ik werd geïnspireerd door Martin Rep die erover had geschreven. Ik vond mijn eigen alinea's wat te mager voor een aparte pagina.

Nu toch een goede, conceptuele ingang gevonden. Met een e-mail naar het museum voor Communicatie over een zelf-bedachte prijsvraag. Wat wil ik nog meer? Ja, misschien een enthousiast antwoord.

Telefoon - De Jongenskamer

§ Klisjee: Dit Oranje heeft op het EK niets te zoeken.

§ Onlangs heb ik een recent contact aan een blog geholpen op WordPress. Ik ken het programma niet, maar weet ongeveer hoe het werkt. Het gaat me ook niet om de techniek en alles, maar om de mogelijkheid voor iedereen om te publiceren op internet. Hetzij - zoals ik doe - op een eigen site, hetzij op een gratis account bij WordPress. Ik zou niet meer voor Blogger van Google kiezen.

Maar ik realiseerde me onlangs dat je een blog ook als een website met artikelen of voor een heel boek in afleveringen kan gebruiken. Als je info maar online staat en is te vinden. Je hoeft niet met enige regelmaat over een onderwerp of jezelf te schrijven als op een blog. Een site opbouwen in een gratis blog.

Er moet animo zijn en niet bang om het te proberen en vooral doen en beginnen. De drempel lijkt hoog voor velen, maar die is er niet echt in de praktijk. Google eens rond over WordPress, bedenk een naam voor je blogsite, bijvoorbeeld je eigen naam, en ga dan aan de slag. Veel leuker dan tv-kijken.

WordPress Nederland - nl.wordpress.com

En je kan schrijven over je herinneringen, maar ook over een onderwerp. Over het schrijven van een bio-story heb ik ooit een aparte pagina gemaakt.

Schrijf je eigen bio-story - De Jongenskamer

§ Aantikken: 'Dan kunnen we van het weekend de 20 graden aantikken.'

§ Tweet.

Opvallend dat er nergens kritisch wordt geschreven over de hype rondom de zinloze Marsmissie. @mariekebaan @ionicasmeets @govertschilling

Govert Schilling reageerde en vindt dat er wel kritisch over wordt geschreven. En terecht meent hij. Dat is mij dan enigszins ontgaan, maar des te beter.

§ De Haagsche Paaschquiz is afgesloten en in een nieuwe blog op Haagsspraak staan nu de uitslag en de antwoorden.

Ik zou nog van alles kunnen schrijven over de quiz, die goed te doen was, maar ik zit niet zo in meta-sferen. Het is was het is. Maar toch enkele gedachten die ik had.

Aan de ene kant hoop ik bij de inzendingen op fouten, maar ik hoop ook op een inzending met alle vragen goed. En het gaat om het spel, de prijs en de eer, maar ook om de historische, educatieve waarde van de antwoorden. Ook zonder meedoen, levert het hopelijk wat leesplezier op. Oordeel zelf maar.

De Haagsche Paaschquiz - De uitslag - Moby Dirk - Haagspraak - haagspraak.nl

§ Begin jaren negentig was ik bezig met een voorstel voor een docu over Den Haag beatstad nummer 1! Ik ben toen ook een dagje naar de bibliotheek geweest van de AVRO in Hilversum en heb ik jaargangen AVRO's Televizier doorgespit om te kijken wanneer er aandacht op tv was voor popmuziek, Nederlandse beat en met name Haagse bands. Toen was er nog geen Beeld & Geluid.

Van alles genoteerd, maar omdat de docu strandde, verder niets mee gedaan. Ben het ook digitaal kwijtgeraakt tussen de plinten van crashes en back-ups. Vast nog ergens wel een printje, maar niet meer relevant.

Interessant zou zijn wanneer alle jaargangen Televizier zouden worden gescand voor de geweldige online databank van Delpher. Ik ga daar een mailtje aan wagen, maar ik vrees dat het niet kan door allerlei rechtenkwesties. Daarom kunnen en mogen ze ook niet de jaargangen van muziekkrant Oor gebruiken. Heel jammer.

__

Antwoord ontvangen van Delpher, de Koninklijke Bibliotheek. Ja, die auteursrechten liggen lastig en ze hebben hoe dan ook geen tijdschriften in hun database van na 1940. Had ik me niet eerder gerealiseerd. Maar het is allemaal een kwestie van tijd.

§ Kleine update over Jay Baar, de drummer van de Q65 en waar ik een pagina over heb. Hij speelde later bij Circus. Op een 8-mm-filmpje staat een poster met de bandnaam erop toen ze in 1968 op een dag in het voorprogramma van Pink Floyd speelden in Paradiso en Fantasio.

Jay Baar drummer Q65 - The life we lived - #updates - dejongenskamer.nl

§ Tweet.

Het is 'Bij dezen', met een n, maar die spreekt niemand uit en wordt vaak vergeten. Schrappen @taalunie ! @onzetaal @jan_stroop @LiesKoen

§ Wat is Ramarmar op Radio 2 met Margriet van der Linden en Martine Sandifort een geestig en lekker melig programma. Ik ga het niet toelichten, maar luister eens in de nacht van zondag op maandag van middernacht tot één uur. En met lekkere muziek tussendoor voor veertig-plussers die vroeger in discotheken kwamen.

Het is in de verte wel verwant met de Nachtzusters, een komisch radioprogramma van jaren terug van de VPRO met Jet van Boxtel en Ottelien van Boeschoten. Was ik ook een fan van en ben nog eens naar een opname geweest en heb ze na afloop uitgebreid gesproken in de bar.

Go Mar en Mar!

§ Tweede Paasavond.

In de herhaling mijn compilatie met korte fragmenten van Haagse popmuziek van toen tot nu. Ja, Den Haag was en is nog steeds popstad nummer 1!

§ Een paashaasvaasbaas.

§ Wandeling door Den Haag - Amateurfilm 1948 - Beeld en Geluid - in.beeldengeluid.nl

§ depenisvanjezus

§ Eerste Paasavond.

Mijn compilatie met korte fragmenten van Haagse Humor Helden. In de rebound. Bekijk full-screen, 35 minuten YouTube en staat ook op Vimeo.

Haagse humor - dejongenskamer.nl

§ Op zijn paasbest. Dan gingen mensen, en vooral kinderen, mooi en netjes gekleed naar de kerk en naar de familie. Ik heb dat als geboren heiden gelukkig allemaal nooit hoeven doen. Pasen is het feest van de ontluikende natuur, de vruchtbaarheid en chocoladepaashaaseieren.

Mijn mooiste paasherinneringen bewaar ik aan de Hortus in Amsterdam met mijn kinderen.

Als jonge tiener was ik gek op de muziek en de film van Jesus Christ Superstar. Mijn zus had de twee lp's in een kartonnen hoesdoos. En later tranen van schoonheid en emotie bij de paar live-uitvoeringen van de Matteüs Passion. Dat is allemaal zeer, zeer gezakt met de jaren.

§ Ik heb in de zijdelingse familie een oude man gekend - hij leeft nog - die na een eerste huwelijk, later op leeftijd trouwde met een jonge Russische tandarts. Niet uit liefde, maar om voor haar een verblijfs- en werkvergunning te krijgen. Toen dat lukte zijn ze weer gescheiden. Ik heb haar een paar keer ontmoet en het was een bloedmooie vrouw met een welhaast buitenaardse, woeste aantrekkelijkheid. Ik kon er door mijn gretige ogen moeilijk mee praten. Zo heb ik wel meer verhalen over mensen en familie die ik kende, maar ik schrijf niet alles op.

§ She can't love You altijd een heel lekker plaatje voor op de dansvloer gevonden.

She can't love You - Chemise - 1983 - Clip - YouTube

§ Of ik goed zou zijn weet ik niet en betwijfel ik ergens, maar als tiener leek me een loopbaan in de reclame ook wel wat. Ik was gek op de Ster-reclame en hield wel van het creëren van een hype. Mensen bereiken. Ik las ook het reclamevakblad Adformatie dat wij thuis kregen omdat mijn vader in de grafische sector werkte. Leuk blad. Maar wat later wilde ik in de kunst en cultuur en niet in de commercie.

De grootste echte hype die ik heb gespindoctord en georganiseerd was een festival over de Thunderbirds. Allemaal free-publicity. Mega en nog voor internet explodeerde.

§ Primeur. Op het Almeloplein in het Haagse Zuiderpark wordt binnenkort op een muur de tekst onthuld van het refrein van het nummer The life I live van de Q65. In mei is het vijftig jaar geleden dat de tweede single werd uitgebracht.

Well, this is my life of sadness
This is the life I live
This is my life of gladness
This is the life I live

Q65

Geschreven door Jay Baar. Er komt mogelijk ook een kleine expositie over de Q65 in de buurt. Ik zou Q65 er in witte verf onder kalken.

Jay Baar drummer Q65 - The life we lived - #updates - dejongenskamwer.nl

§ Er bestaat het zogenaamde 'Kortduits'. Vooral op sociale media laten Duitsers veel woorden weg als voorzetsels en persoonlijke voornaamwoorden. Het zou komen door Turkse immigranten die te taal bij het aanleren versimpelden. Je zou kunnen zeggen de taal wordt transparanter. In Nederland valt het wel mee, maar zelf laat ik in e-mails ook geregeld woorden weg. Vooral een woord als ik: Ging naar de supermarkt ...

En dat komt niet door de invloed van tweedetaalsprekers, maar omdat ik efficiënter met de taal en tijd wil omgaan.

Taalevolutie is wellicht ook dat mensen een evenwicht zoeken tussen vereenvoudiging (en standaardisering) en verbijzondering.

[ En ik schreef het onlangs weer, Ik heb er gemaild. En er betekent dan haar. Spreektaal. Dat gaat vanzelf. ]

§ Deze week weer een mooi verhaal van Martin Rep die schrijft over een scholierenstaking van zijn middelbare school in 1962. Ik beveel dat nu aan omdat het met een heel fraai filmfragment eindigt. De zapruderfilm van het Zaanlands Lyceum.

De grootste strafmiddag uit de historie van het Zaanlands Lyceum - Martin Rep - martinrep.nl

§ Ik heb vaker wat over quizzen geschreven. Nu mijn top-5. Geen commentaar verder.

1. De twitquiz
2. De slimste mens
3. Twee voor twaalf
4. Tweekamp
5. Voor een briefkaart op de eerste rang

§ Je komt in je eentje ter wereld en je gaat alleen dood.

§ Witte Donderdag en mijn tweede Haagsche Paaschquiz staat nu online op de blog Haagspraak. Ik verwacht geen bergen met inzendingen, maar ook zonder deelname is het lezen van de vragen en later de antwoorden al aardig. Ja, ik blijf toch wat hebben met quizzen. Benieuwd of iemand alle vragen goed heeft.

Haagsche Paaschquiz - Moby Dirk - Haagspraak - haagspraak.nl

§ Eind jaren negentig heb ik mijn nog jonge zoon meegenomen naar een straatvoetbaltoernooi op de Dam. Vooraan in het midden op de trbune zat Johan Cruijff. Ik heb mijn zoon toen goed naar hem gewezen, maar jaren later kon hij het zich niet meer herinneren.

Tweet gemaakt met een knipoog.

Johan Cruijff is in 47 geboren en 4 + 7 is 11 en dat is precies het aantal spelers van een voetbalelftal. Toeval bestaat niet.

"Ik haat het als mensen Cruijff met god vergelijken. Ik bedoel, hij is goed, maar hij is geen Cruijff."

§ Ik vond na lange tijd weer een geschikt woord voor de Woordpost van Onze Taal. Moet een moeilijk woord zijn dat in een actuele online mediatekst is gebruikt. Ik zond spijtoptant in. En ze hebben de tip overgenomen.

Spijtoptant - Woordpost - woordpost.nl

§ Oude Chinese spreuk.

Een mens werkt om te leven
en leeft niet om te werken.

§ nopmattampon

§ Ik heb al vaker geschreven dat ik het idee heb dat de Nederlandse standaardttaal zich eerder consolideert en verder verspreidt, dan dat het nu zoveel verandert. Ook denk ik dat er de laatste decennia maar weinig echt nieuwe woorden (en uitdrukkingen) bij zijn gekomen, in ieder geval veel minder dan mensen denken en de woordenboeken ons willen laten geloven. Maar wie het nieuws volgt via diverse media, juist ook met internet, kent denk ik wel veel meer namen van mensen, plaatsen, gebeurtenissen en productnamen dan vroeger. Veel meer. Allemaal nieuwe woorden die niet in een woordenboek zijn te vinden.

Winter

§ << Vanavond hoorde ik bijna een uur lang Kees van Kooten als gast in Met het oog op morgen op Radio 1. Hij was er ter promotie van de documentaire-serie Ondersteboven, over Nederland in de jaren zestig waarvoor hij de voice-over verzorgt. >>

Een persoonlijk stukje geschreven over Kees van Kooten en Wim de Bie.

Koot en Bie - de jongenskamer.nl

[ Eerste deel van Ondersteboven gezien via uitzending gemist op mijn eigen tijdstip met een biertje. De gevonden beelden vormen de rode draad door de verhalen van toen en nu. Aanrader. ]

En oef, wat is Kim van Kooten een mooie vrouw, maar dit geheel terzijde.

§ Tweet.

Martin Rep breidde zijn Zaans, Reppiaans woordenboek uit, versie 2.0. www.martinrep.nl/rootz/nieuw-reppiaans-woordenboek.html @Taalpost @meertens_knaw @Taalbank_INL

§ Ik schreef net het woord nieuwsgierig. Gek woord als je het goed leest. We zeggen nieuw-sgierig, maar hoezo gierig met nieuws? Ik wil dan alles weten.

§ Haagse bluf forever!

§ Het onderwerp 'bombonella' op de blog Ikzegookmaarwat kreeg een vervolg met een reactie van de toko van Arjan Ederveen, maar roept ook weer vragen op. Lees meer.

Bombonella's - Paul van der Bijl - Ikzegookmaarwat - ikzegookmaarwat.nl

[ En ik had Paul een voorzet in de mail gegeven op aangeven van Drabkikker. Goed en raak ingekopt. High five! ]

§ Ruger Vahl, schrijver over Cornelis Vreeswijk, Wally Tax en Xandra Brood, heeft een artikel geschreven waarin hij met een rammelende kwantitatieve analyse over Den Haag versus Amsterdam, de bewering wil doorprikken dat Den Haag in de jaren zestig beatstad nummer 1 was, dat is volgen Vahl een mythe.

Ik ga verder niet in op zijn dubieuze punten met als bron Hitweek, en vooral niet zijn conclusie, maar volsta dat hij een belangrijke bron niet heeft geraadpleegd. In zijn bronnenlijstje ontbreekt het overzichtsboek Den Haag Popstad nummer 1 van Robert Mindé. Vahl trekt het aantal van 1.000 tot 1.500 beatbandjes in die jaren in Den Haag in twijfel. Zelf noemt hij een vermeend aantal van 2.000. Het zouden er iets meer dan 100 zijn, schrijft hij. Dan ben ik snel uitgeschreven.

Je kan het artikel tegen betaling via Blendle lezen bij Reporters Online, opgezet door die rechtse club van The Post Online.

__

Nog een korte discussie op Twitter met Rutger Vahl, maar blijft behelpen met 140 tekens. Maar ik schrijf er verder allemaal niets over, omdat de meeste mensen het stuk niet kunnen lezen of er niet voor willen betalen. Dan ga ik er hier niet verder op in.

[ Nuance. En over die hele bloeiperiode van de Haagse beat gesproken. Ik denk dat er juist nu wel een kwalitatieve evaluatie is te maken en dan heb ik sinds een paar jaar het idee dat de hele nederbeat uit de jaren zestig niet echt geweldig was, ook niet de topbands - in het land der blinden is eenoog koning - en dat verreweg de meeste belangstelling van tieners toch uitging naar de Engelse en Amerikaanse bands. Maar op de podia was nog wel wat te doen en te verdienen. En de indorockers waren goed, ook al lang voor 65. Rond 1970 was de Haagse beat ook al weer afgelopen en verdwenen. Lieten wel een aardige erfenis achter voor latere successen in de Haagse popwereld. Ook dat is geen mythe.

Het zou me verder niet verbazen dat The Outsiders in de jaren zestig een paar jaar de meeste optredens deden en het meeste verdienden, Wally Tax was een attractie, maar over mythes en cijfers gesproken. Van de eerste lp Outsiders zijn 6.000 exemplaren verkocht en van Revolution van de Q65 40.000. Ik bedoel maar. ]

__

<< Ik heb later nog een en ander toegevoegd aan mijn stukje over het artikel van Rutger. Maar hij gelooft al niet in die 1.000/1.500 bandjes die Den Haag rijk was en die vrijwel allemaal met foto zijn te zien in het boek van Mindé. Het bruisende beatgebeuren in Den Haag gaat ook om wat er onder de bekende groepen gebeurde, een brede beatexplosie. En er waren veel meer podia dan die in Hitweek stonden. Zo schrijft Vahl niets over Scheveningen of over de paar tenten in de Haagse binnenstad. En vaak speelden bands met een vast contract. En de Haagse beat was vooral ook een lokaal gebeuren. En veel bandjes scoorden geen hit, maar maakten wel een plaatje. De Tee Set wordt wel tot Den Haag gerekend omdat ze later een club op Scheveningen hadden, Belle Amie. En als Amsterdam ook een beatstad was, dan betekent dat nog niet dat Den Haag geen beatstad nummer 1 was. Een mythe? Verkeerd uitgangspunt. Enzovoorts. >>

En je moet ook kijken door de ogen en oren van toen. Daar is nu makkelijk over te oordelen, ook door mij, dat het allemaal maar matig was. En daarom Den Haag beatstad nummer 1.

§ Ik heb naar de vierdelige radio-docu/special geluisterd van Paul van Riet over Den Haag popstad nummer 1. Daarin behandelt hij de Haagse indorock- en beatbands uit de jaren zestig. Met veel obscuur platenmateriaal dat ik allemaal niet kende, maar ik heb ook af en toe de muziek wat verder gespoeld omdat ik de muziek soms wel heel mager vond.

Maar een geweldig historisch document, vooral door de vele complete nummers die worden gedraaid. Het gaat in totaal om 72 opnames van 57 groepen. Het begint met de Tielman Brothers en het eindigt met Earth and Fire. En heel veel daar tussenin.

En dan staat het allemaal niet ver af van wat ik er zelf over heb geschreven. De rock-'n-roll en de indorock in Den Haag. Veel instrumentale bandjes met de sound van de Shadows. En dan komen de Beatles en de Stones. Den Haag telde in de hoogtijdagen 1.000 tot 1.500 bandjes. Enkele behaalden succes. En ja, er bestond een Haagse sound.

Maar naast de muziek en de wereld van de beatmakers gaat het mij ook om de cultuur van de tieners van toen, dat komt dan niet echt aan bod. En er valt allemaal nog meer over te schrijven, zoals, wanneer komt er nu eindelijk eens een tv-documentaire over de pophistorie van Den Haag?

Music Time Machine - Den Haag popstad nummer 1 - Paul van Riet - paulvanriet.nl

§ Ik had sinds lang een saucijzenbroodje bij de koffie. En dat was lekker!

§ Paul van Riet had een tweedelige radio-docu weer online gezet over de Q65. Hij heeft nu nog meer programma's op zijn site geplaatst, waaronder specials over Den Haag popstad nummer 1, The Motions maar ook Cuby and the Blizzards. De stijl is in zeezendersfeer, rustig opgelezen teksten met veel muziek. En met onbekend en obscuur platenmateriaal. Aanrader voor wie graag naar podcasts luistert.

Music Time Machine - Diverse audio-programma's - Paul van Riet - paulvanriet.nl

§ Tweet.

Sylvia Anderson overleden, bedenkster, gezicht en stem van Lady Penelope van de Thunderbirds. Ik heb haar ooit uitgebreid ontmoet. 88 jaar.

Die ontmoeting(en) waren tijdens het Thunderbirds Festival in Den Haag in 1994. Ik heb daar in mijn bio-story uitgebreid over geschreven. Was een mooie vrouw en een mooie leeftijd.

§ Ergens gelezen, 'geen uitgebluste Europese jazz'.

§ Nachtdwaling.

Er zat iets in mijn oog en moest even veel knipperen. En ik werd me even bewust dat ik met mijn ogen kan knipperen. Daar sta ik verder nooit bij stil, dat gaat de hele dag gewoon vanzelf door.

En toen dacht ik, stel ik lig in een soort van coma aan de beademingsapparatuur, dan zou ik met mijn ogen een simpele codetaal gebruiken. Een maal knipperen is ja, en snel tweemaal nee. En dan misschien later uitbouwen zodat het aantal knipperbewegingen achter elkaar de letter van het alfabet codeert naar numerieke volgorde. De e is vijf maal knipperen. Je hebt toch alle tijd.

Enfin mijn gedachten dwalen verder en ik knipper een paar keer bewust met mijn ogen. Dat gaat verder dus altijd automatisch door, maar ik kan het ook op commando, net als de bewegingen nu met mijn vingers over mijn toetsenbord terwijl ik dit schrijf.

Wonderlijk.

§ Een kleine twee jaar geleden heb ik een wat lange pagina gemaakt over 3D, een soort van spreekbeurt. Daarna heb ik onder de pagina steeds updates geplaatst, met name over de ontwikkelingen rondom virtual reality. Ook heb ik ingezonden tips en linkjes opgenomen.

En nu komt binnenkort de virtualrealitybril de Oculus Rift op de markt en kunnen we zien hoe groot of hoe bescheiden het succes wordt. Voor mij aanleiding om de pagina nu verder af te ronden en niet meer aan te vullen met nieuwe updates. Ik ben er klaar mee.

3D - dejongenskamer.nl

§ Tweet.

In een taaladvies van @onzetaal spreken we van de jaren nul over 2000/2009. Toch ontbreken de zeros en de nillies. https://onzetaal.nl/taaladvies/advies/de-jaren-nul

§ Op de taalblog van Neder-L staat een artikel over of de mens vroeger één oertaal sprak. Daar is geen goed antwoord op te geven. Ik reageerde op een zin uit het stuk van Marc van Oostendorp. Het gaat me niet om het taalkundige aspect, maar om het gegeven dat we maar zo weinig voormoeders hebben over een lange periode.

Nog een opmerking over taal en getallen. U schrijft, 'Het echte ontwikkelen van een taal kan best pas duizenden jaren (en dus vele duizenden generaties) later gebeurd zijn, [...]'. Om die duizenden generaties in een wat kleiner perspectief te zetten. Een vrouw krijgt mogelijk zo rond haar 25e kinderen en kun je dan stellen dat er per honderd jaar vier generaties zijn. Voor duizend jaar zijn dat maar 40 generaties en bij 20.000 jaar 800, dat zijn geen vele duizenden generaties. Ik heb daar eerder over nagedacht en ergens hebben we maar betrekkelijk weinig voormoeders nodig om snel en divers te evolueren.

[ En nu voeg ik nog een paar boude en mogelijk onjuiste gedachten toe. De evolutie verliep wellicht niet door heel veel voormoeders, maar mogelijk hebben in de periode van de eerste denkende en bewuste mensen, heel veel genocides plaatsgevonden om een verbeterd ras en volk te krijgen. Gewaagde uitspraak, maar schrijf hem toch. En zitten we nu al niet duizenden jaren in een sociologische evolutie en nauwelijks in een biologisch-fysieke? Ja, toch wel. Er komen steeds meer mooie mensen door selectievere partner- en kinderkeuze. Symetrischer gezichten en fraaie bonbella's. Ik stop. ]

§ Nog een nagekomen, vergeten tweet. En Jean-Pierre Geelen was de voormalige tv-recensent van de Volkskrant en schreef onlangs een artikel waarin hij ook het beeld van Haagse Harry kort besprak. Ik retweete zijn link naar het artikel met eigen commentaar.

J.P. Geelen vindt het beeld van Haagse Harry 'niet mooi'. Kijk naar je êigûh hondekop, mogool!

De beeldjes van Haagse Harry zijn nu eindelijk met de boot vanuit China onderweg naar De Haag.

§ Op de taalblog Ikzegookmaarwat ging het in een spel over het woord bombonella en wie weet wat dat betekent? Ik las het woord voor het eerst, maar wist zo goed als zeker de betekenis omdat ik wel het woord bonbella ken. Het zijn twee synoniemen voor borst(en) en het eerste woord staat kennelijk in de Van Dale, maar niet in mijn (oude) Van Dale 14 van 2005.

En zo kon ik even een reactie geven en gaf ik er gelijk de link naar mijn pagina bij met een lang lijstje met synoniemen voor borsten. Ooit gemaakt met een taalgroep en de pagina wordt nog steeds goed gevonden. Vooral een gebbetje voor mannen. En ik heb bombonella's (meervoud) kunnen toevoegen.

Lijstje met synoniemen voor borsten - dejongenskamer.nl

Nu reageerde nog iemand (Drabkikker) met een leuke vindplaats van bombonella's en dan rijst de vraag of dat niet het eerste moment was dat het woord werd bedacht. Door Theo en Thea? Of is het toch volgens Van Dale Spaans?

Hieronder een url naar het moment in de film waar bombonella's wordt gezegd door Theo.

Fragment Theo en Thea en de ontmaskering van het tenenkaasimperium - Volledige film - YouTube

En ik plaats deze link van Drabkikker (anagram Dirk Bakker) ook omdat er via de link op YouTube direct naar het betreffende startpunt wordt gegaan: 16:40. Ik wist niet dat dat kon en aan de link kan ik zien wat de code hiervoor is. Achter de url van de clip zet je direct de startcode met de volgende tag: #t=00m00s Heel handig om te weten. Het werkt niet bij embedded clips.

Woordenboekspel - Bombonella - ikzegookmaarwat.nl

__

Bombonella staat in de recente Van Dale en wordt gedateerd op 2006. Het zou Spaans zijn. Mogelijk dat het woord toch is verspreid door de film en blijft er nog een vraagje over of het misschien toch zelf verzonnen is? De man van de blog heeft Arjan Ederveen hierover gemaild. Wordt misschien vervolgd.

__

En het onderwerp kreeg een vervolg met een reactie van de toko van Arjan, maar roept ook weer vragen op. Lees meer.

Bombonella's - Paul van der Bijl - Ikzegookmaarwat - ikzegookmaarwat.nl

[ En ik had Paul een voorzet in de mail gegeven, op aangeven van Drabkikker. Goed en raak ingekopt.]

§ De Haagse Marathon was een bekende rolschaatsbaan met later een dancing waar ook live-optredens plaatsvonden. Veel Haagse beatbandjes hebben er in de jaren zestig gespeeld en ook The Who, daar heb ik eerder over geschreven op een aparte pagina.

Later is de Marathon verhuisd en werd de oude Marathon afgebroken. De nieuwe Marathon nadert ook zijn einde en wordt binnenkort ook gesloopt. Naast de plek wordt in een grote tent nog een laatste afscheidsfeest georganiseerd.

Nu ontving ik een mailtje van twee documentaire-makers van Omroep West die bezig zijn met een tv-docu over de Marathon en of ik meer wist over The Who in de Marathon vanwege mijn pagina daarover en de twee foto's. Ik kon niet meer schrijven dan er op de pagina staat, maar wist nog wel twee andere zaken over de oude Marathon te schrijven.

Zo staat er op YouTube een 8-mm-filmpje van de Q65 dat is geschoten in de Marathon, het is in het bezit van museum RockArt Je ziet ook een paar keer het decor dat Joop Roelofs had geschilderd, hij zat toen op de kunstacademie. Ik heb later zelf een kleine clip gemaakt met een deel van de beelden bij het nummer I was Young van de Q65. Best aardig.

I was Young - Q65 - Filmpje de Marathon - Den Haag - 1966 - YouTube

Ook heb ik Omroep West geschreven dat ik lang geleden bij de eigenaar van de Marathon thuis ben geweest, Tom Ooms. Ik was toen bezig met de research voor een beoogde documentaire over Den Haag beatstad nummer 1 en Tom Ooms zou een schoenendoos vol 8-mm-filmpjes hebben met optredens in de Marathon uit de jaren zestig. Ook in kleur.

Tom Ooms was al aan het rentenieren in een aardige villa ergens buiten Den Haag en hij liet een kleurenfilmpje zien met de Q65. Daarop is Wim Bieler te zien met kort haar, dus was van vlak na zijn militaire dienst. Interessant materiaal allemaal, maar Ooms wilde dat vooralsnog allemaal goed voor zichzelf houden. Dacht misschien ook dat hij goud in handen had. Nooit meer iets over gehoord. Tom Ooms is ook al weer lang geleden overleden.

Maar jaren terug kwam ik de naam van zijn dochter tegen. Ik heb geprobeerd contact te leggen met haar in Zwitserland en vroeg haar naar de filmpjes. Het was een kort en afhoudend contact. Leidde ook tot niets.

En nu heb ik Omroep West getipt om er achteraan te gaan voor hun programma. Ben benieuwd, maar verwacht niets.

The Who in de Marathon + wat meer - dejongenskamer.nl

En hier de link naar een aardige pagina over de oude Marathon van contact Rob op Westend Drums.

De Marathon de enige echte - Westend Drums - westenddrums.nl

§ Tweet.

'Vroeger, toen je hoer nog met een lange oe schreef.' Radio Ramarmar op Radio 2. @Mrsvanderlinden @msandifort

§ De biologie van de mens is dat een man zich slimmer voordoet dan hij is en een vrouw dommer.

§ Tweet.

Ik zeg het hardbop: De jazz en Nederlandse jazz zijn van de Nederlandse radio weggevaagd.

§ Ik had weinig met de Zwarte Lijst op Radio 6, allemaal voorspelbare deuntjes met veel liedjes en weinig instrumentaal. Dat duurde dan een week. Nu keert de lijst terug op Radio 2 en dan wordt hij in een weekend in twee dagen afgedraaid. Ze doen maar.

Maar ik las van een bekende op zijn blog dat hij vindt dat het begrip de 'zwarte lijst' discriminerend is. In muziek moet je geen onderscheid maken in huidskleur. Vooral niet door mensen die tegen Zwarte Piet zijn.

Nee, dat moet je niet doen, maar ik kijk er iets anders tegenaan. Allereerst gaat de lijst over muziekstromingen als jazz, soul en funk, en er staan ook veel blanke artiesten op de lijst die ook dat soort muziek maken. Maar de bron blijft dan toch wat we noemen 'zwarte muziek', omdat die muziek ook door zwarte mensen is bedacht en ontwikkeld. Daar kun je niet omheen.

Daarnaast hebben zwarte mensen er zelf geen probleem mee, wel met Zwarte Piet. Say it out loud, I'm black and I'm proud.

Je zou zwart kunnen vervangen door Afro-Amerikaans, of bij reggae, Jamaicaanse muziek. Daar heb ik verder geen probleem mee. Maar ik maak helaas als een van de weinigen nog steeds onderscheid tussen zwarte muziek en blanke muziek, omdat ik de roots gewoon beter vind. Ik ben liefhebber van jazz uit de jaren veertig en vijftig en dat werd vrijwel alleen door zwarte muzikanten gemaakt. Geldt ook voor de soul uit de jaren zestig en zeventig.

En ik meen het ook bij muziek van nu nog steeds wel te kunnen horen dat verschil. Ook al kan ik er soms naast zitten. Anderen werpen dan steeds op, Maar wat doet het ertoe? Het doet nergens toe, maar ik vind het toch nog steeds. Ik hou van zwarte muziek, maar die lijst kan me verder gestolen worden. Muziek is geen wedstrijd.

[ En dan is er nog een militante groep in de VS van zwarte jazzmuzikanten dat vindt dat alleen zwarte mensen jazz mogen spelen. Die mening leeft kennelijk ook. ]

__

Ik heb bovenstaand stukje ook gepost onder de blog van Marco Raaphorst. Dan lees je de aanleiding en de andere mening. Ik heb ook een tweetje gemaakt en ook naar Leo Blokhuis gestuurd. Hij ging kort in gesprek met Marco. Hij is het wel met hem eens. Leo presenteert de laatste twee uur van de Zwarte Lijst.

En het begrip zwarte muziek is ook historisch te verantwoorden. De onderdrukking en latere emancipatie van zwarte mensen liep en loopt nog steeds over de lijnen van hun eigen muziek.

De Zwarte Lijst kan echt niet meer - Marco Raaphorst - marcoraaphorst.nl

§ Op Record Store Day gaat Concerto een 7-inch split-single uitbrengen met op de A-kant Touch van The Outsiders en op de B-kant The life I live van Q65.

§ Op de website van Paul van Riet staat nu een tweedelige zelfgemaakte radio-documentaire online van tien jaar geleden over de Q65. Heel aardig, met veel muziek en ook met tracks van drummer Jay Baar met Tower en Rainman. Twee maal 50 minuten. Even naar beneden scrollen op de site.

Music Time Machine - Q65 - Paul van Riet - paulvanriet.nl

[ Dat het nu weer online staat, komt omdat ik het een duwtje heb gegeven. ]

§ Keith Emmerson overleden, 71 jaar. Zag mogelijk vandaag voor het eerst bewust een foto van de man. Zou ook niet weten hoe Lake en Palmer eruitzien of -zagen.

Ik geloof dat ik hun muziek symfonische hardrock noemde, het wordt nu progrock genoemd. Ik kende de lp Pictures at an exhibition, en als ik me goed herinner vond ik daarvan het nummer de Nutrocker wel geestig. Ik ken natuurlijk Lucky man en Peter Gunn met de aankondiging van het trio.

En ja, de mannen en vrouwen van het begin van de popmuziek raken nu op leeftijd en er zullen er nog veel gaan sneven de komende jaren, dat houdt niet meer op.

§ Tweet.

Ik sta alleen, maar ik vind de clipversie van de Corrs van Old Town van Phil Lynott fantastisch. Oude pagina:

Old Town - dejongenskamer.nl

§ George Martin overleden, 90 jaar, mooie leeftijd en heeft lang kunnen genieten van zijn credits als vijfde Beatle. Toch zou ik zijn rol niet willen overdrijven, de muziek en de klassieke popsongs kwamen toch van de Beatles zelf.

§ Platte stenen zoeken in het grind of op het strand en ze dan hard en laag over het water keilen. En dan kijken hoe de steen verder zeilt over het wateroppervlak en tellen hoe vaak de steen opspringt.

§ Ik reageerde op een blog en eindigde met onderstaande passage.

<< Het 12-tallig-stelsel is ontstaan omdat je 12 door meer getallen kan delen dan 10. 10 is alleen deelbaar door 2 en 5 en 12 door 2, 3, 4 en 6. Dat is handig in de handel, en zo kennen we nog het dozijn en het gros. >>

§ Hersenonderzoekers als Dick Swaab geloven niet in de vrij wil, want wij zijn ons brein. Een filosoof als Daniel Dennett is het daar niet mee eens en vindt dat de mens voor een belangrijk deel wel eigen keuzes kan maken in gedrag. Ik ben het met Dennett eens. Op een tweet van de Volkskrant over een artikel over Dennett reageerde ik met:

Ik geloof ook in een grotendeels vrije wil, de mens zoekt. evalueert, vecht en kan kiezen in het toevallige leven.

§ Onlangs deed ik mee met een simpele prijsvraag van het Meertens Instituut. En ik zond in voor de aardige prijs. Ik ben een van de winnaars en heb het jaarboek Taal in 2015 van Van Dale ontvangen. Heel aardig boekwerkje en mede geschreven door het taalduo Milfje Meulkens.

§ Enige tijd geleden ontving ik een reactie van Rieks Korte(1956) en ontstond er een e-mailcorrespondentie. Hij is helemaal in de popmuziek van de jaren zestig en zeventig en heeft daar in het verleden ook over geschreven. Geen analyses, maar korte stukjes met veel feitelijke informatie over releases en bijzondere plaatjes. En we kenden beiden Bert Bossink en zijn allebei een keer bij hem op bezoek geweest. En Rieks heeft lang geleden aan het blad The fabulous sounds of the sixties van Bert bijdragen geleverd.

En niet lang daarna vroeg ik Rieks of hij geen animo had om zelf stukjes op het internet te zetten. En daar had hij eigenlijk wel oren naar. Hij is verder vrijwel onkundig met websites en blogs, maar ik heb hem gestimuleerd om een gratis blog te proberen bij WordPress. En na een wat lange aanloop staat er nu een blog in de steigers met een aantal eerste stukjes: De Platenkoffer.

Kijk er eens naar en Rieks moet er nog inkomen en zich mogelijk ook nog verder ontwikkelen. Zo maakt hij wel gebruik van de embedded-clips van YouTube, maar heeft hij (nog?) geen belangstelling voor afbeeldingen of het geven van linkjes. Het is een begin. Dat moet hij allemaal zelf verder bepalen en uitzoeken.

Maar ik presenteer deze blog ook om mensen die dit nu lezen aan te spreken en aan te moedigen om ook een blog te beginnen. Kan over een onderwerp gaan, over je herinneringen, of over van alles wat door elkaar. Lees eens wat op internet over WordPress en verzin allereerst een naam voor je blog. En dan naar Wordpress gaan en een gratis account aanmaken. Dan is het verder vooral proberen en een beetje puzzelen. En als je betaalt, kan het allemaal nog beter en mooier, maar is dan ook gelijk gecompliceerder. Het gaat om de animo om wat op internet te publiceren en dan meer dan een paar regels op Facebook. En je moet wat tijd hebben en een beetje geduld. Denk erover na en als je er niet uitkomt, kun je me altijd mailen. Leuk om mee bezig te zijn.

De Platenkoffer - Blog Rieks Korte - platenkoffer.wordpress.com

Veel plezier en succes Rieks!

§ En alweer een update op mijn pagina over Jay Baar. Op de net geopende tentoonstelling Den Haag, uitgaan in de fifties en sixties in het Haags Historisch Museum staat het opgeknapte drumstel van Jay. Kort berichtje met foto.

The life we lived - Jay Baar - Updates - dejongenskamer.nl

§ Tweet.

Een kaartje voor de Haagse Rock History Tour met een HTM-bus langs wat huizen kost 50 euro! Krankzinnig. http://marcellos.nl/rock-history-tour @DenHaagFM

§ Wim de Bie is zo'n krasse knar dat hij met gemak de 100 haalt.

§ Ave Eva.

§ Mailkwoot,

<< En je schreef over condooms en de Puch, ik herinner
me uit die jaren en daarna dat ze alom kapotjes werden
genoemd. Je zag ze weleens ergens in de struiken liggen.
Jakkes. >>

§ Een bekende Hagenaar in de brede culturele cirkels van mijn Haagse jaren was Willy Jolly. Een Indische, of half-Indische, man die bijna vijftien jaar ouder is dan ik. Hij was vooral bekend als deejay met twee draaitafels en een goede smaak voor uiterst dansbare soul, jazz en andere swing-curiosa. Zijn aanpak was simpel: stoelen aan de kant, een rode lap over de lampen en plaatjes draaien en dansen maar.

Hij was jaren een van de vaste deejays van discotheek Aozora waar ik graag kwam en hij werkte als barman in het Haags Filmhuis. Daar heb ik hem beter leren kennen als een zeer aimabele man.

Hij ging altijd modieus gekleed in de trends van de jaren veertig en vijftig. Hij had een eigen coterie om zich heen van veelal jonge mensen die zich ook zo kleedden. Als Willy in het Filmhuis werkte, kwamen mensen speciaal voor hem naar de bar, voor de gezellige sfeer en fijne muziek van zijn zelfgemaakte compilatie-cassettes. Ik heb er een aantal van gekopieerd en veel beluisterd.

Willy was dacht ik verder altijd alleen en woonde op een etage bij zijn moeder. Een goede vriend van hem was Philip Akkerman, de schilder van zelfportretten en soul-funkliefhebber. Willy ging later ook fotograferen en maakte vooral zwart-wit-portretten van mensen met een romantische fourties- of fifties-look. Ook zat hij in de kleding en herinner me van hem een souterrain-winkel op een gracht in Amsterdam. Liep er een keer toevallig langs. Hij had mogelijk ook eerder een modezaak in Den Haag, Buck Danny. Hij kwam ook in het Kijkhuis.

Ik heb er voor gezorgd dat Willy een keer draaide in het Paard, op een feest dat ik organiseerde. Gek dat hij nooit eerder was gevraagd, vond hij ook.

Hij was ook de drijvende kracht en gangmaker van de tientallen gratis toegankelijke Filmhuis-feestje op de Denneweg met vaak als dansplek het zaaltje van Pepijn dat aan het Filmhuis vastzat. Die feestjes waren zeer populair. Een paar heb ik mee-georganiseerd en zelf was ik de motor van het afscheidsfeest van het Filmhuis op de Denneweg toen het naar het Spui verhuisde. Een groot succes en niet in de laatste plaats weer door Willy.

Van die avond heb ik met Edo Kuipers video-beelden gemaakt en die zijn later op mijn aanwijzingen door Johan Hoekstra gemonteerd tot twintig minuten. Ik vind de video heel aardig, maar helaas is de film hier en daar nogal donker. En er gebeurt niet veel, maar toch ook van alles. En nog met een verrassend einde.

De film was een eerbetoon aan het Filmhuis op de Denneweg en aan al die feestjes, maar ook een hommage aan Willy Jolly die prominent in beeld komt. En de live-soundtrack is ook van hem. Let's party 1993!

Let's Party! - Verhuizing Haags Filmhuis 1993 - YouTube

__

Ook dit stukje op een aparte pagina gezet. Ik ben niet van plan om meer figuren of bekenden van vroeger nu te belichten, maar dit was een tweeluik met Wilma en Willy. Plezierige passanten van het Haagse uitgaansleven.

Willy Jolly - dejongenskamer.nl

§ Taal ontwikkelt zich door de wetten van de evolutie. Dat geloof ik wel, taal past zich steeds aan. Maar een element van die evolutie kan ook betekenen dat er steeds meer talen verdwijnen en er op de lange termijn alleen nog maar een paar wereldtalen zijn, en uiteindelijk nog maar een. Evolutionaire Esperanto.

§ Ik was er onlangs zelf opgekomen en ik heb vervolgens kort aandacht besteed aan de eerste hitnotering van de Q65, vijftig jaar geleden. Hierdoor ontving ik een aantal afbeeldingen van de beheerder van de Q65-fansite. Hij kan door technische problemen al een tijdje niets uploaden. Wel, dan heb ik nu wat aardige aanwinsten in de pocket rondom Jay Baar, de drummer van de Q en waar ik een aparte pagina over heb. Het is ooit toevallig op mijn pad gekomen, maar wel direct opgepikt.

Mooi lang verhaal de hele pagina verder en nu met weer een update onderaan. Het duurt even voordat de pagina is geladen door de vele embedded YouTube-clipjes. Niets aan te doen, ik wil dat zo houden. Even geduld a.u.b.

The life we lived - Jay Baar - Updates - dejongenskamer.nl

§ Onlangs schreef ik een stukje over de Puch en dat heb ik onder meer nog aangevuld met een alinea over het Puch-meisje van een poster van begin jaren zeventig en die ik in mijn jongenskamer had hangen. Met daarbij een plastic stickervel om nep-tatoeages mee te makem. Die plakte ik op een deur.

En ruim tien jaar later onderhield ik een goed en geanimeerd contact met de stoere tiener van de poster die nu een vrouw van rond de dertig was geworden, Wilma Joosten. Ze stond achter de bar van het Haagse Kijkhuis en ik werkte er vrij veel als vrijwilliger, in ruil voor consumptiebonnen. Proost Wilma!

Wilma was een hartelijke en vrolijke vrouw en ze is een aantal jaren geleden aan kanker overleden, vlak voordat ze voor het eerst oma zou worden van haar nog jonge oudste dochter. Ik was er al lang helemaal uit het oog verloren, maar een triest bericht. Het leven geeft, het leven neemt.

Ik leerde haar begin jaren tachtig kennen in het Kijkhuis, onder meer de plek voor kunstvideo's, waar ze achter de bar stond en waar ik van alles deed. Veel met haar geklessebest bij een cappuccinootje, een lekker broodje of een fluitje. We praatten en kwetterden over van alles, over het leven, relaties, de roddels, kinderwensen en lekker eten ...

In mijn bio-story staat nog een anekdote van mij met haar, maar die ga ik niet herhalen. was mooi toen. En nooit enige flirtations met haar gehad, ja een man in gesprek met een vrouw.

Wilma was de vriendin van Rien, Rien Hagen, en hij was van het videocollectief Meatball en was hij was een stuk ouder dan haar en een stuk kleiner. Ik zag hem vaak, maar praatte zelden met hem. Andere focus, andere leeftijd, ander hout. Later werd hij de producent van mijn beoogde documentaire Den Haag beatstad nummer 1 Kleine wereld Den Haag, een dorp.

Wilma was een mooie, wat frêle vrouw die ook lang was en met blond vlasdun half-lang haar. Elegant, in kleding en in een wat aangeleerde geaffecteerde spraak. Maar dat deden meer vrouwen in haar kringen. Een groepsaccent. En Wilma was gek op bloemen en een bloemschikking maken voor het café. Daar werd ook uitgebreid over gesproken. Misschien heb ik daardoor later met enige kennis en smaak, zelf samengestelde bloemboeketten aan vrouwen cadeau gedaan.

En toen ging ik naast het Kijkhuis ook in het Haags Filmhuis werken. En vervolgens werd Rien directeur van het Filmhuis. Van te voren is mij nog gevraagd wat ik daarvan zou vinden. Ik was het er helemaal mee eens, goede kandidaat.

En zo kwam Wilma door Rien als kassière part-time bij het Filmhuis te werken. En daar kwam ik dagelijks. Ze deed het voor een eigen zakcentje en voor de contacten. En later werd ze moeder, op late leeftijd en voor Rien helemaal. En ergens heb ik toen al snel het contact verloren. Andere setting en ze was nu toch de vrouw van de directeur. Ze verzorgde ook hier de bloemen. Ik heb haar nog wel bezig gezien met het schikken.

Ja, fijne herinneringen aan Wilma. En tot slot hier de foto van de Puch-poster. Mooi.

Puch-poster - Wilma Joosten - 1972 - dejongenskamer.nl

___

Het stukje toch ook op een aparte pagina gezet als citaat van mijn Kladblokje.

Puch-meisje - dejongenskamer.nl

§ Ik kan me schromelijk vergissen, maar misschien had ik toch een klein nieuwtje dat de Nederlandse Taalunie en het Genootschap Onze Taal weer om de tafel zitten om het over de spelling te hebben.

§ Er komt ooit een moment dat de aarde zo gaat afkoelen dat we de co2-uitstoot moeten verhogen om het warm te houden.

§ Niet zo lang geleden schreef ik hier een stukje over Arjan Ederveen. Ik bewaar diverse herinneringen aan hem en verbond die aan een idee voor een quiz op tv die hij zou kunnen presenteren. Ik wist dat hij zoiets graag eens wilde doen. Ik heb hem onlangs kort gemaild met een oud idee, speciaal voor hem, van al weer heel wat jaren geleden. Een tv-show op de grens van feit en fictie.

Hij heeft verder niet gereageerd en plaats ik nu hieronder mijn mail met voorstel.

__

Beste Arjan,

Geen lange verhalen of introducties, maar ik probeer zo kort mogelijk een idee voor te stellen.

Zo'n tien a vijftien jaar geleden las of hoorde ik dat je heel graag een quiz op televisie zou willen presenteren. Niet veel later koppelde ik dat aan een mogelijk idee. Af en toe dook het in mijn hoofd weleens op en nu de moeite genomen om het je te schrijven. Het idee is helemaal vrij en voor niets over te nemen en naar eigen inzicht te veranderen. Het gaat mij om het basis-concept.

De Grote Algemene Kennis Quiz

Ik stel een eenmalige quiz-avond voor op tv, De Grote Algemene Kennis Quiz. Van half negen tot tien uur 's avonds, dat format komt wel vaker voor. En jij presenteert die quiz. Een gevarieerde quiz met diverse onderdelen en allerlei kandidaten al dan niet ook met bekende Nederlanders.

Maar het is een volledig scripted quiz, drama. Met wat improvisatie, waarbij de quiz langzaam ontregeld wordt door kandidaten, de quizmaster, het publiek en andere factoren. Uiteindelijk ontspoort de quiz in een totale chaos. Het einde is nog ongewis.

Het mooiste is live, maar kan ook worden opgenomen.

Ik zie het helemaal voor me en dan moet je het ergens wel allemaal geheim houden. Misschien anders ook als tv-drama-idee dan interessant. Maar liever als echt presenteren. Moet ook denken aan de Amerikaanse komiek Andy Kaufman die dit soort pranks maakte en ken hem van de film Man on the moon met Jim Carrey. In die sfeer zoek ik het. Maar jij bent de man van de humor en de ideeën. Ik kan er verder niets mee en het idee is geheel vrij over te nemen.

Misschien heb je wat aan mijn idee en denk er eens over na. Hierbij laat ik het verder.

Groet en succes,

DirkJan Vos
(Amsterdam - Den Haag 1960)

§ Nog op Twitter nagevraagd of mensen jou en jouw hetzelfde uitspreken. Taalkundige Jan Stroop reageerde bevestigend. En die w van jouw kan dus weg uit de spelling.

§ Vandaag precies 50 jaar geleden kwam de eerste single You're the victor van de Q65 de Top 40 binnen op nummer 16. Het ruige plaatje met Haags-Engelse tongval bleef maar liefst dertien weken in de lijst staan met als hoogste notering nummer 11. Een goede hit dus.

You're the victor - Q65 - Hoesclip - YouTube

En nu was het gebruikelijk om alleen positieve nummers te maken over de liefde, maar de mannen van de Q dachten daar anders over. Denk aan hun latere single I despise You, Ik veracht je. Dat was wel wat anders dan I love You yeah, yeah, yeah.

Ik ben geen tekstenman en heb de tekst van You're the victor gegoogeld. Ik plaats hem hieronder en spreekt voor zich.

You're the victor

I don't want you 'cause your legs are too slender but You're the girl
That's left you here tonight, yeah here tonight
I find myself like an offender that's stuck on me
Not on your mind, not on your mind

You're the victor, You're the victor
Well here tonight, yeah here tonight
You're the victor, You're the victor
Well here tonight, yeah here tonight

You bore me stiff for You cannot pacify, pacify
I wish I could get rid of You 'cause You're poisoning my mind, my mind

You're the victor, You're the victor
Well here tonight, yeah here tonight
You're the victor, You're the victor
Well here tonight, yeah here tonight

It's like flogging a dead horse with You 'cause You have as much
Experience as a child, as a child
So this it was the truth, I'm going
I'm leaving here tonight, yeah here tonight

You're the victor, You're the victor
Well here tonight, yeah here tonight
You're the victor, You're the victor
Well here tonight, yeah here tonight

(C) Frank Nuyens - Wim Bieler - Jay Baar

Ontdekker en producer was Peter Koelewijn.

Tweet.

Vandaag is het 50 jaar geleden dat de Q65 met hun eerste single You're the victor de Top 40 binnenkwam op nr. 16. https://www.youtube.com/watch?v=JXDrsxu54I0

§ Tweet.

Kort item over Den Haag in de sixties. Met Micha Hasveld van The Clarks. Bij uitzending gemist Landinwaarts.

Landinwaarts - Den Haag in de sixties - Uitzending gemist - npo.nl

Met heel kort even aandacht voor Stones Kurhaus.

§ Wie schrijft, die blijft.

§ In ieder geval op Twitter willen mensen foutloos schrijven en spellen.

§ Wanneer heb ik voor het laatst iets met de hand geschreven?

§ Ingezonden brief gestuurd naar het tijdschrift van Onze Taal voor hun rubriek Reacties.

In het oktobernummer van Onze Taal van vorig jaar, is mij duidelijk geworden dat de witte spelling in naam is afgeschaft, maar Onze Taal blijft met hun Spellingwijzer alternatieve spellingen geven en laat ook de tussen-n nog steeds vrij. Op zich ben ik het met veel punten eens, maar ben voor een standaardspelling. want gewone mensen willen en kunnen ook vaak niet kiezen, ze willen precies weten hoe je een woord eenduidig correct spelt. Alternatief spellen is voor hoger-opgeleiden. Een standaardspelling is juist democratisch en hoort niet alleen verplicht gebruikt te worden door het onderwijs en de overheid, maar is ook wenselijk voor iedereen.

En de Taalunie is dus aan het opschuiven. Ik schreef vandaag in een mail naar de Taalunie:

<< Ik ben voor een standaardspelling, maar vind wel dat de groene spelling danig mag worden aangepast op punten zoals Onze Taal die al jaren aangeeft. Wat mij dan ergens wel stoort, is dat er steeds meer taaladviezen van de Taalunie online staan waar min of meer wordt verwezen naar de alternatieve spellingen, alsof die ergens ook wel zouden kunnen. Alsof een club van vegetariërs toch een beetje reclame maakt voor een bitterbal. >>

In een antwoord werd mij geschreven dat de Taalunie wel rust wil aan het spellingsfront, maar in constructief overleg gaat met Onze Taal voor eventuele aanpassingen binnen de bestaande regels. Een goede ontwikkeling.

§ Mijn stukje over Pink Floyd heb ik op een aparte pagina gezet.

Pink Floyd - dejongenskamer.nl

§ Ik bewonder Annie M.G. Schmidt om haar schrijfstijl en humor en ik ken vrijwel al haar werk voor kinderen omdat ik die boeken heb voorgelezen. Tekeningen van Fiep Westendorp. En Ja zuster, Nee zuster, met de muziek van Harry Bannink.

§ Dino had het altijd over het LIK: het Links Intellectueel Komplex.

§ Ik wil er verder niet veel over schrijven, want het is van lang geleden en ben er wel klaar mee: toen nog geen internet en Andere Tijden, maar ik heb nu mijn voorstel voor een documentaire over Den Haag beatstad nummer 1! uit 1992 online kunnen zetten.

Ik heb het samen met een vriend geschreven en later werd het treatment afgewezen door het Filmfonds. Best een aardig verhaal en misschien dient het nog tot verdere inspiratie voor documentairemakers. Er mag toch onderhand wel een documentaire komen.

De Rotterdamse filmer Peter Scholten is er vooralsnog de laatste jaren ook tevergeefs mee bezig geweest. Voor zijn research heeft hij destijds het voorstel gescand en omgezet naar tekst. Hierdoor kon ik het nu vrij eenvoudig online zetten. Bedankt Peter!

Den Haag beatstad nummer 1! - Voorstel documentaire - 1992

§ De Puch was een echte Haagse brommer in de jaren zestig en nog wat later. Kenmerkend door zijn uiterlijk met een tankje in eivorm op het frame voor de gemengde benzine, voetversnellingen, een zweefzadel en vooral het hoge stuur. Je kon er de hele stad en Scheveningen mee bestrijken, lange lanen en afstanden.

Ik heb ze toen wel gezien, maar ik heb nooit belangstelling gehad voor brommers of auto's. Geen interesse in de techniek en niet in de snelheid en vooral ook niet in het onderhoud. Nee, was niets voor mij en ik heb dan ook nooit een brommer of auto gehad.

Wel heb ik mid-jaren zeventig een paar keer op een mobylette gereden, voor de lol, net als op de Puch van mijn vriend Joan. Die deed daar zijn krantenwijk mee. Ik was van de benenwagen, de fiets en het openbaar vervoer. Is altijd zo gebleven.

Aardig om te schrijven is dat ik op het einde van de lagere school een beroemde Puch-poster in mijn kamer had hangen. Er is een serie geweest, maar ik had die met een meisje met tatoeages op haar arm. Die waren niet echt, maar kwamen van een groot stickervel dat bij de poster hoorde en die ik ook had. Mooi meisje. Jaren later toen ik bij het Kijkhuis ging werken bleek de vrouw achter de bar het bewuste Puch-meisje te zijn geweest, Wilma Joosten heette ze. Ik heb haar goed leren kennen. Een aantal jaren geleden is ze overleden, vlak voordat ze voor het eerst oma zou worden.

En de Puch dook wel weer op toen ik me met de Haagse beatperiode ging bezighouden. Er bestond nu ook een Puch-club met een blaadje. Ik kende de initiatiefnemer, Boz en ook zijn vriendin Patricia. Beiden jonger dan ik en ze reden rond door Den Haag op een Puch; Boz op een klassiek-zwarte en Patricia op een witte. Soms zag je hun brommers ergens samen voor een gelegenheid op de stoep staan en dan wist je dat ze daar binnen waren.

Opgeknapte Puchs werden ook een luxe-goed voor de liefhebber. Er werden al in de jaren tachtig voor aardig wat geld oude Puchs aangeboden, vooral vanuit het Westland.

Later met internet las ik nog wel over meetings en toertochten. Boz en Patricia waren uit elkaar.

Een aantal jaren geleden liep ik op een zondagmorgen naar de supermarkt in dit buurtje en terwijl ik bij een pleintje overstak zag en hoorde ik hoe een lange optocht van wel 200 Puchs langs het plein slingerde en scheurde. Een leuk gezicht en verrassing.

En nu ligt er het voornemen dat Puchs met hun vervuilde motoren niet meer welkom zijn in de grote steden. Het eerste verbod gaat in Amsterdam in.

Mijn goede contact Martin gaat voor zijn site een verhaal schrijven, herschrijven, over zijn ervaringen met zijn witte Puch in Zaandam in de jaren zestig. Als het online staat, plaats ik hieronder de url.

Het Puch-meisje achterop, de condooms in het vakje op de benzinetank - Martin Rep - martinrep.nl

Ik heb gereageerd onder zijn stukje en een linkje naar de poster van 'mijn Puch-meisje' geplaatst. De foto van de poster kun je hier bekijken:

Puch-poster Wilma Joosten - Ravepad - ravepad.com

§ Het beeld van Haagse Harry is een groot succes en is nu al een trekpleister voor Hagenaars en toeristen die allemaal met Harry op de foto willen.

Vier jaar geleden lanceerde ik het plan voor een standbeeld van Dolf Brouwers, alias Sjef van Oekel, op het wandelpleintje voor ijssalon Florencia in de Haagse binnenstad. Er kwamen positieve reacties, maar uiteindelijk draait het dan toch om geld. Crowdfunding? Daar heb ik een hard hoofd in, het zal uit een gemeentelijk fonds moeten worden betaald, of mede door sponsoring.

Het is natuurlijk nu wat snel om met een nieuw idee te komen na het beeld van Haagse Harry, maar toch heb ik vandaag een mail gestuurd naar wethouder Joris Wijsmuller.

In 2012 heb ik een pagina voor het standbeeld voor Dolf Brouwers gemaakt en onderaan bij de updates heb ik mijn brief geplaatst.

Een standbeeld voor Dolf Brouwers - 2012/2016 - dejongenskamer.nl

Wordt (heel) misschien vervolgd en wordt het toch nog gezellig ...

§ Ik heb er al eerder over geschreven, maar wist niet precies de achtergronden waarom Onze Taal het begrip 'witte spelling' heeft afgeschaft. Ik had even contact met de mensen van Onze Taal en ze wezen me op een artikel van hun maandblad van vorig jaar dat ik kennelijk over het hoofd heb gezien.

Een nieuw punt voor mij daarin is dat Onze Taal de witte spelling ook heeft laten vallen omdat de Taalunie kennelijk via hun taaladviezen nu ook meer spellingsruimte openlaat. Dat wist ik nog niet en zal er eens goed op gaan letten.

Dit opent dan ook de weg naar een nieuw en constructief overleg tussen de Taalunie en Onze Taal om de spelling voor de volgende ronde in 2020 nu wel aan te gaan passen. Ik wacht het met belangstelling allemaal af.

§ De avatar die ik voor Twitter heb gebruikt is min of meer toevallig. Twitter geeft standaard een grafisch ei en ik had een afbeelding in mijn pc staan met een foto van een ei, ooit gedownload voor iets en het is mogelijk gemaakt naar analogie van de Twiter-avatar. En voor de achtergrondfoto heb ik een grafisch plaatje van een stukje dna gebruikt. Ik vond het wel samen passen: een ei en dna. Pas een aantal jaren later kreeg het ongewild betekenis.

§ Dankwoord.

Leden van de Academy. Ik ben ongelofelijk blij en verrast
dat ik deze fantastische prijs en bekroning heb gekregen.
Yo! Ik wil iedereen bedanken die dit mogelijk heeft gemaakt
en mijn speciale dank gaat uit naar mijn vrouw en kinderen
die toch al die tijd met die waanzinnige man moesten leven en
hem toch steunden. En natuurlijk draag ik deze prijs op aan
mijn ouders - Hai ma en pa voor de televisie - zonder hen
was het allemaal niet mogelijk geweest. Dank, dank en
nogmaals dank. Party-time en voor straks, wel thuis!

§ In mijn tienertijd ging ik helemaal op in de symfonische rock van Genesis, Yes en Pink Floyd. En die voorliefde deelde ik met mijn vrienden Joan en Thijs. Eindeloos over praten en de albums draaien op onze jongenskamers. En we zijn samen naar een aantal concerten geweest. Die waren overrompelend.

Maar nadat ik de jazz had ontdekt heb ik helemaal afstand genomen van die bloedeloze, gecompliceerde muziek. De enige groep in het genre die voor mij nog stand hield was Pink Floyd, dat vond en vind ik dan toch meer tijdloze muziek, vooral door hun smaakvolle sounds met synthesizers. Toen ik een cd-speler kocht met een stapeltje must-have-cd's zat daar ook Dark side of the moon tussen.

Begin jaren tachtig was ik op een verjaardagsfeestje van Liesbeth Groenendijk in het grote kraakpand op de Ieplaan. Een gezellige avond en nacht. En niemand wist later waarom en hoe het ontstond, maar op het einde werd Shine on You crazy diamond gedraaid en gingen we met z'n allen in een kring staan en hielden elkaars handen vast. En op de muziek liepen we tegelijk naar het midden van de kring en wijkten dan weer naar achter en erbij luid meezingen. Af en toe deden we onze handen omhoog. Op en neer. Het was een spontaan dansritueel en we voelden ons in een roes even intens met de muziek en elkaar verbonden.

Een maal ben ik naar een concert geweest van Pink Floyd en dat was - zo weet ik nu - in februari 1977, op de 17e, 18e, of 19e. Dat was in Ahoy ten tijde van hun album Animals dat tot het mindere werk wordt gerekend. Dat vond ik toen ook wel, maar live was het toch imponerend.

We zaten met wat vrienden helemaal vooraan, op de eerste rij in het midden. Een mooi mazzeltje omdat de vader van Gert-Jan uit mijn vriendenkring directeur was geweest van Ahoy. Normaal gingen we voor concertkaartjes de nacht ervoor liggen bij het verkoopkantoor. Eerst was dat bij dagblad Het Vaderland in de Parkstraat en later bij het bespreekbureau van de Haagsche Courant op het Spui. Maar voor de kaartjes voor Pink Floyd hoefden we niets te doen.

Voor de pauze speelden ze het hele album Animals en daarna integraal Wish You were here, schitterend! De toegift was Money. Ik herinner me nog goed de filmprojecties en het grote opblaasvarken dat door de zaal vloog.

Later wist ik dat Pink FLoyd al eind jaren zestig diverse concerten in Nederland had gegeven, ook in kleine zalen in kleine steden. Maar op onderstaand overzicht van de Nederlandse fansite van de band zie ik dat het er veel meer waren. Verrassend.

Fansite Pink Floyd - Pagina concerten in Nederland - pinkfloydfans.nl

[ Tip van Rieks. ]

§ Gek is lastig. Ik ga het niet verder uitleggen, maar vandaag dook wederom het idiote verhaal op van een man die twijfelt aan de echtheid van een foto van het concert van The Who in de Haagse Marathon in 1965. Een complotdenker met tunnelvisie. Kende het al vanuit mail-forwards van een tijdje terug, maar nu volhardt de man in het openbaar. En dan wil ik niet op alles ingaan, maar doe het uiteindelijk toch. Nu ben ik nog geërgerd, maar morgen kan ik er weer om lachen. Hopelijk.

Het gaat met name om de reacties. En met wat teamwork met Rob van der Werf.

Artikel over The Who in Den Haag - Fragments - fansite The Who - whonederland.wordpress.com

Hier nog mijn aparte pagina over het onderwerp.

The Who in de Marathon + wat meer - dejongenskamer.nl

§ Van het een kom je soms op het ander. Ik moet nu aan Sofie Westerik denken, een bijzonder mooie meid van mijn middelbare school. Ik heb een tijdje contact gehad met haar en verkeerde in haar kringen. Was prettig zo in haar nabijheid.

In diezelfde tienerjaren bezocht ik ook af en toe het Haags Gemeentemuseum. Ik bezocht steeds de diverse hoogtepunten uit de collectie, naast de Mondriaans, de Haagse school en het meisje in rode kimono van Breitner. Maar ik ging ook altijd langs een aantal schilderijen van de Haagse schilder Co Westerik. Ik denk dan met name aan de voorstelling van een vinger die zich aan een grasspriet heeft gesneden. Ik vond het mooi om redenen die zich moeilijk laten verwoorden.

Co Westerik leeft nog steeds, is van 1924 en nu dus begin negentig. Maar later ben ik erachter gekomen - dacht ik - dat Sofie familie was van Co Westerik, het was zijn dochter! Had ik dat toen maar geweten.

__

Op weg naar school en naar huis fietste ik geregeld door landgoed Clingendael. En naast het landgoed bevond zich in een grote schuur het atelier van een abstracte kunstschilder. Interessant. Ik stapte soms van de fiets af en nam dan een kijkje. Later begreep ik dat 't het atelier was van Cees van Bohemen. Leerde later zijn stiefdochter Daphne kennen.

__

En dan was er nog Christa Fernhout in mijn klas. Directe familie van fimer John Fernhout en schilder Edgar Fernhout en zijn moeder Charlie Toorop. Ik wist dat ze in haar grote, ouderlijke huis in Wassenaar allerlei schilderijen hadden van met name Edgar. Ik was gek op zijn werk. Ik papte op een gewone manier wat aan met Christa en liet me een keer bij haar thuis uitnodigen om de werken te mogen zien. Memorabele middag en rondleiding.

§ Tweet.

@Raaphorst is vandaag met dun Marvin op Rijnmond en Blonde Dolly in première. Dubbel feest! Verzoekje: When did I stop loving You, Here my dear.

De Haagse multi-creatieveling Marco Raaphorst zit vannacht twee uur bij Radio Rijnmond om over Marvin Gaye zijn verblijf in Oostende van 35 jaar geleden te praten. Ook wordt zijn radio-docu van twee jaar geleden uitgezonden. Gaat niet zo over Marvin zelf, maar over de drumcomputer op Sexual healing. Maar hij weet veel meer, ik ook en ik heb het uitgebreid met hem over Marvin en Oostende gehad. Ook over zijn Nederlandse vriendin aan de Belgische kust, Eugénie Vis. Marvin is voer voor psychologen, maar zijn muziek is voor iedereen. Let's get it on!

Sexual healer - Marcel Goedhart - 2014 - volkskrant.nl

En vanavond gaat eveneens de humoristische solo-voorstelling Blonde Dolly van Sjaak Bral in Diligentia in première. Marco heeft hiervoor een aantal stukken gecomponeerd en gemaakt. Succes mannen!

§ Mijn laatste grote concert was ergens iets na 1990 met Prince in de Kuip met zijn Alfabet-tour en toen dacht ik daarna, Ik wil nooit meer naar een groot concert. Vond het te massaal. Ook niet meer naar een groot concert geweest. Nou ja, nog naar de Stones op het Malieveld ...

§ Het meisje in de rode kimono is een van mijn favoriete schilderijen uit de Nederlandse schilderkunst. Ik ken onder meer een versie in het Haags Gemeentemuseum en ik heb vaak voor het schilderij gestaan. Maar Breitner heeft bij elkaar dertien schilderijen met zijn model Geesje Kwak gemaakt. Op de overzichtstentoonstelling over Breitner in het Rijksmuseum hangen ze allemaal bij elkaar. Vurrukkulluk.

