( klik op logo voor HOMEPAGE )

Dichtsels

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl

Amsterdam - Den Haag 1960

Ik ben geen dichter - ook geen schrijver - en voel me ook nadrukkeliik geen dichter. Toch heb ik af en toe een min of meer conceptueel dichtsel gemaakt en is het allemaal grotendeels emotie-fictie. Leuk om te doen en ze passen goed in de kleine wereld van mijn Jongenskamer waar alles met alles samemhangt.

T I T A N I C II

De tijd drinkt
Het schip zingt

Op 1 maart 20-21 om 12.00 uur, tijdens het luchtalarm, schreef ik onderstaand Twitter-rap-gedicht. Kort en zonder losse titel omdat in een tweet maar 280 tekens kunnen. Dit gedicht telt er precies 280. Yo!

.

HET LAND van Lange Fransje, frikandel, Thierry Baudet
Wie niet wit, maar paars of zwart is
Niet gelijk voor de wet, op het werk of op school is
HET LAND van Zwarte Piet, van Sylvana, Akwasi's
Van haat en van nazi's
Waar de vrijheid wordt gevierd
Maar racisme nog dagelijks tiert

.

Context, onderstaand stuk dat ik schreef.

Wie zijn nu de echte verliezers? - Over de vertaling van The hill we climb van Amanda Gorman en de strijd tegen de 'wokes' door NL blank links - Mail aan Jos Joosten (en Marc van Oostendorp) - KladBlokje - De Jongenskamer

Harrie heb K.

Errag voor die moed‚h.

+

Prof. dr. D.J.W. De vos van Lijpestijn
Uit de bundel: Kank‚hmogool (O-de haag) die in de lente van 20-21 verschijnt bij uitgeverij Rueb & Van Kooten, Pletterijkade 3, 2552 HJ te 's-Gravenhage.

21-02-20-21

GOD IS A DJ

31 december 2020

Aan alle radiostations,

Aan het begin van de corona-zomer zat ik 's avonds te YouTuben en stuitte op een live-clip van God is a DJ van Faithless uit 2015. Ik dacht, Ok, even checken. En dan zit ik achter mijn pc die aangesloten is op mijn muziekinstallatie, dus goed beeld en vooral goed geluid. En vervolgens werd ik de komende 8 minuten totaal overrompeld door deze live-versie, Wat ontzettend goed! Daarna nog veel gezien. Echt een hoogtepunt en ontdekking voor mij dit jaar. En het is de combinatie van beeld met muziek, maar het gaat vooral om de muziek en de opbouw van het nummer, eindigend met een grote knal!

En toen dacht ik onlangs, Dit is echt een knaller voor de radio om op oudjaar als eerste nummer na middernacht in het nieuwe jaar te draaien, op 3FM, Radio 2, op welke zender dan ook, of allemaal, waarom niet?

En er zijn nog een paar argumenten om dat te doen. Faithless (dat helaas niet meer bestaat) was een multi-culturele dance-act met als frontman de zwarte, wat mysterieuze zanger Maxi Jazz en kwa diversiteit zaten er ook vrouwen in de groep, waaronder toetseniste Sister Bliss. De clip brengt beiden heel mooi en opwindend in beeld. Jullie kunnen de video ook tegelijk als visual radio uitzenden op internet ...

En dan nog de tekst. Anders dan bij de single uit 1998 begint Maxi Jazz nu met een korte rap die begint met:

All races, all colours,
all creeds (geloof) have the same needs
Igmorance leeds to pain ...

enzovoorts

En het lijkt een house-dance-track, maar de muziek komt miet uit een digitaal doosje, maar is gemaakt met muziekinstrumenten en daardoor juist wat een fenomenale drummers en drumbeats, want echt gespeeld!

En de hele strekking van het nummer is wel overduidelijk; muziek, popmuziek, dance-dansmuziek, disco's en deejays, dat is het moderne geloof van jongeren, maar inmiddels ook ouderen:

This is my church
This is where I heal my hurts
It's in natural grace
Or watching young life shape
It's in minor keys
Solutions and remedies
Enemies becoming friends
When bitterness ends
This is my church
This is my church
This is my church

Ik ben inmiddels zestig, maar ben ook van de muziek- en dansgeneratie, ook aks het om dance gaat.

Yo!

Zo wil ik wel het nieuwe jaar beginnen, vooral nu er eigenlijk nergens gedanst mag worden!

Onder de clip op YouTube vond ik nog dit commentaar:

Colin MacDonald
I've been listening to music for over 60 years and for me this is one of the most stunning live performances of all time.

God Is a DJ (Live At Alexandra Palace 2005) - Faithless

Enjoy!

DJ

__

OUDJAAR 20-20 - Donderdag 31 december 20-20 - De apotheose (God is a DJ) - De Jongenskamer

VRIJMIBO

(een Haags corona-gediggie)

K‚p n‚h es effe lekk‚h met die vieze gore groentesapjes
Ik wil g‚hdgeil-eerlijk-blankschuimend bie‚h en geen grapjes!
Ik wil 'n bitt‚hballetje, hete vlammetjes, kaasflapjes
En geen vegetariese coronavrije neus- en mondhapjes!

Dirk H.

(Zie ik zo bleek dan?)

(PUNTDICHT-19)

Tijdsgewricht

Mijn achternicht
uit Maastricht
dat domme wicht
Annie van der Licht
met overgewicht
en stramme jicht
was uit haar evenwicht
ze vond het geen gezicht
maar heeft me nu bericht
door helder zelfinzicht
ziet ze nu het licht
en is alsnog gezwicht
voor de mondkapjesplicht.

In memoriam Igor Horrovist

Igor Horrovist was onbetwist de grootste concertpianist
Hij werd weken vermist en toen hebben ze hem uit de Wolga gevist
In het geheim was hij ook een groot onderzoeksjournalist
Maar omdat hij teveel wist ligt hij nu te vroeg in zijn kist
Ze hebben zich vergist en zijn naam zal nooit worden gewist
Igor Horrovist, de grootste concertpianist
Je zal voor eeuwig worden gemist

DirkJan Vos

Foto: Dirk Jan Willem Vos - Geboren Den Haag 19 juni 1960

BIJ MIJN DOOD

Ik wil dat mijn dood live wordt uitgezonden
in het achtuurjournaal op Nederland 1.

Vlak daarvoor heb ik een gesprek met Matthijs van Nieuwkerk
op Nederland 2.

Om precies kwart over acht geeft Freek de Jonge mij een spuitje
en spreek ik mijn laatste woorden uit:

God zij met ons, heb uw kinderen lief. Ziezo.

Freek zal een korte conference houden
en met een gulle lach het journaal afsluiten.

Om negen uur begint een feestelijk muziekprogramma
op Nederland 3 dat tot na middernacht zal duren.

Een keur aan artiesten zal belangeloos optreden
en een eigen geschreven lied ten gehore brengen met als titel:

DirkJan

Het programma wordt afgesloten door Bob Dylan
met een vertolking van Like a rolling stone.

De volgende dag staat in opdracht van mij in alle kranten
een gedicht over mij en mijn dood van de Dichter des Vaderlands.

Op deze dag wordt bekend gemaakt dat van het geld dat ik nalaat,
ter nagedachtenis, de DirkJan Vos Foundation word opgericht
met als ambassadrice Daphne Deckers. De foundation gaat zich inzetten
voor katten met kinderkanker.

En dan word ik gecremeerd op De Nieuwe Ooster met daarbij
alleen aanwezig mijn kinderen, hun moeder en mijn zus.
Mijn as wordt verstrooid voor de kust van Scheveningen.
Dit alles in besloten kleine kring, want als ik ergens een hekel aan heb,
dan is het wel drukte, aandacht en publiciteit.

DirkJan Vos

Amsterdam 19 juni 2020

__

Tweet

@djwvos DirkJan Vos

Ik ben niet van plan snel dood te gaan, maar speciaal ter gelegenheid van mijn 60e verjaardag heb ik een gedicht geschreven getiteld Bij mijn dood. Existentieel, maar ook actueel, humoresk en satirisch.Tenminste, dat hangt ervan af. Lees en oordeel zelf, Bij mijn dood:

Gedicht: Bij mijn dood - Dirkjan Vos - www.dejongenskamer.nl/dirkjan.htm

AHMAS

Alles hangt met alles samen
Algebra en alfabet
Waterval, patatje-met

Koekoeksklok en Raamsdonksveer
Boerenkool en vliegverkeer

Letters, woorden, namen
Alles hangt met alles samen

Een engel in een dakkapel
God dat is een lellebel
En de duivel die zegt amen

HAIKU

Ik ben niet echt ziek
De zee stroomt nog altijd blauw
Dans de corona

Coronatroost

Ik lees geen gedichten van John Milton,
maar masturbeer op Paris Hilton.

SONNET

Er dwaalt een gezicht door mijn hoofd
dat zich soms verschuilt achter een boom
van gedachten die dralen en malen, een droom
van verlangens die nog niet zijn gedoofd

Haar ogen geloken, een sprankelende mond
vol gouden kleuren en lippen vol rond
Koperen lokken zo geurig als bloesem, zo fijn
Haar meanderend lichaam glinstert van zilver satijn

Eens was er licht en nu is het duister
Mijn geest woelt en voelt en ik luister
Ik hoor je zachtzoete stem en fluister

Stap naar voren, prinses van ooit
Kom binnen en omarm me
en verlaat me nooit

Voor E.

De sprong van een groene boomkikker op Bali,
de pedaalslag in een demarrage in een Touretappe,
de strooptekening op mijn zomerse pannenkoek:
toeval bestaat niet.

De eerste kus onder een lindeboom in de lente.
Een higgsdeeltje dat in de herfst om 1:39:02 insloeg
op een rots op planeet DX733984Z in het sterrenbeeld Tweelingen.
De laatste ademtocht van de man die dacht dat hij onsterfelijk was:
toeval bestaat niet.

De gedachten over een schaakzet met een paardensprong.
De kleinste beweging van mijn slapend lichaam in een winternacht.
Dat ik dit nu schrijf, dat u dit nu leest en ik van je hou:

toeval bestaat niet.

OCHTEND

De glans van een koffieboon
De bezweette rug van de slaaf die hem plukte
De zon en de aarde zetten een kroon
Op de machtige melange en geur
De maling is sterk, krachtig en bruinrood van kleur

Het water staat op, de zilveren ketel fluit en stoomt

Schenk op in de morgen
Sta op, wees vrij en kom tot leven

Hier zitten we samen aan de keukentafel
Voor even uitgedroomd
Een zacht ontwaken
De maannacht verdreven

Ik woel met mijn ivoren hand door je haren vol kroes
Je ebben gezicht en grote lippen, je lichaam een roes

Ik drapeer de geklopte melk op de hete drank van dampend zwart
En met een kleine lepel van goud, marmer ik een wit schuimend hart

We drinken samen
We lachen samen
We zijn samen sterk en ťťn

Jouw ochtendkus is de eerste kop van deze nieuwe dag
Die ik vol vurige teugen tot mij neem

HOFVIJVER

Licht blauw wolkenwit schelpenpad
Lange bomenrij met Van Oldenbarnevelt en zijn beschutte stenen hoofd
Verderop wijst Jantje naar de macht
Veelkleurig vuurwerk met gouden kermismuziek
Een drankje op een bankje
Koek en zopie op het glazen ijs
De stille onderstroom van beek en gracht

De lichten zijn gedoofd
Alles is statig grijs

Een eiland midden in deze stille stad
Overdag paraderen en flaneren hier de ranke reigers voor koninklijk publiek
Nu met rode vrouwen in de nacht verdwaald
Ik neem een laatste duik en heb de overkant gehaald

HERFSTTIJDING

Soms loop ik wel eens rond met zwaardere gedachten, om niets,
over het leven dat is geweest, over wat rest en mij straks nog staat te wachten,
komt er nog iets?

Zo liep ik vanmiddag door het bos
en woelde met mijn voeten door de bladeren heen.
Ze waren koperbruin, rood en geel, vlammend gekleurd.
Dood hout, de geur van schimmel op de takken.
Wind en regen, ijskoud het steen.

Over mijzelf maak ik mij niet druk meer,
maar hoe gaan de jonge mensen zich bewegen,
door de lente en de zomer heen, dansend op het groene mos.
Ik ben niet meer de zoete dromer,
maar een zilte berusteling.

Zo dwaalde ik verder door mijn wandeling
tot het wolkenrood van de zon was vertrokken in deze namiddag.
Niets kan mij nog overrompelen en zeker niet de dood.

Ik kwam thuis en schonk mijzelf een warme wijn in,
wilde net gaan drinken,

toen de telefoon ging, mijn enige appel aan de lijn.

Hoe gaat het met jou pa?
Goed hoor, een beetje slecht weer.
En hoe is het met jou?
Ik heb heel heugelijk nieuws, zei ze.
Vertel, verklaar je nader.
Wel, ik ben zwanger,
je wordt in het voorjaar opa,
voor de eerste keer.

Laat de roes van het leven weer beginnen.

M

Een onzichtbaar lichaam raakt mij aan
Het is er wel, maar ik zie het niet

Ik grijp naar een hand in de duisternis:

Pak me vast!

Ik ruik en voel
maar grijp gelukkig altijd mis

Want zo bouw ik ongestoord aan mijn eigen beeld
aan het lichaam dat ik o zo graag begeer

*

Gistermiddag dwaalde ik door de Bijenkorf
en vanaf de vide midden in de korf
zag ik haar plots beneden staan
bij de parfumerie

Het was precies mijn beeld, mijn lichaam
dat ik alleen van woorden ken, en waarvan ik
het voor onmogelijk hield dat het zich ooit
in een menselijke gedaante voor mij zou
verschijnen

O zwaan vermomd als hinde
O godin mijn eeuwige beminde

Snel ging ik met de roltrap naar beneden
en spoedde me naar de stand van Chanel

Ze was al weg en het enige wat ik nog wel
van haar zag, was in de verte, een stukje
van haar rode, wollen jas ...

AUTOPSIE

Met twee metalen klemmen lag zijn hartje bloot
Het was stil en leeg geworden
Het klopte niet meer, alles was dood

En zo keek ik weg naar de witte en grijze tegels
die patronen vormden van grote en kleine vissen,
die elkaar omvatten en verslonden

Ik wist mij nietig te maken, o zo klein
draaiend in dit eeuwig uitdijend firmament
Maar in al dit alles was er niets,
maar dan ook niets dat mij kon troosten

~

.B.

Ze draagt alleen maar witte lingerie
Haar knieŽn over elkaar heen geslagen
Haar machtige lijf wordt in de nacht
door een kleine spot zacht amber opgelicht

In haar rechterhand een sigaret
In de linker haar muis

Ze inhaleert en sluit haar ogen

Haar ogen openen zich weer
en in haar zwarte pupillen reflecteren
in hard groen fosforlicht
de letters van haar
electronisch gedicht

Ze strijkt met een hand door haar haar
En even later
met een verfijnd erotisch gezicht
komt zij op haar eigen woorden klaar

L o l l y p o p

Dus ik zeg tegen Sis: haal die lolly uit je mond!
En Sissy zegt met een stalen gezicht:
Swhaw zwah zwahawah.
Onverstaanbaar, expres,
omdat ze weigert die lolly uit haar mond te doen.

Ik had net die middag hout gehakt in de tuin.
Dan zou ik wat van mijn agressie kwijt raken, dacht ik,
en de blokken hout waren bovendien hoog nodig
voor de verwarming in huis,
want het was behoorlijk fris aan het worden.
Maar die bijl zie ik dus door het keukenraam op het
bordes in de tuin liggen. En Sis staat me nog steeds
te sartiezen met die lolly in haar mond.

Ze duwt me tegen de keukendeur aan en begint heel
vies en smerig met haar tong en lippen
heel demonstratief aan die
lolly te zuigen en te likken.

Sluuuu...huu...sluuuuu...huu...

Zo'n slurpend en slorpend lolly afzuiggeluid.

Ik kon geen kant op en ik dacht dat ik gek werd.

Door de wolken breekt ineens een straal zo
dun als een zijden draad:
een regendruppel
valt tegelijkertijd uit de hemel
naar beneden, en belandt
precies op de scherpe rand van de bijl.
De druppel valt neer,
en het uiteinde van
de draad van licht weerkaatst,
door de bolle druppellens heen,
tegen het zilveren metalen snijvlak van
de bijl ...; een intense, scherpe
zonnestraal reflecteert
precies in de iris van mijn oog.

Ik raak even verblind.

Sis slurpt, sist en slist nog steeds met de lolly.

Sluuuu...huu...sluuuuu...huu...

Mokerslagen in mijn hoofd.

Ze heeft een paars, klein gesneden, badstoffen strandjurkje aan.
Ze haalt de lolly ritmisch heen en weer
en maakt daar nu onderdrukte, kirrende geluidjes bij:

IoeUhh...Uuuh..Ahhh..joh...joh...IoeUh...Uhhhh.

Ik breek de ban:

Ik trek haar jurkje met 1 harde ruk uit
en leg haar op de keukentafel.
Ik neem zachtjes en voorzichtig
de lolly uit haar mond.
Ik ruik de zoete, weeŽ, synthetische
geur van aardbeien en kapot gevallen knieŽn.

Sissy huilt

van genot

Ik zet de lolly met het stokje rechtop in
een beker op het aanrecht.

...

Ik hou van je, zegt ze later bij het houtvuur.

...

Op een grote aardbeiboom
viel laatst een buitje hagelroom
Een theepot in tutuutje riep
geef mij je parapluutje Siep

Dat ik op gedichtendag de geest verlichten mag.

Oldskool html-pagina uit 2000 met een aantal berichten uit nieuwsgroepen van internet.

Gedichtendag / Valentijnsdag - 2000 - De Jongenskamer

DirkJan Vos - d.vos35@chello.nl


( klik op logo voor HOMEPAGE )

+

Nikkie, pijp m'n pikkie voor een tikkie.
Okť, maar lik eerst m'n snee Renť.

+