De Rolling Stones en Den Haag

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

Amsterdam - Den Haag 1960

The Rolling Stones in het Kurhaus - 8 augustus 1964 - jongen in publiek: Freddie Harinck - foto: Dick Coersen

Toen The Rolling Stones op 8 augustus 1964 hun geruchtmakende concert gaven in het Kurhaus op Scheveningen zat ik net op de kleuterschool in het Bezuidenhout in Den Haag. Velen kennen wel de rioteuze beelden die van het optreden zijn gemaakt en de wereld over gingen. Het Kurhaus werd door opgewonden Haagse tieners bijkans afgebroken en het concert werd voortijdig beëindigd. Sterke geruchten deden de ronde dat de politie te paard ook in de zaal en op het balkon hardhandig had opgetreden, maar die zijn nooit bevestigd, of ontkracht. En nu aanstaande zaterdagavond 24 september om 21:25 uur besteedt Andere Tijden op Nederland 2 aandacht aan het concert. Er zijn nieuwe beelden opgedoken van de Stones, 's middags voor het concert, voor een tv-programma van het toenmalige TV-Noordzee dat voor de kust illegaal uitzond vanaf het REM-eiland. Ook is dan voor het eerst op tv het geluid van het concert te horen zijn via een opname die Willem van Kooten, alias Joost den Draaijer, destijds op het podium maakte voor Radio Veronica.

Item over de herdenkingsavond Stones Kurhaus op 8 augustus 1994 in het Haags Filmhuis - 2 Vandaag VOO - 4 augustus 1994 - YouTube

(Ik ben hier zelf op het einde ook nog even zelf te zien en te horen. Ik heb het item ook grotendeels bedacht en mede-geproduceerd met Hans Schutte van Veronica/2 Vandaag.)

Maar The Rolling Stones hebben na het Kurhaus nog vier maal in Den Haag opgetreden. Op 15 april 1967 stonden ze weer in de Houtrusthallen voor een publiek van 8.000 man. Ook toen waren er opstootjes en er werden veertien baldadige jongens gearresteerd. Maar dat baarde toen al geen enkel opzien meer.

Daarna speelden The Rolling Stones op 29 en 30 mei 1976 twee maal in het oude FC Den Haag-stadion in het Zuiderpark. Ik was toen vijften jaar, geen echt grote fan, maar ik vond ze wel goed. Ik ben er ook niet geweest, maar ik heb de keiharde geluiden van het concert wel op grote afstand kunnen horen. Ik hoorde vanuit het open raam van mijn jongenskamer in het Benoordenhout luid en duidelijk de zware en ronkende bas- en drumgeluiden die door de wind werden meegevoerd. Toen dacht ik wel, ik zou ze toch wel eens een keer willen zien. En dat zou ook bij hun volgende en tot nu toe laatste concert in Den Haag ook gebeuren. Dat was op 5 september 1998 op het Malieveld. Het was tegelijk mijn afscheid van Den Haag. Adieu La Haye.

Mick Jagger in de stromende regen - Malieveld - Den Haag - 5 september 1998 - foto: ANP

Het concert op het Malieveld was toen een behoorlijke hype in de stad en ver daar buiten. Iedereen wilde er wel bij zijn, maar de prijs van een kaartje was toen behoorlijk hoog. Ik weet het niet meer precies, want ik had een vrijkaart kunnen regelen via de Stonesfanclub Shattered. Wegens eerder bewezen diensten. En mijn kaart gaf ook toegang tot de snakepit vlak voor het podium en ik kon ook back-stage bij de VIP-tenten. Daar kon je voor niks wat drinken en lekkere hapjes pakken. Het hele circus was meer een groot marketingevement dan een ouderwets rock-'n-roll-concert. Maar mij maakte het weinig uit. Ik kwam tegelijk binnen met Thom Hoffman, leuk gesprek en hij wist nog niet of hij sneaky een paar foto's zou nemen. Ik stond rustig vooraan en wachtte het optreden af. Er pakten zich donkere wolken boven de stad samen, het werd donker. De lichten werden gedoofd, Satisfaction zette in, en daar verscheen Mick Jagger. En toen barstte er stipt op tijd een grote regenbui los die eigenlijk het hele concert heeft aangehouden. Er stonden meer dan 90.000 bezoekers op het veld en het was daarmee -en nog steeds- het grootste betaalde open-luchtconcert van Nederland. Ik heb me aangenaam vermaakt met de heren en met al die puike rockklassiekers. Middenin het programma zat nog een akoestisch blokje op een vooruitgeschoven podium. (Ook aardig was dat ik de onbekende bassist Daryl Jones zag spelen. Ik was in de jaren 80 artiestenbegeleider van North Sea Jazz en heb hem twee jaar begeleid en uitgebreid gesproken. Hij speelde toen bij Miles Davis.) Enfin, de show op het Malieveld zat vol energie en ik genoot met een bekertje wijn in de hand en ik was helemaal doorweekt door de regen. Ze sloten af met Jumping Jack Flash, en met als toegift mijn favoriete Stonesnummer Brown Sugar. Den Haag rockte op zijn grondvesten die avond, in het hart van de stad. Na afloop afpilzen met bekenden die er ook waren geweest in de Ganja in de Maliestraat. Den Haag, rockstad nummer 1!

