B a b y L o v e



VRIJDAG 5 MEI

----------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.film
Date: Fri, 5 May 2000 10:12:12 
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: DirkJan 
----------------------------------------------------------------

---------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Thu, 4 May 2000 19:14:57 From: Pedro Lang (P_NO SPAM_XXP_LANG_REMOVE(2-0 A=H)@ilsedefrance.fr) Subject: DirkJan ---------------------------------- Beste DirkJan, Volgens mij zit jij in een bepaalde emotionele fase in je leven. Pedro Lang ----------------------------------------------------------------
Hai Pedro, Op Thu, 4 May 2000, Pedro Lang schreef: > Beste DirkJan, > Volgens mij zit jij in een bepaalde emotionele fase in je > leven. Zeer beslist, en ik dacht dat ik daar ook wel duidelijk over geschreven heb. Alleen heb ik hier nog niet het einde, de ontknoping geschreven. Dat komt nog. Maar we zitten al ver na de pauze hoor... ;-) Vroeger dacht ik altijd dat emoties elkaar gescheiden opvolgen: van de ene emotie naar de andere, van goed naar slecht, van geluk naar verdriet. Maar alweer zo'n 10 jaar geleden (ik vermoed ook onder invloed van mijn intellectuele afrekening met het post-modernisme a la Peter Greenaway...) maar zo'n 10 jaar geleden realiseerde ik me dat je ook dubbele emoties op hetzelfde moment kan ervaren: goed en slecht tegelijk. Of zoals ik het wel eens eerder heb beschreven, dat je zowel tegelijk een klap en een kus kan geven... Het lijkt grilliger dan het is en bovendien was deze gedachte ook maar het begin van een nader (schrijf) onderzoek. En ook bij het zien van Lek had ik veel dubbele gevoelens. Daarom is het niet zo makkelijk om er eenduidig over te schijven. Groet, DirkJan ---------------------------------------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Fri, 5 May 2000 12:23:28 From: DirkJan (diedjee@dds.nl) Subject: Re: En wat vonden we van... Lek ---------------------------------------------------------------- > Kortom, vakantie ? Waarom denk je dat ik over zonnige stranden droom? Ik zie nu pas dat het een reactie is van de man met de rubberen tenen. Die trok hier een paar dagen geleden de deur achter zich dicht [druk, druk, druk, want filmtechnici kunnen het werk nauwelijks aan, kwa drukte] en ik zag nog net dat ie het licht uit deed... Ik dacht toen al: laat ik maar niet verder reageren, geen olie op het vuur en dan komt ie vanzelf straks weer terug... Op Thu, 4 May 2000, *the Rubber*toes* schreef: > On Thu, 4 May 2000, DirkJan (diedjee@dds.nl) > wrote: > > > En voor de rest heb ik Lek aangegrepen voor het etaleren > > van wat eigen pre-ocupaties. Maar dat lijkt me wel duidelijk... > > ;-) > > Hmmmm... Ja, dit is usenet, cyberspace. Die wonderlijke wereld waarin je tegelijk zowel een ei kan leggen, als uit een ei kan kruipen. Kun je je wat bij deze beeldspraak voorstellen? > Ja, kan zijn, maar alhier loop je toch het risico hetzelfde > retour te krijgen, en dat lijkt mij eerder averechts werken, > voor U. Integendeel. Bedankt voor het advies, maar ik vaar toch mijn eigen koers. Groet, DirkJan Wat zou ik graag een paar weekjes helemaal alleen, ergens ver weg -of dichtbij- op vakantie willen. Maar omdat het niet kan wordt het verlangen alleen maar groter... Nee, omdat het niet kan, daarom heb ik dat verlangen. Want ik wil natuurlijk helemaal niet alleen weg... ---------------------------------------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Fri, 5 May 2000 13:02:44 From: DirkJan (diedjee@dds.nl) Subject: Re: DirkJan ---------------------------------------------------------------- Op Thu, 4 May 2000, *the Rubber*toes* schreef: > On Thu, 4 May 2000, "Martijn de Visser" > (mdvisser@_NOSPAM_xs4all.nl) wrote: > > >> Volgens mij zit jij in een bepaalde emotionele fase in je > >> leven. Tja, wie niet. Of ben jij van al je emoties > >> "genezen?" > Nou nee, maar om dat nu te projecteren op Lek, lijkt mij toch > wat destructief. Je bedoelt waarschijnlijk dat het destructief voor de film is...? Dan vrees ik dat je al je eigen kregeligheid rondom Lek op de verkeerde man en plaats projecteert. > Kan hoor, alles kan. Ja, en omdat alles kan moet je heel goed opletten welke keuzes je maakt... > Het discussieert alleen bijzonder lastig Ach, gek is altijd lastig. En je hoeft verder niet met mij in discussie te gaan. En ik kan ook niet overal en op alles in gaan. Sommige lijntjes blijven een beetje in de lucht hangen en aan andere moet ik nog beginnen... Groet, DirkJan ---------------------------------------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Fri, 5 May 2000 14:22:58 From: DirkJan (diedjee@dds.nl) Subject: Re: ik heb LEK ook gezien ---------------------------------------------------------------- Op Thu, 4 May 2000, Ernest Claassen schreef: > DirkJan wrote: > > > Ik behoor weliswaar tot een kleine > > minderheid, maar er zijn film- en theaterliefhebbers die, > > net als ik, nix meer zien in dat nep-acteren zoals Victor > > Low in Lek liet zien. > > ??? > > > Het probleem is echter dat de meeste mensen dan niet ineens > > weten waar ik het over heb. Die zien en voelen niet wat ik > > zie. > Ik hoor in dit geval bij de meeste mensen. Ik vond Victor Low > juist hartstikke goed! Je bent toch lekker op dreef, waarvoor > dank, Het gaat een beetje op en neer, maar bedankt... ;-) > kun je misschien *iets* nader verklaren wat je bedoelt? Of is > het meer een buikgevoel? Nee, daar heeft het niets mee te maken. Misschien zijn mijn opvattingen -veranderde opvattingen- wel terug te voeren op mijn tienerjeugd in de jaren 70, toen ik via een schoolclubje jaren lang naar alle toneelvoorstellingen ging van de Haagse Komedie. Ik heb nog het grote, klassieke toneel gezien met mensen als Paul Steenbergen, Ko van Dijk, Mira Ward, enzovoorts. Toen vond ik dat prachtig, maar toen ik later de film ontdekte ben ik daar anders tegenaan gaan kijken. Ik vond dat Hollands Haagse acteren afschuwlijk [ O meneer Rochester, wat bijzonder vriendelijk van u, dat u de brief komt brengen. Mildred, wil jij de jas van meneer aannemen? ]. Slechte, belegen dialogen en zware overacting. In de Hollandse speelfilm was het al niet veel beter, maar daar is toch geprobeerd om het acteren een betere kant op te laten gaan. En ik sla nu heel veel over, maar een goed resultaat daarvan vind ik Cas Jansen als Eddie. Prima dialogen, goed cool geacteerd, Eddie overtuigt. Victor Low hoort natuurlijk bij het gevestigde establishment, is een vakkundig acteur, maar helaas van het soort waarvan ik vind dat je daar nu niet meer mee aan kan komen. Maar Jean van de Velde vindt Low in z'n rol geweldig, Low zelf ook: prachtig hoe de dubbele emoties van Jackie in een oogwenk verspringen door het fantastische vakmanschap van Victor Low... Zoiets. Nu citeer ik Chris Buur uit de Filmkrant: ... maar om die flauwe bakkebaarden die Victor Low kreeg aangemeten zou zelfs Pistolen Paultje zich nog bescheuren. Bovendien wekt Low de indruk kort tevoren een leuke avond met Jiskefets Michiel Romeyn te hebben doorgebracht. De kleinere criminele rollen zijn nog storender: die hebben van die maniakale lachjes, alsof een Tarantino-epigoon ze een script van een kinderserie in handen heeft gedrukt... Ik heb daar helaas weinig aan toe te voegen Ernest. En wat vond jij er dan goed aan en zag jij geen verschil tussen Low en Jansen, of Thomas Acda? Groet, DirkJan En voor de duidelijkheid. Het lijkt nu alsof ik Simon zit af te zijken, maar mijn kritiek en verhaal richt zich natuurlijk op Jean van de Velde. Het is zijn film, hij heeft voor Low gekozen... En Cas Jansen zou natuurlijk -als ie 't ver wil brengen in de Nederlandse film- gelijk moeten stoppen met z'n soapbaantje. Vervolgens maar een paar goeie films per jaar doen, niet teveel met z'n kop op de buis en in de bladen staan. Geen reclame doen... Ach, laat maar zitten we zitten hier in Holland... ---------------------------------------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Fri, 5 May 2000 14:30:02 From: DirkJan (diedjee@dds.nl) Subject: Re: Bambi [was Re: Lek [was: Het is een meisje]] ---------------------------------------------------------------- Op 4 May 2000, Maarten Joosen schreef: > DirkJan (diedjee@dds.nl) writes: > > Als kinderen voor het eerst een hertje in het echt zien, > > schijnen ze tegenwoordig te zeggen: kijk pap, dat dier > > lijkt op Bambi! > > Een verhaal wat ik lang geleden op alt.folklore.urban heb > gelezen vind ik nog altijd wel erg mooi: een zeer fanatieke > jager ging met zijn kinderen naar Bambi. Op het moment dat de > moeder (vader ... is al lang geleden dat ik hem gezien heb) > wordt omgelegd door de jager via een moeilijk schot, springt > de vader omhoog, begint te juichen en roept ``Great shot'' ... Geestig... ;-) Schiet mij een opmerking van David Cronenberg te binnen, die lang geleden vertelde dat hij zonder schroom aan zijn -toen nog- jonge kinderen zijn horroreske, bloederige films liet zien. Hij vond dat kinderen expliciet geweld gemakkelijk aankonden. En hij maakte een vergelijking met Bambi, waarbij hij zei dat volwassenen denken dat bij kinderen de gewelddadige dood van de moeder van Bambi een diepe indruk zouden achterlaten. Hij bestreed dat en meende dat het moment waarop Bambi helemaal alleen over een desolaat sneeuwlandschap loopt, voor kinderen veel angstaanjagender is. Volwassenen voelen daar weer nix bij... Groet, DirkJan Cronenberg is dan ook een meester in verontrusting... ---------------------------------------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Fri, 5 May 2000 14:38:09 From: DirkJan (diedjee@dds.nl) Subject: Re: ik heb LEK ook gezien ---------------------------------------------------------------- Op Thu, 4 May 2000, ReindeR Rustema schreef: > DirkJan (diedjee@dds.nl) wrote: > > Ik vond Lek natuurlijk allemaal veel en veels te braaf! > Kan je nog 1 keer voor de kijkers thuis je kritiek op Lek > samenvatten? Ik ben je argument eventjes kwijt geraakt om > eerlijk te zijn. Ik ben niet zo gek op samenvattingen, maar het lijkt me wel duidelijk: een geweldsscene wordt pas echt verontrustend wanneer je met de slachtoffers kunt meeleven. Het geweld tegen Ria is plat, omdat Ria plat is gehouden. Wanneer Ria meer van vlees en bloed was geweest had er ook een nog veel verontrustender represaille kunnen volgen. Snap je? Maar omdat Ria slechts een radertje in het verhaal is, is de geweldscene ook middelmatig. En juist door die onverschillige middelmatigheid vind ik de schopscene an sich stuitend. Groet, DirkJan Ga je vanavond ook naar de Sneak Reinder? ;-) Ik ben te herkennen aan een wat kalend hoofd en ik draag een wit t-shirt met daarop een evocatie in rood van Sherilyn Fenn. Verder ben ik doorgaans zo'n beetje de oudste bezoeker... Dat snap ik ook niet echt... ---------------------------------------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Fri, 5 May 2000 14:57:48 From: DirkJan (diedjee@dds.nl) Subject: Re: Lek [was: Het is een meisje] ---------------------------------------------------------------- Op Thu, 4 May 2000, ReindeR Rustema schreef: > DirkJan (diedjee@dds.nl) wrote: > > > ik heb blijkbaar zo'n geheel andere > > perceptie van films en fictie (en ik vrees ook van de > > werkelijkheid van het echte leven) dat er moeilijk over > > te discussieren valt. Met mij dan tenminste... > Dat is een hele flauwe retorische truuk. Nee, ik meen het. Ernest vond Low fantastisch in z'n rol, en ik niet. Dan ben je toch snel uitgepraat. > Maar behoed je ervoor een beetje de onbegrepen ziel > te gaan uithangen DirkJan. Aha, weer een welgemeend advies! ;-) Ik voel me totaal niet onbegrepen, ik wil alleen niet alles uitleggen. Ik vind het allemaal wel duidelijk. > > Als kinderen voor het eerst een hertje in het echt zien, > > schijnen ze tegenwoordig te zeggen: kijk pap, dat dier > > lijkt op Bambi! > > Ja, zo gaan die dingen. Op den duur heten die hertjes gewoon > Bambi en staat er in het woordenboek nog het alternatieve > woord hertje. > Interessante ontwikkeling. Dat zijn taalkwesties. Ik doel meer op het feit dat mensen steeds meer hun ideeen lijken te ontlenen aan de kunstmatige, en in mijn ogen zwaar vertekende werkelijkheid van de teluhvisie. De vertroebelde blik die dat oplevert, kan een belemmering zijn om nog met een eigen perceptie naar de echte, ons omringende werkelijkheid te kijken. Ik voel me ook helemaal niet wereldvreemd ofzo, ik woon en leef midden tussen de werkelijkheid die je ook via de teluhvisie zou kunnen ervaren. Maar dat wil ik helemaal niet. Ik heb al genoeg aan mijn eigen werkelijkheid. En voor de ontspanning ga ik lekker naar de bioscoop. > > > geleden. Dit was veel tammer. Het zag er allemaal wel als > > > lekker te consumeren geweld uit. Zoals we het gewend zijn > > > met de huidige filmconventies. > > > > In mijn ogen klopte er nix van. > Geweld in films dat echt niet past in de filmconventies die we > kennen is bijvoorbeeld het geweld in Reservoir Dogs. Of in > werk van Takeshi Kitano. DAAR 'klopt niks van'. Maar dat is > dan ook erg interessant. Dit geweld is tamelijk conventioneel, > valt niet op dus. In het licht van de filmconventies klopt het > wel. Misschien zag je hier en daar wat uitwerkingen die beter > zouden kunnen ofzo, maar over het algemeen zag het er 'lekker' > uit. Het was ook best wel spannend, maar de toon van de film sprak mij niet aan... > > En als Ria dan -heel voorspelbaar- onvruchtbaar moet worden > > geschopt, dan had ik mijn protagonisten in ieder geval heel > > lekker laten neuken. > Om met Loekie te spreken: 'Asjemenou?' (met opgetrokken > wenkbrauw). Wou je er een vleugje Clockwork Orange in doen? > Dat zou nergens op slaan lijkt me. Het zou de hele film tot > een wangedrocht maken. Men zou dermate uit het verhaal > geslagen worden dat je de film om zeep helpt. Nee, de protagonisten zijn Ria en Eddie... (zucht - en dus niet dat Ria door de Joego's zou moeten worden verkracht) > > En als het nou nog een grap was om de vrijscene aangekleed > > te houden, nee, daar is bewust voor gekozen omdat... Dus > > eerst grappen maken in het ziekenhuis over neuken (alsof het > > de gewoonste zaak van de wereld is en wat het ook is), later > > Ria onvruchtbaar schoppen voor het verhaal, maar waar het in > > het leven onder andere omdraait -letterlijk- dat laten we > > niet zien. > Hee... de discussie van Martin + vriendin in blootje > revisited? Die discussie over 'functioneel bloot' van een paar > maanden geleden. Nee, ken ik niet. Maar mijn mening is toch wel duidelijk op dit punt... > > Alles is ondergeschikt gemaakt aan het verhaal. En dat is > > allemaal niet erg, maar de makers pretenderen een > > emotievolle film te hebben gemaakt... > Ja? Pretenderen ze dat? Ja... > Toen ik ernaar toe ging verwachtte ik een spannende film die > zich kon meten met de dominante Hollywood standaard qua > spanning, sensatie en acteerkwaliteit. En dan ook nog eens > gemaakt binnen mijn eigen cultuur, met gebruik van actuele > gebeurtenissen (irt, informanten, drugs gedoe) en op basis van > redelijk authentieke materiaal of expert kennis. Ik zag het > boek vanmiddag liggen in de boekhandel. Of misschien had ik al > die verwachtingen niet bij voorbaat en werden die na de > eerste beelden opgewekt. Ook goed. Je geeft het goed weer, alleen vond ik het toch geen goede, consequente film... > > De devaluatie van menselijke emoties. Jij > > illustreert dat ook weer perfect Reinder... > Je klinkt als mijn moeder. Als ik die een recente Hollywood > film laat zien dan kan ze een half jaar niet slapen door de > achtbaan van emoties waar je doorheen gaat met zo'n film. En > ze maakt in haar werk al zoveel mee... Uiteindelijk stuur ik > haar maar naar 'Het is een schone dag geweest' en dergelijke > films. Ze kan zich ook altijd kwaad maken over het verbod op > blote tieten op tv terwijl geweld zomaar op de buis mag. Over een stijve piemel maar te zwijgen. Dat vind ik zo belachelijk... > Als tiener, toen ik *alles* keek op tv, heb ik gesmuld van > Miami Vice en dergelijke. Daar heb ik de filmconventies die nu > gelden geleerd. Het verbaast me dat je het in verband brengt > met de devaluatie van menselijke emoties. Jou raakt 't allemaal niet meer... > In het intermenselijk verkeer heb ik emoties als > ieder ander, daar ligt het niet aan. Net als al die LEK > kijkers, grotendeels hele normale mensen. Misschien heb je > problemen met de verbeelding van emoties op het scherm. Dat > kan op veel verschillende manieren en ik heb misschien een > film vocabulair dat zich uitstrekt tot en met dit soort > verbeeldingen van menselijke emoties als in gewelddadige films > als LEK. Als je dat niet hebt en ook niet wilt eigen maken dan > moet je die films gewoon vermijden lijkt me. Ik ga gewoon vaak naar Nederlandse films en op Lek was ik niet voorbereid. Daarom vond ik het zo aardig om er hier wat mee te doen... > Of wil je misschien nog conclusies met grote woorden gaan > verbinden aan de verbeelding van geweld op tv en film en het > 'effect' op de maatschappij zoals Roemer lijkt te willen doen. > Is een andere draad, daar ga ik zo verder hierover. Ik zie in ieder geval wel veel effecten op jonge kinderen. En hoe andere ouders daar allemaal mee worstelen is op zich interessant, maar ik beperk me tot m'n eigen gezinnetje. Groet, DirkJan Door de teluhvisie wordt alles doodgevisualiseerd. Overal willen we er, ieder moment, met een camera bovenop zitten. En de kijkers voyeren mee... Vind je 't gek dat er nog zo weinig animo is voor een avondje uit naar de bioscoop... We moeten het zichtbare weer onzichtbaar maken... ---------------------------------------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Fri, 5 May 2000 15:01:45 From: DirkJan (diedjee@dds.nl) Subject: Re: DirkJan ---------------------------------------------------------------- Op Thu, 4 May 2000, ReindeR Rustema schreef: > Pedro Lang (ivoorkust@hotmail.com> wrote: > > Beste DirkJan, > > Volgens mij zit jij in een bepaalde emotionele fase in je > > leven. > Hoe heet die fase? Is die te vermijden? Helaas Reinder, het is onvermijdelijk... ;-) Groet, DirkJan Die weer snel moet ophangen... Helaas... "Er zijn twee dingen in het leven die je zeker weet: Je hebt een moeder en je gaat dood..." ;-) One-linertje uit een oud scriptje van me... Dat heette: De Rode Tulp. Gaat over een Haagse serial killer... ---------------------------------------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Fri, 5 May 2000 16:03:27 From: DirkJan (diedjee@dds.nl) Subject: Re: En wat vonden we van... Lek ---------------------------------------------------------------- Ik had toch nog even tijd... Op Thu, 4 May 2000, ReindeR Rustema schreef: > DirkJan (diedjee@dds.nl) wrote: > > > hoe ver kan ik gaan met > > het bedenken van fictie? Hoe ver kan ik > > gaan ten aanzien van geweld, van sex, > > van onderwerp. > Vertel eens wat meer over jouw worsteling met die vraag. > Waar vond jij aanvankelijk dan dat je te ver zou gaan? > Welke 'obstakels heb je overwonnen'? Het gaat meer om het hele proces wanneer je fictie aan het bedenken en schrijven bent, hetzij als gewone schrijver, hetzij als scenarioschrijver. Dat is een wonderlijke en psychologisch gezien interessante onderneming, want je gaat wel voor een deel met bedachte personages leven. Je staat me ze op en je gaat er mee naar bed, bij wijze van spreken. En voor het schrijven van een film ala Pinkeltje 2, is dat allemaal overzichtelijk, maar wanneer een van je hoofdpersonages een moordzuchtige psychopaat is, dan stuit je -ik- toch op allerlei psychologische obstakels... Kijk, neem Theo van Gogh. Een grote bek met het verstand van een 4 jarige. Van Van Gogh mag natuurlijk alles, geweld; sexisme, pies en poep... En dus denkt ie dat alles wat er in z'n varkenskop aan narigheid opborrelt ook echt schockerend, of verontrustend is. Helaas is dat natuurlijk niet het geval, en dat komt omdat hij dus vanuit dat zogenaamd vrije, dus nihilistisch standpunt, gelijk genoegen neemt met de eerste de beste inval... Hij hoeft niet na te denken, en hoeft dus ook geen keuzes te maken. Denkt ie... En omdat hij dat ergens toch wel doet, daarom maakt ie altijd de verkeerde keuzes en slaat hij imo keer op keer de plank mis. Keuzes moet je volgens mij maken op basis van een verregaande verkenning van de duistere kanten van de menselijke geest en gedrag. En die verkenning is een spannend en moeizaam avontuur. Het is een kwestie van mentaal gas geven en weer reflecteren op je eigen moraal. Het is manoevreren, tussen compassie en walging, tussen betrokkenheid en afstand... Zo ongeveer. En wat ik uit Lek proef is min of meer een vrij ongevaarlijke dressuur van spanning, geweld en geen sex. Ook in de schopscene van Ria voel ik alleen maar distantie. Juist omdat ik niet met Ria kon meeleven deed de scene me eigenlijk nix. Wel was ik inderdaad geschokt door de laffe keuze en expliciete weergave door Van de Velde. Het schokkende zat hem niet zozeer in het geweld zelf, maar in de platte keuzes van geen sex, wel lekker geweld... Toen de aangeklede vrijscene achter de rug was, kon ik ook -min of meer- voorspellen wat er ging gebeuren. Groet, DirkJan Zijn er nog andere schrijvers met ervaringen? En Reinder, probeer het een keer zelf... ---------------------------------------------------------------- Newsgroups: nl.kunst.film Date: Fri, 5 May 2000 16:56:21 From: DirkJan (diedjee@dds.nl) Subject: Re: En wat vonden we van... Lek ---------------------------------------------------------------- Zo, dit is de laatste waar ik vandaag nog op moest antwoorden. En wat een prachtig weer en ik ga snel naar buiten... Gisteravond heb ik weer eens wat Beatleplaatjes gedraaid. En vandaag zit al de hele dag het nummer I'm Fixing a Hole, in m'n hoofd... ... I'm fixing a hole where the rain gets in and stops my mind from wandering I'm filling the cracks that run trough the door And kept my mind from wandering Where will it go And it realy doesn't matter if I'm wrong I'm right Where I belong I'm right Where I belong See the people standing there and disagree and never win And wonder why they can't get through my door I'm painting my room in a colourfull way And when my mind is wandering There I will go And it realy doesn't matter if I'm wrong I'm right Where I belong I'm right Where I belong Silly people run around and worry me And never ask me why they don't get past my door I'm taking the time for a number of things That weren't important yesterday And I still go I'm fixing a hole where the rain gets in and stops my mind from wandering Where it will go... ...Ta da da ta da... Op Thu, 4 May 2000, ReindeR Rustema schreef: > DirkJan (diedjee@dds.nl) wrote: > > > Teluhvisie kijken kan Kees nog z'n hele leven. > > Nee hoor. Het is een ongefundeerde aanname dat televisie zoals > we het nu kennen zal blijven bestaan. Het is een recent > verschijnsel (paar decennia) en het kan heel makkelijk weer > verdwijnen of in een andere vorm overgaan. Ik zeg zelf altijd zelf dat ik me al 9 jaar in het post-teluhvisie- tijdperk bevind. Ik probeer altijd wel een beetje te voorspellen wat de trends van de toekomst zijn... Ik zit dit jaar 15 jaar in de nieuwe media, 7 jaar op internet, en deze maand is het precies 5 jaar geleden dat ik mijn eerste posting deed op usenet. Time flies... > Omdat ik nu leef, en deel wil uitmaken van de cultuur en > samenleving die nu bestaat heb ik ook een televisie in huis. > Leuk of niet, maar een groot gedeelte van de cultuur (wat voor > dan ook) ontstaat dankzij/via televisie. Je hoeft niet *veel* > te kijken, niet vaak te kijken, maar af en toe wat flitsen of > een enkel ("stom") programma zijn voldoende om in contact te > blijven met de wereld. Televisie, een grappig laat 20e eeuws/vroeg > 21e eeuws verschijnsel. Ieder z'n keuze natuurlijk. En heel goed hoor voor al diegenen die selectief en weinig kijken. Ik heb voor alles of niets gekozen. Is erg praktisch, want dan hoef je er verder niet over na te denken. Maar nogmaals, ik heb geen tv nodig om te weten wat er allemaal aan de hand is in de wereld. Sterker nog, ik beweer dat je je blik op de werkelijkheid juist kan scherpen als je dat ding eens voor lange tijd helemaal niet aanzet. Ik kan het iedere scenarioschrijver (ik ben maar een amateurtje) van harte aanbevelen. Zet dat ding maar eens als experiment deze zomer in de kelder. Kijk maar wat er gebeurt... ;-) > Een paar maanden geleden had ik een collega die geen televisie > in huis had. Tijdens de lunch werd er veel over televisie > gepraat (nieuwe media biz nota bene). We hadden de grootste > lol. Zij luisterde een beetje mee en begreep er niets van. > Ze vroeg ook niet waar we het precies over hadden, televisie > immers. Het was absoluut niet prettig om zo iemand aan tafel > te hebben. Nou, ik geloof dat ik dan vanavond maar beter een ander t-shirt aan kan trekken, en een pruik opzet... ;-) Groet, DirkJan En altijd zijn er dan van die figuren die de boel een beetje komen verpesten... Hebben we het hier zo gezellig over Lek, iedereen vind 'm goed en geweldig, en dan komt er zo'n ouwe lul die net vader is geworden hier de boel een beetje opneuken. Nou, het is maar wat je gezellig noemt. Het is net alsof je lekker aan tafel met elkaar over Big Brother zit te kletsen en dan begint pa daar weer op af te geven... Pff, omdat hij in een crisis zit, hoeven wij daar toch niet mee opgezadeld te worden? Laat 'm maar lekker ergens vegetarisch-macrobiotisch eten met z'n intellectuele filmvriendjes... Hunnie weten het allemaal precies, maar zelluf komen ze niet aan de bak... Nou, dan weten wij genoeg. Ik snap niet eens waar ik me nu druk om maak... Weet je wat, ik ga lekker naar buiten, in het zonnetje zitten... Pff... I'm fixing a hole where the rain gets in and stops my mind from wandering Where it will go...