B a b y L o v e
DONDERDAG 4 MEI
----------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.film
Date: Don, 4 May 2000 13:43:00
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: ik heb LEK ook gezien
----------------------------------------------------------------
Op Fri, 5 May 2000, ReindeR Rustema schreef:
> en met alles wat de recensenten aan positiefs hebben weten te
> verzinnen ben ik het denk ik (ongelezen) wel eens, ik heb
> alleen de kruisje geteld in het Mijn Mening lijstje in de
> Filmkrant.
Ik heb de Filmkrant pas van het weekend gelezen, en Lek is inderdaad
uitzonderlijk goed gewaardeerd... Ook heb ik daarin de recensie
gelezen van Chris Buur en daar kon ik me heel goed in vinden.
Tweederde van de recensie is positief, maar de laatste 30% van het
stukje is -als je eerlijk leest- toch zeer pittig. Het schijnt te
kunnen: als je alle zwakke dingen van een film even niet meerekent dan
is het toch een uitstekende film. Journalisten kunnen blijkbaar heel
goed met dit soort dubbele brillen kijken (en volgens mij het publiek
ook steeds meer), maar ik probeer juist van al dat soort halve of hele
meta-standpunten af te komen. En ik kan dus niet net doen dat ik de
film eigenlijk wel goed vind, behalve dat ik er veel dingen slecht aan
vond... Ik vind Lek geen goeie film, maar wel met een hoop positieve
punten... En natuurlijk niet alleen vanwege die schopscene en het
ontbreken aan sex...!
Maar je komt er ook niet uit. Ik behoor weliswaar tot een kleine
minderheid, maar er zijn ook andere film- en theaterliefhebbers die,
net als ik, nix meer zien in dat nep-acteren zoals Victor Low in Lek
liet zien. Het probleem is echter dat de meeste mensen dan niet ineens
weten waar ik het over heb. Die zien en voelen niet wat ik zie.
Victor Low zelf voorop.
Chris Buur heeft de rol van Low ook flink gekritiseerd
(hij vergeleek Low ook met Michiel Romeyn van Jiskefet:
toeval -want ik maakte die vergelijking ook- en blijkbaar
kijken we op dezelfde manier). Maar voor Chris Buur stonden
deze, en ook andere negatieve punten, een globaal positief
eindoordeel niet in de weg...
Groet,
DirkJan
OK... Dan nog maar een wending in de laatste week dat
ik over Lek schrijf. En alles wat ik tot nu toe heb
geschreven klopt allemaal precies hoor. Ik zit
niemand in de maling te nemen, maar, maar...
Ik vond Lek natuurlijk allemaal veel en veels te braaf!
----------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.film
Date: Don, 4 May 2000 14:26:20
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: En wat vonden we van... Lek
----------------------------------------------------------------
Op Fri, 5 May 2000, ReindeR Rustema schreef:
> DirkJan (diedjee@dds.nl) wrote:
> > het is me nu onmogelijk
> > om op alles te reageren. En het is toch een beetje
> > alles of niets: ik moet even geduld hebben om mezelf
> > in de gelegenheid te stellen op alle reacties in te
> > gaan. Nu probeer ik zoveel mogelijk postings te
> > beantwoorden met een vrij antwoord...
>
> Dat werkt wat mij betreft niet goed.
Helaas kan ik niet anders... Te weinig tijd en de
discussie is natuurlijk alweer aan het wegebben.
Daarnaast hanteer ik sowieso een wat andere
benaderingswijze. ;-) En omdat ik weinig tijd heb,
heb ik me natuurlijk afgevraagd of ik er dan
uberhaupt aan had moeten beginnen. Maar de
toevallige samenloop kon ik niet laten liggen.
Toen ik Lek zag wist ik nagenoeg nix van de film.
Ik wist dat Jean van de Velde met een politiethriller
zou komen, ik heb affiches in de stad gezien en een
paar dagen ervoor heb ik twee minuten Victor Low
over de radio gehoord. Toen vertelde hij over
de scene met de baby in de nachtclub... Dat was
alles wat ik wist, achteraf allemaal. En acteurs als
Cas Jansen en Thomas Acda had ik nog nooit gezien.
Wat dat betreft ben ik er heel blanco en onbevooroordeeld
heen gegaan. Ik wist natuurlijk ook niet dat Lek vertoond
zou worden... Ook had ik nog nooit van Simon de Waal
gehoord. Ook toen ik hier al met hem in discussie
ging was ik me er totaal niet van bewust dat Simon
het script had geschreven. Daar kwam ik achter na
de recensie van de Volkskrant. Toen ging me pas
het licht op dat ik zijn naam toch op de aftiteling
had zien staan. Ik was echt verrast. En voor de
rest heb ik Lek aangegrepen voor het etaleren van
wat eigen pre-ocupaties. Maar dat lijkt me
wel duidelijk... ;-)
Vanochtend hebben we lopend Kees naar school
gebracht. Eefje was mee in de Maxi-Cosi
wandelwagen. Het was vanmorgen -net als alle
afgelopen dagen- heerlijk weer buiten. We
wandelden langs het Oosterpark, de Sarphatistraat,
en dan de Roeterstraat in -langs Kriterion...
Veel ouders van Kees z'n klasgenootjes hebben
de afgelopen maanden met ons meegeleefd, en nu
konden we onze mooie Eefje laten zien.
Kees is ook erg lief voor zijn zusje en
vanochtend straalde die van trots...
Groet,
DirkJan
Ongeveer tegelijk met de geboorte van
Kees (6 jaar geleden) heb ik me serieus
beziggehouden met de vraag: hoe ver kan
ik gaan met het bedenken van fictie? Hoe
ver kan ik gaan ten aanzien van geweld,
van sex, van onderwerp. En om die vraag te
beantwoorden ben ik gewoon aan het werk
gegaan om te kijken waar bij mij die
grenzen liggen. Op zich is het wel makkelijk
om te zeggen dat je bereid bent om heel
ver te gaan, maar om het ook te doen en
toe te laten is toch een ander verhaal.
Ik vond het in ieder geval moeilijk, en
omdat ik het moeilijk vond ook interessant.
Want nu -5 jaar later- heb ik een hoop
obstakels overwonnen waardoor ik -denk ik-
in redelijke vrijheid alles zou kunnen
opschrijven wat ik zou willen. Of iets
wel of niet kan hoef ik niet meer te
analyseren, waardoor ik me vooral kan
richten op de inhoud en op de wezenlijke
keuzes die je bij fictie steeds moet
maken.
En hier op usenet moet je al helemaal
weinig rekening houden met andermans meningen.
Wat je hier ook schrijft: goed of slecht,
altijd zijn er mensen die een goed idee
bar slecht vinden en altijd zijn er lieden
die een kwalijke posting prachtig vinden.
----------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.film
Date: Don, 4 May 2000 14:38:48
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: Lek [was: Het is een meisje]
----------------------------------------------------------------
Op Fri, 5 May 2000, ReindeR Rustema schreef:
> SPOILER
> DirkJan (diedjee@dds.nl) wrote:
>
> > Het ontbreken van sex en
> > het botte geweld zijn dus ondergeschikt gemaakt aan het
> > verhaal.
> Er was me geen geweld opgevallen in de film.
Dat bedoel ik dus: ik heb blijkbaar zo'n geheel andere
perceptie van films en fictie ontwikkeld (en ik vrees
ook van de werkelijkheid van het echte leven) dat er
moeilijk over te discussieren valt. Met mij dan tenminste...
> Ja, bij de eindscene wel een beetje. Toen Cas de hele tijd met
> twee enorme revolvers (zo heten die dingen toch) in de hand
> stond.
Die heten ook wel blaffers... ;-)
> Gaf me een beetje de tijd om die
> dingen te bekijken.
Je kreeg imo nauwelijks ergens tijd voor. Pas na afloop
drong pas een beetje tot me door wat voor ongeloofwaardige
elementen er in de film zitten...
> Verder viel me niets op. Tijdens de Ria molesteer scene
> bedacht ik ook pas op het laatst 'verrek, dit is dus die scene
> waar Diedjee helemaal overstuur van raakte'. Terwijl het niet
> leek op wat ik me voorstelde van buiktrappen toen ik het
> krantenbericht over Tjoelker oid.
Als kinderen voor het eerst een hertje in het echt zien,
schijnen ze tegenwoordig te zeggen: kijk pap, dat dier
lijkt op Bambi!
> geleden. Dit was veel tammer. Het zag er allemaal wel als
> lekker te consumeren geweld uit. Zoals we het gewend zijn met
> de huidige filmconventies.
In mijn ogen klopte er nix van. En als Ria dan -heel voorspelbaar-
onvruchtbaar moet worden geschopt, dan had ik mijn protagonisten in
ieder geval heel lekker laten neuken. En als het nou nog een grap was
om de vrijscene aangekleed te houden, nee, daar is bewust voor gekozen
omdat... Dus eerst grappen maken in het ziekenhuis over neuken (alsof
het de gewoonste zaak van de wereld is en wat het ook is), later Ria
onvruchtbaar schoppen voor het verhaal, maar waar het in het leven
onder andere omdraait -letterlijk- dat laten we niet zien. Alles is
ondergeschikt gemaakt aan het verhaal. En dat is allemaal niet
erg, maar de maker pretenderen een emotievolle film te hebben
gemaakt... De devaluatie van menselijke emoties. Jij
illustreert dat ook weer perfect Reinder...
Groet,
DirkJan
----------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.film
Date: Don, 4 May 2000 14:43:11
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: Lek [was: Het is een meisje]
----------------------------------------------------------------
Op Fri, 5 May 2000, ReindeR Rustema schreef:
> Roemer Lievaart (lievaart@dds.nl) wrote:
>
> > sdw@worldonline.nl (Simon de Waal) tikte glashard:
> >
> > >Leve Oost!
> >
> > Ah, een tegenstroming! Het werd tijd!
>
> Ach, we hebben toch geen gordijn tussen oost en west bij ons
> in Amsterdam? ;-)
Er loopt wel een spoorlijn doorheen en die het goede
van het minder goede gedeelte scheidt...
Groet,
DirkJan
Ik had een jaar geleden nooit kunnen denken
hoe de situatie nu is uitgepakt. Vorig jaar
mei zat alles op een diep, diep dieptepunt.
Alles leek verder weg dan ooit, en nu, nu
ligt alles weer open en dichtbij... Ik moet
er nog steeds allemaal aan wennen.
----------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.film
Date: Mon, 8 May 2000 15:11:12
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: En wat vonden we van... Lek
----------------------------------------------------------------
Het draait allemaal om keuzes. En niet alleen
*dat* je ze maakt, maar welke keuzes maak je
en waarom...?
> Sjouke Piersma wrote:
> > Ouders voeden hun kinderen slecht op (geven
> > ze te weinig aandacht en/of hebben te weinig begrip voor
> > ze) en geven dan de TV de schuld.
Ik heb al eerder verteld dat ik direct na de Golfoorlog
-toen had ik de tv de godganse dag zo'n beetje aanstaan-
m'n teluhvisie het raam uit heb geflikkerd. Maar niet
alleen ik heb geen tv, ook Elle -en dus Kees-
hebben er geen. Wij kijken nooit, en Kees kijkt af en
toe bij een vriendje of bij familie. En we zijn erg
blij dat we niet zo'n terreurbuis in huis hebben en
Kees gedijdt er erg goed bij. Het geeft ook rust omdat
er niet zo'n lawaaiapparaat aan staan. En om maar
te zwijgen over wat er op te zien is. Het interesseert
me helemaal nix. Ik ga er ook niet op afgeven, als ik
maar niet hoef. En bovendien gaat het mij er om wat
je er dan voor in de plaats stelt. Nou, dat is makkelijk:
zeeen van extra tijd om (voor) te lezen, muziek te luisteren,
te schrijven, enzovoorts. En je moet natuurlijk ook
extra tijd aan je kinderen geven: veel en lekker
lang voorlezen, knutselen, of lekker buiten basketballen
wanneer iedereen om 6 uur naar Sesamstraat zit te kijken...
Je creeert gewoon je eigen kleine wereld en die doos met
lawaaige bewegende beelden moet je voor kinderen zo lang
mogelijk onzichtbaar houden.
Groet,
DirkJan
De afgelopen twee weken heb ik zelfs twee maal
De Juwelen van Bianca Castafiore aan Kees voorgelezen,
mijn -ons- favoriete Kuifje. Daar ben je minstens een uur
mee bezig, maar heerlijk om samen te doen.
Lekker rustig languit op bed...
De 'McGuffin' van het verhaal is overigens een klein wit koffertje...
;-)
En de plot van het verhaal wordt al in het allereerste
plaatje verklapt. Het is een meesterlijk album.
Teluhvisie kijken kan Kees nog z'n hele leven.
Met z'n vader Kuifjes lezen nog maar een paar jaar...
En natuurlijk ga ik -en ook met Kees- graag en
vaak naar de bioscoop. We zien alle kinderfilms
en naar een film als Toy Story 2 gaan wij
minstens 2, 3 keer heen...
pst...
Ter afsluiting van de Mei-vakantie heb ik
gisteravond in Kees z'n kamer, boven z'n bed,
een aantal 8-mm-filmpjes gedraaid.
Wat oud repertoire, maar ook de nieuwe Tom en
Jerry's. En dat is dan echt genieten. Al die
kinderen mogen dan iedere dag op een klein
beeldschermpje al die rotzooi zien -en niet
meer kunnen spelen- en die Kees maar zielig
vinden omdat ie geen tv heeft...
Maar Kees heeft af en toe (niet te vaak, want
je moet ze hongerig houden) z'n eigen
grootbeeld-slaapkamerbioscoop...
Dat hebben die tv-kinderen dan weer niet...
Uhna!
Lekker puh!
;-)
Mensen zien het natuurlijk ook allemaal niet meer.
Een, twee keer per jaar zie ik het NOS-journaal.
Ga ik dan speciaal even voor zitten. En echt
ongelooflijk, wat een opgeklopt, oppervlakkig
kleuterjournaal is dat... Brr...
En hele goeie documentaires zie ik altijd wat
later bij een verzamelvriend thuis op de video.
Zo zal ik zeker binnen een paar maanden de vanavond
uitgezonden documentaire De Silbertannemoorden gaan
bekijken.
Om maar iets te noemen...