Een meisje voor haar eigen plezier - Bianca Stigter - nrc.nl

§ Op de taalblog van Neder-L las ik weer een artikel over taalverandering en taalverloedering. Ik heb er al vaker over geschreven en nu weer gereageerd. Voor mezelf schrijf ik niets nieuws, maar het is allemaal niet geheel wetenschappelijk verantwoord. Mijn idee en observatie. Hieronder mijn reactie.

Een interessant onderwerp, taalverandering en taalverloedering. En zoals vaker geschreven gaat het altijd om maar een beperkt aantal taaldingetjes, altijd dezelfde onderwerpen, ik hoor ze al mijn hele leven. Kom eens met wat nieuws.

Vanmiddag ontving ik weer een nieuwe Taalmail van de Vlaamse VRT-taaladviseur Ruud Hendrickx. Best aardig de fouten die hij corrigeert, maar zijn het fouten of maken ze deel uit van een proces van taalverandering in Vlaanderen? Hendrickx heeft het de laatste jaren over Standaard-Belgisch-Nederlands, maar volgens mij bestaat dat niet, daarvoor is de variatie in Vlaanderen volgens mij veel te groot. Twee voorbeelden uit de Taalmail van vandaag:

>> Op het eerste zicht lijkt het democratisch: iedereen die ouder is dan 18 mag stemmen.

>> Om alles bol te werken, heeft de bank extra mensen aangenomen.

En dan denk ik, dat zijn dan fouten die je in Nederland niet snel zal tegenkomen. Hier worden weer andere fouten gemaakt, maar ik heb nog steeds het idee dat het Standaardnederlands zich sterker consolideert en uitbreidt.

Er zijn wel veranderingen, maar die wegen volgens mij nog niet op tegen de consolidatie. En zeker de uitspraak is veranderd, maar volgens mij veel minder de grammatica. Mijn idee is dat steeds meer mensen beter Standaardnederlands schrijven en spreken en dat er weinig verandert. Los van spelfouten of een Gooise-r.

En het laatste grote issue is dan het verdwijnen van het als lidwoord. Moet ik ook nog zien. Er zijn signalen dat allochtone jongens het ook expres gebruiken in hun taal en mogelijk dan niet voor niets gaat het altijd over 'de meisje' en 'de feestje'. Twee onderwerpen die voor tieners een bijzondere betekenis hebben. En veertig jaar geleden wisten veel mensen ook niet of het nu 'de' of 'het' zout was, of 'de' of 'het' sprei. Kan nog lang duren voordat 'het' gaat verdwijnen, voor zover het ooit verdwijnt.

Het Nederlands verandert, maar volgens mij glijdt het niet verder af, integendeel, steeds meer mensen gaan, in mijn waarneming, het steeds beter beheersen, ook tweede-taal-sprekers als Marokkanen en Turken.

__

En dat ik me dan op glad ijs begeef bleek wel uit de reactie van taalkundige Marc van Oostendorp die ik hieronder plaats, met daaronder mijn antwoord.

__

Marc van Oostendorp

Wat u zegt spreekt zich in zekere zin tegen: u zegt dat iedereen zijn taal verandert ('steeds meer mensen gaat het steeds beter beheersen') en daaruit trekt u de conclusie dat er geen sprake is van taalverandering. Verandering kan natuurlijk ook in de richting van een bepaalde norm gaan.

Bovendien verandert die norm zelf ook wel degelijk. Vandaag werd de Elstedentocht van 1986 opnieuw uitgezonden. Ik heb dat zelf niet gezien, maar verschillende mensen rapporteerden hun verbazing over hoe ánders mensen toen, 30 jaar geleden, spraken.

DirkJan

De norm zal zeker zijn veranderd, maar waar mensen het hebben over het afbrokkelen van de norm, signaleer ik eerder een consolidatie en verdere verbreiding van het Standaardnederlands. En om het over de Elfstedentocht en Friesland te hebben: ik denk dat er door meer Friezen over het algemeen nu 'beter' Nederlands wordt gesproken en geschreven dan dertig jaar geleden.

__

Marc van Oostendorp

Ik begrijp wat u bedoelt, en u hebt mogelijk ook gelijk. Het is alleen een beetje bezijden het huidige punt, want het gaat nu even niet om het 'afbrokkelen van de norm', althans, ik denk niet dat de vraagsteller daar op doelde.

DirkJan

Ja, ik heb een beetje gesmokkeld, maar ik wilde het onderwerp aansnijden omdat de Nederlandse taal weliswaar niet stilstaat, maar zich mogelijk toch de laatste vijftig jaar aardig consolideert en uitbreidt. Er zijn weinig ingrijpende veranderingen door invloeden van buitenaf en ik heb - soms - het niet bewezen idee dat media als radio, tv een rol kunnen spelen bij het tegenhouden van veranderingen. En nog een beperkt en subjectief voorbeeld: Ik hoorde een interview van een uur met Willem Drees uit 1958 en het frappante vond ik dat zijn manier van formuleren en ook praten nog helemaal van deze tijd was. Alsof er daarna in al die decennia niets is veranderd.

§ De popmuziek van de jaren zestig is mij als kind nagenoeg helemaal langs me heen gegaan. Ik draaide wel platen van mijn ouders, crooners, swing, lichte muziek en kende wat van de zigeunerjazz. En Frans Poptie met zijn hot-viool op de radio.

Zo hebben wij in de jaren zestig een paar keer met het gezin of met familie in een restaurant gegeten waar het orkest van de bekende violist Gregor Serban speelde - balkan-swing - en mogelijk was het in zijn eigen restaurant The Old Dutch in Den Haag.

In het kleine orkestje zat een cimbaalspeler. Een wat oudere man met een vrolijk Roemeens hesje aan, net als de andere leden van het gezelschap. Hij speelde met twee stokjes, waar op het uiteinde een pluk stevig katoen was gebonden, op een vrij groot en plat snaarinstrument dat lijkt op een opengewerkte piano. En dan slaat de cimbaalspeler steeds groepjes van drie snaren aan die zuiver zijn gestemd. Het is begeleiden als met een piano en wordt ritmisch bespeeld als een percussie-instrument. Ik vond het mooi.

Mij vader scheen de man van de cimbaal te kennen, mogelijk omdat hij ook bij ons om de hoek woonde. Daardoor ben ik een keer bij hem thuis geweest, ik was toen denk ik zes of zeven jaar - een van mijn vroegste herinneringen - en heeft hij zijn instrument op de eettafel gedemonstreerd. Ik was onder de indruk.

Ik kom op deze herinnering omdat mijn contact Jaap een clip tegenkwam met een actuele cimbalist in de stijl van Django Reinhardt. Interessant en swingend. Een bijzonder geluid, maar het nadeel vind ik toch dat het soms ook neigt naar het geluid van een ontstemde piano. Apart, hoe dan ook en in geen eeuwigheid een swingende solo-cimbaalspeler meer gehoord.

Oleo - Marius Preda Jazz Quartet - Live-clip - YouTube

Biografie Gregor Serban - Weblog Tetteretet - www.tetterettet.nl

§ Mail.

> Flamenco vind ik warm en temperamentvol.

> Jazzgitaar het leven en de stad ... gaat over mensen.

> Ik vind barokmuziek te koud en kil, te mathematisch. net als dance ...

§ Ik heb maar een paar korte gitaarsolo's geprobeerd na te spelen. De belangrijkste was die uit The Year of the cat, een hit van Al Stewart uit 1976. De muziek van toen ik zestien was. En de solo was met een Spaanse gitaar en die had ik ook. Heel veel geoefend, ging wel, maar ik was gewoon niet goed. Maar toch heel aangenaam om te doen. Muziek maken.

[ De enige andere solo was dacht ik van Shine on You crazy diamond van Pink Floyd, ook uit die tijd. Verder alleen akkoordenwerk. ]

§ Tweet.

'Kap nâh!!' Het schitterende standbeeld van Haagse Harry is onthuld. Een blijvend eerbetoon aan Marnix Rueb en een aanwinst voor De Haag.

Een mooie dag, maar toch jammer dat er al de hele dag foto's van het beeld circuleerden op sociale media van het beeld voordat het onthuld werd. Hadden ze het beeld niet kunnen inpakken in donker plastic?

En dan was er nog de prijsvraag voor een tekst op het T-shirt. Er is gekozen voor de voor de handliggende tekst, ‘Kap nâh!! Lekkâh belangrèk’. Kap nâh! was de lijfspreuk van Harry en de naam van de bv van Marnix. Lekkâh belangrèk vind ik een wat algemeen cliché van wat jaren terug. Een kniesoor. En absoluut niet teleurgesteld dat mijn, Ben plêite! het niet is geworden. Het gaat om het kleurige en fraai keramieken beeld waarbij Haagse Harry een hand op zijn rug heeft en zijn middelvinger opsteekt.

Het beeld is ontworpen door Bouke Scheume en gemaakt door het atelier van Rob Daenen. Mooi vakwerk en hier kun je een korte making-of zien, zonder dat het hele beeld op het eind wordt getoond.

De making-of van Haagse Harry - YouTube

Het beeld van Haagse Harry is betaald van de grote Haagse Cultuurprijs van 50.000 euro die Marnix Rueb postuum kreeg van de Gemeente Den Haag, dus ergens toch ook uit eigen zak betaald. Anders was het er nooit gekomen.

De volgende dag stond er een aardig verslag op Hagazine, met foto's.

Marnix is voor goed terug - Interniek - Hagazine - hagazine.nl

En terug van een paar jaar weggeweest, de online vertaalgenerator van Nederlands naar plat Haags. Gemaakt door de gebroeders Marnix en Robert-Jan Rueb en Sjaak Bral.

Vertaal naar het Haags - haags.nu

[ En toen dacht ik nog aan mijn oude idee voor een standbeeld voor Dolf Brouwers, alias Sjef van Oekel, voor de deur van Florencia. Toch misschien over een tijdje weer eens een balletje ergens opgooien. ]

§ Tweet.

Vandaag had mijn zoon (21) zijn eerste repetitie met het Metropole Orkest. Schnabbel voor De Avond van de Filmmuziek. Later op tv. Supertrots!

§ In 2014 en 2015 heb ik bij elkaar tien stukjes geschreven op de Haagse groepsblog Haagspraak. Goed dat ik dat toen gedaan heb, maar ik ga er verder niet meer voor schrijven, ben ook door mijn onderwerpen heen die ik verder al op mijn eigen site heb gezet en nog steeds zelf kan publiceren.

En nu had ik die artikelen al hierachter op een verzamelpagina bij elkaar staan, maar van een langer verhaal over de Haagse bioscoop Du Midi heb ik nu een aparte pagina gemaakt. Ik kwam er als kind en ik heb er later gewerkt. Aardig verhaal.

Bioscoop Du Midi - Haagspraak 2014 - dejongenskamer.nl

#10 artikelen op Haagspraak - dejongenskamer.nl

§ Tweet.

Er zijn lieden die dan vragen, Wat vonden we van de nieuwe Rijdende Rechter? En dan zelf niet eerst een mening geven. (Ik kijk geen tv.)

§ Arjan Ederveen ken ik in eerste instantie van televisie. Een paar keer Theo en Thea gezien en vond het kostelijk. Later ook de film, Theo en Thea en de ontmaskering van het tenenkaasimperium, en heb me toen met mijn vriendin slap gelachen. Mijn goede Haagse maat Lester speelde mee in de film en kende Arjan daardoor enigszins.

Niet veel later traden Arjan en Tosca op in Diligentia met hun hilarische Flessentrekrevue, met hondje Trudy. Lester en ik zijn daar naartoe gegaan. Na afloop zijn we in de kleedkamer geweest en even later namen we ze mee voor een nazitje in het Haags Filmhuis op de Denneweg. Heel gezellig en Arjan moest en zou blowen. Ik was een grote fan, van allebei.

Later zag ik ze ook als duo op de Parade in Den Haag met hun theatertje Petit Populair, Arjan als Jack Jersey. En dan daarna nog een deel gezien van al hun tv-werk, Kreatief met kurk, Borreltijd en solo in 30 Minuten, ook heel goed, maar ik keek toen weinig tv en heb veel gemist.

Daarna werd het wat stiller rondom Arjan, maar hij is nog steeds actief.

Het zal al minstens tien tot vijftien jaar geleden zijn dat ik las of hoorde dat Arjan graag een tv-quiz zou willen presenteren. Niet lang daarna had ik een conceptueel idee voor een eenmalige grote quiz in mijn hoofd. Eens in de zoveel tijd dacht ik eraan, maar vanavond heb ik kort de pitch geschreven en naar zijn webtoko gestuurd. Hij mag er mee doen wat hij wil, gratis en voor niets en de kans bestaat dat ik niets hoor en de kans is nog groter dat er niets van terecht komt.

Hoe dan ook, ik ben het idee kwijt en het is een bijzonder concept en helemaal op zijn lijf en humor bedacht. Hopelijk hierover ooit een keer meer.

[ En ik heb hem rond 2000 in de Van den Ende-musical Oliver! gezien in Carré in de rol van Fagin. Was er met mijn toen jonge zoon en met vrijkaartjes. Op de speelavond had de rol ook door Willem Nijholt vertolkt kunnen worden. ]

§ De eerste twaalf jaar van mijn leven woonde ik op een lange laan. Breed middenpad, vooroorlogse huizenrijen met vier woonlagen. Er woonden veel mensen. Kende wel allerlei lieden van de laan en de kinderen, maar toch vooral de buren rondom ons huis op de begane grond met een tuin.

De familie Goemans met drie dochters, Margreet, Monique en Melanie. Het echtpaar Wolf, het Indische bejaarde paar de familie Olieve, boven ons, Frans Bosma, Hans Oosterbaan en Paddy, een tweeling, een katholiek gezin. Rudolf Vlij en Eric Engelsman. De familie Van der Meer met de jonge kinderen Nancy en Markje met zijn kunstbeen en hun moeder met hoogblond getoupeerd haar, veel make-up en punt-bh's. Het echtpaar Vriesendorp waarvan de man alleen buiten sigaren mocht roken. Henk Latour en Van der Roest, de tv-reparateur.

Op de hoek een slager.

En mijn naaste buurvriendje Wibo Vermeulen, met zus Martine die bevriend was met mijn zus Hélène, en waartegen ik tegen hun vader en moeder oom en tante zei, ome Joop en tante An, net als tegen de ouders met drie dochters, de familie Steggerda; Evelien, Joyce en Nicole. Tante Nel (bijnaam de Bolle) en ome Nico. En mijn ouders waren op hun beurt weer ome Jan en tante Nel, de andere Nel.

Voor de rest was het allemaal u-zeggen.

Later verhuisde ik naar een straat in een betere buurt. Een kleine en overzichtelijke straat, kende ook wel aardig wat mensen, maar vooral de tienerkinderen. Er gebeurde verder weinig.

Daarna ergens geen verhalen meer over een straat- en buurtleven. Ja, over waar ik nu woon. Er gebeurt hier van alles. Maar ik zit achter de pc.

§ Hij was in de jaren vijftig zeer vroom, maar een rooie Dreeesman.

§ Ik kwam mijn pagina over woordonderzoek op internet tegen en plaats hem weer hieronder. Een aardig stuk voor liefhebbers van etymologie en voor fervente googelaars.

Woordonderzoek op internet - dejongenskamer.nl

§ Mijn recente beschrijving van het gebouw van mijn middelbare school heb ik onderaan mijn pagina gezet over mijn herinneringen aan de roeiclub van het Nederlands lyceum.

Lyceum Roei Vereniging - dejongenskamer.nl

En nog met een zugabe over mijn leraar Duits.

§ Tweet.

Ik vind dat ik als geëmigreerde Hagenaar/nees naar Amsterdam uitstekend op de hoogte word gehouden door @DenHaagFM (@gerardvdijssel ).

§ Iemand schreef me dat Heart of gold van Neil Young een van zijn eerste gitaarnummers was die hij leerde. Dat was bij mij ook het geval en toen ik wat beter kon spelen heb ik op een mooie, meer tokkelende manier, ook geleerd hoe ik zijn nummer The needle and the damage done kon spelen (en zingen). Heel veel op geoefend. Later kocht ik een mondharmonica-nekklem en een set mondorgeltjes bij Servaas. Dat was voor Heart of gold en voor een paar nummers van Bob Dylan. Mijn spel stelde weinig voor, maar leuk om te doen.

En daarna vooral eindeloos Beatles-repertoire met akkoorden ...

§ Liever een cirkelredenering dan helemaal geen redenering.

§ Reetweten.

Ik reetweet
Wij reetweten
Zij hebben gereetweet of reetgeweten

§ Ik luister veel naar de radio en ook naar de non-stop-nachtprogrammering van NPO Soul & Jazz. Weinig animo om eigen muziek op te zetten, ken het allemaal te goed. En van Spotify weet ik niet of ik het echt zal gebruiken.

Maar ik luister de laatste maanden ook nog wel eens een uurtje naar een soort van random-afspeellijst op YouTube. Ik zoek dan een bepaald nummer dat ik wil horen, zet het scherm onder water en nadat het nummer is geweest, komt YouTube automatisch met een verwante track, en dat gaat zo door. Wel aardig, maar soms loopt het voor mij ook dood met muziek die ik verder niet hoef te horen.

§ Vroeger in de jaren zeventig kende ik twee gezworen vrienden en grote fans van Todd Rundgren. Harbert en Chiel(tje).

'Todd is God.'

§ Op een taalblog die ik volg en waar ik geregeld op reageer, stond vandaag een kort stukje over de cirkelredenering. Ik had nog een aanvulling.

<< Ik moet dan denken aan een zogenaamde ‘catch-22-situatie’ (twenty two), staat in de Van Dale en is een verwijzing naar een boektitel. In het boek komt een vliegenier van een bommenwerper voor die geen missies meer wenst uit te voeren en zich krankzinnig wil laten verklaren. De arts die hem moet afkeuren vindt zijn oplossing juist heel verstandig en vindt hem daarom allesbehalve krankzinnig en keurt hem niet af. De vliegenier moet weer bommen afwerpen. >>

En net nog een tweede reactie geplaatst met een gedichtje van Kees Stip,

Een kip sprak peinzend tot een ei:
“Wie was er eerder: ik of jij?
De wijsbegeerte mag misschien
op deze vraag geen antwoord zien,
maar ik heb, wat men ook mag zeggen,
nog nooit een ei een kip zien leggen.”

Kees Stip

§ In rode pepers zit de stof capsaïcine die de smaak zo scherp maakt. Je hebt milde pepers en super-hete. Er is de schaal van Scoville die de maat van scherpte aangeeft. Van sambal, madame jeanette, hot-sauce, tot de zogenaamde heetste 'devils penis'.

Mensen die van heet eten houden, raken daar ook wel lichtelijk aan verslaafd. Maar dat komt niet door de smaak. Het branderige gevoel van de peper in je mond veroorzaakt een pijnprikkel waardoor je hersenen endorfine gaan aanmaken en aan dat stofje kun je wel verslaafd raken.

Vroeger hield ik ook van scherp en pedis eten, vooral bij Indisch, maar toen ik zelf ging koken heb ik het uit de keuken gebannen, ook zout en andere smaakversterkers. Nergens voor nodig en zonde van de smaak want een peper verdringt alle andere nuances en blijft eenmaal geproefd, de hele tijd in je mond branden. Een enkele keer nog wel gegeten op een broodje shoarma. En Indisch eten is nergens meer echt scherp.

§ Over muziek schrijven vind ik heel moeilijk, is ook lastig. Een van de eerste jazz-nummers die ik hoorde toen ik begin twintig was, en me de weg wees naar de zwarte jazz, was A night in Tunesia, een nummer uit de jaren veertig van Dizzy Gillespie, en dan in een uitvoering uit 1946 met Charlie Parker en een piep-jonge Miles Davis. The birth of bebop. De kwaliteit van de opname op mijn krakerige verzamel-lp met jazz-muziek was slecht, maar toch veel gedraaid omdat ik het een geweldig nummer vond en nog steeds vind. Die opname, maar dan in goede kwaliteit, staat ook hier achter mijn site, pas nog meegegeven in een link. Ik geef hem zo nog een keer.

Maar A night in Tunesia is door velen een keer gespeeld en ik heb er ook aardig wat opnames van gehoord. Vaak ook goed, want de noten kloppen. En ik vind het een geweldig jungle-olifanten-trompetter-sound en -groove. Het gaat ook om het ritme.

En dus van de week een uitvoering van Benjamin Herman met Piet Noordijk op YouTube gezet. Technisch hoogstaande neo-turbo-bop. Ik vind heel goed en dynamisch, maar contact Jaap stuurde als tegenzet een YouTube-clip met een uitvoering van Art Blakey en de Jazz Boodschappers. Lee Morgan trompet. Deze kende ik niet en een hele puike track, vooral de drums van Blakey. Die oude uitvoeringen zijn dan toch moeilijk meer te overtreffen, maar blijf het spelen. Live.

A night in Tunesia - Art Blakey and the Jazz Messengers - Hoesclip - YouTube

__

A night in Tunesia - Benjamin Herman & Piet Nooordijk - Live 2010 - YouTube

Mijke's Middag - Winnen verjaardagstaart 6 jaar Radio 6 - Geluidsfragment - A night in Tunesia met Charlie Parker en Miles Davis - 6 min.

§ Altijd die discussie over hoe het hoort, is het nu ijskast of koelkast? Ik hou het gewoon op frigidaire.

§ Ik had niet zoveel met mijn middelbare school, het Nederlands lyceum aan de Theo Mann-Bouwmeesterlaan in Den Haag, gewone schooltijd, jaren zeventig, braaf en saai. De school, het eerste lyceum van Nederland, is opgeheven. Het nieuwe gebouw werd eind jaren zestig in gebruik genomen, maar is al weer jaren geleden gesloopt en staan er nu appartementen. Alle sporen uitgewist. Na de middelbare school ben ik er nooit terug geweest, maar ik kan in mijn hoofd nog exact het hele gebouw doorlopen.

Ik kwam op de fiets en reed dan langs de zijkant de rokershoek binnen, zo de grote fietsenstalling in. Daar bevonden zich twee verdere doorgangen, een naar een zij-gedeelte en de ander die leidde naar de garderobe, geen kastjes, alleen kapstokken met banken om op te zitten. Aan de muur hing een groot prikbord waar leerlingen mededelingen en berichtjes op konden hangen. Dan doorlopen en kwam je in de centrale hal met twee ingangen. Een grote in het midden voor de scholieren en een kleine voor bezoekers, naast het hokje van de conciërge.

Later werd aan de hal, op het voorplein, een eenvoudige, houten dependance gebouwd. Om te zitten aan tafels, en met een eet-bar waar je van alles kon kopen, van roze koeken, tompoucen tot een broodje frikandel. Een moderne, ongezonde schoolkantine. Er stond ook een piano en soms een ping-pongtafel.

In de hal kon je naar rechts en dan kwam je langs de twee gymnastieklokalen. Je kon ook een trap op en dan stond je in de aardige bibliotheek. Veel geleend, gezeten en ook geschaakt.

Maar meestal ging je naar het uiteinde van de hal, die toegang gaf tot de aula met een professioneel toneel. Van daaruit kon je weer verder het gebouw in, maar ook weer doorlopen naar de fietsenkelder.

In de hal waren ook toiletten, een hete chocomel- koffie- annex soep-automaat en er hing een plaquette ter nagedachtenis aan de leerlingen en oud-leerlingen die de oorlog niet hadden overleefd. En in het midden stond tegen een muur een kleine en mooie houten bank.

En in de hal bevond zich de brede trap naar de drie verdiepingen met de klaslokalen voor zo'n 600 scholieren. Dan passeerde je vaak eerst de rectorskamer met daarnaast de lerarenkamer. Dan kon je nog rechts afslaan op het einde en kwam je in een gang met de grote kamer met apparaten van de amanuensis, het biologie- en het scheikundelokaal, die had een douche en waar ik een keer aan getrokken heb. Was verder weinig aan de hand, maar de leraar heeft het verder verzwegen zodat ik er niet voor gestraft zou worden. Als je dan de hoek om ging kwam je bij het tekenlokaal en met beneden het lokaal voor handwerken (een hangmat maken was populair) en het handarbeidlokaal in de fietsenstalling.

Maar dan terug naar de benedengang waarvandaan je naar boven liep. Dat kon aan het begin en aan het einde van de gang, het waren twee trappenhuizen met veel licht van buiten. En dan drie lagen met lokalen. Weinig bijzonderheden. Op iedere verdieping zaten toiletten en er zat een lift in het midden. Die was alleen voor scholieren die iets mankeerden.

Er waren geen echt bijzondere lokalen, een paar met een talenpracticum, en een apart muziek- en natuurkundelokaal. De rest waren standaard-lokalen met grote ramen. Aan de uiteinden van twee verdiepingen bevond zich een kamertje. Die waren voor de con-rector en voor de schooldecanen.

Er was aanvankelijk nog een groot schoolplein voor de hoofdingang, met een lage muur en banken, maar daar werd niet veel gebruik van gemaakt. Aan de zijkant van de voorzijde bevonden zich een plek om brommers te stallen en er waren nog een aantal parkeerplekken voor auto's van docenten en ook voor een paar rijke, maar domme jongens uit Wassenaer.

En zo ben ik de hele school rondgegaan.

Vlakbij lagen de sportvelden en de hockeyclub van het Nederlands, heb ik nog even op gezeten. En de rokershoek, waar ik graag kwam, was net buiten de ingang van de fietsenstalling. Daar grensde ook het 'hok' aan van het leerlingenbestuur en de schoolkrant. De rokershoek was ergens toch de gezelligste plek van de school. En na het laatste sigaretje na schooltijd weer je fiets pakken en naar huis.

__

Hier nog een pagina met mijn herinneringen aan de roeiclub van de middelbare school en waar ik wel met veel plezier aan terugdenk. Met foto's van de school.

Lyceum Roei Vereniging - dejongenskamer.nl

§ Op nrc.nl in een stukje gelezen dat het mogelijk zou zijn om je hersenen te herprogrammeren zodat je gezond eten lekker gaat vinden en al dat zoete, zoute en vette eten laat staan. Waarom zou ik? Gewoon normaal eten en ook met lekkere dingen. Deze nieuwe tak van sport wordt 'neurogastronomie' genoemd.

§ Spoonerisme.

Droom & Vreesmann

En wat rijmt er op V&D?

Jeminee
Gezonken in de zee
Cliché
Lauwe thee
Ach wee
In de puree
Door de plee
Passé
Geen goud op snee
Een lege portemonnee
Veel onvree
Niet oké
Nee
Hatsikidee
Gedwee slachtvee
Naar de ratsmodee
Hupsakee, weg ermee!
Hoezee
Tabee

§ De NRC schrijft Kaïro in plaats van Caïro. Ik pleit al jaren voor een spelling(s)autoriteit voor aardrijkskundige en buitenlandse persoon(s)namen. De Taalunie heeft er juist zijn handen van afgetrokken, dan een rol voor Onze Taal en hun spelling(s)wijzer?

[ En wat de tussen-s betreft, dat is geen spelling(s)kwestie, maar een uitspraakkwestie. Als je een woord met een tussen-s uitspreekt - zo heb ik het over een zwaartekrachtsgolf - dan moet je hem gewoon ook schrijven. Onze Taal denkt daar anders over en is niet zo van de tussen-s, conservatief. Ik wel, want ik hoor hem altijd en overal. ]

§ De replica besteld, gelimiteerde oplage.

Website Haagse Harry - haagseharry.nl

-------- Forwarded Message --------

Subject: Uw iklulhaags bestelling
Date:
From: info@iklulhaags.nl
To:

Beste

Dank je voor je bestelling

Order 66846
Datum
Naam
E-mail
Telefoon
Adres
Postcode
Plaats
Bedrag €34,95

Bestelling

1 x HAAGSE HARRY BEELDJE €34,95

Uw bestelling is betaald met Ideal.

Let op:

Mocht je het 'Haagse Harry beeldje' of 'Haagse Harry - De Mazzol!!' hebben besteld dan is de verwachte leverdatum van je bestelling (onder voorbehoud) 1 maart aanstaande. Bij onverhoopte vertraging word je daarvan via email in kennis gesteld.

Heb je een vraag over je bestelling? Mail naar info@iklulhaags.nl.

Met vriendelijke groet,

Iklulhaags webshop

**********************************************************************
This footnote confirms that this email message has been scanned by
PineApp Mail-SeCure for the presence of malicious code, vandals & computer viruses.
**********************************************************************

Voor mijn zoon zijn verjaardag. Hij kent de strip - en Den Haag - en heeft een tekeningetje van Harry met zijn naam erbij, ooit door Marnix getekend in stripwinkel Nou moeh! in Amsterdam-Oost, hier om de hoek.

§ Tweet.

Ik vind de muzieksamenstelling van @NPOsouljazz 's avonds door de week verbeterd, ook de uren erna, maar aub nog wat meer info. @jurrebosman

§ Ik had de opname al achter mijn site staan op mp3, maar nu als clip geüpload naar YouTube. Vorig jaar speciaal aangevraagd bij Radio 6 die het nummer uit hun archief knipte.

A night in Tunesia - Benjamin Herman & Piet Nooordijk - Live 2010 - YouTube

<< In 2010 kreeg Benjamin Herman drie dagen Carte Blanche in het Amsterdamse Concertgebouw. Op 7 augustus speelde hij met Piet Noordijk een saxofoonbattle. Na de opname volgt een kort gesprekje van Radio 6 van 28-12-2015 met Benjamin Herman en Winfried Baijens. Radio 6 verdwijnt! >>

§ Tweet.

Volgende week donderdag onthulling standbeeld van Haagse Harry. Wat komt er op zijn T-shirt te staan? Heb meegedaan met de wedstrijd.

Ontving vandaag een algemeen bericht van Robert-Jan Rueb, van de organisatie en broer van tekenaar Marnix Rueb, over de onthulling van het standbeeld. Iedereen is om 17.30 welkom op de Grote Markt. En ik had voor het T-shirt ingezonden, Ben plêite!

§ Op Valentijnsdag heeft iemand een nummer van een demo van Wally Tax van begin jaren tachtig op YouTube gezet. Valentijnsdag is de geboortedatum van Wally. Aardige geste van de bezitter van het materiaal.

Maar aardig is ook dat ik - wat jaren terug - ergens de vinder ben geweest waardoor onder andere dit nummer is opgedoken en gedigitaliseerd. Mijn goede contact Jaap speelt mee op de studio-sessie en is bezig aan zijn eigen muzikale biografie waar die demo ook ter sprake komt omdat hij er op meespeelt. Zo ben ik ook uiteindelijk op die cassette gestuit. Daar heb ik toen al op deze site over geschreven en ga het wellicht later nog eens opduiken of opnieuw schrijven, niet nu. Leuk verhaal wel, maar hier dan alleen een nummer van die sessie. Het is een demo en gedigitaliseerd met een zwevende cassette.

Valentine - Wally Tax en band - Demo Amsterdam 1983 - YouTube

__

En nog recent onderstaande pagina gemaakt.

Wally Tax online gezet - dejongenskamer.nl

§ Nadat ik mijn recente pagina over Suske en Wiske en een jeugdvriend had geschreven, heb ik de algemene en grote site over Suske en Wiske aangeschreven of ze een linkje wilden plaatsen naar mijn verhaal. Niet vanwege mijn liefde voor de strip maar voor de aandacht voor mijn overleden vriend die een fervent en ook bekende verzamelaar was van met name Suske en Wiske.

Ze kenden hem niet, maar hebben de link welwillend en op mijn aanwijzingen opgenomen. De link staat nu onder het kopje links bij de fansites, onderaan. Bedankt en mooi!

Website Suske en Wiske op het World Wide Web - Fansites suskeenwiske.ophetwww.net

Omschrijving link:

De Jongenskamer, pagina van een liefhebber over Suske en Wiske-verzamelaar Joan van der Wyck

§ Tweet.

Denise Matthews van Vanity 6 overleden. Prince produceerde de hit Nasty girl in 1982. Spannond en sexy toen.

Nasty girl - Vanity 6 - Studio-clip 1982 - YouTube

§ Tweet.

V&D, Vroom en Dreesmann, verdwijnt definitief. Het was nooit mijn warenhuis, ik kocht er alleen op de Schoolcampus.

Al lang geleden hebben ze de boot gemist met een suf en duf imago. Ik kwam er vroeger nog wel met mijn moeder voor kleding en schoenen, maar zelf had ik geen interesse. Ik kwam er weleens om platen te luisteren in hun platenbar. Als kind at ik er weleens met mijn moeder of tante twee witte boterhammen met twee kroketten. En later lekker buffet-eten op de bovenste etage op de Grote Marktstraat, La Place. Schuin aan de overkant zit de Bijenkorf, de concurrent.

Het filiaal in de Grote Marktstraat was groot, je kon met een auto-lift je auto op het dak parkeren en de benedenverdieping was een makkelijke doorgang tussen de Grote Marktstraat en de Spuistraat. En het rook er naar leer en nieuwe tapijten.

Vroeger verscheen de oude Anton Dreesmann nog wel op de tv, volgens mij ook wel met eigen, gepeperde meningen. Een bekende Nederlander.

§ Punt is misschien wel dat ik nooit zo heb gehouden van strips voor volwassenen. En toen ik volwassen werd, heb ik de strip ergens wel achter me gelaten.

§ Een tijdje terug heb ik een kort paginaatje gemaakt over de vrij onbekende Haagse beatband The Shane uit de jaren zestig. Ik wilde de zanger een aantal vragen stellen voor op de pagina en dat is inmiddels gelukt. Nu met mini-interview met Aad den Burger. Bedankt Aad!

The Shane - Haagse beatband - Sixties - dejongenskamer.nl

Binnen een paar uur ontving ik een heel aardige en lange reactie van Bram van Steenbergen, de drummer van vroeger, vanuit een warm Californië. Met een paar uithalen naar de Golden Earrings van toen, Radio Veronica en met wat Haagse bluf! Natuurlijk gelijk eronder gezet en met nog wat meer.

§ Van de week heb ik een paginaatje gemaakt over de strip Dick Bos. Ik ontving een paar reacties van bekenden in de mail, waaronder een lange. Ik heb ze onderaan de pagina toegevoegd. Leuk.

Dick Bos - dejongenskamer.nl

§ Op de taalblog Neder-L voor taalkundigen en neerlandici is een discussie gaande over noodzakelijke vernieuwingen in het vak Nederlands op de middelbare school. Een discussiepunt is of er bij Nederlands ook 'denkonderwijs' moet worden gegegeven, of dat dit hier niet thuis hoort en apart gegeven zou moeten worden bij filosofie.

Nu had ik wel een reactie geschreven uit de losse pols, maar die ga ik niet plaatsen, daarvoor ben ik toch teveel buitenstaander en leek. Mijn opmerkingen zonder verdere context en link zet ik nu hier neer.

__

Ik volg deze discussie zijdelings en doe nu als beperkte ervaringsdeskundige een duit in het zakje.

Het vak Nederlands valt volgens mij in twee delen uit elkaar, het ene is de schrijf- en spreekvaardigheid en de andere de letterkunde, de wereld van literatuur en poëzie. Die laatste categorie gaat per definitie ook over filosofie en over levensvragen, maar er is niet veel belangstelling meer voor. Maar wat wil je, jongeren weten door andere media al vroeg van de hoed en de rand en waar Abraham de mosterd haalt. Daar hebben ze Arnon Grunberg laat staan Vondel of Vestdijk niet meer voor nodig. De jeugdige liefhebbers daargelaten.

Toch moet je dat aanreiken en ook die hele voorgeschiedenis, maar voor veel kinderen en studenten in het onderwijs is het belangrijker dat je een e-mail kan schrijven en een sollicitatiebrief. Dat je een moeilijke mail van de Belastingdienst kan volgen. Basale zaken en dat ik vind is zonder t en je chic en chique schrijft. Prima, maar dan graag wel met hulp van een digitale spellingcorrector. Dat is vooruitgang.

En nu is er al jaren veel tumult over het slechte taalniveau van middelbare scholieren en studenten. Dat was denk ik vroeger niet veel anders of beter, maar ik heb ook gelezen dat het menselijke brein pas op zijn 26e levensjaar tot gehele ontwikkeling komt. Ik denk dat er didactisch ook soms te vroeg wordt gepiekt. Leerlingen moeten zoveel leren (ook andere talen) dat het veel langer tijd nodig heeft om te verbeteren en tot ontwikkeling te komen. Maar weinigen kunnen op hun achttiende een essay schrijven over bijvoorbeeld de opwarming van de aarde of de lyriek van Joost Zwagerman. De lat ligt vaak te hoog en wordt ook te hoog gelegd door de vernieuwers met hun manifest.

Ik bedoel ook, het komt voor wie het nodig is later vaak wel goed. Zo is het mij ook vergaan. Education permanente.

Taalvaardigheden zijn primair (geef een cursus e-mailen en facebooken), ook enige kennis van de taalwetenschap is op zijn plaats en toch ook vasthouden aan de letterkunde van vroeger en nu. Maar het zal een lastig gevecht zijn voor al die docenten Nederlands.

§ Verlaten reactie bij het overlijden van André van den Heuvel. Ik ken hem van de evergreen Op een mooie Pinksterdag en wat van tv, maar ik heb hem ook begin jaren negentig in de Haagse Schouwburg gezien als Pozzo in Wachten op Godot. Was mooi en intrigerend.

Wachten op Godot - Het Nationale Toneel - 1992 - theaterencyclopedie.nl

§ Soms kom ik door een toevalligheidje in een paar dagen op de ene na de andere associatie. Meestal lost zoiets zich verder op, maar nu had ik iets te pakken waar ik mee aan de slag kon.

Ik heb een pagina geschreven over mijn oude liefde voor Suske en Wiske, gecombineerd met wat alinea's over een jeugdvriend die een aantal jaren geleden is overleden. Het paste precies zoals ik een keer over hem wilde schrijven. Dat heb ik al eerder gedaan met wat korte stukjes, maar een compleet beeld ga en kan ik niet schrijven. Nu toch in gedachten vastgelegd.

Suske en Wiske - dejongenskamer.nl

§ Mailtje gestuurd naar het eet- en kookprogramma Mangiare! op Radio 1. Er is nu een wedstrijd gaande voor een recept dat je 'lekker vies' vindt en niet aan gasten voorschotelt. Ik was de eerste met een inzending voor de finale. Er is een tweede kandidaat gekozen en binnenkort de derde. En dan verder tot de finale eind dit jaar. Ik schreef:

Hai mensen van Mangiare!, Francien,

Ben ik weer even als vaste luisteraar
en inzender van Lekker Vies!

Tweede aflevering geweest en ik heb het
idee dat Francien het ook niet heel
moeilijk wil maken en ergens toch ook
zoekt naar de lekkere recepten met een
ietwat ranzig randje.

Toevallig stuitte ik vandaag op de
huzarensalade. Bij jullie vast bekend
en op zich lekker, maar er gaat veel
mayonaise in de salade van koude
aardappelen met kalfsvlees en nog wat.

En ik heb heb hem weleens gemaakt
en dan moet je de salade helemaal dik
afsmeren met mayonaise en dan daarop
ook nog toefjes ketchup. Jaren zeventig
met een zilveruitje en met plakjes
hardgekookt ei. Nu heel goedkoop
verkrijgbaar in plastic bakjes in
de supermarkt. Lekker vies!

Maar ik heb al ingezonden en stuur
ook geen recept, maar wel als tip als
ie voorbij komt bij de inzendingen en
anders een oproep aan de luisteraars
voor een goed vies recept voor een
huzarensalade?

Ik vind het geen slecht idee.

Groet en succes,

DirkJan

[ Op Wikipedia staat dat de huzarensalade
komt van de Huzaren die lang geleden op
nachtelijke missies gingen en dan geen
vuur wilden maken om ontdekt te worden en
dus die koude salade aten. Wikipedia zet
er al vraagtekens bij en mij lijkt het een
broodje aap ... ]

__

De eerste smiley werd vandaag precies vijftig jaar geleden op 13 februari 1966 in Zoetermeer met ketchup gespoten op een huzarensalade.

Hier nog mijn eerdere inzending.

Croque madame speciaal - Mangiare! NPO Radio 1 - met eigen mp3

__

De associatie kwam door een taalblog en waar ik reageerde op het stukje, Huzarenstukje.

<< Jaren geleden is er op een forum al eens naar de herkomst gezocht en ik meen me te herinneren dat we toen niet wisten dat het uit het Duits kwam. Nu in Delpher gekeken en het duikt in Nederland voor het eerst eind 19e eeuw op, als verkleinwoord en vermoedelijk inderdaad uit het Duits overgenomen. Via wat ander zoekwerk kom ik erachter dat een huzarenstuk - niet als verkleinwoord dus - ook gangbaar is geworden en nog steeds is. Het lemma huzarenstukje moet later door Van Dale zijn vervangen door huzarenstuk. En denk bij een huzarenstukje ook aan een kunststukje.

Over de herkomst van de huzarensalade schrijft Wikipedia met de nodige terughoudendheid dat de koude salade door Huzaren werd gegeten zodat ze geen vuur hoefden te maken bij hun missies en zo niet ontdekt konden worden. Lijkt me een broodje aap. En inderdaad in een huzarensalade zitten aardappelen, net als in andere salades, maar kenmerkend is ook het kalfsvlees. Kalfsvlees dat je in een goedkoop huzarenslaatje van de supermarkt nauwelijks proeft, maar wel heel lekker smaakt als je hem zelf een keer maakt. En dan de bovenkant royaal afstrijken met mayonaise en met wat toefjes ketchup. Lekker. >>

§ Op een heel aardige, vaak wat nostalgische blog, las ik een verhaal over de melkbrigadiertjes van na de oorlog. Over de opgroeiende bleekneusjes in de jaren vijftig die werd aangeraden om drie glazen melk per dag te drinken. Ik ken dat van de jaren zestig met de reclame-acties van Joris Driepinter.

Ik heb tot de middelbare school dagelijks schoolmelk moeten drinken, eerst uit flesjes met een zilveren dop op de kleuterschool en niet veel later zat de melk in blauwe kartonnen driehoekjes. Als de melk niet koud genoeg was, maar lauw, dan vond ik de melk nauwelijks te drinken. Er waren jongens die de pakjes niet altijd opdronken en de kartonnetjes na school tegen een muur uiteen lieten spatten. Met melk meer mans.

Ik ben nooit heel gek op melk geweest, maar dronk het wel, een glas half-volle melk, ijskoud bij een lekkere warme lunch, bijvoorbeeld bij pannenkoeken of bij een broodje kroket. Wel heb ik altijd van zuiveltoetjes gehouden; yoghurt met een verkruimeld beschuitje en bruine basterdsuiker, vla, vanille- hopjes- en chocoladevla met slagroom, of een vlaflip. Nog veel later was ik ook wel gek op de Mona-toetjes, zoals de griesmeelpudding met wat rode saus.

Later kreeg je nog de slogan, Melk de witte motor, maar de blogger van het stukje vroeg zich af of melk nog wel goed voor elk is. Hij waagde zich er liever niet meer aan na al die alarmerende berichten over lactose en caseïne, sjieke woorden voor natuurlijk dierlijk vet en natuurlijke suiker. Inderdaad er zijn onderzoeken geweest die op mogelijke gevaren wezen, maar wie gewoon met mate lekker een glaasje melk wil drinken hoeft nergens bang voor te zijn. In melk zitten ook veel andere stoffen die mensen nodig hebben. Allemaal opgeklopte bangmakerij en doe er niet aan mee.

§ Nu ik het een paar keer over Dik en Dick heb gehad, moet ik denken aan de kleine vierkante stripboekjes van in en na de oorlog over detective Dick Bos. Getekend en geschreven door Alfred Mazure.

Ik dacht dat hij een Hagenaar was, maar hij is pas op latere leeftijd in Wassenaar gaan wonen. De Haagse jiu-jitsu-specialist Maurice van Nieuwenhuizen, met naar achter gebrylcreemd haar, heeft letterlijk model gestaan voor Dick Bos. Ik herinner me van jaren later nog zijn sportschool op de Groot Hertoginnelaan.

Mazure heeft in de oorlog nog twee films gemaakt over Dick Bos en een laatste in 1946. Ik ben er een keer speciaal voor naar de RVD gegaan om een film te bekijken op een montagetafel, Moord in het modehuis, die was opgenomen in de Haagse Bonneterie. Ik dacht, misschien wel heel bijzonder en mogelijk een cultfilm. Dat was helaas niet het geval. Ik heb zelf een paar boekjes van de strip, waaronder de allerlaatste uit 1968, Diamanten. Ik vond ze als kind en tiener ouderwets en gedateerd, maar ook mooi, met sexy getekende vrouwen, maar bovenal curieus en cult. Nog steeds.

De overheid heeft in de jaren vijftig actief gewaarschuwd voor de slechte invloed van de stripboekjes. Tevergeefs.

Alfred Mazure is later gedesillusioneerd naar Engeland verhuisd omdat hij geheel ten onrechte bekend bleef staan als 'fout' in de oorlog.

Jan Bosdriesz en Paul Verhoeven hebben in 2004 een documentaire over Dick Bos gemaakt, maar die heb ik helaas (nog) niet gezien.

Dick Bos - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Dick Bos info - Website - www.dickbos.info

__

Dick Bos was voor Paul Verhoeven een inspiratiebron, bijvoorbeeld voor Basic instinct.

__

Ik heb het stukje op een aparte pagina gezet, misschien komen er nog eens reacties op.

Inmiddels met reacties.

Dick Bos - dejongenskamer.nl

§ Bij elkaar heb ik twaalf jaar verplicht Franse les gehad. En daarna deed ik er vrijwel niets meer mee. Later heb ik niet voor een verdere studie van de Engelse taal gekozen, ik wilde enkel en alleen goed in het Nederlands schrijven en spreken. Basta.

§ Tweet.

Bach, Mozart, Mahler, Stravinsky, Bernstein, The Beatles, Marvin Gaye, ABBA, Michael Jackson, D'Angelo, Justin Bieber, Kanye West ...

§ Tweet. Een mop die ik al eerder heb verteld, maar omdat hij in een Tweet past nu ook getwitterd. Ik vind hem leuk.

Moos brengt een bos bloemen mee voor Saar. Saar: Dan moet ik zeker met mijn benen wijd! O, antwoordt Moos, heb je dan geen vaas?

§ Aha-erlebnis! Ik realiseerde me nu dat de voornaam van Dik Trom is gekozen omdat de jongen ook dik was.

§ Mijn oude Haagse maat Lester maakt al sinds jaar en dag een nachtelijk radioprogramma op Den Haag FM, op Tonka Radio in de woensdagnacht tussen 02.00 en 03.00 uur. Hij draait dan, onder de naam Casper Beaumont, oude, vrolijke en doorgaans instrumentale plaatjes uit de oude doos. Beaumont Time!

Ik luister vaak vanwege de muziek en de Haagse connectie. Soms schrijf ik een mailtje, annex korte recensie tijdens het luisteren en haal ik nog weleens wat oude herinneringen op. Ik heb vaker over hem en Beaumont Time! op deze site geschreven.

Alweer lang geleden heb ik ooit een plaatje aangevraagd van Marvin Gaye en sindsdien draait hij weleens een plaatje van dun Marvin en draagt dat dan speciaal op aan de luisterkring Amsterdam-Noord(!). Een verwijzing naar mij als trouwe luisteraar. Vannacht luisterde ik naar de live-stream en kwam de running-gag weer kort voorbij.

Ik ben een beetje door mijn stof heen en ik heb het korte fragment voor de record eruit geknipt en onder mijn lijstje met ego-radio-appearances gezet.

Plaatje voor luisterkring Amsterdam-Noord - Beaumont Time! - Den Haag FM - Tonka Radio - 11-02-16 - dejongenskamer.nl

__

Jaren terug maakte ik voor de blog Hofstijl al eens een kort interviewtje met Casper Beaumont en ook heb ik een uur van zijn programma een keer op YouTube gezet.

Beaumont Time! op Den Haag FM - 25 september 2012 - Voor hofstijl.nl - dejongenskamer.nl

Hoe je een radio-programma op YouTube zet: Beaumont Time!

Website Casper Beaumont - Archief en contact - lester.demon.nl

§ Ik heb vroeger een paar speeches geschreven voor verschillende mensen. Het was bijzonder leuk om te doen en vond het heel bevredigend. Ik had daar wel meer mee willen doen, en dan verder ook anoniem blijven. Ik heb nooit in de spotlights willen staan, totaal geen performer. Maar wel meedoen achter de schermen en in de marge produceren.

§ Dolf Jansen een maal in het echt gezien. Op een zondagmiddag toen ik in de buurt van de Utrechtsestraat liep. De marathon van Amsterdam werd gelopen en ik heb een tijdje achter een dranghek staan kijken naar de op dat moment weinige lopers op het parcours. En daar holde ineens Dolf Jansen in zijn eentje vanuit de verte voorbij. Hij liep een stuk langzamer dan zijn snelheid van praten, maar allebei topsport.

[ Ook een keer Jules de Corte van nabij gezien in de green-room van een tv-studio. Ik zag Jules wel, maar hij mij niet. ]

§ Tweet.

Iedereen mocht @youpvanthek vervangen voor het #correspondentsdinner als het maar niet @freekjonge was! Die schrijft voor Rutte.

En dan ga ik vanavond toch even kijken, ook al kan het tenenkrommend zijn.

__

Ik vond het goed en Rutte liet, met een soms wat Schipperiaanse presentatie, zien dat hij goede linkse grappen kan maken. Dolf Jansen uitstekend. Ook Twitter is enthousiast.

[ En het leek er even op dat mijn tweets in de trending topics stonden, maar verdwenen weer snel, daar heb ik te weinig volgers voor en mijn grappen waren niet zo sterk. Goede humor is moeilijk en een vak apart, dat bleek maar weer. ]

§ De Pizza Hut op het Haagse Noordeinde is failliet. Jammer. Ik heb daar vroeger geregeld gegeten en koos dan altijd voor hun befaamde taco-pizza. Dat is een pizza met een warme Mexicaanse gehaktsaus met daarop veel stukjes koude ijsbergsla, koude geraspte kaas en afgemaakt met koude taco-saus. En ik werkte toen bij het Kijkhuis dat naast de Pizza Hut zat. En omdat we buren waren konden we er (met Marc en Maarten) voor half geld eten of afhalen. Dan wil je wel.

[ En ze hebben het vast niet gered op die locatie omdat steeds meer mensen een pizzaatje via thuisbezorgd.nl bestellen. ]

§ Radio 6 is opgeheven en nu is er het themakanaal NPO Soul & Jazz, ik heb hier sinds de bekendmaking in het voorjaar van 2015 diverse alineaatjes over geschreven op mijn Kladblokje. Ik heb die stukjes nu in omgekeerde, chronologische volgorde achter elkaar gezet op een aparte pagina. Voor het overzicht en de geschiedenis.

Radio 6 verdwijnt! - Verzameling eigen stukjes - dejongenskamer.nl

En al eerder had ik een pagina gemaakt over Radio 6, met daarbij drie fan-passages over mijn favoriete presentatoren van toen, Mijke van Wijk, Wilfried de Jong en Benjamin Herman.

Jazz Alarm! - 2012 - Radio 6 - dejongenskamer.nl

§ Joop Smits heette hij, de vroegere tv-omroeper van de VARA en herkenbaar aan zijn bril met zwaar montuur. Voor de VARA presenteerde toen ook Elles Berger, haar vond je toen een progressieve vrouw, zonder iets van haar verder te weten.

Als kind had ik ook wel Duitse omroepsters gezien en die vond ik al jong heel aantrekkelijk, zonder te weten hoe of wat en waarom.

Veel andere omroepsters uit mijn jeugd heb ik niet meer zo op mijn netvlies, maar nog wel Ageeth Scherphuis (NTS en mooie vrouw), Mary Schuurman voor de Tros en later Dieuwertje Blok van de KRO, voor haar viel ik gelijk als een blok. En dan was er nog Hans van der Togt van de AVRO.

Maar later waren er geen omroepsters en omroepers meer op tv, de VPRO had dat als eerste al lang afgeschaft. En zo verloren de omroepen steeds meer hun gezicht.

§ Vorig jaar bedacht ik de eerste editie van de Haagsche Paaschquiz voor de blog Haagspraak. Vijftien open vragen. Ik wilde het daar wel bij laten, maar ik heb wat met Den Haag en met quizzen en vanavond weer vijftien aardige nieuwe vragen bedacht. Het bedenken ging denk ik sneller dan als je ze met Google allemaal wilt oplossen. Ik kom er eind volgende maand als het Pasen wordt op terug, maar hier de url naar de pagina van de uitslag van vorig jaar met de vragen en antwoorden.

Mijn eerste Haagsche Paaschquiz op Haagspraak. Voor quizfanaten en googelaars - haagspraak.nl

Later.

§ Ik wist er al wat jaren van, maar het zakt dan wat weg, of het dringt niet goed door. Maar naast de vier basissmaken zoet, zout, bitter en zuur proeven we met onze tong ook de vijfde smaak die umami heet, een Japans woord voor heerlijkheid. Het is geen zweverig begrip, want de receptoren ervoor zijn wetenschappelijk aangetoond op onze tong. Het is de smaak van hartig, van een kopje goed getrokken runderbouillon, of de smaak van oude kaas. Het wordt aan veel producten toegevoegd en de smaakstoffen worden wel gewonnen uit zeewier. Ja, ik hou van umami.

§ Een isogram is een woord waar iedere letter evenveel voorkomt. Dood bijvoorbeeld, of Latijnhouwers. Ooit bedacht ik het lange isogram millenniumteut, Vader was op oudejaarsavond 1999 millenniumteut. Leuk gevonden, maar hoe kwam ik hierbij?

In de jaren na 2000 draaide mijn pc op de Windows Millennium-editie. En iedere keer bij het lange opstarten stond er heel groot MILLENNIUM op mijn scherm. En dan ook vaak resetten met al die crashes. Op een zeker moment dacht ik wat bijzonders te zien aan het woord met die dubbele letters en toen heb ik er teut achter kunnen knutselen en kunstelen.

§ Ik vind het helemaal niet erg om af en toe wat doms te zeggen, of om een (taal)fout te maken. C'est la vie.

§ Maurice White, de oprichter en frontman van Earth Wind & Fire is overleden. Als iemand me de naam een paar dagen geleden had voorgelegd, dan had ik niet geweten wie dat was. Niet een gat in mijn geheugen, want ik heb dat denk ik vroeger ook niet geweten. Wel weet ik van foto's en de televisie van toen nog goed hoe hij eruit zag.

Ik vond Earth Wind & Fire een goede soul-funkband waar ik in mijn tienertijd vooral op gedanst heb. En natuurlijk ken ik hun hits als Fantasy, September en Boogie wonderland, maar ergens moet ik het toen al iets te smooth hebben gevonden, te commercieel misschien en hoorde het meer bij de soulsmaak van Ferry Maat die ik niet zo deelde.

Maar Earth Wind & Fire was wel de eerste zwarte supergroep die grote zalen vol kreeg met een spectaculaire show vol futuristische en buitenaardse elementen, piramides en een zwevend drumstel. Inmiddels weet ik dat Maurice White dat had overgenomen van de obscure jazz-formatie het Sun Ra Arkestra die dat al eind jaren vijftig deed. Ook is zijn stijl niet vreemd als je bedenkt dat White voor Earth Wind & Fire jazzdrummer was bij de band van pianist Ramsey Lewis.

Al begin jaren tachtig nam hun populariteit af en verdwenen de kostbare shows, maar die waren wel een inspiratie geweest voor de latere shows van Michael Jackson. Maurice stopte al twintig jaar geleden met de band vanwege zijn ziekte van Parkinson, maar Earth Wind & Fire treden ook zonder hem nog steeds op. Deze zomer staan ze weer op het North Sea Jazz Festival.

Later werd mijn favoriete nummer van Earth Wind & Fire de Beatles-cover Got to get You into my life. Superstrak en spetterend. Ik denk dat ik het ook de beste Beatles-cover ooit vind.

Got to get You into my life - Earth Wind & Fire (Beatles) - Hoesclip - YouTube

§ Door de week presenteert Andrew Makkinga 's avonds een bijzonder oppervlakkig programma op NPO Soul & Jazz. Ik luister af en toe, maar wissel ook af met Radio 1, Radio 2 en Radio 5. En allemaal met weinig echt enthousiasme.

Op de zaterdag- en zondagavond is er op NPO Soul & Jazz eerst twee uur Co Live!, met op zaterdag daarna Vrije Geluiden met Tom Klaassen. Op zondagavond worden de twee laatste uren gevuld door (een vrij kinderlijke) Edwin Rutten met bekende jazz-nummers.

Ik ga het verder niet allemaal recenseren, maar ik wil alleen zeggen dat de hele sfeer van jazz en live-radio in het weekend weg is na het gedwongen vertrek van Frank Jochemsen die voorheen de zaterdag- en zondagavond kleur en diepte gaf. Heel, heel jammer.

Hier laat ik het verder bij.

§ Anagram.

egel geel gele glee leeg lege

__

Via Twitter nog zes woorden van vier letters met zes combinaties.

arts rast rats sart star tras
eert eter reet teer tere tree
epos oeps peso poes pose soep
erom moer more omer roem rome
erve ever reve veer vere vree
post pots sopt spot stop tops

En met een eenvoudig computerprogramma en de woordenlijst van Open Taal is - ook online - een volledig anagramboek te genereren. Hugo Brandt Corstius was daar vast mee bezig en wilde een groot anagramboek maken. Is er niet van gekomen.

§ Live onderstaand stukje snel getiepeld met de radio aan.

Met het verdwijnen van Radio 6 is mijn luisterpatroon veranderd. Ik ga dat allemaal niet uitleggen, maar op de vrijdagavond is mijn spoorboekje als volgt:

Eerst eens in de twee weken op Radio 1 Mangiare! tot 20.00 uur, dan overschakelen naar het themakanaal NPO Soul & Jazz tot 22.00 uur, toch gewoon de doorstart van Winfrieds Woonkamer - nu alleen op de vrijdagavond - met maandelijks in plaats van wekelijjks Benjamin Herman weer als gast. Hij was er vanavond voor het eerst dit jaar. Welcome back gentlemen!

En dan terug naar de disco op Radio 2 voor het laatste uur met het Platenpaleis van Marc Adriani en assistent Frank van 't Hof. Met halverwege een korte mix-tape van een dj die zijn dansklassiekers kent.

En daarna nog drie uur Rob Stenders met One night Stenders er achteraan tot 02.00 uur. Nu nog een half uurtje te gaan. Lekker ontspannen programma met prettige wat onbekendere nummers uit ook mijn verleden. Rob is wel vijf jaar jonger en hij is toch vooral van de club van bewust-vrijgezelle-oudere-jongens-onder-elkaar. En dan zonder alcohol, maar met een colaatje. Side-kick en ouwe rukker Fred Siebelink compenseert dat weer met zijn bierverslaving. Heel af en toe stuur ik een tweetje, zoals deze terwijl ik het nummer hoorde. Maar Rob is niet echt heel actief op Twitter, hij is meer van de appjes. En van Netflix op zijn zolderkamertje in Almere en dan gluren naar actrices met rood haar.

. @robstenders Spread Your wings van Queen leunt sterk op Rocky Racoon van The Beatles. www.youtube.com/watch?v=uyd6OLyhPJo

En dan tot slot nog even chillen met de muzieknacht van NPO Soul & Jazz, of toch misschien Sublime FM? Het aangename van die zender is dat de muziek 's nachts niet onderbroken wordt door nieuws, maar echt non-stop-behang ...

[ En overdag heeft Rob Stenders de heel aardige side-kickster Caroline Brouwer in zijn Platen Bonanza. Dat dan weer wel ... ]

§ Tweet.

Kwam de spelling 'carneval' tegen, is niet heel gek, want zo spreek je carnaval wel uit en carne verwijst directer naar vlees dan carna.

§ Weer even aan het twitteren dus. En nu volg ik al lang de wekelijkse column van generatiegenoot Bas Heijne in de NRC, ik ben het vaak met hem eens, maar vind hem ergens ook een agressieve cynicus. Wat stelt hij er allemaal tegenover? Enfin, ik heb er verder geen zin in om erop in te gaan. Ik volg het allemaal wel, maar ik wil er niet meer over schrijven.

Tweet van daarnet.

. @Bjheijne Mijn woede is overgegaan in terugtrekking uit het debat en richt me op een klein en simpel leven. Zonder een cynicus te worden.

§ Bij Radio Mangiare! werden vanavond drie gebraden kippetjes gepresenteerd door Johnah Freud. Haar eerste tip was dat je een kip ook alleen met peper en zout in de oven kan stoppen, is inderdaad helemaal niets mis mee. Maar je wilt er ook weleens wat anders mee doen.

Jonah had drie smakelijke varianten gebraden, maar niet een met veel knoflook en wat Italiaanse kruiden als oregano, tijm en rozemarijn. Dat is lekker zomers, en zo'n kippetje grilde ik wel op die manier. Maar ik maakte een hele kip doorgaans klaar met een bijzondere marinade.

Hiervoor moet je een handje komijnzaadjes en korianderbolletjes goed fijnstampen in een vijzel. Dan in een kom doen, wat uitgeknepen tenen knoflook toevoegen, flink wat ketjap manis erbij en het sap van een uitgeknepen citroen. Alles mengen en de kip een paar uur hiermee marineren. Dan in de oven of aan het spit en tussendoor blijven overgieten met de marinade op de bakplaat en na drie kwartier, een uur smulllen maar.

En tijdens de uitzendig nog een tweetje gestuurd.

Lekker die gebraden kippetjes in @RadioMangiare ! Ik verzamel moppen over halve kippen. ;-) www.dejongenskamer.nl/halvekip.htm

§ Tweet.

Fascinerende jazz-flamenco-clip met dans van Sara Baras. www.facebook.com/videolife/baras

§ Ik kwam het woord 'aardappelschrapmachine' tegen. Mooi vervlogen woord en deed me direct terugdenken aan onze groenteboer Barend Polak, van vroeger in het Bezuidenhout. Hij had ook zo'n machine, maar wij kochten altijd ongeschilde aardappelen. Ik kon er als kind wel gefascineerd naar kijken als het apparaat zijn werk deed.

§ Tweet.

Zo @RadioMangiare met 2e aflevering Lekker Vies! Hier mijn 50 favoriete broodjes. Ook met gefrituurde speklap en shaslick-saus. www.dejongenskamer.nl/broodje99.htm

§ Vroeger heb ik zijdelings een jongen gekend wiens ouders goed bemiddeld waren, maar vrekken met geld uitgeven. Zo aten ze extreem goedkoop door blikken met maaltijden te kopen van het leger die over de houdbaarheidsdatum waren. En dan namen ze heel krenterig de blikken met extra korting waar geen etiket meer opzat of wat dan ook en je niet wist wat je 's avonds zou opentrekken. Eet smakelijk.

[ De enige echt lekkere maaltijd die ik uit een blik weleens at was een groot blik met klaargemaakte bami. Dan nog zelf een eitje erbij bakken. Was verrassend heel lekker. ]

§ 'Scientists don't give a shit in what You believe'.

Ricky Gervais

§ Ooit een keer als adolescent uitgebreid gesproken met de Indië-kenner en latere biograaf Cees Fasseur. Hij werkte toen nog als jurist op Justitie. Was een kamergenoot geweest van Dries van Agt. Ik weet niet meer waar we het over hadden, maar ik vond het voor mijn leeftjd en intellectuele doen een gesprek van niveau en een inspirerende ontmoeting. Interessante man.

§ Op een taalblog werd opgemerkt dat het woord 'maar' het meest voorkwam in de top-100 van de Turing-gedichtenwedstrijd. Ik reageerde.

Dat het woord maar in veel gedichten voorkomt vind ik niet vreemd. Maar ik wil nog terzijde opmerken dat er de laatste jaren ook in de gewone taal een algemene 'vermaring' (meerdere malen ergens gelezen) aan de gang is. Mensen gebruiken maar te pas en te onpas en ook als foutief voegwoord voor en. Zoals het maar aan het begin van de tweede zin van mijn reactie.

[ En zelf lijd ik chronisch aan de vermaring en ben extra alert bij teruglezen. Geldt ook voor mij met het veelvuldig gebruiken van ook en nog. ]

§ Koot en Bie noemden het recreëren: het steeds maar weer herbeleven van iets uit het verleden. Vaak muziek of film of tv. Een boek kan ook. Lester en ik hebben vroeger heel veel samen gerecreëerd. En heel soms doe ik dat nu ook met mijn eigen website, een paginaatje teruglezen, of iets bekijken of beluisteren wat ik de afgelopen jaren online heb gezet. Ik deed dat de laatste jaren wel met kerst, maar afgelopen jaar overgeslagen, ik ken het allemaal te goed.

Maar nu toch even laat in de recreëer-stand en luister ik mijn online-mp3's af van mijn radio-appearances. Ik word voorgelezen en ben zelf twee maal te horen. Kostelijk.

Op de radio - dejongenskamer.nl

Ik denk nu aan John Conradi, ook een vaste inzender van Het theater van het sentiment.

Stream e-mails Het theater van het sentiment - KRO Radio 2 + mp3's - dejongenskamer.nl

§ Het is niet uit preutsheid of ouderwetserigheid, maar ik gebruik nooit sterke vloeken, krachttermen of onnette woorden. Er is ook niets op tegen om het gewoon over neuken te hebben, maar het blijft altijd een wat ongemakkelijk woord. Joop van Tijn sprak het voor het eerst op de televisie uit in de jaren zeventig. Opzienbarend toen.

Veel kinderen en jongeren zeiden het vroeger ook niet graag. En zo bestonden er drie handgebaren om de oudste beweging der wereld aan te duiden, zonder die uit te spreken.

De eerste maakte je door met je duim en wijsvinger van je linkerhand een rondje te maken en dan bewoog je je wijsvinger van je rechterhand er op en neer doorheen.

De andere was door je rechterhand tot een vuist te maken en dan je duim tussen je gebogen wijs- en ringvinger te steken.

Een verwant gebaar voor oudere jongens was, je rechterhand op je linkerbovenarm leggen en dan kort en heftig je rechteronderarm naar boven buigen.

Ik geloof dat de gebaren helemaal zijn verdwenen.

Behalve dan de opgestoken middelvinger: Fuck You!

[ In Amerikaanse films zag, zie je weleens dat iemand het v-teken maakt met zijn vingers, die voor zijn mond houdt en dan zijn tong er snel door in- en uitsteekt. Weerzinwekkend. ]

§ Tweet.

MAG DAT WAT ZACHTER!

§ Oudje van de Jongenskamer, mijn gouden anekdote met Chaka Kahn op het North Sea Jazz-festival in 1989.

En toen internet opkwam, en wat later, dacht ik, Er moet een tiental mensen zijn geweest die Chaka Kahn, Lester en mij (alle drie met een zonnebril op) hebben gefotografeerd toen we gedrieën de Statenhal verlieten na het concert van Chaka. Dat heb ik met eigen ogen gezien. Maar ik ben helaas nooit een van die foto's tegengekomen. Een oproepje.

Maar hier het hele verhaal.

Ain't nobody - dejongenskamer.nl

§ Vorig jaar heb ik drie heel aardige film- en videoproducties op YouTube kunnen zetten met Wally Tax in de hoofdrol, met dank aan filmer Peter Scholten. Ik heb hier al op mijn Kladblokje (My life) over geschreven met linkjes, maar ik heb dat stukje nu op een aparte pagina gezet. Heb ik weer wat unieke content, maar ik haal dit nu ook naar boven omdat een ander goed contact, Jaap Schoonhoven (1950, gitarist), in de eindfase zit met het schrijven van een lang relaas over zijn muzikale verleden tot nu. Ik volg dat en interessant materiaal. Kijken wat daar verder mee gaat gebeuren. Maar in zijn geschiedenis komt Wally Tax ook prominent naar voren. Een reden te meer om nu dit oude tiepeltje als nieuw te presenteren. Wordt vervolgd.

Wally Tax op YouTube gezet - dejongenskamer.nl

§ Volgens mij ben ik maar een maal op een reünie geweest, ik houd daar verder ook niet zo van. Maar ik zal toen een jaar of twintig zijn geweest en ben ik naar een lustrum-borrel geweest voor oud-leerlingen van mijn lagere school, de Nutsschool in het Haagse Bezuidenhout.

Mijn klasgenootjes uit de zesde klas ontmoette ik weer in het lokaal van onze zesde klas van meester Schnabel en in de gymzaal was de centrale borrel. Biertjes drinken en mensen groeten en kort aanspreken, jong en oud. Ook de vader van mijn vriendin was er en mijn oude en een paar jaar oudere vriend van toen Paddy Dirksen, hij was nog even grappig als altijd. Hij kwam me vroeger 's ochtends wel ophalen om naar school te lopen, schouder aan schouder in onze groene parka's. We woonden vlak bij elkaar op de laan.

En alle meisjes uit mijn oude klas waren mooie zwanen geworden, zoals Tanja Ens in een paarse wollen jurkje. Ik was ineens op allemaal vervliefd.

En Paddy ging spontaan nog spectaculair de ladder opklimmen, achterin de gymzaal. Gekkigheid. En ik rook de oude zweetlucht die nog in alle nerven van het hout te ruiken waren.

Herinneringen aan herinneringen.

§ Deftig bestaat niet meer.

§ 'Als je maar lang genoeg wacht, dan komt lang haar vanzelf weer in de mode'.

Adriaan Bontebal

De oldskool-vorm van deze site is voor een deel gebaseerd op keuzes, maar vooral door onvermogen. Maar tegenwoordig is de trend van de lay-out van moderne en mobiele websites heel kaal en simpel. Doe ik al twintig jaar als eenvoudige html-knutselaar (met wat css). Ik richt me alleen op de content. Daar gaat het om, het draait om de INHOUD.

Van een blog geplukt:

<< Pretending that one needs a team of professionals to put simple articles online will become a self-fulfilling prophecy. Overcomplicating the web means lifting up the ladder that used to make it possible for people to teach themselves and surprise everyone with unexpected new ideas. >>

§ Ik heb geen rijbewijs, maar altijd met veel genoegen meegereden in al die auto's en met al die bestuurders. Ik bedankte ze altijd hartelijk. Maar op mijn site ben ik de bestuurder en niet de passagier van het leven.

§ In de taalkunde kennen ze de begrippen register en domein, de gebieden waarin mensen schrijven, maar vooral spreken.

Een domein is een vakgebied, bijvoorbeeld het jargon van artsen of loodgieters. Dat zal altijd zo blijven.

De registers zijn de verschillende manieren van spreken en schrijven, afhankelijk tegen wie je het hebt. Zo praat een tiener anders tegen leeftijdgenoten dan tegen zijn rector. Ook in e-mails schrijf je naar de belastingdienst een stuk formeler dan naar je kinderen. Maar ik heb het idee dat het begrip register steeds minder varieert en dat mensen steeds meer, altijd dezelfde toon aanslaan die ze van huis uit gewend zijn. Tegenover alles en iedereen.

§ Zo, me teen gestoten, zo meteen naar de dokter.

§ In de jaren tachtig heb ik diverse performances gezien. Ik herinner me Mchel Waisvizs, Willem de Ridder en nu plots Moniek Toebosch. Wat zij deed was fascinerend, ook met haar stem. En het was een knappe vrouw.

§ Geen alcohol onder de 18 jaar is de barcode.

§ Je kan sinds een tijdje een poll maken met Twitter. Nu voor het eerst gedaan met de vraag:

Hoe spreekt u restaurant uit? Op zijn Frans, of met een t op het eind?

- als restauran

- als restaurant

Ik spreek het op zijn Frans uit.

§ Een sommelier is iemand die wijn selecteert en inschenkt in een restaurant. Een fromager doet dat met kaas.

§ Ad + Ria + An = Adriaan

§ Rembrandt van Rijn, Vincent van Gogh, Piet Mondriaan, Karel Appel, Jan Cremer, Herman Brood.

§ In de jazz heb je het klassieke trio van piano, bas en drums. In de popmuziek komt een trio, een driemansband/formatie, veel minder voor, maar ze bestaan. Een goed voorbeeld is The Police. Drums, gitaar en een bas met tegelijk zang van Sting. Zeldzaam energiek en goed. The Cream.

§ Ik heb niets tegen een klisjee, maar doe er liever niet aan mee.

§ Klisjee: Lekker dan.

§ Een buitengewone buitengewoon hoogleraar.

§ Tweet, en Jurre Bosman is de zendermanager van Radio 2 en het NPO Soul- en Jazz-themakanaal.

Idee: Draai zaterdag in de muzieknacht na 23 uur alleen jazz op @NPOsouljazz en geen soul, dat is er nu op @NPORadio2 . Doen! @jurrebosman

§ Nou ja! Maak ik net een gek persoonlijk taaldingetje mee. Als je politiek en maatschappelijk betrokken bent bij de wereld, dan noem ik dat geangageerd. Precies zoals ik het schrijf en altijd heb uitgesproken. Ik kom er nu achter dat het geëngageerd moet zijn, met een e en geen a. Nooit geweten!

[ Maar je spreekt het wel met een a uit, ook engagement. Mijn fout komt vast ook door een verband met gearangeerd ... ]

§ Als je het hebt over een kennis, dan kan dat een man of een vrouw zijn, maar een kennisje is altijd een vrouw.

§ Er wordt in de communicatie tussen mensen veel ge-appt en steeds minder gemaild. Ik doe niet aan appjes en mail nog steeds. Soms formeel en uitvoerig, maar ook los uit de pols; kort, snel en veel heen en weer, dat noem ik een mailchat. En dan soms - vaak - toch ook ouwehoeren en dan ga ik tiepelen. Vrij en onverveerd.

§ Omdat ik tussen 2000 en 2005 off-line was, heb ik veel gelezen. Vooral biografieën en boeken over muziek, jazz en pop. En als het even kon met het weer, zocht ik mijn vaste leesplekjes op in het Oosterpark en in het Rembrandtpark. Wat fourage mee in een linnentasje en lekker lezen.

§ Wat waren de jaren zeventig eigenlijk ontzettend saai. Mies Bouwman en Top Pop.

§ Drie tweets.

#1 Roy Orbison heb ik later leren waarderen. Nu met een videoclip met Julia Roberts.

Roy Orbison - Pretty woman - Filmclip - YouTube

#2 Tequila!

Tequila - The Champs - Fotoclip - YouTube

#3 Voor de jongens, leuk om naar te kijken.

Everybody tries - Rob Hoeke - Zang Willem Duyn - Duitse gogo-clip - 1971 - YouTube

§ Een yuccie is een Young Urban Creative.

§ Op het taalblog van Milfje Meulkens kwam het woord 'vrouwtje' ter sprake met wat connotaties daarvan. Ja, er zijn mannen die hun vrouw 'mijn vrouwtje' noemen, of met 'het vrouwtje' en de caravan op vakantie gaan. Ik gruw niet snel van een bepaald woordgebruik, maar hiervan wel.

En dan nog associatief over 'wijf'. M'n wijffie, een lekker wijf, ouwe wijven en een viswijf. Misschien allemaal te Haags.

Nee lieve schat, ik gebruik ook nooit het woord 'lief' voor mijn vriendin, 'mijn lief'. Ik ben er allergisch voor. 'Ik draag je wel naar huis mijn lief'. Nee, ik kan nog wel lopen lieverd.

'Mijn partner', yak. Mijn echtgenote, mijn eega ... mijn geliefde ... mijn gade - mijn beminde ...

'Mijn meisje', 'm'n meissie'.

Trouwen zou ik nooit en heb nimmer iemand 'mijn vrouw' willen noemen en een vrouw willen bezitten, ik hield het altijd op 'mijn vriendin'.

§ Ik heet DirkJan, maar vrijwel iedereen noemt mij Dirk of noemen me bij een bijnaam. Mijn ouders wilden me aangeven als Dirk-Jan, maar dat streepje mocht niet van de burgerlijke stand, het werd Dirk Jan. Midden jaren tachtig heb ik die spatie verwijderd, aan elkaar en met twee kapitalen. Hip.

Maar ik had nog andere namen in mijn vriendenkring. Mijn goede vriend Lester - en ook mijn vader - noemde me Dik (Dick), een andere vriend noemde mij Stijn en meer algemener was de bijnaam Pirk. Van Pirkenstijn. Daar was ook een werkwoord aan verbonden, pirken. Pirken doe ik nog steeds.

En een heet vriendinnetje uit mijn tienertijd noemde me donsje omdat ik al wat borsthaar had. Nooit wat met haar gedaan. Eeuwig zonde.

§ Het was wel een latente ambitie, directeur worden van het Panorama Mesdag.

§ Zit er ook vitamine D in rookworst?

§ Op een forum heb ik ooit een gekke quizvraag gesteld. Ik ga hem nu in nieuwe bewoordingen herhalen en ook gelijk het antwoord geven.

Opgave

Ik woonde in Den Haag een tijd op de Ieplaan.
Op de derde verdieping, twee kamertjes. En als
ik op mijn balkonnetje stond, dan keek ik uit op
de achtertuin en het huis aan de overkant van
een heel bekende Nederlander. Wie bedoel ik?

__

Oplossing

Met googelen op streetview kom je er mogelijk uit en de vraag werd vrijwel gelijk goed geraden. Het was de tuin van de oude Willem Drees. Die woonde toen op de Beeklaan.

§ Je spelt altijd oude, maar spreekt het doorgaans uit als ouwe.

§ Ineens werden ze populair in de jaren tachtig, rugzakjes. Eerst bij kinderen en tieners en later ook bij ouderen. Ik heb er ook een gehad, maar gebruikte hem toch vaker als draagtas. En het woord rugtasje werd later gebruikt voor speciale schoolhulp voor kinderen. Dan krijgen ze een rugzakje mee, vaak in de vorm van geld om extra zorg of onderwijs te kopen. Daarna breidde de betekenis zich verder uit naar een geldbedrag dat mensen meekrijgen bij een gedwongen ontslag.

§ Ik wilde wel een lijstje gaan aanleggen met de bijnamen van bekende personen, markante gebouwen en steden. Maar ik zag al snel dat er op Wikipedia deels al zo'n pagina over bestaat. Verre van compleet, maar ik ga de pagina niet aanvullen. Idee afgeblazen.

§ Toch mijn stukje hieronder over de Haagse sixties beatband The Shane op een apart paginaatje gezet. Bekijk dan ook die korte docu van nog geen vijf minuten.

The Shane - Haagse beatband - Sixties - dejongenskamer.nl

§ In het met plezier maken van muziek kan niemand mislukken.

§ Als Willem Drees nog zou leven, dan zou hij de oudste mens ter wereld zijn.

§ Virtual reality is een technologie die begin jaren tachtig door de NASA werd ontwikkeld. Het is in de jaren daarna niet echt doorgebroken, maar door de term werd al snel het woord 'virtueel' populair in het Nederlands. Ik meen dat het voor het eerst opdook bij de Tour de France en een wielrenner 'virtueel' in het geel kon rijden.

§ Zo'n vijf jaar geleden zag ik twee tv-clipjes uit 1967 op YouTube van de Haagse beatband The Shane. Best twee aardige nummers van een voor mij - en veel anderen - volstrekt onbekende band uit de jaren zestig. Nooit eerder van gehoord. Maar er waren toen honderden beatbands in Den Haag.

De sound van The Shane houdt een beetje het midden tussen The Who en The Faces, maar lijkt ook op de Haagse Motions. Ja, ik vond het ondanks de wat clowneske presentatie en bewegelijkheid van de zanger Aad den Burger, echt een Haagse sound. Leuk.

Daarna ben ik gelijk op internet gaan zoeken naar meer informatie over de band, maar ik vond alleen ergens een heel kort paginaatje zonder veel info. Het zou een leuk internet-projectje kunnen zijn om aan te pakken, maar ik heb het niet gedaan.

En nu vijf jaar later is er wel veel over The Shane te vinden en is er ook een Facebookpagina. In mei 2014 was er een geslaagd reünie-concert in de Uithof in Den Haag en zette de band zich weer even op de kaart.

En er is ook op andere plekken dan de Facebookpagina een en ander te vinden, maar nog steeds is er geen webpagina, annex site over de band zelf met hun hele, korte geschiedenis (1964-1967). Wel zijn er twee video-documentaires gemaakt en staat ook het concert uit 2014 online. En ook nu denk ik, iemand zou het eens goed moeten oppakken en dat alle info ook buiten Facebook op één plek is te vinden. En met een goed verhaal over deze Haagse mods.

The Shane was een band van het tweede garnituur die geluk had met de tv-uitzending in 1967 en er veel optredens aan overhield, maar al in datzelfde jaar stopte de band en kwam er geen nieuwe single. The Shane is een goed voorbeeld van een van die vele Haagse beatbands die het probeerden te maken.

[ Ik zou wel een e-mail-interview met Aad den Burger willen doen. ]

__

(De presentator is Hans Kemna)

Got To Hold On - The Shane (A-kant single) - Twien - NCRV - 21-04-1967 - YouTube

Lady Bountiful - The Shane (B-kant single) - Twien - NCRV - 21-04-1967 - YouTube

The Shane, the beginning ... - Documentaire - 5 min. - YouTube

The Shane Back to the Hague 2014 - Docu voor en tijdens het reünie-concert - 20 min. - YouTube

The Shane - Optreden Uithof 2014 - Compilatie - YouTube

Foto's en knipsels The Shane - Flickr Aad den Burger - www.flickr.com

Openbare Facebook-pagina The Shane - nl-nl.facebook.com/the.shane.den.haag

§ Vandaag weer een bommelwoord ontvangen. Bekijk de laatste aanwinsten bij de Extra's.

Bommelwoorden - Extra's - dejongenskamer.nl

§ Update gemaakt op mijn pagina over The Who in de Haagse Marathon in 1965. Er is op YouTube een slechte geluidsopname opgedoken en het zou gaan om opnamen van het concert in de Marathon. Ik, en Rob en Danny, zijn sceptisch, maar je weet het natuurlijk nooit. De clip en met mijn commentaar vind je onderaan de pagina.

The Who in de Marathon + meer - dejongenskamer.nl

Nee, navraag via Danny wees uit dat het gaat om het geluid van een tv-opname van een dag eerder, op 20 september 1965, in studio Bellevue in Amsterdam. Geen De Haag, geen Marathon.

En dan hier ook de directe link naar de clip.

The Who - Live In Holland 1965/09/20 - Fotoclip - YouTube

§ 'Opmerkelijk dat de Miss Universe altijd uit ons zonnestelsel afkomstig is'.

Bescheurkalender Van Kooten en De Bie.

§ Tweet.

Wat is correct?

virtual reality

virtual-reality

virtualreality

Het is al wel virtualrealitybril.

@taalunie @onzetaal @Schrijftwijfel

[ Het is virtual reality ]

§ Vanavond improviseren wij. On the road, surf, beats, sound and vision, drive, vibe, groove, blow ...

Green onions - Booker T & The M.G's - Fotoclip - YouTube

§ Als ik een podcast zou maken, dan zou die over liefde gaan.

§ Ik ben er verder wel klaar mee, maar af en toe klinkt het refrein van het nummer van Freddie Lennon nog door mijn hoofd; That's my life, that's my life, that's my life ... ;-)

§ Kennis over woorden en taal moet gratis zijn.

§ Al eerder had ik geschreven dat ik gereageerd heb op een taalblog over nieuwe woorden en de Van Dale. Daar kwamen reacties op. Nu weer een nieuwe reactie geschreven. En die ga ik hieronder neerzetten, maar voor alle context kun je ook kijken op de taalblog zelf. Daar vind je de reactie ook. Ik plaats de reactie aan Miet Ooms ook op mijn Kladblokje omdat ik sommige stukjes die ik ergens onder een blog schrijf ook zelf wil archiveren. Bij dezen. Staat niets nieuws in van mijn kant.

De eerste zeven nieuwe woorden van 2016 - Miet Ooms - Taalverhalen - Reacties - taalverhalen.be

Ja, zeker leuk het volgen van nieuwe woorden. Heb ik ook jaren met plezier gedaan en er ook over geschreven, nog steeds wel. Maar de liefhebberij is toch ook minder geworden door de grote stroom aan wat ik noem 'non-woorden'. Leuk om te bedenken, een taalspel, maar doorgaans vind ik ze allemaal ongeschikt om zich te verspreiden en te overleven. Mijn idee is dat er maar weinig echt nieuwe woorden bijkomen.

En nog iets anders. neem het keuzelijstje van Van Dale van vorig jaar. Daar stond in de categorie politiek het woord nepfractie tussen. Genoemd door Buma van het CDA in reactie op het woord nepparlement van Wilders. Niemand wist en weet van nepfractie en iedereen wel van nepparlement. Maar mogelijk heeft Van Dale dat niet opgenomen, omdat er dan wellicht om politieke redenen massaal zou kunnen worden gestemd op nepparlement.

Ook is er al eens door een internet-oproep massaal gestemd op het woord swaffelen, dat daardoor het woord van het jaar werd. En dat gebeurde ook in 2014, maar dat weet niet iedereen. Emile Roemer had het in de Tweede Kamer over een dagobertducktaks, het werd een paar keer gecitieerd en het woord waaide over. Maar toen de stemlijst van Van Dale online stond met het woord erin, heeft de FNV in een mail al haar leden opgeroepen om op dagobertducktaks te stemmen. En zo werd het dus het woord van het jaar. En het malste was dat Van Dale na afloop glashard ontkende dat het van invloed was geweest.

En dan snap je misschien waarom ik het niet zo meer op heb met nieuwe woorden en al die verkiezingen.

[ En misschien nog een tip voor Van Dale. Zet bij ieder nieuw lemma het jaartal wanneer een neologisme voor het eerst opdook. ]

§ Ik ben wel een meta-denker, maar geen meta-schrijver.

§ Via Twitter ontving ik een linkje naar een pagina van Van Dale met daarop 150 nieuwe woorden die in 2014 aan hun corpus zijn toegevoegd. Het zijn er natuurlijk wel veel meer, maar hoe zit dat precies met die 1.800 nieuwe woorden per jaar? Daarover heb ik kort geleden al geschreven.

Nieuwe woorden 2014 - Van Dale - vandale.nl

En nu dacht ik, is het geen idee om bij de lemma's in de Van Dale bij nieuwe woorden het jaar te vermelden wanneer het neologisme voor het eerst opdook? Soms staat er wel een globale tijdsaanduiding bij.

§ Als ik schilder was geweest, dan had ik hard gewerkt, maar mijn stijl zou zo zijn dat ik een schilderij in één, hooguit twee dagen zou maken. Te ongeduldig, te impulsief. Denken, doen en klaar.

§ Ergens op internet ging het over taalverandering en taalverloedering, en hoe erg dat wel niet is en dat we teksten van al honderd jaar geleden niet meer kunnen lezen, enzovoorts. Je kan alleen maar kort reageren en anoniem. Stemde even tot kernachtig nadenken. Ik schreef:

Hier ben ik het mee oneens. Naar mijn, beperkte, waarneming verlopen taalveranderingen steeds trager en als er sprake is van verloedering, dan gaat het steeds om een klein aantal terugkerende voorbeelden, zoals hun hebben, het meisje die, ergeren/irriteren en nog een paar. Ik hoor ze al decennialang. Mijn indruk is dat het Nederlands juist nog steeds meer standaardiseert, vooral in de grammatica en spreektaal. En dat geldt ook voor de moderne spelling en vooral die maakt oude teksten moeilijk leesbaar, maar heeft niets met verloedering te maken. En oude teksten kun je (digitaal) vertalen. Maar van Roodeschool tot Kerkrade schrijven en spreken we tegenwoordig allemaal eenzelfde soort Nederlands. Dat was vroeger wel anders.

§ De opvolger van Steely Dan vond ik ergens wel de band Jamiroquai.

§ In 1965 heeft Freddie Lennon, de vader van John Lennon, de single That's my life uitgebracht. Daarna zou hij ook een versie in het Nederlands hebben opgenomen.

Tot een paar dagen geleden was daar weinig over te vinden op internet en de single zelf is nergens te traceren en te horen. Ik ben op zoek en wil die Hollandse versie op YouTube zetten. Er zitten wat aardige toevallige kanten aan voor mij en reden genoeg om er een apart paginaatje over te maken. Een kleine zoektocht in wording.

That's my life - Freddie Lennon - Hollands gezongen

Wordt hopelijk vervolgd.

___

Bingo! Binnen 24 uur had ik de single op mp3 in mijn mailbox ontvangen en kon ik het nummer op YouTube zetten. De pagina onderaan aangevuld en kun je de Nederlandse versie horen. Weer een fraaie voetnoot geplaatst.

§ Improvisatie is georganiseerde chaos.

§ Ik weet niet zeker of ik in de jaren zeventig Herman Brood & his Wild Romance heb zien optreden op het Van Maerlant Lyceum in Den Haag, daar zat mijn zus op en een boezemvriend. Ik heb ergens wel een beeld in mijn herinnering, maar al heel lang ben ik daar niet zeker van. En als ik ze heb gezien, dan was het kort, alleen het einde en op afstand in de zaal.

De muziek van Brood kende ik al wel en vond ik goed, de lp Shpritsz met Saturday night. Hij was de eerste echte rock-'n-roller in de Nederlandse popmuziek. Mogelijk ook de laatste.

Maar in ieder geval heb ik Herman Brood later een keer van nabij gezien. Ergens jaren negentig.

Ik liep door het Vondelpark en zag hem wat ineengedoken in het gras zitten. Hij was alleen en toen ik naderbij kwam, zag ik dat hij op kleine witte kaartjes met een zwarte viltstift tekeningetjes zat te maken. Ik heb er zonder wat te zeggen een tijdje bij gestaan. Mogelijk had ik hem wel willen aanspreken, misschien ook om een tekening van hem te kopen, maar ik had denk ik geen geld op zak en zei niets. Na een paar minuten ben ik weer verder gegaan.

Hier ligt Brood, hij is dood.

§ Een actuele filmtitel, maar ook een dubbelzinnig bommelwoord: Sneekweek.

§ Gemunt door Barend Barendse in 1958.

Aan namen heb ik niks, rugnummers moet ik hebben.

§ Uit een recente mail.

[ ... ]

Jij hebt het wel over dat een cirkel rond wordt gemaakt
door toevalligheden die niet meer toevallig kunnen zijn.

Maar als je druk in de running van het leven staat,
dan maak je veel mee en is de kans op iets toevalligs
groot. En dan moet je het ook nog zien, want door
de drukte gaat die betekenis ook vaak wel verloren.
En het is doorgaans ook niet toevallig, maar logisch.

Maar iemand die weinig meemaakt, die kan dat ook
ervaren. Dan is iemand zo gespitst op de weinige
dingen die hij meemaakt dat hij steeds verbanden
en een samenhang probeert te ontdekken. Ook dan
worden toevalligheden en betekenisvolle momenten
herkend ... Ook logisch dus.

DJ

[ Mijn enige link rond Jay Baar is dat ik twintig jaar
heel geregeld langs de plek fietste waar zijn woonboot
lag en mogelijk nog steeds ligt, zonder het te weten.
Op de mooiste locatie in Amsterdam, naast de Magere
Brug. Ik heb bij de Magere Brug ooit een foto gemaakt
en net met de woonboot buiten beeld. Ook dat gebeurt
en is toevallig. ]

§ Het is snertweer.

§ Tot in de jaren zestig was het hebben van een telefoon nog een luxe, maar niet veel later had iedereen er een. Ik weet niet beter dat er bij ons thuis een telefoon was, maar als kind en tiener heb ik nooit vaak gebeld, of werd ik gebeld. Ik was toen ook (nog) niet goed in telefoneren, dat moet je leren. Ik meen me een kinderfoto te herinneren, gemaakt door een professionele fotograaf. en waarbij ik een telefoon aan mijn oor heb. Dat was toen wel een voorkomend fotogrenre.

In de hoogste klassen van mijn lagere-schooltijd was het wel populair om mensen met een gekke achternaam voor de grap op te bellen. Mijn vriend Pieter en zijn oudere zus Nicole deden dat wel en ik was daar een paar keer bij. Dan belden ze bijvoorbeeld een Haagse gymleraar die Lummel heette, of een mevrouw Naakgeboren, met de vraag of ze ook naakt geboren was. En dan gniffelend ophangen.

Toen ik ging werken in de jaren tachtig ben ik veel gaan telefoneren en voerde vooral ook lange gesprekken met mijn vriendin. Later nam ik een antwoordapparaat, best handig.

Als ik onderweg was, dan belde ik ook vanuit telefooncellen met kwartjes. De draaischijf werd vervangen door druktoetsen. En de vaste telefoon werd later verruild voor een vrije looptelefoon met een kleine antenne. De kwartjestelefoon verdween en kwamen er telefoonkaarten. En toen daarna ging het snel met de komst van de mobiele telefoon.

Door mijn werk heb ik goed leren telefoneren, zowel zakelijk als privé. Korte gesprekjes voeren en langer ouwehoeren met bekenden en familie.

In de beginjaren van internet betaalde je nog per telefoontik als je inbelde met je modem. Een paar torenhoge rekeningen gehad. Daarvoor had je al de speciale 06-nummers waarvoor je extra moest betalen, zoals voor dating- en sexlijnen.

Eind jaren negentig heb ik nog honderd dagen gewerkt in de specialistische dienstverlening voor internet en dataverkeer voor de Rotterdamse haven. Met een headset op achter een computer veel bellen en communiceren. Adrenaline. Met je ogen dicht geconcentreerd gesprekken voeren. Feedback met je collega's en we werden heel goed betaald. Maar het was eens en daarna nooit weer.

Begin 2000 ben ik overgestapt naar een mobieltje en al snel heb ik mijn vaste telefoon opgezegd, nergens meer voor nodig. Toen kwam de sms op, handig en verving wel de voice-mail. En met de smartphone veranderde weer het communicatiegedrag, sms is alweer passé.

Maar ik heb nog steeds geen smartphone en doe dus niet aan Whatsapp. Telefoneren doe ik ook niet meer zo veel en lang, en ik gebruik veel e-mail. En tegenwoordig wordt er steeds minder gebeld tussen mensen, en vooral tussen tieners. Ze communiceren via kleine berichtjes en via sociale media.

Het is allemaal snel en ingrijpend veranderd.

[ En dan was er nog de fax via de telefoon, een reuze-uitvinding, maar door internet al weer snel achterhaald en is nagenoeg verdwenen. Net als het antwoordapparaat. De toekomst is vaak moeilijk te voorspellen. ]

___

Geïnspireerd door het laatste verhaal van Martin Rep over de telefoon in de tijd van voor mijn ervaringen. Mooi.

Telefoon? Er zijn nog heel veel wachtenden voor u - Martin Rep - martinrep.nl

__

Hele pagina van gemaakt met meer.

Telefoon - De Jongenskamer

§ Tweet.

Wat een heerlijke soap rondom ADO Den Haag: 'Mag ik een teiltje, er moet een Chinees naar buiten'. De Tegenpartij.

Wim de Bie woont weer in Den Haag. Verrassend.

§ Ik beleefde vandaag een klein Twitter-succesje. Sylvia Witteman probeerde de tosti trending te maken, wat haar deze keer niet echt lukte. En toen heb ik haar vriendelijk de url van mijn pagina over de croque madame speciaal getwitterd. Ze reageerde met een tweet voor al haar volgers met een wat cryptisch antwoord (en had kennelijk de pagina bekeken). Als je aanklikte zag je mijn tweet. Die is veel bekeken en bovendien werd mijn pagina ruim driehonderd maal aangeklikt.

Croque madame speciaal - Mangiare! NPO Radio 1 - met eigen mp3

[ En zonder te kunnen achterhalen waarom, is mijn oude pagina over Jan Cremer en Jane Mansfield van de week honderden malen bekeken. En dan daarna stopt het weer. Zoiets gebeurt af en toe met mijn pagina's. ]

§ Henk Hofstede van de Nits is opgegroeid in Amsterdam-Oost, het uitgestrekte stadsdeel waar ik nu woon. Ik ben nooit een liefhebber geweest van de Nits, maar ik vind J.O.S. days een fijn en goed nummer. Pas veel later kwam ik erachter dat J.O.S (gezongen als Jee O Es) stond voor de naam van de voetbalclub in de Watergraafsmeer in Amsterdam en die je uitspreekt als Jos. Onlangs moest ik aan hun hit Nescio denken. De schrijver Nescio woonde ook in Amsterdam-Oost en veel van zijn werk is hier in de buurt gesitueerd. Daar moet een verband tussen bestaan, maar ik weet niet precies welk.

J.O.S. days - The Nits - Videoclip - YouTube

§ Mensen doen niet anders dan de chaos in hun hoofd continu op orde te brengen. Schrijvers doen dat nog sterker en proberen zo coherent mogelijk een verhaal te vertellen. Ik wil en zou dat ook wel kunnen. Maar na de ordening in mijn hoofd wil ik soms juist weer een georganiseerde chaos scheppen: improviserend, fragmentarisch en associatief, maar toch ook vooraf bedacht.

§ Begin jaren tachtig heb ik een grote overzichtstentoonstelling gezien van Dali in het Centre Pompidou. Ik herinner me dat hij ook stereografische tweeluiken had geschilderd en die je op een afstandje met een soort viewmaster op een statief in 3D kon zien.

§ Nu ben ik niet zo'n ontbijter, maar het leek me wel aardig om het begrip 'slow-breakfasting' te bedenken, voor de liefhebbers. En vanochtend eens begonnen met een bruine boterham met een gebakken eitje met spek en met wat zout en royaal peper er overheen. En dan opsmullen met een mok zwarte koffie. Juist die combinatie vind ik heerlijk. Dan ook nog een glaasje jus. Maar dan hoef ik daarna voorlopig even niets meer te eten. En dan moet ik denken aan een uitdrukking die mogelijk vooral in Engeland wel populair is: Ontbijten als een vorst lunchen als een prins en dineren als een bedelaar.

§ De beloofde update gemaakt op mijn paginaatje over het concert van The Who in de Haagse Marathon in 1965. Met nieuwe foto en pdf van een artikel uit de Haagse weekkrant Den Haag Centraal. Even naar het midden scrollen onder de afbeelding van een eerder artikel.

The Who in de Marathon - dejongenskamer.nl

§ Ik had een akkefiet met een meis.

§ Deze site heet De Jongenskamer en dat is ergens wel wat toevallig. Jaren terug, nog voor het bestaan van Facebook, kon je op een groepsblog een onderwerp starten, dat was op een zogenaamde 'ning'. Anderen konden dan inhaken en ook van alles aandragen. Ik wilde wel een keer meedoen en startte De Jongenskamer.

Vooral bedoeld voor leeftijdgenoten die rond 1960 zijn geboren. Ik zette wat nostalgische berichtjes, foto's en clipjes op mijn ning. Er kwamen een paar leden, waaronder de Rotterdamse vormgever Huub Koch. Hij had een succesvolle ning over Mariska Veres.

En toen maakte Huub tot mijn verrassing spontaan het logo dat ik nu voor deze site gebruik. Ergens klopt het wel, want ik ben een liefhebber van de Amerikaanse cultuur en was vroeger ook zeer politiek geëngageerd. Maar over politiek en aanverwante onderwerpen schrijf ik niet meer. De interesse is er wel, maar ik vind het zinloos. Dan liever de focus op mijn eigen trivia.

Met mijn ning ben ik al vrij snel gestopt wegens een gebrek aan belangstelling en later moest je voor de ning gaan betalen. En na de opkomst van Facebook zal het wel zijn verdwenen. Het logo heb ik later voor mijn site wel overgenomen.

En omdat zich achter mijn site nog kleine deel-sites bevinden, zoals over het concert van de Stones in het Kurhaus, de bommelwoorden en nog een aantal, heb ik uiteindelijk niet voor een domeinnaam met mijn eigen naam gekozen. Het was meer kop of munt. Het is een verzamelsite, een grabbelton. En zonder ambitie om het kwa opzet en lay-out nog eens goed te upgraden. Het is wat het is.

[ En misschien ook De Jongenskamer omdat ik eigenlijk nooit heb samengewoond en altijd de beschikking had over een eigen woning en kamer met alles erop en eraan. Dat had ik ook al als kind en tiener. ]

§ Het themakanaal NPO Soul & Jazz is voor mij zo teleurstellend dat ik er nagenoeg niet meer naar ga luisteren. In ieder geval niet meer 's avonds door de week. Als alternatief luister ik nu naar Radio 5, met tussen 20.00 en 22.00 uur Volgspot met Hylco Span. En dan nog ook wat Radio 2. Tja, het is helaas niet anders. Met name de Nederlandse jazz heeft nagenoeg geen platform meer.

§ De Dikke van Dale vind ik een monument, maar over de woordenboekpolitiek van Van Dale ben ik de laatste jaren minder te spreken. Heb ik al eens over geschreven.

__

Nu las ik op een website van een Vlaamse taalkundige een enthousiast stukje over de nieuwe woorden die zij al in 2016 was tegengekomen. Ik zag mijn kans weer schoon om mijn kritiek op Van Dale kort te verwoorden. Hier mijn reactie.

Zelf ben ik ook jaren geïnteresseerd geweest in nieuwe woorden, maar de aardigheid is danig gesleten omdat ik vind dat er, door internet, een stroom aan vaak onzinnige nieuwe woorden wordt gesignaleerd. De meeste van die woorden worden heel beperkt gebruikt en verdwijnen weer net zo snel als ze zijn gekomen. Maar dat is helemaal niet erg.

Wel zet ik vraagtekens bij de claim van Van Dale dat ze gemiddeld vijf nieuwe woorden per dag aan hun woordenboek toevoegen. Ik vind dat onwaarschijnlijk veel en wat voor woorden zijn dat dan? Was Van Dale juist niet altijd kritisch met het opnemen van nieuwe woorden, moeten ze niet breed bekend zijn en over meerdere jaren gebruikt worden? Ik zou wel willen weten hoe dat nu zit.

De lijstjes die Van Dale presenteert bij hun verkiezing van woord van het jaar staan vol met woorden waar nagenoeg niemand ooit van heeft gehoord. Het signaleren van nieuwe woorden is heel aardig, maar echt nieuwe woorden kom ik eigenlijk maar weinig tegen. In ieder geval een stuk minder dan de 18.000 woorden die Van Dale tussen 2005 en 2015 heeft toegevoegd. Helaas is niet te achterhalen wat voor woorden dat zijn.

En als het om nieuwe woorden gaat, dan denk ik ook aan het schrappen van oude, verouderde woorden door Van Dale. Ik vind het krankzinnig om in een digitaal corpus dat Van Dale heeft, woorden te schrappen, dat is juist je kapitaal. Maar mogelijk staan er nu wel allemaal zogenaamde nieuwe woorden in die niemand kent of gebruikt. Het zijn niet mijn keuzes.

DirkJan

De eerste zeven nieuwe woorden van 2016 - Miet Ooms - Taalverhalen - Reacties - taalverhalen.be

__

Miet Ooms heeft mijn reactie aan Ruud Hendrickx voorgelegd, de hoofdredacteur van de Van Dale voor Vlaanderen. Hij heeft uitgebreid gereageerd en zijn reactie staat onder het artikel. Morgen reageer ik nog op hem.

__

Ruud Hendrickx zet nog eens uiteen waaruit die 18.000 nieuwe woorden bestaan en zoals ik al wist zitten daar veel eindeloze samenstellingen tussen en nog wat woordsoorten die niet direct nieuw zijn. Ik heb op hem gereageerd, maar is meer een herhaling van zetten. Je kan de reacties op bovenstaande link lezen.

§ Eind 2015 heb ik onder meer de aflevering van Classic Albums over The Outsiders op YouTube kunnen zetten. Daarin zag ik een heel kort fragment met Jay Baar, de drummer van de Q65. Mooi, want ik heb een pagina over hem. Maar verder niet aan gedacht om er iets mee te doen.

Nu kreeg ik contact met Rieks Korte, een muziekliefhebber, en op een gegeven moment mailt hij dat hij Jay Baar op de video heeft gezien, en hij geeft er de exacte tijdsaanduiding bij. Tuurlijk, dit moet ik eruit knippen en aan de pagina toevoegen. Een mini-snipper, maar mag zeker niet ontbreken.

Fragment Jay Baar - Film Johan van der Keuken 1968 - (Classic Albums - The Outsiders) - YouTube

En hier de link naar de pagina over Jay, direct naar de updates.

The life we lived - Jay Baar - #updates - dejongenskamer.nl

Bedankt Rieks!

§ Twintig jaar geleden had ik een ideetje om korte docu-drama's te maken in Amsterdam, voor AT5. Inspelen op de actualiteit van de stad en dan naspelen met gewone mensen als acteurs. Scripted reality.

§ Met veel plezier heb ik zelf wel muziek gemaakt, op gitaar, piano en een beetje saxofoon. Maar niet om er verder iets mee te doen, ik hou van muziek en dan hoort dat toch ook bij de liefhebberij. Wie van lekker eten houdt, wil ook weleens koken. En met wat valse zang erbij, maar nooit samengespeeld of iets voor iemand ten gehore gebracht.

Toch had ik lang geleden een plannetje voor een conceptuele opname. Bij een familielid met een vleugel zou ik dan een goede geluidsopname maken van Beatles-repertoire, maar dan langzaam gespeeld en met een wat tergende, verlopen, rokerige drankstem. En dan geen losse nummers, maar een sessie van pak hem beet een half uur met allerlei stukken en fragmenten achter elkaar. Een asbak op de vleugel met een fles Jack Daniel's. The low-life Beatles-session.

[ En ik drink nooit whisky ... ]

§ Lang getwijfeld, maar ik heb een apart stuk geschreven over Twitter, over mijn gebruik en ervaringen met dit internetfenomeen. Getwijfeld omdat mijn ervaringen en deelname maar beperkt zijn, ik kan het allemaal niet goed overzien. Maar toch heb ik als meta-liefhebber observaties gedaan en een mening gevormd. Misschien zit ik daarom wel op Twitter.

Over Twitter - dejongenskamer.nl

§ Toevallig kwam ik het weer tegen op de site van Onze Taal. In 2014 overleed Hugo Brandt Corstius en plaatsten ze een in memoriam met de mogelijkheid om eronder te reageren. Dat heb ik toen gedaan. Nog een paar anderen deden dat ook, maar het waren er niet veel. Ik vond dat zijn dood - onterecht - vrij geruisloos is gepasseerd. Hieronder mijn reactie.

DirkJan - geplaatst op 28 februari 2014

Mijn grote taalheld is overleden. Ik volgde hem en zijn boeken sinds mijn tienertijd in de jaren zeventig. In de jaren tachtig deed ik mee aan zijn taalspelletjes in de NRC die hij publiceerde onder de naam Talisman. Een maal won ik zijn prijs, zijn fraai geannoteerde boekwerkje Symmys, met honderden palindroomzinnen, Onder de naam Battus had hij een aantal jaren geleden nog een tweewekelijkse taalpuzzelrubriek in Het Parool, daarvoor kon je via e-mail inzenden. En ineens stopten ook die taalopgaven. Ik weet het niet zeker, maar ik meen te weten dat hij nog twee grote plannen had die nooit tot publicatie hebben geleid: Het groot anagrammenboek en een biografie over Multatuli. Als schimpende collumnist vond ik hem steeds minder worden, maar als taalvirtuoos bleef hij voor mij de grootste en de beste. Gegroet HBC.

Opperlandicus Hugo Brandt Corstius overleden - Onze Taal - onzetaal.nl

§ Vanwege het opheffen van Radio 6 is er nu op Radio 2 op de zaterdagvond en -nacht een 'soulnight'. Ik heb er eenmalig een en ander van gehoord en spreek me nu toch uit. Het zijn opgedrongen uren met smooth soul en dito zielloze deejays. Brr.

§ Wikipedia bestaat 15 jaar en ik heb al eerder met liefde over de encyclopedie geschreven. Ik heb zelf ook twee lemma's gemaakt. Ik ga dat allemaal niet verder herhalen.

Maar ik heb wel nagedacht over mijn geheugen. Ik ben van nature een droge spons om allerlei nuttige en nutteloze informatie te onthouden, maar ik stel grenzen. Het eerste dat ik al vroeg afschafte was het onthouden van telefoonnummers. Dat vond ik te nutteloos en nu weet niemand meer een nummer uit zijn hoofd door de mobieltjes. Dat noem ik vooruitgang.

En door internet hoef ik ook veel andere info niet meer noodzakelijkerwijs te onthouden, ik kan het allemaal snel opzoeken en vinden. Maar hetzelfde internet zorgt er toch voor dat ik dagelijks allerlei nieuwe feitjes en data tegenkom en onwillekeurig ga onthouden. Dat wil ik steeds minder. Zo volg ik al een paar jaar niet meer actief de wereld van de achterklap en de BN'ers. Er komt zijdelings al genoeg binnen, maar ik wil het allemaal niet meer weten. Ik wil ook de-memoriseren. Allerlei informatie vergeten en selectiever zijn met wat ik wel wil onthouden.

Maar buiten dat alles blijft Wikipedia (en ook Google in zijn geheel) een mer à boire van kennis en feitjes. En niet om alle data op te stofzuigeren in je hoofd, maar als passief verlengstuk van je brein.

§ Een van de meest voorkomende vouten in teksten is dat mensen jou schrijven in plaats van jouw en andersom. Ik doe dat uit slordigheid ook nog weleens. Later zie ik het wel en corrigeer ik. Maar de groene spelling kan die hele w afschaffen. Waarom een onderscheid? Ik hou van jou, en dan ook, Is dit jou boek? Wordt dooor iedereen identiek uitgesproken. Opgelost.

§ Eind jaren negentig heb ik op internet via De Digitale Stad (DDS) actie gevoerd met de slogan, NO TV! Ik riep op om geen tv meer te kijken, maar om die tijd aan internet te besteden, zelf produceren en publiceren. Veel leuker en interessanter. Tv kijken vond en vind ik passieve armoe en zonde van de tijd.

En aanvankelijk was er daardoor ook lang geen tv voor mijn kinderen. Die moesten hele andere dingen doen in plaats van met de afstandsbediening voor de buis.

Toen ze klein waren zette ik bijvoorbeeld als vervanging kinderhoorspelletjes op via cd en cassette. Ik had een aardige verzameling opgebouwd met sprookjes en andere audio-verhalen voor jonge kinderen. Kostelijk en vol verbeelding.

Tv is voor tieners en oude van dagen.

§ Ik zou nu een mogelijk wat bittere beschouwing kunnen schrijven over de opvolger van Radio 6, het nieuwe themakanaal NPO Soul & Jazz. Vergeet de jazz want die is er nauwelijks meer te horen, en ik ben nog steeds zwaar teleurgesteld. En toch luister ik nog met enige animo omdat ik weinig tot geen alternatieven heb. Berustend boos. Ik hou de moed en hoop erin, want anders verzuur ik.

§ Tot mijn verrassing ontving ik een mail van een groepje scholieren die voor hun eindexamen Nederlands een presentatie, annex voordracht moeten houden over taalverandering en taalverloedering. Ze hadden een pagina van mij daarover gevonden en die met interesse gelezen. En of ik mijn mening verder met hun wilde 'delen'.

?

Kort geantwoord en toch verzocht om wat concretere vragen. En ik ben geen deskundige, maar een amateur, een liefhebber, maar zeker ook met een mening. En ik heb ook geen echt coherente pagina geschreven, maar meer een verzameling van stukjes, fragmenten van een opvatting. Vind ik niet erg en ik heb geen enkele ambitie verder. Maar het lijkt me verder wel een voldoende antwoord hoe ik erover denk.

Wel wees ik ze op een andere, verwante pagina van mij over de invloed van het Engels op het Nederlands en of dat erg is. Met een lange lijst van anglicismen. Voor de lol gemaakt. En nog als tegengeluid de url gegeven van die belachelijke club van taalpuristen van de Stichting Nederlands. Zij hebben een totaal onrealistische kijk op taal.

Er is al enige tijd verstreken, maar ik heb nog geen verdere reactie ontvangen.

Taalverandering is taalverloedering? - dejongenskamer.nl

Anglicismen - dejongenskamer.nl

Stichting Nederlands - stichtingnederlands.nl

§ Nu ben ik altijd wel fan geweest van Jan en alleman, en een enkeling betitel ik ook als een held, maar ik heb nooit aan persoonsverheerlijking gedaan. Daar had ik nooit zo'n interesse in, het ging me om wat de personen hadden gedaan. Maar juist ook vanuit die belangstelling wil ik ook meer weten over iemand. Soms een spanningsveld tussen kunst en achterklap.

Maar ik kies uiteindelijk voor wat zo iemand teweeg heeft gebracht bij mij met zijn of haar werk. En ik kon al die verschillende cultuuruitingen verslinden en soms ook intens beleven. Kunst en kippenvel.

§ En er is weer een nieuwe, tweede foto van The Who in de Haagse Marathon in 1965 opgedoken en nu een van het optreden zelf. Stond in de weekkrant Den Haag Centraal. Later meer en met een update op mijn kleine pagina over het onderwerp. Inmiddels is het concert wel een legendarische voetnoot geworden van de (Haagse) popgeschiedenis.

§ Ik denk dat in Nederland Sylvia Witteman het grootste Twitter-fenomeen is.

§ Veel mensen twitteren en facebooken van alles, maar schrijven ze ook nog weleens wat?

§ Karl Marx heeft ooit een kritiek geschreven over het (economische) verhaal van Robinson Crusoe. Marx vond dat je een mens nooit geïsoleerd van een gemeenschap met andere mensen kan beschouwen. Een mens alleen op een onbewoond eiland is geen mens meer.

§ "Een mens heeft recht op een ongezond leven." Lester

§ Er is de spellingsregel die voorschrijft dat stoffelijke bijvoegelijke naamwoorden een n krijgen op het eind. Dus het is, Een mooie ring, maar, Een gouden armband. Als je erover nadenkt is het een regel die nergens toe dient, want je spreekt die extra n niet uit en die n kan dus gewoon worden afgeschaft.

§ Je mag van een machine een mens maken, maar maak van een mens geen machine.

§ Als kind wist ik al van het broodje-aap-verhaal dat mensen in een nacht grijs haar kunnen krijgen. Ik vond het wel een aardig gegeven, maar geloofde er niet in. Maar vandaag hoorde ik een verklaring die mijn scepsis toch wel deed kantelen.

Als een mens onder hoge stress staat, dan kan het gebeuren dat zijn haren met pigment snel kunnen uitvallen, acuut, binnen een dag. En dan blijven zijn grijze haren op zijn hoofd zitten. Ja, op die manier kun je dus in een nacht grijs worden.

§ Rock-'n-roll is ook je intens overgeven aan mensen en de wereld.

§ Ik heb nooit bij een bepaalde sub-cultuur gehoord, of me daartoe aangetrokken gevoeld. Ook kwa kleding en haardracht zag ik er normaal uit. Zeker niet grijs of smakeloos, maar ik liep voor mijzelf nooit achter de trends aan. Wel heb ik het altijd leuk gevonden om trends en sub-culturen te volgen in kunst, muziek, mode, enzovoorts. Ook politieke interesse, maar ik zou nooit wat in de politiek kunnen doen omdat ik altijd heb geweigerd om me bij een politieke partij aan te sluiten. Je eigen koers varen, vooral in je hoofd.

§ Een verslaving kan ook vrije wil zijn.

§ Waar is de humor meneer Sonneberg?

§ Je hebt maar een leven en een kat ook.

§ Door de dood van David Bowie komt toch van alles naar boven. Zo ook het thema of muziek nu kunst of entertainment is. Bestaat er goede en slechte muziek en wat is kwaliteit?

Ik heb die discussies vroeger veel gevoerd, maar al lang ben ik tot de conclusie gekomen dat ik geen onderscheid probeer te maken tussen welke muziek dan ook. Bowie of Bauer. Beide entertainment en beide kunst.

Het gaat om je eigen cultuur, smaakontwikkeling en interesse die bepalen wat je goed en prettig vindt om naar te luisteren. In absolute zin bestaat er geen goede muziek en slechte muziek.

§ Het leven is een lineaire reis door de tijd naar voren. Het gaat om de dingen die wel gebeuren en niet om gebeurtenissen, angsten en verlangens die hadden kunnen plaatsvinden. Als is valse fantasie.

§ Spoonerisme.

berenhoer

§ Ik hou ervan om het kleine groot te maken en het grote klein.

§ Al vrij snel op de middelbare school wist ik van de homo universalis. De mens die alle kennis van kunst en wetenschap in zijn hoofd meedraagt en wellicht ook nog van alles kan. Dat sprak me aan en dat wilde ik ergens ook wel zijn, worden. Van van alles veel afweten en ook wat kunnen. Tot op zekere hoogte ben ik daar later wel in geslaagd, maar ik was geen man voor de wetenschap of voor de kunst. Ik zat er tussenin.

Begin jaren negentig houd ik me nog steeds intensief bezig met nieuwe media, ik volg de trends in de cultuur, lees veel, zie van alles en spreek met iedereen. Voor een kleine uitgave schrijf ik een stukje over virtual reality en de mogelijkheden. Ik begon het artikel met een eigengemaakte, filosofische kwoot met een knipoog. Ik kon het citaat terugvinden.

Homo Virtualis

"De utopie van het virtualisme is dat wanneer de mens zich bevrijdt van al haar animale, ideologische en religieuze denken, zij een staat bereikt waarin zij al haar behoeften, verlangens en fantasieën permanent kan bevredigen."

Leven met sprezzatura.

§ En mijn goede Haagse contact Marco Raaphorst heeft een interessant en onderscheidend artikel op zijn blog geschreven over een aantal muzikale aspecten uit het oeuvre van Bowie. Niet zo lang en een aanrader.

David Bowie is overleden - Marco Raaphorst - marcoraaphorst.nl

§ Vanavond zag ik een documentaire over David Bowie over zijn werk in de jaren zeventig tot en met Let's dance uit 1983. Vanuit de avant-garde werd hij een cult-figuur en later mainstream. Ook een kunstenaar die personages creëerde en zich bezig hield met de muzikale en elektronische mogelijkheden van die tijd. Jezelf steeds opnieuw uitvinden en vernieuwen. Wellicht had hij al die rollen, en de verruimende middelen, nodig om die vrijheden te veroveren. Dat waren middelen, zoals ook het samenwerken met andere talenten, maar het doel was de muziek.

Dat klopt allemaal voor de geschiedenis, maar ik heb het als tiener en ook later wat simpeler beleefd. David Bowie was voor mij vanaf het begin af aan een heel goede popmuzikant en popcomponist met een fijne en bijzondere stem en een keigoede sound. Op teksten lette ik niet, nooit gedaan, het gaat me om de muziek. En die vond ik heel goed. En door zijn androgyne uitstraling zal hij met name in de VS een buitenbeentje zijn geweest, maar ik denk dat dat in Nederland veel minder een rol speelde. We waren hier al heel wat gewend, ik wel tenminste en vond het niet zo gek. Alle dingen om Bowie heen heb ik nooit bij mijn beleving van zijn muziek betrokken. Het was alleen de muziek zelf.

En de popnummers van Bowie kun je nog steeds op de radio draaien en horen, ik denk nog meer dan The Beatles of The Stones. De muziek van Bowie, tot en met Let's dance, is nog steeds interessant, tijdloos en dansbaar.

Ik heb lang een wat onbekender nummer van Bowie gekoesterd, maar kon niet op de titel komen. Ineens schoot hij me te binnen. Word on a wing van Station to Station.

Het is middernacht en luister het nu af via YouTube.

Word on a wing - David Bowie - Hoesclip - YouTube

Ja ...

[ Het enige popidool dat mijn ex heeft beleefd was David Bowie en later heb ik midden jaren tachtig al haar platen in bezit genomen en heel veel gedraaid. ]

PS Een paar dagen later: Bowie overleden, maar ik ga niet echt op in de mystificaties die hij als testament heeft achtergelaten.

§ Saluut David Bowie. Ashes to ashes.

Ashes to ashes - David Bowie - Videoclip - YouTube

__

Een grote muzikale held waar ik veel muziek van had tot en met Let's dance. Mijn favoriete album was zijn dubbel-live-lp Stage. Een paar nummers, waaronder het schitterende Space oddity met zijn melodieuze variaties, heb ik geregeld op gitaar en piano gespeeld. Een biografie over hem gelezen en een periode vele malen de video bekeken van zijn Serious Moonlight-concert van begin jaren tachtig. Ik heb hem helaas nooit live gezien.

En ik ben geschokt door zijn dood, maar ergens overheerst meer een goed en prettig gevoel over de blijvende erfenis van een groot popmuzikant en kunstenaar.

Een hero voor altijd.

__

David Bowie sloot zijn concerten vroeger wel af met mijn favoriete cover die hij heeft gemaakt. Moon of Alabama van Kurt Weill. Duitse invloed. "It's time to say goodbye ..."

Moon of Alabama - David Bowie - Live-clip 1978 - YouTube

§ Mijn goede en vriendschappelijke contact Martin Rep heeft op zijn site een verhaal geschreven over Elvis Presley, waar hij geen echte fan van was. In een voetnoot schrijft hij over de zogenaamde Elvis Sandwich. En zo staat daar naast een afbeelding:

<< In zijn kritische biografie Elvis beschrijft Albert Goldman een nachtelijke trip van Graceland naar Denver in Elvis’ privé-jet die hij in 1976 met zijn kameraden maakte omdat ze gehoord hadden dat ze daar een snack konden kopen die de Fool’s Gold Loaf werd genoemd. De sandwich bestond uit een uitgehold stokbrood gevuld met een pot pindakaas, een pot jam en een pond bacon. Ze had een waarde van 8.000 calorieën en kostte destijds 50 dollar. De ‘Elvis Sandwich’ is nog steeds te koop en kost tegenwoordig 65 dollar. >>

Nu wil ik dit zeker geloven, maar ik weet al sinds mijn tienertijd, veertig jaar geleden, dat de oorspronkelijke Elvis Sandwich bestond uit een brood(je) met pindakaas en banaan. En dat vind ik ook op Google en mogelijk ook eventueel nog met bacon. Het is een detail, maar wel een die ik niet kan laten lopen na mijn glorieuze inzending van mijn Croque Madame Speciaal, uitgezonden op Radio 1, op de geboortedag van de King. Ik heb Martin erover gemaild en ga niet onder het stuk reageren. ;-)

The King leeft en wordt vandaag 81 - Martin Rep - martinrep.nl

§ Snoepen doe ik eigenlijk nooit meer, al lang niet meer, maar als kind en tiener was ik een zoetekauw. Vooral gek op drop. Maar ik at ook graag een candybar, een lelijk woord en bedoel dan een snoep- of chocoladereep.

Ik denk gelijk aan de pakjes koetjesrepen. Dunne reepjes van ik denk goedkope chocolade. Daar lustte je er wel een paar van achter elkaar. Ook nog andere chocoladerepen; melk, hazelnoot, repen met een mierzoete vloeibare vulling, studentenhaver, butterscotch en witte chocolade, om in de thee te dopen. Ik hield niet van puur.

En dan is er nog een trits aan andere repen. Mars, best lekker, maar at ik niet vaak. De Milky Way, die vond ik wat flauw en wee van smaak. Nee, dan liever een Nuts of een Okay. Ook was ik later gek op een Snicker, Twix, Kitkat en de Lion. En niet te vergeten Bros-repen met van die luchtbelletjes in de chocolade en die zo lekker openknapten in je mond tussen je tanden. En een grote favoriet was de Bounty, twee stukjes chocolade gevuld met kokos en zoals de slogan zei, Een tropische verassing in Hollandse melkchocolade. Milky Way adverteerde met, Bederft de eetlust niet. Dat leidde eind jaren zestig tot kindergrappen over de hongerigen in Afrika, zoals, Hoe krijg je tien Biafranen in een DAF? Gooi een Milky Way op de achterbank.

En dan waren er nog wat overige zoetigheden in een soort reep. Een Drie Musketiers, dat was een langwerpig suiker-stroop-geval in kruisvormpjes. En dan nog de heerlijke Caramac. Caramel-repen. En pindarepen met alleen pinda's die met wat suiker bijeen werden gehouden. Bijzonder.

§ Ik heb de twee stukjes, ergens hieronder, over het optreden van The Who in de Haagse Marathon in 1965 toch op een apart paginaatje gezet. Misschien komen er nog eens aanvullingen. En nu met een scan van een recent artikel uit de weekkrant Den Haag Centraal. Is er mogelijk dan ook gekomen door mijn tweet. En ik heb onderaan nog wat extra toegevoegd ...

The Who in de Marathon, Den Haag 1965

§ Mangiare! van NPO Radio 1. Ik had dus weer meegedaan met hun nieuwe wedstrijd met een recept voor Lekker Vies. Heb ik al over geschreven. Vanavond een verrassende eerste ontknoping aan het begin van het nieuwe jaar. Ik heb er een aparte pagina van gemaakt en met een eigen montage van drie fragmenten uit de uitzending. 8 minuten. Mooi en met humor.

Croque madame speciaal - Mangiare! NPO Radio 1 - met eigen mp3

Maar je hoeft niet te klikken en te lezen, hier de directe url van de geluidsmontage.

Inzending crogue madame speciaal - Mangiare! NPO Radio 1 - 08-01-16 - 8 min. - mp3

§ Ergens in de jaren negentig. Ik weet niet meer welk jaar, maar in de oudejaarsnacht loop ik door de Haagse binnenstad op weg naar huis rond de Grote Markt. Word ik door een man met een mobiele radio-set van Radio West staande gehouden en krijg ik een microfoon onder m'n neus geduwd. Hoe ik me voelde en wat ik ging doen. Was Sjaak Bral. Eerste en laatste keer ontmoet. Geen idee of het gesprekje is uitgezonden.

§ Altijd gek op kip geweest en vroeger ook weleens een half haantje gegeten. Dat is toch even wat aparter dan een hennetje. Nog niet zo heel lang geleden in jaren, zat er hier in de buurt een kleine supermarkt en die verkochten kleine halve haantjes vacuüm-verpakt gewoon in het schap. Ik dacht van het merk Goudhaantje. Toch wel af en toe meegenomen met een pistoletje voor bij de lunch. Met veel jus en het kippenvlees viel bijkans van het botje af. Heerlijk.

§ Als kind in de jaren zestig herinner ik me nog toekomstvoorspellingen over de mens vooral uit cartoons. Mensen zouden rondlopen in uniforme pakken uit één stuk, ze hadden een groter hoofd en ze aten pilletjes als voedsel om op te leven.

§ Terugblikkend denk ik dat de digitale codering met enen en nullen de grootste uitvinding is geweest van de 20e eeuw. Daardoor is de computer ontwikkeld. Een heel simpel concept met verstrekkende gevolgen, tot op de dag van vandaag.

En wie realisteert zich goed de revolutie van de digitalisering van tekst, beeld, muziek en film? Alles digtaal permanent beschikbaar door internet waar je ook bent.

Eind jaren tachtig heb ik nog eens bij een etentje bij mij thuis met een paar vrienden een zogenaamde 'dragerdiscussie' gevoerd. Wat waren de verschillen tussen elektronische video en chemische film, wat had de toekomst en zou het er nog toe doen? Ik liet een Sony-cassetterecorder meelopen om alles op te nemen. Verder nooit wat mee gedaan.

Het doet er niet meer toe, want video/tv en film, en ook de projectie in bioscopen, zijn nu volledig digitaal.

[ Misschien wel een idee voor een podcastserie. Een symposium met een aantal mensen die zitten te eten, en praten over de toekomst en het diner zelf. Maandelijks een uur. De politiek en het wereldgebeuren worden niet besproken. Het is de tijd van voorspellingen en nieuwe start-ups die wel of niet slagen. Een wereld in beweging. Titel: Symposion. Een kakelend en tafelend gesprek. Met muziek op de achtergrond. ]

§ Twee leesbrekers.

Begeleiding bij een bageleiding.

Een etentje in een eettentje.

§ Een goed contact is bezig om een thema uit zijn leven op papier te zetten, althans, voorlopig in de pc. Ik heb dat op mijn manier ook een keer gedaan en ik heb daardoor iemand anders ook op het idee gebracht. Ik noem het bio-story's. Ik ontving een nieuw hoofdstuk en reageerde nog met onderstaande passage.

<< En zo'n onderneming waar je nu mee bezig bent, toch een reis
door je leven, kan ik vergelijken met een dik belegd broodje
halfom. Een spannend en smakelijk schrijfproces om je tanden in
te zetten. En ook de hoofdstukken die je nu schrijft zijn het beleg
van pekelvlees en kalfslever waar het dan om draait, maar vergeet
ook niet het broodje dat de context kan vormen en de boter de stijl
van schrijven. En dan ook nog kruiden met wat peper en zout.
Een interessant schrijfavontuur! >>

Schrijf je eigen bio-story - dejongenskamer.nl

§ Tweet.

De Oculus Rift voor virtual reality gaat 699 euro kosten en je hebt er mogelijk een nieuwe pc voor nodig. Te duur? www.nu.nl/gadgets/4193554/oculus-rift-kost-699-euro.html

§ Het nieuwe themakanaal NPO Soul & Jazz stelt mij wat de muziek aangaat, tot nu toe diep en diep teleur.

§ Vandaag las ik een tweet waarin iemand schreef dat toen de vhs-videoband werd geïntroduceerd de bioscopen over tien jaar zouden zijn verdwenen. Dit jaar haalden de Nederlandse filmtheaters een record-aantal bezoekers sinds 1967. Mensen willen wel de deur uit voor een film, maar ook om wat mee te maken.

En het wordt het jaar van de podcast, zo zeggen veel mensen. Zou mooi zijn, maar ik betwijfel het succes en ik geloof niet dat het een voorbode is van de ondergang van de radio, die doorgaans altijd live is. Podcasts met storytelling of reviews zijn voor een klein groepje hoger-opgeleiden en de hoop is ingegeven door het succes van de Amerikaanse serie Serial, over een moordzaak. En dat is het misschien ook wel, true crime is populair, maar nog niet de podcast als breed medium.

En nu moet ik nog aan een andere voorspelling denken uit de jaren tachtig. Filmmaker René Daalder had voor de muziek voor een nieuwe Amerikaanse productie een toonladder van alle instrumenten uit een symfonie-orkest gedigitaliseerd. Liet hij in een studio allerlei muzikanten noot voor noot hun bereik opnemen. En zo kon je in de toekomst ieder muziekstuk componeren en spelen zonder orkest. Is die voorspelling uitgekomen?

Het mooiste vind ik al weer lang een live-optreden in een rokerige jazzclub met een sextet van drum, bas, piano en met drie blazers. Vooraan staan en met een biertje en sjekkie. Genieten. Salt peanuts.

§ Narrow-casting.

§ Name-dropping. Altijd leuk en onschulig gevonden, zit in de menselijke natuur. De afstraling op jezelf als je een bekend iemand of iemand met succes kent. Hoef je verder niets voor te kunnen of te doen. Ik heb er geen moeite mee, als je maar niet gaat fabuleren.

§ Het Genootschap Onze Taal heeft weer een nieuw artikel toegevoegd aan hun database met nuttige taaladviezen. En dat gebeurt steeds minder frequent, want ze hebben vrijwel alle taalonderwerpen wel een keer besproken. Maar ze komen nu af en toe nog wel met de uitleg en herkomst van een spreekwoord of gezegde. Mooi onderwerp vind ik dat. Als kind al wilde ik er veel leren en deed dat ook via een paar boekjes. Een spreekwoord vat in een korte zin een complex aan achtergronden, ervaringen en situaties van het menselijke leven samen. Net als Bijbelteksten en tegeltjeswijsheden. Ik heb de indruk dat spreekwoorden steeds minder gebruikt worden en bekend zijn. Jammer vind ik dat.

Maar nu is er een nieuw artikel over het gezegde 'hom of kuit'. Hoe dat verder zit kun je lezen als je hieronder de link aanklikt, maar ik wil het nu even over de culinaire betekenis van hom en kuit hebben.

De hom is het orgaan van een vis waar het mannelijk zaad inzit en de kuit de eitjes van een vrouwtje. Voor de supermarkt en de handel wordt dat allemaal vooraf verwijderd, maar vroeger niet.

Wij aten geregeld een in roomboter gebakken scholletje op vrijdagavond. Lekker en dan ook de gratenrand uitzuigen. Maar soms vond je in het witte visvlees ook een hom of wat kuit. Dat was een culinair extraatje.

De hom is klein, hoornvormig en zilverkleurig. Geen aparte smaak, maar wel een aangename beet. Kuit kwam ik wel tegen in een pluk kleine, ronde eitjes. Ook aangenaam om te eten en vooral zout. Ik herinner me dat je bij bepaalde snack- viszaken ook een bakje gefrituurde viskuit kon kopen. Een enkele keer gedaan.

En ik ben gek op de imitatiekaviaar of viskuit die je in een potje kan kopen. Heerlijk voor over een pastasaus of als extra bovenop een toastje. Heb ik al eens met recepten over geschreven.

Hom of kuit. Man of vrouw. Ik kies voor de vrouw.

Hom of kuit - Advies Onze Taal - onzetaal.nl

§ En mooi hoor al die oude en vooral nieuwe media, je kan er met gemak je hele leven mee vullen, maar als het erop aankomt, dan zou ik kiezen voor het echte leven en voor echte mensen.

§ Teluhvisie is alleen leuk voor tieners en oude mensen.

§ Wellicht was ik een van de eersten die al begin jaren negentig een laptop had. Een Olivetti met een simpel lcd-scherm en twee floyppy-drives. Je kon er net WordPerdect op draaien, maar ook later mee internetten met een los modem. Handig en mobiel. Den Haag, Amsterdam.

§ Door de opgedoken foto van The Who in de Marathon in Den Haag in 1965, raakte ik in een e-mailgesprek met Marco Raaphorst. Hij haalde nog het verhaal aan dat The Who al in 1964 voor het eerst hadden opgetreden in een voetbalkantine in Den Haag. Dat had hij al eens eerder geschreven, maar nu was ik daar weer nogal sceptisch over en ben er toch nader op ingegaan en ben ook gaan googelen.

En inderdaad als je op de Nederlandse Wikipedia-pagina kijkt over The Who vind je onderaan bij de trivia het volgende:

<< Het eerste – en totaal vergeten – optreden van The Who, in zijn oorspronkelijkste bezetting, in Nederland vond plaats in een afgetrapte voetbalkantine in Den Haag voor een publiek van 40 man in 1964. Theo Uittenbogaard maakte daarvan een van zijn eerste radioreportages, voor Op de Jonge Golf een wekelijkse uitzending van de jeugdomroep Minjon van de AVRO. Vermoed wordt, dat de opnamen verloren zijn gegaan. >>

The Who - Wikipedia Nederland - nl.wikipedia.org

Daar is op internet verder niets over te vinden, behalve dat het ook op de Wikipagina van Theo Uittenbogaard staat. De lange pagina doet vermoeden dat Uittenbogaard alles zelf heeft geschreven en de bron is voor het verhaal.

Theo Uittenbogaard - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Ik vind het een onwaarschijnlijk verhaal en ik denk dat Uittenbogaard zich vergist met het eerste concert een jaar later in de rolschaatsbaan de Marathon in Den Haag. Daar is ook al niet veel over te vinden, maar juist wel een verhaal op de site van Westend Drums waar ik kort hiervoor de url had gegeven.

En The Who heeft van het begin af aan heel veel opgetreden en voor ieder jaar is een Engelse Wikipedia-pagina. In 1964 staat een lange lijst met plaatsen en data, maar niet Den Haag. Wel staat er dat er dat jaar nog niet buiten de UK werd opgetreden. Dat was pas in 1965. Dan komt The Who in september wel naar Den Haag, maar is niet hun eerste buitenlandse optreden.

Marco heeft het op Facebook in de groep gegooid, maar ik verwacht daar niet veel van, want het is moeilijk iets vertellen over iets wat niet heeft plaatsgevonden. Theo Uittenbogaard is via internet niet op te sporen en dan nog zou hij kunnen volharden in een foutieve herinnering. Misschien ga ik later een opmerking plaatsen op beide Wikipedia-pagina's.

Ik houd het erop dat The Who voor het eerst in de Marathon speelde in 1965 en dat vind ik al onbekend en bijzonder genoeg. En wie weet duikt die radio-opame van Theo Uittenbogaard nog eens op.

Keith Moon plays Westend; alsnog internationale furore - John van der Ree - Westend Drums - westenddrums.nl

De link werkt niet meer en Rob van der Werf heeft de hele pagina verwijderd. Er is onenigheid onstaan over de interpreatie van de nieuwe foto en over het drumstel van Keith Moon. John van der Ree huldigt nu een opmerkelijk standpunt en eiste verwijdering van zijn artikel.

Rob heeft nu een kort eigen stuk geschreven over het concert en het mysterie van de twee drumstellen.

Keith Moon op Westend of toch niet? - Rob van der Werf - Westend Drums - westenddrums.nl

[ Rinus Gerritsen was erbij en heeft bij de muziekwinkel van Nico Servaas gevraagd om de Danelectro-basgitaren van John Entwhistle te importeren. ]

__

Update: Ik heb Theo Uittenbogaard gebeld. In een mail naar Rob schreef ik:

<< Vriendelijk gesprek van een kwartier en ik ben alle punten afgegaan. Hij heeft zich in de datum vergist en gaat de Wiki aanpassen. Hij mocht al niet meer van zijn ouders voor Minjon werken vanwege zijn school, maar in september 65 was hij net klaar met zijn eindexamen en kennelijk toen toch nog op pad gegaan. Hij heeft geen idee waarom. En toen gevraagd wat hij zich nog kon herinneren. Niet veel, hij had een interview met Daltrey dat vooral ging over mods en over kleding. Mogelijk geen opname van het concert. Hij denkt dat de opname niet meer aanwezig is, maar heeft mogelijk wel een getypt transcipt van de reportage. >>

Ik heb Uittenbogaard gevraagd om het transcript en eventuele andere info naar Rob te sturen van Westend Drums. Rob is ook nog bezig om meer info over het concert boven water te krijgen. En er komt mogelijk een verhaal over in de Haagse Weekkrant Den Haag Centraal. Zo gaan kleine balletjes toch rollen. Voetnoten bij een voetnoot. Leuk!

Marco heeft er een blog over gemaakt. Ik wilde er geen aparte pagina over maken. Doe ik nog maar bij hoge uitzondering. Gewoon alle stukjes vrolijk onder elkaar. Keuze.

De Who in een afgetrapte voetbalkantine in Den Haag - Marco Raaphorst - marcoraaphorst.nl

En een reactie geplaatst.

§ Er bestaat ook rock-'n-roll zonder drugs en alcohol.

§ Als kind en tiener was ik verslingerd aan tv en ik volgde ook de meta-discussies rondom de omroeppolitiek. Ik ontwikkelde ook eigen ideeën en die kwamen er op neer dat ik voor commerciële tv en radio was en dat een deel van hun winsten ten goede zou komen aan de publieke omroep. Hoe meer er naar rotzooi zou worden gekeken en geluisterd, hoe meer geld voor kwaliteitstelevisie en -radio bij de publieke omroep. Dat was de gedachte. En ik was tegen reclame bij de omroep. Nog steeds. En ik was tegen de kijk- en luisterbijdrage: je betaalt alleen voor waar je naar kijkt en luistert. Mijn goede vriend Lester heeft hier ooit een hoogoplopende rechtszaak over gevoerd, maar voor een definitieve uitspraak werd het al afgeschaft en wordt de omroep uit de algemene middelen betaald.

Maar toen ik op mezelf ben gaan wonen en aan het echte leven begon heb ik ergens nooit meer serieus tv gekeken. Armoedig tijdverdrijf, maar snap het wel. Ik ging wel naar de film en zag documentaires op video. En soms MTV 's avonds laat voor de muziek en de clips. Daar heb ik nu YouTube voor.

En nu is er weer een nieuwe mediawet en volg het op afstand. Ze zoeken het maar uit wat kwaliteits-amusement is en wat kwaliteit eigenlijk betekent. Er komt steeds meer interessante online-content beschikbaar buiten de televisie om, maar tv als fenomeen in zijn huidige vorm zal nog lang blijven bestaan. En kwaliteit kost geld, niet alles kan gratis.

Feit is dat ik vanavond dus niet meer heb kunnen luisteren naar het geweldige radioprogramma van Frank Jochemsen van Vrije Geluiden van de VPRO op de voormalige zender Radio 6. Dat is door de NPO koud en kil de nek omgedraaid.

Lust u nog peultjes?

§ De nieuwsbrief van Thomas lijkt al na het eerste nummer te zijn gestagneerd. Ik wilde een serie maken met korte stukjes over mijn computer-verleden. Al een hier geplaatst, nu een tweede en mogelijk ook laatste stukje.

Computer-archeologie II

Midden jaren tachtig werd het tekstverwerkingsprogramma WordPerfect immens populair onder alle MS-Dos-gebruikers. Ik leerde het al vroeg kennen en was jarenlang razend enthousiast. Ik begon met versie 4.2 en de beste versie kwam met de legendarische versie 5.1.

Ik graaf in mijn geheugen en weet nog: Functie-toets 10 was saven, F7 het programma afsluiten, maar Shift F7 printen. F6 vet markeren en met Alt F3 kon je 'onderwater' kijken en de opmaakcodes bewerken. En dan waren er ook nog de handige macro's waar gevorderden ook mee konden programmeren.

Het was een geweldig programma. En nu schrijf ik mijn korte tekstjes simpel in Notepad of in mijn e-mail-cliënt Thunderbird vanwege de spellingschecker. Word en Open Office laat ik ergens links liggen. Maar ik zie dat er nog steeds een oude versie van WP beschikbaar is voor het huidige Windows, misschien toch weer eens uitproberen.

MobyDirk

§ Op de site van Rob van der Werf, over het oude Haagse drummerk Westend Drums, is een allereerste foto opgedoken van The Who die in september 1965 in de Haagse Marathon optrad. Helaas niet van het optreden zelf en met de drumkit van Jaap Eggermont, maar wel een overtuigend visueel bewijs dat ze er toen waren. Ook een mooi verhaal er verder bij van wat langer geleden.

Keith Moon plays Westend; alsnog internationale furore - John van der Ree - Westend Drums - westenddrums.nl

De link werkt niet meer en Rob van der Werf heeft de hele pagina verwijderd. Er is onenigheid ontstaan over de interpreatie van de nieuwe foto en over het drumstel van Keith Moon. John van der Ree huldigt nu een opmerkelijk standpunt en eiste verwijdering van zijn artikel.

Rob heeft nu een kort eigen stuk geschreven over het concert en het mysterie van de twee drumstellen.

Keith Moon op Westend of toch niet? - Rob van der Werf - Westend Drums - westenddrums.nl

[ Ik heb de foto en link op Twitter gezet en getweet naar Leo Blokhuis. Hij heeft het geretweet met een commentaar. Leo heeft 80.000 volgers. Mooi succesje met toch wel een primeurtje. Leuk voor Rob en ook voor mij in de Twitter-marge. ]

§ Wat teruggekeken van het concert van Golden Earring in de Ziggodome bij uitzending gemist. Goed concert en de Haagse mannen in zwart zijn nog steeds ongekend populair. Een mijlpaal.

§ Radio 6 is radiogeschiedenis en de laatste woorden waren voor Co de Kloet. Na middernacht volgde een korte nieuwe jingle van NPO Soul & Jazz (Met Gerard Ekdom en Sylvana Simons) en was het eerste nummer I'll be there van Incognito. Een soulformat voor na elven en de nacht. Vooralsnog geen jazz.

§ De lijst met dubbelzinnige, zogenaamde bommelwoorden heb ik weer opnieuw gesorteerd.

Bommelwoorden - dejongenskamer.nl

Nieuwste aanwinsten van Twitter: oudejaarstrekking en ijscow-agentje.

§ Eerste tweet van het nieuwe jaar.

Ook in 2016: Let's face the music and dance - YouTube

§ Ik hou niet van voorspellingen en speculaties, maar als amateur-meta-beschouwer van de cultuur ontkom je er niet aan, al was het alleen maar om wishfull-thinking van trendwatchers te relativeren. En ik sta er wel allemaal wat vanaf en zijn mijn observaties beperkt. Ik noem wat punten en draaf even door. In de tiepelstand aan het begin van een nieuw jaar en even vrij associëren.

- De boekenverkoop loopt sterk terug, maar lijkt te stabillseren, zelfs enige groei. Maar ik denk dat het komt door belangstelling voor kook- en sportboeken en andere non-fictie. De markt voor literatuur en poëzie is ingestort en romans worden steeds minder gelezen en als ze worden gelezen, dan vooral door vrouwen. Mannen willen een kip grillen, hout hakken en het liefst gewoon neuken. Kranten en tijdschriften worden ook steeds minder verkocht. Als je wilt weten wat er in de wereld speelt en wat er literair in mensen hun hoofden omgaat, dan hoef je geen papier meer te kopen. Alles gratis op het internet, via tekst, afbeeldingen, video en audio. Een mens moet keuzes maken in het enorme aanbod van prikkels en heeft steeds minder tijd en interesse voor een boek van langere adem.

- Blogs doen het nog steeds aardig, maar steeds meer corporate en gesponsorde niche-blogs (games, food, health, mode, reizen) en steeds minder die van gewone mensen. Die laatste zitten nu allemaal op Facebook. Bedrijven doen aan content-marketing en proberen community's op te zetten. Helaas met als enige drijfveer, geld verdienen.

- Willen we wel blijven betalen voor artikelen via Blendle? Steeds meer online-media zetten hun reactie-mogelijkheid uit. Veel schelden en trollerij. Gemodereerde forums zijn nooit wat geworden. Maar dan zijn er nog Facebook en Twitter. Facebook is voor iedereen en Twitter meer voor de grachtengordel en happy-few. BN'ers zenden als ze wat te verkopen hebben, ego-marketing: Kijk eens wat voor interessant leven ik heb. De wereld van schijn en korte oneliners. Maar Twitter is journalistiek nog steeds interessant, direct het ongefilterde nieuws bij calamiteiten van ooggetuigen en met commentaren. Ook aardig voor korte contacten over een bepaald onderwerp. In meningen ben ik minder geïnteresseerd. Ik zit niet op Facebook, maar volg met name het nieuws via Twitter.

- De economie verandert. Grote bedrijven en winkels gaan failliet, maar steeds meer online-verkopen en zzp-diensten. Media-bedrijven worden belangrijker en de nieuwe creatieven maken hun opmars. Ondernemen en start-ups zijn het nieuwe studeren. Wie begint er nog een studie Nederlands of kunstgeschiedenis?

- De podcast zou gaan exploderen. Ik betwijfel het. Het is voor de meeste mensen te saai, te ingewikkeld en voor een kleine groep. Een groep die nog wel kan uitbreiden, zowel aan de luister- als aan de makerskant. En maken is lastig met aparte apparatuur en montage. Dan kiezen mensen nu liever voor een vlog, en waarvan ik denk dat dit wel ruim aan kan slaan. Korte filmpjes via YouTube en met een klein verdienmodel, of zonder en kost het geld omdat je het leuk vindt. Maar groot succes is voor weinigen weggelegd. Je moet een goed verhaal hebben, goede content. En enige continuïteit.

- Iedereen kan muziek maken en verspreiden. Iedereen is een schrijver of fotograaf, maar altijd een klein groepje doet er ook daadwerkelijk wat mee. Velen hangen liever op de bank voor de buis of turen op hun mobiel.

- Diensten als Spotify en Netflix blijven succesvol en mensen willen er voor betalen. Ik hoop nog eens op goede video-on-demand met wel een miljoen films en waar ik voor iedere titel wat wil betalen. Geen probleem, maar al die films zijn nu niet beschikbaar, ook niet illegaal. Dvd's zijn passé.

- Het kabinet van VVD en PVDA zal dit jaar ook overleven. Gelukkig maar in deze barre tijden met de wereldproblematiek, de eigen economie en binnenlandse kopzorgen. Ik sta niet aan de kant van allerlei intellectuelen die alleen maar boos en bitter de boevenbende denken te ontmaskeren in de media. Kritiek vanuit een Haagse Couperus-salon. Het gaat om de werkelijkheid, de dagelijkse realiteit. En wat is het politieke alternatief? Ik blijf PVDA stemmen, de enige fatsoenlijke partij. Maar Nederland zal veel meer moeten doen om de CO2-uitstoot te beperken. Gaat nu niet lukken, vergt ingrijpender veranderingen. Lag het allemaal maar zo eenvoudig.

- Goede kunst zal altijd blijven bestaan, maar staat steeds meer onder druk. Musea doen het goed voor oude kunst.

- En het wordt het jaar van de virtual reality. Is ook 25 jaar geleden al eens voorspeld. Ik ben sceptisch en heb hier op mijn 3D-pagina al opmerkingen over gemaakt. Wordt het een revolutie, of een kortstondige rage voor tieners die van gamen houden? Maar experimenteren en proberen is altijd de moeite waard. Daarom volg ik het met interesse.

- En ik blijf zeer sceptisch tegenover al die opgeklopte NASA-verhalen om een bemande missie naar Mars te sturen. Een enkele reis naar niets, schei er mee uit en ga wat nuttigs doen met het geld. En ieder moment kan er buitenaards leven op een exoplaneet worden aangetoond. Ja, ieder moment, of in nog geen honderdduizend jaar. Speculaties, maar een grote steeds terugkerende hype. Ik pas.

- Radio blijft bestaan en is populair omdat het live is en vanwege de muziek met een praatje. Waar je ook bent, ook - juist - in de auto. Mogelijk dat alles later mobiel gaat, maar nu nog te duur. Wel gratis streams en downloads met wifi. Radio 1 is voor oudere mensen met dito programmering overdag, maar er is geen alternatief. Dan luistert er straks niemand meer. Op Radio 6 Soul en Jazz hadden ze nooit moeten bezuinigen, maar eerder er geld bovenop moeten leggen voor een etherfrequentie. Zo wordt alles gemarginaliseerd.

- Er komen ook dit jaar weer steeds meer mooie mensen in de media.

- Televisie kijk ik niet, heel af en toe uitzending gemist, en doe er daarom verder geen uitspraken over. Maar laat dat ding gewoon wat vaker uit en ga wat anders doen. Geef een schaap een tongzoen.

- Het is de eeuw van de niches, je kan je met van alles en nog wat richten op een kleine doelgroep. Het hoeft niet allemaal groot of succesvol te zijn. Het gaat niet alleen om geld, maar om de intentie, bevrediging en vervulling waarbij je zowel consument als producent kan zijn. Het gaat ook niet alleen om de likes, maar over je eigen ideeën, talenten en leven die je digitaal kan vormgeven. Voor nu en voor een mogelijke verre toekomst. Ieder op zijn manier en binnen zijn mogelijkheden.

- Ik voorspel een trend van slow-breakfasting. Uitslapen en dan langzaam wakker worden met een uitgebreid ontbijt.

eitje

2015

§ Zo dadelijk, even voor middernacht, overschakelen naar Radio 6 voor het einde en de overschakeling naar het nieuwe themakanaal van Radio 2, NPO Soul & Jazz ...

Nogmaals bedankt alle mensen van Radio 6 en we gaan vrolijk verder.

[ De honden blaffen, maar de karavaan trekt verder. Goede muziek stopt nooit. ]

§ Van de hoogste klasseringen van de Top 2000 vind ik dan To make You feel my love van Adele mogelijk het mooiste nummer. Al die andere klassiekers heb ik allemaal veel en veels te vaak gehoord.

§ Tweet.

Om 00.00 begint het radio-themakanaal Soul & Jazz. Ik ben voor jazz in de nacht en geen tweede Sublime FM met slappe r&b. @jurrebosman

§ Mailkwoot.

<< Ik weet niet wat je gaat doen met de bakplaat
op oudejaarsavond, maar ik zou dus gaan voor
een lamskoteletje op zijn Italiaans met olie, knoflook,
en oregano, maar dacht ook aan Turkse köfte:
platte gehaktballetjes van half rund en lam (of varken),
een uitje, platte peterselie en köfte-kruiden
(of andere naar eigen inzicht).

Dan daarbij een knoflooksaus met mayonaise en yoghurt
en tien uitgeknepen tenen knoflook. En wat citroensap.

Met daarbij Turks brood dat je in stukken kan snijden
en ook op de bakplaat kan leggen en keren.

Dan dus nog wel langs de Turkse super. >>

§ En hier nog mijn lijstje met mijn favoriete presentatoren van Radio 6 van de afgelopen jaren in een aantal soundbytes.

__

Frank Jochemsen

Concept aangedragen voor item Johnny en Jones - Dodenherdenking 4 mei 2013 - VPRO Radio 6 - 24 min.

Mijke van Wijk

Mijke's Middag - Winnen verjaardagstaart 6 jaar Radio 6 - Geluidsfragment - A night in Tunesia met Charlie Parker en Miles Davis - 6 min.

Jaap Boots

Nummer aanvragen op Radio 6 - Wes Montgomery - Caravan - Jaap Boots - mp3

Co de Kloet

Mijn troonrede op Radio 6 - Mijke & Co Live! - 15-09-15

Mijke van Wijk

Aangevraagde cover Pete's Groove - De Ob6sions - Radio 6 - 08-11-13

Wilfried de Jong

Wilfried de Jong - Radio 6 - Live vanuit Dizzy Rotterdam - Dinsdagavond 18 juni 2013 - Fragment mp3 - de jongenskamer.nl

Benjamin Herman en Winfried Baijens

A night in Tunesia - Piet Noordijk / Benjamin Herman - Concertgebouw -
Amsterdam - 7 augustus 2010 - mono - Radio 6 - 28-12-15 - mp3 - dejongenskamer.nl

Frank, je gaat toch niet weer vlaaien verkopen?!

§ Ik luister nu naar de laatste live-uitzending van Radio 6. Morgenavond alleen nog een eerder opgenomen afsluiting. Maar op dit moment presenteert Mijke van Wijk vol overgave en vuur drie uur lang het wekelijkse programma Mijke en Co Live! met live-muziek vanuit de Sugarfactory. Een fijne afsluiter. Bedankt Mijke, zes jaar met veel plezier naar al je programma's geluisterd.

En op onderstaande link kun je de hele laatste live-uitzending van Radio 6 in de Sugarfactory terugluisteren. Ook nog met een puike versie van A night in Tunesia. En er staat nog zoveel moois meer in het archief ...

Mijke en Co Live! - Live vanuit de Sugarfactory - 30 december 2015 - 22.00 - 01.00 uur - Terugluisteren - radio6.nl

Verslag Jazzenzo met foto's - Knallend slot voor Radio 6-programma Mijke & Co Live! - David Cohen - jazzenzo.nl

En er is vandaag voor het eerst meer bekend gemaakt over de invulling van het nieuwe themakanaal per 1 jamuari. Ik ga daar nu niet verder op in en wacht ook de eerste week af hoe het allemaal uitpakt. Toch verrassend dat Winfried Baijens dus nog zijn programma behoudt, maar dan wekelijks op de vrijdagavond, maar heel teleurstellend is dat Frank Jochemsen kennelijk geen plek heeft gekregen. De VPRO doet wel mee en hoe zit dat met hun plannen voor een internetplatform? Ik laat het allemaal even rusten en til het naar het nieuwe jaar. Nu nog even lekkere live-muziek.

Het is bijna afgelopen en Co de Kloet houdt een gloedvol betoog voor live-muziek, voor echte muziek, gespeeld door echte mensen. En hartelijke woorden voor Mijke. Dit was haar laatste avond. Ciao. X.

En als laatste nummer Sunny. Morgen weer een dag.

§ En de Top 2000 a gogo is natuurlijk bij uitstek aardig voor vijftigers van mijn leeftijd. Maar ik kijk dan wel later met een biertje bij uitzending gemist. En van de quiz laten ze lang niet alle vragen zien. Kniesoor.

§ Tweets.

Net Close to the Edge van Yes in de Top 2000. Tienersentiment, maar gelukkig ben ik niet in de symfonische rock blijven steken.

En kort daarna weer symfonische rock in de Top 2000. One of these days van Pink Floyd van Meddle. Ik heb al jaren de indruk dat ze de volgorde wat aanpassen.

En dat er mogelijk wat geschoven wordt met de noteringen van de Top 2000 is ook niet erg, want daar is de luisteraar bij gebaat.

§ Met het einde van Radio 6 in zicht, bedacht ik me dat ik 'toevallig' van al mijn favoriete presentatoren wat soundbytes achter mijn site heb staan. Audiofragmenten waar ik allemaal iets mee te maken had. Je kan ze op de voorpagina vinden als je wat naar beneden scrollt. Maar één presentator ontbrak nog, Wilfried de Jong. Om het lijstje compleet te maken heb ik een kort stukje geknipt uit een oudere live-uitzending van zijn programma voor Vrije Geluiden. Ik heb er verder niets mee van doen.

Als Radio 6 over een paar dagen ter ziele is, zal ik hier in een alineaatje alle linkjes met soundbytes neerzetten.

Wilfried de Jong - Radio 6 - Live vanuit Dizzy Rotterdam - Dinsdagavond 18 juni 2013 - Fragment mp3 - de jongenskamer.nl

§ Begin december ging in filmtheater Concordia in Enschede de foto-documentaire d'Oale Markt in première van filmmaker Peter Scholten. De film gaat over de geschiedenis van de Oude Markt van Enschede vanaf het moment dat er foto's van zijn gemaakt rond 1860, tot nu. De film trekt een enthousiast publiek zodat er nog steeds nieuwe voorstellingen worden ingezet. Later wordt de film bij RTV Oost uitgezonden. Maar tot mijn verrassing vond ik een dvd bij de post met de film en kon ik hem nu al rustig thuis bekijken.

d'Oale Markt belicht vooral de geschiedenis van de arbeiders in de opkomende textielstad Enschede. De film vertelt over de tegenstellingen tussen de rijke fabrikanten (de familie Van Heek) en de arbeiders die zich langzaam emanciperen en voor hun rechten opkomen. Lange tijd waren de werk- en leefomstandigheden miserabel. Maar een vaste plek en scharnier van Enschede en de film is de Oude Markt. Hier wonen de notabelen en hier komen de inwoners van de stad samen. Peter Scholten legt de nadruk op de sociaal-economische ontwikkeling, maar bewandelt ook de zijpaden van cultuur en de opkomst van de jeugdcultuur van na de oorlog.

Belangrijk waren een aantal grote branden rond de markt. Bij een wederopbouw werden de hoeken van de gebouwen bij de zijstraten niet meer haaks gebouwd, maar kregen een ronde vorm zodat brandslangen in de toekomst niet afgekneld zouden worden. De foto's van die gebouwen laten dat zien.

En zo passeren nog honderden andere foto's (later ook in kleur) de revue en voor de afwisseling is er af en toe gebruik gemaakt van visuele effecten die wel deden denken aan het oude tv-werk van Jaap Drupsteen. Ook drong wel een vergelijking met de films van Bert Haanstra zich op, met Alleman en De stem van het water. Maar waar Haanstra een mooi en zorgeloos Nederland neerzette, daar zoomt Peter Scholten in op de sociale en meer rauwe geschiedenis van gewone mensen.

Maar er zit bijvoorbeeld ook een fraaie foto-sequentie in van tienermeisjes in Beatlesjurkjes die begin jaren zestig in Enschede werden gemaakt. Foto's over het uitgaansleven op de Oude Markt, de textielbeat en natuurlijk aandacht voor FC Twente die hun kampioensfeesten op de Oude Markt vierden.

Een sterk punt van de film vond ik de commentaarstem van de acteur Laus Steenbeeke die in Twente is geboren. Een prettige, rustige stem die met zijn verhaal (mede geschreven door Paul Abels) voor mij een even grote rol speelde als de vele beeldende foto's. De muziek is onopvallend, maar dienend. Peter Scholten heeft weer een fraai en ambachtelijk werkstuk afgeleverd. En het zal voor hem extra bijzonder zijn om zo'n hommage te brengen aan zijn eigen geboortestad.

Ik vond het een boeiende en zeker ook bijzondere film vanwege de vorm. En het ging nu niet over een grote bekende stad, maar over de samenleving in een middelgrote provinciestad. De film duurt bijna anderhalf uur, wat lang is, maar de spanningsboog van de geschiedenis hield voor mij de aandacht vast. Het is ook een historisch document dat de Oude Markt en de inwoners van Enschede in een bredere context zetten. De film gaat ook over Nederland en is voor iedereen interessant. Maar vooral voor Enschedeërs moet de film bijzonder zijn, het gaat over de geschiedenis van hun stad, over hun Oale Markt.

__

RTV Oost heeft een hele aflevering van hun kunstprogramma aan de film geweid. Een lange reportage die een goede indruk van de film (84 min.) geeft en waarin Peter Scholten en zijn medewerkers ruim aan het woord komen.

OverUit de Kunst - d'Oale Markt - RTV Oost

__

Ik heb mijn bespreking ook op een aparte pagina gezet.

d'Oale Markt - Enschede - Film van Peter Scholten - Recensie - dejongenskamer.nl

__

Interview met Peter Scholten in Tubantia - Kranten-scans - dejongenskamer.nl

__

Trailer d'Oale Markt - Peter Scholten - Stichting Kunst en Video - YouTube

__

Website Peter Scholten - Radar Media - Rotterdam - radarmedia.nl

§ Het nummer Imagine van John Lennon is besmet geraakt, door intellectuelen, religie en de Top 2000.

§ Leo Blokhuis gaat een muziekprogramma presenteren op Radio 2 op de zondagavond tussen 22.00 en 00.00 uur. Uitstekend. Maar ik vreesde dat het wellicht niet live zou zijn. Maar dat is niet het geval. Heb er wel zin in. Ik ben ook nog steeds van de actuele popmuziek. Een beetje.

§ De laatste week en dagen zijn voor Radio 6 ingegaan. Ik voel het niet als dramatisch en word niet sentimenteel, zeker niet omdat ik de stellige indruk heb dat - wat de jazz aangaat - een en ander straks op het themakanaal wordt voortgezet, ook met een aantal bekenden die nu presenteren. Maar ze houden de spanning erin en woensdagavond nog het afscheidsfeestje in de Sugarfactory.

Maar wie zeker niet meer terugkomen zijn Winfried Baijens, Wilfried de Jong en Benjamin Herman. En vanavond was de laatste uitzending met Benjamin, live vanuit de woonkamer in Rotterdam van Winfried.

En ik had een verzoekje voor Benjamin in petto, maar ook voor mijzelf en de luisteraar. Ik had er Ties van de productie al ruim van te voren over gemaild.

In 2010 kreeg Benjamin Herman een weekend lang carte blanche in het Concertgebouw en dat live op Radio 6 op zaterdagavond werd uitgezonden. Ik herinner me nog goed de saxofoonbattle tussen Benjamin en Piet Noordijk en ook nog eens met mijn meest favoriete jazzstandard, A night in Tunesia. Benjamin en Piet op hun allerbest.

Maar die uitzending is niet terug te vinden op de site van Radio 6 en zo vroeg ik de opname nog een keer aan voor de laatste uitzending. En dat is gebeurd, zonder mij te noemen, dat wilde ik niet. En inderdaad, mijn herinnering liet me niet in de steek: Het is een fenomenale live-track!

En zo heb ik het nummer nu wel uit de laatste uitzending kunnen knippen en online gezet. Vooraf nog een kleine conference van Benjamin toen en met nog een klein stukje commentaar daarna van Winfried en Benjamin zelf nu. Maar het gaat om de muziek.

Voilà.

A night in Tunesia - Piet Noordijk / Benjamin Herman - Concertgebouw Amsterdam - 7 augustus 2010 - mono - Radio 6 - mp3 - dejongenskamer.nl

Tnx Benjamin voor vier jaar Radio 6 op de maandagavond.

§ Popmuziek-kenner en knipselverzamelaar Bert Bossink is op 69-jarige leeftijd overleden. Ik heb een aantal jaren een vriendelijk en soms ook persoonlijk e-mailcontact met hem onderhouden. Ruim twintig jaar geleden was ik een keer bij hem thuis op bezoek geweest voor allerhande informatie. Bert was een aparte man, ik zou eerder zeggen een fenomeen. Een aantal jaren geleden heb ik een korte pagina over hem gemaakt. IM Bert Bossink.

Bert Bossink - Muziekfenomeen - dejongenskamer.nl

§ Tweet.

Syrië: Top 2000 bommen en granaten.

§ Het kook- en eetprogramma Mangiare! van Radio 1 organiseert volgend jaar weer een wedstrijd. Je mag recepten insturen voor de finale van kerst 2016 met als thema Lekker vies. Gerechten, snacks en zoetigheden die je zelf wel heimelijk wilt eten op zijn tijd, maar nooit aan anderen zal voorschotelen.

Presentatrice Petra Possel gaf al eerder een goed voorbeeld. Ze zei dat ze 's nachts wel kan smullen van een bord Hollandse macaroni met extra kaas, een paar knakworsten en ketchup. Hot.

Ik vind dit gerecht al zeker finale-waardig en ik weet niet of ik hier overheen kan komen. Maar ik herinner me ook nog iets 'lekker vies' uit mijn tienertijd in de jaren zeventig van de vorige eeuw.

Ik had er weleens over gelezen, in Frankrijk kennen ze naast de croque monsieur, een normale tosti, ook een crogue madame; een tosti met als extra een gebakken eitje bovenop. Daar heb ik mee geëxperimenteerd. Een paar maal heb ik hem helemaal compleet gemaakt naar eigen inzicht. Ik zal vertellen hoe en wat.

Je smelt roomboter in een koekenpan. Met een klein borrelglaasje stans je een cirkelschijfje brood uit een witte boterham. De boterham gaat op hoog vuur in de pan. Dan breek je op het gat een eitje. Beetje peper en zout. Als het ei wat gestold is draai je de boterham om met een bakspaan. Dan leg je er een paar plakjes boterham-chorizo-worst op, daarbovenop twee plakken jong belegen kaas en helemaal bovenop een plakje ham dat je ten slotte weer als een tosti afdekt met een witte boterham. Het losse schijfje van de boterham bak je aan beide kanten mee.

Als de pan en tosti door de hitte beginnen te roken, draai je de tosti om met de spaan. Even goed opletten met het gebakken ei. Beetje schrapen. En dan nog rustig een paar minuten nabakken tot de kaas goed is gesmolten. Het ronde boterhamschijfje leg je op de plek van de gestolde eierdooier.

Als de croque madame klaar is, op een bordje leggen met niet alleen ketchup, maar beslist ook met een grote lik mayonaise.

Voor als je als scholier om vier uur 's middags thuiskomt en die dag nog niets gegeten hebt. Ook geen ontbijt. Schreeuwende, knagende geeuwhonger. Lekker, lekker veel, vet en machtig. Lekker vies!

Mijn inzending voor Het diner van 2016 van Mangiare!. Ik ga het recept begin volgend jaar naar ze mailen.

[ En handiger is nu om het eitje bovenop te breken en dan onder een grill of in de oven te bereiden. Je kan een eitje ook apart, naast de tosti, in de pan bakken en er daarna opleggen. Maar zo deed ik het niet. ]

PS. Twee voetnootjes over de wedstrijd. Over de titel, Lekker vies. Ik vind eten per definitie nooit vies, weleens niet lekker, of zoals nu, juist wel, maar dat is wat anders, maar nooit vies. En er werd geopperd om Kees van Kooten als jurylid te vragen, vanwege zijn rol als de vieze man. Ik dacht nog aan de baas van de Febo, Hiske Versprille van Het Parool (gek op fastfood) en Joop Braakhekke ... Of Sylvia Witteman, maar die is mediaschuw. Misschien niet voor de radio. De Haagse omnivoor Pierre Wind?

§ Wel wat curieus, maar erg lekker vond ik als kind om een zakje zwart-witpoeder in een mok te mengen met suiker. Dan je wijsvinger nat maken in je mond en steeds dopen in het mengsel en opsnoepen.

§ Pas toen ik zelf kinderen kreeg ben ik wentelteefjes gaan eten en maken. Een soort compromis tussen een zoete pannenkoek en een hartige uitsmijter. Heel simpel. Neem een diep bord, breek een eitje en meng met wat melk, goed los en egaal kloppen met een garde of twee vorken. Wentel een bruine boterham goed door het mengsel en bak in boter aan twee kanten lichtbruin. Daarna overstrooien met poedersuiker. Een heerlijke warme kinderlunch.

§ Op uitzending gemist gekeken naar de docu over Boudewijn de Groot, Kom nader. Bijzonder aardig, maar vooral werd voor mij - weer - duidelijk dat de grootste kracht van zijn liedjes toch in de teksten van Lennaert Nijgh lag. Maar zonder muziek en stem geen succes.

Als kind in de jaren zestig kende ik hem al en wat jaren later hadden wij thuis een dubbel-lp in huis met zijn grootste hits. Ik mocht er graag naar luisteren.

Een paar nummers heb ik half geprobeerd om te onthouden, Meisjes van zestien en Verdronken vlinder en een nummer heb ik op de lagere school uit mijn hoofd geleerd. Zijn eerste single Het strand waarbij je heel snel de tekst moest zingen. Aardige melodieën met schitterende levenslustige teksten.

Maar Boudie is zelf geen man van expressieve emoties, eerder in zichzelf gekeerd. Beschouwend en afstandelijk, zelf van weinig woorden. Stil. Zijn enige beste vriend is hij mogelijk zelf.

Boudewijn is nog volop in leven en Lennaert is dood. De rock-'n-roll sneeft altijd als eerste op het slagveld in de roes van het leven.

[ Eerder dit jaar ontving ik een mail van de productie van de documentaire met een vraag over een foto van Boudewijn de Groot met Jay Baar. Heb ze verder kunnen helpen. ]

§ Ik had al een populair lijstje met meer dan 100 synoniemen voor borsten, maar nu toch ook een verzamelpaginaatje gemaakt met andere woorden voor k*t, l*l en ne*uken ...

Synoniemen voor k*t - l*l - ne*ken

Synoniemen voor borsten

§ Het populairst bij een kerstdiner is al jaren gourmetten. Vooral leuk en aantrekkelijk voor kinderen en jonge mensen. Ik heb het nooit gedaan, maar ik heb wel twee maal gesteengrilld in twee verschillende partycentra.

Ik bewaar goede herinneringen aan vroeger toen wij met kerst gingen fonduen. En dat is frituren in een koperen tafelpannetje met olie van het gasfornuis en dat op tafel heet wordt gehouden door een kleine spiritusbrander onder het fonduestel.

Stukjes vlees op je eigen prikker steken en iedere prikker had op het uiteinde een gekleurd bolletje zodat je wist van wie, welke fondurevork was. En dan daarna vooral afsauzen. Met knoflooksaus, cocktailsaus, madras of barbecuesaus. En met stokbrood erbij en kruidenboter. Lekker en gezellig als kind en tiener.

§ Er zijn twee kerstdagen zodat je apart naar je ouders en schoonouders kan gaan. Stel je voor dat je ze allemaal op een kerstavond aan een tafel samen zou meemaken?

§ Zeg nooit na een copieus kerstdiner, Ik zit zo vol als een ei, zoals mijn opa vroeger steevast zei.

§ Als vaste luisteraar van Radio 6 en van Vrije Geluiden op de zaterdag- en zondagavond van de VPRO met Frank Jochemsen, had ik af en toe wel mailcontact met het programma. Eerder dit jaar werd ik door hen benaderd of ze bij mij thuis een reportage konden maken over mij als muziek-, jazz- en radioliefhebber. Het was voor een serie in het najaar in Vrije Geluiden over hun vaste luisteraars. Leuk idee en ik zou best wel een en ander zinnigs kunnen zeggen, maar ik moest het toch laten passeren. Ik ben totaal ongeschikt voor media-optredens en voel me dan totaal niet senang. Daar ging mijn kans op eeuwige radio-roem, maar ik heb al genoeg aan mijn andere bijdragen op afstand in de marge.

§ De Top 2000 is begonnen en ik heb wat geluisterd, zal ik ook tot het einde wel blijven doen. Maar met mate. En in voorgaande jaren voelde ik meer weerzin, maar laat het er nu voor mezelf bij zitten. En dan knies ik toch even, want wat jammer dat de NPO radio zo weinig doet voor kleine muziekdoelgroepen. Ze verkopen fijngemalen, gladde eenheidsworst.

§ Ik had nog weleens een hoorspel willen maken met gewone mensen uit de Haagse Schilderswijk en het bekakte Benoordenhout. Maar niet met Gooische stemacteurs.

§ Een goede eigenschap van mensen wordt gezien als je hoofd- van bijzaken kan onderscheiden. Zeker, maar ik ben zelf meer een aanhanger van - zoals ik het noem - van de nevenschikking. Ik vind grote en kleine zaken in de kern vaak hetzelfde en kan aan beide hechten. Dat geldt ook voor mijn belangstelling voor low- en high-culture. Ik vind het eten van een ijsje op het strand net zo belangrijk als het vallen van een kabinet. Ik hou van grote lijnen maar ook van details. Er is maar een ding dat boven alles uitstijgt en dat is liefde voor mensen.

§ Een paar dagen geleden mailde Rob een linkje met een artikel uit 1994 van de site van De Volkskrant, over het concert van The Rolling Stones in het Kurhaus. Verslag van Adriaan (Ad) de Boer die toen als bassist in het voorprogramma stond met Trix and the Paramounts. Ik herkende het verhaal niet, maar zal het zeker al in 1994 gelezen hebben. En toen ik Martin hierover mailde, bleek dat hij mij het oorspronkelijke artikel al in 2008 had gestuurd in een doc-file. Een langere versie dan die in de Volkskrant is verschenen. En Ad de Boer heeft tijdens zijn werkzame leven bij de Volkskrant gewerkt. Hij is (on)bekend van het illustere duo De Boer en De Cock, dat scherpe restaurantrecensies schreef voor de krant. En De Cock was het pseudoniem van Wouter Klootwijk.

Maar het verhaal van De Boer was ik kennelijk helemaal vergeten - toen al - en nu op mijn pagina over het concert een update geplaatst en het hele oorspronkelijke artikel op een aparte pagina gezet. Mooi verhaal.

The Rolling Stones in het Kurhaus 1964
Verslag Ad de Boer - Bassist Trix and the Paramounts - dejongenskamer.nl

En nog een updeetje gemaakt met een 8-mm-filmstill van mogelijk The Telstars.

Voortreffelijk voorprogramma!

__

-------- Forwarded Message --------
Subject: Meta

Hai Rob en Martin,

Vrolijk kerstfeest, maar Martin stuurde om 0:38 nog een doc-file met een lang verhaal over Stones Kurhaus van Ad de Boer. Langer dan de VK.

Enfin. Normaal gaat een mens dan naar bed en gaat de volgende dag aan de slag, maar ik trok gelijk een plan voor de kerstnacht en met een biertje.

Drie uur later was het allemaal klaar. En hoe pak ik dat dan aan?

Eerst goed lezen hoe en wat.

Dan afbeeldingen verzamelen. Ik had er twee nodig voor de updates en een via een screenprint. Kost tijd, maar eenvoudig klusje en geeft je tijd om onderwijl verder na te denken. Afbeelding in Paint bewerken.

Dan moet ik een html-pagina maken en open ik een sjabloon. Die vul ik hier en daar in en dan plak ik de tekst in uit de doc-file. Moet ik nog verder klaar maken voor html.

De lay-out, kop en linkjes toevoegen en nadenken. Nog steeds. Ik weet precies hoe het eruit moet zien, daar hoef ik nooit meer over na te denken.

Dan moet ik het kunnen zien en voeg ik de link aan mijn voorpagina toe, op twee plaatsen. Dan klik ik er daarna op. Altijd alle linkjes checken. Wel alles natuurlijk ook uploaden. Dat gaat soepel. En dan de updates bekijken.

Dan van alles corrigeren en veranderen. Creatief proces.

De pagina is klaar, maar moet ook updaten op de index-pagina, de Stones Kurhaus pagina en op mijn Kladblokje. Die laatste handelingen en stukje plaats ik hieronder. De rest wijst zich vanzelf. Beiden bedankt.

En Tweede Kerstdag ga ik de link even (rond)twitteren. Meer kan ik niet doen. En Martin heeft nog een foto van Ad gemaakt in Muzee op Scheveningen in 2014. Die staat op de Stones-pagina ...

Groet,

DirkJan

[ En ik heb een fotootje bij de updates bovenaan gezet. Ik had zoiets al ergens staan, maar door een ongelukje heb ik die foto een keer gewist. Maar ik wist niet meer welke of hoe of wat. Maar door het verhaal van Trix and the Paramounts schoot het me ineens te binnen: Ik had een screenprint van het voorprogramma van een andere groep online staan. Nu opgelost. Een gevecht tussen vergeten en gelijk actie ondernemen. Dat laatste werkt voor mij het beste ... ]

§ Een tijdje geleden een tweet gestuurd naar Leo Blokhuis. Hem bedankt voor al die jaren een uurtje goede en pure soulmuziek op Radio 6 met Sweet soul music. Maar dan tweet ik niet dat ik het wel bijzonder jammer vond dat het niet live was. Zou hij straks voor Radio 2 op de zondagavond wel naar de studio in Hilversum komen?

[ En Dolf Jansen etaleerde met zijn Afslag Thunderroad op de zondag-namiddag ook altijd een goede smaak. En ik moet ook zeker nog Jaap Boots noemen (en Koen Schouten). En Andrew Makkinga, Angelique Houtveen en Sylvana Simons. Ja, hola, ook Steef Cuijpers en Astrid de Jong! Maarten van Heuven achter de schermen bij Vrije Geluiden, Vera Vingerhoeds en Aad van Nieuwkerk. Sherill Samson, Jaap Brienen, een maal gehoord 's ochtends, ging laat naar bed! ;-) Edwin Rutten & Tuffie Vos. Rudy Mackay, Vincent Gerhardt, Bas van Dalen, Pieter Kok, Bart Slim, Alex van der Lugt, Jeroen Kijk in de Vegte, Alfred van de Wege, Jan Paul Grootentraast, Herman Hofman, Corné Klein. Gerard Ekdom. Giel Beelen, Rob Stenders, Ruben Hein ... Jazzroddelaar Kisman, technicus Marc Broer, David Gibbs, Ties, Vincent van Engelen, Wilbert Mutsaers, (Bert Vuijsje en Hans Mantel), Charlie Crooijmans, Joep Pelt, Jesse Mayeux, Yuri Honing, Els Levebvre ... En nog wat namen die ik ben vergeten, Robert Soomer en heel veel stagiaires. ]

§ Vanavond hoorde ik een coverband met het werk van Steely Dan bij Mijke en Co Live! vanuit de Sugarfactory. Mijke had niets met deze mannenmuziek - ik wel - en ik moet zeggen dat het heel goed werd gedaan door een band met topmuzikanten. Maar wat voegt het toe en wat heb je eraan?

Het oeuvre van The Beatles is vanaf vandaag voor iedereen beschikbaar via alle streamingdiensten. Ik hoop dat het nog op tijd is om veel jonge mensen met hun muziek kennis te laten maken en om ze er van te laten houden. Van alle 212 original recordings.

§ En ik wil Burre Josman van Radio 2 nog een tweet sturen over het aanstaande thema-kanaal Soul & Jazz. Zo wil ik graag voorstellen dat na de gepresenteerde programma's, na 23.00 uur, vooral jazz en desnoods easy-listening wordt gedraaid door de computer en geen soul en r&b! Die kun je overal elders wel horen. Jazz is voor de late avond en nacht. En overdag het rijk alleen voor de liefhebbers van soul en r&b. Maar niet 's nachts. Die fout heeft Radio 6 al die jaren gemaakt en kan nu hersteld worden.

_

En het programma van de laatste week van Radio 6 is nu bekend. Nog drie dagen Winfrieds Woonkamer en dan de laatste dagen live vanuit zijn echte eigen woonkamer. Maandag de laatste keer met Benjamin Herman en woensdag die met Phil Horneman. En tijdens deze slotuitzendingen komt ook een kleine suggestie van mij voorbij, maar anoniem, als vaste luisteraar. Later schrijf ik hier precies hoe of wat en met een mp3.

En dan nog drie dagen Mijke en Co Live!. Misschien dat dan meer over de komende programmering bekend wordt gemaakt. Wie gaan er mee naar het nieuwe kanaal? Mijke, Co, Frank, Steef? Winfried Baijens, Benjamin Herman en Wilfried de Jong in ieder geval niet. En ook producer Ties van Winfried's Woonkamer is zijn baan kwijt. Over al die dag- en nacht-deejays maak ik me verder niet druk en geen zorgen. Ik was een avondluisteraar van Radio 6, van 19.00 tot 01.00 uur. Met uitstapjes naar andere zenders.

Maar dan op woensdagavond de laatste live-uitzending vanuit de Sugarfactory met heel veel gasten uit het verleden en het afscheid van het programma en van Radio 6 met de huisband de Ob6sions. Wordt één grote jam-sessie. Een spetterende muzikale finale.

En dan resteert nog oudjaarsdag, maar dan is Radio 6 al van de beademing af en wordt er alleen nog vanaf de computer uitgezonden. Er is nog wel een avondprogramma met de favoriete muziek van Mijke, Co en Winfried, maar dat is dan al eerder opgenomen. De nachtkaars wordt niet uitgeblazen, maar is al voor middernacht gedoofd. Wat geweest is, is geweest en de blik vooruit.

En dan luisteren naar wat er na middernacht gebeurt op het themakanaal NPO Soul & Jazz. Ik stel als eerste nummer voor Round midnight in een uitvoering van Miles Davis.

[ En mijn grootste zorg is of straks die gepresenteerde programma's nog wel live zijn, of een soort podcasts worden. Ja, het houdt me nog even bezig. En hoe zou het zijn met saxofoniste Suzanne Alt of met zangeres Kris Berry, met de jongens van Jungle by Night, ... ? ]

Wordt vervolgd.

§ In 2014 zijn weinig tot geen voorspellingen gedaan of Netflix in Nederland zou aanslaan en een succes zou worden. Dat was en is het nu in ieder geval wel, met meer dan een miljoen betalende abonnees. Dat is een jaaromzet, alleen al in Nederland, van bijna 120 miljoen euro. En ja, dan ben ik wat gereserveerder over het alom voorspelde succes van virtual reality en de podcast in 2016. Die moeten zich nog bewijzen.

§ Naar het Groot Dictee heb ik maar zelden gekeken, want ondanks mijn belangstelling voor spelling vind ik het dictee zoals het wordt gepresenteerd op tv saai en onmogelijk wat betreft uitzonderlijke woorden.

Onder taalkundigen is hoe dan ook weinig animo voor spelling, want allemaal subjectief. Toch reageerde een Vlaamse taalkundige op het laatste dictee en vocht de spelwijze van drie woorden aan. Er kwamen allerlei reacties los en ik deed ook een duit in het zakje. Het is bijzonder leuk leesvermaak. Oordeel zelf en geniet van de details.

Stom dictee der Nederlandse taal, met fouten bovendien - Johan de Schryver - Neder-L - nederl.blogspot.nl

[ En er laaien al snel emoties op bij spelling, maar daar heb ik me zelf altijd voor behoed. Je moet het rustig en afstandelijk benaderen. En voor zover er een emotie bij mij is, dan is die van de relativerende lach. Spelling kan soms zo gek zijn dat het humor wordt. ]

§ Ik ben een liefhebber van spaghetti carbonare. En ik heb er van alles mee geprobeerd en het basisrecept naar mijn eigen hand en smaak gezet. Al jaren terug over geschreven hoe je die op mijn manier kan maken.

En een carbonaraatje maken schijnt wel een mannending te zijn en ieder heeft zo zijn recept. Zo herinner ik me dat Johannes van Dam pas bij de pasta op zijn bord een ei over de saus brak. Ik deed dat juist niet: Ik klutste de eieren vooraf al door de room en kaas (room hoort er juist ook niet in menen andere kenners), en ik maakte van de eieren in de hete pastapan een soort romige scrambled-eggs-massa. Dat is het veiligst en vind ik ook het lekkerst, maar andere huiskoks doen dat toch wat anders en kiezen voor een variant met korter gestold eigeel. Ok, maar hier mijn recept. Oudje.

Recept spaghetti carbonara - dejongenskamer.nl

[ Voor andere varianten vooral googelen en zelf perfectioneren. ]

§ En het is tactiek van de NPO en ook de mores in radioland dat je nooit lang stilstaat bij het afscheid van een programma, deejay of zelfs een station, zoals nu met Radio 6 het geval is. En de strategie is om steeds gedoseerd, beetje bij beetje openbaar te maken wat er allemaal voor in de plaats komt. Maar over het nieuwe themakanaal NPO Soul & Jazz van Radio 2 weten we nog niks, eerst nog even tot het einde doorgaan op de oude voet alsof er niets aan de hand is. Begin januari zullen de kruit- en mistdampen optrekken en weten we hoe of wat. Tot dan nog even dansen op de vulkaan.

Let's face the music and dance - Frank Sinatra (Irving Berlin) - Lyric-clip - YouTube

§ 2016 staat voor de deur, gaat virtual reality straks echt doorbreken? En hoe zal het met de Oculus Rift gaan, maar ook met de Google 3D-cardboard? Laatste nieuws van Google is, dat ze interactieve 360-graden films op YouTube gaan zetten met de nieuwe mogelijkheden van storytelling, poly-lineaire verhaallijnen en 3D-geluid.

Google is bringing interactive 360 degree films to YouTube - The Next Web - thenextweb.com

En ook circuleren er allerlei voorspellingen over de doorbraak van de podcast volgend jaar. Misschien in de VS, misschien ook niet, maar ook in Nederland? En deze voorspelling werd ook al eind vorig jaar gedaan na het zeldzame succes van de Amerikaanse podcast Serial.

Wim Kan zei al, Voorspellen is moelijk, vooral als het de toekomst betreft.

§ Beetje vertraagde tweet en ik was achteraf niet bijster origineel, maar er verscheen dus een schimmige foto op internet van de koning met zijn kinderen in de McDonalds in Leiden ...

De koninklijke familie heeft bij de McDonalds gegeten. Is Willem-Alexander een echte burger-king.

§ Ontving een tip van Jaap. Of ik van Sister Rosetta Tharpe had gehoord en voegde een live-clip bij en een BBC-documentaire over haar leven. Nee, nooit van gehoord maar bijzondere Amerikaanse, zwarte gospel-zangeres uit de jaren dertig en veertig en ze wordt bestempeld als de godmother van de rock-'n-roll. Ze was een gospelzangeres en gitariste, maar die de nachtclubs en de elektrische gitaar niet schuwde.

Ik ben oppervlakkig door de docu heen gegaan. En nu meende ik mogelijk toch een nummer van haar te kennen, This train. Hoe dan ook interessant om er kennis mee te maken. Opmerkelijke eerste clip ook als je haar - net als ik - niet kende.

Didn't it rain - Sister Rosetta Tharpe - Live-clip - YouTube

Sister Rosetta Tharpe - Documentaire BBC 2011 - 51 min. - YouTube

This train - Sister Rosetta Tharpe - Live-clip - YouTube

Sister Rosetta Tharpe - Wikipedia - nl.wikipedia.org

§ Vanavond was van 19.00 tot 01.00 uur de laatste keer het programma van Vrije Geluiden op Radio 6. Gepresenteerd door Frank Jochemsen en live vanaf een geheime lokatie die, zoals ik vermoedde, zijn huiskamer in Diemen was.

De hele avond stond in het teken van de Fender Rhodes-piano en er werd alleen van vinyl gedraaid. Ook stond er zo'n elektrisch-mechanische Fender waar Jeroen van Vliet op kwam spelen en later nog een pianist uit Amersfoort, die na een oproep tijdens de uitzending gelijk de deur uit was gegaan. Was allemaal te gek en het toont ook weer aan hoe mooi live-radio is en kan zijn.

Ik zal het programma op de zaterdag- en zondagavond missen, maar ik verwacht ergens dat Frank Jochemsen binnenkort wel weer opduikt. Er is nog niets bekend over de avondprogrammering van het nieuwe thema-kanaal van Radio 2. Wel is mij maanden geleden verteld dat de VPRO van plan was om een digitaal kanaal te starten. Maar gaat dat er ook komen, mag dat nog wel van de NPO?

Het zal de komende tijd allemaal vanzelf duidelijk worden. Eerst nog de laatste twee weken van de avondprogrammering van door de week. En dan houdt dat ook op. Zes jaar geluisterd.

[ En ik had Vrije Geluiden en Frank al eerder getipt om radio te gaan maken vanuit zijn huis. Ik denk dat dit eenmalig was, maar er liggen voor jazz nieuwe uitdagingen om op andere manieren radio te gaan maken en gepresenteerde programma's aan te bieden via internet. ]

§ Tweet.

Beste @jurrebosman @NPORadio2 is er plek op NPO Soul & Jazz voor @mijkevanwijk @FrankJochemsen @Benjamin_Herman @CodeKloet @philhorneman ?

§ En ik heb, behalve 's nachts naar de visual-radio kijken, verder niets met Serious Request, integendeel. Het is dan allemaal voor het goede doel, maar het lijkt verder op een groot commercieel circus waar iedereen aandacht zoekt, de drie vetbetaalde deejays voorop.

§ Al vaker heb ik wat geschreven over een aardige, meer praktische taalblog van een paar docenten van de Amsterdamse Hogeschool. Ik hoor bij een clubje van vijf vaste reageerders en ik mag graag hier en daar een voetnoot plaatsen. Ergens weet je dan niet hoe dat overkomt, maar ik trek me nergens wat van aan. Het blijft altijd vriendelijk en aardig. Het gaat me ook om het bijdragen zelf, een eigen blog begin ik toch niet.

En toen ontving ik onlangs dus een mail van de blog of ik mijn adres wilde sturen zodat ze me wat konden toesturen. Misschien wel een hint om het wat rustiger aan te doen? Nee het ging om wat anders. Wat het precies was, weet ik nu, want ik heb een heel aardig boekje ontvangen met een selectie van de (korte) blogs van ikzegookmaarwat. Het is het kerst- en nieuwjaarsgeschenk van de Hogeschool van Amsterdam (HVA).

Een bijzondere uitgave en wellicht levert het de blog volgend jaar nog meer volgers op. Ter leering ende vermaeck.

Blog ikzegookmaarwat - ikzegookmaarwat.nl

[ En op de blog zelf kan ik ze dan niet bedanken, want je weet nooit hoe dat met andere reageerders zit. Ik heb ze geschreven dat ze er nog zelf een blogje over kunnen maken, want dat lijkt me wel opportuun, voor de blog en de lezers. ]

§ Het Groot Dictee was weer op tv, maar ik heb niet gekeken. Ik vind spelling best aardig, maar niet in quizverband, is zinloos. Wel na afloop het dictee met commentaar van Onze Taal op het internet gelezen, maar verder geen bijzonderheden.

§ Ik las dat vrijwel al het konijn om te eten zogenaamde kooikonijnen zijn. Worden net als kip in gevangenschap gekweekt. Ik ben hypocriet, want ik eet wel graag kip, maar nooit meer konijn. En mijn voornemen voor een stukje wilde hazenrug met kerst laat ik varen, ook al is haas altijd wild omdat het zich niet gevangen laat houden. Het wordt roti-kip.

§ Na ruim veertig jaar dienst is in Amsterdam het eerste metro-type uit de roulatie gehaald, de Zilvermeeuw. Ken hem nog goed.

De eerste metro waar ik in heb gezeten zal die van Parijs zijn geweest, daarna Londen, New York, Rotterdam en tenslotte Amsterdam. De Amsterdamse metro ken ik goed, vooral van het korte traject; Amsterdam CS, Nieuwmarkt, Waterlooplein en Weesperstraat. Bij dat laatste station moest ik doorgaans uitstappen.

Maar toch nam ik niet altijd de snelle metro en ging ik lopen; over de wallen (o la la), de Nieuwmarkt, het Waterlooplein en dan de Plantagebuurt in voor mijn eindbestemming. Tijdens zo'n wandeling zat je de stad op haar huid, je zag van alles, kwam allerlei mensen tegen en er kon wat gebeuren. Veel levendiger dan je altijd maar laten vervoeren door een ondergrondse trein zonder daglicht en de adem van de stad.

§ En dan wordt het nacht en zit ik nog een tijdje rustig met muziek op, of met de radio aan. Maar geen Radio 6 meer na enen, want daar hoor je dan alleen nog maar zouteloze soulmuziek die steeds in blokken al tijden worden herhaald. Hoe kunnen ze het doen, maar het gebeurt. Ik klaag er niet over en trek dan andere plannen.

En nu zit ik achter mijn pc en kijk ik naar de live-stream van Serious Request met 3FM aan op de radio, dus wel een fikse vertraging, maar dat maakt me niet uit, het geeft wel een goed effect. Het is leuk om naar te kijken, en ik wil er ook wel eigen muziek onder zetten.

Giel Beelen is nu de deejay van de nachtshift in Heerlen.

En het aardige is dat er steeds shots worden gemaakt van de menigte voor het Glazen Huis en de camera altijd zoekt naar de mooie meisjes. Dat is al jaren zo en ligt niet aan mijn perceptie. En de meisjes weten dat ook en proberen opgetut en al ook in beeld te komen. Leuk om naar te kijken en het geeft ook het gevoel dat het allemaal wel goed gaat en goed komt met al die jongeren. Nee, vroeger was het niet beter. Geldt ook voor de populaire muziek die wordt gedraaid en die ik dan ook zo even meepik. Hakkuh!

Nog tot Kerstavond. Serious Request - Live-stream - seriousrequest.3fm.nl/live

[ En Giel Beelen had ook een uurtje mellow instrumentale house-soul op Radio 6. Luisterde er vroeger wel naar, maar later niet meer. Niet live en dan ontbreekt bij mij vaak de noodzaak. Kan ik het ook later beluisteren, maar wat ik dan vaak niet doe. ]

§ Vanavond was de laatste radio-uitzending van Wilfried de Jong met zijn platenkoffer op Radio 6 in Vrije Geluiden van de VPRO. Goede jazz-connaisseur en vrijwel alles is alleen maar instrumentaal en in de stijl van Blue Note-records. Hij draait vaak van vinyl, maar helaas zijn de uitzendingen niet live.

En het is dan wel helemaal mijn genre, toch wil ik bij andere programma's ook de nieuwe jazz en aanverwante muziek horen, ook al vind ik die veelal minder. Ik heb die afwisseling nodig. Maar heel jammer dat het verdwijnt. Wat komt er straks allemaal voor terug?

§ In de jazzwereld was het hoogtepunt dit jaar de doorbraak van saxofonist Kamasi Washington. Leverde een drie-dubbel album af en hij gaf hier een paar concerten met grote bezetting en met twee drummers. De hele muziekpers was lyrisch.

Ik heb het allemaal gehoord dit jaar en ik snap de opwinding wel, vind het ook zeker goed, maar het is naar mijn idee meer dat jazzliefhebbbers snakken naar wat nieuws, naar een ander geluid dan dat ze al zo lang zo goed kennen. Net als met de nieuwe Amsterdamse school rondom Reinier Baas. Ik snap het wel en volg het met interesse, maar het is allemaal niet echt mijn muziek.

"Jazz is not dead, it just smells funny."

Frank Zappa

§ De Zwarte Lijst is voorbij en ik heb toch naar het laatste uur geluisterd. Niets opvallends, en de hoogste notering voor een jazznummer was Take Five. Tja. Als kind en tiener vond ik het geweldig. Het staat op naam van Dave Brubeck, maar het is geschreven door Paul Desmond die ook de saxofoonsolo speelt. En je mag het niet zeggen, maar het is ergens toch blanke jazz die net dat zwarte randje ontbeert met zijn vijf-kwartsmaat. Toen ik later de jazz in zijn gehele omvang ontdekte is Take Five behoorlijk gezakt voor mij. Maar het is een goede ingang en opstap voor jonge mensen.

En nu tot het einde van het jaar, tot het einde van Radio 6, alleen nog de avondprogrammering met een hopelijk spetterend einde met Mijke en Co Live! in de Sugarfactory. Op oudjaarsdag is het definitief afgelopen met non-stopmuziek. De nachtkaars. Wie blaast hem uit?

Mijn bescheiden bijdrage op afstand aan het verdwijnen en het afscheid nemen van Radio 6 gaat door. Mooi.

En dan direct na middernacht de overschakeling naar het nieuwe themakanaal NPO Soul & Jazz ...

§ Vandaag geschreven in een mailtje over sociale media en blogs.

<< En het is ook allemaal een soort wedstrijdje om aandacht.
Mensen hebben maar weinig tijd en maken keuzes waar
ze aandacht aan willen besteden. En er is een enorm aanbod
van mensen die aandacht vragen. Ik zie dat wel als een spel,
als spel op zich en af en toe waag ik een kansje op Twitter,
moet ik wel wat hebben. >>

§ Kwam het woord op Twitter tegen omdat iemand het een mooi woord vond, ik ook en ken het van lang geleden: brooddronken. Overmoedig zijn - en zo denk ik - zonder alcohol.

__

En ik twitterde nog naar diegene mijn woordenlijst voor jongeren. Retweet en daardoor veel pageviews en reacties. Tnx Judge Joyce.

Woordenschat voor jongeren - dejongenskamer.nl

§ Woord van het jaar: sjoemeldeal.

§ En ik heb muziek gemaakt voor mezelf en veel gekookt voor anderen, maar ik hoefde nooit een muzikant of kok te zijn. Ik hou van lekker eten en goede muziek.

§ Twitterklisjees: tering, kut, WTF.

§ Vanavond weer de laatste drie uur van de Zwarte Lijst geluisterd. Met Mijke van Wijk en morgenavond is haar laatste shift. En ze had wederom geluk, want nu de twee laatste en hoogste noteringen voor John Coltrane. Eerst In a sentimental mood in een kleine bezetting met Duke Ellington en voor middernacht A love Supreme Part 1, de meest favoriete jazzplaat van Mijke. De wonderen zijn de wereld nog niet uit met al die muzieklijsten.

Om mee te doen tijdens deze uren - niet voor de prijs - heb ik In a sentimental mood getwitterd, maar zeker niet A love supreme. Ik ken ook een oudere en betere uitvoering van In a sentimental mood, de opname die gebruikt is voor de tv-kronkels van Simon Carmiggelt en de Engelse soap Coronation Street.

En Coltrane was natuurlijk een groot saxofonist, buiten kijf, maar ik vind dat hij toch al vroeg het spoor bijster was en later helemaal de weg kwijtraakte. A love supreme vind ik al weer lang veel te veel spiritueel getoeter. Maar toen ik de jazz ontdekte vond ik het bijzonder en geweldig.

Mijn favoriete saxofonist was en is nog steeds Charlie Parker. Ik hoor hem niet eens meer zo vaak, maar een vast ijkpunt in de hele ontwikkeling van mijn muzieksmaak. Coltrane maakte muziek over het leven na de dood, Parker over het leven voor de dood.

§ Bericht ontvangen van de Turing Gedichtenwedstrijd. Er zijn meer dan 10.000 gedichten ingezonden. Mijn gedicht gaat niet door naar de volgende ronde. Niet erg, maar geprobeerd. Ik ben ook geen dichter.

§ En dan ineens schiet me nog een vergeten culinair hoogtepunt uit mijn jeugd te binnen: appelmoes.

Ik ken het als kind van met name het avondeten op de zondagavond. Mijn lievelingseten toen; een kippenpoot, frietjes met mayonaise en als moderne kindergroente appelmoes. En ik doopte mijn patatjes tegelijk zowel in de mayo als in de appelmoes. Vond ik toen een lekkere combinatie.

Ik was gek op appelmoes. En het zat in glazen potten, maar wij hadden ook grote blikken met appelmoes van de Albert Heijn. Die waren erg lekker. Ook voor op brood. Een boterham met appelmoes. Een kinderdelicatesse.

Mijn oma maakte appelmoes zelf. Maar soms was die nog lauw en ik hield alleen juist van ijskoude. En er zaten stukjes in en het was niet zoet genoeg. Te verwend en verpest met blikkerige fabriekssmaak.

Later heb ik bij mijn kinderen maar zelden de appelmoes-kaart getrokken. Ik deed het af en toe door een prakje en met name ook door een bietjesstamppot met gebakken uitjes en speklapjesjus. Dat kan goed.

Appelsmoes, zonder kers.

§ Ik heb onlangs besloten om niet meer, Ik houd van alle vrouwen te schrijven, maar om de d te schrappen omdat je hem alleen nog uitspreekt bij, Houten dief. Ik hou van warme kippensoep en koud bier. Tempi Taalunie.

§ De laatste drie uur vandaag van de Zwarte Lijst was met Co de Kloet. Ook hem viel een aantal aardige noteringen ten deel. Ik geloof sterk in toeval, maar er zijn grenzen. En hij bekende dat hij een groot liefhebber is van Sade, nadat You're love is king van haar werd gedraaid.

Ik kom er niet voor uit de kast en heb altijd bijzonder gehouden van de wat monotone, maar mellow groove van haar stem en muziek. Hoe ijs kan branden.

Een soundtrack en trance en cadans voor een amoureuze avond. Onder hypnose van een leuke vrouw op de bank thuis, en ook haar hypnotiseren. Jaren tachtig. Glaasje wijn en een Melba-toastje met witte kruidensmeerkaas en een zwart olijfje bovenop. De lp Diamond life op de draaitafel en steeds opnieuw opzetten.

En Sade - half Nigeriaans, half Engels - zag er natuurlijk ook aantrekkelijk uit, hoewel ik daar verder nooit bij stilstond. Het was de muziek zelf die al sexy en zwoel genoeg was. Maar het zal meespelen. Sade is nog steeds populair, juist ook onder jonge gangsta-rappers en hiphoppers. Misschien is Sade wel mannenmuziek bij uitstek.

Ik luister 's zomers nog wel een paar keer naar een goed live-concert dat in mijn pc staat. Anderhalf uur Sade om in de warmte bij weg te zakken in de nacht. Niet te vinden op YouTube, maar vond een andere aangename stream met albumtracks van een klein uurtje. Staat nu op.

Love de Luxe album - Part 1 - Sade - 54 min. - YouTube

§ De Zwarte Lijst op Radio 6 is al een paar dagen bezig en ik ben vanavond overgeschakeld en blijf de komende dagen 's avonds luisteren tot het einde. En hoewel ik in het verleden veel met lijstjes heb gestrooid, heb ik er in de kern weinig mee. En zeker niet met lijstjes die je moet delen met de voorkeuren van anderen. Ik hou nog wel van een persoonlijke voorkeur, maar niet die van de grootste gemene deler.

Een luisteraar schreef net dat hij niet kon kiezen tussen de grote drie, Billie Holiday, Ella Fitzgerald en Sarah Vaughn. Ik kan dat ook niet meer, maar ik heb die keuzes in het verleden wel gemaakt en alle drie hebben ze een keer bovenaan gestaan. Je hebt er weinig aan.

En bij de Top 2000 heb ik het sterke vermoeden dat ze de lijst manipuleren om overdag andere muziek te draaien dan 's avonds en 's nachts. Nu bij de Zwarte Lijst is dat denk ik niet veel anders. Niet toevallig dat juist nu in de avonduren met Mijke van Wijk mellow tunes voorbijkomen en ook nog eens twee nummers van haar favoriete jazzheld John Coltrane. Ik heb er weinig moeite mee, want uiteindelijk is dan iedereen het meest tevreden. Mijke, de luisteraar en ik ook.

§ Goede berichten gelezen over het jubileumconcert van Golden Earring (The hebben ze afgeschaft) in een uitverkochte Ziggo Dome. Lovende recensie op de website van de NRC. Eind van het jaar wordt het concert door de NPO uitgezonden.

§ Over de film d'Oale Markt van Peter Scholten een aardige update. Even naar beneden scrollen.

§ Van de week wordt de eerste selectie bekend gemaakt met een longlist van duizend gedichten van een wedstrijd waar ik eenmalig aan meedoe. En ik ontvang een bijzondere uitgave als decembergeschenk van een taalblog waar ik geregeld reageer. Later meer.

Maar naar de Zwarte Lijst op Radio 6 heb ik nog niet geluisterd.

§ Het verbaasde me totaal niet, maar nu is aangetoond dat als je een visuele taak uitvoert, je de geluiden om je heen niet meer hoort. Ik herken dat heel goed. Als ik geconcentreerd achter mijn beeldscherm zit, dan hoor en herinner ik me niets meer van de radio of muziek die aanstaat.

§ Tof als uitdrukking van leuk is zich nog steeds actiever verder aan het verspreiden. Ik twijfel of ik het zelf een tof woord vind, ergens wel, maar ergens ook weer niet.

§ Van de week werd het foutief gebruik van 'me' als irritantste woord van het jaar gekozen. Op de taalblog Neder-L verscheen een artikel over 'me', waar ik een paar dagen geleden kort op heb gereageerd.

__

Volgens mijn waarneming - en die is beperkt, ik weet het - zegt vrijwel niemand, Ik ga naar mijn moeder, of, Ik ga naar m'n moeder, maar doorgaans, Ik ga naar me moeder. Die n hoor ik nooit, Ook de mensen die tegen dit gebruik hebben gestemd zullen dat waarschijnlijk doen. In teksten valt het wel op,

Wat mij ook opvalt is dat maar weinig mensen m'n schrijven in teksten en doorgaans dan toch voor mijn kiezen. M'n tref ik wel aan bij schrijvers en hoger opgeleiden. Het is ook net wat omslachtiger om die apostrof te typen. Het lijkt me vaak een bewuste keuze. Z'n kom ik zelden tegen.

En ik denk dat me wel een verkorting is van mijn en niet een variant van mij.

Irritantse woord van het jaar - Robert Chamalaun - Neder-L - nederl.blogspot.nl

§ Tweet.

Klimaattop: "Een grote sprong van mensen, maar een kleine stap voor de mensheid." Leo Meyer @oogopmorgen @LeoMeyerIPCC

§ Klisjee: Ik voelde me als een kind in een snoepwinkel.

§ Ik wilde wel graag goede boeken, films en muziek aanbevelen. Ik ging met mensen voor een tweede keer naar een film om hun ook te laten meegenieten. Dan geniet je extra door met hun ogen mee te kijken.

§ Lang woord in Het Parool: fossielebrandstoftijdperk.

§ Mailtje.

Tweet.

Heerlijke finale Het Diner met @RadioMangiare op Radio 1. En wat krijg je een trek van luisterproeven. Wil ook een kop winnende kreeftensoep!

Hai luitjes van Mangiare!,

Nog even een nazitje. Ik had al een tweet gemaakt die
door Petra en Jonah zijn geretweet. Je hebt maar 140
tekens en ik wilde gelijk enthousiast reageren.

En dan reageer ik niet alleen als culi-liefhebber, maar
ook als permanente radioluisteraar. Niet alleen het
eten was heerlijk om mee te beleven, maar ook de dynamiek
van de live-radio vanuit Studio Desmet met publiek
was een groot genoegen.

Alles ging heel kort en snel, maar ook twee surrealistische
overschakelingen naar een onbeduidende handbalwedstrijd
op het WK in Denemarken. En dat kost ook allemaal tijd.

Winfried Baijens op Twitter noemde het een oudejaarsconference
en daar zat veel in. Veel humor, maar dat hoort ook bij
eten in gezelschap.

De nestjes van Francien waren een running-gag, maar het
gerecht werd aanvankelijk niet door iemand uit de jury
beoordeeld. Yvette van Boven was een enthousiast jurylid
en Herman Koch kon een malse haas goed droog praten.

Ik vond het top-radio voor bij de centrale verwarming!

Groet,

DirkJan

§ Martin Rep schreef een blog over de film Magical Mystery Tour van The Beatles die hij in 1967 in zwart-wit op de Nederlandse televisie had gezien. Met trailer van de blu-ray die hij - nu in kleur - onlangs bekeek.

Magical Mystery Tour inspireerde Monty Python’s Flying Circus - Martin Rep - martinrep.nl

§ Ik heb altijd wel een hekel gehad aan de groepskleding van de wat oudere kunstenaar en kunstsnob: helemaal in het zwart en dan met een wit overhemd. En dat dan altijd dragen. En ik hield ook niet van zonnebrillen, zeker niet als showelement om binnen te dragen. Kap eens lekker. Toch heb ik wel wat zonnebrillen gehad, maar dat was een soort van kleine verzameling om het verzamlen. Later allemaal weggegooid. Ik deed nooit een zonnebril op. Mankeerde niets aan mijn ogen.

§ Tweet. Vorig jaar haalde ik de finale.

Heerlijke finale Het Diner met @RadioMangiare op Radio 1. En wat krijg je een trek van luisterproeven. Wil ook een kop winnende kreeftensoep!

§ En nog over het verband tussen Afrikaanse Kaffers en het mogelijke Jiddische uitkafferen. Hoe dat zit is onduidelijk, maar Marokkaanse jongeren gebruiken het Arabische woord kaffer tegenwoordig ook om ongelovigen negatief aan te duiden. Toeval, of gemeenschappelijke etymologische bronnen?

Hier nog een url over de woordaanpassingen van het Rijksmuseum van een taalblog dat ik volg. Met reacties van mij.

Rijksmuseum past beladen termen aan - Lisette Hilhorst - ikzegookmaarwat.nl

§ Nog een klein detail. Ik heb wel geregeld meegedaan met de spelletjes van Radio 6, alleen als de opgave moeilijk was. Vaak prijs. Maar al weer tijden mee gestopt. Maar op de valreep nog een keer ingezonden voor een passepartout van een club-weekend in de Sugarfactory in Amsterdam. Het was een moeilijke vraag. Maar ik schreef, Niet voor de prijs, maar voor het meedoen. Toch won ik de prijs, waarschijnlijk was ik - voor spek en bonen - toch de enige met het goede antwoord. Niet voor de eerste keer, nu wel de laatste keer.

Voor radiospelletjes is niemand meer geïnteresseerd in het winnen van cd's of dvd's. Je moet nu euforisch zijn als je kaartjes wint voor een concert waar doorgaans gewoon nog kaarten voor te koop zijn. Hypes. Kom eens met iets origineels.

§ Mijn radio-anker Radio 6 in de jazzy avonduren stopt per 1 januari, maar ze knopen er nog een mooi en feestelijk einde aan. Nu heb ik al een ideetje voor het afscheid ingestuurd en dat wordt gehonoreerd. Daarover later een keer meer, maar ik heb nog een klein, persoonlijk plannetje dat ik ze ga voorleggen. En er suddert ook nog mogelijk iets anders dat ik ze heb voorgesteld. Allemaal even aanzien. De cirkel rondmaken.

En verder afwachten. Via de kabel komt er straks NPO Soul & Jazz. Het thema-soul- en jazzkanaal onder de hoede van Radio 2 en Burre Josman. Tussen 19.00 en 23.00 uur gepresenteerde programma's. Maar over de invulling is nog niets bekend.

§ Als we dan toch van alles moeten wijzigen en goedmaken met woorden, dan wil ik voorstellen om indiaan met een kapitaal te schrijven, Indianen.

§ Begin jaren tachtig reis ik met de nachttrein naar Parijs om naar de Caraïben te vliegen, mijn grand tour langs de Bovenwindse eilanden en met als eerste bestemming het eiland Guadaloupe. Naast me in het vliegtuig zit een heel aantrekkelijke, blonde Franse vrouw - oud - want rond de dertig. Ze praat honderduit. Dan valt ze in slaap, pakt in haar dromen mijn arm vast en met dichte ogen kruipt ze tegen me aan. Ik verroer geen vin en geniet. Maar als ik op reis was, dan sloot ik alle vrouwen buiten mijn hart.

§ Als tiener kon ik bij tijd en wijle intens naar mijn favoriete muziek luisteren. Languit op de grond van mijn jongenskamer. Kussen onder mijn hoofd en speakers aan weerszijden van mijn oren. En dan kon ik me inbeelden dat ik de gitarist, pianist, saxofonist, drummer of zanger was. Een prettig en euforisch gevoel. Die fantasieën zijn later helaas vrij snel overgegaan.

§ Nadat ik als kind niet meer in Sinterklaas geloofde, ben ik me vooral gaan interesseren voor de domeinen van de wetenschap. Hoe ging dat met de evolutie en met de oerknal, het universum, ruimtevaart, telescopen en microscopen, hoe werken telefonie, radio, film en televisie? Enzovoorts. Het menselijk oog, hoe wordt een auto gemaakt, of een melkfles?

Ik herinner me nog goed de vierkante, zogenaamde A&O-boekjes. Dat stond - dacht ik - voor Algemene Onderwerpen. Hierin werden helder allerlei onderwerpen behandeld uit de wereld van wetenschap, techniek, cultuur en geschiedenis. Later las ik ook de Kijk en de algemene onderwerp-reeks van Time Life. Ook was ik gek op kleine encyclopediën. Kennis is macht, vooral macht over je eigen wereldbeeld.

Ook al jong belangstelling voor kunst.

En ik was gek op tekenen.

Musea.

§ Vandaag gaat de foto-documentaire d'Oale Markt in het voormalige theater Concordia in Enschede in première. Gemaakt door mijn goede contact Peter Scholten, al vaker aangehaald. Een film over de geschiedenis van de Oude Markt van Enschede tussen 1860 en nu, 2015.

Ik heb een en ander kunnen volgen tijdens het ontstaansproces en over een tijdje kan ik hem zien op RTV-Oost.

Hier meer informatie over de film en de vertoningen in Concordia.

d'Oale Markt - Filmtheater Concordia

En hier nog (een keer) apart de trailer van de fotofilm die zelf 84 minuten duurt.

d'Oale Markt - Trailer - YouTube

__

De première was een groot succes. RTV Oost heeft een hele aflevering van hun kunstprogramma aan de film geweid. Een lange reportage die een goede indruk van de film geeft en waarin Peter Scholten en zijn medewerkers ruim aan het woord komen.

OverUit de Kunst - D'Oale Markt - RTV Oost

Website Peter Scholten - Radar Media - Rotterdam - radarmedia.nl

Succes!

§ Ik ben dubbelhartig, want ik ben tegen de bio-industrie, maar eet wel vlees en ook vis. Omdat ik het erg lekker vind en er nog steeds geen echt smakelijke alternatieven zijn. Krankzinnig goedkoop en in Amsterdam koop je dus een hele gebraden kip voor zo'n vijf euro. Kleine kippetjes - kort geleefd - en heel smakelijk. Ook juist met al het bot- en kluifwerk en met het velletje. Dat zou je toch moeten kunnen namaken, met alles erop en eraan? En ik ben bereid om veel meer te betalen.

Een paar Haagse vrienden van mij vinden kipfilet lekker, maar moeten niets hebben van vlees of kip met bot. Daar gruwen ze van. Ik zei dan altijd dat ze lijden aan een karkasfobie. Want dat is nu juist het lekkere aan bijvoorbeeld kip. Ik hoor goede berichten over de 'vegetarische slager' en over roti-vega. Van alles geprobeerd, maar ik geloof er - helaas - nog niet in.

§ Moet er nu aan denken, ammehoela. Hoor je niet vaak meer en is een eufemisme voor 'aan me reet'. Heeft het te maken met de Hawaïaanse, heupwiegende dans de hoela, en is het verwant met de hoelahoep van de jaren vijftig? Nee, ammehoela stamt uit de jaren twintig toen koning Amanoellah van Afghanistan zijn land tevergeefs probeerde te modelleren naar het Westen. Het woord, of zinsnede, ammehoela, dook toen op in diverse cabaretteksten uit die tijd en ging gepaard met een klap op de bil.

§ Het Rijksmuseum gaat woorden als neger en eskimo vervangen. Zo is overal in de media te lezen, maar het is dus Eskimo met een kapitaal. Een eskimo met een kleine letter is een wollen stof. En een Hottentot spel je ook met een hoofdletter ...

Eskimo is een vermeend scheldwoord omdat het rauwvleeseter betekent en een hottentot met een kleine letter is/was ook een wild, dom persoon. De benaming Hottentot is bedacht door Nederlanders die een Afrikaanse stam ontdekten, waar de stamleden tijdens het dansen steeds 'hot, hot, hot' uitriepen.

Ook las ik over een aanpassing voor de benaming Kaffers. En Kaffers waren een grote groep Afrikanen, waaronder Bantoes en Zoeloes. En we kennen de scheldwoorden kaffer en uitkafferen, maar mogelijk is dat afkomstig uit het Jiddisch-Bargoens, met als betekenis boer en lomperik. Maar kaffer betekent in het Arabisch ook ongelovige. Onzeker hoe het met Afrikanen precies zit en ga het verder niet uitzoeken.

[ De conservatrice van het Rijksmuseum die hierover gaat heet Eveline Sint Nicolaas. Ingezonden als mooi nomen est omen op Twitter in verband met het aanpassen van het woord neger. ]

§ Kort geleden schreef ik ergens 'kippenkontje' en nadat ik het had geschreven wist ik dat het woord ook voorkomt in een slogan die een grote kanshebber is voor de slechtste slogan van het jaar. En die luidt: Regelrecht van kippekont naar mensenmond (eierhandel Marco Kleijer). Nu had daar kippenkont met een n moeten staan, of anders ook mensemond, zonder n. En de slogan gooit hoge ogen vanwege het onsmakelijke beeld dat het oproept. Maar daar staat voor mij tegenover dat ik gek was en ben op een gebraden, vet kippenkontje uit de roomboterjus. Dat dan weer wel.

[ En dan ken ik nog het kippenkontje van vroeger, als kortharig kapsel van de kapper. Kort geknipt en in de nek opgeschoren. ]

§ Tweet.

De verliezer van de verkiezing van Weg met dat woord! is 'me' geworden. Gelukkig dat ze in De Haag nog gewoon zeggen, Me reet!

§ De Gooise-r is in opmars. Komt het door Kinderen voor Kinderen, door Amerikaanse televisie? Moest nu aan het woord smartphone denken. Als je zegt, Hij wachtte met smart op zijn kopje koffie, dan spreek je smart op zijn Nederlands uit, maar als je het hebt over een smartphone, dan spreken we smart op zijn Engels uit met een Gooise-r. De invloed van Engelse woorden kan een rol spelen?

[ Of spreken we die r in smartphone zo uit, omdat velen al met een Gooise-r spreken? Of is er sprake van een Engelse-r? Onderzoeksvraag: Hoe spreken mensen zonder Gooise/Engelse-r smartphone uit? ]

§ Twitterklisjee: Punt.

§ John Lennon - 1940-1980.

Woman - John Lennon - YouTube

§ Hij wilde me neppen met een neppen.

§ Ik heb het nummer in mijn tienertijd eindeloos op mijn pick-up gedraaid. Take a walk on the wildside van Lou Reed met die fantastische saxofoonsolo, vond ik toen.

Nu ben ik niet zo van teksten, maar het nummer gaat over Holly. Verder geen idee, maar ze (hij) is nu overleden en was een muze van Andy Warhol en ome Lou.

Holly came from Miami, F.L.A.
Hitch-hiked her way across the USA
Plucked her eyebrows on the way
Shaved her legs and then he was a she

She says, Hey babe
Take a walk on the wild side

She said, Hey honey
Take a walk on the wild side

§ Voor Jurre Bosman, de baas van Radio 2 (soul & jazz), heb ik wel een nieuwe naam: Burre Josman.

§ Nieuw en aardig, dubbelzinnig bommelwoord ontvangen: hennepruimdag.

Bommelwoorden - Extra's - dejongenskamer.nl

[ En nog een pseudo-bommeltje toegevoegd aan de Extra's, een zelfgevonden leesbreker. ]

§ Vier Tweetjes.

Kop-up Robert Kranenborg.

Recepten lees ik niet zozeer om ze te gaan koken, maar voor het genoegen van het eetlezen.

Een zure haring (rolmops) kan zo je gehemelte prikkelen, dat je er scheel van gaat kijken.

Ik heb wel trek in een stukje hazenrug met aardappelpuree en verse tuinbonen, en veel wildjus.

§ Onlangs stuurde iemand me een fotootje van een stukje hazenrug op een bordje in een restaurant. Ik hou van dit soort foto's. En vorige week kon ik zelf een hazenrug kopen, maar niet gedaan. Ik laat die haas tegenwoordig liever lopen. En dan was er nog de haas van het mislukte pop-up-restaurant van de De Wereld Draait Door. Zo kwam het ineens drie maal op mijn pad.

Ik heb haas vroeger met heel veel smaak gegeten en herinner me ook goed de lekkere hazenpeper. Echt lang geleden, maar ik kan me de aparte wildsmaak en de textuur van het vlees helemaal voor de geest halen. Onlangs is wetenschappelijk aangetoond dat dat heel goed kan, proeven in je hoofd.

[ En soms nog een loden hagelkogeltje tussen je tanden. ]

§ Twitterklisjee: Dat gaat 'm niet worden.

§ Opvallend.

Vind je het ook meesterlijk en geestig dat ...
Vind je het ook niet meesterlijk en geestig dat ...

De tweede zin betekent hetzelfde als de eerste.

§ Pervers: Dieuwertje Blok helemaal naakt in de Playboy en dan van top tot teen geschminkt als Zwarte Piet.

§ Na de laptop en de smartphone is er nu de smartlap.

§ Twee pagina's in de rebound die ik een jaar geleden maakte. Twee lange stukken, een over mijn herinneringen aan Sinterklaas, toen en later en een over de zwartepietendiscussie, omdat ik hierover per e-mail ben geïnterviewd door het Meertens Instituut, nadat ik in 2013 een brief had gestuurd naar de burgemeester van Amsterdam en Het Parool.

Sinterklaas - Herinneringen - dejongenskamer.nl

De zwartepietendiscussie 2013 / 2014 - dejongenskamer.nl

§ De film Big Night brengt een fantastische ode aan de Italiaanse keuken. Ik herinner me uit de film nog goed een grote macaronitaart met daarin onder meer hele, hardgekookte eieren. Ik had het graag een keer gegeten. En nu vanmiddag las ik de naam voor het gerecht, een timpano.

§ Ik heb vrij intensief diverse muziekinstrumenten bespeeld, maar nooit ambitie gehad om iets te componeren. Behalve een keer, een carnavalsnummer over het openbaar vervoer en doorzakken; We gaan door, door, door - door Den Haag.

§ Wie zegt er nog, hondenlul, of zingt Hi ha hondenlul, of, Hij is een hondenlul, om met name een scheidsrechter uit te schelden?

§ Docu over de Earring gezien. Heel kort. Rinus en Cesar hebben het wel geknijst. Respect.

§ Ik heb er al eerder over geschreven. Een half jaar geleden had ik mij als schrijfconcept ten doel gesteld om een ingezonden brief in de papieren NRC afgedrukt te krijgen. Is allemaal dubbel en dwars goed gelukt.

Vandaag ontving ik de bevestiging dat mijn brief over de NASA definitief is opgenomen in het volgende week te verschijnen brievenboek van de NRC en NRC Next, Geachte redactie. Ik krijg een exemplaar toegestuurd. Mooie afsluiting van het concept, want ik heb verder geen animo meer om brieven in te zenden. De laatste lange, afgedrukte brief over Van Dale was al een mooie afsluiter en nu mijn eerste poging in het boek, een leuk hoogtepuntje. Daar tussenin nog een korte alternatieve troonrede. Kortom, missie geslaagd.

Geachte redactie - Anouk van Kampen - NRC / NRC Next - www.nieuwamsterdam.nl

§ Ik ben er niet zo mee bezig, maar een redelijk aantal pagina's achter deze site worden heel aardig bezocht. Ik denk dat ik mensen soms ook wel teleurstel met wat ze dan tegenkomen, maar vaak ook niet. Het zijn voornamelijk pagina's van langer geleden en ik zal niet zo snel weer nieuwe onderwerpen op een aparte pagina aansnijden. Dan is dit Kladblokje vaak voldoende. Ik hou schrijfdrang, tiepeldwang.

§ Mijn goede en al jarenlange contact Peter Scholten heeft onlangs een nieuwe documentaire gemaakt over de Oude Markt in Enschede, zijn geboortestad. Een film die visueel bestaat uit alleen maar foto's en het verhaal vertelt over die plek in de stad tussen 1860 en nu, 2015. De film gaat binnenkort in première in de mooie zaal van filmtheater Concordia in Enschede. Later wordt hij uitgezonden bij RTV Oost. Gefeliciteerd!

Trailer d'Oale Markt - Peter Scholten - Stichting Kunst en Video - YouTube

§ Van de week wordt een nieuwe documentaire uitgezonden over de Golden Earring omdat ze 50 jaar geleden hun eerste hitnotering haalden met de single Please Go. En deze maand geven ze een groot jubileumconcert in de Ziggo Dome. Een paar jaar terug werd het 50-jarig bestaan van de band ook al uitbundig gevierd. Zo is er altijd wel wat.

En naast een aantal boeken en een nieuwe ep met als titel The Haque, nu ook de documentaire The Beat behind Golden Earring. Het gaat over het ritme van de sound van de band en centraal staan bassist Rinus Gerritsen en drummer Cesar Zuiderwijk. Kan natuurlijk, maar het zou me niet verbazen dat de keuze van het onderwerp mede bepaald is omdat George Kooijmans en Barry Hay bekend staan dat ze nooit ergens aan mee willen werken. Nu in ieder geval ook niet. Ik ga wel kijken.

En toch bijzonder jammer dat er tot op heden nooit een docu over de Haagse popgeschiedenis is gemaakt. Een recent plan is dit jaar weer door het Mediafonds afgewezen. Een goede docu had er al lang moeten zijn en hoe langer het nu duurt, hoe kleiner de kansen op realisatie. De belangstelling neemt alleen maar verder af en het onderwerp raakt steeds verder in de marge. En het popmuseum van RockArt komt definitief niet in Den Haag, waarschijnlijk nergens. Heel, heel jammer allemaal.

En wat is er dan nu nog meer levend in de oude Haagse pop? Dit:

Ouwe jongens krentenbrood - Nicko Christian (ex Livin' Blues) en freinds - 2015 - YouTube

Geen commentaar.

§ Lieke van Sexmond.

§ Je schrijft Over-ijssel, maar we zeggen, Ove-rijssel. Je schrijft aard-appel, maar we zeggen, aar-dappel. En we schrijven tand-pasta, maar zeggen tam-pasta.

§ Volgend jaar zou Herman Brood 70 jaar zijn geworden, zou. Ik heb er weinig mee, maar er gaat van alles gebeuren en het hoogtepunt moet een muziekvoorstelling worden (geen mjoesekul) met als titel Chez Brood, geschreven door Bart Chabot, en de oude Herman wordt gespeeld door ... Jan Rot.

Ik heb destijds - na het laatste deel - alle boeken van Chabot over Brood gelezen. Ik wil het best allemaal weten, maar uiteindelijk gaat het alleen om de muziek en de rock-'n-roll.

§ Gebbetje tussendoor en ik heb na wat onderzoek gereageerd. Misschien vooral aardig voor Rotterdammers.

Een aap met vijf lullen - Machteld Bijl - ikzegookmaarwat.nl

§ Yoka Berretty overleden, 87 jaar. Ze moet al rond de zeventig zijn geweest toen ik haar een keer sprak op een opening. Ze zag er nog steeds aantrekkelijk uit met nog jeugdige appelwangetjes. Ik kende haar van de tv uit mijn tienertijd. Ze heeft ook gezongen en op YouTube staat een heel aardige cover van One for the road in een vertaling van Ernst van Altena. De begeleiding is van de toen bekende jazzformatie The Diamond Five.

Een op de valreep - Yoka Berretty en The Diamond Five - 1960 - Fotoclip - YouTube

§ Ik heb altijd van douchen in het donker gehouden. Een goede vriend wees me er ooit op dat dat niet verwonderlijk is, want douchen beleeef je alsof je nog als een foetus in de moederbuik zit: Het is er beide warm, nat en donker.

§ Bert Haandrikman is een deejay van Radio 2 en hij is iedere werkdag te horen tussen 18.00 en 20.00 uur. Hij is tien jaar jonger dan ik, heeft een stem als Frits Spits en je ontkomt er niet aan om hem daarmee te vergelijken. Bert doet het goed.

Verschillende malen contact met Bert gehad via de mail en nog voor de sociale media. Eerst bij het Theater van het Sentiment en daarna bij zijn uren op de zaterdagavond bij de Best of Tonight. Twee memorabele uitzendingen waren de aanslag in Alphen aan de Rijn en de dag - avond - van de dood van Amy Winehouse. Ik stuurde ook geregeld plaatsuggesties in die Bert overnam, ook toen op die twee bewuste avonden.

Maar daarna verhuisde Bert naar de zondagmiddag met een flut platenprogramma voor ouwe wijven en tante theelepeltjes. Eerste aflevering gehoord, daarna nooit meer. Ik dacht, Bye bye Bert. Die komt niet meer terug.

Maar Bert kwam terug in de avondspits met Helemaal Haandrikman. Ik luister er met oppervlakkige genoegen naar vanwege het tijdstip. Vast onderdeel is dat hij iedere avond onverwachts een Facebookvriend of -vriendin opbelt op zijn of haar verjaardag. Het klinkt vrij kinderachtig, maar toch heel aardig en alleen Bert kan dat goed doen. Soms zijn het levensminiaturen die zich in twee minuten laten schilderen.

Zoals ook onlangs en Bert een twintigjarige studente wil feliciteren. De jonge vrouw heeft een leuke, aantrekkelijke stem, is spontaan en is verrast. Maar dan vertelt ze dat ze in bad zit. Het gesprek en vooral de fantasie van alle mannen die luisteren nemen een andere wending. Bert probeert nog te rekken, maar dan wil ze snel ophangen en uit bad. Mannen. En daarom zijn er zo weinig vrouwen te horen op pop-radio-stations. Bert heeft wel een goeie kop voor radio.

_

Hier nog een leuk radio-fragment waarbij ik een spelletje bij Bert win in het Theater van het Sentiment.

Winnen spelletje Jaar in Jaar uit - Theater van het Sentiment - dejongenskamer.nl mp3

§ Vroeger hoorde ik de grap wel vaker. Als iemand een onbedoeld dubbelzinnige sexuele opmerking maakte, dan reageerde een jongen of man in een gezelschap altijd met een vrij standaard grappig bedoeld antwoord. Ik vond het altijd wel wat flauw en heb de grap zelf nooit gemaakt, misschien ook niet adrem genoeg. Hij komt vast nog steeds voor.

En nu hoorde ik vanmiddag op de radio iets over koken en soep: Dan moet je de zak eerst goed schudden. En toen dacht ik automatisch - en om nu de grap toch een keer te kunnen maken - Dat zei m'n vrouw ook vannacht.

§ Stormachtig weer en ruim een uur naar vijf nieuwe video-colleges gekeken over fundamentele taalprocessen door taalkundige en hoogleraar Marc van Oostendorp voor de Universiteit van Nederland.

Boeiende taalcolleges van een kwartier waarin helder en met veel concrete voorbeelden een en ander wordt verteld en uitgelegd. Taal is meer dan alleen maar goed of fout.

Eén college ging over de vermeende invloed van de media en met name die van tv op taalveranderingen. Ik ben nu toch meer overtuigd dat die invloed gering of afwezig is. Het overnemen van taal en uitspraak verloopt via één-op-één-contacten en niet via de media. Mensen passen zich voortdurend aan elkaar aan. Maar mijn vraag blijft dan, Wie past zich aan wie aan en waarom? De dominante rol van vrouwen is bekend door hun intensieve contact met hun kinderen, maar spelen op latere leeftijd machtsverhoudingen, sociale status, of ook het uiterlijk van mensen hierbij een rol?

Ook andere interessante onderwerpen worden besproken. Kies er eentje uit om kennis te maken en wellicht smaakt het naar meer.

Universiteit van Nederland: Waarom een Gooise 'r' onlogisch is - Marc van Oostendorp - nu.nl

[ En over de Gooise-r en Kinderen voor Kinderen heb ik Marc van Oostendorp nog een tweet gestuurd.

@fonolog En nog een weetje: De kinderen die zingen voor Kinderen voor Kinderen moeten binnen een straal van 25 km van Hilversum wonen.

En hem natuurlijk ook gecomplimenteerd voor zijn verhelderende colleges. ]

§ Vanavond en vannacht live-verslaggeving en concerten op Radio 6 in de eerste nationale Nacht van de jazz vanaf diverse jazzpodia in het land, gepresenteerd vanuit een studiootje in de Paradox in Tilburg door het woeste duo Mijke van Wijk van de NTR en Frank Jochemsen van de VPRO. En straks kan dat dus allemaal niet meer op de radio. Maar nu nog tot 03.00 uur genieten bij het groene oog en een beetje Twitter. Alles aan boord.

Tweet.

Jules Deelder nu live: "Hank Mobley had nog maar één long en is doodgegaan aan een dubbele longontsteking."

[ De laatste twee uur zakte de boel in, ook door een niet zo enthousiaste Mijke. Het ging als een nachtkaars uit. Zal ook zo met Radio 6 gebeuren. ]

§ Vroeger - heel lang geleden - gingen jongens als ze zestien werden met een stel vrienden op de brommer naar Parijs. Sjekkie, biertje, o la la. Nu moeten tieners thuis op de bank met hun smartphone, een colaatje en Netflix op een virtueel houtje bijten.

§ Let op, het woord 'woest' wordt populair. Woest goed, of hij is woest aantrekkelijk.

§ Imagine van John Lennon is de nieuwe nummer 1 van de Top 2000. Snap het wel en toch stug dat ik vlak voor de aanslagen in Parijs een groots klein plannetje had om op 8 december Imagine overal om 18.00 op de radio te laten draaien ter gelegenheid van zijn 35e sterfdag. Zo gaat dat met toeval en samenloop van omstandigheden.

Het idee had ik inmiddels door de aanslagen in Parijs al afgeblazen, zeker nadat een pianist een dag na de aanslagen voor de Bacalan op straat op een piano Imagine speelde. Ging wereldwijd viraal.

§ Tweet.

Voor de Top 2000 mag je 25 nummers insturen. +- 200.000 mensen doen mee. Hoeveel stemmen krijgt waarschijnlijk de nummer 2000? Heel weinig.

§ Hoe paart een paard?

§ Bijna een jaar geleden heb ik al mijn digitale spulletjes onder dit domein geplaatst, daarvoor zat ik bij Ziggo/UPC/Chello met een soort homepage. En ik werd toen wel over allerlei onderwerpen goed gevonden door Google. Daar moest ik met de Jongenskamer weer opnieuw mee beginnen. Heel af en toe check ik dat met een zoekterm en kijk ik hoe ik in de ranking sta. Het boeit me verder niet heel erg, maar het gaat steeds weer iets beter vooruit.

En zo typte ik net in Google: synoniemen voor borsten. Daar heb ik een lang lijstje van staan dat vaak werd bezocht. Ik sta nu toch weer op twee en boven mij staat alleen een link naar een pagina van de vrouwensite ze.nl: 55 synoniemen voor borsten. Gelijk aangeklikt en gekeken of ik nieuwe aanwinsten kon vinden. Ik dacht dat er wel een paar bijzaten, maar na controle bleek dat de hele lijst een selectie was van mijn borstenpagina! Vind ik helemaal niet erg zonder vermelding. Leuk juist.

Hier de twee linkjes:

55 synoniemen voor borsten - ze.nl

Lijstje met synoniemen voor borsten - dejongenskamer.nl

§ Haags nieuws: Gemeente plant bomen.

Eerst:

Bomen langs de Neherkade gepland.

En nu:

Bomen langs de Neherkade geplant.

§ Hij schertste mijn verbazing.

§ Een oude bekende uit Den Haag, Thomas, heeft jarenlang een digitale nieuwsbrief verstuurd, maar op een gegeven moment verschenen er geen nieuwe edities meer, zonder dat het definitief stopte. Onlangs heeft hij de draad weer opgepakt, maar vooralsnog zal de korte nieuwsbrief met ditjes en datjes en met een accent op meer nerdy onderwerpen, niet regelmatig verschijnen. Er kwam een nieuw nummer en ik heb eraan bijgedragen met een kort stukje onder de noemer computer-archeologie. Ik zou hiermee wel een serie willen starten met wat herinneringen en ervaringen uit mijn digitale verleden. Een tweede aflevering heb ik al opgestuurd, maar afwachten hoe of wat. Hier het eerste stukje van alweer een tijdje geleden.

Computer-archeologie I

Het was in 1983 toen ik voor het eerst echt kennis maakte met een computer. Op mijn eerste baantje stond een van de eerste pc's, de personal computer van IBM, en met een matrix-printer. Maar niemand mocht er echt aankomen of wist er veel van. Maar ik wilde heel graag nader kennismaken met de computer en na overleg mocht ik me er na kantooruren verder in verdiepen en achter de pc zitten. Het begin van een verslaving die nog steeds aanhoudt, hoewel ik er vanwege kleine kinderen jaren later, vijf hele digitale jaren online tussenuit ben geknepen en daar heb ik geen spijt van gehad.

Maar die eerste pc staat mij nog goed bij. Met een groen fosfor-scherm met een cursor en c:\-prompt, maar nog geen MS-Dos, het besturingsysteem was CPM. Het kopieercommando heette niet copy, maar pip. Er was Basic, Wordstar en nog wat programma's. Ik wilde alles weten en proberen. Dit was de toekomst.

En grote floppy's waar niet veel op kon, slappe 5¼ inch-diskettes. Ik herinner me nog een upgrade-programmaatje waarmee je door herformatteren van de schijf, twee maal zo veel data kon opslaan.

Maar het mooiste was de plastic floppy-toren waar je zes diskettes in kon stoppen, van ik meen een a-drive tot een g-drive, zes slots. Als je via de pc een bepaalde drive aanriep voor een bestand, dan bewoog de toren zich en bracht automatisch de goede schijf in de externe drive. Het was een mooi gezicht met een nieuw en opwindend geluid.

Moby Dirk

§ Ooit heb ik rond 1990 een conceptuele brief ingezonden naar de Volkskrant. Ik had een leuk stukje geschreven over het dubieuze bedrijf Textlite waar de Volkskrant toen veel over hun krankzinnige ondergang berichtte. In de brief stond de zinsnede, 'het moderne digitale leven in verval'. De brief werd niet geplaatst, maar een paar maanden later lees ik een column in de VK van W. van Praag Segaar. Een pseudoniem, maar ik weet niet meer zijn echte naam. Een economie-redacteur. En hij schertste mijn verbazing om mijn zinsnede precies zo te gebruiken. Had mijn ingezonden brief toch nog effect gehad.

§ Tweet.

Suriname vandaag 40 jaar onafhankelijk. Nergens kun je zo lekker roti-kip eten als je het zelf maakt. Mijn recept: www.dejongenskamer.nl/roti.htm

Ik was graag een keer voor wat langere tijd naar Suriname en Paramaribo gereisd.

§ In 2011 overleed de Surinaamse zanger Max Woiski jr., een kleurrijk figuur die in de voetstappen trad van zijn al even flamboyante vader. In 1963 had hij een aanstekelijke hit die ik als kind wat jaren later nog geregeld op de radio hoorde.

Op de dag van zijn overlijden vroeg ik 's avonds op Radio 2 zijn hitje aan, ik had nog niet gekeken op YouTube en had het in geen eeuwigheid gehoord.

Fragment verzoekje - Theater van het Sentiment Radio 2 - 23 maart 2011 - dejongenskamer mp3

Je bent nog niet gelukkig met een mooie vrouw - Max Woiski jr. 1963 - Pickup-clip - YouTube

Je bent nog niet gelukkig met een mooie Vrouw - Remix Trafassi ft. Keizer - Videoclip 2014 - YouTube

§ Hilversum 3 in de jaren tachtig was voor mij de Avondspits met Frits Spits en de Police, en Ronflonflon met Jacques Plafond op de woensdagmiddag.

Io jo jo ...

§ Toeval.

§ Kunnen we een probleem niet altijd oplossen omdat het te moeilijk is, of omdat we niet kunnen achterhalen hoe simpel de oplossing is?

§ Op de taalblog Neder-L schreef iemand een stuk over de spelling van Zwarte Piet. Ik reageerde nog dat ik het vreemd vind dat het volgens de woordenlijst één Sinterklaas is met een kapitaal, maar twee sinterklazen met een kleine letter, maar wel twee Zwarte Pieten. En het is sinterklaasavond en niet Sinterklaasavond. Zo kent de groene spelling niet Kerstavond (24 december), maar alleen kerstavond, een kerstavond ...

Naschrift. Het moet dus ook, Twee zwarte pieten zijn, met kleine letters. Ben ik het niet mee eens.

§ Ik had weleens een artikel gelezen over een Amerikaans echtpaar dat nauwgezet de taalontwikkeling van hun kind had beschreven. Toen ik kinderen kreeg, dacht ik, dat ga ik ook doen. Maar niet gedaan, geen tijd en het meest verbluffende was hoe makkelijk en snel kleine kinderen taal verwerven als het op gang komt. Is niet bij te benen. Fascinerend.

En het maakt je gelijk ook een ervaringsexpert en amateur-taalkundige van je eigen, beperkte situatie. Daar schuurt het dan ook weleens met de wetenschap.

Het eerste woord dat mijn zoon en later dochter uitspraken en iets benoemden was opmerkelijk genoeg voor beiden hetzelfde. Niet mama of papa, maar auto, of beter geschreven, oto.

[ En wetenschappelijk gezien gaat taal over variatie en verandering, neutraal. Als je er van buiten tegenaan kijkt. Objectief. Maar voor het individu gelden subjectieve maatstaven over wat goed en fout is. Want al ben je nog zo'n taalliberaal of taalrelativist (en dat ben ik), maar als het om je eigen kinderen gaat, dan wil je dat ze zich correct de standaardtaal eigen maken. Hun hebben leer je al vroeg af, het is, Zij hebben! ]

§ Kent u dat ook, dat je niet op een naam kan komen en dan in je hoofd het alfabet afloopt?

§ Er wordt nu overal in de wereld taalonderzoek gedaan naar taalprocessen in de hersenen via scans, vooral onderzoek met baby's en jonge kinderen. Niet alleen voor biologisch en evolutionair onderzoek, maar ook naar meer taalgebonden taalverwerving. Fundamenteel onderzoek en kan nuttig zijn voor mensen met taalstoornissen of voor tweedetaalsprekers.

Maar wordt er ook onderzoek gedaan naar het menselijk dna waar in de genen codes zijn opgeslagen die met taal hebben te maken? Interessant.

Maar een mens is meer dan alleen zijn genen. Voor sommigen helaas, voor velen een geluk.

[ Soms denk ik dat mensen naast hun natuur ook worden gedreven door een verslaving aan het maken van talloze kleine en grote beslissingen. Het steeds maken van keuzes als doel op zich. Een gevecht tegen het toevallige van het leven omwille van de vrije wil. Dat is zo intens, intensief en vermoeidend, dat mensen die keuzestress tijdelijk of altijd willen uitschakelen door ontspanning te zoeken in kunst, sport, roesmiddelen, slapen, eten en drinken en sex ... ]

§ Angsten en verlangens. IJskoude nachtmerries en warme dromen.

§ Tweet.

Bij de verkiezing van het woord van het jaar van Van Dale wel de onbekende nepfractie van Buma, niet het veel bekendere nepparlement van Wilders. Politieke keuze?

En hier de hele lijst met woorden waar je op kan stemmen. Ik doe niet mee, weer veel te veel marginale woorden.

Verkiezing woord(en) van het jaar 2015 - Van Dale - woordvanhetjaar.vandale.nl

§ Nog een Tweetje.

Nieuw bommelwoord toegevoegd dat je op twee manieren kan lezen: tentoonstellingstip. www.dejongenskamer.nl/bommelwoord.htm#recent

§ Je kan nu suggesties inzenden voor de jaarlijkse verkiezing Weg met dat woord! van het INL (Instituut voor Nederlandse Lexicologie).

Ik heb op de site gekeken, maar was niet van plan om wat in te sturen, zou ook niet zo een twee drie een woord weten. Ik ben ook niet tegen woorden, van welke aard dan ook. Maar op de pagina wordt het voorbeeld van mensenmens gegeven om te nomineren. En toen dacht ik aan het recente, vooral op sociale media opduikende woord 'gutmensch'. En een gutmensch is dan een sarcastische aanduiding voor linkse idealisten. Ik heb een hekel aan het woord en een hekel aan de mensen die dat gebruiken. Ingezonden, zonder motivatie.

Verkiezing Weg met dat woord! - INL - wegmetdatwoord.nl

Op 8 december wordt de verliezer bekend gemaakt.

§ We maken in onze taal een duidelijk onderscheid tussen werkwoorden in de tegenwoordige en verleden tijd, dat kun je aan de woorden zien en horen: Ik luister, ik luisterde, Hij loopt, hij liep. Of de werkwoorden nu zwak of sterk zijn. Maar ik kwam pas het woord jatten tegen en daarmee kun je schrijven en zeggen, Ze jatten appels. Aan jatten kun je niet zien of het in de tegenwoordige tijd staat, of in de verleden tijd. Er zijn nog een paar van dit soort uitzonderingen en dan zijn het zwakke werkwoorden waarbij de stam eindigt op een d of een t, zoals redden, zetten en vatten.

§ Bij uitzondering weer eens naar uitzending gemist gekeken, naar de Top 2000 Quiz. Ik ga niet verder uitleggen hoe of wat, maar bij de laatste en beslissende shoot-out-vraag werd weer een intro van vinyl gestart dat geraden moest worden, maar voordat het intro begon gaf Gerard Ekdom al het goede antwoord en zo won zijn team de quiz. Matthijs van Nieuwkerk maakte het af met een grapje en misschien was het ook een grap, maar het was voor mij ook goed mogelijk dat de hele quiz in zijn geheel, of gedeeltelijk, doorgestoken kaart was, puur voor de kijkers. Want wie zit er op een quiz te wachten waarbij niemand de vragen weet? Ik zou me kunnen opwinden, maar doe het niet. Al genoeg ergernissen rondom de Top 2000 zelf. Waarom luister ik nog naar Radio 2?

§ Vanavond was er een uur muziek van de Engelse zanger en muzikant Georgie Fame op Radio 6, samengesteld door Benjamin Herman.

Georgie Fame heeft een eigen stijl en stem en is nooit gezwicht voor de grillen en smaken van de popindustrie. Een nummer kan ik me als kind in de jaren zestig nog goed herinneren, Bonnie en Clyde. En op de melodie zongen we als kinderen verschillende versjes over het gangsterduo. De bekendste die ik nog weet ging zo:

Bonnie en Clyde,
die zaten in een bootje,
Bonnie in haar blootje,
en weg was Clyde.

[ En voluit heet de band Georgie Fame and the Blue Flames. Die bandnaam was al iets ouder en is ontstaan doordat de muzikanten in een tourbusje weleens elkaars scheten aanstoken met een aansteker. Een jeugdvriend van mij deed dat vroeger ook wel bij zichzelf en inderdaad de vlam is blauw. ]

The ballad of Bonnie and Clyde - Georgie Fame - Filmclip - YouTube

§ Als ik heel rijk zou zijn, dan had ik als nationale meacenas Van Dale opgekocht en het woordenboek gratis online beschikbaar gesteld. Was ik nog rijker geweest, dan had ik veel geld gestoken in onderzoek en in de fabricage van goed smakende vleesvervangers en biologisch imitatie-vlees. Virtueel vlees. Maar ik ben niet rijk.

§ Jelka van Houten vind ik wel een heel smakelijk kipje.

§ Een van de grappigste spellingsuitzonderingen vind ik het verschil in spelling tussen het eiland Madeira en de wijn die daar vandaan komt, dan spellen we madera, met een kleine letter en zonder i. Al eens over geschreven. Maar nu kun je zeggen, spel de wijn dan als madeira-wijn, maar ik zou eerder de naam van het eiland veranderen in Madera. Nog een glaasje my dear?

§ Iedereen heeft het nu over het virtueel bewegen in een wereld met een virtual-reality-headset, maar ik lees nergens over simpele 3D-video-camera's, (of smartphones!) waarmee je zelf een 3D-filmpje kan maken en met wat software goed op YouTube kan zetten. Geschikt voor de Google vr-cardboard en de Rift. Dan zijn het wel statische 3D-filmpjes, maar zijn zeker leuk. Of een live 3D-webcam voor sociale interactie (Facebook). En met software zou je de twee beeldkanalen ook om kunnen zetten naar één samengesteld beeld voor een rood/groen-brilletje. Heb je geen headset nodig.

§ Vanmiddag las ik op een blog van een Hagenees sinds lange tijd het woord 'knijsen'. Ken ik ook nog goed van vroeger, van de straat. Het staat niet in de Van Dale en dacht dat het typisch Haags zou kunnen zijn, maar dat is het niet. Het is algemeen Bargoens en ook bekend in Amsterdam. Maar wat betekent het?

Op internet is te vinden dat het 'begrijpen' betekent, Hij knijst het niet, Hij begrijpt het niet. Maar ook dat het, 'beheersen' betekent. Zo ken ik het ook eerder. Als je met vrienden een berg hebt beklommen, dan kun je - volgens mij - zeggen, Dat hebben we geknijst. Maar taalkundige Ewoud Sanders beweert in een kort stukje dat knijsen (oorspronkelijk?) 'kijken' en 'loeren' betekent. Zo gaat dat met woorden die niet in een woordenboek staan, die gaan hun eigen weg.

§ Weer een nieuw vierledigsamengesteld woord op internet aangetroffen: wittechocoladelimoncellomousse. En toegevoegd aan mijn paginaatje met meerledigsamengestelde woorden. Nu voor het eerst met een kleine afbeelding van de bron.

§ Ik zit een beetje in een taalmood door een gebrek aan andere invalletjes.

Daarstraks ontving ik weer de onregelmatig verstuurde Taalmail van de Belgische VRT, samengesteld door taaladviseur Ruud Hendrickx van de omroep. In de mail staan zeven zinnen die hij binnen de omroep heeft aangetroffen en corrigeert op taalfouten. Heel aardig en ik lees altijd eerst goed de foute zinnen om zelf de fout op te sporen. Dat lukt doorgaans vrij aardig, maar ook niet altijd.

Nu heb ik in het verleden al veel geschreven over het Vlaams (Belgisch-Nederlands) en ook over de Taalmail, maar nog niet op mijn website. Ik volg het al heel lang met interesse en het komt ook omdat ik als kind in de jaren zestig in Den Haag ben opgegroeid met de Vlaamse televisie. Wij hadden als eerste kabel-tv.

Een aantal jaren terug heb ik vanwege de taal, goed de Vlaamse pers op internet gevolgd en gelezen en de afgelopen week heb ik dat min of meer bij toeval weer gedaan.

Een Vlaams artikel is doorgaans vrij snel te herkennen door afwijkingen van het Standaardnederlands. Niet zozeer door een andere woordkeuze, maar door soms vreemde toepassingen van de grammatica. En nu zou je kunnen zeggen, dat is dan Vlaams, maar binnen het taalgebied is zoveel variatie dat er niet van een gemeenschappelijke Vlaamse standaardtaal sprake is. En daar verzet de taaladviseur zich tegen.

Zelf maak ik geen enkel bezwaar dat er andere woorden in Vlaanderen gangbaar zijn, maar de puristen doen daar nog steeds wel moeilijk over, ook Ruud Hendrickx. Geen kuisen, plezant of nonkel zou je mogen gebruiken buiten de spreektaal. Jaren terug was de censuur nog groter, maar er zit beweging in.

Wel terecht vind ik de correcties op fouten in de grammatica die soms weer uit het Frans komen, en dan weer uit een bepaald dialect. Een lappendeken van variatie. Meer dan de helft van de fouten die de taaladviseur met het rode potlood aanstreept zijn dan ook typisch Vlaams en komen in Nederland niet voor. De grammatica in Nederland is - misschien wonderwel - bijzonder goed gestandaardiseerd, zeker in de media.

Ik vind de Taalmail sympathiek en soms ook leerzaam, maar ik vrees dat ze verder weinig uitricht. Daar is de taalrealiteit te sterk voor.

__

Abonneer je op de taalmail:

Inschrijven voor de Taalmail - www.vrt.be

§ De Oxford Dictionary heeft de emoji 'tears of joy' uitgeroepen tot woord van 2015. Op de taalblog Neder-L schreef Lucas Seuren hierover een artikel. Ik reageerde en kon ik vooral mijn eigen eitje kwijt over al die verkiezingen van het woord van het jaar en over al die ogenschijnlijk nieuwe woorden die Van Dale iedere dag zegt tegen te komen.

Dat sjoemelsoftware het woord van 2015 is geworden vind ik geenszins opmerkelijk, maar juist voor de hand liggend. Ook dit jaar zijn er weer niet echt veel nieuwe woorden bijgekomen, maar wel allerlei samenstellingen zoals vluchtelingencrisis, een woord dat het jaar ook goed uitdrukt en op de tweede plaats staat. Want bij de verkiezing van Onze Taal ging het niet primair om nieuwe woorden, maar om woorden die het jaar goed weergeven. Welke woorden zouden voor u dan wel in aanmerking komen? Ik zou er maar een paar weten.

En straks komt Van Dale met een hele reeks suggesties met hun verkiezing en het zou me niet verbazen dat, zoals ieder jaar. het gros van de nieuwe woorden bij de meeste mensen niet bekend is. Echt nieuwe woorden die overal doordringen komen veel minder voor dan je zou denken. Maar Van Dale zegt dat er gemiddeld vijf nieuwe woorden per dag bijkomen die de Van Dale halen. Ik zou daar de nodige vraagtekens bij willen zetten.

Is een emoji dan een soort woord? Daar kun je over filosoferen. Emoji is een nieuw woord (had ook gekund als woord van het jaar!), maar de afbeeldingen zelf kun je denk ik het beste ook als een emoji benoemen, ik zou het niet zo snel duiden met dat het ook een soort woord is; het is een pictogram niet meer en niet minder, een emoji is een emoji. En het is natuurlijk ook gekozen om op te vallen en er ligt geen echte verkiezing aan ten grondslag. Het woord van het jaar wordt door de redacteuren van de Oxford Dictionairy zelf aangewezen. En met succes, want iedereen heeft het erover.

[ Dat tears of joy is uitgekozen, komt louter doordat uit onderzoek is gebleken dat deze het afgelopen jaar het meeste is gebruikt. En wel grappig, het woord emoji lijkt sterk op het verwante woord emoticon, ze beginnen alle twee met emo, maar dat is puur toeval, want emoji komt uit het Japans en heeft niets met emotion te maken. ]

Een emoji als woord van het jaar - Lucas Seuren - nederl.blogspot.nl

§ Jazz

- Toch wel een prettige klassieker, My favourite things van Coltrane.

- Ja, goeie groove, duurt dan wel een kwartier, maar ergens ook voor mij te spirtitueel.

- Hoezo?

- A love supreme, eindeloze riedels, psychedelica. Hij had nooit aan de lsd moeten gaan. Einde oefening.

- Ja, zonde.

- Jazz is voor mij aardser, jazz is gefantseerde sex. Miles Davis. Veel voorspel.

- Doe mij dan maar Parker.

- Mobley.

- Hank.

- Ja, Hank.

- Heb ik nog een paar mooie Blue Notes van op vinyl. Maar draai ze nooit meer.

- Monk en Mingus zijn ook mindblowers.

- Allebei knettergek, maar genieën.

- Ja.

- En Bill Evans zo'n beetje als enige witte gigant tussen al dat zwarte geweld.

- Ho, ook Chet Baker. Pure sex voor bakvissen destijds.

- En allebei aan de zware dope ...

- Heftig, maar wel echte jazzcats.

- Jazz is toch meer een mannending.

- Maar het gaat ook maar over een ding.

- Over muziek! Ik zet nog een plaatje op en dan haal ik twee bier uit de ijskast.

§ Met name uitgevers hebben grote bezwaren tegen spellingherzieningen omdat ze dan bij herdrukken de spelling moeten aanpassen. Maar je zou de spelling nu best ingrijpend kunnen vereenvoudigen omdat je oude en nieuwe digtale teksten ook automatisch zou kunnen omspellen naar de oude spelling of naar een nieuwe spelling. Oud papier blijft dan een probleem.

§ Er draait momenteel een film over de taalkundige Noam Chomsky. Hij was de baanbrekende taalgeleerde die aantoonde dat de structuur van alle talen universeel is.

Op de website van Onze Taal legt taalkundige Marc van Oostendorp in het kort nog twee ideeën van Chomsky uit. Het eerste is dat taal niet de werkelijkheid beschrijft en het tweede dat taal in eerste instantie bedoeld is om te denken in je hoofd en niet zoals veel anderen (taalkundigen) menen dat taal er is om mee te communiceren.

Een klomp houtsplinters is nog geen boom - Marc van Oostendorp - onzetaal.nl

Het was niet nieuw voor mij, maar nu zette het mij toch weer tot nadenken. Vooral omdat ik onlangs voor mezelf bedacht dat taal mogelijk juist wel gericht is op (sociale) communicatie en interactie.

Maar mijn denkraam is te beperkt om Chomsky tegen te spreken en misschien doe ik dat ook niet en heeft hij gelijk. Het roept wel een hoop vragen op. Hoe zit het dan bij dieren, bestaat er een evolutionaire genetische code voor zoiets als een boom, en is taal niet hoe dan ook jong aangeleerd door middel van communicatie? Ik ga er verder niet te veel over nadenken en er zeker niet verder over schrijven, maar ik geef het een ieder mee om er ook kennis van te nemen. Stof tot fundamenteel nadenken.

[ En na lezing van het stuk was een van mijn eerste gedachten, Chomsky zal mogelijk geen kinderen hebben. Als je kinderen hebt en hun ook leert praten, dan is het moeilijk voorstelbaar dat taal vooral bedoeld is voor denken in je hoofd en niet primair voor communicatie en coöperatie. Maar misschien heeft dat juist tot zijn inzichten geleid. Ik heb gegoogeld en niet kunnen vinden dat hij wel kinderen heeft ... ]

[ En ik geloof niet in archetypen waarbij bepaalde concrete zaken in ons bewustzijn zouden zijn verankerd, maar als heteroman ben ik er inmiddels wel overtuigd van dat allerlei vrouwelijke kenmerken die ik seksueel aantrekkelijk vind in mijn dna zitten opgeslagen. ]

§ Ik ben geloof ik even door mijn stof en ideetjes heen.

§ Nee, ik zie toch helemaal af van mijn idee. Het is slechte timing en juist Imagine is de laatste week volop overal te horen geweest en zal de komnende tijd ook te horen zijn. Het was goed bedoeld, maar op deze korte termijn niet meer passend.

__

Ik ga niets schrijven over de aanslagen in Parijs van gisteravond. Die verwerk ik op mijn eigen manier, net zoals anderen dat doen.

Maar al een week voor de terreuraanval kreeg ik het idee om een oproep te verspreiden, om op dinsdag 8 december aanstaande te herdenken dat het op die dag 35 jaar geleden is dat John Lennon werd vermoord. Mijn idee is om direct na 18.00 uur die avond zijn klassieker Imagine door zoveel mogelijk radiostations - in binnen- en buitenland - te laten draaien. Als eerbetoon aan John Lennon en zijn muziek en aan zijn actuele en urgente boodschap voor vrede in de wereld.

Het klinkt dan snel sentimenteel, maar ik meen het oprecht. Het idee lijkt ook wat megalomaan, maar is in de kern heel eenvoudig en klein.

Ik had vorige week een concept-pagina gemaakt voor de memorial en gestuurd naar Radio 2, naar het programma Helemaal Haandrikman waar op die zender om 18.00 Bert Haandrikman de deejay is. Ze houden het voorstel in beraad, maar door de gebeurtenissen in Parijs kan het niet doorgaan, of misschien juist wel.

En Radio 2 zou vooraf de radio-herdenking verder moeten verspreiden, door middel van hun site en wellicht een Facebookpagina. Mij gaat dat allemaal nooit lukken. En als ze niet willen, dan zou een andere radiozender het kunnen doen.

Ik wilde het concept voorlopig niet naar buiten brengen, maar doe het nu juist wel. Een oproep aan alle landelijke, regionale en lokale zenders. En dan kijken of het wereldwijd viraal gaat en dat het wordt overgenomen door buitenlandse stations. Doe mee met de oproep en radiostations laat van je horen!

Radio Memorial - Imagine - John Lennon - 8 december 2015 - 18.00

[ Helemaal Haandrikman van Radio 2 heeft gereageerd en willen nu gezien de aanslagen in Parijs mijn idee niet ondersteunen. Ik snap dat wel en ik voel hetzelfde, maar misschien ga ik over twee weken toch nog zelf een poging wagen om het via Twitter te verspreiden. Het is nu zo eenmaal gelopen. ]

§ Ongrijpbare verbanden, de nek. De nek tussen hoofd en lichaam. Een gebraden kippennekje oppeuzelen en uitzuigen, de lange nek van een giraffe. Mooi een lange nek van een vrouw, maar die moet ook weer niet te lang zijn, zoals bij bepaalde Afrikaanse stammen. Halskettingen. Mijn zus had bij de geboorte een scheef nekje. Een nekklem. Je nek ergens over breken. Een nek-aan-nekrace. Genekt worden. Een stijve nek. Tot je nek in bijvoorbeeld de schulden zitten. Lamsnekken en varkensnekken om te eten. Nekwervels. Een nekkraag, of nektoeter voor honden en katten. Om iemand zijn nek hangen, iemand om de nek vallen. Neckless. Mensen die een snijdend gebaar met een vinger maken bij hun nek: nekkie eraf. Onthoofdingen en de guillotine. Rednecks, speknek. Vroeger veel nekspanning op de spieren en liet ik die wel door L. masseren. Was sich liebt das neckt sich (onzinuitdrukking). Een houten nekboei van lang geleden. Zijn nek uitsteken, Langnek in de Efteling. Iemand nekken. Nektatoeages. Nekharen die recht overeind kunnen staan. Ik heb een soort van hernia gehad die na maanden vanzelf over ging, kwam vanuit mijn nek. Een hals in niet hetzelfde als een nek. Een bottleneck, de nek van een fles. Een stierennek. Geen nek hebben.

§ Jazz. Ik ben opgegroeid met popmuziek, maar later werd de jazz mijn eerste natuur, nog steeds. Maar ik was vroeger met jazz nooit heel goed in namen, of in titels, interesseerde me niet zo. Dat is later nog wel goed gekomen, maar het ging en gaat me om de muziek.

§ Drummer Andy White is overleden, de man die Ringo Starr verving voor de opname van Love me Do van The Beatles. Love me do is ergens het begin geweest van mijn liefde voor The Beatles.

Nu stond vrijwel in iedere kop, 'Vijfde Beatle overleden', maar er zijn nog anderen die daar aanspraak op kunnen maken; bassist Stuart Sutcliffe, drummers Pete Best en Jimmie Nichol, organist Billy Preston, of gitarist Eric Clapton en manager Brian Epstein. Ook Yoko Ono komt in aanmerking voor de titel. Maar voor zover je überhaupt zou moeten spreken van een 'Vijfde Beatle', dan is voor mij de enige 'Vijfde Beatle' toch echt producer George Martin.

__

Goede contact en Beatlesfan van het eerste uur Martin heeft er een heel artikel aan geweid.

De Vijfde Beatle? Daar zijn er heel wat van - Martin Rep - martinrep.nl

§ Stads-anagrammen.

Made in Edam.

Duimen in Muiden.

Solo in Oslo.

§ Iemand vroeg me in de mail of ik gaffelbitter kende. Nooit van gehoord en staat ook niet in de Van Dale. Maar het is ingelegde haring met name met wijn, zoals sherry. Verder gezocht en het is oorspronkelijk Noors en heet het gaffelbiter met een t minder. Maar mijn contact kende het wel en nu had hij soortgelijke blikjes haring gekocht bij de IKEA. En ja, Zweedse ingelegde haring (sil) ken ik heel goed, ik ben een paar keer in Zweden geweest.

De haringen zijn er groter dan hier en ze worden niet alleen zuur ingelegd, maar ook zoet en vaak met dille. Aparte zachte smaak en beet die ik bijzonder lekker vind. En af en toe later ook blikken gekocht bij de IKEA. Heerlijk op een toastje voor bij een huiselijke borrel in de winter.

[ Zweden is niet zo'n culinair land, ja, er is de (gerookte) vis, maar het dagelijks eten is verder erg gericht op de Amerikaanse gemakskeuken met gehaktballetjes en hotdogs. ]

In Zweden kennen ze ook de zogenaamde surströmming, gefermenteerde haring in blik die enorm stinkt. Nooit geprobeerd en voor echte smaak-waaghalzen.

Met de ingelegde Nederlandse zure haring heb ik een weerbarstige verstandhouding. Ergens ben ik er niet gek op en zal het nooit zelf kopen, maar als ik er bij iemand toch een at, dan vond ik ze wel apart en bijzonder. Een zure haring kan je gehemelte zo prikkelen dat je er scheel van gaat kijken. En ze zijn vooral ook zuur, erg zuur, zoals die van mijn Scheveningse opa die ze vroeger zelf inlegde. Er waren genoeg liefhebbers in de familie. En de stiefopa van mijn kinderen mocht het ook graag doen, ik heb zijn rolmopsen ook geproefd.

Mijn favoriet is een malse vette zoute haring die ik nog steeds graag eet.

§ It is rocketscience, stupid!

§ Ik heb weleens een wijsheid van een of andere Griekse wijsgeer gelezen (Plato?), die ongeveer schreef, dat als je als mens maar een dag zou leven in een gevangenis, je al zoveel zou meemaken en indrukken opdoet, dat je de rest van je leven daarmee zou kunnen vullen om het te analyseren en te herbeleven. Het verhaal gaat al mank dat je natuurlijk nooit een mens kan zijn voor een dag, dat is nu juist een groeiproces, maar ik snap de gedachte wel.

§ Op een taalblog werd gesignaleerd dat een das tegenwoordig een sjaal wordt genoemd. Ik plaatste een reactie.

Dat mensen een gewone winterdas tegenwoordig een sjaal noemen, wil ik wel geloven, alhoewel ik daar niet aan meedoe. Maar toch denk ik dat het dan om twee verschillende dingen gaat. Een das beschouw ik als een functionele halsdoek die in één losse knoop om je nek zit tegen de kou. Een sjaal is voor mij een modieus kledingstuk dat mensen ook zonder jas aan in gezelschap dragen. Ik noem dat soort sjaals wel een ‘Borsato-sjaal’, omdat hij volgens mij een van de eersten was die dit soort sjaals populair maakte voor mannen. Nee, niets voor mij zo’n nonchalant gedrapeerde, lange sjaal voor de hip, doe mij maar gewoon een warme gebreide winterdas.

§ Film: beeld geluid woord muziek

§ Bij klassieke muziek gaat het om de uitvoering van een compositie en niet om de componist. Je kan de composities met bladmuziek altijd en overal spelen en musici proberen dat zo goed mogelijk te doen. Popmuziek is doorgaans wel gebonden aan een oorspronkelijke opname door een band of artiest. Liefhebbers komen doorgaans speciaal voor de uitvoering van de originele band en niet voor covers. Dat komt door de mogelijkheden van de opnametechniek uit de vorige eeuw. Jazz zit er een beetje tussenin. Ook daar kan een band bepalend zijn voor de waardering, maar er worden ook veel composities gecovered en gaat het dan om de groove.

Tot zover professor A.A. Van Muziekhoven.

[ En ik kom erop omdat momenteel een Beatles-coverband langs de Nederlandse theaters toert. Ik heb daar geen enkele interesse in, terwijl ik wel heel graag Paul McCartney Let it be live zou willen zien en horen spelen. Maar wie weet is het over honderd jaar heel normaal om oude popmuziek live te brengen. Als popmuziek dan nog populair is ... ]

§ Zappa vind ik ergens wel musical-muziek voor nog langharige intellectuelen.

§ Het nieuwe Groene Boekje is verschenen en ik meen dat Onze Taal de witte spelling in naam daadwerkelijk heeft afgeschaft. Ze staan verder nog wel vierkant achter hun spellingideeën.

En nu leidt spelling vaak tot hoogoplopende emoties, maar om nog koel en zakelijk een suggestie te doen. De Nederlandse Taalunie zou in de komende jaren eens een en ander kunnen onderzoeken. Hoe wordt er gespeld in het huidige onderwijs, wat is de invloed van off-line en online-spellingcheckers en kan de groene spelling vereenvoudigd worden?

En de Taalunie zou een samenwerking aan moeten gaan met de vrije jongens van Open Taal met hun woordcorpus dat overal wordt gebruikt.

Meer schrijf ik niet.

§ Het is van een paar jaar geleden, maar ik kwam het net ergens op mijn pc toevallig tegen.

Nu houd ik wel van een moeilijke quizvraag en heb ik wat met radiospelletjes. Al genoeg over geschreven.

Toen er een format-wisseling kwam bij Radio 6 heb ik naar een nieuw, dagelijks avondprogramma op de soul- en jazz-zender een suggestie gestuurd voor een wekelijks, moeilijk muziekspelletje.

Er wordt een korte cryptische omschrijving gegeven en de luisteraars moeten puzzelen om wie het gaat uit de soul en jazz. Er kan gelijk worden ingezonden, maar wordt de oplossing niet die avond gevonden, dan loopt de vraag nog een week door. En zonder hints.

Ik heb toen ter illustratie gelijk vijftien vragen gemaakt, wat kan schelen om het concept over te nemen en ze hebben gelijk vragen voor de komende vier maanden.

Die vragen zet ik nu hieronder neer, met gelijk daaronder de antwoorden. Ik ga het niet onnodig nog moeilijker maken.

1. Een filmprijs met de zoon van een jongen.
Oscar Peterson

2. Sjieke rivier in Egypte.
Nile Rodgers

3. Twee jongensnamen waarvan één ook de jongste is.
Benjamin Herman

4. Een plak van een tiet.
Michiel Borstlap

5. Hij was geen homo.
Marvin Gaye.

6. Hij blaast en de letters van zijn initialen zijn hetzelfde.
J.J. Johnson

7. Een funky Constantijn.
Prince

8. Een Engelse lengtemaat met een tennisprijs.
Miles Davis

9. Een bruine 007.
James Brown

10. Deze wielrenner is ook op de maan geweest.
Louis Armstrong

11. Snoepgoed voor Prince.
Candy Dulfer

12. Een legendarische Engelse wc.
John Legend

13. Is het Memorex?
Ella Fitzgerald

14. Ze dronk graag alcohol in huis.
Amy Winehouse

15. De kunst van het drummen.
Art Blakey

Dat waren de vragen en antwoorden. Ik kreeg snel een reactie, Bedankt voor het meedenken, maar we willen juist van de spelletjes af en we vinden het ook veel te moeilijk. Dan houdt het op.