The Rolling Stones signeren 100 singles op hun hotelkamer in hotel Termninus - 8 augustus 1964 - foto: Rob Bosboom

En dan zijn er nog een paar Stones-Den Haag-verhalen. Zo logeerde de toen nog uit vijf Stonesleden bestaande band in 1964 in het al lang afgebroken hotel Terminus, tegenover Hollands Spoor. Op 3 juni 1982 zingt Mick Jagger bij een optreden van George Thorogood & The Destroyers in het Paard van Troje een nummer mee. Daar is toen een bootleg-singletje van gemaakt. Mick Jagger is toen ook gesignaleerd op de dansvloer van nachtdiscotheek de Toys in de binnenstad. Er circuleerden allerlei geruchten en verhalen over met welke meisjes hij toen gedanst had. En dan was er nog een hoopvolle, maar teleurstellende avond, eind augustus 1995, in café annex poppopdium de Paap, in de Papestraat. De Stones gaven twee concerten in de Kuip in Rotterdam en reden na de concerten terug naar het Amstel Hotel in Amsterdam. Opeens gonsde het serieuze gerucht dat de Stones na het concert zouden spelen in de Paap. Dat wil zeggen een aantal crewleden zouden er hoe dan ook spelen en mogelijk dat Keith Richards of ook Mick Jagger zouden meedoen. Iedereen naar de Papestraat, ik ook. Maar toen ik 's avonds aankwam stond de Paap al mudjevol en ook de straat zag zwart van de mensen. Met wat Haagse bluf ben ik toen nog binnen gekomen in het bovengelegen café The Select (bestaat niet meer) dat was afgehuurd voor de crewleden, ik schat zo'n dertig mensen. Aan een chauffeur van een crewbusje vroeg ik of hij wilde doen alsof ik bij hem hoorde. En zo kwam ik binnen. De drank was gratis en er waren lekkere hapjes. Ik sprak het barpersoneel in het Engels aan om niet op te vallen. Als legale bekende liep daar ook nachtburgemeester René Bom rond. Ik sprak hem kort en zei tegen hem, we kennen elkaar vanavond niet! Later raakte ik nog in gesprek met Bernard Fowler, de achtergrondzanger van de Stones. Ik zie en hoor hem nog rond middernacht achter de bar bellen met Keith Richards die in de auto zit op weg naar Amsterdam. Ze hebben geen zin om te komen. Daarna hebben crewleden en Bernard Fowler beneden een concertje gegeven voor een café vol teleurgestelde fans. Ik blijf boven in The Select nazitten. Pas als het buiten weer licht wordt gaan de crewleden met een grote bus naar Rotterdam terug en loop ik naar huis ...

Later heb ik de Stonesleden nog wel eens in het wild gezien en zelfs een handtekening van Keith Richards gekregen, maar dat zijn andere verhalen die zich niet in Den Haag afspeelden.

En volgend jaar bestaan The Rolling Stones vijftig jaar. De geruchten over een wereldtournee zijn tegenstrijdig. Gaan ze nog verder en komen ze dan ook nog naar Den Haag? Afwachten. Dat geldt ook voor wat er zaterdag in Andere Tijden wordt getoond en verteld over dat legendarische concert van 8 augustus 1964. Wil je meer weten over het concert en waarom ik deze blog heb geschreven? Kijk dan op onderstaande pagina van mijn eigen website.

Pagina Stones Kurhaus - www.dejongenskamer.nl/stones.htm

De mazzel!

MobyDirk

Amsterdam 18 september 2011 - Den Haag 1960 - Voor hofstijl.nl #1

The Rolling Stones en Den Haag - 18 september 2011 - # 1

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl