Remember Marvin Gaye

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

Augustus/september 2014

NPO Doc presenteerde online deze zomer documentaires die columnisten hadden gekozen. Nico Dijkshoorn koos onder meer de documentaire Remember Marvin Gaye, met unieke beelden van Marvin zijn verblijf in Oostende, begin jaren tachtig. NPO Doc verbond er een column-wedstrijd aan en kon je een column insturen over een van hun documentaires die online zijn te vinden. Ik heb niet echt een column geschreven, maar een reactie naar aanleiding van een aantal uitspraken van Nico Dijkshoorn over zijn keuzefilm. Over de wedstrijd heb ik verder niets meer vernomen. De film kun je hieronder bekijken op Vimeo:

Vanavond via NPO-doc de keuze van columnist Nico Dijkshoorn gezien over de periode toen Marvin Gaye begin jaren tachtig in Oostende verbleef. Ik kende de fascinerende beelden van filmmaker Richard Olivier al uit een documentaire van de BBC van begin jaren negentig. Die documentaire kwam toen als een complete, bijkans overrompelende verassing, want ik wist niet dat er uniek beeldmateriaal was van mijn grote soulheld over die wat weggestopte periode. En er werden niet alleen de beelden uitgezonden, maar werd er ook veel meer over zijn verblijf verteld door zijn beschermheer Freddie Cousaert.

Olivier had nog nooit van Marvin Gaye gehoord, maar wist dat er een bekende Amerikaanse soulzanger in Oostende woonde. Hij wilde een film maken en Freddie Cousaert begeleidde en betaalde het project. De film moest vooral een positief beeld van de getroebleerde Marvin geven. Inmiddels weten we dat zijn verblijf niet helemaal zo rooskleurig was wat drugs en vrouwen betreft, maar hij schreef er in relatieve rust wel zijn klassieker Sexual Healing. Een paar jaar later wist Olivier de documentaire van de BBC te verbieden wegens rechtenkwesties. En nu is er nog alleen Remember Marvin Gaye.

Nico Dijkshoorn vindt het een 'pijnlijke film' van de maker die kennelijk 'verliefd' is op Marvin Gaye en op 'zichzelf'. Ik begrijp daar niets van. Door onenigheid met Freddie Cousaert (overleden) ontbreekt het in de nieuwe documentaire aan veel context, maar het zijn juist de beelden zelf die bij mij nog steeds veel bewondering opwekken. We zien Marvin in het Vlaamse kustplaatsje Oostende sporten, in het café, in de duinen, maar ook achter de vleugel en zingt hij fantastisch in een kerk en tijdens een sessie in een klein appartement. Onder de beelden horen we af en toe de zachte, melodische stem van Marvin vertellen over zijn passie voor muziek en vrouwen. Kennelijk heeft Nico Dijkshoorn het niet zo op met blinde bewondering die ik wel heb, maar die ik bij Olivier niet kan aanwijzen.

We mogen blij zijn dat deze periode van Marvin Gaye op film is vastgelegd, zeker als je bedenkt dat Marvin Gaye nog steeds zeer populair is, ook bij jongere generaties. De film is geen hagiografie maar laat vooral de beelden voor zich spreken. Het is een vorm van historische esthetiek, waar ik destijds kippenvel van kreeg en die me nog steeds niet onberoerd laat. Remember Marvin Gaye is een prachtig en belangrijk filmdocument. Bedankt Nico.

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

NB

Een link naar mijn biografische schets die ik over Marvin voor Historiek in 2017 heb geschreven.

Marvin Gaye (1939-1984) - Zanger en soullegende - #3 historiek.net

Marvin Gaye (1939-1984) - Zanger en soullegende - #3 De Jongenskamer

En hier een linkje naar mijn kleine fanpaginaatje over 'den Marvin': Marvin Gaye - Soulheld en legende

PS: De winnende column is inmiddels op de site van NPO-Doc verschenen.