;-)

§ Op zondagavond op NPO Radio 2 wordt vijf uur van drie programma's niet live uitgezonden. Ik vind dat dat niet kan en zo toon je zelf het failliet van radio aan. En dan moet NPO Radio 2 van staatssecretaris Sander Dekker op de schop, want niet onderscheidend genoeg en moeten ze per 1 januari ook soul en jazz onderdak gaan geven. Dat wordt nog een hoop zand verplaatsen.

§ Tweet.

De goede huisvrouw.

Een goede huisvrouw komt nooit klaar.

Een goede huisvrouw zuigt ook onder de dekens.

§ Ik heb naar De nacht van de popmuziek gekeken, maar ga er verder niets over schrijven. Alleen het laatste fragment zet mij nu aan tot een paar alineaatjes.

Fenno Werkman wilde met een boodschap voor de wereld eindigen met een studio live-clip van Imagine van John Lennon uit 1971. En het is dinsdag 8 december aanstaande 35 jaar geleden dat John Lennon werd vermoord.

Het was een mooi fragment, maar ik kreeg geen kippenvel meer van de muziek en de tekst. Dat weet ik al wat jaren, maar vroeger is dat lange tijd wel anders geweest.

Het nummer heb ik wel gehoord toen het voor het eerst uitkwam in 1972, maar is langs me heengegaan, ook in de jaren daarna. Maar na de dood van John Lennon werd het opnieuw uitgebracht en nadat ik niet lang daarna The Beatles had ontdekt, raakte ik helemaal verslingerd aan Imagine. Ik vond het een heel goed en humanistisch nummer. Optimistisch en vol liefde over het leven.

Ik heb het nummer ook veel gespeeld en gezongen op mijn krakkemikkerige manier op gitaar en piano en dan alleen om te voelen hoe simpel en goed het nummer in elkaar steekt. Heel aardig om te doen en niet zo moeilijk. En ik hoorde ook een aantal kleine elementen die ik zo goed kende van Beatlesnummers.

En in 1986 kwam daar nog wat bij. Ik werkte toen ook in het Kijkhuis in Den Haag en daar keek ik geregeld op een U-matic-tape naar de clip die in dat jaar was gemaakt door de Pool Zbigniew Rybczynski. Moeilijke naam. Waarschijnlijk zijn de beelden uit een documentaire uit 1972. De clip is gesitueerd in een wit geschilderd huis met een geheel wit interieur. Jonh zit achter een witte vleugel (in een zwart pak) en Yoko in het wit schuift de gordijnen van de ramen open. Prachtige clip en ik vond het al een schitterend nummer.

Maar later werd ik vooral in beslag genomen door de jazz, door de grooves en vibes van zwarte instrumentale jazzmuziek. Nog steeds en van de popnummers raakte ik verwijderd. Ook met Imagine dat ik te veel had gehoord. Maar ik vind het nog steeds geen kitsch.

Hier de clip van Rybczynski, bijna honderd miljoen views.

Imagine - John Lennon / Plastic Ono Band - 1972 / 1986 - Videoclip - YouTube

[ En tijdens het schrijven kreeg ik een aardig, wat megalomaan, maar simpel idee om oprecht toch nog iets met Imagine te doen voor de radio. Op 8 december aanstaande. Een stille tocht naar Paradiso en kaarsjes branden voor de wereld gaat me te ver, maar ik heb wat anders in gedachten. Daarover misschien een andere keer meer. ]

§ Zoals ik al voorspelde, sjoemelsoftware is het woord van 2015 geworden, gekozen door de leden van Onze Taal. Later volgen nog de verkiezing van Van Dale en nog een paar alternatieve verkiezingen.

§ Iets 'hangt' je de keel uit, of het 'komt' je de strot uit.

§ Tweet.

Wat akelig nomen est omen. Kleinkunstenaar Frans Halsema overleed in 1994 aan keelkanker. @aptoniem

§ Vanavond ga ik sinds lange tijd weer eens live-tv kijken. Naar de tiende editie van De nacht van de popmuziek met het illustere trio, Matthijs van Nieuwkerk, Leo Blokhuis en Fenno Werkman. De laatste heb ik nog aardig leren kennen in mijn Haagse jaren.

Maar ik kijk dan niet via mijn grote flatscreen-tv, maar via mijn breedbeeld-pc-scherm, zodat ik ook tegelijk Twitter in de gaten kan houden. Wellicht gebeurt er zo 's avonds laat en 's nachts nog wat. Maar eigen tweets komen niet snel in de trending topics.

En dan is het afwachten en uitkijken naar bijzonder materiaal, want we zijn al erg verwend met YouTube en de vele muziek-docu's. Het gaat ook wel om de fan-talk en wetenswaardigeden rondom de muziek en een clip of concertopname. Drie mannen van mijn generatie en dat scheelt.

De nacht van de popmuziek - NPO 3 - 22:40 / 01:45

[ Ik had Leo Blokhuis daags van tevoren een tweet gestuurd dat het op de dag van de uitzending 25 jaar geleden is dat Jay Baar, de Haagse drummer van de Q65, is overleden. Geen response, maar je weet het nooit met live-televisie en niet te vergeten met Fenno ... ]

§ Er is een middag georganiseerd in de Balie over de podcast met onder meer makers uit de VS en Zweden waar de podcast een succes is en (nog?) niet in Nederland. Marco Raaphorst was erbij en schreef een blog over de bijeenkomst. Hij zou zelf ook graag aan de slag gaan met het maken van een podcast, maar er zijn nog te weinig financiële middelen en er is te weinig publiek. Kip en ei.

The Future of Audio in De Balie: Nederland blijft achter - marcoraaphorst.nl

Nu ben ik zelf een groot radioliefhebber en dan bij voorkeur live-radio. En het hangt van mijn luim af, maar al met al hoor ik al veel interview- en achtergrondprogramma's via de NPO. Minder dan vroeger, want soms ben ik dat geouwehoer meer dan zat.

Sporadisch luister ik via uitzending gemist, en dan moet ik echt een reden hebben om terug te luisteren. In het verleden heb ik ook aardig wat radio-docu's gehoord en andere radio-experimenten, maar ik ben enigszins verzagdigd. En ik ben niet echt veel mobiel onderweg en luister dan liever naar muziek. Ik behoor dan ook niet tot de doelgroep van podcast-luisteraars die dat vooral mobiel doet. Ik voel me geloof ik ook al weer oud.

Dat de podcast in Nederland niet wil doorbreken zou dan onder andere komen door het conservatisme van de NPO, maar ik denk dat er in Nederland juist al heel veel docu's en achtergrondprogramma's, zijn, zowel op de radio als tv. Ik denk dat een programma als Met het oog op morgen relatief gezien, en met ons bescheiden inwoneraantal, heel veel luisteraars trekt. Zijn die programma's er ook in de VS, of in Zweden en zijn die populair? En zijn de VS en Zweden geen landen waarbij mensen vaak over grote afstanden moeten reizen en dus meer interesse hebben in radio on demand?

Maar het kernpunt blijf de content die je maakt. Die moet interessant zijn en daar ontbreekt het volgens mij nogal aan, ook al is dat ook een kwestie van persoonlijke smaak en de podcasts die er zijn zitten vaak in een niche.

Er is de semi-podcast-site www.woord.nl met verhalende programma's uit het radio-archief van de omroep, maar ik vind de site niet goed en het is allemaal vooral oud materiaal. En in het verleden ook al veel van gehoord.

Commerciële en gesponsorde podcasts zie ik hier nog niet snel van de grond komen, daar kleven te veel haken en ogen aan, maar de NPO zou in ieder geval naast het traditionele radio-aanbod meer in podcasts mogen investeren ook voor hun digitale kanalen en mobiele aanbod.

[ De hele middag is terug te zien via Balie Tv op Vimeo en staat embedded in de blog van Marco. ]

§ En ik had al eerder dit jaar een concept beschreven voor een tv-docu over de hernieuwde belangstelling voor vinyl. Kun je ook uitwerken voor een podcast-serie. Een aantal verhalen over uiteenlopende muziekliefhebbers en verzamelaars, vinylhandelaren en de perserij. Zes afleveringen van een half uur. Gesponsord door het Mediafonds. Niet voor mij, maar wie wil?

Of een podcast-serie over Den Haag beatstad nummer 1 Een tv-docu hierover zit er helaas nog steeds niet aan te komen.

§ Staatssecretaris Sander Dekker heeft vandaag gezegd dat NPO Radio 2 op de schop moet. Dat wordt hoog tijd, want al dat semi-commericeel geneuzel hangt me al jaren de strot uit. Geef soul en jazz een plek en ook andere popmuziek-stijlen voor 40-, 50- en 60+.

§ Ik heb nog een stukkie leverworst.

§ Iedereen kan nog meedoen aan de nationale Turing gedichtenwedstrijd 2016, inzenden kan tot en met 15 november. En ik heb ingezonden. Niet omdat ik me ooit - of nu - een dichter heb gevoeld, maar ik heb een paar keer wat geprobeerd. De laatste keer serieus meer dan twintig jaar geleden en het is ook zo'n beetje mijn enige proeve die ik nu heb ingezonden en er voor mijn gevoel bovenuit stijgt.

Ik ga er nu verder niet over schrijven en het gedicht staat al ergens achter deze site. Maar ik doe mee vanwege het spelelement en het prijzengeld. Je weet het nooit. Mijn doel is om de top 100 te halen. En ik heb een kort gedicht ingezonden met een zeer akelige, angstwekkende emotie met twee beelden. Geen liefdes- of natuurgedicht. Het gedicht lijkt heel persoonlijk, maar het is totaal niet biografisch. Meer schrijf ik niet.

En je moet dan via Ideal 4 euro betalen voor deelname met je gedicht. Ok, gedaan. Er zijn al meer dan 5.000 gedichten ingezonden.

Hier een link naar de site met de pagina over de prijzen en kun je vervolgens verder kijken wat de bedoeling is. Zo word je anoniem gejureerd.

Turing gedichtenwedstrijd - Prijzen - turinggedichtenwedstrijd.nl

Het gaat me niet om het geld, maar om de eventuele conceptuele eer.

§ Ja, het is zeker waar. Toen prinses Beatrix in 1980 koningin werd sprak ze behoorlijk bekakt en geaffecteerd. In de loop der jaren is dat veel minder geworden. En zelf heb ik ook het idee dat de onderlaag van de samenleving weer minder plat en meer Standaardnederlands is gaan praten. Een vorm van nivellering van de uitersten van de sociale lagen. Evolutie.

En er zijn wel duizenden accenten in Nederland. Dat verschilt per streek, stad, wijk, of zelfs straat. En ik kende zelfs families in Den Haag waarbij de ouders heel beschaafd spraken en de zonen plat Haags. Mogelijk ook uit rebellie. En kinderen die bekakt gingen spreken terwijl hun ouders heel gewoon spraken. Maar ik heb het idee dat het later allemaal meer naar elkaar toegroeit. Ik ben daar wel voor, het bevordert de sociale communicatie. En er zijn verschillen in accenten, maar we hanteren in het Standaardnederlands allemaal vrij goed dezelfde grammatica. Veel beter dan in Vlaanderen. En spelling is niet zo van belang, maar consencus over een spelling is ook een uitdrukking dat je voor een standaardtaal bent. Variatie zal er altijd zijn, maar volgens mij wel als doel om - alsof het random is - er het beste uit te halen voor een standaardisering.

[ En koning Willem-Alexander spreekt vrij normaal Nederlands (AN=Algemeen Nederlands), maar ik kan toch subtiel horen dat hij in Den Haag is opgegroeid. Moeilijk aan te wijzen, maar ik weet het zeker. ]

§ Vandaag is het precies 25 jaar geleden dat Jay Baar overleed, de drummer van de Q65. maar ook de schrijver van onder meer The life I live. Achter deze site kun je over hem een lang verhaal lezen - meer een klein boekje. Het kwam een paar jaar na zijn dood enigszins toevallig op mijn pad en ik heb de verhalen van zijn beste vriend Paul desijds opgetekend met hier en daar wat context. Het is vooral oral history over het wilde tienerleven in Den Haag in de jaren zestig en met veel humor. Rock-'n-roll.

Onderaan de pagina The life we lived plaats ik als er aanleiding toe is nog wel kleine updates, zoals vandaag met twee berichtjes op deze dag.

The live we lived - Jay Baar Q65 - dejongenskamer.nl

The life we lived - Updates - dejongenskamer.nl

[ Het duurt even voordat de pagina is geladen, want er staan veel embedded frames van YouTube op. ]

§ Tja, nog een oud idee waar ik wel over nadacht, maar niet concreet uitwerkte. Ik wist al begin jaren negentig dat ik vanuit Den Haag naar Amsterdam zou emigreren. Duurde nog een behoorlijk aantal jaren. En ik dacht toen, als ik dan nog eens terugblik op Den Haag, dan schrijf ik - voor internet - een novelle (Afscheid van Den Haag) over een lange wandeltocht door Den Haag. Dan begin ik met het uitstappen op station Hollands Spoor en meander ik zo te voet verder door de stad, met commentaar, weetje en feitjes en persoonlijke herinneringen. Het is op deze site wat anders uitgepakt, maar komt ergens toch op hetzelfde neer.

§ Ik ben geen schrijver, maar een tiepelaar.

§ Je hoort en leest het nog wel als het over spreken gaat, het ABN, Algemeen Beschaafd Nederlands. Heel subjectief en al veertig jaar geleden leerde ik dat het niet ging om ABN, maar om ANN, Algmemeen Normaal Nederlands. Doe effe gewoon.

§ De tijd is weer aangebroken voor de lijstjes met het woord van het jaar. Onze Taal maakt zaterdag bekend wat het woord van 2015 is op hun congres. Er is verder nog niets bekend, ook niet een shortlist, maar zaterdag kunnen de leden van Onze Taal kiezen uit tien woorden. Mijn stellige voorspelling voor het woord van het jaar is: sjoemelsoftware.

§ Cartoon.

- Are You coming to bed?

- I can't, this is important.

- What?

- Someone is wrong on the internet.

§ Tweet.

In een digitaal en online-woordenboek zoals de Van Dale moet je natuurlijk nooit woorden schrappen omdat ze zijn verouderd.

De Dikke Van Dale is trots dat er in de nieuwe editie - na tien jaar - 18.000 nieuwe woorden zijn toegevoegd. Daar valt wel een en ander op af te dingen, want gek genoeg dringen er maar heel weinig woorden per jaar door tot het algemeen taalgebruik.

Waar ik minder trots op zou zijn is dat de Van Dale ook woorden schrapt die te veel verouderd zijn. Ja, zo houd je een papieren woordenboek nog enigszins overzichtelijk en hanteerbaar, want wie zit er te wachten op een twaalfdelig woordenboek? Ik al op geen enkele papieren. Want hoe dom kan je zijn: Digitaal kun en /moet/ je natuurlijk wel je hele opgebouwde corpus permanent beschikbaar houden. Hoezo lemma's verwijderen als iemand zo'n woord nog eens tegenkomt. Dat is juist je kapitaal.

§ Virtual-reality-pionier Scott Fisher heef deze zomer een showreel op YouTube gezet met een van de eerste demo's van virtual reality en telepresence van de NASA uit 1987. Ik kan me de video met in de ruimte zwevende menubars in 'dataspace' nog goed herinneren. Interessante vr-archeologie. En kijk verder op zijn kanaal voor een aantal andere verwante video's. Scott Fisher heb ik in een van die jaren ontmoet tijdens het festival Image & Sound over nieuwe media in het Haags Filmhuis.

Telepresence in Dataspace NASA Ames VIEWlab, 1987 - Scott Fisher - NASA YouTube

Update pagina 3D / Virtual reality - dejongenskamer.nl/3d

§ Tweet.

Lange woorden: De in opspraak geraakte en afgetreden VVD'er Loek Hermans heeft een 'bestuurdersaansprakelijkheidsverzekering'.

§ Als het goed regent en het weer laat het toe, dan zet ik de schuifpui naar mijn balkon open voor de magnifieke en rustgevende regengeluiden. Mijn balkon is van staal en mogelijk resoneren daardoor ook de kleinste druppelgeluiden in een breed en vol stereo-gehoorlandschap van de achtertuinen met veel bomen en struiken. Ik kan daar bijzonder van genieten, vooral 's nachts.

Vorig jaar las ik van een crowdfunding-project van een man die een regen-cd wilde uitbrengen met eigen opnames. Die wilde ik zeker wel hebben en heb gedoneerd voor de mp3-bestanden. Die heb ik later ontvangen, maar het geluid viel zwaar tegen. Het was niet goed (genoeg) opgenomen. Teleurstelling.

Maar aardig is, dat de radiator van mijn verwarming in de koude maanden het geluid van het doorstromende water met wat getik laat horen. De meeste mensen zullen hier iets aan willen doen, maar ik vind het heerlijke geluiden. Soms staat de muziek uit en luister ik ernaar alsof ik me naast een licht stromend beekje bevind. Zen.

§ Er is een girafje geboren in Artis, maar ze gaan de naam van het diertje niet bekendmaken. Nieuwe richtlijn, want ze willen de dieren niet meer vermenselijken en alleen in een educatief kader plaatsen. Los van het feit dat het opsluiten van dieren in kooien inderdaad onmenselijk is, vind ik het een heel vreemd besluit, ronduit belachelijk.

Drie beroemde dieren in Artis en die niet meer leven, heb ik bij naam goed gekend. De mannetjesolifant Murugam, het nijlpaard Tanja en de Siberische tijger Raspoetin.

En ik vind dat het publiek het girafje toch een naam moet geven. En omdat we niet weten of het een mannetje of vrouwtje is, dacht ik aan de sekse-neutrale naam Wifi!

[ De aparte naam las ik ergens voor een hond. Tekstje nu exact zo gestuurd naar de lezersrubriek van Het Parool. ;-) ]

§ Ik schrijf zoals ik praat en ik spreek zoals ik schrijf.

§ Wie geen nieuwe papieren Van Dale heeft gekocht en ook geen duur jaarabonnement wil afsluiten, geef ik de tip om actief te gaan zoeken naar de cd-rom die bij de vorige editie werd geleverd. Ze worden niet vaak aangeboden, maar ik zou tot 50 euro betalen. Ik beleef nog steeds veel plezier aan het schijfje uit 2005 dat permanent in mijn pc zit.

[ Toch las ik ergens dat er mogelijk nog een goedkopere(?), digitale editie komt van de Van Dale 15, die zou je dan moeten downloaden. Eerst zien. ]

§ Ik moest er ineens aan denken, aan Thom Hoffman, pseudoniem van Thomas Ancion en afkomstig uit Wassenaar, niet ver van waar ik woonde in Den Haag en hij is maar een paar jaar ouder. Goede acteur, fotograaf en kan nog meer.

Nu had ik al lang geleden het idee voor een documentaire over Thom Hoffman, Theo van Gogh en Boudewijn Buch. Alle drie uit Wassenaar, zelfde generatie ongeveer en er lopen lijntjes tussen alle drie. Nooit verder uitgewerkt, maar leek me een aardig concept ook in verband met mijn Haagse roots.

Maar toen werd Theo van Gogh vermoord en overleed Boudewijn Büch. Exit idee voor een docu. Alleen Thom blijft over.

Boudewijn Büch heb ik nooit gezien of gesproken, hoewel ik wel over hem geschreven heb in een open brief in verband met het concert van de Stones in het Kurhaus. Die brief staat ergens op mijn site.

Theo van Gogh twee maal gesproken, een maal toen ik als operateur zijn film Een dagje naar het strand projecteerde in het Haags Filmhuis en later nog een keer in Schiller in Amsterdam. Verder zag ik hem weleens op de fiets of in Artis met zijn zoon.

Thom Hoffman woonde lange tijd tegenover mijn ex in Amsterdam, maar ik heb hem maar een paar keer in een flits in een taxi zien stappen. Ook met een piepjonge Katja Schuurmans, waarvan ik pas jaren later besefte wie zij was geweest.

Toen de Stones op het Malieveld speelden in 98 heb ik lang met hem gesproken omdat we samen via de fanclub voor niets het veld op mochten, tot in de snakepit vooraan en in de vip-zone. Ik kwam echt voor het concert en Thom vooral om sneaky foto's te maken.

Daarna nog een keer gesproken in het café van de Balie. Stond hij alleen aan de bar. Praatje, biertje, maar ik ben toen niet over de Stones begonnen.

En dan nog in 2001 toen ik in filmtheater Kriterion in Amsterdam een filmnacht en feest ter ere van cultheld Denis Hopper organiseerde. Het was op de dag van de opening van een tentoonstelling van zijn beeldend werk in het Stedelijk, hij was ook zelf aanwezig. Ik heb Dennis Hopper toen de hand geschud (staat op een video die Carola in haar bezit heeft!) en hem de flyer overhandigd en uitgenodigd om even langs te komen in Kriterion als bijzondere eregast. Dat is niet gebeurd, maar en passant kwam ik Thom met een filmploegje tegen op de trappen van het museum en was hij bezig met zijn documentaire over Hopper. Ik wilde toch weten waar Dennis na afloop heen ging - om nog wat te proberen - en Thom wist meer, maar ik moest terug naar Kriterion. Geslaagde avond en nacht verder tot in de vroege uurtjes ...

Maar nu komt dat idee voor die docu over drie Wassenaarse jongens met als titel, Thom, Theo en Boudewijn, weer bovendrijven. Zit nog steeds wel wat in, maar dan moet Thom Hoffman dat doen, durven en willen. Ik geloof er wel in.

§ Er is een rapport verschenen van de Club van Dromen.

§ In de slipstream van de hernieuwde belangstelling voor virtual reality, duiken ook weer de zogenaamde interactieve, poly-lineaire verhalen op. Films waarbij je op bepaalde momenten kan kiezen, wat of wie je verder wilt volgen en met verschillende eindes. Het is niet meer dan een gimmick, want bij een boek of een film wil je nu juist niet kiezen, dat doet de maker voor je. Hugo Brandt Corstius heeft daar ooit een goed stuk over geschreven. En na afloop ga je ook de andere versies bekijken, schiet niet op.

Maar ik heb er ruim 25 jaar geleden ook wel over nagedacht en kwam op een verhaalconstructie uit die de vorm heeft van een diabolo. Je begint met veel keuzemomenten bovenaan en werkt dan naar een gezamenlijk punt halverwege toe waar het verhaal samenkomt. Daarna waaiert alles weer uit naar de diverse eindes. Maar nooit concreet ingevuld.

En die hele hype rond virtual reality zit me niet lekker. Ik moet nog zien of het echt een wereldsucces wordt. En nu gaat het ook om 360-graden verhalen in één ruimte. Je kan om je heen kijken, alsof je in het midden staat en dan kun je van alles aanklikken en gebeuren er verrassende dingen. Maar zonder 3D-diepte.

Maar ik ben al uiterst tevreden met mijn pc-internet-omgeving in de jongenskamer, met weliswaar geen 3D, maar wel perfect met breedbeeld en een goed werkende interface. Beslist ook een vorm van virtual reality, maar dan geen gimmick voor korte ervaringen.

[ In Vondel CS waren nu de VR-Days en er worden hier en daar meer presentaties en bijeenkomsten georganiseerd. ]

§ Misschien niet meer heel vernieuwend, maar wel de top van nu als het gaat om de Amerikaanse jazz vanuit de traditie.

Jig's jig - Wynton Marsalis sextet - Marciac 2015 - Video openbare Facebook-pagina Wynton Marsalis

§ Toen ik begin jaren tachtig een groot liefhebber werd van The Beatles heb ik in de jaren daarna vele malen hun concert-documentaire Beatles at Shea Stadium op video gezien. Hij duurt vijftig minuten met een klein half uur het concert. Het optreden uit 1965 vormde het hoogtepunt van hun Amerikaanse tour en brak een record met 55.000 toeschouwers tot dan toe voor een live-concert.

Ik vind hem zo fascinerend omdat The Beatles later relatief weinig hebben opgetreden en er niet veel goed live-materiaal is en dit concert is op 35-mm opgenomen. Maar ook de hele aanloop voor het concert levert spannende beelden op.

De film is zelf door The Beatles geproduceerd en ik heb het idee dat veel mensen hem niet kennen. Op internet en YouTube is hij niet te vinden, want beschermd door rechten. Toch staat er wel een kort stukje van het concert online op YouTube en het langere concertgedeelte op Daily Motion. Ook nog een kort fragment van vlak voor het optreden.

Kort stukje voor het concert - The Beatles at Shea Stadium - YouTube

Begin concert - The Beatles at Shea Stadium - YouTube

Concert - The Beatles at Shea Stadium- 30 min. - dailymotion.com

[ En ik vind het ergens het beste Beatles-materiaal en bekijk de video van Daily Motion, zit nog wat meer doorheen. ]

§ Thelonious Monk heeft ongeveer 35 composities geschreven. Ik ken er aardig wat van en vind ze erg goed. Ik zal zijn hele oeuvre al vroeg hebben gehoord via een aantal muziekcassettes die ik had en nog steeds heb. Veel beluisterd. En onlangs hoorde ik een live-opname en daar hoorde ik Monk ook heel briljant piano spelen op een vleugel. Vond zijn spel doorgaans niet zo heel goed en mogelijk ook vanwege opnames met een piano in plaats van een vleugel. Hoe dan ook Thelonious Monk is van een buiten-categorie.

§ Op Radio 6 is 's avonds nog ruimte voor een verzoekje voor een live-track. Ik dacht aam een uitvoering van mijn favoriete standard A night in Tunesia, gespeeld in een saxofoonbattle tussen Benjamin Herman en Piet Noordijk. Opgenomen op 7 augustus 2010 in het Concertgebouw. Benjamin Herman had toen een weekend carte blanche.

Het concert van de zaterdagavond is door Radio 6 uitgezonden, maar is niet in hun archief opgenomen.

Benjamin Herman en Piet Noordijk vind ik de twee beste Nederlandse saxofonisten. Piet Noordijk is overleden en Benjamin is helaas straks niet meer te horen op de radio. Als ze het nummer kunnen draaien, dan zet ik hem hier als hommage aan beiden online, of op YouTube. Bye bye Radio 6 ...

§ Tweet.

Universiteiten en hbo's zouden met inzet vrijwillige studenten taallessen kunnen organiseren voor vluchtelingen. @taalunie @PvdA @fonolog

§ Over twee maanden moet Radio 6 ermee ophouden, dus ook geen Mijke en Co Live! meer op de woensdagavond vanuit de Sugarfactory. Ik heb er onlangs uitgebreid over geschreven en ook dat ik nog een laatste verzoekje heb ingezonden voor een cover voor de huisband de Ob6sesions. Ze vragen er iedere week om, maar ik ben al ruimschoots met veel inzendingen aan bod gekomen.

En of ik nog aan de beurt kom, is dan ook nog maar de vraag en ik ben daardoor nu toch even gaan zoeken naar mijn laatste verzoekje via mijn mailbox en de site van Radio 6. Dat dateerde van eind 2013. Het begin van de zwartepietendiscussie en ik kwam op het idee om een van mijn favoriete Nederlandse standards te combineren met de actualitieit: Ik vroeg om een cover van Pete's Groove van saxofonist -en Witte Piet - Piet Noordijk.

Ik kon niet het stukje vinden waarin mijn mail werd voorgelezen, maar voor de geschiedenis en vanwege de goede uitvoering van de Ob6sessions heb ik de cover met intro van Mijke en naamsvermelding online gezet.

Aangevraagde cover Pete's Groove - De Ob6sions - Radio 6

§ Ik ben niet gek op biefstuk, ook heel weinig gegeten. Heb ik al eens over geschreven, maar ik houd wel van varkensvlees, kip. lamsvlees en vis. Dol op een karbonaadje vanwege de verschillende smaak- en kraaksensaties. Kluiven, kauwen en knagen. Zo ook het in de mond slachten van gegrilde kip met bot en vel en het oppeuzelen van een gebakken visje; de graten en de kop lekker uitzuigen. Biefstuk is me te bloederig - saignant- en te een-dimensionaal.

§ Je spreekt je moedertaal in je vaderland.

§ Het kwam door een taalblog die ik volg en waar ik weleens reageer. Zo ook vandaag met een correctie. In de blog stond Willem Alexander - de voornaam van de koning - maar dat moet zijn Willem-Alexander, met een streepje.

Nu is het niet mijn natuur om iemand op zo'n foutje aan te spreken, maar ik had een reden om het wel te doen.

Maar eerst om nog te benadrukken: ik ben geen taalpurist, geenszins. Ik ben heel liberaal en ben niet tegen taalveranderingen, integendeel. Een uitzondering daarop is de groene spelling die ik ook gebruik. Dat is heel eenvoudig, de spelling van die woorden ligt vast en daar is geen discussie over mogelijk. Dat doe je dan goed, of fout. Heel simpel en zonder gezeik.

Maar dan het streepje bij Willem-Alexander. Nu presenteer ik me al dertig jaar als DirkJan, maar mijn vader gaf mijn naam in 1960 bij de burgelijke stand in Den Haag op als Dirk-Jan, met een streepje. Maar dat streepje mocht niet. Toch heb ik daarna lange tijd mijn naam altijd als Dirk-Jan met een streepje geschreven, tot ergens midden jaren tachtig en ik er DirkJan van maakte.

[ En wel grappig en ironisch, vrijwel niemand noemt mij DirkJan, maar doorgaans Dirk of bij een andere naam. ]

§ Ik ben geen klimaatscepticus, maar wel wantrouwend tegenover al die negatieve verhalen over voedsel. Tuurlijk roken en drinken is slecht, ook veel en vet eten. Maar zijn alle recente waarschuwingen voor gluten, suiker, zout, melk en worst en nog wat meer alarmerend? Moet ik overstappen op een vegetarisch dieet met superfoods? Schei eens lekker uit, er bestaat geen menu voor een eeuwig leven en het leven zelf vraagt om lekker eten. Laat je niet bang maken.

En zoals al mijn vriendinnen altijd tegen me zeiden, Wees matig met mateloosheid.

Hik ...

§ Mijn goede mail-contact Marco Raaphorst uit Den Haag heeft een uitstekende soundtrack gemaakt onder een korte time-lapse film van de Utrechtse filmmaker Frans Hofmeester, die zijn dochter vanaf haar geboorte tot aan haar 16e verjaardag - vandaag - in korte stukjes met wekelijkse portretopnames heeft vastgelegd en de montage op YouTube heeft gezet. Er was al een eerdere versie die miljoenen hits over de hele wereld heeft gehaald.

Marco hoort wel bij wat ik zou noemen, 'de nieuwe creatieven'. Hij is van vele markten thuis rondom de ontwikkelingen van internet, blogs, fotografie, social media, podcasts en meer. Maar hij beschouwt zichzelf vooral als muzikant (gitaar) en componist. En die composities maakt hij in zijn huisstudio in zijn eentje met zijn gitaar en vooral ook met veel sound-software. Op een manier zoals Spinvis dat ook doet. Marco werkt momenteel samen met Tom America aan een nieuw muziek-project. De originele muziekstijl van Spinvis is sterk beïnvloed door het werk van America.

De video over Lotte kan je via Marco zijn blog bekijken. Kun je ook een kijkje nemen op zijn relevante blog die de laatste tijd wel wat stil lag. Muziek gaat voor alles.

Ik heb de clip gezien en ben bijzonder enthousiast, film en muziek, de combinatie, een eenheid. Ik schreef Marco fris van de lever direct een reactie:

Gefeliciteerd! (Ook Frans). Het filmpje kende ik an sich wel,
maar nu met een ijzersterke, nieuwe soundtrack. Met de sounds
van nu, maar ook die passen bij een jong, ouder wordend meisje.

Goede opbouw ook met het dromerige in het begin en later de
easy-beats als ze ouder wordt. Er zit een natuurlijk verloop in en
met variatie tot aan de laatste noot onder een mooie freeze-frame.

Dit mag de wereld over!

Mijn muziek voor time-lapse film ‘Portrait Of Lotte 0 to 16 years’ - marcoraaphorst.nl

[ De video is gelijk wereldwijd viraal gegaan en haalde binnen 24 uur al ruim honderdduizend views. Vader en dochter zaten ook bij Pauw. En het is een heel aardig filmpje en ik denk dat het succes vooral ook te danken is aan het leuke snoetje van Lotte. Zo werkt dat.

En het hele project vind ik ook bijzonder omdat het speciaal voor YouTube is en niets te maken heeft met televisie of wat dan ook. En gemaakt door twee mensen: Frans de beelden en montage en Marco de muziek. En dan een wereldhit scoren. ]

§ Tweet.

Mijn favoriete Bond-song is Diamonds are forever van Shirley Bassey.

§ Ik ken de Caesar salad en misschien heb ik hem ooit een paar maal authentiek gegeten. Ik ben er niet gek op. Er horen maar acht ingrediënten in:

sla
olijfolie
knoflook
parmezaan
hardgekookt ei
worcestersaus
citroensap
en croutons

Maar vaak krijg je hem anders en met meer toevoegingen, waaronder ansjovis. De AH heeft ooit een Caesar salad gehad, voor wat het (niet) waard was. De schijfjes parmezaan waren al niet lekker. Maar ik zou het nu niet meer 's avonds eten, hooguit iets voor een zomerse lunch en ik wil als het even kan 's avonds iets warms eten.

De naam van de salade komt niet van de Romeinse keizer, maar is de voornaam van de Italiaans-Amerikaanse chef-kok en bedenker van de salade, Caesar Cardini (1896–1956).

[ En ik zeg en schrijf Caesar salad en geen Caesar-salade omdat je Caesar ook op zijn Engels uitspreekt. ]

§ Wat vond ik de concertfilm Stop making sense van de Talking Heads in de bioscoop een geweldige film. Swingde de pan uit. 1986 en gemaakt door Jonathan Demme. Hier de trailer.

Trailer - Stop Making Sense - Talking heads - 1986 - YouTube

§ De zwezerik ken ik al mijn hele leven als een culinaire delicatesse, maar het is een van de weinige gerechten die ik nog nooit heb gegeten. Ik weet niet waarom. Het is er nooit van gekomen.

Een zwezerik is een klein, wat langwerpig orgaan - officiële naam thymus- dat zich bij jonge dieren in de borst bevindt. Als ze ouder worden verdwijnt hij weer. Ook mensen hebben een thymus, maar die eten we niet, wel de zwezerik van een kalf.

Ik weet ongeveer hoe een gebakken zwezerik eruitziet van foto's, maar ergens geen idee hoe hij smaakt. Ik lees dan wel, krokant gebakken. Lijkt me heel lekker.

§ Drie Twitter-klisjees met een h.

hoera - hulde - heul

(je weet wel)

§ Ik heb een paar keer bij een zaak van Van der Valk gegeten, op uitnodiging van een vriend die er vaak kwam voor de vegetarische omelet. Dat was dan in het restaurant op de grens van Wassenaar langs de snelweg en dat vroeger de Bijhorst heette. In mijn prille jeugd wel met familie gegeten. Leuke uitjes, lekker eten. Een kleine schenkkan met dunne, heerlijke mayonaise voor bij de frietjes staat mij nog bij.

Van der Valk vond ik later ongezellig, maar wel lekkere schnitzels die ik dan nam. Ik ben gek op een grote, dunne platgeslagen en goed gepaneerde schnitzel, gebakken in roomboter en met wat krokante randjes. Lang geleden dat ik die kwaliteit heb gegeten, want in de supermarkt is het lauw loenen. En dan een beetje uitgeknepen citroen erover.

§ Alles en iedereen moet tegenwoordig perfect zijn, zo niet, dan gaat iedereen omstandig, agressief en hardop klagen. Vooral op sociale media als Twitter.

Goed dat er webcare-Twitter-accounts zijn waar je snel wordt geholpen, maar als dat al niet snel genoeg gaat, dan is dat ook weer een reden tot extra boosheid. Webcare-tweets zijn ook vaak aan iedereen gericht.

En overal gaat het mis; bij het vervoer zoals bij de NS en vliegtuigmaatschappijen, providers, politici, voedselproducenten, enzovoorts. Nergens is meer begrip voor de complexiteit van de onderwerpen en het gegeven dat dingen nu eenmaal niet altijd goed gaan.

Ik heb daar vaak wel begrip voor. Maar de weldenkende klagers zijn dan verbaasd en verontwaardigd dat hulpverleners worden mishandeld en politici bedreigd. Mij verbaast het niets. #fail

§ Vanavond kondigde tv-recensent Jean-Pierre Geelen van de Volkskrant aan dat hij met televisie-kijken gaat stoppen. Heel verstandig en ik had die keuze al ruim dertig jaar geleden gemaakt.

Toch heb ik daarstraks - bij uitzondering - op uitzending gemist gekeken naar de finale van Heel Holland bakt. Ik heb de serie voor het eerst gevolgd vanwege mijn kookinteresse, maar ook vanwege de kandidaten en de tv. Ik heb er al eerder over geschreven.

Ik had de deelnemers aanvankelijk te hoog ingeschat, want vaak gingen baksels de mist in. Er zat geen meesterbakker tussen en de winnares van dit jaar was dat ook niet. Maar toch mijn complimenten en ik zal het haar en de andere kandidaten niet na kunnen doen. Het gaat ook om thuisbakkers, soms regelrechte koekenbakkers.

Heel Holland bakt is gezellige en soms nostalgische feel-good-tv en deed me ondanks de verschillen sterk denken aan Boer zoekt vrouw, dat heb ik ook eerder dit jaar voor het eerst gevolgd uit nieuwsgierigheid.

En Martine Bijl leidt de bakwedstrijd wel met een bijna uitgestorven, Amsterdamse ironie hè? Goede juryleden bij #hhb met Janny en Robèrt. En ja, Robèrt is wel die meesterbakker die weet hoe je een excellent mokkagebakje maakt of een perfect bokkenpootje: een moeilijk koekje.

Ik heb me zeker vermaakt en ook een en ander geleerd bij het programma, maar nu gaat uitzending gemist voorlopig weer op zwart.

Tv-recensent Hans Beerekamp van de NRC nog getweet vanavond, of hij ook niet beter zou kunnen stoppen met tv-kijken? Nee, nog niet. Nog steeds bijna iedere dag en nacht lang zit hij te kijken, of terug te kijken, te analyseren en te schrijven. Een aanslag op je dag- en nachtritme en een gruwel wat je allemaal moet zien. Maar hij wil volhouden tot aan zijn pensioen, nog drie jaar. Sterkte Hans en gefeliciteerd Jean-Pierre met je besluit en nieuwe leven, maar vooral proficiat Sarena, Thuisbakker 2015!

§ Om 2:59 zag ik mijn pc-klok terugspringen naar 2:00: wintertijd. Maar hoe zit dat dan ook alweer? Ik kan het nooit onthouden. Maar vanmiddag las ik een goede tip en handig ezelsbruggetje.

Wint er tijd.

[ Maar dan weet je nog niet of je de klok een uur vooruit of achteruit moet zetten. Een kniesoor. ]

§ Showgirls van Paul Verhoeven is twintig jaar geleden uitgekomen. De afgelopen tijd was er hier en daar aandacht voor. En zo zei Verhoeven ergens dat hij wel een vervolg wil maken, maar ik zie het er niet van komen.

Ik kan de film, die ik op video zag en helaas niet in de bioscoop, niet goed beoordelen. Een hoop blote borsten voor tieners en jongemannen en later vooral gewaardeerd door homo's als cultfilm. De film flopte met bar slechte kritieken, maar leverde meer dan 100 miljoen dollar op in de verhuur.

Een slechte film, maar wel goed dat Paul Verhoeven hem maakte voor al die hypocriete Amerikanen.

§ Herinnert u zich deze nog?

Cuba - Gibson Brothers - Disco-clip 1978 - YouTube

§ Ik kom er nu pas achter dat mijn uitgebreide ingezonden brief naar de NRC over de nieuwe Dikke Van Dale wel is geplaatst, met een illustratie. Daar hebben ze me niet over bericht. Maar een mooie opsteker en ik heb de brief nu op een apart paginaatje gezet met twee kleine screenprints van Blendle en een van de digitale NRC.

Ingezonden brief NRC - Dikke van Dale - dejongenskamer.nl

En ik schreef het al een paar maanden geleden, ik wilde een keer een ingezonden brief geplaatst krijgen in de papieren NRC. Missie volbracht. Misschien smaakt het naar meer ...

§ Mijn stukje met de upload van de Clichémannetjes is nu ook als bijdrage geplaatst op de Haagse blog Haagspraak. Ik dacht dat ik er niets meer zou plaatsen, maar er komt toch nog af en toe wat boven.

Twee Glazen Zekerheid - De Clichémannetjes - haagspraak.nl

§ Ik heb er al eens eerder over geschreven, maar ik ben fel tegen het inkorten van documentaires op tv. Het is schering en inslag en films van anderhalfuur of langer, worden teruggebracht tot nog geen uur. De VPRO heeft zich onlangs verdedigd met deze ingrepen. Ze vinden het niet eens een noodzakelijk kwaad, maar menen dat ze de documentaires zelfs daarmee beter maken. Ik ga er verder niet op in, maar ik veeg met deze dames en heren en alle non-argumenten zo de vloer aan en m'n reet af.

Dat kan korter - vpro.nl

[ En dan erger ik me ook dood aan documentaires die beginnen met allemaal korte stukjes met wat er verderop aan bod komt. Dat wil ik allemaal nog niet weten, dat komt juist later vanzelf. Ik wil verrast worden, daar is het nu juist een film voor! ]

§ Het was in het nieuws, in kaas zit een stofje waardoor je eraan verslaafd raakt. Nu ben ik wel van de verslavingen, maar ook verslaafd aan kaas? Nee, ik geloof van niet. Hoewel, vroeger veel tosti's gemaakt en gegeten na school, boterhammen en broodjes kaas, smeerkaas, gebonden kaassaus, stokbroodje roombrie, kaasfondue, kaaskroketjes, gek op kaassouflees en later 's avonds laat crackers eten met een plakje kaas (en likje mayo). De kaasblokjes met een prikkertje en kaashompen snaaien uit de ijskast. En niet te vergeten het achter elkaar leegeten van een pakje kaaskoekjes. Kaas verslavend? Er zit wat in.

§ Ik heb vrouwen met wie ik intiem was wel likjes gegeven. Overal en niet op een speciale plek, likjes over hun hele goddelijke lichaam. Ik ben geen fetijist, maar een genieter van de gehele natuurlijke schoonheid. Ergens is dat al genoeg om te weten en te ervaren wat schoonheid en genot in essentie is. Dat verklaart misschien waarom gewone, simpele mannen niet naar kunst omkijken, want waarom zou iemand zich met kunst bezighouden als je zonder enige geestelijke inspanning zoveel schoons en esthetiek kan beleven aan de vrouwelijke natuur?

§ Mijn eerste herinnering aan Kees van Kooten en Wim de Bie is een reclame-singletje van verzekeringsmaatschappij de Nillmij, eind jaren zestig. Een tweespraak van de Clichémannetjes in café de Sport (Koos) in Den Haag. De Clichémannetjes waren toen bekend van het radio-programma Uitlaat van de VARA. Ze hebben er twee lp's en twee singletjes mee uitgebracht.

Als kind vond ik het plaatje geweldig en heb het helemaal grijsgedraaid. Kende ook hele stukken tekst. Over het verzekeringsmannetje meneer Heideheuvel. Het singletje hangt hier bij mij in de jongenskamer aan de muur. "En dan zit Heideheuvel achter een reuzepils op de Bahama's ..."

Mijn goede maten Lester en Elvin uit de jaren tachtig hebben die sketch nog eens helemaal nagedaan onder hun artiestennaam De Bounty's. Mee opgetreden in Lokaal Vredebreuk in Den Haag. Was heel goed. Later heb ik nog een dialoog als Klisjeemannetjes voor ze geschreven voor het Haags Filmhuis, maar dat is een ander verhaal.

Het plaatje heet Twee glazen zekerheid en staat helaas niet op YouTube. Wel is de volledige tekst op de fansite van Koot en Bie te vinden. Even goed kijken, want ik kan geen link van die pagina geven. Wel van de hele site. Sowieso de moeite waard.

Fansite - Simpelsite - kootenbie.nl

En de tekst is ooit door Lester in de computer gezet en later door mij naar de beheerders van de site gestuurd. En met een scan van mijn hoesje. Dat hebben ze allemaal online gezet. En het plaatje dat aan de muur hangt, heb ik lang geleden van Lester gekregen. Mijn eigen singletje is ooit zoekgeraakt en verdwenen.

Maar nu heb ik vandaag even contact gehad met Lester en blijkt dat hij uit een of andere bron het singletje op mp3 te hebben in piekfijne kwaliteit. Dus een korte montage gemaakt en het plaatje geüpload naar YouTube.

2 Glazen Zekerheid - De Clichémannetjes - Nillmij - 1967 - YouTube

Een hilarische voetnoot toegevoegd.

__

"Het zal Heideheuvel een zorg weze, al steek je je eige helemaal in de hens ..."

Met dank aan J. Lester Novros II.

§ Culinaire taalverandering.

Neem dan het konijn als dat er is.

Neem dan het konijn als die er is.

Neem dan de konijn als die er is.

§ Jaren terug heb ik er al eens ergens anders over geschreven. Ik vind het gebruik van de woorden grootvader en grootmoeder vaak parmantig en kwasi-deftig.

Het hangt misschien van je leeftijd en afkomst af, maar ik zei, zeg en schrijf altijd opa en oma. Dat zeggen de meeste mensen ook, maar schrijven dat niet altijd. Want ik ga nu niet opeens schrijven dat mijn 'grootvader' vroeger kapitein op de grote vaart was. Hij was mijn opa. Annie M.G. Schmidt zou dat ook nooit doen. Een groot voorbeeld voor mij.

§ Echt nieuwe woorden dringen niet vaak door tot het algemene taalgebruik, wel veel nieuwe samenstellingen. Wat ik een briljant en recent ingeburgerd woord vind, is een tokkie voor een asociaal figuur.

Het woord is ontleend aan de asociale familie Tokkie die bekend werd door een real-life-soap op tv. Ik heb er maar heel kort iets van gezien, maar het gekke was dat ik die familie toen al ook echte tokkies vond. Ergens is het een apart en perfect nomen est omen. Het zijn ook tokkies!

§ Al eerder schreef ik dat tof weer in de mode is en ik vind tof wel een tof woord. Maar ik kom er ook achter dat ik het verder toch niet ga gebruiken. Het past niet bij mij. Het is me net iets te veel ouwe-jongens-krentenbrood. 'En datte we toffe jongens zijn, dat willen we weten'.

§ De Posthoorn

- Is deze stoel vrij?

- Tuurlijk, ik zal even mijn handtas eraf halen.

- Kom je ook voor de muziek?

- Welke muziek?

- Het Maarten Vierkind trio gaat straks spelen,
ik ken de drummer.

- Leuk, ik kom even om wat te drinken, de hele dag
door de stad gejakkerd. Net begonnen als makelaar
en als vrouw moet je nog harder lopen.

- Ok. Ik ben schilder.

- Ah, van huizen en zo?

- Nee, kunstschilder.

- Tof, maar dat is vast geen vetpot.

- Ik kan er heel goed van rondkomen.

- Je hebt bijzondere ogen, mooi groen.

- Zit in de familie en jij hebt prachtige lippen.

- Dankje. Zullen we wat bestellen of gelijk zoenen?

§ Ik hoor het steeds vaker:

hagol
werold
spannond

§ Spoonerisme.

Popcorn Time
Copporn Time

§ Weer eens een inzendig voor de bommels ontvangen, met foto, dus kon ik hem bij de Extra's zetten.

Inzending bommelwoord - dejongenskamer.nl

§ Gisteren stond er een oproep op de website van de NRC om een welkomstbrief te schrijven aan de vluchtelingen. In 100 woorden. Een ruime selectie zou op de site worden geplaatst en een kleine selectie wordt later afgedrukt in de krant. Daar doe ik natuurlijk aan mee.

Ik heb een tijdje zitten nadenken wat ik oprecht zou willen schrijven, vervolgens opgeschreven en ingezonden.

__

Welkom vluchteling in Nederland. Het zijn ongewisse tijden. Misschien ga je ooit weer terug naar je vaderland, wellicht bouw je hier verder je bestaan op. Probeer zo goed mogelijk door te leven en zorg dat je de Nederlandse taal goed onder de knie krijgt. Spijker ook je Engelse taal bij, of ga die leren. Kom zo ook in contact met de bevolking en trek erop uit in stad of dorp. Leen of koop een fiets en verken je omgeving. Ontdek en geniet. Stop tijd in koken en eten. Ga naar de supermarkt of naar buitenlandse winkels. Je kan hier voor weinig geld de lekkerste producten kopen. Pak de draad op en leef!

__

Ik ontving een positieve reactie van de NRC en mijn bijdrage staat nu op de site. Het is verder afgesloten en je kan niet meer inzenden. Nu afwachten of mijn brief ook in de krant komt.

Hier de pagina met alle ingezonden brieven.

Dijkhoff schreef een brief aan asielzoekers. Deze lezers volgen zijn voorbeeld - nrc.nl

Het zijn ergens te veel brieven om ze allemaal te lezen en wat opvalt is dat de meeste lezers veel meer dan 100 woorden gebruiken. Mijn brief is de kortste. Op de inhoud van alle bijdragen ga ik niet in en mijn eigen motivatie voor de brief is samen te vatten met: positief realisme in het hier en nu. Ergens ook mijn eigen levensmotto van de laatste jaren.

§ Het koffiehuis 2

- Ja Ton, vroegâh na het stappen gingen
we 's nachts shoarma eten. Maar dan wel
goed hè, bij Nazareth op de Denneweg.
Israëliërs dus nooit varkensvlees, alleen
halal met lamsvlees. Ja, zal toch wel.
Topzaak.

- Groot pitabroodje met veel vlees.
En een biertje erbij om het af te leren.

- Maar het gaat niet alleen om het vlees,
maar vooral ook om het afsâusen. Veel
afsâusen. Eerst veel knoflooksâus en
dan een forse lepel met rooie sâus met
ûitjes en dan nog bovenop een streepje
hete sambal, ook sâus. Zalig. Daar is dat
bier ook voor. En dan happen maar, maar
blijven bijsâusen. Het gaat niet om het
vlees, maar om de sâusen.

- Haal voor mij nog een warrem balletje uit
de la Ton en doe nog een zwart bakkie om het
af te leren. En met mayo. Ook lekkâh.
Het gaat om de sâus.

§ Tweet.

Het meesterwerk Publieke Werken van Thomas Rosenboom is binnenkort in de bioscoop. Ik ben sceptisch.

Publieke Werken - Trailer - YouTube

§ Het laatste, korte seizoen van Mijke en Co Live! vanuit de Sugarfactory op Radio 6 gaat weer van start. Het worden nog geen tien afleveringen omdat Radio 6 er per 1 januari mee op moet houden. Maar nu nog even drie uur live-muziek op de woensdagavond en tot in de nacht, gepresenteerd door Mijke van Wijk.

Het programma startte eind 2009 en vanaf begin januari 2010 heb ik met veel plezier geluisterd. Toen heette het nog Mijkes Middag Live en was het op de vrijdagmiddag, eerst vanuit Panama, daarna het MC-Theater en nu vanuit de Sugarfactory, tegenover de Melkweg in Amsterdam.

Er is ook een vaste huisband, de Ob6sions. Bestaande uit Jeroen van Helsdingen op toetsen, bas Sven Schuster, op drums Victor de Boo en saxofonist Efraïm Trujillo. Ze hebben nog een klein Radio-6-hitje gehad met het nummer Happy Hood. Goeie band.

En de huisband speelt covers, eigen nummers en begeleiden andere muzikanten en solisten. En dan is er iedere week de oproep en uitvoering van een voorstel van een luisteraar voor een cover, maakt niet uit wat voor soort original. Als ze het zien zitten, spelen ze die dan. Tegenwoordig om half een 's nachts.

En in de loop der jaren heb ik - dacht ik - wel zes(!) verzoekjes gehonoreerd gekregen. Maar een enkele is afgewezen en natuurlijk anderen moeten ook aan de beurt komen. Dat schreef ik er ook bij. En ik koos dan altijd iets dat bij de actualiteit of een feestdag paste. Zoals My favorite things met Sinterklaas, Last Christmas met Kerstmis, How do You like Your eggs in the morning met Pasen en de laatste keer met de zwartepietendiscussie in 2013 vroeg ik een interpretatie aan van Pete's Groove van saxofonist Piet Noordijk, Witte Piet ... En altijd met een kwinkslag in de mail die werd voorgelezen.

Maar na die laatste keer vond ik het welletjes en bovendien was het programma naar de woensdagavond verhuisd en had en heb ik daar wel moeite mee. Andere sfeer en omdat ik vaak nog bezig ben, heb ik minder aandacht zoals op de vrijdagmiddagen.

Maar het houdt op eind december. Heel, heel jammer. En dan heb ik toch nog een laatste verzoekje. Een eindplaatje dat ik natuurlijk heel goed vind. Het is zelfs een van mijn favoriete nummers en een standard uit het American Songbook: As time goes by van Herman Hupfeld uit 1931 en bekend geworden door Dooley Wilson in de filmklassieker Casablanca.

In het verleden heb ik dit nummer verschillende malen aangevraagd bij barpianisten en dan vroeg ik altijd alleen dit nummer aan. En dan nu aan de Ob6sessions. Een melancholieke song over de verleden tijd en afscheid, maar ook volgens een regel uit het nummer van, No matter what the future brings, as time goes by ...

Mijke en de Ob6sions, take it away ...

__

Aangevraagde cover Pete's Groove - De Ob6sions - Radio 6

__

As time goes by - Dooley Wilson - Fotoclip - YouTube

As time goes by - Play it Sam - Filmscène Casablanca - YouTube

Casablanca filmessay in English - De KultKonspiracy 1992 - dejongenskamer.nl

As time goes by met Dooley Wilson is begin jaren zestig nog een hitje geweest in de Verenigde Staten. En hij kon niet pianospelen.

§ De muziekstijl 'rap' is een afkorting van Rythm And Poetry. Nooit geweten.

§ Op de vernieuwde, maar onoverzichtelijke website van de NRC kun je vanaf nu kennelijk gratis de columns van Frits Abrahams lezen. Vandaag een stukje over het eten van een tompouce.

Tompoes eten - Frits Abrahams - nrc.nl

Best aardig, maar van mij had hij ook mogen schrijven waarom hij de tompouce zo bijzonder lekker vindt. En sinds Nico Scheepmaker schreef over hoe je het beste een tompouce kan eten, hebben velen na hem daarover geschreven. Ik heb het ook kort en zijdelings gedaan in een stuk over de verschillende spelwijzen van tompouce en tompoes en over de herkomst van het woord. De pagina is de afgelopen jaren tot mijn verrassing veel aangeklikt.

Tompouce of tompoes? - dejongenskamer.nl

[ Onderaan mijn conceptuele pagina staat een actuele update omdat de Nederlandse Taalunie mijn suggestie voor de meervoudsspelling van tompoucen met een n heeft overgenomen en staat het nu in het nieuwe Groene Boekje. Een leuk, minuscuul succesje. Met screenprint. ]

En in het verleden ben ik op een forum diverse keren in discussie geweest met culi's die een tompouce maar een inferieur en ordinair gebakje vinden. Ik nam het op voor deze lekkernij en deed er een schepje bovenop door vooral de tompoucen van de HEMA te roemen. Omdat ze daar bijzonder lekker en vooral ook zo vers zijn. Dan waren de rapen helemaal gaar.

§ Tweet.

Op de vernieuwde website van de @nrc kunnen al die zuurpruimende lezers niet meer reageren onder artikelen. Ik vind het een reuzemop.

§ Herfstvakantie

Weer om binnen te zitten met een bordspelletje.
En pannenkoeken bakken! Met spek en stroop.

§ Kort stukje op een apart paginaatje geschreven over mijn ervaringen na tien jaar YouTube.

YouTube - dejongenskamer.nl

En hieronder alvast twee linkjes naar YouTube en Vimeo waar je mijn uploads kan vinden.

YouTube Channel - Vossenhol99 - YouTube

Video's Malpertuis - Vimeo

§ Tijdje terug schreef ik een niet geplaatste ingezonden brief naar de NRC over de nieuwe Dikke van Dale. Die kun je ergens hieronder vinden.

Op de taalblog van Neder-L is nu een recensie verschenen van een taalkundige die inhoudelijk een aantal kritiekpunten naar voren brengt. Er kwamen nauwelijks reacties op. En nu een paar dagen later heb ik een reactie onder de blog gezet met mijn ingezonden brief. Een beetje als een koekoek die zijn eigen ei in een ander nest legt. Maar ik vond het toch wel passend.

Oude betekenissen in nieuwe Van Dale - Ariane van Santen - Neder-L - nederl.blogspot.nl

NB

De brief is wel in de NRC geplaatst!

Ingezonden brief NRC - Dikke van Dale - dejongenskamer.nl

[ En misschien heeft Ariane van Santen de brief wel gelezen in de NRC voordat ze haar recensie schreef. Uit haar tekst blijkt dat dat goed zou kunnen, of niet. Zou wel grappig zijn achteraf. ]

§ De Sandy Coast is een oude popgroep uit Voorburg met als voorman Hans Vermeulen. Ik kende ze al toen ik kind was met hun eerste hits, goeie band. Maar pas onlangs realiseerde ik me dat de naam van de groep - Sandy Coast - dus 'zanderige kust' betekent. Ik had die link nooit gelegd, het was gewoon een naam en Sandy misschien een meisjesnaam. Het was een ware aha-erlebnis.

Sandy Coast - True love that's a wonder - Videoclip 1971 - YouTube

§ Na mijn bijdrage op Haagspraak met mijn Haagse-humor-compilatie heb ik ook een mail gestuurd naar de website van Den Haag Direct. Ze waren enthousiast en wilden de hommage zaterdag embedded plaatsen. Dat is gebeurd. Een bericht staat ook op hun Facebook-pagina en op Twitter. En nu heb ik gelijk wat oude alineaatjes van mijn kladblokje over Haagse humor bij elkaar gezet.

Haagse Humor - dejongenskamer.nl

Video-hommage aan Haagse humorhelden - Den Haag Direct - denhaagdirect.nl

§ De Golden Earring heeft van de week voor het eerst opgetreden in het Paard van Troje in hun thuisstad Den Haag. Mooi. En ik kan me nog herinneren dat ik vijfentwintig jaar geleden wat serieuze balletjes heb opgegooid om ze toen al in de Haagse poptempel te laten optreden. Maar ze wilden niet, dat was bekend. Heeft lang geduurd. Back home.

Golden Earring voor het eerst in het Paard van Troje - www.denhaagdirect.nl

[ En er zijn al heel wat boeken over de Earring geschreven, ook nog recent, en binnenkort verschijnt weer een nieuw boek, Het Den Haag van Golden Earring. Vele Haagse plekken worden besproken die met de band te maken hebben. Met een cd-tje en niet duur. ]

§ Klisjee: Het komt nu wel heel dichtbij.

§ Nu een paar kritieken gelezen over de nieuwe Dikke van Dale. En dan denk ik, Leefde Hugo Brandt Corstius nog maar ...

[ En de online Van Dale is dus peperduur (kost je 750 euro in tien jaar), maar er is ook een wiki voor gebruikers om aanvullingen en verbeteringen te plaatsen. Begrijp u wel? ]

§ Begin deze maand was er in Den Haag de Dag van de Haagse herinneringen. Heb ik helemaal gemist en nu pas de begeleidende site bekeken. Heel aardig en precies waarop ik hoopte dat het er eens zou komen.

Hier kunnen mensen hun eigen herinneringen kwijt in zogenaamde digi-tales. Niet zo maar wat uploaden, maar een kleine productie maken. Ik moet er nog verder in rondkijken.

Nu heeft iedereen het over storytelling, maar nu lees ik over digi-tales. Ook interessant, vooral voor gewone mensen die een verhaal hebben.

De Haagse bibliotheek organiseert de komende weken een aantal middagen waarbij Hagenaars met professionele begeleiding hun herinneringen kunnen optekenen en zelfs ook een filmpje gaan maken. Geweldig initiatief.

Zelf kom ik met eigen herinneringen nog wel een eind op mijn website, maar veel (oudere) mensen hebben niet de kennis om dat zelf te doen, een hoge drempel. Nu word je concreet en direct geholpen.

Verhalentafel - Fuiven in de jaren 60 - bibliotheekdenhaag.nl

Website Haagse herinneringen - haagseherinneringen.nl

En hier nog een oude, eigen pagina om mensen enthousiast te maken om een bio-story te schrijven.

Schrijf je eigen bio-story - dejongenskamer.nl

§ Uiteindelijk zijn we allemaal toevallige passanten, op zoek naar een beetje veiligheid, liefde en aandacht.

§ Het doek is gevallen voor Radio 6, er was geen Kamermeerderheid voor het behoud van de zender. En ik heb me al die maanden ingehouden, maar ergens ben ik nu woedend. En het zal vanaf 1 januari 's avonds een hele dobber worden om voor mij nog naar aantrekkelijke radio te luisteren. En nu maar hopen dat er op andere zenders en het themakanaal nog genoeg aandacht is voor jazz en met bij voorkeur ook nog enkele gepresenteerde (live) programma's. Damn!

En wie ga ik naast de muziek dan missen? Hopelijk is een aantal nog op een andere zender of online te horen. Lijstje niet in willekeurige volgorde.

Radio 6

Frank Jochemsen
Benjamin Herman
Mijke van Wijk
Co de Kloet
Winfried Baijens
Phil Horneman
Wilfried de Jong
Leo Blokhuis
Dolf Jansen

§ La die da ...

§ Ik heb een paar maal gelezen dat mensen niet goed raad weten of een woord aan elkaar of los moet worden geschreven, ook niet met een spellingchecker. Maar dat is geen probleem. Als je twijfelt type dan eerst het woord aan elkaar, staat er een rood kringeltje onder, dan moet het los, doe dat ook bij woorden waarvan je geneigd bent om ze los te schrijven. Even aan elkaar schrijven en checken.

En de zegeningen van de spellingcheckers zijn toch te danken aan de vrijwilligers van Open Taal die al lang geleden een lijst samenstelden die iedereen vrij mag overnemen.

En ik type nooit met ingewikkelde toetsaanslagen of cijfer-codes de speciale tekens. Ik type dan bijvoorbeeld financien in, maar er mist dan de trema op de e. De speller herkent het als een foutief gespeld woord en geeft zelf de juiste spelling. Druk op de knop en klaar: financiën. En voor woorden die de speller niet kent heb ik in een klein bestandje alle meest voorkomende speciale tekens bij elkaar gezet. Gewoon copy-paste.

[ De teksten op mijn site worden in Notepad geschreven, text-only en zonder spellingchecker. En vaak neem ik niet de moeite om ze vervolgens in een ander programma door de speller te halen. Dan word je ook door schade en schande wijs. Wat geeft het nou een taal- of typefoutje? ]

§ Wat doe je met spreektaal in getypyte communicatie, openbaar en privé. Hoe ver ga je? Ik schrijf weer nooit z'n of m'n of 't, dat zie je wel vaak bij schrijvers en taalkundigen. Kost me ook te veel moeite. Ik schrijf nog weleens, Ik ga morgen naar me zus. Foei, is heel fout, maar het gebeurt. En vandaag schreef ik onbewust en snel in een mail:

Ik heb er gemaild.

Ik bedoelde, Ik heb haar gemaild.

Waar moet dat heen!

§ Was van het weekend dus even bezig met Moviemaker en werkt heel simpel en snel. En zo heb ik nu ook een ander lang bestaand ideetje uitgevoerd: Ik heb een clipje gemaakt van het niet zo bekende nummer I was Young van de Q65. Het oorspronkelijke, langere 8-mm-filmpje staat al op YouTube, maar zonder geluid. Maar daar heb ik nu dus muziek onder gezet en is het een echt clipje geworden. Het was een concept-clipje: Ik wilde per se deze combinatie van het nummer en de beelden.

I was Young - Q65 - Filmpje de Marathon - Den Haag - 1966 - YouTube

En wie mijn uitgebreide verhaal en pagina over de drummer van de Kjoe nog niet kent, hieronder nog een keer de url. En het clipje bij de updates geplaatst.

The life we lived - Jay Baar - Q65 - dejongenskamer.nl

§ Tweet gemaakt.

Geacht farce-forum. Het nieuwe Groene Boekje is uit. Welke vrije of witte speller wil er een Italiaans leenwoord als cappuccino anders spellen?

§ Het nieuwe Groene Boekje is uitgekomen en er is niets aan de spelling veranderd. Nu had ik wel een ingezonden brief naar de NRC willen sturen, maar op de weblog Neder-L heeft Ewoud Sanders een aardige analyse gegeven dat de witte spelling is gecapituleerd. Terecht en ik vond het voldoende om onder zijn stuk een reactie te plaatsen. Ik schrijf niets nieuws en heb het allemaal al eens eerder onder woorden gebracht op een paar pagina's achter mijn site.

Hier kun je het artikel lezen met de reacties.

Een oorlog is alvast voorbij: de spellingsoorlog - Ewoud Sanders - nederl.blogspot.nl

En voor mijn eigen archief hieronder mijn reactie. Aardig detail, een paar jaar geleden heb ik uitgebreid met Onze Taal over de witte spelling gecorrespondeerd, en nu kan ik vaststellen dat ze hun standpunt hebben aangepast.

__

Ik kan me helemaal vinden in de analyse van Ewoud Sanders en al een paar jaar geleden signaleerde ik dat een woord als de vermaledijde pannenkoek door de meeste media die wit spellen al weer met een tussen-n werd geschreven. Ik vond de hele witte spelling wat dat betreft al een achterhoedegevecht. Het siert Onze Taal dat ze hun witte spelling nu ergens hebben losgelaten en secundair hebben gemaakt.

Mijn grootste bezwaar tegen de witte spelling is dat het geen standaardspelling voorstaat, maar keuzevrijheid biedt. Ik ben daar niet voor omdat gewone mensen helemaal niet weten wat en waarom ze moeten kiezen, bijvoorbeeld tussen kerkeraad, of kerkenraad, nee, ze willen concreet kunnen opzoeken dat het kerkenraad is. Zonder verdere discussie. Ik vond de hele witte spelling destijds dan ook een nogal elitair streven van hoogopgeleide, veelal oudere mensen. En bedenk dat mensen die nu dertig of jonger zijn niets meer hebben met het schrijven van pannekoek - met de oude gedachte van een koek in een pan - maar gewoon pannenkoek schrijven, met de tussen-n van het meervoud van pan.

Zelf ben ik begin 2010 overgestapt op de groene spelling, daar had ik meerdere redenen voor en de belangrijkste was dat ik dan van al het gezeik af was en ook niet meer met mijzelf in discussie hoefde. Gewoon spellen volgens het Groene Boekje. Het leven werd een stuk overzichtelijker en aangenamer.

Dit alles neemt niet weg dat ik het niet allemaal eens ben met de groene spelling en ik vind dat de witte spelling een hoop goede suggesties doet om de spelling te verbeteren en te vereenvoudigen. Maar voer die discussie dan via overleg met de Taalunie en wellicht dat over vijf of over tien jaar de spelling nog eens goed onder loep kan worden genomen. Maar tot die tijd houd ik me aan de groene spelling en inderdaad, met veel dank aan de spellingcheckers die overal zitten ingebouwd. Education permanente.

§ Mijn video-compilatie ook ingezonden als bijdrage voor Haagspraak.

Hommage Haagse Humor Helden op Haagspraak - haagspraak.nl

§ Toch opvallend, een hamburger is een stukje vlees dat juist van rundvlees is gemaakt.

§ Eind vorig jaar heb ik een clip-compilatie van 40 minuten gemaakt met een overzicht van de Haagse pophistorie, toen en nu, op Vimeo: Den Haag Popstad nummer 1 Nu heb ik een compilatie van 35 minuten met korte fragmenten op YouTube en Vimeo gezet met Haagse humorhelden. Geen commentaar verder en kijk zelf wie er allemaal te zien en/of te horen zijn. Vrij compleet.

Hommage Haagse Humor Helden - 35 min. - Vimeo

__

Hier de link naar YouTube. Kan ik niet goed embedden vanwege rechten.

HaHaHaHa - Hommage Haagse Humor Helden - 35 min. - YouTube

__

De eerste en vorige compilatie op Vimeo. Leuk om te doen.

Den Haag Popstad nummer 1 - Compilatie - Vimeo

[ En de compilaties zijn geen eigen films, maar zijn toch een soort van producties en die je dan helemaal zelf kan maken met simpele middelen en die ook nog eens helemaal niets kosten. En de beste Haagse humor komt van de straat. ]

§ Tweet gemaakt met een vrij onbekend nummer van de Golden Earring met een puike clip. Met Dolf Brouwers (Sjef van Oekel), Bart Chabot en Jules Deelder.

Quiet eyes - Golden Earring - YouTube

§ Vandaag een jaar geleden was het de (eerste) Nationale Krokettendag, op de sterfdatum van Johannes van Dam. Maar het is helaas geen traditie geworden en was het kennelijk meer een publiciteitsstunt voor het Krokettebboek van Johannes, dat vorig jaar een jaar na zijn dood werd uitgegeven.

[ Ik kwam er later vandaag wel achter dat er hier en daar nog wel aan gedacht is. Er is ook een twitteraccount Krokettendag met niet veel volgers.

En vanmiddag at ik een zelfgefrituurde Brabantse rundvleeskroket - met draadjesvlees - van het merk van Albert Heijn, op een beboterd puntje met roomboter en met een streep zoete mosterd. Ik vind het de beste en lekkerste kroket die je in de supermarkt kan vinden. ]

§ Las een macabere kop op de site van Elsevier.

Onderzoek dode baby in tas in volle gang

#taalkronkel

§ Ik houd wel van koffie met een mokkasmaak, een licht gebrande geur met een smaak die nog het meeste lijkt op caramel. Ik ken het ook van vroeger, van mokka-ijs en mokkagebak, met koffiesmaak. Maar wat is mokka precies? De Van Dale leert dat het een verzamelnaam is voor kwaliteitskoffie. En er staat nog:

(1606) genoemd naar de Rode Zeehaven Al Mukha in Jemen

(stofnaam)

§ Het koffiehuis

- Möguh. Lekker m'n eerste bakkie.

- Hij is weer goed zwart vandaag.

- Van mij mag ie nog zwarter.

- Dan moet er ook weer meer suiker in.

- Schei uit, nooit suiker.

- Mijn bakkie is lekker heet. Ik hoef geen cappuccino. Te veel melk, weinig koffie.

- Gewoon filter.

- Ik ga effe doorslurrepuh.

- En wat staat er in de krant?

§ Een paar maanden geleden schreef ik dat het mij wel een uitdaging leek om een ingezonden brief in de papieren NRC afgedrukt te krijgen. Daarna twee pogingen ondernomen die strandden. Maar de eerste brief werd wel geplaatst in de NRC Next. En onlangs boekte ik al een leuk succesje met een alternatieve troonrede die door wat toeval wel in de NRC terechtkwam. Maar dat was onbedoeld en met maar 100 woorden. Op zich ben ik al tevreden, maar als het zo uitkomt dan probeer ik het opnieuw, zo ook bij mijn derde poging van een paar dagen geleden. Maar die inzending werd gepasseerd, misschien was hij wel te lang. Dan zet ik hem hier neer.

NB!

De brief is wel in de NRC geplaatst!

Ingezonden brief NRC - Dikke van Dale - dejongenskamer.nl

__

Een gratis woordenboek voor iedereen

Terecht schrijft Ewoud Sanders in de NRC van afgelopen zaterdag (3/10) dat de nieuwe papieren editie van de Dikke Van Dale achterhaald is. Je kan veel sneller digitaal door een woordenboek zoeken en op internet is veel informatie te vinden over Nederlandse woorden.

Ewoud Sanders geeft hierbij steeds het voorbeeld van het woord fauteuil waarover een uitgebreide, aparte pagina op Wikipedia staat. Maar dat komt in dit geval omdat het voor Wikipedia vooral een encyclopedisch begrip is en geen lexicografische. De meeste woorden staan niet op Wikipedia. Daarvoor ben je aangewezen op bijvoorbeeld het Wikiwoordenboek, maar die is verre van compleet en geeft vaak maar summiere informatie.

Een andere digitale bron die niet genoemd wordt is het online corpus van het Algemeen Nederlands Woordenboek, het ANW, en dat wordt bijgehouden door het Instituut voor Nederlandse Lexicologie (INL). Maar daarin zijn alleen de woorden van na 1970 opgenomen. Ook ben ik heel enthousiast over de online etymologiebank en het WNT (Woordenboek der Nederlandse Taal) voor het opzoeken van oude woorden.

Maar wil je een goed up-to-date woordenboek hebben, dan ben je toch aangewezen op de autoriteit van de Van Dale. En ik zou dan niet voor een papieren editie kiezen, maar voor hun online-abonnement. Die wordt ook steeds bijgewerkt, een papieren versie is statisch en veroudert. Maar voor de online-versie moet ik per jaar 75 euro neertellen en dat vind ik veel en veel te duur. Over vijf jaar ben ik dan 375 euro kwijt en in tien jaar 750 euro, alleen voor het opzoeken van Nederlandse woorden. Tel uit je winst. Zelf koester ik dan maar mijn dierbare Van Dale op een cd-schijfje uit 2005. Een nieuwe elektronische cd-versie wordt niet meer aangeboden. Het kan democratischer.

Ik zou dan ook het liefst willen dat het INL meer geld krijgt om het Algemeen Nederlands Woordenboek uit te breiden naar een op termijn volledig en gratis Nederlands online-woordenboek, toegankelijk voor iedereen.

__

Ik heb ergens nog een enigszins actuele ingezonden brief over de spelling en het Groene Boekje in gedachten, maar daar twijfel ik nog zeer over. En op zich heb ik er op mijn site al genoeg over geschreven. Oude koeden. Ik kom liever met iets nieuws.

§ Onze Taal heeft een spellingsboekje uitgegeven met een website, als alternatief voor het volgende week te verschijnen nieuwe Groene Boekje. Onze Taal heeft ervoor gekozen om de groene spelling centraal te stellen en hun eigen witte spelling secundair te houden. Een juiste keuze. Je zoekt op de officiële spelling en daarachter kun je zien welke alternatieven Onze Taal voorstaat.

Ik ben tegen de witte spelling omdat ik voor een standaardspelling ben en tegen de alternatieve keuzevrijheid. Maar de groene spelling mag van mij wel worden vereenvoudigd en kan veel suggesties van de witte spelling overnemen. Dat zal nog wel even duren.

Spellingsite.nu - Onze Taal / Prisma - spellingsite.nu

Overpeinzingen bij een eigen spellinghervorming - dejongenskamer.nl

Spelling: Apologie voor de pannenkoek - dejongenskamer.nl

§ Een behoorlijk aantal keren heb ik uitstekende paella gegeten, vroeger thuis en een paar keer buiten de deur; in restaurants en bij huiselijke etentjes. Ik kan me niet herinneren dat ik het zelf een keer heb gemaakt, maar het recept zit wel in mijn hoofd. Op de receptensite van de Albert Heijn vind ik gelijk een uitstekend en duidelijk, kort-omschreven recept. Ik schrijf paella, maar zeg paelja.

<< Bak de chorizoblokjes op zacht vuur uit tot ze knapperig zijn en het vet zich over de panbodem verdeeld heeft. Schep de chorizo op een bord en bak eerst de stukken kip en vervolgens de reuzengarnalen in het vet op matig vuur gaar. Leg ze op een bord. Schep de ui en paprika door het bakvet, voeg indien nodig nog 2 el olijfolie toe en laat ze in 5-10 min. zachtjes gaar worden. Roer nu de tomaatblokjes met vocht, doperwten, saffraan en rijst erdoor. Verwarm alles al omscheppend 3-4 min. en voeg dan warme kippenbouillon toe. Roer alles goed door en laat de paella op zacht vuur in 25 min. gaar worden, roer regelmatig. Pel intussen de garnalen. Schep de chorizo door de rijst en leg de stukken kip en garnalen ertussen. Breng de paella pittig op smaak met zout en peper en verwarm de rijst nog 5 min.

Uitstekend recept, alleen zou ik nooit vooraf de garnalen pellen, dat doe je zelf op je bord. En dan ken ik nog de verwante gumbo uit de Creoolse cajun-keuken rond New Oreleans. Zit wat anders in elkaar, maar lijkt sterk op de paella, ook heel lekker. En beide gerechten kan je nog aanvullen met gebakken inktvis en/of gekookte mosselen.

Recept rijkgevulde paella - Allerhande - ah.nl

§ Dubbelzinnig.

sm-leermeester

§ Een snee stolbrood met amandelspijs, royaal besmeerd met gezouten roomboter.

§ In de loop der jaren heb ik heel wat virtuele lijstjes gemaakt over de beste, de leukste, het lekkerste, enzovoorts. Er staat er ook een aantal op deze site, maar ik ben er al weer een tijd klaar mee. Wat zijn de tien beste muziekalbums aller tijden? Ik kan wel van alles roepen en noemen, maar het klopt nooit. Het zijn dan niet alleen momentopnames, maar het principe is al niet houdbaar. Zo zit het leven en de wereld ergens niet in elkaar.

Pophistoricus Harry Knipschild mag graag schrijven over de discrepantie tussen de elitaire smaak van popjournalisten en die van de gewone muziekliefhebbers. De ooit populaire James Last wordt door de kenners verguisd en de inmiddels vergeten Velvet Underground zijn de ware muziekgoden.

Nu heeft Harry Knipschild een aardig opsommend artikel geschreven over hoe mensen uit de muziekwereld in de loop der tijden lijstjes hebben gemaakt met de beste popmuziek, albums en singles. En zoals te verwachten zijn al die lijstjes vrij eenzijdig, door leeftijd bepaald en snel gedateerd. Geldt ook voor de Top 2000 die ter sprake komt. Twee rode draden die ik kan vaststellen zijn dat Nederlandse popmuziek niet hoog gewaardeerd wordt en The Beatles populair blijven.

De beste (pop)muziek van de twintigste eeuw - Harry Knipschild - harryknipschild.nl

Rolling Stone All time album Top 100 - 2012 - www.listchallenges.com

§ Een bijzondere palindromische vis.

De leerkammakreel.

§ Een tijdje terug schreef ik dat ik twee krantenscans had geplaatst over het tv-optreden van de Tielman Brothers in 1960. Nu in Delpher gaan zoeken naar de eerste bronvermelding over de muzikale familie.

Er is veel over de Tielman Brothers bekend, maar ik heb weer een paar vroege voetnoten kunnen toevoegen. En mijn korte inleiding ook herzien en uitgebreid. Waarom is er nog geen documentaire gemaakt over deze grondleggers van de Nederlandse popmuziek?

Update pagina over de Tielman Brothers - Nieuwe krantenscans

Toegift.

Java Guitars - The Tielman Brothers - Hoesclip - YouTube

§ Min of meer bij toeval kwam ik er vanavond achter dat volgende week mogelijk de tweede Nationale Krokettendag wordt gehouden, op de sterfdatum van Johannes van Dam. Die was er vorig jaar, maar ik kan niets vinden over een tweede editie. Kan nog komen en voor de zekerheid heb ik het kookprogramma Mangiare! van NPO Radio 1 hierover gemaild. Morgenavond hebben ze hun tweeweekelijkse uitzending.

Maar ik kwam erop omdat mijn goede mailcontact Martin vandaag weer een nieuw verhaal plaatst op zijn genoegelijke site met vooral herinneringen aan zijn jeugd in Zaandam in de jaren vijftig en zestig. En nu kondigde hij een artikel aan over de Zaanse kroket. Als ik het heb gelezen zal ik de link hieronder geven.

__

Heel aardig stuk van Martin dat niet alleen over de kroket gaat, maar ook over de eerste snackbars in Zaandam rond 1960 en hij voor het eerst 'patates-frites' at.

Hij schrijft niet over de Zaanse mayonaise en de Zaanse mosterd. Ik vind nu dat Zaanse mayonaise een handelsnaam is van de firma Van Wijngaarden, dus niet iets typisch Zaans. De (grove) Zaanse mosterd is dat wel en vind ik de lekkerste mosterd die ik ken, ook voor op een kroket.

Krokettenmarathon - Martin Rep - martinrep.nl

Ik heb al eens een stukje geschreven over mijn Scheveningse garnalenkroket en over kroketten in het algemeen. Ik vind het nog steeds een delicatesse en geen snack. In het noorden willen ze hem liever met een ragout en in het zuiden met draadjesvlees en in België vooral met garnalen. Je kan erover blijven praten, schrijven en eten.

En dan toch even gekeken op YouTube of de kroktetten-conference van Wim Sonneveld is te vinden. Dat is ie zeker, goede kwaliteit zwart-wit-televisie uit de jaren zestig en toen vond ik het kostelijk, nee meesterlijk. En nu? Kijk zelf nog maar eens.

Kroketten - Conference - Wim Sonneveld - (tekst Simon Carmiggelt) - YouTube

§ En nu het toch over snackbars gaat, geef ik hier een overzichtje van de snackzaken waar ik kwam. Vaak ook alleen meenemen. Geen verhalen nu verder.

Tot de middelbare school snackbar Gillessen in het Bezuidenhout. Is een mooie docu over gemaakt. Vervolgens in het Benoordenhout Corma in de Weissenbruchstraat. Ouder echtpaar met een dochter achter de toonbank. Daarna Mariahoeve, Robanja. Een zaak van de dochter van Cor en Ma, Rob en Anja. Daarna in de jaren tachtig en negentig vrij snacken in de Haagse binnenstad, vooral na het stappen.

Hugo's Scnackkar bij de Vondelstraat, de vetgoochelaar op de Grote Markt tegenover de Zwarte Ruiter. Telstar op de Herengracht met spuitpatat. Irma la Douce vanwege de lekkere gepaneerde broodjes karbonade. De Haringkoning op het Rijswijkseplein. En nog een handjevol, Van der Kraats bij de HEMA, is afgebrand ...

En daarna ook Amsterdam met als hoogtepunt de zelf gesneden patatfriet van Monnie en Stien van de avondwinkel Holland - België in de Plantagebuurt. Verder de Febo, Cantharel, Het Snorretje in Oost, ook wel bekend als het Norretje. Aan de overkant Zizi. Beide halal met lekkere kipfrikandellen.

En sinds kort gooi ik thuis weer eens een kreukelfrietje van Aviko of een Brabantse rundvleeskroket van de Albert Heijn in de nu verkrijgbare geurloze frituurolie. De lekkerste patat en kroketten. Ik ben een kenner, maar alles met mate, wel lekker. En met mayo, mijn keuze de olijfmayonaise, ook van Albert Heijn. De beste universeel-saus.

De aardappeleters - Documentaire snackbar Gillesen - Vimeo

[ En nog even in de rebound, hier mijn pagina met meer dan vijftig belegde broodjes die ik graag at en nog steeds wel eet.

Meer dan vijftig favoriete broodjes - dejongenskamer.nl

Of alles zelf maken, dat is nog het allerbeste: patat, kroket, mayonaise ... ]

§ Ken je die mop?

Die van die diva van die divan.

(liggend op de bank ...)

§ Een mp4 ontvangen met de uitzending van het tv-programma Hoge Bomen van de Avro uit 2002, met een portret van Paul Verhoeven. Ik ben er niet heeel enthousiast over, want geen Verhoeven zelf aan het woord en met slechts een aantal matige kopie-fragmenten uit een aantal films. Het is ook geen documentaire, maar meer dan interessant genoeg en ik heb het op YouTube gezet, voor de liefhebber en als Haagse hommage. Nu maar hopen dat het niet verwijderd wordt.

Met onder meer Gerard Soeteman, Michael Douglas, Arnold Schwartzenegger en de vrouw van Paul Verhoeven.

Hoge Bomen - Tv-portret Paul Verhoeven - Avro 2002 - YouTube

Tnx Peter.

[ KultNite - Ontmoeting Paul Verhoeven - dejongenskamer.nl ]

[ En ik had zelf nog weleens een analyse van Paul Verhoeven willen maken. Komt er niet van en dan was ik zeker ingegaan op mijn idee dat Robocoop ook alles te maken had met zijn Jezus-identificatie. Of een recensie schrijven over Showgirls. ]

§ De NASA heeft stromend water op Mars gevonden. Wereldnieuws. Is er nu leven op Mars, kunnen we nu mensen naar Mars sturen? Allemaal hijgende journalistiek, maar Mars heeft gewoon twee ijskappen en nee er is geen leven op Mars gevonden. En een bemande missie naar Mars is vooralsnog een sprookje voor in een verre toekomst. En de NASA doet er niets aan om hun bevindingen en plannen te relativeren.

Om mijn wrevel te kanaliseren heb ik vanmiddag heel snel een fake-bericht geschreven voor De Speld, de website die grappig bedoelde nep-berichten online zet. Maar ze nemen geen inzendingen aan en hebben genoeg aan hun eigen redactie. Toch gestuurd en het kan altijd op mijn eigen Kladblokje. Bij dezen.

_____________________

NASA start project Dn-Earth

_____________________

In de zoektocht naar buitenaards leven heeft de NASA een oproep gedaan om mensen aan te zetten om zelf te gaan experimenteren met het maken van leven op aarde. De NASA speurt al het heelal af naar bewoonbare planeten, maar weet niet precies onder welke voorwaarden leven kan ontstaan. En als er ergens op een planeet buiten de aarde ook leven is, dan zouden we dna op aarde ook opnieuw kunnen creëren.

Onder de projectnaam Dn-Earth kun je op de website van de NASA een handleiding vinden om zelf aan de slag te gaan. Wat je nodig hebt is water en kun je vervolgens zelf een mengsel samenstellen van allerlei bekende stoffen die je in huis hebt. Denk hierbij aan chloorwater, tandpasta, pindakaas of schoensmeer. Als veel mensen zoveel mogelijk mengsels maken, acht de NASA de kans groot dat er binnen twintig jaar ergens spontaan dna zal ontstaan in een glas Dn-Earth-water. De samenstelling zal dan veel kunnen betekenen voor het onderzoek naar het ontstaan van leven op aarde en voor de verdere zoektocht naar buitenaards leven.

§ Vroeger noemden meisjes een knappe jongen of man 'een spetter'. Hoor je nooit meer. De betekenis zit in de filmtitel Spetters van Paul Verhoeven uit 1980.

§ Al eerder schreef ik dat ik nu voor het eerst Heel Holland bakt volg. Best aardig, maar ook wel met een Libelle-geur van de jaren vijftig. Nu schreef ik al dat ik geen van de koekenbakkers eruit vindt springen, maar kennelijk was dat in de eerste twee seizoenen anders. Dat begreep ik uit het verleden van de berichten die ik erover had gelezen. En zo keek ik ook even naar de finale van vorig jaar en inderdaad, winnaar Menno leek me een getalenteerde meesterbakker. En de winnaar van het eerste seizoen schreef gelijk een bakboek. Maar dat zie ik nu zeker niet gebeuren, het zijn allemaal goedwillende amateurs, maar geen enkele meesterbakker.

§ Na het eten van een kroket speelden we een partijtje croquet.

§ Wie zegt dat nog? Unverfroren.

§ Radio is ook virtual reality.

§ Intrigerende clip van De Staat met verontrustende muziek en computer-animatie. De clip is gemaakt door de digitale kunstenaar Floris Kaayk. Interessante jongen.

Witch Doctor - De Staat - Videoclip - YouTube

Hier een korte video hoe de clip is gemaakt.

Making of Witch Doctor - De Staat - Studio Smack - vimeo.com

De dreiging van de tijdgeest.

§ Bijzonder interessant artikel van Marc van Oostendorp over de heruitgave van een episch werk van de 17e-eeuwse Amsterdamse dichter en vooral vrijdenker Joannes Antonides van der Goes.

Een polytheïstisch traktaat in de 17e eeuw - Marc van Oostendorp - nederl.blogspot.nl

§ Het Festial van de Lach in Den Haag is dit weekend geruisloos niet doorgegaan en was kennelijk al eerder uitgesteld en verschoven naar mei 2016. Over het festival heb ik al eerder geschreven. Hieronder nog een keer de link naar de website van het gebeuren.

Festival van de Lach - Den Haag het Plein - festivalvandelach.nl

§ Een man komt een kroeg binnen met een krokodil. Alle bezoekers schrikken zich rot van het beest, maar de man weet hen gerust te stellen. De krokodil is afgericht. Er wordt enthousiast aan de man gevraagd of hij een van zijn kunsten wil vertonen en dat wil hij wel. Hij laat de krokodil zijn bek openen en legt daar zijn lul in. Vervolgens slaat hij de krokodil keihard op zijn kop. De krokodil laat zijn bek dichtvallen maar laat daarna nog ruimte over zodat hij de lul van de man niet afbijt. Iedereen is onder de indruk. De man vraagt of iemand dit ook wil proberen, maar niemand durft. Ja toch, een oud vrouwtje zegt het wel te willen proberen. Maar wel op voorwaarde dat hij haar niet zo hard op haar hoofd slaat.

(van Jaap)

§ Zucchero is 60 jaar geworden. In 1987 had hij een hit met Senza una donna en vier jaar later nog een keer met het nummer, maar dan in duet met Paul Young.

Zucchero - Senza una donna - Live-clip - YouTube

Zucchero & Paul Young - Senza una donna - Videoclip - YouTube

§ Nog een tweet verstuurd om mijn lijstje met alternatieve woorden voor leuk te plaatsen. De laatste aanwinsten zijn swag en awesome. En ik hoor steeds vaker weer het woord tof, zowel bij jong als oud.

Leuk lijstje met synoniemen voor leuk - dejongenskamer.nl

§ Het was me al eerder opgevallen, maar hoorde nu concreet het verschil. Fats Domino zingt in zijn liedjes, waaronder in Walking to New Orleans, over New OR-lie-uns, maar The Animals in House of the rising sun over New Or-LIENS. Twee uitspraken. Ik volgde altjd de laatste, maar stap nu over op de uitspraak van Fats Domino, hij komt er tenslotte ook vandaan.

§ Tweet gemaakt.

Jaap is een gesubsidieerd re-integratiebureau begonnen om alle gevluchte Syrische tandartsen om te scholen tot gediplomeerde apsergestekers.

§ Ruim vijftien jaar geleden heb ik al eens een lange culi-conference geschreven. Hij staat hier ergens weggestopt op deze site en ga geen linkje geven. Niet nodig.

En tien jaar geleden - ik schreef toen op nl.culinair - bedacht ik een vervolg met een novelle over een jong stel dat hoog-zomer een weekend naar Texel afreist met een volbeladen auto om daar een dag ritueel te gaan koken en eten. Een initiatie-rite van hun liefde voor elkaar en liefde voor eten en drinken. Maar het zat als een idee in mijn hoofd en nooit uitgewerkt of opgeschreven.

Ik heb er niet te veel over nagedacht en ook niet de details ingevuld. Ik had nog wel een kleine ontknoping en motivatie in petto. Voor na het eten.

En nu al de gangen in telegramstijl opgeschreven. Het waren er twaalf. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Eten en koken in een knus Texels huisje met een grote keuken en een royvaal tweepersoonsbed.

Hier het hele dagmenu waarvan ze vrijwel alles zelf op de dag maakten en opaten. De rest moet je fantaseren. Ik doe niet anders.

- ontbijt toast met confiture kaas en palingworst gezouten roomboter earl grey

- koffie met een kleine warme poedersuikerwafel

- lunch brood met aardbeien en haring melk

- kamillethee met kleine moorkopjes

- borrel Hollandse garnalenbitterballen bier en sherry

- apperetief oesters en champagne

- voorsmaakje bouillon mit ei glas water

- anti pasto tagliatelle met gerookte zalm, crème fraîche, dille en haringkuit drank droge witte wijn

- diner Texels lamsrack van zuiglam met knoflook-oregano-jus glas rode bourgogne

- diner een sliptongetje in roomboter gebakken met krieltjes (met mayonaise) en haricot-verts omwonden met spekreepjes glas witte Italiaanse Frascati

- dessert een luchtige sorbet van citroenijs en frambozen met een toefje slagroom

- nazit koffie bonbons chocolade calvados

En de kloe van het verhaal was dat ze daarna samen geheel voldaan naar bed zijn gegaan en negen maanden later een gezond kindje op de wereld zetten. La grande bouffe.

§ Anagram.

Krakers zijn rakkers.

§ Op een warm eiland in de Caribische Zee ligt een arme sloeber op het strand. Een man spreekt hem aan en zegt, Wat lig je hier te lummelen, pak een hengel en ga een vis vangen! En dan? antwoordt de sloeber. Dan kun je voor jezelf zorgen en de vis verkopen die je vangt. En dan? zegt de luieraar voor de tweede keer. Als je de vis goed kan verkopen, dan koop je een boot en kan je nog meer vis vangen en nog meer geld verdienen. En dan? Dan bouw je een vloot met vissersschepen en verdien je genoeg geld om de hele dag op het strand te liggen.

De sloeber, En wat doe ik dan nu?

§ Vroeger had je de verzuiling van politieke ideologieën, nu de versplintering van meningen.

§ De nieuwe James Bondfilm Spectre, komt nog dit jaar uit. En er is nu een commercial gelanceerd door Heineken rondom de film met de hoofdrolspelers. Sixties touch. (Nog) niet op YouTube te vinden, wel op de site van het AD.

Primeur: De Heineken reclame voor de nieuwe Bond - ad.nl

[ En eind jaren negentig had Daphne Deckers als Bondgirl de lekkerste tieten van Nederland, wat zeg ik, von thze world! ]

§ Grafschrift.

Hij ging dood aan het leven.

§ Toegevoegd aan mijn bio-story deel 2, In my life. Wel meer.

<< Ik herinner me ze vooral van de Haagse speeltuin de Bataaf. Je stopte een dubbeltje in een kijktoestel en dan flipten er voor je ogen een honderdtal foto's uit een mechanische carrousel als een kort filmpje voor je ogen. Meestal slapstick.

Ik heb later ook van die flipboekjes gekocht. Handmatige rits-animatie. Vernuftig en vaak met humor. >>

§ Weer eens op uitzending gemist gekeken naar een aflevering van Andere Tijden over sex in de Nederlandse speelfilm rond 1970.

De meeste films die aan bod kwamen heb ik begin jaren tachtig op de piraten-tv in Den Haag gezien. Ik kreeg geen rode oortjes en het waren gewoon slechte films.

Toen ik me later met scenario's ging bezighouden had ik wel een voornemen om in een script expliciete sex te laten zien en dan zeker ook een stijve piemel in beeld, ook al kijk ik daar bepaald niet graag naar. Het gaat om het principe.

Paul Verhoeven zei dat er weer sprake was van een nieuwe preutsheid, maar presentator Hans Goedkoop probeerde dat te relativeren doordat er permanent voor iedereen gratis porno beschikbaar is op internet. Maar dat vind ik toch wat anders. Juist het ranzige aanbod van tweedehands-sex op internet doet kennelijk weer naar preutsheid, schaarste, verbeelding en liefde verlangen.

Maar Andere Tijden blurde wel de erectie van Hugo Metsers in een fragment uit Blue Movie, dat kan dan nu blijkbaar niet op de Nederlandse televisie anno 2015.

Seks in de Nederlandse speelfilm - Andere Tijden - uitzendinggemist.nl

[ Pim de la Parra werd nog geciteerd: 'Beter een slechte film dan geen film'. Zo is het maar net. ]

§ Matt Bianco is niet de naam van een zanger, maar van een Britse band. De echte zanger van de groep heet Mark Reilly. De New Cool Collective heeft nu een album met hem gemaakt.

§ U kalt raas.

§ Al eerder zitten rekenen met de kalender. Vandaag zijn er nog precies 100 dagen te gaan voor Radio 6, tenzij de NPO en de politiek het voornemen voor opheffing ongedaan maken.

[ Radio 6 hierover getipt. ]

§ Er komt een man met een kikker op zijn hoofd bij de dokter. Vraagt de dokter, Wat scheelt eraan? Antwoordt de kikker, Het begon met een knobbeltje onder mijn poot.

[ Mop die precies in een tweet past. ]

§ Kreeg een Engelstalig invalletje.

Hear here my dear deer.

§ Nu eindelijk voor het eerst de Google VR-Cardboard kunnen uittesten met een iPhone. Het is eigenlijk bedoeld voor de grotere Android-toestellen, maar ook met de iPhone zou het moeten werken, maar deed dat niet. Korte update gemaakt op mijn pagina over 3D.

Update: Google VR-Cardboard met iPhone - dejongenskamer.nl/3d

§ Nou nou, het kan niet op, vandaag is mijn alternatieve troonrede ook afgedrukt in de papieren NRC. Voor toelichting, scroll een stukje naar beneden.

(Foto-scan Co de Kloet)

§ Nooit een liefhebber van house en dance geweest, maar prima dat veel mensen daar wel enthousiast over zijn. En wat doet een dance-dj op een mega-concert? Weinig, een beetje fake aan wat knopjes draaien. En verder een harde dreun van de beats en een visueel bombardement. Een dansende massa. Andere tijden, andere beleving.

Maar het intrigeert af en toe wel, ik hoor en zie een enkele keer nog wat. En ik kan wel gefascineerd naar zo'n concert kijken op YouTube, maar dan zonder het geluid van de show aan en met eigen uitgekozen mellow muziek eronder. Ik heb een goed voorbeeld met een concert van dj Tiësto. Professioneel gemaakt door de mensen van Tiësto zelf, en er vallen veel leuke snoetjes te zien. Probeer het eens full-screen uit op een zaterdavond laat ...

Tiësto - Live at Ziggo Dome in Amsterdam 2013 - 3 uur - YouTube

[ En ik houd van lange dans- en feestjesfilms. Ook een aantal gemaakt in het Paard en ik heb er een online staan van een donker feestje in het Haags Filmhuis en met een puike soundtrack. Gaat verder nergens over. Later werden dance-feesten ook live op tv uitgezonden, veelal met Mental Theo als host. ]

Let's Party! - Video Haags Filmhuis - 1993 - De grote verhuizing (20 min) - YouTube

§ Nieuw keigoed plaatje van de radio opgepikt. Blues-rocking-gospel-soul. Ik ben zeldzaam enthousiast. 'Son of a bitch give me a drink ...' Check.

Nathaniel Rateliff & The Night Sweats - S.O.B. - YouTube

En als nagekomen post nog een betere live-versie in de show van Jimmy Fallon, maar niet op YouTube.

Nathaniel Rateliff & The Night Sweats - S.O.B. - The Tonigh Show - consequenceofsound.net

§ Palindroompje.

Edo, nee een ode!

§ Landgenoten, ik heb bijzonder van het land genoten.

§ Het audiofragment met mijn alternatieve troonrede voor Radio 6 staat ook in een nieuwsbericht van Radio.nl. Lees en luister nu ook via Soundcloud. Hebben ze zelf gedaan.

Alternatieve troonrede NPO Radio 6 wordt niet opgeheven - radio.nl

§ Aan het begin van de avond plaatste de NRC op zijn website een oproep om een alternatieve troonrede in 100 woorden te schrijven. Daar doe ik dan graag aan mee. Even nagedacht - een idee - snel geschreven en verzonden.

Alternatieve troonrede

Nederlanders en medelanders. Het gaat weer goed met de economie en heel Nederland wenst alle vluchtelingen hier een hartelijk en warm welkom en bestaan. Daarom kan ik nu zeggen dat het wegbezuinigen van de jazz- en soulzender van NPO Radio 6 wordt teruggedraaid. Het kan niet zo zijn dat we deze multi-culturele zender met swingende muziek uit alle windstreken, opgeven voor een luttele drie miljoen euro. Jazz en soul vormen de ritmische hartslag van onze bruisende muziekcultuur. De voorgenomen opheffing van NPO Radio 6 was een historische vergissing. Ik wens u allen een spiritueel en soulvol jaar. Bird lives!

DirkJan Vos - Jazz- soul- en radioliefhebber

Mijn troonrede werd vooralsnog niet geplaatst. Dat kan natuurlijk, maar bekende Nederlanders hebben hoe dan ook een streepje voor en niet iedere bijdrage was een alternatieve troonrede, maar gewoon een reactie op de troonrede. Hieronder de link naar de pagina met alle bijdragen tot nu toe.

Troonredes van Özcan Akyol, Alexander Pechtold, Thierry Baudet en andere landgenoten - nrc.nl

Mijn troonrede heb ik ook gelijk naar Radio 6 gestuurd, naar het programma Mijke en Co Live!. Werd door Co de Kloet gelijk opgepikt en direct na het nieuws van 22.00 uur een mooie opener met passende muziek. Straks hier te beluisteren.

Nu online. Duurt kort.

Mijn troonrede op Radio 6 - Mijke & Co Live! - 15-09-15 - dejongenskamer.nl

De muziek is du moment uitgekozen door Co de Kloet en paste kwa lengte perfect. Het orkest is van Stan Kenton en Co heeft een echootje over zijn eigen stem gezet. High five!

NB. Alsnog een mailtje naar de NRC gestuurd over de voordracht op Radio 6. En nu heeft de NRC mijn troonrede alsnog op hun webpagina opgenomen (met linkje naar mijn audiofragment). Eind goed al goed.

§ Tweetje.

Geacht farce-forum. In oranjebitter hoort geen suiker, vandaar de naam. Maar tegenwoordig zit er suiker in. Wat vindt u daarvan? #prinsjesdag 2

§ Een biertje met een borreltje ernaast heet een kopstoot. In Den Haag noemen ze dat ook een zijhspan.

§ Wellicht begin ik op Twitter een serie onder de noemer, Geacht farce-forum. Zoekende en ik ben niet zo actueel en adrem. De eerste geplaatst met de hashtag van het programma Heel Holland bakt dat nu wordt uitgezonden. Beide vragen zelf verzonnen, met pijn en moeite.

#1 Geacht farce-forum. Wat vindt u ervan dat het woord moorkop vervangen moet worden door chocoladekop? Is witte chocola geen oplossing? #hhb

§ Ik heb een paginaatje over 3D, een longread met reacties en updates. Weer wat losse gedachten neergezet over de laatste ontwikkelingen rondom virtual reality. Je klikt gelijk naar de update.

Virtual reality 2D en 3D - Immersive reality - dejongenskamer.nl/3d

§ Ik heb een uitgesproken bloedhekel aan new speak!

§ Vanavond was Freek de Jonge drie uur te gast op Radio 6 met veel muziek. Je kon vragen insturen, maar uiteindelijk kwam alleen mijn vraag aan bod. De presentator was Andrew Makkinga in het programma Winfrieds Woonkamer. Ik was wel benieuwd naar Freek zijn antwoord.

Hai mensen, Andrew, Freek,

Eind jaren zeventig zag ik als tiener een geweldige show
van Neerlands Hoop in het Scheveningse Circustheater.
Ik zat in het midden op de eerste rij.

Freek gaat het podium af en vraagt wat aan een
paar mensen in het publiek, waaronder aan mij.

En hij vraagt, Wat voor maat schoen heb je?
Ik antwoord, Ik heb maat 45.
Er volgde een kwinkslag die een running gag was.

Toch mooi dat Freek mij een keer een vraag stelde
en wellicht heb ik nu de gelegenheid om een vraag
terug te stellen: Freek wat is jouw schoenmaat?

Groet,

DirkJan

En dan hier het audiofragment met vraag en antwoord.

Vraag en antwoord - Freek de Jonge op Radio 6 - 10-09-15

[ En de running gag in de voorstelling was, Als je de helft had gezegd, had ik je ook geloofd ... ]

Een paar dagen later twitterde Freek de Jonge nog over zijn optreden op Radio 6. Natuurlijk gelijk gereageerd. Weer een paar dagen later nog een antwoord van hem. Tof.

§ Nu eindelijk in de krantendatabase van Delpher gedoken om te zoeken naar recensies van het tv-optreden van de Tielman Brothers in januari 1960. Twee gevonden. En het was al bekend, de recensenten vonden het verschrikkelijk. Twee screenprints gemaakt en op een apart paginaatje gezet met twee clips uit de tv-show.

Twee vernietigende recensies tv-optreden Tielman Brothers 1960 - Delpher - dejongenskamer.nl

§ Het begrip homo ludens betekent 'spelende mens' en is de titel van een boek van de historicus Johan Huizinga uit 1938. Hij bedacht en introduceerde toen het woord ludiek dat later vooral in de jaren zestig populair werd door de Provo-beweging.

§ Het derde seizoen van Heel Holland bakt is begonnen. Wel in het verleden van alles over gelezen, maar nooit gekeken. Nu de eerste aflevering gezien bij uitzending gemist.

Ik vond het best aardig, maar mijn punt is dat geen van de kandidaten een echt geslaagd baksel wist te maken. Ook niet verwonderlijk als je bedenkt dat een banketbakker heel precies werkt en zijn recept helemaal door en door is beproefd. In de uitzending moeten de kandidaten zich maar zien te redden onder nieuwe omstandigheden.

Als kookliefhebber ben ik zelf nooit toegekomen aan het maken van koekjes en taarten, was iets voor later. Een aantal smeuïge cakes gebakken, een paar keer moorkoppen met simpel te maken kookdeeg - en in het verlengde daarvan kleine soesjes - en twee keer een boerenappeltaart die erg lekker was. Het is toch een vak en discipline apart.

§ Twitterklisjee: Just sayin'.

§ Twee tegengestelde gedachten in een geest.

- Wat heb je eigenlijk aan virtual reality, de werkelijkheid is al interessant genoeg.

- Alleen in de werkelijkheid leven, wie heeft daar nu genoeg aan?

§ Op de kermis had je vroeger de rups. Een sliert van karretjes die over een golvende rails in de rondte denderde. Je kon met zijn tweeën in een karretje zitten. En tijdens de doldwaze rit sloot er zich een stoffen kap over de karretjes, over de rups. Dat was voor een kind spannend, maar het was vooral bedoeld voor oudere jongens met een meisje.

In Den Haag had je eerst in het jaar de Rekreade op het Malieveld, een grote kermis. En rond Prinsjesdag de kermis op het Voorhout en de Lange Vijverberg. Ik ben nooit een echte kermisklant geweest.

[ De cakewalk, het spookhuis, wijnballen, de apparaten met grijparmen voor een prijsje, touwtje-trekken, kaneelstokken, de rups, de kop van Jut, de poliep, de botsauto's, fotoschieten met een luchtbuks, popcorn, de achtbaan, het muizenpaleis, oliebollen in de zomer, het reuzenrad, de Hully Gully, de vrouw met de baard en drie borsten. Komt het zien! ]

§ Joost Zwagerman viel me al gelijk aan het begin van zijn carrière op. Eindelijk een schrijver en spreekbuis van mijn generatie, al was hij een paar jaar jonger. Hij vertegenwoordige ook de discours eind jaren tachtig over de vermenging van high- en low culture. Daar hield ik me ook mee bezig, maar ben daar later weer anders tegenaan gaan kijken.

Ik ken zijn roman Gimmick, zijn vroege gedichten en ik las later geregeld zijn essays over kunst en popmuziek in diverse kranten en tijdschriften. Van zijn kunstcauserieën in De Wereld Draait Door heb ik er maar een paar gezien. Niet tijdens de uitzending, want ik kijk geen tv, maar later speciaal via uitzending gemist. Zijn meeslepende mini-college over de schilder Jan Sluijter springt dan gelijk in mijn herinnering.

Mogelijk ergens rond 1990 ga ik naar een voorleesoptreden van de Haagse schrijver/dichter Adriaan Bontebal, die kende ik heel goed. Het was in een Haags café bij de Grote kerk. Een grote tent met veel ruimte en licht. Joost Zwagerman leest die avond ook voor en kent Aad van de Maximalen en uit het literaire circuit. Er is heel weinig publiek. Na afloop met zijn drieën nog lang na zitten praten, ik geloof over de actualiteit van het leven van toen. Alledrie aan het bier, alledrie aan de tabak. Geestdriftig en gedreven. Het leven leven.

§ U2 heb ik altijd wel weten te waarderen. Vanaf het begin. Stevige rock met een eigen sound en gitaarstijl. Maar niet een fan, brede smaak.

Nu zijn ze neergestreken in het Amstel Hotel voor vier concerten in de Ziggo Dome.

Toen ik nog gedeeltelijk vlak om de hoek bij het Amstel Hotel woonde, liep ik er weleens langs vanwege de artiesten of bands die daar verbleven en vooral ook voor de fans die daar geduldig op de stoep stonden. Gezellige sfeer en ik bleef soms een tijdje hangen, er kon altijd wat gebeuren. Celebrity-surfen.

Zo ook toen U2 weer in het land was. Paar keer gestaan. Een maal kwamen de bandleden apart aan toen ik er was en een paar dagen ervoor kwam Bono rustig naar het hotel wandelen vanaf de Weesperzijde. Er stonden een stuk of dertig fans. Bono blijft staan en geeft de fans alle gelegenheid om even met hem te praten. Zo is er ook een jongen van een jaar of veertien met een gitaar. Fans moedigen hem aan om wat te spelen. Bono heeft er wel zin in. Hij gaat op de grond zitten met zijn rug tegen de hotelmuur. De jongen speelt wat, maar kan niets. Hij kan nauwelijks gitaar spelen en niet zingen. Ergens gênant, maar Bono staat op en maakt de jongen complimenten. Hij loopt door en gaat het hotel binnen.

Ik herinner me ook de latere verhalen over het concert dat U2 in de winter van 1981 gaf in het Paard van Troje in Den Haag. Dat was door het Paard op video opgenomen. Hoe dat verder met die video is gegaan weet ik niet, maar eind jaren tachtig ga ik op eigen initiatief het hele rommelige video-archief van het Paard ordenen en inventariseren. De bandjes moest ik afkijken door de camera, want er was geen player voor dit formaat. En toen kwam ik ook het concert tegen van U2 en heb de band toen goed veiliggesteld en toegankelijk gemaakt. Misschien heeft het wat opgeleverd, misschien was het al gekopieerd.

In ieder geval staat het concert in delen op YouTube en er is ook een apart clipje in de kleedkamer van voor het optreden. De beelden zijn niet echt goed, maar het geluid is prima. Staat al lang online, maar toch weinig views.

U2 - Backstage voor het concert Paard van Troje 1981 - YouTube

U2 - Concert Paard van Troje 1981 - Deel 6 - YouTube

§ Uit mijn jaren als groot filmliefhebber en bioscoopbezoeker herinner ik me de cultstatus van de sixtiesfilm Barbarella met Jane Fonda van Roger Vadim. Ik kende alleen wat foto's en geroemd om zijn vormgeving en sensualiteit. Maar werd nergens meer vertoond, niet in de filmzaal, niet op tv. Nooit wat van gezien, tot YouTube. Ik heb de trailer bekeken. Moet je op groot doek zien.

Barbarella - Trailer 1968 - YouTube

§ Onlangs was er een aflevering van Andere Tijden over het vakantiedorp Renesse in Zeeland dat zo in trek is bij jongeren. Met beelden uit een film uit 1966 van de cineast Jan Schaper, de man die ook het concert van de Stones in het Kurhaus vastlegde.

De hele film van Jan Schaper staat online bij de VPRO. Ik vind het geen echt goede documentaire en een wat onevenwichtige film. Wel met veel bijzondere opnames van jonge flirtende en stoeiende jongelui uit die tijd. Een groot genoegen om naar te kijken. Ik ben gek op dit soort beeldmateriaal dat zeer schaars is.

De film was in opdracht gemaakt voor de NCRV, maar vanwege de al te losbandige beelden is de docu nooit uitgezonden. En laat je niet misleiden door de eerste tien minuten. Neem de tijd. Komt goed.

Het proces Renesse - Jan Schaper - 1966 - 35 min. - www.vpro.nl

[ En er zit veel perfect beeldmateriaal bij voor een docu over Den Haag beatstad nummer 1 ]

§ Ik heb nooit een restaurantdroom gehad, maar er weleens over gefilosofeerd. Bijvoorbeeld toen het oude Filmhuis van Den Haag verhuisde van de Denneweg naar het Spui. Ik had wel een pastarestaurant in gedachten als nieuwe bestemming voor het fraaie oude pand van glas en gietijzer met drie verdiepingen.

En alles met goede, verse ingrediënten; vis, vlees en vegetarisch, maar alleen pasta, verder geen keuze. Ooit zoiets bezocht in Antwerpen. En zomers een paar maanden ook mosselen met frietjes.

§ Nog een oud paginaatje zonder correcties en bewerking online gezet over mijn gedachten over digitale fotografie en webpresentatie uit 2006. Postings van de nieuwsgroep nl.foto. Nog van voor de smartphone-fotografie en de populariteit van Flickr.

Postings op nl.foto 2006 over digitale fotografie en webpresentatie - dejongenskamer.nl

[ En nu is iedereeen een fotograaf. Geweldig. ]

§ Bij ons in de familie zeiden ze weleens over een gereformeerde, Hij is zo fijn als gemalen poppenstront.

§ Nog vier tweets voor de zaterdagavond. Weinig volgers, maar toch leuk om te doen. Veel suggestie alsof er wat gebeurt en je gelezen wordt.

Nomen est omen. De Playboy is al enige tijd overgenomen door Pijper Media. En zoals ze schrijven, 'a family business'. http://pijpermedia.nl/ @aptoniem

De Playboy zou ook applicaties kunnen maken voor de Oculus Rift. Blote borsten in 3D. Gat in de markt.

Voor het eerst een vr-headset op gehad bij presentatie Hommerson op Scheveningen, 1990. Schaal met gefrituurde inktvisringen leeggegeten.

En tweette eerder vanavond nog een nomen est omen.

'Voedingssupplementen voor eten gevangenen kan een positief effect hebben', aldus hoogleraar Frans Kok. http://nos.nl @aptoniem

§ Twee actuele tweets gemaakt.

#Oranjezaal Huis ten Bosch tijdelijk open voor publiek. Als kind in de jaren 60 al eens bezichtigd met rondleiding. Toegang twee kwartjes.

Net live afscheid #jackvangelder op @NPORadio1. Door kritiek van de gasten Ben de Graaf en Johan Derksen komt Jack niet in de uitzending.

§ Twitterklisjee: Oh wacht ...

§ In de wereld op internet van longreads en blogs is de laatste jaren de zogenaamde 'storytelling' hot. Je vertelt niet een saai lineair verhaal, maar maakt hem interactief met gebruik van allerlei andere media. Toch wil ik het niet overschatten als trend, want uiteindelijk gaat het niet om de verpakking, maar om interessante content.

En het is ook niet nieuw. Het was er al rond 1980 met de beeldplaat in combinatie met een computer. Toen is ook de hypertext uitgevonden. Later kreeg je veel multi-mediale producties, eerst op cd-i en later op cd-rom. Door internet min of meer verdwenen en voor internet zijn het nu ook dure producties. Hier een recent voorbeeld van storytelling op NOS op 3.

Het DNA van MDMA - NOS op 3 - labs.nos.nl/drugs

En in de VS is de podcast populair en een groot succes, ook commercieel. In Nederland lijkt het maar niet door te breken. Ik denk dat het ook komt omdat we in Nederland al veel gratis gesproken woord-programma's hebben op de radio, in de VS veel minder. Maar ook bij podcasts is het toverwoord, storytelling. Ergens niets nieuws onder de zon.

§ 'Mensen overschatten wat ze in een jaar kunnen doen, maar onderschatten wat ze in tien jaar kunnen bereiken.'

§ Al bijna dertig jaar geleden maakte ik voor het eerst kennis met virtual reality en telepresence. In de jaren daarna als een van de eersten in Nederland ook een aantal headsets uit kunnen proberen. Niet allemaal even geweldig, maar een belofte voor de toekomst. Het is toen in ieder geval niets geworden.

En volgend jaar komt dan eindelijk de Oculus Rift op de consumentenmarkt. Wordt het de grootste hype van dit decennium, of wordt het toch alleen een duur speeltje voor gaming, een gimmick? Ik durf geen voorspellingen te doen, maar ben sceptisch.

[ En je hebt een nieuwe, snelle pc nodig van rond de 1.000 euro en het werkt (nog) niet op een laptop. En dan moet het allemaal goed werken, ook de besturings-interface. En wordt de content wel verrassend genoeg en wordt het straks niet vooral een bril voor 3D-films, met - denk ik dan - veel blote borsten? ]

§ We dromen in 2D.

§ In mijn jeugd las je boeken, romans en kranten om kennis van de wereld op te doen. Wat gebeurt er en hoe was het vroeger? Wetenschap. Hoe leven mensen, wat denken ze, hoe voelen ze? Vaak nog onbekende terreinen op weg naar de volwassenheid. En natuurlijk er was ook tv en film, maar nog niet in die mate als nu. En er was geen internet.

Er worden minder boeken verkocht, veel minder literatuur - laat staan poëzie - en jongeren weten door alle media al jong waar Abraham de mosterd haalt. Toch wordt er meer gelezen dan ooit; nieuwsberichtjes, Facebook-updates, columnpjes en blogs, tweets en appjes op je smartphone, maar boeken lezen? Nee, dat is saai.

§ Aap noot mus Kaat ...

§ Ik heb veel met Den Haag en ook wat met Spinoza. Hij heeft op de Paviljoensgracht gewoond en ik ben ooit in zijn woonhuis geweest. Vlakbij staat ook zijn standbeeld, hij was een van de eerste vrijdenkers. Er zit een snee in zijn bronzen nek, veroorzaakt door een mislukte actie in de Tweede Wereldoorlog om het beeld te onthoofden.

In de jaren tachtig zakte ik zomers geregeld door met Lester op het bankje voor het beeld. Biertje-blowtje. Oudehoeren.

Wereldpremière film over Spinoza in Den Haag - denhaag.fm

§ Een vocaal bommelwoord tegengekomen en toegevoegd aan de lijst: kinderlijk.

§ En dus ophef over het nummer en de clip van Drank en drugs.

Drank en Drugs - Lil' Kleine en Ronnie Flex - Clip - YouTube

In 1977 behaalde de reggae-zanger Dillinger de nummer 1-positie in de Top-40 met het nummer Cocaine in my brain. Ik geloof niet dat er toen veel rumoer over was, een lazy reggae-nummer destijds. En er zijn nog zoveel meer nummers over drugs, daarvoor en daarna.

Cokane my brain (originele titel) - Dillinger - Hoesclip - YouTube

Het nummer van Dillinger werd hetzelfde jaar gecovered door Dingetje, maar dan zonder de drugs. Amsterdam hoe spel je dat? Vergeten plaatje.

Ik ga weg Leen - Dingetje - Top Pop-clip - YouTube

§ Taalverandering vind ik een interessant onderwerp. Vooral via de taalblog Neder-L volg ik de ontwikkelingen en achtergronden. Zelf heb ik nu het idee dat taalverandering het snelst verloopt door nieuwe woorden en betekenisveranderingen (en het verdwijnen van woorden), vervolgens verandert de taal wat langzamer door een andere uitspraak en accenten en tenslotte verandert de grammatica het traagst.

§ Als is fantasie.

§ In de jaren tachtig heb ik Bruce Springsteen live gezien in de Kuip. Zeker goed. Maar ik ben geen geobsedeerde dweper die vindt dat 'Bruce als een broer voor me was en nog steeds is'.

§ 'Een Nederlandse film is nog geen garantie voor een lege zaal'. Wim T. Schippers.

§ Ik volg een beetje de randverschijnselen rondom de controversiële hit Drank en Drugs. Komt omdat ik het meisje uit de clip ken.

De rapper Lil' Klein is nu breed in het nieuws geweest omdat hij bij optredens zijn publiek oproept om hun middelvinger naar de politie op te steken.

Afgelopen zaterdagavond werd hij door de politie van het podium gehaald en opgebracht naar het bureau wegens opruiing.

De fans waren daar niet blij mee. Wil je nog iets van de tijdgeest meemaken, bekijk dan onderstaand filmpje. Ik doe er verder het stilste zwijgen toe.

Lil' Klein gearresteerd - Drank & Drugs - Hilversum 29-08-15 - YouTube

[ Twee dagen later heeft de rapper aan burgemeester Pieter Broertjes van Hilversum beloofd dat hij het nooit meer zal doen. Met verzoenende foto's van beiden in de media. ]

§ Relativeren. Soms moeilijk, maar altijd de moeite waard.

§ De afgelopen twee weken verving dj Eddy de Clerq, Wilfried de Jong in de zaterdag- en zondagnacht op Radio 6 bij de Vrije Geluiden van de VPRO. Hij maakte een vierluik over zijn grote liefde voor de oude en nieuwe zwarte Zuid-Afrikaanse amusementsmuziek. Net een mailtje naar Vrije Geluiden gestuurd en sloot af met: Bedankt Eddy!

[ En ontving later een hartelijk mailtje terug. ]

§ Orkaan Erika raasde ondermeer over het bovenwindse eiland Dominica, richtte veel schade aan en maakte slachtoffers. Ik ben er ooit tien dagen geweest. Paradise in disguise.

§ Mensen van mijn generatie en wat ouder zijn opgegroeid met Willem Duys. De koning van de easylistening en verweven met de platenindustrie en de Avro. Thijs van Leer en Rogier van Otterloo.

Mijn goede correspondentie-contact Harry Knipschild heeft met Willen Duys bij dezelfde platenfima gewerkt. Maar als historicus weet Harry nog veel meer te melden over de rol van Willem Duys in de muziekwereld. Aanrader om te lezen.

Willem Duys in de muziekbusiness - harryknipschild.nl

§ Ik schrijf zelden expliciet over mijn ideeën over mensen en dieren. Cultuur versus natuur, over religie en wetenschap. Ik voel mij sterk verwant met de opvattingen van de etholoog en primaatonderzoeker Frans de Waal. Ga ik niet over uitwijden. Het alfa-mannetje in een kleine apengemeenschap is vervangen door een abstract opperwezen voor een grote samenleving van mensen. Denken en gedrag.

Voor een beter begrip kun je naar een podcast van een uur luisteren uit 2013 met de man bij het onvolprezen Radio 1-interviewprogramma Kunststof.

Frans de Waal - Rado Kunststof - Radio 1 - 2013

Als je nieuwsgierig bent, tune in.

§ Moet ineens denken aan een kostelijke grap uit de film The Pink Panther met Peter Sellers.

Inspector Clousseau staat in de lobby van een hotel en er blaft een hondje naar hem. Hij vraagt aan de man naast het hondje, Does Your dog bites? De man antwoordt, No ... De hond bijt en Clouseau vraagt gebeten, The dog bit me, why? De man zegt, It's not my dog.

§ De laatste week meer aan het twitteren geslagen en ook af en toe een tweet met een mening. Soms wat interactie en ik zie wel waar het schip strandt.

Nu is de laatste Zomergasten aan de gang met een psychiater. Ik kijk niet, maar ga zo onderstaande tweet plaatsen met de hashtag voor de trending topics. Ook nooit eerder echt gedaan. Als je weinig volgers hebt komen je tweets niet altijd in de trending topics.

Zielenknijper is niet bedacht door Marten Toonder (die het wel gebruikte), maar door Multatuli in Woutertje Pieterse. #zg15 @onzetaal

En straks direct na afloop nog een tweet over mijn eigen recensies van Zomergasten uit 2006.

Hier de tweet.

Zomergasten zit erop. @jpgeelen van de Volkskrant schrijft direct zijn stukjes. Deed ik ook tijdens het seizoen 2006. www.dejongenskamer.nl/zomergasten.htm #zg15

En de keuzefilm is een grote favoriet van mij en daar heb ik eens over geschreven. Nog een tweetje.

Apocalypse Now nu op tv. Ooit schreef ik een lang dossierstuk over dit meesterwerk. #zg15 www.dejongenskamer.nl/apolyps.htm @VoorDeFilm

§ Waarover mensen ook schrijven, je geeft altijd iets van jezelf prijs.

§ Het viel me in de jaren negentig al eens op, jonge mensen die het woord tof gebruikten. Dat deed ik als kind ook en dat weet ik omdat ik jaren later een schriftje tegenkwam waarin ik eind jaren zestig een schoolreisje beschreef. Meerdere malen had ik het over tof. Ik kon me niet herinneren dat ik dat ooit had gebruikt. Later in mijn tienertijd, in de jaren zeventig, werd alles gaaf, onwijs gaaf.

Tof is weer terug en gaaf kom ik ook nog steeds tegen. Ik ben allergisch voor het gebruik van gaaf geworden, maar tof vind ik wel weer een tof woord.

En tegenwoordig is alles cool en chill. Dope hoor ik nog maar zelden, maar weer wel het vage swag, betekent zoiets als stijl. Awesome.

§ En nog over mosselen. Vroeger gingen ze eerst in een emmer met water om al het zand eraf te spoelen en moest je ook nog wel de zogenaamde 'baarden' van de mosselen halen. En kijken of alle mosselen zich ook weer sloten. De schelpen die open bleven konden niet goed zijn. Hoeft tegenwoordig allemaal niet meer en de mosselen kunnen zo gelijk de pan in.

§ Wat politieke correctheid kan helemaal geen kwaad voor een fatsoenlijke samenleving.

§ Tot mijn verrassing ontving ik een mail van de NRC. Er werd mij gevraagd of ik akkoord ga met de publicatie van mijn recent ingezonden brief in de NRC Next voor het jaarboek Geachte redactie, een bundeling van de aardigste ingezonden brieven van 2015 uit de NRC en NRC Next. In 2014 verscheen voor het eerst een selectie van de ingezonden brieven van dat jaar.

Mijn inzending kun je een eindje verderop op deze pagina vinden. Uiteraard ben ik akkoord gegaan en als mijn brief de eindstreep haalt, ontvang ik het boek in december.

Nou ja!

Geachte redactie, - NRC - NRC Next - 2015 - Uitgeverij Nieuw Amsterdam

§ En waar gelooft God nu zelf in?

§ Gezongen kinderversje.

Zeg ken jij de mosselman,
de mosselman.

Zeg ken jij de mosselman,
hij komt uit Scheveningen.

§ Ontving een mailtje van ene Tante Loe die een foto van mijn site wilde overnemen. Maar ik had hem ook maar ergens vandaan geplukt. De foto van een tompouce heeft ze gebruikt en verderop in het blogje ook verwezen naar mijn site. Het is een blogje dat van de hak op de tak gaat, dus herkenbaar. En van oorsprong is ze ook Haags.

Oude taart - www.tanteloe.com

§ Circus Renz verkeert in financiële nood. De naam van het circus is ooit zonder toestemming overgenomen van het nog steeds bestaande Duitse circus Renz. Het Duitse circus spande een rechtszaak aan, maar verloor die omdat de eigenaar van het Nederlandse circus verklaarde dat Renz een afkorting was van Ras Echte Nederlandse Zwervers.

§ Mannen zijn allemaal hetzelfde: Ze willen lang slapen, goed eten, veel drinken, een paar vrienden, muziek, computers, sport en sex.

§ Mondriaan is bebop.

§ Vrouwen zijn allemaal hetzelfde: Ze willen vroeg opstaan en vroeg naar bed, veel kakelen en houden van kinderen, katten, kamerplanten en kamillethee.

§ Insulinde is een benaming voor Nederlands-Indië en is bedacht door Multatuli. Combinatie uit het Grieks van insula voor eiland en Inde voor Indië.

Ook de beeldspraak 'een gordel van smaragd' voor Indië (en nu Indonesië) is afkomstig van Multatuli.

§ Amber en Fosfor. Een oud MS-Dos-dialoogje. Zelfgemaakte web-archeologie.

Amber en Fosfor - MS-Dos - dejongenskamer.nl

§ Bekijk eens een freeze-frame van de buienradar en bedenk dan dat er meer verschillende plaatjes zijn te maken met de pixels dan er fotonen, elektronen en andere kleine deeltjes zijn in het heelal.

www.buienradar.nl

§ En dat parterretrap een palindroomwoord is van twaalf letters, is een uitzonderlijk en astronomisch klein toeval. Maar het bestaat.

§ 'Alles wat niet gebeurt is ook toeval'. Otto Weiss.

§ Brekend nieuws:

Duitser kan vluchteling in huis aftrekken
van belasting

(Vandaag een kop van de Volkskrant op Google Nieuws)

De screenprint en nog meer koppen met brekend nieuws vind je op onderstaande pagina.

Brekend nieuws - dejongenskamer.nl

§ De Haagse band Di-rect is momenteel veel in de media. Een dagelijks programma op tv en zaterdag een jubileumconcert op het Scheveningse strand. De tv-soap is van alle kanten tot op de grond afgebrand. Ik heb wat gezien en snap het wel, maar toch is het Haags. Misschien geen sex en drugs en rock-'n-roll, maar wel gewoon lekker dollen. Zal toch wel. Kicken.

§ Radio 6 wordt hoogstwaarschijnlijk per 1 januari 2016 opgeheven. Doodzonde en een historische vergissing. Maar de VPRO gaat mogelijk verder met een eigen internet-programmering. Mijn idee is dat er dan ook een huisstudio voor presentator en jazzkenner Frank Jochemsen wordt ingericht. Kan hij live vanuit zijn eigen jongenskamer programma's streamen.

§ Facebook ken ik slechts van de buitenkant, maar ik zit wel op Twitter. Vooral voor het nieuws, maar als het om meningen gaat, dan kom je vaak negatieve reacties tegen. Dat kan aanstekelijk werken, of je gaat je doodergeren. Niet voor niets dat Facebook dan alleen likes uitdeelt.

§ In Vlaanderen en in Zuid-Nederland spreken ze van friet, in het noorden van patat. Maar er zijn ook mensen, waaronder ikzelf, die het hebben over patatfriet. Het lijkt dubbelop, maar komt van het Franse patates frites. Patates betekent aardappelen en frites komt van frituren. En in België heeft een patat al een eigen betekenis voor een aardappel en vandaar de voorkeur voor friet.

§ De woorden, liefdesbaby, snoezepoes, kijkcijferkanon en wegwerpliefde zijn bedacht door Henk van der Meyden.

§ Deze website is door mijzelf in elkaar geknutseld met basic-html en wat css, waar ik geen verstand van heb. Oldschool, maar al een tijdje met een witte, verbeterde layout. Nu ook alle oude pagina's aangepast en beter nog, alle pagina's zijn nu ook op mobiele apparaten goed te lezen. Was een hels karwei. Met dank aan Lester. En de hele site blijft natuurlijk nog wel een dwaalhof. Is een combinatie van weloverwogen keuze en onvermogen. Nu een mijlpaal bereikt na jaren van steggelen en uitstellen. Ik heb het bier voor straks alvast ijskoud gezet.

[ Mijn site in de marge is ergens nu wel rond, klaar en af, zowel qua vorm als inhoud. Een mengeling van Twitter, Facebook en een blog. Maar dan zonder reactiemogelijkheid. Ja, dan moet iemand maar mailen. En dan zet ik soms een reactie ook online. Maar wel alles in eigen beheer en in eigen hand. Egomania. ]

§ Onlangs haalde ik in een tweet al een paar zogenaamde 'paarplaatsen' aan. Het gaat om een combinatie van twee Nederlandse plaatsnamen die qua vorm verwant zijn.

Nu het hele lijstje teruggevonden met aanvullingen. Het was een idee van Woorddanser uit 2009. Van de nieuwsgroep nl.taal.

Lijstje met paarplaatsen (Woorddanser 2009) - dejongenskamer.nl

§ Twee jonge documentaire-makers gaan drie weken lang, 24-uur per dag, hun hele leven streamen met een videocameraatje en alles delen op sociale media. In een artikel in Het Parool leggen ze uit waarom. Een passage plaats ik hieronder omdat ik het treffend vind voor hoe sociale media voor veel mensen functioneren.

<< Ik vraag mijn vriend naar zijn verwachtingen. Hij weet dat ik te vaak op Facebook zit. Dat er momenten zijn dat ik achter mijn computer mezelf vergelijk met anderen, en ik heb er ook een handje van om likes te tellen. Vaak als ik een status-update wil posten, toets ik die eerst aan mijn omgeving: 'Is dit grappig of is het gênant?' Ik lach vervolgens om het feit dat zoiets futiels even zo belangrijk leek. Om vervolgens de rest van de dag toch de likes te tellen. Ik ben continu met mezelf in dialoog over mijn social media-gedrag. Vertel mezelf dat het me niet raakt, dat ik het niet boeiend moet vinden, maar toch trekt het. De likes, nieuwe followers, de aandacht, het applaus. >>

Waarom ik drie weken lang mijn leven ga livestreamen - parool.nl

Zelf zit ik niet op Facebook en op Twitter ben ik vooral een volger. Maar op Twitter voel ik ook een lichte kick bij een melding of bij een schaarse retweet. Ik snap het allemaal wel en iedereen zoekt aandacht. En met mijn websaaitje en dit kladblokje doe ik in de marge ook mee. Onlangs las ik een treffende samenvatting van Twitter: 'Twitter is gestold narcisme.'

§ Ben sinds heel lang geleden weer af en toe aan het frituren. En dat doe ik omdat de meeste frituurolie tegenwoordig nagenoeg geen geur heeft, dat was altijd mijn grootste bezwaar.

En toen even gegoogeld wanneer je frituurvet moet vervangen. Ik kwam een hilarische draad tegen op het Fok-forum. Velen willen lang doen met hun frituur, tot wel veertig keer. De verstandigste reactie kwam van iemand die acht maal adviseerde. Daar houd ik het dan ook op, acht tot tien keer. Is natuurlijk ook veel lekkerder verse frituur. En op die paar eurocenten moet je dan zeker niet gaan beknibbelen.

En het beste is natuurlijk om zelf aardappelen te schillen voor een frietje. Maar als je voor een zak diepvries gaat, dan is alleen de kreukelfriet van Aviko een goede aanrader. En ik vond vroeger een afwisseling van soorten mayonaise wel avontuurlijk, maar mijn vaste waarde is toch de olijfmayonaise van Albert Heijn. Perfect.

§ Tweet gemaakt. Het oude idee is niet van mij, maar ik heb er ook een paar aangedragen. De oorspronkelijke lijst is veel langer en staat in het archief van Google Groups.

Usenet 2009: Paarplaatsen:

Biggekerke - Zwijndrecht
Rechteren - Scheveningen
Stompwijk - Scherpenzeel
Waspik - Enschede

§ Ideetje verstuurd voor een radio- of tv-docu van 50 minuten over de huidige vinyl-rage.

Vinyl - Het zwarte goud

In de enige fabriek van Nederland, in Haarlem, staan 28 persen iedere dag in twee shifts vinyl te persen. De productie voor volgend jaar wordt geschat op tien miljoen stuks.

En dan zijn er al die oude, maar ook jonge verzamelaars, van oud en nieuw vinyl. Het zoeken en vinden, de koopjes en hoge prijzen op internet. Het afspelen met vrienden, de hoezen, de naaldjes, lp's, de singletjes ... De nieuwe platenzaakjes, kringloopwinkels, rommelmarkten en inboedels. En is de geluidskwaliteit wel echt zo superieur? Er zitten veel kanten aan. En de docu gaat niet alleen over de vinyl-rage in de jazz, maar ook over die in de popmuziek.

__

Bedacht me dat The White Album van The Beatles weleens de duurste lp's zouden kunnen zijn omdat de eerste oplage met een nummer-stempel waren genummerd. De eerste vier nummers waren voor The Beatlesleden zelf. Voor andere lage nummers worden torenhoge bedragen neergeteld op veilingen.

Geen opzienbarend voorstel, met als titel Vinyl - Het zwarte goud, en ik kan er zelf verder niets mee, maar het wordt nu opgepikt en verder onderzocht. Ik had ook iemand op het oog om het te gaan maken, hij is enthousiast en is pas net begonnen aan vinyl. De docu kan een persoonlijke zoektocht worden met een nieuwsgierige gids. Ik merk het wel.

§ Na de texmex-accordeon van Flaco Jimenez, hier nog een swingende accordeon-virtuoos. De Franse zigeuner-musette-swing-jazz-accordeonist Richard Galliano. Twee nummers op North Sea Jazz 2015 met wat context en interview.

Richard Galliano & New Musette Quartet - North Sea 2015 - Item NTR-televisie

§ Unox verkoopt sinds een tijd 'borrelworst'. Twee iets kleinere, rechte halve rookworsten in één verpakking. Je kan kiezen uit Pittig, Italiaans en Chili. Ik heb ze geprobeerd, maar flauwe smaken. En duur.

Nu een suggestie naar Unox gestuurd voor een variant Knoflook. Met knoflooksmaak en stukjes knoflook. Dat laatste is essentieel.

§ Het is nog niet eens zo heel lang geleden dat ik in een openbare telefooncel met een draaischijf en met kwartjes stond te bellen.

§ Een paar dagen terug plaatste ik een tweet naar aanleiding van berichtgeving in de NRC over de toespraak van minister-president Rutte bij de Indië-herdenking.

In een bericht van Maarten Back staat dat Rutte geen excuses wilde maken voor de misdaden die Nederlandse militairen tijdens de politionele oorlog in Indonesië hadden begaan. In het stuk staat een linkje naar een bron van de NOS. Maar daaruit blijkt dat Rutte geen excuses wilde maken voor het leed en de nasleep van de militairen en slachtoffers tijdens de Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog. Dat is toch een heel ander verhaal.

Ik heb de NRC-redactie nu gemaild en om opheldering gevraagd. Het gaat om de twee onderstaande links. De versie van de NOS is door diverse andere media overgenomen.

[ Reactie ontvangen en het was inderdaad onjuist, het bericht is aangepast. ]

Rutte maakt geen excuses tijdens Indië-herdenking - nrc.nl

Rutte maakt geen excuses tijdens Indië-herdenking - nos.nl

§ Nog een fijne muziektweet op de zaterdagavond.

# Van de openbare Facebookpagina van Wynton Marsalis: Video, The Majesty of the Blues, Septet at Le Grand Rex, Paris, 1988.

§ Drie tweets geplaatst over een favoriet nummer.

#1 Het nummer Old Town van Phil Lynott uit 1982 werd geen hit, maar is nu een klassieker. www.youtube.com/watch?v=o9n7EstQI5o

#2 En de cover van de Corrs, drie zussen, vind ik geweldig. Zowel muzikaal als visueel. Fantastisch trompetje! www.youtube.com/watch?v=f5DF-l7sVrI

#3 Hier nog een cover van Barry Hay van Old Town met de Metropole Bigband. www.youtube.com/watch?v=PFul1W-8jnE

En een paar jaar terug had ik er al een paginaatje over gemaakt achter deze site.

Old Town - Fanpagina - dejongenskamer.nl

§ Tien jaar geleden Barry Hay gesproken, niet in Den Haag, maar in Amsterdam. Na afloop van een publieks-tv-opname van Jiskefet in de studio's naast Artis. We zaten beiden in het publiek. Na afloop sprak ik hem aan. Den Haag, zei hij, is een slaapstad.

§ Een mening getweet. Wellicht ga ik dat toch vaker doen.

Hieronder de linkjes naar de twee berichten:

Rutte maakt geen excuses tijdens Indië-herdenking - nrc.nl

‘Geweld door Nederlandse militairen in Indië na 1945 was structureel’ - nrc.nl

§ Zomers avondeten: Een kom kruidige pompoensoep, lepel crème fraîche bovenop en wat korianderblaadjes. Met twee witte broodjes met gerookte makreel, wat zwarte peper en een likje mayo.

§ Spoonerisme:

Joop ging met de bouwvak op vakantie met zijn vouwbak.

§ Als tiener was ik bijzonder gefascineerd door mijn eigen dromen. Ik probeerde ze me bij het wakker worden goed te herinneren. En nu zou ik willen dat er een pil was waardoor ik niet meer zou dromen, of tenminste dat ik ze me niet meer weet te herinneren. Van een lust naar een last.

En ik denk dat films sterk verwant zijn aan de droomwereld van mensen, aan verlangens en angsten. Maar ook de visuele beleving in een donkere zaal, in de snelle montage en decoupage.

§ De bemanning van het ruimtestation ISS heeft sla gekweekt en nu ook opgegeten. Wereldnieuws via een persbericht van de NASA. Ook interessant als experiment voor een beoogde bemande missie naar Mars in 2030. Velen slaan aan het fantaseren, maar het is allemaal niet realistisch.

§ Een alcoholische zwerver zit 's avonds laat op een bankje in het park en lurkt uit zijn flesje bier. Ineens staat er een fee voor hem en zegt dat hij twee wensen mag doen die direct in vervulling gaan. De zwerver antwoordt, Dan wil ik een flesje bier dat weer gelijk vol is als ik hem heb leeggedronken. De fee zwaait met haar toverstafje. De zwerver neemt zijn laatste slokje bier en gelijk daarna is zijn flesje weer vol. Geweldig!, reageert hij. Maar de fee zegt, Je mag nog een wens doen. De zwerver bedenkt zich geen moment en antwoordt, Ik wil nog zo'n fles!

§ Als ik één wens zou mogen doen bij een fee, dan zou ik wensen dat ik altijd kon wensen.

(Via Lester.)

§ Brekend nieuws:

Edwin Evers overvallen
door verdriet

§ Ophef in Amsterdam over de opkomst van proppers bij restaurants in het centrum. Niets nieuws onder zon, vroeger heette zo iemand een stoepier.

§ Ik trof een stukje tabak in mijn shag aan dat langer was dan mijn vloeitje. Vroeger ging het verhaal dat als je zo'n zeldzaam lang takje naar Drum zou opsturen, dat je dan een gratis pakje shag retour kreeg. Later veranderde dat in een verhaal dat bij een bepaald aantal inzendingen een rolstoel werd gedoneerd aan een goed doel. Urban legends.

En je zou verwachten dat door internet de 'broodjes aap' welig zouden tieren, maar ik heb de indruk dat het juist minder is geworden door de massale controle en directe weerleggingen. Maar er circuleert nog genoeg onzin, ook in de serieuze pers.

§ Charlie Parker gaat over het dynamische leven en de snelle muziek van de grote stad, over New York, the Big Apple. Jaren veertig en Mondriaan maakt Boogie Woogie Broadway. Bebop.

§ Eind 19e eeuw ziet een Engelsman voor het eerst een giraffe in de dierentuin van Londen en roept uit, Such kind of animals don't exist!

§ Ik ben geen liefhebber van rap en hiphop, vooral omdat het me te agressief is. Maar de laatste tijd hoor ik toch wel mellow grooves uit die hoek waar ik steeds beter tegen kan en nu ook beter weet te waarderen. Ik ben onderhand wel helemaal klaar met al die poprock, wat het ook is. En de jazz van nu zit op een dood spoor.

§ Vandaag, precies 51 jaar na het concert van de Rolling Stones in het Kurhaus, bericht Martin Rep over zijn tv-interview over het concert voor het BBC programma Coast in 2010. Hoe liep dat af?

'Dus we staan hier op de plek waar Mick Jagger stond' - Martin Rep - martinrep.nl

§ The Tell-Tale Hearts perform Q65's "You're the Victor" at the Cavern Club in Hollywood, 1985 - Fotoclip - YouTube

§ 'De één heeft een bril nodig om te lezen. De ander een boek.' (Jan J. Pieterse)

§ Lekker, groene knoflook-olijven met losse stukjes knoflook.

§ Tweetje gemaakt:

Hogere luistercijfers @NPORadio6, 191.000. Moet meer dan genoeg zijn voor behoud van de zender. Teken de petitie:
www.petitie24.nl/petitie/radio6-soulenjazz-moet-blijven

§ Overal in het nieuws en heel veel views op YouTube over hoe je heel makkelijk met je smartphone een 3D-hologram-projector kan maken. Is weer evident een canard, want geen hologram en geen 3D, maar gewoon reflectie op een stukje plastic. Misleidend doordat het filmpje 2D is. Ook wordt gebruik gemaakt van bewegende voorwerpen in hologramkleuren.

Zo maak je met je smartphone een 3D-hologram - Met filmpje - ad.nl

§ Geen mop.

Een man kreeg een boek cadeau.
Hij was niet enthousiast en zei,
Ik heb al een boek.

§ Best hip, mannen met hoeden, hoedjes en petjes op. Voor buiten, maar als je ergens naar binnen gaat doe je hem af. Net als je zonnebril.

§ De allereerste aflevering van Zomergasten staat mij nog goed bij, die was met Pierre Jansen. Indrukwekkende televisie en ik raakte net als de gast zelf op het einde ontroerd. Een live-tv-opera.

Maar daarna heb ik per seizoen maar een enkele aflevering gezien, ik keek geen tv en voelde vaak niet de noodzaak. Toch vind ik het de beste tv-formule die ik ken.

In de zomer van 2006 had ik me voorgenomen om alle afleveringen te gaan kijken en te recenseren, ongeacht de gasten en de presentator. Voor op mijn blog en op de nieuwsgroep nl.kunst.film: internet. Maar dat wilde ik niet pas de volgende dag doen, maar direct na afloop. Tijdens het kijken al wat opschrijven op een papiertje, een mening vormen, zinnen bouwen en dan daarna gelijk typen, goed overlezen en wegzenden. Er kwam aardig wat respons op.

In die jaren was er nog geen sociale media en de kranten schreven niet (meer) over Zomergasten. De heren tv-recensenten - nooit een vrouw - zijn dan met vakantie. Ook op blogs werd nauwelijks wat geschreven.

En ik heb, in navolging van onder meer Nico Scheepmaker en Gerrit Komrij, altijd de ambitie gehad om eens zelf een tv-recensie te schrijven. Gedaan voor een klein publiek en dan wel vers van de directe digitale pers.

Er valt dan wel meer over te schrijven hoe en waarom ik dat gedaan heb, maar nu is het heel gewoon dat Zomergasten druk besproken wordt op Twitter en ook door de media.

Vanavond was schrijver Peter Buwalda de gast bij Wilfried de Jong, maar ik heb niet gekeken. Wel heb ik de vele tweets gevolgd gedurende de uitzending. En hoewel vrijwel iedereen positief was, hebben al die berichten me niet overtuigd om bij uitzending gemist wat terug te kijken.

En wat me dan nu opvalt is dat Twitteraars voortdurend bezig zijn met het evalueren van wat ze zien en met het formuleren van een mening, meer dan dat ze de avond geconcentreerd, of ontspannen volgen. Alsof mensen zitten te kakelen tijdens een film, verschrikkelijk. Maar ik ken het wel vanwege de recensies: direct een mening overdenken en die willen delen met anderen. Ook als uiting van je profiel, van je culturele of politieke voorkeuren en bagage ... Dat je ook zelf kan nadenken, smaak hebt en kan schrijven. Je kan je als kijker ook afwisselend verplaatsen in de gast en in de presentator. Of je overdenkt je eigen ideale tv-avond als je zomergast zou zijn.

Enfin, over Zomergasten kun je eindeloos praten en schrijven, over de gast, de fragmenten en de interviewer, maar ik wilde er destijds ook wat lekkers bij te eten en te drinken hebben.

<< En toen ik zes weken die recensies schreef, toen at ik
iedere zondag hetzelfde: een groene tonijnsalade met
daarbij twee zelf afgebakken knapperige kaiserbroodjes
en acht zelf gebraden grote kippenvleugeltjes. Om acht
uur, een half uur voor de uitzending, at ik de salade met een
broodje en vier vleugeltjes. Na de uitzending, het schrijven
en het uploaden nam ik een koud Palmpje en het andere
broodje met de laatste vier chickenwings. >>

De stukjes zette ik al voor middernacht online en het ging me ook om de impuls van het schrijven zelf. Ik had wel wat voorbereid, maar daarna kwam de samengebalde explosie om het heel snel op te schrijven. Schrijven om het schrijven, delen om het delen. To be or not to be.

Zes recensies Zomergasten 2006 - Hier overgenomen van mijn blog

Oorspronkelijke, algemene, kortlopende blog uit 2006 met reacties op de recensies - Malpertuis - vossenhol.blogspot.nl

§ Ik zou het niet erg vinden om nooit meer een nummer van Queen te horen. Of van Phil Collins.

§ Palindroompje:

lepelpappaplepel

§ Het boek heeft de tand des tijds destijds al niet doorstaan.

§ Vakantie in eigen stad. Een bordje pekingeend van Nam Kee. Heerlijk.

§ De tune van de Benny Hill show was een aanstekelijk deuntje. Het heet Yakety Sax en is in 1958 geschreven door James Q. "Spider" Rich en saxofonist Homer "Boots" Randolph III. Nu circuleert er een korte, spectaculaire clip uit de laatste Mad Max-film met een metal-versie.

Tune Benny Hill Show - Montageclip - YouTube

Yakety Max - Filmclip metalversie - YouTube

Yakety Sax - Original 1958 - Hoesclip - YouTube

§ Goede contact Rob heeft deze zomer zijn oude schoolband van 1963 weer bij elkaar gehaald om een nieuwe foto te maken van de band op het Scheveningse strand. Het was een remake van een strandfoto uit 1963 bij een strand-politiejeep. De band was van de Mulo Neptunus op Scheveningen, het gebouw waar nu museum Muzee inzit. Over de fotosessie is een filmpje gemaakt.

Schoolband 1963 - 2015 - Mulo Neptunus - Scheveningse strand - YouTube

§ Dit Kladblokje zit een beetje in een rustig vaarwater. Zoekende naar nieuwe onderwerpen en vormen voor mijn schrijfbehoefte. En zo vatte ik de ambitie op om eens een ingezonden brief geplaatst te krijgen in de NRC. Jaren terug ooit een poging gedaan, maar die mislukte. Nu had ik weer een onderwerp gevonden en een brief ingezonden, maar niet alleen naar de NRC, maar ook naar de NRC Next.

Ontving snel antwoord, de brief was hoe dan ook te lang. Helaas moeten inkorten en een tweede poging gedaan. De NRC ging er verder niet op in, maar de NRC Next heeft hem vandaag, woensdag 29 juli, geplaatst.

Jammer dat niet mijn volledige brief is opgenomen en waarin ik ook schrijf dat ik natuurlijk wel vind dat er onderzoek naar buitenaards leven moet worden gedaan. Dat is niet mijn punt.

En juist vandaag las ik op de site van De Gelderlander een artikel over de vrouw die de artist's impression van Kepler 452b heeft gemaakt. Bij het artikel staat ook de tekening. Geen enkele kritische noot. Ook niet net op de radio toen de vrouw aan de telefoon kwam. Tja.

Arnhemse illustrator geeft net ontdekte planeet Kepler 452b een gezicht - gelderlander.nl

§ Ik heb al een tijdje een pagina over 3D en zet er af en toe een update of reactie bij. De pagina gaat ook over pseudo-hologrammen en virtual reality. Onlangs een en ander bijgewerkt.

3D - Updates - www.dejongenskamer.nl/3d.htm#rea

§ Oost west, as best.

§ Hier een oud voorstel voor een verfilming van het sprookje en meesterwerk, De Kleine Johannes van Frederik van Eeden. Ooit mijn tanden in gezet.

[ En mijn voorstel onlangs gestuurd naar een grote filmproducent. Ze hebben een verfilming ooit overwogen, maar terzijde geschoven. Door mijn enthousiaste verhaal gaan ze er nog eens serieus naar kijken. ]

Inleiding - Treatment - Synopsis - Begin script - Boekadaptatie De Kleine Johannes - 1996

§ Al jaren hoor en lees ik over de muzikale guilty pleasures van mensen. Wat een onzin om je voor muzieksmaak te schamen, je vindt het gewoon goed.

Telkens weer - Willeke Alberti - Muziek Ruud Bos - tekst Friso Wiegersma - Filmclip uit Rooie Sien - YouTube

§ In september wordt er op het Plein in Den Haag voor de eerste keer het Festival van de lach georganiseerd. Ingegeven doordat Den Haag veel met humor heeft. Maar het tweedaagse festival belicht veel meer dan alleen Den Haag.

Drie jaar geleden had ik al een voorstel gestuurd naar Het Paard van Troje voor een HH-festival: Het Haagse Humor Festival. Een concept met een gedetailleerd programma. Nooit een reactie op ontvangen. Hieronder een passage uit het voorstel en een lijstje met Haagse mensen die horen bij de Haagse humor-traditie.

De Haag

Wat is Haagse humor en bestaat het nog? Als kind in de jaren zestig ontdekte ik de taal van de straat en de taal van de mensen op stand. Zelf bevond ik me er tussenin. Den Haag heeft die twee uiterste talen en accenten, van bekakt tot zwaar plat Haags. En dat in de koninklijke residentie, dus een ambtenarenstad, maar ook met een onderlaag die zich weinig ontwikkelt. Den Haag is ook nooit een arbeidersstad geweest. Gajes en de werkende midden- en bovenklasse.

Op het snijvlak van diplomatieke beschaafdheid, politiek en koningshuis, bloeide en bloeit en botst de directe en harde straattaal van de Schilderswijk. Beide zijn onderwerp van humoristen en van de humor van de stad. En niet de minste Hagenaars hebben zich ermee beziggehouden. Van Wim Kan, Simon Carmiggelt naar Wieteke van Dort, via Kees van Kooten, Dolf Brouwers, tot Bart Chabot en Sjaak Bral en vele anderen. Haagse humor wordt landelijk breed gedragen en gewaardeerd en het komt in vele contexten nog steeds terug in de media.

Haagse humor leeft! Met een uitroepteken of een vraagteken!?

Kom thùis
Wèf ùit
Kachel ùit
Kind in de zèk
Fiets plète
Ken met me kâhwe klâhwe
Ein bogtje vrete vashâhwe
Heb op ut Rèswèkseplèn
Vèfdùizend vèfhonderdvèvenvèftig èzere pèpe bè lope vèle

Wie van de mède of wèfe mot er nog schète?
Tis bè vève
Dan zèn we plète

Lijstje met Haagse Humor Figuren

Kees Actueel
Lou Bandy
Tijl Beckand (comedian, ken hem verder niet)
Wim de Bie
Godfried Bomans (enkele maanden na zijn geboorte verhuisd)
Adriaan Bontebal
Sjaak Bral
Dolf Brouwers (Sjef van Oekel)
Hans van den Burg (humormuziek met Gruppo Sportivo)
Johan Buziau (clown - 1920)
Remco Campert
Simon Carmiggelt
Bart Chabot
Fred Delfgauw (acteur en artiest)
Lia Dorana (actrice)
Wieteke van Dort
Rinus Ferdinandusse
Dimitri Frenkel Frank (deels Haags)
Harry Jekkers
Wim Kan
Frans Kokshoorn (ooit aangever van André van Duin)
Howard Komproe (cabaretier)
Kees van Kooten
Trudy Labij (comédienne)
Annemarie Oster (Hadimassa)
Karel de Rooij (Mini en Maxi)
Marnix Rueb (Haagse Harry)
Helga Ruebsamen (schrijfster)
Harry Touw (Fred Haché)
Jaap Vegter (striptekenaar)
Georgina Verbaan (Zoetermeer)
Bram Vermeulen
Paul van Vliet
Pierre Wind (humor-kok)

Het aanstaande Festival van de Lach gaat niet direct over Haagse humor, maar ik wil de suggestie doen om een open-HH-podium in te ruimen voor een verkiezing wie het beste plat Haags en het beste bekakt Haags kan praten.

Goed initiatief en alle succes mensen!

Website Festival van de Lach - Den Haag - festivalvandelach.nl

Latere update met mijn eigen compilatie en productie:

HaHaHaHa - Hommage Haagse Humor Helden - 35 min. - YouTube

§ The best cure for insomnia is to get a lot of sleep.

W. C. Fields

§ Aangetroffen.

Wordt gek van die negatieve commentaar.
Fijn die onweer.
De tuinhek stond open.

§ In de exacte wetenschap is 2+2 vier. Altijd en overal. In de taalwetenschap lees ik toch ook weleens een 3,9 of een 4,1.

§ Hij is een rijzende reizende ster.

§ Ik ben (slechts?) drie keer hevig verliefd geweest in mijn leven. En van alle drie de vrouwen begint hun voornaam met de letter E.

§ Hippe uitdrukking: Een paar gin-tonics wegtikken.

§ Drugs is van oorsprong een Nederlands woord voor drogist. Maar ook het Engelse doping is van Nederlandse origine. Doop betekende een dikke saus. Dope werd in het Engels later de benaming voor dikke opium.

§ Zeemansleven: In ieder stadje een ander schatje.

§ Open letter to Yoko Ono and Paul McCartney.

Amsterdam, 18th july 2015

Dear Yoko and Paul,

Please publish the music of The Beatles on Spotify and Apple Music.
Not for the money, but so young people can discover, appreciate and
caress the heritage of The Beatles.

Do it now, before it's to late!

With kind regards,

DJ Vos
(1960)

§ Palindromische rasterwoorden:

zuurkoolkoolzuur
raadhuishuisraad
beiaardaardbei

§ Ik heb trek in een broodje gyros.

§ De korte notities van dit Kladblokje van het afgelopen jaar tot nu toe en van 2014, heb ik nu op een aparte pagina gezet als een fragmentarisch vervolg op mijn bio-story A Swinging Safari. Het Kladblokje gaat verder zonder biografische voetnoten.

In my Life - Bio-story deel 2 - Herinneringen met oude en actuele voetnoten

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

In september/oktober 2016 was er ophef over een onderzoek waaruit zou blijken dat mensen die dialect of met een accent spreken beduidend minder verdienen. Vanuit taalkundige hoek kwamen scherpe reacties. Een van Marc van Oostendorp en een van Leonie Cornips heb ik gelezen. Ik ben geen wetenschapper en heb een gekleurde mening. Vandaar onderstaande reactie op de kritiek van Cornips op neerlandistiek.nl. Ik wilde dit altijd al een keer kwijt.

__

Platprater verdient meer - Leonie Cornips - neerlandistiek.nl

Als leek een reactie. Dat onderzoek rammelt mogelijk aan alle kanten, hoewel ik ook begreep dat het nog niet klaar is. Maar moet ik nu omgekeerd begrijpen dat er onder taalkundigen een consensus bestaat dat mensen met dialecten en accenten niet worden gediscrimineerd?

Taalkundigen zien taalvariatie dacht ik als een positief gegeven, maar is de werkelijkheid niet zo dat de dominante taalsprekers van bijvoorbeeld het Standaardnederlands, dialecten en accenten lager waarderen? En is het niet ook om die reden dat dialecten steeds kleiner worden en er steeds meer volgens een norm wordt gesproken en geschreven? Dan zijn mensen maatschappelijk en sociaal ook succesvoller lijkt het. Kwestie van navolging.

Ik ben voor goed onderwijs en education permanente van de standaardtaal, dat is het meest democratisch en geeft iedereen de meeste en gelijke kansen. Zeggen dan ‘hun hebben’ ook prima is, is idealistisch wel mooi en aardig, maar maatschappelijk gezien heb je daar juist niets aan. En ook taalkundigen brengen hun ideeën onder woorden in doorgaans onberispelijke standaardtaal. Dat doen ze vast niet voor niets.

P.S. ‘Hun hebben’ is mogelijk een slecht voorbeeld, maar ik denk bijvoorbeeld ook aan iemand die ‘brune’ in plaats van ‘bruine’ zegt. Of aan jongeren die plat Haags praten, die hebben mogelijk ook binnen hun eigen stad of daarbuiten minder kansen op de arbeidsmarkt dan jongeren die de standaardtaal spreken. Misschien domme vooroordelen, anders maar wetenschappelijk onderzoeken en dan goed.

__

Op Neerlandsistiek nog een reactie geplaatst na een aantal reacties van taalkundigen. Ik geef hem toch even mee.

Ik reageer nu nog op de reacties van Leonie Cornips en Lucas Seuren.

Wat ik primair bedoelde was, dat onderzoek kan in opzet niet deugen, maar wellicht klopt de uitkomst toch wel. Anders gezegd, ik had de indruk dat taalkundigen het hoe dan ook al vooraf niet met de conclusie eens waren. Maar ik begrijp nu dat dit op zich niet het geval is, hoewel ik dan toch twijfel signaleer door een gebrek aan vergelijkbaar goed onderzoek, terwijl er nu dus wel een onderzoek ligt. Misschien toch nog eens goed naar kijken als het helemaal klaar en openbaar is.

Leonie Cornips haalt aan dat dialect in een callcenter mogelijk niet wenselijk is, maar in een regionaal bejaardentehuis juist wel. Maar ik dacht bijvoorbeeld steeds aan een gemiddelde kantoorbaan op een ministerie in Den Haag. Wat zijn dan de kansen voor mensen uit alle delen van het land? Ik denk dat je met een dialect of accent dan minder succes hebt, ongeacht waar je vandaan komt. En dan is het op zich moeilijk onderzoeken aan de kant wie discrimineert en dan vind ik het zo gek nog niet om aan mensen zelf te vragen hoe ze spreken.

Maar nog een kernpunt waarom ik reageerde. Als je vaststelt dat er gediscrimineerd wordt, dan kun je twee dingen doen; je kan proberen de mensen die discrimineren te veranderen om dat niet meer te doen, ze moeten toleranter worden, of je gaat zorgen dat mensen met een dialect ook beter de standaardtaal gaan spreken. Wel, en dan geef ik gelijk antwoord op de reactie van Lucas Seuren, ik ben voor beide, maar toch vooral voor de laatste optie. Ik ben voor een verdere verspreiding van de standaardtaal via onderwijs omdat dit juist de kansen voor minderheden vergroot, ik ben voor een standaardtaal waarvan ik signaleer dat die zich ook goed en nog steeds meer over heel Nederland verspreid. Gaat ook grotendeels vanzelf. En ik begrijp dat de invloed van onderwijs ook beperkt is, maar het gaat om het principe.

[ Tot slot nog terzijde: Over het repliceren van alfa-onderzoeken. Ik bedacht me onlangs dat nu fout aangemerkte onderzoeken uit het verleden na replicatie best helemaal correct kunnen zijn geweest, maar omdat het om onderzoeken over mensen gaat (en of taal) kan het ook zijn dat mensen (en hun psyche) gewoon zijn veranderd in de loop der tijd, dus ook de latere uitkomsten. Geldt ook voor de waardering van bijvoorbeeld dialecten en accenten, die zijn denk ik heel tijd-, plaats- en cultuurgebonden. ]

Ik werd door Leonie Cornips zoals ik verwachtte wetenschappelijk gezien afgeserveerd. Toch nog een reactie gezonden om mijn punt juist als niet-wetenschapper te maken.

__

Nog een verlate reactie. Ik ben realist genoeg om te snappen dat de invloed van onderwijs beperkt is en ik heb ook weinig tegen dialecten en accenten, maar als blijkt dat jonge mensen daardoor later minder kansen hebben, dan vind ik dat je als samenleving daar wat aan moet doen. En het zou mij niet verbazen als over honderd jaar al die dialecten en regiolecten niet meer bestaan en er in heel Nederland een soort van Randstedelijke standaardtaal wordt gesproken. Ik las dat Friese jongeren al geen trek meer hebben in de Friese taal en het valt mij op hoe goed er al van Roodeschool tot Sint-Oedenrode Standaardnederlands wordt gesproken. En dan vind ik het democratisch om die dominante standaardtaal actief verder te verspreiden. Ruimte voor een tweede taal is er natuurlijk altijd. En dan bekruipt me toch weer het gevoel dat taalwetenschappers bij voorbaat weigeren te geloven dat een samenleving wel discrimineert op taal, want alle talen zijn immers wetenschappelijk gezien gelijkwaardig. En heel veel mensen zullen het heel jammer vinden dat al die mooie dialecten wellicht verdwijnen, maar ik vind dat juist niet erg, laten we allemaal maar in Nederland primair dezelfde standaardtaal spreken, daarin kunnen we dan tenminste gelijkwaardig zijn.

__

Economen en taal - Marc van Oostendorp - onzetaal.nl

Ook met een korte reactie van mij onderaan. Daar ben ik dan minder tevreden over. Ook contact gehad met Jan van Ours. Misschien reageert hij nog, maar voorlopig niet. Tja, als je geschoren wordt, moet je misschien wel stilzitten.

Februari 2017

Beste Marc van Oostendorp,

Ik wilde toch nog een keer reageren met een paar opmerkingen en het is niet nodig om hier verder op te antwoorden. Ik ben het dan nu kwijt. Ik probeer het kort te houden.

Ik heb je stuk vorig jaar gelezen over Chomsky en taal, dat taal bedoeld is om te denken in je hoofd en niet primair voor communicatie. Maar je kan een taal alleen leren door communicatie, dat gaat aan het denken vooraf. Kip of ei. Maar er is misschien meer aan de hand.

Vorig jaar heb ik nog op Neerlandistiek gereageerd op dialecten. En mooi hoor al die dialecten en het verstevigen van lokale identiteit, maar ik ben gewoon voor een en dezelfde taal, het liefst voor iedereen in de wereld.

Er wordt nu veel onderzoek gedaan naar hersenprocessen en taal. Ik verwacht daar niets van en heb er ook nog niets uit zien komen. Allemaal giswerk. Ik respecteer de wetenschap, maar over onze hersenen weten we nagenoeg niets, nada. Waar zit dan bijvoorbeeld bij mij het woord sex opgeslagen in mijn hoofd? Hoe moet ik me dat voorstellen op molecuul-niveau? En wat als ik verder aan een mooie vrouw denk, en er beelden bij bedenk, of dat ik er 's nachts visueel over droom? De wetenschap en de mensheid staan voor een groot raadsel. En dat brengt mij als in principe ongelovige er toch bij om recent in te zien dat de mens en ook de taal een onderdeel is van de metafysica van ons bestaan. Zonder dat ik nu kan invullen hoe het dan wel zit. Maar ik ben teruggekomen van mijn idee dat alles toevallig is, ik denk nu juist het tegendeel. Enige idee dat ik heb is om een beetje een aardig leven te leiden en niet veel slecht te doen ...

Ook heb ik je een paar keer benaderd over taalverandering en de media en onderwijs. Die zouden geen invloed hebben. Dat betwijfel ik nog steeds en er is geen echt groot nieuw onderzoek naar gedaan. Ik was vroeger goed in Duits, ook in uitspraak en dat kwam zeker ook omdat ik als kind veel Duitse televisie had gezien. Kan niet anders, en als dat niet zo is, waarom is dat dan niet zo? Metafysica misschien. Misschien komt taal op een heel andere manier tot ons dan we denken, en zegt de theorie van Chomsky weinig dat alle talen ergens hetzelfde zijn. En dan? Hoe zit dat met de evolutie en waarom ineens spraak en taal? We weten het niet. Ik vrees dat dat altijd zo blijft.

En recent denk ik dat het Nederlands toch een bijzondere taal is en dat Nederlandse dialecten primitiever zijn dan de standaardtaal. Ik ben een sterkere subjectivist geworden en ga uit van mijn eigen normen en ervaringen. Wat heb ik anders?

Alle taal- en letterenwetenschap is een vorm van historisch onderzoek en geen exacte wetenschap. Dat geldt ook voor fonologie.

Taalkundigen zonder kinderen kijken heel anders tegen taal aan dan mensen met kinderen. En dat bedoel ik niet negatief, maar is een constatering.

Tot slot. Vorige zomer schreef je over het feuilleton van A.F.Th. Ik ben na twee weken afgehaakt omdat ik het verhaal te onzinnig vond en ook slecht geschreven. Jou viel van alles op in het verhaal, ook dat vond ik belachelijk, maar bij nader inzien moet ik nu zeggen dat ik onlangs allerlei opmerkelijke verbanden in de taal ben gaan zien op micro-niveau. Ik was nergens naar op zoek, maar het kwam op mijn pad en op me af. Bizarre ontdekking waar ik verder niet over ga schrijven, maar ik ben niet gek geworden en ben het ook niet van plan te worden. Heel wonderlijk allemaal en het is een grote puzzel waarvan ik de omvang wel kan inzien, maar ik heb geen enkele oplossing, ik heb maar een woord voor alles: raadselachtig.

Goed weekend, en met vriendelijke groet,

DirkJan Vos

En let eens op vogels in al hun verschijningen, vormen en betekenissen. Daar is het ergens bij mij mee begonnen.

Is het mogelijk dat er een kracht bestaat die sneller dan het licht gaat? Een kracht die we niet kunnen waarnemen? In hoeverre bestaat de vrije wil en kunnen we autonoom denken en handelen? Ik hou nu alles voor mogelijk, maar ik hou ook niet van speculeren en doe er verder het zwijgen toe, maar voor mij staat nu wel vast, Alles Hangt Met Alles Samen. Het leven en de werkelijkheid is hoe dan ook natuurlijk ook een concept. Leef eenvoudig en stel niet te veel vragen en hoge eisen. Kies voor de liefde en voor zorg voor je kleine omgeving en de natuur en niet voor de grote ambities en het geld. Probeer voor de tijd hier een beetje een goed mens te zijn en geniet. Meer niet.

ARF

Eind jaren tachtig ontwikkelde ik het concept van ARF, de wereld die uit drie basiselementen bestaat: Abstract, Realiteit en Fantasie. Ik heb er al eens wat over geschreven. Het spreekt wel voor zich en het is ook een levensbeschouwing van de nevenschikking waarbij alles in de werkelijkheid voor mij van even groot belang is. Maar door de raadselachtigheden heen kwam ik tot een verdere uitbreiding van ARF met de vier bekende natuurelementen water, vuur, lucht en aarde. En ook de parameters beweging en snelheid in de vormen van transportmiddelen horen erbij. Je kan inert op een punt blijven, maar ook bewegen en verplaatsen via lopen, rennen, (rol)schaatsen, paardrijden, je hebt een driewieler, een step, de fiets, een roltrap, brommer, scooter, motor, een lift, auto, trein, boot, helikopter, zeppelin, parachute, luchtballon, vliegtuig, raket en nog zo wat. En er is natuurlijk ook nog dansen op een vast punt. Of bewegen via sport. Maar snelheid is ook internet, computers en de deeltjesversneller van CERN. De snelheid van het licht. Kan het nog sneller? Zichtbare en onzichtbare zaken.

Het heelal dijt na de big bang uit en koelt uiteindelijk alle materie af en komt alles tot stilstand, of krimpt het heelal weer en ontstaat er een nieuwe big bang?

Het mysterie van de zwaartekracht.

Dan zijn er tijd en ruimte, een bekende tweedeling. We leven in het hier en nu, daar draait het om, de geschiedenis schuift achter ons weg en we gaan een ongewisse toekomst tegemoet. Seconden, uren, dagen, maanden, jaren, eeuwen, miljoenen en miljarden jaren verglijden als een schaduw. En jaarlijks keren de seizoenen terug van lente, zomer, herfst en winter. En de ruimte is de plaats voor materie, de mogelijkheid tot verplaatsing. Ruimte is ook mijn jongenskamer of ergens midden op open zee. Het verlangen om te reizen en te verkennen. Tijd en ruimte zijn relatief volgens Einstein, Einstein, een steen.

Dna is materie die informatie kan vasthouden en kopiëren. Evolutie?

En er is het lichamelijke van eten en drinken en slapen, van sex voor voortplanting en lichamelijk genot. Alcohol en drugs. Het uiteinde van het lichaam is de huid, die wit of zwart kan zijn. We hebben zintuigen, we kunnen zien, horen, ruiken en voelen. Kleuren, geluiden, zacht en hard, koud en warm, geuren en smaken. Liefhebben en genieten.

En mensen hebben ambities en willen de beste zijn in van alles, het meeste geld verdienen, de mooiste zijn, veel prijzen ontvangen, altijd willen winnen. Dat is ergens economie, maximale behoeftenbevrediging met de minste inspanning. Is dat de kracht van de evolutie? De strijd om de sterkste en de meest aangepaste te zijn, wat ook een kracht is. En toch weten we nog maar heel weinig en misschien ook niets, want hoe zit het eigenlijk echt met evolutie en dna? Hoe is een mens gaan praten en zijn landdieren gaan vliegen? Ik twijfel aan alles nu.

Cijfers en letters, ik ben met beide altijd bezig geweest. En één raadsel is voor iedereen openbaar en dat is het raadsel van de priemgetallen, niemand weet waarom en hoe dat zit. Taal is het vermogen om te denken en om te communiceren. Maar hoe zit taal in onze hersens opgeslagen en alles wat we weten en al onze herinneringen? Wat zijn neurale netwerken, een mistig verhaal. Ik begin eraan te twijfelen en ons hele concept van de menselijke werkelijkheid zit mogelijk heel anders en metafysisch in elkaar. Ik heb alleen geen antwoorden, maar de wetenschap ook niet.

Het leven als een reis met hindernissen, met angsten en verlangens, net als in dromen en in films. Controle over de werkelijkheid of juist de controle verliezen, is er wel controle? Escapisme met kunst, muziek en literatuur. De vlucht naar het hogere. Maar ik blijf een dier met een aangeboren natuur en drift. Of niet en is de mens een apart wezen? Zijn wij meer dan ons brein en dna? Wat is ons brein en dna?

Loslopende parameters. De wil en hang naar macht, naar politiek. Oorlog en vrede, moord en doodslag. Beroemd en rijk worden. Onderwijs en educatie, wetenschap en techniek, religie. Geschiedenis en biologie. Economie, taal, sport. Wis- natuur- en sterrenkunde, scheikunde. Liefde voor mens, dier en natuur. Kunst, verdriet, humor en muziek. Dansen!

En is alles na de big bang een lange voorspelbare, natuurkundige keten van oorzaak en gevolg, ook al ons denken en handelen? Heden, verleden en toekomst staan vast en is niets toevallig? Mogelijk is deze gedachte een dwaalspoor.

Is vrijheid leven zonder angst? Maar er is altijd wel angst en schuld en boete. Er is een eeuwig verlangen naar vrijheid, maar is een mens is ooit echt vrij? Misschien wel helemaal nooit. Bestaat toeval of helemaal niet?

[ ... ]

Het zijn allemaal geen oplossingen, maar het is een inventarisatie van parameters. Een lijstje van meta-kloes die vooral en alleen over mijn eigen subjectieve leven, denkwereld en fantasieën gaan: ARF. Wat heb ik ook anders dan dat, maar dan kan ik nu niet schrijven over een door mij ontdekt persoonlijk groot anagrammencircus met Nederlandse en wat Engelse woorden. Ik heb er geen woorden voor en ben ergens sprakeloos en als ik de woorden had, dan word ik voor gek verklaard, mogelijk nu al. Maar ik ben niet gek. Hooguit dan een solipsist - wat ik jammer zou vinden - een solipsist op zoek naar een beetje vrije wil en wat contact. Maar eigenlijk heb ik geen enkel idee. Ben ik zelf aan het stuur, ben ik stuurloos, of word ik juist gestuurd? Voor mij bestaat toeval niet meer en hangt alles met alles samen.

Is de mens een vrije homo ludens, of een pion in een metafysisch spelletje Sims? En dan de hamvraag, maakt het wat uit, doet het er toe in dit korte leven van geboorte tot de dood? Leef!

__

Februari 2017

Tot zover en ik ben geen verlosser en ik weet ook niet of ik verlost wil worden, maar hoe toevallig of ontoevallig is je eigen leven? Denk er eens over na.

Oude conceptuele kwoot van mij:

De Homo Virtualis

"De utopie van het virtualisme is wanneer de mens zich bevrijdt van al haar animale, ideologische en religieuze denken, zij een staat bereikt waarin zij al haar behoeften, verlangens en fantasieën permanent kan bevredigen."

Tjilp, tjilp, tjilp.

PAARDEN

Naast de abstracte bewoordingen van mijn wereldbeeld van ARF, was ik ook op zoek naar een goed concreet voorbeeld van betekenissen over de wereld voor mij en die mogelijk niet toevallig op mijn pad zijn gekomen. Gisteravond vond ik ineens een sleutel: paarden. Ik zat de laatste tijd al langer op het spoor van paarden in mijn leven, maar moest nu ook denken aan de berijders en toen aan de naam van het Haagse café De zwarte ruiter waar ik vaak kwam. Tuurlijk dat ging ook om een paard, net als ik onlangs schreef over de firma van bioscoopreclames Cloeck en Moedigh die een ridder op een paard in hun logo hadden. Ja, ridders te paard zoals in De brief voor de koning, cowboys en indianen op paarden, het hek was van de dam. Hieronder volgt nog een lijst met kloes over paarden en waar ik zelf iets mee had. En let wel ik heb verder helemaal nooit wat met paarden gehad. Ik was bang voor paarden, maar heb ze als kind weleens geaaid. Het paard is een edel dier.

Ik ga nog even door, vul af en toe nog aan, en ik noem alleen de onderwerpen die ik uit mijn hoofd weet. Twintig jaar geleden noemde ik zo'n exercitie Een staalkaart van menselijke kennis, een soort van opsommende spreekbeurt. Zaterdagavond zag ik nog een deel van een show van Madonna op YouTube en die opende met allerlei beelden en dansen rondom paarden ... Toeval bestaat niet.

Wat direct in het oog springt is dat ik een aantal jaren voor het Paard heb gewerkt, het Haagse poppodium dat nu weer het Paard van Troje heet. En die naam grijpt dan weer terug naar het mythologische verhaal dat ik op de lagere school al leerde kennen. De centaur, ook uit de Griekse mythologie, half mens, half paard. De mythologische pegasus, het vliegende paard met vleugels. Ik heb vroeger geroeid in een dubbel-vier en was de naam van de boot Pegasus. Het zwaard van Damocles hing aan een paardenhaar. De eenhoorn, een wit paard met een puntige hoorn op zijn voorhoofd. Op een gegeven moment moest het Paard bezuinigen en werd er een actie gestart met de slogan, They shoot horses (titel van een popnummer). Ik heb toen een zwart actie-T-shirt gemaakt met daarop de tekst en daaronder het witte skelet van een paard dat ik wat grafisch had nagetekend uit een encyclopedie. Toch wel opmerkelijk.

Als kind zag ik regelmatig het paard van Gerrit de schillenboer op de laan en ik ben een paar keer met hem, hen mee geweest op de bok. Vort paardje, hortjik!

De buren van vroeger, de families Vermeulen en Steggerda, hadden ieder een paard in manege Meijendel in Wassenaar. Een paar keer geweest. Maar nooit paardgereden, een maal slechts kort ooit op een pony gezeten. Vond er niets aan. Ergens ook zielig. Ik heb een paard wel eens met een vlakke hand een suikerklontje gegeven. Paarden hinniken en steigeren. Je vangt ze met een lasso. Paarden kunnen een (witte) bles hebben op hun voorhoofd. Het paard van Sinterklaas (Americo), dan geef je het paard water en wortel bij de schoen. Het paard komt ook voor in wat Sinterklaasliedjes, 'Zachtjes gaan de paardenvoetjes, trippel, trippel, trippel trap ...', 'Hoe huppelt zijn paardje het dek op en neer ...' (ook bekend als, 'Hoe huppelt het paardje en dekt op en neer' en nog 'paardje is nog lang niet moe ...'. Een paardenbit, het paardenzadel en de stijgbeugels. De teugels, de teugels strak houden of laten vieren. Aan de leiband lopen, in de toom houden. Met oogkleppen op. Een roskam. Het zweepje en de paardrijlaarzen. Paardrijsokken. De cap en de rijbroek. Paarden eten haver uit een haverzak en ze staan op stal en liggen op stro of lopen door de wei. Eten ook hooi uit een ruif en iemand kan uit de staatsruif eten. Hoefgetrappel. Waterbakken. Een paard slaapt per etmaal maar drie uur. Wilde paarden, getemde en makke paarden, ze hebben manen en die worden soms mooi ingevlochten en versierd. Paarden kunnen een brandmerk hebben. Kleuterliedje: Hop paardje hop, met het kind op schoot. Een paardendek en een paardendeken. Paarden kunnen met hun voorpoten over de grond schrapen en akelig hard met hun achterpoten een doodschop uitdelen. Je kan een paard wel bij de waterbron brengen, maar je kan hem niet dwingen te drinken. Je hebt het houten stokpaardje als kinderspeelgoed, maar je kan ook in een gesprek steeds over je stokpaardje beginnen. Kinderen rijden wel paardje op de rug van iemand. In het zadel zitten, uit het zadel werpen. Je hebt ook houten paardjes op wieltjes voor kinderen. Twee mensen kunnen verkleed ook samen een paard spelen op een toneel. Er is het theater de Paardenkathedraal in Utrecht en het theatergezelschap Dood paard.

In mijn tienertijd heb ik een vrouw op een paard voor mijn ogen zien verongelukken doordat ze werd afgeworpen door het paard en op haar hoofd (hersens!) terechtkwam. Een klein trauma, heb er al eens over geschreven.

De bereden politie. Veel te zien in Den Haag, ook wel op het strand. Inzet bij demonstraties en relletjes door politie en ME. Wel meegemaakt. Ook de bereden (breejen) politie hier in Amsterdam en gek genoeg kwamen ze ook wel hier langs in dit kleine stille straatje.

Je hebt vooral paardenmeisjes die gek op paarden en paardrijden zijn. L. was dat ook geweest en mijn dochter had ook wel op paardrijden gewild. Ze heeft het wel een paar keer gedaan. Toen we een paar dagen op Vlieland waren heeft ze een paar keer op een pony gezeten op het strand. De pony heette dacht ik Rosa. Mijn dochter had ook een plastic paardje om mee te spelen en My Little Pony, met lang haar om te kammen.

In de Haagse Schilderswijk staat een groot beeld van een werkpaard op een sokkel, vlakbij waar ik woonde. In mijn docu-drama de Steen is het te zien en had ik er met krijt Rosa opgeschreven, verwijzend naar de opera Rosa, a horsedrama van Peter Greenaway en Louis Andriessen. Ik had die opera in de Stopera gezien. Een paar jaar geleden is er een musical gemaakt met nagemaakte oorlogspaarden, WarHorse. Paarden en het leger: huzaren, cavalerie, de ruiterbrigade. Kozakken op paarden, Die Walküren. Trekpaarden op het strand om boten op het strand te trekken, of werden gebruikt voor de mosseloogst en garnalenvangst. De paardenmossel. Het logo van het automerk Ferrari is een paard. Een Mexicaan op het logo van een pakje Caballero-sigaretten. Ridders en paarden. Ruiterstandbeelden. Paarden in de schilderkunst en dan vond ik hun hoofden vaak zo klein. Napoleon te paard. Vroeger wel geprobeerd om paarden te tekenen, maar kwam niet verder dan een soort van striphoofd. Verhaal gelezen van Harry Mulisch, De sprong der paarden en de zoete zee. In Het gouden paard van Suske en Wiske speelt een paard een belangrijke rol, ook is er nog het album Het rijmende paard. De bekende kwoot, "A horse, a horse, my kingdom for a horse!", komt uit een toneelstuk van Shakespeare. "All the king's horses and all the king's men", is een regel uit het Engelse kinderversje Humpty Dumpty. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Een vedette is ook een schildwacht te paard. De Amazones waren een fictief vrouwenvolk dat op paarden reed, naar analogie de amazonezit waarbij vrouwen schrijlings met twee benen aan een kant op een paard zitten. Het beste paard van stal. Iemand van stal halen. Een paradepaardje. De kracht van motoren wordt wel uitgedrukt in het aantal pk's, paardenkrachten. Zo was er het Franse autootje de Deux Cheveaux, met het vermogen van twee paarden. In Amerika had je de Pony Express. Muziekkorpsen, met name van het leger, met hoornblazers en trommelslagers te paard. Er is een haarlook, het ponykapsel. De prins op het witte paard. Daar kan een blind paard nog geen schade aanrichten. Honger als een paard. Een vrouw berijden, o la la. Een hobbelpaard. In mijn internet-story Xinix komt een paard voor. De Gulden Sporenslag, veldslagen, Waterloo. Het ijzeren paard is een locomotief. Een groot log paard wordt ook wel een knol genoemd. De fotoserie van Durbridge waarbij voor het eerst de bewegingen van een galopperend paard goed werden gezien; paarden in draf komen op een zeker moment tegelijk met alle vier hun benen even van de grond. Een poot als een paard. Paardengetrappel. Een paard loopt indoor in 'de bak'. De paardensmid. Het vale paard (de dood en ook een titel van een boek van Agatha Christie). En was er ook niet een Agatha Chritsie / Miss Marple-film, Moord in galop? Die heb ik dan wel gezien. Paardendokter, paardenbeenhouwer. Paardenkastanje. Een paardenkenner en paardenfokker, een paardenstoeterij. Het ontwerp voor het paardenstandbeeld van Leonardo da Vinci. Arabische volbloedpaarden. Steigerende paarden in brons gemaakt. Standbeeld van koningin Wilhelmina op het Rokin. Ruiterstandbeeld van Willem van Oranje voor het paleis Noordeinde in Den Haag. Het ruiterstandbeeld van koning Willem II staat op het Buitenhof, naast de Hofvijver. Het oudst bekende ruiterstandbeeld is van keizer Marcus Aurelius en staat in Rome.

Paarden in de muziek. A horse with no name, van America, Dig a pony van The Beatles. Crazy horses van The Osmonds, vond ik erg goed toen het voor het eerst te horen en te zien was op tv bij Een van de Acht. Er staat een Paard in de gang van André van Duin. Gek nummer, maar niet zo gek als je bedenkt dat bijvoorbeeld in de Schilderswijk mensen vroeger een paard in huis of de tuin hadden. Ik heb dat nog meegemaakt en ook wel eens een paard door de gang naar buiten zien gaan. Heel curieus. Er was ook een buurtmanege. In een rijtuigie van Schmidt en Bannink (de kont van het paard). A rider in the rain van Randy Newwman. Een paardenmenner ment het span. Het paard van Don Quichot heette Rocinante. Ik reed vroeger naar school en kwam ik langs allerlei maneges op de rand van Wassenaar. Bij het Vondelpark in Amsterdam zit ook een manege, heet dacht ik De Hollandse manege. Country & western, western swing. Sjef van Oekel zong, Paardenhoef om af te kluiven ... Operette Der Rosenkavalier. Het gekke paardrijdansje bij het nummer Gangnam Style van de Zuid-Koreaanse Psy. De titel van het album A day at the races van Queen gaat over paardenrennen en is overgenomen van de gelijknamige filmtitel van de Marx Brothers. One trick pony van Paul Simon en in het nummer If there is something van Roxy Music komt het woord ponytail voor. Ik ken een familie Schimmel en er bestaat het pianomerk Schimmel. Onder meer ezels, muilezels en zebra's zijn verwant aan het paard. De ruiters van de Apocalyps, Riders on the storm van The Doors. Ghostriders in the sky (jippiejajee, jippiejajo). Ook een gek nummer, Er hangt een paardenhoofdstel aan de muur. En natuurlijk nog Wild horses van de Rolling Stones, toch zeker een van mijn favoriete Stonesnummers.

Horse betekent in het Engels ook heroïne. Cheval is paard in het Frans, Maurice Chevalier. Cheval is ook een term bij roulette. Een outsider wordt ook een dark horse genoemd. Een taalkundige heette Paardekooper. De politicus Schimmelpenninck en Frits Huffnagel, en iedereen die Ruiter, De Ruiter of gespeld als Ruyter als zijn achternaam heet. Je hebt het paard bij schaken en maakt de paardensprong a1-b3 (Een schaakprogramma op de radio heette Man en Paard, gepresenteerd door Hans Böhm). Een paardenlul, een paardenkut. Het is het paard, het woord is dus onzijdig en een soortnaam, de etymologie is mij onbekend en ik zoek niets op. Als je paard omdraait krijg je Dr. Aap. Twee paarden paarden. Pa de nar. Een schimmel is als homoniem ook een zwamachtig organisme. Ik kende een meisje dat Saskia Roskam heette, net als VARA-radio-buitenlandcommentator Karel Roskam van weleer met zijn praatje in In de rode Haan. Een paardenstaart, paardenbloemen, paardenvliegen, zeepaardjes, een nijlpaard en luipaarden. Lelijke meisjes werden paarden genoemd, hu! Of iemand heeft een paardenbek, of een paardenkop. Iemand een hengst verkopen. Op deze site staat een uitleg van het woordenboekspel met als voorbeeld het woord rostuiser dat paardenhandelaar betekent. "Ik spreek Duits tegen mijn paard, Spaans tegen God en Italiaans tegen vrouwen." (Karel V). In Amsterdam heb je nog een schandaal gehad met een restaurant dat runderbiefstukken serveerde, maar was het goedkoper paardenvlees. Zelf heb ik nooit paardenvlees willen eten, nee, vond het te ver gaan. Wel een paar keer paardenrookvlees voor op brood denk ik. Er is ook paardenworst en dan paardenbiefstuk. De Tartaren te paard stopten biefstuk onder hun zadel zodat het tartaar werd, misschien een broodje aap. Huzarensalade. Een paard heeft geen poten maar benen, je hebt bij de benen ook de schoften en de schofthoogte, daar waar de benen aan het lijf vastzitten. Je moet een gegeven paard niet in de bek kijken. Man en paard noemen. Paard en wagen, de paardentram. Ik herinner me een opvallende poster van Toneelroep Amsterdam met het achterwerk van een paard, gemaakt door Reinier Tweebeeke. Een paar geef je de zweep op zijn achterste. Staldeuren voor paarden bestaan doorgaans uit twee delen. Ik kende een Nederlandse man, Bart van Glabbeek, die in Italië in een manege werkte als staljongen, stalknecht. Op de middelbare school had ik voor Duits een dichtbundel opgegeven voor het eindexamen, maar was een fictieve bundel, de titel was, Das rote Pferd. De Gele rijders in Arnhem. Jolly Jumper, het paard van Lucky Luke. Rodeo-rijden. Paardendieven. Paarden en stierenvechten met picadors. Paardrijleraar, paardrijlerares. Paardrijinstructeur, paardrij-instructrice. Een thema in de Amerikaanse western is de cowboy die op zijn paard een stadje binnenrijdt, een probleem oplost en weer weggaat op zijn paard, de ondergaande zon tegemoet. Zo heb ik ook mijn bio-story A swinging safari geschreven. Het paard achter de wagen spannen. Een dissel. In het kinderboek Pluk van de Petteflet van Annie M. G. Schmidt komt het paard Langhors voor en dat een heel lang en uitgerekt lijf heeft. De Paardenkraalstraat in Amsterdam. Van je Ajay jippie jippie jee. A lonesome cowboy, een eenzame cowboy op de prairie en a long way from home. Gaucho's op de pampa. Een broodje-aap was dat provo's in de jaren zestig politiepaarden wilden vergiftigen met suikerklontjes met lsd, ook zouden ze op hol slaan van de geur van leeuwenpoep. Paarden kunnen goed zweten en damp afgeven. Soms staat het schuim hun op de bek. Aan hun gebit kun je zien hoe oud ze zijn. De uitdrukking hoog te paard zitten. Aan een dood paard trekken. Een paardenmiddel. Een hengstenbal is een feest met alleen mannen en is de gelijknamige titel van een scabreuze sketch van Koot en Bie.

Freek de Jonge: Ik heb mijn zoon een paard gegeven voor zijn verjaardag. Een wit paard, als ie er niets meer aan vindt, dan kan hij er altijd nog op tekenen.

Paarden in films en tv. Dan denk ik gelijk aan de tv-serie Mister Ed het sprekende paard van het REM-eiland. The black Stallion, erg goede film en ben ik gaan kijken omdat Francis Ford Coppola hem had geproduceerd. Black Beauty, Engelse jeugdserie over een paard. Het afgesneden paardenhoofd in de Godfather. Stunts met vallende paarden in films. Blazing saddles van Mel Brooks. Denk ook aan een bekende paardenrace in Engeland die ik wel op tv zag. Die paardenrace heet de Grand National. Een steeple chase. De paardenraces van Ascot met een koninklijk tintje en bij Den Haag had je nog Duindigt voor paardenrennen, de drafsport. Paardenjockeys of er werd gereden in karretjes, in sulkeys, ben er een maal geweest. En dan gokken op paardenraces bij de bookmaker (bookie) die de qoots opmaakt. Zo kun je gokken op een koppel of een trio, zelf nooit gegokt op paarden. Je had ook op een gegeven moment wedkantoren voor paardenraces in Nederland ook in Den Haag. Was een keten, ik weet het weer, het heette Ladbrokes (wat dan zoiets betekent als jongeman blut). Een paard als Henri Buitenzorg, of Jojo Buitenzorg. Het stadhuis werd op 9 september 1995 door koningin Beatrix geopend. Ik was daar niet bij, maar ik ben toen wel naar een van de speciale theatervoorstellingen van Julius Ceasar van Shakespeare geweest in het Atrium. Een groots opgezet en feestelijk spektakel van het Nationaal Toneel met een kleurrijk lichtspel en echte paarden in een regie van Johan Doesburg.

Paardencommentatoren op radio en televisie, Hans Eijsvogel. Op een gegeven moment was er ook een soort van paardenracelotto, met uitslagen op tv, heette dacht ik Supertrio. De wedstrijd om de Gouden Zweep. Wedstrijden met twee- en vierspans, zoals de Miltary in Boekelo, cross-country, paarden voor de jacht. De paardenmarkt, de paardenslager, paardenshows en -verkiezingen. Paarden in het circus met acrobatiek (zonder zadel rijden), met pluimen. Paarden in dierentuinen, natuurparken en kinderboerderijen. Opwindpaardjes, plastic paardjes, mechanische paarden, ook kleine in een paaardenracespel, speelde ook een bordspel met paardenrennen. Een trekpop van een paard. De film Equus (Latijn voor paard) gaat over paarden en psychiatrie met in de hoofdrol Richard Burton. Een korte film gezien waarbij je een kamer zag en de camera steeds heftig bewoog alsof er een paard op hol was geslagen in de ruimte, maar je zag het paard niet, alleen maar de suggestie door camerawerk en geluid. Goed gedaan. Ook een korte film gezien met een paard en Mathilde Santing. Beetje lesbo-achtig. Paarden komen veel voor in westerns, een leuke kwoot is die aan het begin van Once upon a time in the West: You brought a horse to short with You. No, I brought three to many ... Paardenrennen bij de Romeinen in strijdwagens, de film Ben Hur. Een documentaire van Frederick Wiseman rond een renbaan. Ook herinner ik me scènes met paarden uit Lawrence of Arabia. Een scène in de film Lek van Jean van de Velde met veel paarden in een brandende paardenstal. Meindert het paard in de Fabeltjeskrant. Het paard Kleine Witje van Pippi Langkous en dat stippen had. In de wereld van Donald Duck kwam volgens mij dan een paard voor, of geen enkel, weet niet de naam. Wel een paard in de Disney-film Mulan. De houten paarden in de draaimolens van kermissen en paardencarrousels die op en neer gaan, zo ook die in Mary Poppins. De film They shoot horses, don't they?, niet gezien en gaat over een dansmarathon, ook niet gezien The Misfits met Marilyn Monroe. Paarden en een kampvuur, door een rivier(bedding) met laag water rijden. De tv-serie McCloud met de politeman (Dennis Weaver) als een cowboy te paard in New York. Er zit ook een politiepaard in Terminator 2. Paarden in westerns worden aan dwarspalen vastgemaakt voor saloons. De tv-western-series die ik heb gevolgd waren Rawhide, Bonanza, Gunsmoke en High Chaparral. En er was natuurlijk de serie Zorro de gemaskerde held op zijn paard. Ook de Lone Ranger met Roy Rodgers, maar dat kende ik verder niet. De film Brokeback Mountain niet gezien. Veel paarden in de jeugdserie Floris met Rutger Hauer van Paul Verhoeven. De paarden van Winnetou en Old Shatterhand. Het ros Bazhaar. In radiohoorspelen werd het geluid van paardenhoeven gemaakt met halve kokosnoten. Paardrijders maken ook klakkende geluiden met hun mond om hun paard aan te sporen, ja met sporen, de puntige ijzeren stekels aan hun laarzen die ze tegen de buik van het paard aandrukken. Paardenverwaarlozing en mishandeling, paardenmisbruik en mutilaties. Ik hou op. In Butch Cassidy en the Sundance Kid springt een paard door een treinwagon heen. De BV van Chiem van Houweninge in Den Haag heet Blue Horse Productions. In de Disney tekenfilm Assepoester (Cinderella) veranderen muisjes in paarden. Over het paard getild zijn. Paarden komen heel veel voor in de fotografie. Een aantal jaren geleden won een foto met paarden de World Press Photo, een groep van donkere paarden op de vlucht voor water en in het midden lichtte een wit paard op.

Ik heb paarden altijd wel mooi gevonden, maar ik was er bang voor, grote beesten en was angstig dat ik een doodschop zou krijgen als ze wild zouden worden. Ik heb paarden ook wel eens zien eten en met hun bek zien malen. Een grappig gezicht. Vlakbij de laan waar ik als kind woonde stond wel eens een paard in de wei bij de molen.

Paardendressuur, springconcoursen met oxsers waar overheen moet worden gesprongen en met barrages. Jumping Amsterdam in de Rai, de Brabant Hallen, drafbaan Wolvega. Paardenras. Anky van Grunsven met de olympische paarden Bonfire en Salinero. Een verplichte of vrije kür uitvoeren op muziek. Paarden die dansen en pirouettes draaien. Strobalen. De balsport polo met paarden en ruiters. Paarden hebben relatief lange nekken, een nek-aan-nekrace. Springruiters Gerco Schröder, Jeroen Dubbeldam, Jos Lansink en Edward Gal. Een remontepaard is een nieuw paard dat een oud paard in het leger verving. Als ik aan een mens met een paardenhoofd denk, dan zie ik Halina Reijn, Tanja Jess en Rudi Carell voor me. Het peerd van ome Loeks (is dood) staat als standbeeld in Groningen. Het paard van dondergod Wodan. De paardensport. Paardrijden met een hoge hoed. Paardentrainers en paardencoaches. Paardentrailers voor achter de auto. Een paardenstal of een paardenbox. Paardrijles, een paardenkraal (coral), paardenpensions voor oude paarden, een paardenkerkhof. Ponypark Slagharen. Shetlandpony's en dwergpaardjes. Ponykamp. Een ruin, een vos. een ros, een hitje een ket, een mustang. Je hebt een sloom paard, het kan temperamentvol zijn of vurig en een paard kan tekeer gaan als een furie. Een molenpaard. Een paard kan een trekdier of een lastdier zijn. Nero, Zwartje. Een dekhengst, de stud. Vroeger had je het zogenaamde 'vierendelen', volgens mij werden mensen dan met vier paarden uit elkaar getrokken aan hun armen en benen. Spaanse paarden, hoge schoolpaarden in Wenen. Lippizaner paarden. Paarden galopperen, gaan in draf of stapvoets. Ze kunnen koliek hebben. Paarden en koetsjes, rijtuigen, postkoetsen, een diligence, een huifkar, de Gouden koets. Paardenliefhebbers. Het trekpaard voor binnenschepen en trekschuiten. Werkpaarden, paarden voor koeriers, voor molens, om te ploegen op het land, als lastdier. Het paardenpad, het ruiterpad door het bos. De geur van paardenvijgen, paardenzeik en paardenvet. De hoefsmid en een hoefijzer brengt geluk. Hoefnagels. Hoefijzer werpen als kermisspelletje. En ik heb al heel lang een hoefijzer en die hangt in de gang, maar voor geluk net verkeerd om.

Restaurants Klein en Groot Paardenburg, De hoefslag. Paardenenkels worden verstevigd en ingezwachteld, waarom precies heb ik nooit geweten. Van je hoeven storten. De konikpaarden in de Oostvaardersplassen. Het przewalskipaard bekend van het Groot Dictee. Hengsten en merries, nachtmerries. Veulens. Wel eens de geboorte van een veulen gezien op tv, dan komen eerst de benen. De moederkoek van paarden werd wel begraven of ophangen. Nog een onsmakelijk weetje: een kut wordt ook wel 'een uitgezworen paardenoog' genoemd, iegh! Lodewijk den Hengst, de echte naam van deejay Lex Harding. Een mountie is een Canadese politie-agent op een paard in een rode uniformjas en met een bruine, brede, platte hoed. De koninklijke stallen in Den Haag, de geweldige conference De (opper)stalmeester van Wim Sonneveld, die kende ik als kind nagenoeg uit mijn hoofd. Daags voor Prinsjesdag worden de paarden van de koninklijke koetsen op het Scheveningse strand getraind op het verdragen van harde knallen met vuurwerk, altijd goed voor een foto in de krant. Als paarden ernstig vallen moeten ze vaak worden afgemaakt, ook bijvoorbeeld als ze een been breken, een kreupel paard. Er zijn schimmels, boerenpaarden, Friese stamboekpaarden, van paarden wordt hun staart wel afgesneden. Je hebt ook de horsesaddle als tapashapje, een gegrilde garnaal met mozzarella in de rug en omwonden met spek. Het paard van gymnastiek en turnen, het toestel heet ook voltige. In 2017 eerste dier, proefbuisveulen geboren uit bevroren eicel. Er is het biermerk De drie hoefijzers en in het logo van de krant De Gelderlander staat een ruiter. Een vrouw met lange, ranke benen heeft ook wel stalpoten. "Ga het woud in en maak een paard tot je vrouw", de Dogon. Een fiets wordt een stalen ros genoemd. Van paardenhaar worden strijkstokken gemaakt. In de oude elektriseermachines zat ook paardenhaar om door wrijving elektriciteit op te wekken ... Paarden kunnen zwemmen ... Een paardencoach. Een paard is een trouwe viervoeter. Een paardenfluisteraar ... Als kind kwam ik met ons gezin en de buurfamilie Vermeulen na een dag schaatsen in de polder in café Het blesse paard, het was er vol, luidruchtig en druk. Ik vond het er doodeng en moest huilen en wilde weg.

En zo kwam ik de laatste maanden steeds paarden tegen in het nieuws en op internet. Kleine dingetjes, een soort van reminders. En nu deze lange lijst met kloes, maar ik kan er verder geen chocola van maken of betekenis aan geven. Maar toch opmerkelijke verbanden en zoals gezegd, ik had niets met paarden, paarden hadden wat met mij. Ik werd min of meer gedwongen om deze litanie op te schrijven. Hoe zit dit alles in mijn hoofd opgeslagen? Zit het daar wel opgeslagen? Ik kan zo nog een paar duizend van dit soort lijsten maken. Hallo, is daar iemand?

__

... And of course Henry the horse dances the waltz!

Uit het Beatlesnummer Being for the benefit of Mr. Kite.

__

It's a strange world, stranger than paradise, of c'est la vie? Leef!

__

Andere kloes die er naast paarden op onverklaarbare wijze uitspringen zjn onder andere steen(en), molens en molenaars, katten, bomen, rood, vuur, handen en voeten, pink, de viool, drum(mers), bom, vogels, fietsen en de opeenvolgende letters in het alfabet k, l (el en elle), m en n en vooral ook water. Ik sta voor een raadsel.

__

Een staalkaart van menselijke kennis: Druppel (1996) - De Jongenskamer

§ De korte notities van dit Kladblokje van ergens in 2015 en van 2014, heb ik op een aparte pagina gezet als een fragmentarisch vervolg op mijn bio-story A Swinging Safari. Het Kladblokje gaat verder zonder biografische voetnoten. Maar neem eerst eens de tijd voor A Swinging Safari 1984-1994.

In my Life - Bio-story deel 2 - Herinneringen met oude voetnoten 2014/2015

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl