Ahmas

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

Amsterdam - Den Haag 1960

Voor je deze pagina gaat lezen, neem dan eerst even een half uurtje de tijd om mijn (wat lange) fictie-verhaal te lezen dat ik over dit onderwerp schreef. Doen, je zal geen spijt hebben.

De Nieuwe Courant - Fictie 2016 - DirkJan Vos - De Jongenskamer

Ik ben denk ik drie keer naar het casino geweest in Scheveningen. Begin jaren tachtig en ik ging er heen om een klein gokje te wagen met familie of vrienden, een avondje uit. Niets bijzonders verder. De laatste keer kan ik me nog goed herinneren, want toen had ik het geluk aan mijn zijde. Ik heb niets met gokken of geluksnummers, maar ik had voor die avond het getal 16 genomen om random in te zetten. Een praktische keuze zonder enige bedoeling. Maar het werkte en met weinig inzet haalde ik binnen korte tijd meer dan 2000 gulden aan winst op. Dat maakte wel wat bij me los en ik wilde wel meer. Het is immers een geluksspel en iedere inzet biedt nieuwe kansen. Ik verloor weer wat en won weer wat. Het werd later en het gezelschap met wie ik was, was blut en ging naar huis. Ik bleef nog een tijdje en zette verhit in aan de roulettetafel. Maar mijn winst slonk naar zo'n 1400 gulden en toen maakte ik de beslissing om te stoppen. Van een roulettetafel kun je uiteindelijk alleen maar verliezen, zo zit het gokspel in elkaar. Ook nooit meer teruggegaan.

De volgende dag was een zaterdag en ben ik naar de stad gegaan en heb ik een aardige muziekinstallatie gekocht. De rest van het geld opgemaakt aan uitgaan. En ik wist dat ik nooit meer naar een casino zou gaan, dat zou wel heel dom zijn. Ik had goed gewonnen en de kans dat het zich zou herhalen was heel klein.

Tien jaar later heb ik een idee voor een verhaal, voor een aanzet tot een verhaal. Een man van rond de dertig is berooid en loopt op een donkere winteravond door de Haagse binnenstad. Er ligt sneeuw. Hij loopt langs de Hofvijver en daar ziet hij een man in een wit gewaad en op blote voeten op een bankje zitten. De man gaat naast hem zitten en spreekt hem aan. De man met het gewaad stelt zich voor als Ahmas en zegt dat hij goeroe is van Arf. Het gesprek gaat zo even voort. Dan stelt Ahmas voor om de berooide man weer aan geld te helpen. Als hij met hem naar het casino in Scheveningen zou rijden met een taxi dan kon Ahmas hem een winnend roulettegetal geven. De man heeft niets te verliezen en stemt in. Hij pint 100 gulden en met een taxi rijden ze naar Scheveningen. Ahmas geeft hem op het laatste moment het getal 16 op en de man gaat het casino binnen met de 100 gulden en zet in. Het balletje valt op 16 en de voorspelling is uitgekomen.

Veel verder had ik het verhaal niet bedacht. Ze zouden hun intrek nemen in hotel Des Indes en de berooide man zou nog vaker naar het casino gaan en steeds met een winnend getal dat Ahmas hem had gegeven weer terugkomen met de winst. Misschien werd het vertrek in het hotel wel een bedevaartplaats, of werden ze er later uitgegooid als bekend wordt dat hij een roulettevoorspeller was. Daar ging het me niet om, het ging me om het idee van de fictieschrijver dat je een random-wereld kan schetsen en keuzes kan maken of mensen wel of niet winnen, links of rechtsom gaan. Jaren daarna heb ik dat gegeven nog eens herhaald in het verhaal Elle dat ergens op deze site staat en waar ik een man en een vrouw laat dobbelen bij strippoker. Het mooie was dat ik kon regisseren welke getallen er werden gegooid en zo het verloop van het verhaal werd bepaald. Dat verzinnen en sturen was een groot genoegen.

Zelf heb ik me altijd als een randomrunner door het leven gebaand, tenminste dat dacht ik. Stuurloos en zonder ambitie. Carpe diem. Maar nu? Bestaat er wel een vrije wil? Ik ben gestopt met een hoop verslavingen, maar was dat uit vrije wil? Ik ben ernstig aan alles gaan twijfelen en weet niet waar het eindigt. Ahmas, Alles Hangt Met Alles Samen in de wereld van Arf, Abstract, realiteit, fantasie.

__

De Nieuwe Courant - Fictie 2016 - De Jongenskamer

Elle - Fictie 1997 - De Jongenskamer

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl