ZATERDAGAVOND 6 MEI
----------------------------------------------------------------
Date: Sat, 6 MAY 2000 23:49:29
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Newgroups: nl.kunst.film
Subject: EINDE aka [Was: Lek, Was: Het is een meisje...]
----------------------------------------------------------------
AAN DE OVERKANT VAN DE DROOM
The Rolling Stones...!!!
Going to a go-go
Everybody...
Going to a go-go
Wisten jullie dat er in Oost een Quentin Tarrantinostraat is?
Vast niet, maar hij bestaat heus. Ze hebben een paar maanden
terug de straatnaam veranderd omdat Tarrantino daar op nummer 66
voor een deel aan Pulp Fiction heeft gewerkt...
Tja, komt door Jean van de Velde, die zit namelijk ook in de
straatnamencommissie van Amsterdam...
:-(
Ik ga er een eind aan maken.
Aan mijn bijdragen op nkf.
Het is wel mooi geweest en welletjes.
Heb ik nog wat uit te leggen?
Nee.
Nog wat toe te voegen?
Nee.
Nog wat te vertellen?
Ja, want dat had ik beloofd.
Ik heb tot even voor drie uur de tijd,
want dan moet ik Kees uit school halen
en gaan we daarna door naar de IJsbreker,
waar hij op ballet zit. En dan laat ik
alle zin en onzin van deze discussie
voorlopig weer achter me. Want ik heb
gewoon te weinig tijd. Het gaat allemaal
niet precies zoals ik zou willen en ik
moet toch nog wat vertellen... Ook vind
ik het jammer dat er aan deze discussie
geen vrouw heeft meegedaan. Dan was mijn
verhaallijn, kwa vorm en toon, anders
geweest. Beter ook en dan was ik ook
allang klaar geweest. Maar dat was niet
het geval en je moet een schrijver nooit
afrekenen op wat ie allemaal had willen
schrijven, of anders had willen doen.
Een schrijver kun je alleen maar beoordelen
op waar ie allemaal wel voor heeft gekozen.
Mmm...
;-)
Ja, ik kan weer lachen. Dus niet zo zuur
sippen, want het wordt een leuk en aardig
einde. En anders speel je zelf ook maar
dat je in een goede bui bent...
Ik zou natuurlijk nog schrijven over de bevalling,
morgen 3 weken geleden. En het was een goede,
snelle bevalling en precies op de uitgerekende
dag. Ik had als krachtvoer donderdagavond nog
een lekker kippetje gebraden en we wisten
-de vliezen waren 's middags gebroken- dat
het binnen 24 uur zou beginnen... Elle is
daarna om 22.00 uur naar bed gegaan en ik naar
huis. Dat was het beste voor ons beider rust,
en als de weeen echt op gang zouden komen, dan
zou ze me direct bellen.
Tja... Een jaar geleden was de situatie wel
heel anders en had ik nooit kunnen denken, durven
dromen hoe het leven weer een andere, hoopvolle
wending zou nemen. De relatie -die er eigenlijk
niet was- was op een dieptepunt en de kans dat
Kees een broertje of zusje zou krijgen was minimaal,
verder weg dan ooit.
En ik was net een half jaar na zware jaren
van treinreizen tussen Den Haag en Amsterdam
dan eindelijk in Amsterdam komen wonen.
Eerst tijdelijk op een zigeuneradresje, maar
in april vorig jaar kreeg ik een echte woning
aangeboden van de gemeente: een low-life
flat in Diemen-Zuid. Oh no, maar ik moest wel
en ik was allang blij dat ik weer een eigen
plek had... Met m'n ene voet was ik een stuk
dichterbij, maar met de andere was ik, kwa
deprimerende woonomgeving, weer twee stappen
naar achteren. En het uitzicht was dat ik,
met wat geluk, over een jaar of 5 a 10
weer in aanmerking zou kunnen komen voor een
woning ergens in de stad... Oh no...
[ Filmtop 5: ]
[ ]
[ 1. Apocalyps Now! / Hearts off Dearkness ]
[ 2. Blue Velvet ]
[ 3. Casablanca ]
[ 4. Pulp Fiction ]
[ 5. The Godfather III ]
Om 2 uur 's nachts ging de telefoon:
de weeen waren begonnen.
Operation
bevalling
has begun...
Mei vorig jaar was een dieptepunt, crisis,
aan alle kanten. Dieper dan diep en Elle
en Kees zaten in Nairobi. En ik zat in Amsterdam
en paste in haar huis op de poezen. Vlakbij
Kriterion, in een veel te kleine 2-kamerwoning.
De wachttijd voor Elle voor een grotere
woning was ook nog een paar jaar... Maar het
ging daar best. De Plantagebuurt is prachtig,
en je schikt je altijd wel naar de omstandigheden.
Om 5 over 2 was ik bij Elle en met de klok in
de hand ben ik de pauzes tussen de weeen gaan noteren:
ze kwamen al om de 3 minuten en dat hield concequent aan.
Om 3 uur heb ik de verloskundige gebeld.
Om kwart voor 4 belde ze aan. Nadine heette ze.
Een jonge vrouw die we voor het eerst zagen.
We vonden haar erg goed en we waren zeer ingenomen
met hoe ze de bevalling heeft gedaan...
Ik heb ook erg veel bewondering voor verloskundigen,
en voor de bijzondere kraamzorg in Nederland...
Maar affijn, de crisis vorig jaar nam af in de zomer.
Het was een prachtige zomer en om ons heen werden
links en rechts aardig wat kinderlammetjes
geboren. En Elle kreeg de kriebels.
Ik ook wel... ;-)
Sommige dingen gebeuren zomaar.
Nadine bekeek hoever de ontsluiting was en
schatte in dat het nog zo'n uur of 5 a 6 zou
kunnen duren. Ze wilde om half 5 weer weggaan,
om dan om een uur of 8 weer terug komen. Dat
leek me een slecht plan, want de weeen werden
toch beslist heviger en kwamen steeds sneller
achter elkaar. Maar Nadine voelde het ook aan,
en even over half 5 checkte ze nog een keer
hoever de ontsluiting was, en: "Jongens, ik
lieg niet, maar het gaat nu heel snel gebeuren".
!!! Djie, waar zijn m'n fototoestellen en waar
de videocamera! Paniek, zo snel al... !!!
Nee, geen paniek en de camera's lagen allang
klaar. Ik heb er geen moment aan gedacht tot
pas een half uur na de bevalling... ;-)
Ja, jullie dachten natuurlijk dat ik wel een
live-bevalling had opgenomen: veel gesteun
en gekreun, een hoop bloed. Dan kijk ik zeker
op het hoogtepunt door een namaakoog om het voor
de eeuwigheid -en het kindje zelf- vast te leggen.
Dat dus niet, nooit. Ook al is het geweld nog zo
zinvol.
- Pa, waar was je toen bij de bevalling?
- Toen? Toen stond ik achter de camera Eef.
Zomer 1999:
Elle wordt zwanger. Raak, in 1 keer.
Ik weet uiteraard nog precies de dag,
het waar het wat en hoe. Een passievrucht
geconcipieerd. Kees krijgt een broertje
of zusje: uitgerekende dag, 21 april 2000.
En ik zit ver weg in die kloteflat; met
de Metro heen en weer, en Elle in een
veel te klein huis. Maar omdat ze straks
met 2 kinderen zit, krijgt ze nu extra
voorrang en is de kans groot dat ze binnen
een jaar naar een 4-kamerwoning kan.
En ik had -los van alles- al mijn eigen
operatie VERHUIZEN gestart. Ik zou en moest
daar wegkomen.
En dat is gelukt na 9 maanden(!)
geduld, toewijding en doorzettingsvermogen...
Elle kreeg een ander huis, helemaal nieuw.
Het ging allemaal heel snel en begin januari
kon ze verhuizen naar Oost, naar -jawel-
naar de Quentin Tarrantinostraat, nummer
13. "Is dat geen ongeluksgetal", zei ze
nog. "Welnee, we geloven toch niet in al dat
soort onzin. We geloven toch in toeval?"
Tuurlijk, en het is een heerlijke woning in
een levendige buurt. En als ik straks ook
ergens in de stad kom te wonen, en het
kindje is er, ach wie weet gaat het allemaal
wel weer de goede kant op...
***
Het is 10 voor 5, vrijdagmorgen. Kees
logeert bij z'n oma. Het wordt buiten al
weer licht, en het is het perfecte tijdstip
om een kind te baren. Dieren doen dat ook
bij voorkeur bij het aanbreken van de dag.
Het gaat nu hard. En alles gaat goed.
Het is rustig en stil. We praten nauwelijks.
**
Ineens golven er geboorteweeen door Elles
lichaam. Het is bijna 5 uur. Daar komt de
eerste, krachtige perswee. Ik zie het kopje
al. En toen ging het heel snel.
"Kom op, nog een keer!"
We moedigen aan en daar komt weer een zware perswee.
Ik sta achter Nadine, die een blinkende schaar
pakt en heel trefzeker een knipje zet...
De ontlading en ontknoping volgt direct:
er komt een heel klein mensje naar buiten en
we horen het gelijk huilen...
*
Eefje werd gezond en wel geboren, om
precies 5 uur...
*
FLASHBACK: februari 2000
En ik beleefde in februari -3 maanden geleden dus-
al mijn ontknoping van operatie VERHUIZING.
Tot het laatste moment allemaal bureaucratische
trammelant; weer een huis in de Indische buurt dat
op het laatst niet doorging.
Shit!
Ik had nog maar weinig mogelijkheden en moest om
allerlei redenen opschieten. Het moment van de
laatste keuze/mogelijkheid was aangebroken.
Ik bel met de Stedelijke Woningdienst, want
het komt er nu op aan. De vrouw van de woningdienst
kijkt nog eens in de computer en nu blijkt dat
de keuzemogelijkheden die ik steeds in gedachten
had, veel beperkter zijn. Ik had me 'ietwat' vergist
en nu bleek dat ik nog maar 1 keuze had!
Nu of nooit, alles of niets.
De vrouw zei:
"Nou meneer Vos, we hebben eigenlijk
alleen maar een 2-kamerwoning voor u
beschikbaar in de Quentin Tarrantinostraat,
nummer 66. U moet nu echt beslissen..."
Toen was ik wel even sprakeloos Simon.
Want zo werd Eefje dus om precies 5 uur geboren,
schuin bij mij aan de overkant.
Zelfs nu is het soms nog moeilijk te bevatten
hoe het zich allemaal heeft ontknoopt en wat
voor positieve gevolgen het allemaal heeft voor
de toekomst en ook voor nu. We leven toch nu en
hier en niet gisteren of morgen, of ergens weet
ik veel waar...
Ik zucht even van de emoties hoor...
Even een slokje water, want ik moet
nu opschieten. De tijd is bijna om.
Maar dit was dus mijn verhaal.
Waar gebeurd. Een werkelijkheid die hier
op nkf de gedaante van fictie heeft
aangenomen.
Daarom heb ik het ook geschreven.
En de rest?
Ach, jullie moeten het allemaal maar een
beetje nemen zoals het is. Niet te moeilijk
doen, ook al is het leven niet altijd
gemakkelijk.
;-)
En wat ga ik nu verder doen?
Schrijven. Inderdaad, schrijven.
Alles is er om het te kunnen doen.
Echt schrijven. Na 5 dwalende jaren op usenet.
Veel tijd vermorst en verknoeid. Maar het was niet
anders. Veel geduld geoefend, maar het is beloond.
Ga ik een scenario schrijven?
Nee. Iets minder ambitieus, als ik maar
begin. En als ik weer een scenario ga schrijven,
dan een dat ik zelf met simpele middelen
ook kan produceren. Maar vooralsnog ga ik
schrijven. Een novelle. En ik weet al precies
waar het over gaat, namelijk over het leven
en over de liefde. Als het klaar is horen
jullie weer van me.
Groet en tot ziens,
DirkJan
-let op spoiler!-
[ Ik vind deel 3 van de Godfather onder andere
zo goed omdat Francis Ford Coppola het heeft aangedurfd om
uitgerekend zijn eigen dochter dood te laten schieten
op de trappen van een operagebouw... ]
Dan was er nog een kruimeltje blijven liggen over
het begin van Lek. Ik had dus niet door dat het
slachtoffer niet Jack was. En dat had in ieder geval
op mij de onbedoelde uitwerking dat ik dacht dat
het een flash-forward was: Ik dacht de hele tijd
dat Jack op die manier aan z'n einde zou komen.
En misschien heeft Simon dat ook wel zo bedoeld?
Maar in ieder geval werd ik dus wel verrast door
het andere einde van Jack... Ik zat steeds op een
andere ontknoping te wachten. En zo zijn er wel
meer dingen die ik beslist bedoeld of onbedoeld,
goed vond aan het scenario... Ik las dat Simon de
ambitie heeft om zelf ook te gaan regisseren en ik
hoop van harte dat 'm dat zal gaan lukken.
Niets is zo mooi om een eigen idee te creeren,
op levenloos papier te zetten en vervolgens daadwerkelijk
te gaan realiseren. Want dan is een idee werkelijk
geworden, klaar en af. Klaar om getoond te worden
aan het publiek.
Kijk is hoe mooi m'n kindje is geworden?
;-)
Nog een laatste glimlach. Speciaal voor Simon,
omdat hij -manmoedig- zelf zo kwistig is geweest
met zijn smiley's.
*
Tot slot
*
Gisteravond ben ik om even over zessen met
Kees naar buiten gegaan. We gingen basketballen.
En zoals zo vaak rond dit tijdstip was er niemand.
Het veldje ligt wat afgelegen en is omringd door
prachtige kastanjebomen. De zon is al achter de bomen,
maar het is nog warm in de schaduw.
- Ok Kees, ik ben Michael Jordan en jij Rik Smits.
Kees pakt de bal, stuitert een paar maal en
gooit de bal naar de basket. Ergens gaat een
raam open en ik hoor flarden van het nummer
As Time Goes By. Iemand speelt het op de piano...
Door reflectie van de zon op het raam word ik
even verblind en zie tegelijk hoe de bal door
het mandje valt.
En weet je Simon, toen -heel even- toen
voelde ik me diep gelukkig, en apetrots...
You must remember this
A kiss is just a kiss
A sigh is just a sigh
No matter what the future brings
As time goes by...
* E I N D E *
Transvaalproducties presenteerde:
B A B Y L O V E
DirkJan - Blastois
Elle - Nokatina
Nadine - Charmeleon
Kees - Squirtle
Eefje - Picachu
En verder iedereen TNX die aan deze draad heeft
bijgedragen...
Amsterdam - Lente - 2000
- Let op Spoiler! -
En natuurlijk bestaat de Quentin Tarrantinostraat niet
echt. Dat heb ik gedaan vanwege enige privacy, die ik
hier toch vrij opmerkelijk in de groep heb gegooid.
Alles wat ik geschreven heb, is niet anders dan de
werkelijkheid. Mmm. Dat is niet helemaal waar.
Ik heb een keer mijn -en jullie- fantasie geprikkeld:
dat was toen met die droom...
----------------------------------------------------------------
B A B Y L O V E
DirkJan Willem Vos (aka FoXoF aka Diedjee a-ltb-ka MDF2000)
Eefje Vos
Kees Vos
Elle
Nadine
Castor & Pollux
(de poezen)
Simon de Waal
Pedro Lang
Stefan de Vries
Tobias
Jedidjah Julia Noomen
Roemer Lievaart
Martin Koolhoven
Lien en Rood
The Rubbertoes
Job ter Burg
Jordy deJong
Maarten Joosen (Pink-Bambi)
Ernest Claassens
Sjouke Piersma
ReindeR tRustema (RRR)
Merie
virtueel
HAL=HEL
Jan van Dale
Jean van de Velde
(sans rancune Jean... et Simon :-)
Thomas Acda
Cas Jansen
Victor Low
Ricky Koole
? Ben Haveman (Volkskrant) ?
Chris Buur
Mark Moorman
Pokemon
Haags Filmhuis
Het Ketelhuis
Kriterion
Pathe-Tuschinski
Pathe-Arena
City
Nederlands Filmmuseum
Het Stedelijk Museum, Amsterdam
Lester Novros II
Special thanks: Dino Grisman
And The The-Hague-Alerto-Rat-Pack
Rik Smits & Michael Jordan
Michiel Romeyn - Jeroen Krabbe en Harry Mulisch - C Films
- Vara - Andre Hazes - Andre Vieux -
- De Volkskrant - Nrc -Het Parool - Galerie Donkersloot - Peter
Klashorst - Het OLVG - Het voormalige bureau Warmoesstraat - Artis -
Hortus Botanicus - Het Oosterpark -
:
Mens Inspiration Department (MID)
:
Special Dream Appearance: Sofia Coppola
:
* David Lynch * Paul Verhoeven (wim verstappen als wim verstappen
-How to write a retelret- ) * David Cro(o)nenberg * Walt Disney
(Bambi & nowwhite & Pinoccio) * Jan de Bont *
Theo van Gogh (coke-supply) * The Sopranos * Peter Greenaway *
Thom Hoffman (foto's en video) * Allejandro Agresti * M. Scorscese *
Francis Ford Coppola * Michael Curtiz * Dennis Hopper *
Special Thanks
Quentin Tarrantino (Pulp Fiction)
&
nl.eeuwig.september
Music
= The Supremes = Baby Love =
= The Beatles = I'm fixing a hole =
= Donald Fagen = The Nightfly =
= Rolling Stones = Going to a go go =
= Herman Hupfeld = As Time Goes By =
coming up
= Divine = I'll Will Survive =
Produktie, Concept & Project: Director, Writer, Cameramen, Actor(s),
Spectator and/or Participant
(c) Moby Dirk Freestyler 2000 - Amsterdam, mei 2000
MDF2000
@ @ @ @
@ @
@
----------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.film
Date: Mon, 8 May 2000 11:34:42
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Re: EINDE [Was: Lek, Was: Het is een meisje...]
----------------------------------------------------------------
Op Sat, 6 May 2000, ReindeR Rustema schreef:
> DirkJan (diedjee@dds.nl) wrote:
> > Ook vind ik het jammer dat er aan deze discussie
> > geen vrouw heeft meegedaan. Dan was mijn
> > verhaallijn, kwa vorm en toon, anders
> > geweest, beter ook en dan was ik ook
> > allang klaar geweest.
>
> Heh? Wat voor vorm en toon dan?
O no... Alles moet je hier uitleggen.
Maar ik doe het niet.
En dan openbaar ik hier eindelijk m'n
eigen filmpje, en dan reageert er niemand.
Nou ja Reinder en Roemer. Maar Roemer
kende het einde al...
It's a strange world.
Groet,
DirkJan
Ik kom natuurlijk nog met een epiloog waarin
ik zal laten zien wat er allemaal is gesneuveld
in de montage. Beantwoord ik tegelijk nog een
aantal openstaande postings...
Of zullen ze me gewoon niet geloven...
?
En mijn BabyFilmpje bestaat ook echt.
---------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.film
Date: Wed, 17 May 2000 11:59:58
From: DirkJan (diedjee@dds.nl)
Subject: Het Echte Einde
---------------------------------------------------------------
At first I was afraid, I was petrified
kept thinking I could never live without you
by my side;
But then I spent so many nights
thinking how you did me wrong
and I grew strong
and I learned to get along
and so you're back
from outer space
I just walked in to find you here
with that sad look upon your face
I should have changed that stupid look,
I should have made you leave your key
if I'd have known for just one second
you'd be back to bother me
Go on now!
Go
walk out the door...
just turn around now
(cause you're not welcome anymore)
Wheren't you the one who tried to hurt me
with goodbye
did I crumble did you think
I'd lay down an die?
Oh no, no I...
Beste mensen,
Het is vandaag -17 mei 2000- precies 5 jaar
geleden dat ik mijn eerste bericht op usenet
postte. En nu vandaag heb ik het genoegen om
voor lange tijd, mijn laatste bericht te posten.
En ik hou het kort. ;-)
Ik had nog een epiloog beloofd, maar door
de vuurwerkkramp leek me dat allemaal niet
op zijn plaats. Het geeft ook niet.
Als je eigenlijk nog zoveel te zeggen hebt,
kun je soms beter maar zwijgen.
Gisteravond weer naar de Sneak geweest.
De vierde op rij. En de gisteravond vertoonde
true-story-comedy, was uitstekend en heerlijk.
In de voorvertoning werd The Man on the Moon
gedraaid, van Milos Forman en met in de hoofrol
een sterke Jim Carey als de prank-comedian
Andy Kauffman... Ik vertel er verder nix over,
want je zal er het meeste plezier aan beleven
wanneer je zo min mogelijk van de film afweet.
Het echte einde. Ik heb er al lange tijd
naar uitgekeken en dan nu het finale moment.
Ik ga straks de nieuwsgroepen opruimen,
wat archiveren en dat was dan dat...
Een nieuwe lente en een nieuw leven.
Een nieuw leven zonder usenet.
Ik overleef het wel hoor... ;-)
Tot slot zal ik hier mijn allereerste
posting aanhalen, zoals ik die precies
5 jaar geleden met de sendknop in cyberspace
heb afgevuurd naar de groep dds.technopolis.
Ik wist toen zeker dat het vele reacties
en een goede discussie zou opleveren, maar
na 3 dagen moest ik ontgoocheld constateren
dat er geen een reactie op was gekomen...
Over die ontgoocheling heb ik me snel
heen kunnen zetten.
-------------------------------------------------------
newsgroup: dds.technopolis
date: 17 mei, 1995
from: DirkJan Vos (foxof@dds.nl)
subject: Lang leve het Virtualisme!
-------------------------------------------------------
Lang leve het Virtualisme!
De utopie van het Virtualisme is dat wanneer
de mens bevrijd is van haar animale, ideologische
en religieuze denken, zij een staat zal bereiken
waarin ieder mens al haar behoeften, verlangens en
fantasien permanent kan bevredigen.
Groet,
DirkJan Vos
---------------------------------------------------------
Amsterdam, 17 mei 2000, 11.55.33
M'm opa zei altijd -rond middernacht, wanneer
hij z'n televisie uitzette:
Het beeld was scherp,
het geluid was goed,
maar het was weer nix vanavond...
...I will survive
oh as long as I know how to love
I know I'll stay alive;
I've got all my life to live,
I've got all my love to give
and I'll survive...
I will survive
Hey hey...
I'll survive
---------------------------------------------------------------
Newsgroups: nl.kunst.film
Date: Sun, 7 May 2000 21:45:48
From: Simon (sdewaal@warmoes003@online.nl)
Subject: Re: EINDE [Was: Lek, Was: Het is een meisje...]
---------------------------------------------------------------
On Sat, 6 May 2000, DirkJan (diedjee@dds.nl) wrote:
> Going to a go-go
> Everybody...
> Going to a go-go
-knip de film-
> Maar vooralsnog ga ik schrijven.
> Een novelle. En ik weet al precies
> waar het over gaat, namelijk over
> het leven en over de liefde.
Dus met veel sex??
;)
> Als het klaar is horen
> jullie weer van me.
Ik ben benieuwd. Ik verwacht een happy end.
> Door reflectie van de zon op het raam word ik
> even verblind en zie tegelijk hoe de bal door
> het mandje valt. En weet je Simon, toen,
> heel even, toen voelde ik me diep gelukkig,
> en apetrots...
Dat zijn de mooiste scenes uit het leven.
En zonder patetisch te willen klinken: koester ze.
VrGr
Simon
En bedankt voor de discussie.
(www.lek-film.nl)
---------------------------------------------------------------
